• Instantoplossingen

    Instantoplossingen

    In de huidige maatschappij hebben we het over onze eigen mening. Ik mag zeggen en vinden wat ik wil. In de zorg gaat het daar soms ook over. De vraag voor veel mensen is niet om hulp in die zin dat je naar de dokter gaat en zegt ik heb ergens last van en wat kan je er aan doen? Veelal gaan mensen naar de dokter en geven aan wat er is en wat er aan moet gebeuren.

    Mensen zijn mondiger geworden. Dat is niet erg binnen bepaalde lijnen, maar we moeten ons beseffen dat we niet altijd gelijk hebben omdat of Google,, bekende Nederlanders of wie dan ook iets zegt. Je mag er een gedachte over laten gaan en meedenken. We zijn geen stomme wezen en hoeven ook niet labiel te luisteren wat een arts of andere hulpverlener zegt.

    Toch ontstaat er in het huidige zorgland soms een beetje een raar toontje. Een toon die gezet wordt door onze persoonlijke individualiteit. Dat begint met bepaalde klachten in je leven. Schijnbaar mag je soms niet benoemen waar die vandaan komen als hulpverlener. Bijvoorbeeld iemand rookt dagelijks wiet. Heeft  psychische klachten. Als een hulpverlener aangeeft we willen je natuurlijk ondersteunen, maar de cliënt zegt dat hij niet met wiet wil stoppen. Dan is er een hiaat.

    De cliënt geeft aan dat juist wiet hem rust geeft en dat hij niet psychotisch wordt van wiet. Hij heeft heel Google afgezocht en gelezen dat wiet niet schadelijk is. Hij heeft er een mening over. Dus de hulpverlener zit in spagaat. De cliënt wil af van zijn psychische klachten maar wil blijven doen wat schade brengt in zijn leven . Hij mag toch immers zelf zijn leven bepalen. Als men zegt dat het slecht is dan heeft hij een andere kijk er op.

    Zo kunnen we op verschillende lagen gesprekken hebben in de zorg,omdat ik daar midden in sta, maar ook op andere lagen in de maatschappij. De politie moet mensen kunnen helpen en als ze dat doen na een gedegen opleiding te hebben genoten en in willen grijpen dan is dat volgens veel mensen altijd verkeerd. Ze moeten de wet handhaven, maar tegelijk wordt het onmogelijk omdat iedereen daar schijnbaar een eigen kijk of visie op heeft en dus is de politie de pineut en zijn ze soms onveilig in hun eigen huis.

    Wat nu vrijheid van meningsuiting, wat nu hulpvraag, wat nu verloedering. De maatschappij verloederd niet vanwege een uitspraak. Je mag meedenken en zeggen wat je wil. De vraag is echter of jij als leek het beter weet als de professional. Het gaat niet altijd gemakkelijk en moet er iets ontstaan. De oplossing is niet altijd direct voor handen en is er tijd nodig om te komen waar je wil zijn.  We zoeken naar instantoplossingen. Die zijn er vaak niet. Het is geen koffie uit een apparaat.vaak zijn instantoplossingen wel snel, maar minder lekker.

    In de zorg is de tendens dat de hulp snel moet zijn. Dat snap ik heel goed. Snel kost minder geld is de gedachte. Bovendien is de cliënt er bij gebaat. Maar snel is vaak ook minder effectief. Het is een instantoplossing en mist zijn doel soms. Na meerdere instantoplossingen raken mensen er wel zat van, maar houden een vieze smaak in de mond en is er eigenlijk enkel nog een vieze smaak gebleven en is het vaak nog steeds niet gelukt.

    Belangrijk om de juiste zorg te krijgen in je leven. Het is goed om hulp te vragen en te erkennen dat niet jij zelf de oplossing hoeft aan te dragen.meedenken is top. Het gaat immers over jou, maar goed om ook te luisteren en hulp te accepteren die nodig is. Niet Google, anderen hebben de wijsheid in pacht. Je kunt natuurlijk net zo lang zoeken tot je krijgt wat je wil. De vraag is of dat wat jij wil ook werkelijk goed voor je is.herstel in je leven vraagt om samenwerking. Dus niet klakkeloos volgen en dien wat de arts of begeleider zegt. Maar in samenspraak zoeken naar wat nodig is.

    Ik ben ervan overtuigd dat veel zaken in het leven dieper lagen hebben. Sommige zaken waarin we vastlopen komen voort uit ervaringen en keuzes die niet altijd goed zijn. Het is goed het daarover te hebben. Niet moraliserend, maar toch zullen we de achtergrond soms moeten bekijken. Het is goed om mensen toe te laten in je leven die veilig en betrouwbaar zijn. Die je mogen zeggen wat te doen in overleg met je. In alle respect. Denk niet steeds dat je het allemaal zelf moet doen en het beter weet.

  • Dienstbaarheid

    Dienstbaarheid

    Als Christen zoeken we veelal naar waar God ons geroepen heeft. Soms denken mensen dat er een stem uit de hemel klinkt die je roept om iets te gaan doen. Veel mensen horen die stem niet en dus doen ze maar wat. Anderen denken dat ze weten waar God hen geroepen heeft, maar de vraag is of er vrucht is van wat ze hun bediening normen.

