Wat een gezeur is er soms in deze wereld.  Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat er niks nieuws in de wereld is. Nu is alles waar sprake van is corona. Buiten de kerk wil iedereen gelijk hebben en hebben ze een mening gebaseerd op angst en persoonlijk welbevinden, maar in de kerk is er schijnbaar ook discussie over of je wel of niet bij Christus hoort als je gevaccineerd bent.

In de tekst die ik hieronder heb genoemd, gaat het niet over corona, dat bestond immers nog niet, maar gaat het wel over zaken die nauwelijks belangrijk zijn. Natuurlijk zijn zaken belangrijk als je er mee te maken hebt, maar in hoe verre moet jij je leven er door laten leiden?  Ik bedoel in hoeverre wordt jouw leven geleid door wat Men er van vindt?

Ik geloof dat zaken belangrijk zijn om te onderzoeken, maar de issue is: kun je dat wat belangrijk is onderscheiden van dat wat nog belangrijker is? In mijn vorig blog schreef ik over overspelige vrouw. Ze was schuldig en iedereen had een mening. Jezus echter weet eenvoudig prioriteiten te stellen. Hij geeft niet te veel aandacht aan wat fout is bij deze vrouw, maar confronteert allen die roepen dat het de wet is die haar veroordeeld, maar diezelfde wet is het ook die hen zelf veroordeeld.

Jezus roept niet op om allerlei verwijten te maken, ruzie te zoeken, maar is er op uit om relaties aan te gaan met hen die daar naar zoeken. Niet door zich te verdiepen in oude zaken en regels als prioriteit, maar deze wetten duidelijk te definiëren zoals ze zijn bedoeld.

Het lijkt me dat het belangrijk is prioriteiten te stellen. Niet over allerlei regels en keuzes van anderen, maar over onze persoonlijke keuzes en verantwoordingen. Het is niet jouw of mijn verantwoording anderen de les te lezen, maar het is onze verantwoording lief te hebben. God boven alles en de naaste als onszelf.

Doe wat ik je heb aangeraden toen ik naar Macedonië vertrok: blijf nog een poosje in Efeze. Want je moet een aantal mensen duidelijk zeggen dat ze de mensen niets anders mogen leren [ dan wat wij hen geleerd hebben ]. Ook dat ze zich niet moeten bezighouden met verzinsels en allerlei namenlijsten. Want dat zijn geen dingen waarmee God jullie geloof opbouwt. Ze zorgen eerder voor problemen. Het doel van al mijn waarschuwingen is, dat de liefde bij jullie groeit. Liefde uit een zuiver hart, uit een goed geweten en uit een eerlijk gemeend geloof. Maar sommige mensen zijn helemaal vergeten dat dát het doel is. Daardoor hebben ze alleen nog maar zinloze praatjes. Ze willen de mensen graag les geven over de wet van Mozes. Maar zelf weten ze niet eens precies waar die wet over gaat. En ze begrijpen hem niet, ook al praten ze er heel zelfverzekerd over.
1 TIMOTEÜS 1:3‭-‬7 BB