    Ik geloof dat God een plek heeft in de bediening  voor een ieder die hem wil dienen. Maar de vraag is of we hier wel op zitten te wachten. Ik bedoel daarmee te zeggen is: past het in je agenda?  Ik geloof dat we ook onze eigen agenda hebben en dus wellicht niet echt open staan.  Tegelijk is het de vraag of we wel echt weten wat die bediening inhoudt.

    Wanneer we kijken naar wat je bediening in het koninkrijk zou kunnen zijn lijkt het alsof we iets krijgen wat ons niet zou passen. Alsof God ons iets zou geven wat schijnbaar ook  niet zou kunnen passen of wat we niet leuk zouden kunnen vinden. Leuk is dan meer het woord wat ik gebruik als vervangend voor ,voldoening gevend, wat je met plezier doet, wat inhoudt geeft,etc…

    De Bijbel leert ons dat God ons tenminste één gave geeft om Hem te dienen. Dat is minimaal. Maar  de meeste mensen hebben mogelijkheden te over om in de dienst van God te leven. Ik geloof dat de gave die God ons geeft een bijzonder aspect geeft aan je bediening.  Maar de vraag is of we wel werkelijk bereid zijn. Willen we niet liever onze portemonee vullen ipv dat we mensen winnen voor Gods koninkrijk.

    God roept ons op om Jezus na te volgen. De vraag is of we bereid zijn om ons leven te geven. Jezus ging tot het uiterste. Misschien is dit nu juist wat ons beangstigd. Dat mensen ons afwijzen, beschuldigen, niet geloofwaardig vinden misschien. Als we ons leven terugkijken zien we dat er zo enorm veel is gebeurd wat enerzijds soms heftig is en soms heel bijzonder en uitdagend. Die zaken zijn de moeite waard om te delen.

    Het dienstbaar zijn zit mi niet in een stem uit de hemel waarin God ons specifiek roept om Hem te dienen. We weten als gelovigen dat ons leven van Hem is en dat we in navolging van Jezus ook gewoon onderweg mogen zijn in ons leven. Gewoon de dingen doen die er op ons pad gebracht worden. Jezus deed niet zomaar wat en daarin is Hij niet enkel eeen voorbeeld,maar Hij had ook een persoonlijke rol. Hij was de Zoon van God en had een rol te vervullen.

    Wij hebben Hem als voorbeeld,maar ook een eigen rol. Een rol die past bij wie we zijn. De zaken in ons leven zijn niet zomaar. We zijn groot geworden op een bepaalde manier, in een gezin of familie waar we iets van meegekregen hebben.  Soms positief of misschien een heftig verhaal. De vraag is wat je daaruit meeneemt om anderen te dienen tav koninkrijk. Zo is je opleiding ,het werk wat je gedaan hebt, de plek waar je je nu bevindt de plek van bediening. Misschien roept God nog specifieker, maar voor nu is dit de plek als je nog steeds zoekende bent.

  • Verandering vanuit relatie.

    Verandering vanuit relatie.

    Elk mens loopt butsen en deuken op in het leven. De meeste issues waar we mee te maken hebben zijn wel overkomelijk, maar waar het meeste moeite mee hebben in het leven zijn de zaken die we niet zelf kunnen oplossen. Waar we hulp bij nodig hebben.

    We zoeken voortdurend naar oplossingen om het zelf te kunnen, maar lopen daarin telkens vast door de woorden van anderen omdat ze ergens niet geland zijn in ons omdat we ze eigenlijk maar moeilijk kunnen accepteren. Hierdoor lopen vast in ons denken en in wat we voelen. We vinden het lastig als mensen die we waarderen iets inbrengen in ons leven wat ons leven veranderd. Alsof het te simpel is voor ons om te accepteren.

    Je zou het als eigenwijsheid kunnen betitelen, maar dat is het niet echt. Het is iets in ons dat groter is dan onszelf wat ons vasthoudt in ons eigen zelf bedacht systeem om te overleven. We hebben het schijnbaar nodig om op een punt te komen in ons leven waarin we los kunnen laten vanuit onze eigen overweging. Pas wanneer we werkelijk gaan realiseren, dus tot het besef komen wat er werkelijk speelt en dus belemmerend is, is hulp ahw toegestaan en kan er in wezen pas werkelijk verandering plaatsvinden.

    Soms lijkt de oplossing zo dichtbij, maar moeten we toch door de pijn heen. Sterker nog we zoeken wel naar oplossingen bij anderen en we nemen ze ook mee, maar de oplossing zit niet in het doen wat anderen zeggen, de oplossing voor het probleem zit in de groei van het individu. De pijn is nodig om tot inzicht te kunnen komen die nodig. Ieder mens is uniek en heeft zijn eigen weg te gaan, zijn eigen keuzes temaken, zijn eigen pijn te ervaren.

    De oplossing voor herstel ligt in de pijn. Waar pijn is is leven. Er is herstel in het leven. Waar de dood zijn intrede heeft gedaan is geen verandering mogelijk tenzij God ingrijpt. Moeten we pijn accepteren als weg tot verandering? Ik geloof dat pijn zelf niet de verandering brengt, maar ons brengt bij wat wezenlijk is in ons.

    We vragen onszelf in onze diepste innerlijke pijn waarom zaken zo moeten zijn. We draaien vaak jaren de rondjes in ons hoofd met vragen en oplossingen aan zonder dat we herstel vinden tot we ontdekken dat er relatie nodig is om tot herstel te komen. We denken dat we het zelf weten, maar we zien niet het gat in ons wat schreeuwt om gezien te worden.

    Het gat in ons, de schreeuw diep vanuit onszelf is een verlangen door God in ons gelegd naar Hem zelf. Een verlangen dat we wellicht vullen met van les wat we bedacht hebben als oplossing. Sommigen willen voortdurend gezien zijn of gehoord. Anderen zijn voortdurend bezig om zichzelf juist buiten te sluiten. Ze doen niet mee aan het laten zien, maar daarmee schreeuwen ze eigenlijk om het zelfde.

    Alles wat in ons is, zoekt naar dat ene specifieke wat het gat in ons kan vullen. We zoeken het overal. In waar we vandaan komen en in wat er is gebeurt, in wie we zijn en in wat ons belemmerd, in hoe we omgaan met zaken en in wat we geleerd hebben en dat allemaal door elkaar. We zoeken de zin, maar ontdekken die pas werkelijk als we oprecht loslaten wat we zelf allemaal bedacht hebben aan oplossingen. De oplossing ligt immers niet direct in onszelf.

    Indirect ligt daar wel de oplossing. Waar we namelijk leren onszelf open te stellen voor relatie is herstel mogelijk. Daarvoor zijn vooral oprechte relaties nodig. Mensen die van hart tot hart bereid zijn zichzelf te geven. Dat is soms nogal een issue. Ieder mens heeft namelijk zijn butsen en deuken en zoekt ernaar. Dus trekken aan en stoten we af zelfs als we dat niet willen.

    Wanneer we de juiste relaties hebben die helpend zijn ontstaat er ruimte voor herstel. We hebben allemaal mensen nodig in ons leven die van ons houden om wie we zijn. Die niet de problemen zien of wat er niet zo tof is in ons, maar die ons gewoon zien vanuit de relatie van binnenuit. Daarom is God in deze de allergrootste. Hij is het die ongeacht er in ons gaande is zichzelf totaal aan ons geeft. Zijn hart, zijn leven is totaal op jou gericht. Het verlangen, het gat in ons kan enkel in Hem zijn vervulling vinden.

    Ware vriendschap is een afspiegeling van de relatie met Christus. Wie God dient zoekt in alles naar verbinding. Verbinding met zichzelf dwars door de pijn, maar wil ook in de pijn van de ander aanwezig zijn. Dat is wat God in ons wil laten weten in deze woorden: Wees niet bang, want Ik ben met u. Kijk niet angstig om u heen, want Ik ben uw God. Ik zal u kracht geven en u helpen, Ik zal u overeind houden met mijn heilrijke rechterhand.
    Jesaja 41:10 HTB


  • Je leven geven?

    Je leven geven?

    Is liefde de bereidheid om voor iemand te willen sterven? Dat hoor je in allerlei liedjes en zie je vaak in films. I would die for you! Ik ben er niet van overtuigd.

    Dat laatste is voor veel mensen misschien ff schrikken als ik dat zeg. We spreken immers over Jezus de gekruisigde. Die voor onze zonden gestorven is. Zijn daad van liefde was niet het sterven. Hij gaf niet de dood. Hij gaf Zijn leven voor jou! Prince snapt er helemaal niks van. Hij is geen mesias voor wie dan ook. Dat is enkel Jezus .

    Jezus daad van liefde was dat Hij gekomen is om te leven. Hij kwam als kindje in dit leven. Hij kwam in de harde werkelijkheid van het leven zelfs. Hij kwam in absoluut vreemde omstandigheden en moest eigenlijk gelijk al een heftige weg bewandelen.

    Het echte leven is de weg waarin we voortdurend keuzes moeten maken. Het was Zijn keuze om niet de makkelijke weg te gaan, maar juist in de hardheid van zijn fysieke leven op aarde Gods weg te laten zien.

    Zijn leven was geen leven van luxe. Zijn start was al slecht, hij moest als kind al vluchten en wat denk je wat mensen zeiden over Hem. Geboren uit een maagd.  Alle kinderen in Bethlehem en omgeving werden afgeslacht omdat hij geboren werd.

    Dan zijn rol als meester. Hij koos voor Gods weg en dat draaide uit op z’n dood. Hij koos om te leven voor God en ons, de dood was het gevolg van die keuze. Maar Hij koos niet om te sterven uit liefde!

    Jezus koos om te leven voor God en mensen als jij en ik. Jezus koos om ons de weg te wijzen en Hij was de Weg. We begrijpen vaak niet dat lijden een deel is van de weg met God. Maar in het lijden, in dat wat we meemaken en meegemaakt hebben zit juist leven.

    Dwars door de dood last Jezus zien dat Hij misschien gestorven is, maar dat het leven zegeviert. Hij is het leven. De dood is niet een oplossing. Het leven is dat wel. Liefde is leven! Liefde doet soms pijn. We kiezen voor iemand vanuit liefde, maar liefde is als we door dik en dun met iemand meegaan.

    Liefde blijkt als we bereid zijn om tot het uiterste te gaan. Dat is niet de dood, maar in alles Gods weg te gaan. De wil van de Vader te doen zoals Jezus ons dat voorleefde. De dood is geen optie als we geloven.

    Sommige mensen leven niet meer echt. De hoop is weggeslagen. Dat kan door omstandigheden soms zomaar het leven beïnvloeden. Jezus laat zien dat God in alle omstandigheden bij ons wil zijn. Hij is de bron van leven.

    We mogen leven, maar dat vraagt om geloof. Waar geloof verdwijnt wordt het leven hopeloos. In Christus mogen we Leven. Jezus zelf stond op uit de dood. De dood was voor Hem geen enkele optie. Hij stond op uit de dood!

    De dood heeft niet het laatste woord. Jezus is de Weg , de Waarheid en  het LEVEN. Dat veel mensen het moeilijk vinden om te kiezen voor leven is omdat er voor hen veelal niets meer in zit wat het leven waardevol maakt.

    Wat maakt het leven waardevol, de moeite waard?  Dat wat God voor ons bestemd heeft. Hij leidt ons soms door lastige omstandigheden, maar reikt ons daarbij de hand. De vraag is of we in de omstandigheden die hand willen vastpakken.

    Veel mensen kiezen er voor om alles zelf te doen. Ze hebben de handen vol met eigen beslommeringen, zaken waar ze in het leven tegenaan zijn gelopen en zijn druk, druk, druk. Te druk om te leven, te druk met zichzelf, te druk om te overdenken, te kijken en te ontdekken , te druk om te genieten, te druk om van iemand te houden , te druk om te praten, …

    Leven begint waar we openstaan voor wat God ons wil geven. Jezus was Gods grootste geschenk. Hij gaf zichzelf om ons te tonen wat liefde is. Hij leerde ons hoe we samen mogen leven, dat er hoop is en geloof. Hij leeft, Veel mensen hebben Hem gezien  als de opgestane, maar Hij leeft in de harten van vele gelovigen. De vraag is of Hij ook in jou mag leven.

    Leven vraagt om ruimte. Je hart is de plaats waar leven begint.  Door je hart te geven verlies je je leven. Door je hart te geven aan iemand , geef je als het ware je leven aan de ander. De vraag is aan wie jij je leven geeft. Ik hoop dat jouw leven niet slechts een leven is voor jezelf. Jij bent slechts een stervend individu. In Christus mogen we voor eeuwig zijn. Zijn leven mag in je zijn. Durf je (weer) toe te laten?

  • In je blote nakie!

    In je blote nakie!

    Vandaag las ik in de bijbel, althans op mijn telefoontje in een leesplan de volgende woorden: Uw denken moet grondig vernieuwd worden. Sterker nog, u moet een heel nieuw mens worden die alleen voor God leeft, zuiver en goed. Trek een nieuwe natuur aan als een stel nieuwe kleren.
    Efeziërs 4:23‭-‬24 HTB

    Aan wie is dit geschreven? Is dit voor mij bedoeld? Of slechts voor alle gelovige in Efezië zoals paulus het zegt bij de start van zijn brief? Ik geloof dat de brief aan de Efeziërs aan hen gericht ook voor ons van toepassing is. Is dat niet zo dan zouden we het allereerst niet hoeven lezen en ook andere zaken zouden dan niet van toepassing zijn. Het gaat over alle gelovigen op dat moment in Efeze, maar ook nu mogen we er uit leren in de rest van de gelovige wereld.

    Als Paulus dan schrijft dat ons denken grondig vernieuwd moet worden, dan is het de vraag als gelovige die we ons mogen stellen wat die verandering dan zou moeten zijn. Dan is het goed om het hele hoofdstuk te lezen. Hij zegt dat we onze oude natuur, dat is zoals we ons gedroegen zonder Jezus in ons leven moeten uittrekken als een oud stel kleren. Dat betekent wat mij betreft dat wat we deden toen we ongelovig waren niet meer moeten doen.

    In de rest van het hoofdstuk benoemd Paulus een aantal zaken, maar het is nogal een andere manier van leven. We moeten dus grondig vernieuwd worden. Hoe doen we dat? Ik geloof dat wij dat vanuit onszelf niet kunnen. Dat gooi ik er nu zo maar even tussen in deze geschreven regels. Enerzijds zullen wij onze oude natuur moeten uittrekken, dat is een actie waar we zelf voor kiezen. we zullen dus niet enkel moeten afwachten op de dingen die komen gaan, maar actief keuzes maken om dingen in ons leven wel of niet te doen. Stoppen met oude destructieve gewoonten en nieuwe gewoonten moeten uitvoeren in plaats van.

    Wat zijn we soms opzoek naar nieuwe wegen en manieren om ons leven vorm te geven, maar tegelijk willen we daarbij in sommige zaken vasthouden aan zaken die we kennen, die we eigenlijk niet willen loslaten. Het is in mijn gedachten alsof we onze oude lompen uittrekken en een nieuw kostuum aandoen, maar met oude stinkende sokken en een versleten hoed. Dat past niet goed, maar we zijn er nu eenmaal zo aan gehecht.

    Ik geloof dat Paulus dit bedoeld als hij in de tekst zegt: Doe de Heilige Geest geen verdriet, Hij staat immers borg voor u tot de dag van de volle bevrijding komt. Efeziërs 4:30 HTB
    Als we vasthouden aan oude zaken die ons niet meer passen dan doen we de Heilige Geest verdriet. Kunnen we dat dan allemaal zo gemakkelijk? Ikke niet! Dat zeg ik dan maar ff voluit. Ik wil maar het lukt me niet zo gemakkelijk. Dat is ook wat Paulus elders benoemd. Hij wil het wel, maar het lukt hem ook allemaal niet direct. Moeten we daarom dan maar doen wat we altijd deden en vasthouden aan wat niet goed is? Zeker niet. We nemen actie om onze oude troep op te ruimen.

    Mooi dat van die kleren vindt ik. We doen onze oude plunje uit. We staan dan naakt voor God.we hebben niks meer van onszelf. Goede gelegenheid om onszelf te wassen en te reinigen. Nieuwe kleren aan te trekken. We kiezen de juiste kleren voor de gelegenheid. Kleren waarmee we voor God kunnen verschijnen. Doen we het daarna allemaal goed? Zeker niet, maar we hebben een heleboel uitgetrokken, weggedaan, we beginnen opnieuw. We blijven bij God en luisteren naar Zijn stem en kiezen voor het goede. Maken we fouten, dan lossen we ze op vanuit onze liefde voor Hem.

  • Toevallige ontmoeting?

    Toevallige ontmoeting?

    Als alles uit de hand lijkt te lopen en je wereld oncontroleerbaar is geworden, wat dan? Dat is een vraag die ik afgelopen tijd uit diverse hulpvragen heb gefilterd. Sommige mensen zoeken naar manieren het voor zichzelf controleerbaar te houden. De druk in hun omgeving is soms zo groot dat ze het niet meer aan kunnen en wat moet je dan?

    Sommige mensen vluchten letterlijk. Ze verlaten hun huis en zoeken mensen op. Soms mensen die eigenlijk niet goed voor ze zijn. Die hen gebruiken. Maar wat als je je zo eenzaam voelt? Dan is iedere andere plek soms beter dan alleen. Iedere aanraking soms intiemer al is het een klap in je gezicht dan wanneer je niet gezien of gehoord wordt.

    Anderen vluchten en willen juist niets voelen. Angst is een slechte raadgever zeggen we wel eens, dat klopt ook, maar wat moeten we dan doen om angst beheersbaar te houden? Sommigen proberen het te dempen door veel te roken of te drinken. Ze doen aan zelf medicatie of gebruiken andere middelen om de boel onder controle te houden.

    Soms werken deze dingen ook voor een tijdje. Maar uiteindelijk helpt het je eerder de situatie tte verergeren en voel je je nadien slechter dan ooit. Het leven is oncontroleerbaar voor ons zelf. We kunnen veel dingen prima zelf. Veel zaken hebben we prima zicht op,maar sommige zaken zijn een probleem en hebben we geen grip.

    Je kunt de grip niet pakken door te kiezen om het controleerbaar temaken door keihard te gaan werken. Niet je angst overwinnen door te doen alsof er niets is om bang voor te zijn. Niet je omgeving controleerbaar te maken door te stoppen met eten. Je kunt je problemen niet onder controle krijgen door ze te categoriseren en ze elders neer te leggen. Je hebt mensen nodig die er voor je zijn.

    ik geloof in relatie, in ontmoetingen. Vreemd hoe je soms met mensen in contact komt. Vreemd hoe je soms zomaar iemand ontmoet en spreekt en ineens zit je midden in zijn of haar verhaal. Soms heel heftige verhalen,maar ook mooi. Ik kan daar in alle heftigheid ook van genieten. Niet van de pijn waarin mensen zitten, maar van de echte verhalen. Dat is nu juist waar de ontmoeting zit.

    Jezus is mijn grote voorbeeld. Hij was iemand die genoot van oprechte ontmoetingen met mensen. Zo ontmoette hij eens een vrouw bij een put en vroeg haar om water. De vrouw vindt het raar dat Hij haar vroeg. Dus gaf ze dat aan. Jezus liet merken dat Hij haar kende dus niet zomaar iemand aansprak. Hij benoemde een aantal zaken uit haar leven. Zo had ze meerdere mannen gehad en met wie ze nu woonde was haar man niet. Jezus houdt van open gesprekken.

    Ik geloof dat juist in openheid je die openheid terug mag ontvangen. Hij veroordeelde haar niet. Vaak hebben mensen hun woordje wel klaar. Ze weten je haarfijn te vertellen wat je moet en wat niet, maar kennen je amper. Ze weten niets van je verlangens, je pijn, je angsten en waarom je niet zoals anderen in de ochtend water gaat halen als het nog koel is, maar juist overdag in de hitte. Ze zien niet hoe jij in alle hectiek van je leven probeert de rust te bewaren en roddel en confrontatie probeert te voorkomen. Ze begrijpen niet hoemoe je bent.

    Jezus ziet je. Woorden hebben kracht zeggen we heel vaak. Geloven we dat ook werkelijk? Ik wil een ieder die dit leest graag woorden meegeven die krachtig zijn. Maar mijn woorden zijn maar woorden van mij. Eenvoudige woorden, maar ik wil ze putten uit de liefde van Jezus. Ik verlang naar meer ontmoetingen met mensen vanuit mijn persoonlijke ontmoeting met Hem. Ik wil je graag bij Hem brengen. Hij geeft water dat levend is. Drinken van alcohol of het gebruiken van middelen kan ons misschien een tijdje doen vergeten dat we er zijn. Medicatie kan de pijn of angst soms dempen.

    Soms kunnen we de werkelijk even ontvluchten door ons te verstoppen, maar Jezus ziet je zoals je bent. Hij kent je omstandigheden en is dichtbij. Hij is er op het heetst van de dag als jij eigenlijk niet gezien wil worden. Hij is er als je even alleen had willen zijn, maar er toch is. Hij is er in degene die je de hand toereikt, die naar je luistert. Hij is er als je bedenkt dat je er niet toe doet en je de keuze maakt er toch te zijn. Hij is er in de keus om de confrontatie aan te gaan vandaag. Hij is er voor jou ook als je Hem niet ziet of voelt. Want Hij is er altijd!

  • Zingen of niet.

    Zingen of niet.

    Veel mensen maken zaken mee in hun leven die bepalend zijn  voor de rest van hun leven. Soms is het beeld echter, wat je hebt onjuist. Je hebt dingen gehoord die een bepaalde indruk hebben achtergelaten die niet klopt met de werkelijkheid.

    Onlangs vertelde een van mijn dochters dat wij als ouders vonden dat ze niet mooi kon zingen.  Dat is zeker niet waar. Sterker nog we genoten juist enorm toen ze als tiener voluit allerlei  liedjes zong op haar kamer. We stonden dan juist te genieten van de overgave en het enthousiasme die ze er uit perste.

    Eerlijk is eerlijk, niet altijd zuiver, maar niks te maken met hoe we er van genoten. We hebben geen zangeres in haar gezien, of enorme muzikaliteit, maar wat hebben wij als ouders daar nu voor verstand van. Zelf geen enkele noot zuiver weten te raken in mijn leven. Iig is haar interpretatie geweest dat ze niet kon zingen en eigenlijk nooit echt geprobeerd om haar interpretatie van ons als ouders.

    Natuurlijk hebben we als ouders daar schijnbaar een reactie op gegeven die daar voor haar aanleiding voor gaven, maar onbewust heeft ze daar zelf een “verkeerde” conclusie uit getrokken.

    Mensen trekken soms dus conclusies uit zaken die niet zo bedoeld zijn. Schijnbaar op basis van hoe zaken gezegd zijn, hoe ze overgekomen zijn, de indruk ligt dus anders dan wat we werkelijk denken of vinden. De vraag is nu of de ouders het verkeerd hebben aangepakt? Misschien. Een excuus hiervoor is geen probleem. Toch raakt het mij als ouder wel als dit soort zaken naar voren komen.

    Ik vind het niet leuk als dit soort zaken gezegd worden. Nu is het vaak dat het in gesprek, nu ze zelf moeders worden heel anders terugkomt dan vroeger. Het gesprek er over is mooi en er is ruimte om het uit te leggen. Überhaupt is er nu gesprek over. Dat lukt vaak bij een tiener toch al moeilijk soms. Toch jammer die misinterpretatie. Het is geen fout van beide kanten, het is waar het misgaat tussen mensen. We zien slechts een deel van het plaatje, een deel van de waarheid.

    Doortrekken dit verhaal zien we dat het ook vaak zo gaat met mensen tov God. Ze interpreteren Zijn woorden. Dat wat gezegd is maken ze tot een persoonlijk item. De vraag is of God bepaalde zaken wel heel persoonlijk zo bedoeld heeft aan jou. Het is goed om zaken die je hoort of denkt te weten over God te onderzoeken, Hem te bevragen. Net als mijn dochters groeien we in ons leven en zullen we op een gegeven moment ook gaan beseffen dat je woorden in e context moet zien en weten wat ze werkelijk betekenen. Daarvoor is gesprek nodig. Relatie.

  • Zijn Weg met jou is Waarheid en brengt Leven.

    Zijn Weg met jou is Waarheid en brengt Leven.

    Jezus is de weg , de waarheid en het leven. Een uitspraak die de meeste gelovigen kennen. De vraag is of ze ook de diepte van deze uitspraak kennen.  Bijvoorbeeld, wat betekent het als Jezus de weg is?  We begrijpen over het algemeen heel goed de keuze die we mogen maken voor Hem zelf en dat Zijn Weg Gods Weg is en dat we dus onze weg mogen gaan zoals Hij ons die voorgeleefd heeft, maar begint die pas waar we Hem ons leven binnen laten? Ik geloof dat Gods weg met ons al veel eerder begonnen is.

    Zijn Weg met jou en mij begint al van voor de geboorte, namelijk daar waar Hij ons bedacht.al voor de grondlegging van de wereld zelfs. Zijn Weg is onbegrijpelijk in veel zaken en we ervaren de Weg als de onze vanwege de keuzes die we hebben gemaakt of vanwege wat er zoal is gebeurd en gedaan. Wat ons is overkomen.de tranen die we hebben moeten laten en de mensen die we ontmoeten, de verliezen die hebben gehad horen daar ook bij. We typeren het als onze weg, maar onze weg is in Gods hand. Wat er is gebeurt en gedaan op onze weg is ter voorbereiding. Daar waar we Jezus toelaten daar wordt het Zijn Weg. Hij is vanaf het allereerste begin betrokken. Dus onze weg is ook Zijn Weg met ons.

    Hij is de Waarheid. De waarheid is dat er niets is wat Hem uit de klauwen loopt. Veel zaken zijn uit de klauwen gelopen omdat we Hem geen ruimte geven en we voortdurend blijven geloven dat we zelf de waarheid in pacht hebben. Dat wij weten wat goed is voor ons,voor de wereld. Het is een grote leugen dat wie in staat zijn ons leven onder controle te krijgen. Satan probeert ons voortdurend er van te overtuigen met onwaarheden. Als we er maar goed uitzien, de juiste opleiding hebben, genoeg financiën etc…

    De Waarheid is dat Jezus weet wat goed voor ons is en ons wijst op hoe te leven. Hij wijst in en door zijn manier van leven op God. Wij proberen in ons leven vooral onszelf te profileren en te bewijzen. Het is onwaarschijnlijk dat wij werkelijk volledig in de waarheid zijn vanuit onszelf. We mogen echter ons leven bouwen op Hem die ons in relatie wil brengen met Zijn Vader en door Hem ook de onze is geworden. Hij is de eerste,maar de Vader stelt ons aan Hem gelijk. Zijn liefde is waarachtige Liefde. Onbegrijpelijke Waarheid van waaruit we mogen uitdelen zoals ons is uitgedeeld.

    Hij is het Leven. Vanuit onszelf is ons leven dood, dor, droog. Alles in ons is dood vanuit onszelf. Hij is het Leven in ons. Daar waar we Hem toelaten brengt Hij leven. Veel mensen blijven zelf aanklooien en wat ze doen en de keuzes die ze maken brengen geen leven. We denken soms dat het wel zo is. We denken dat wanneer we onszelf vermaken, lol hebben, dingen doen die ons vermaken dat dit leven is. Echter niets in onszelf, vanuit onszelf brengt werkelijk leven voort. Enkel de dood. We zien het om ons heen . Relaties lopen stuk. Oorlogen en crisissen. Mensen beschadigen anderen of ze raken beschadigd.  Zelfs dat wat het meest waardevol is maken we stuk.

    Het Leven is in Hem. Vanuit God is het leven ontstaan en dor Christus mogen we deelgenoot zijn aan het eeuwige leven. Veel mensen denken zelf het leven te kunnen maken door te creëren, van alles te doen, zich te profileren, kinderen voort te brengen.  Het is echter dat vanuit ons leven komt. Zelfs onze kinderen en dat wat we presteren, opgetuigd hebben is niet werkelijk leven omdat wanneer we sterven het uiteindelijk ophoudt. Slechts waar we Jezus toelaten is werkelijk Leven. Waar we anderen meenemen in relatie, waar we onze tijd en energie geven vanuit de Liefde van God voor ons, voor de ander, de wereld, voor gerechtigheid, daar is leven.

    Wanneer we geloven dat Jezus de Weg, de Waarheid en het Leven is, daar zal onze doodlopende weg een weg van Waarheid worden. Veel mensen blijven vasthouden aan alles wat ze zelf gedaan hebben. Veel mensen houden vast aan het verleden, of kijken naar de toekomst omdat het verleden zo stroef, pijnlijk en teleurstellend was. Veel mensen leven hun hele leven en vullen hun eigen waarheid in en beseffen niet dat het allemaal niet werkelijk leven is. Ze zijn ahw op weg naar de hel.

    Jezus is de Weg en alles wijst naar Hem. De hele wereld lijkt zich soms tegen Hem te keren. Het is niet populair om te zeggen dat je het anders wil gaan doen en dat de rugzak van je leven juist een pakket is die Hij ons wil gaan meegeven om ons op de weg te leiden in de juiste richting. Het is de Waarheid als je durft toe te geven dat leven met Hem niet altijd / vaak niet gemakkelijk is. Soms hard en moeilijk, maar dat juist in Hem de bittere tijd , de moeilijkheden van waarde zijn. Dat maakt het dode leven juist het leven waard. Het geeft ons hoop en toekomst . Niet hier, maar in alle eeuwigheid.

  • Mijmeringen over de oogst.

    Mijmeringen over de oogst.

    Een korrel graan op zichzelf is niet bijzonder. Een vogel pikt ze op en voedt zich er misschien een moment mee. Maar samen zijn korrels in staat een brood te zijn. Dat vraagt echter om vermalen, geplet, verpulverd te worden. Een proces van dienstbaarheid.

    Een korenaar op zichzelf is niet stevig. Ze zal voortijdig knakken. En haar korrels zullen niet tot ontwikkeling komen omdat ze geknakt en gebroken, gevallen is. Ze staat niet stevig. In het veld met andere aren vinden korenaren steun. Ze groeien samen op en ontwikkelen zich beter. Is nu de een beter omdat ze anders opgroeit? De korenaar heeft geen keus. Ze groeit waar ze terechtkomt en wortelt waar ze terecht komt. De vrucht die ze draagt is afhankelijk van de kracht die ze krijgt door water,voeding en zon. De omstandigheden heeft ze niet zelf in de hand.

    Een boer kent het land en bewerkt het. Hij weet wat er nodig is voor het gewas om te groeien. Hij zaait, poot het gewas zoals het komt. Niet karig, iet overdadig maar voldoende zodat niets verspilt wordt maar zodat elk gewas de juiste ruimte krijgt.

    De oogst is afhankelijk van de omstandigheden. Iedereen heeft zijn eigen potentie, maar de oogst is wat telt. De oogst is de gezamenlijke opbrengst. Alle korrels samen vormen de oogst niet de opbrengst van een enkel gezaaide korrel.

    Individualisme is op zichzelf staand. Heeft weinig samenhang. Is minder krachtig en heeft de neiging vroegtijdig te knikken en onvoldoende tot wasdom te komen. Het is in gemeenschap met anderen die we nodig hebben. Dan staan we sterk. De potentie die we dragen ligt in ons. We kunnen geven wat er in ons zit of de kop laten hangen. We hebben niet alles in de hand. Niet de omstandigheden, niet waar we geplant zijn, wel de kracht en inzet die we hebben om te komen tot waar we voor bedoeld zijn. We mogen bloeien en staan op onze plek. Ons gezicht gericht op licht en onze voeten stevig in de aarde. Vruchtdragen. Hoeveel doet er eigenlijk niet toe. Zoveel we kunnen.

    Wie opzoek is naar zichzelf, zal uiteindelijk ontdekken dat het niet gaat om wie je bent in je zelf, maar om wie je bent in God. Misschien ben je het zicht verloren. Weet je niet meer wie je bent of wat je doel is. Soms zijn het woorden die allerlei woekeringen voortbrengen in het hart. Woorden die wortel schieten als onkruid en het mooie dat gezien en geplukt zou moeten worden overwoekeren. Het zonlicht, het water beide is er, maar ze kunnen er onvoldoende uit putten om tot volledige ontwikkeling te komen. je mag vertrouwen dat de boer, de landman weet wat Hij doet. Hij oogst op het juiste moment. Hij weet wat nodig is om de oogst zo efficiënt mogelijk binnen te halen.

    De evaluatie zal uiteindelijk zijn de optelling van de vruchten, aren, de korrels bij elkaar. Dat is de oogst. Samen. Niet individueel.

  • Introductie.

    Introductie.

    Wat is het beeld dat jij hebt van wie God is? In Exodus 3:14 kunnen we lezen dat Mozes vraagt wie God is? God antwoord met: Ik ben die Ik ben! God laat zich niet in een hokje stoppen of een titel geven. Daar is God te klein voor. Wel laat God zich kennen door zich te verbinden aan mensen die wilden leven met Hem. Daarbij niet enkel met hen, maar ook met de generaties na hen. Exodus 3:15.

    God de grote afwezige voor jou?

    Het beeld wat jij hebt kan misschien afwijken van wat je hier leest. Misschien is God voor jou niet de Ik Ben, maar ervaar je Hem eerder als de grote afwezige. Je leven is niet eenvoudig geweest. Je hebt hem nooit ontmoet en je vraagt je misschien af dat als Hij werkelijk bestaat waar je Hem zou kunnen ontmoeten?

    Gods identiteit als Ik ben is enerzijds misschien wat vaag. Als je vraagt aan iemand die je ziet wie ben je dan is het antwoord vaak iets in de vorm van een naam, gevolgd door plaats, werk, opleiding, etc… De vraag is of jij je zelf kunt duiden. Ik bedoel of jij je zelf kunt laten zien als wie je bent. Het is altijd maar een deel van wie je bent als je het benoemd. Je naam, je werk, je opleiding, is natuurlijk wel duidend, maar niet alleen maar wie je bent.

    God is zoveel groter dan wat wij van Hem kennen. Als jij je afvraagt wie Hij is dan zou het antwoord Ik ben je enerzijds schouderophalend achter kunnen laten, anderzijds zou het je juist kunnen bepalen dat het lastig is iemand te duiden als je niet werkelijk in contact bent. Om iemand te leren kennen is relatie nodig. God wil graag dat we Hem leren kennen.

    Wat zet jouw leven in vuur en vlam?

    Mozes had van God gehoord, toch leerde hij hier pas God een beetje kennen. Vanuit de ontmoeting met Hem ging Mozes op weg om te doen waarvoor God hem geroepen had. Hoe kunnen wij nu God ontmoeten? Moeten we wachten tot er ergens een struikgewas in de brand vliegt? Of tot er iets bijzonders gebeurd?

    Vaak is het wel zo dat juist wanneer er iets bijzonders gebeurd er ons gaan realiseren dat bepaalde dingen niet zwaar zijn. We zoeken naar de zin in bepaalde momenten en gebeurtenissen. Belangrijke momenten in het leven die je qua zin en de waarde zouden kunnen doen nadenken zijn bijvoorbeeld als er een kindje wordt geboren, het fragiele van het kind en de complexiteit van leven in je armen bijvoorbeeld. Of juist het sterven van iemand die je dierbaar is. Het eindige en de inhoudt van het leven maakt dat we geraakt worden in wat er werkelijk toe doet.

    Natuurlijk zijn er nog meer zaken te benoemen die ons bepalen bij wat er werkelijk toe doet. Namelijk relatie. Relatie is de basis voor het geloof in God. Om te ontdekken wie de Ik ben is, is er ontmoeting nodig. Misschien zoek je Hem, maar vindt je niet het contact zoals je had gehoopt. Er is van alles wat speelt in je leven wat tussen jou en God staat. Zaken die je onmogelijk kunt oplossen of simpel af kunt doen als onbelangrijk. Logisch lijkt me.

    Misschien zou je kunnen kijken naar Jezus. Jezus zegt dat wie Hem gezien heeft, heeft de Vader gezien. (Johannes 14:9)Hij bedoeld eigenlijk te zeggen Ik ben die Ik ben. We kunnen allerlei theorie/theologie onderzoeken, maar het gaat in wezen over relatie. Relatie gaat niet enkel om wie je kent, maar om wat de ware aard is van wie je kent. Hoe iemand is en of je er mee verbonden wil zijn. Als je Jezus wil leren kennen mag je kleine stapjes zetten. Misschien gewoon door naar Hem toe te gaan en de vraag te stellen wie bent U? Daar beginnen de meeste relaties. Gewoon even voorstellen en introduceren toch?

%d bloggers liken dit: