ruimte voor God

Als christenen bidden we natuurlijk. Al hoewel natuurlijk? Ik bedoel als christenen zou gebed een natuurlijk onderdeel moeten zijn in onze relatie met God. het is de manier om met God te communiceren.

Ik heb soms moeite met gebed.  niet zozeer met mijn persoonlijk gebed. niet met het bidden en dat het onderdeel is van de relatie, maar met bidden als  sluitstuk van een gesprek, als afronding van iets bijvoorbeeld. het wordt dan zo’n ritueel en niet  iets van gemeenschap.

Ik weet niet hoe jij het ervaart als je met een vriend in gesprek bent en je  neemt een andere vriend mee en je bent met de ander in gesprek en je vriend staat er bij, is aanwezig en wordt niet of nauwelijks betrokken  in het gesprek en aan het eind van de avond zeg je met een hele aparte stem en een behoorlijk aantal keren zijn naam  bedankt voor je aanwezigheid en ik ben blij dat je r bij bent geweest en leuk je  te aanwezigheid te ervaren, maar  in wezen was hij er bij, maar je hebt hem geen kans gegeven.

Begrijp je wat ik bedoel?  We  doen vaak onze dingen, ons werk, we hebben gesprekken waarbij we weten dat God aanwezig is. we weten dat Hij er altijd is, maar  we  nemen God niet mee in het gesprek. We nemen zelf alle  beslissingen, we vragen niet gaandeweg wat hij er van vindt en doen niet  wat hij zegt, maar doen onze eigen weg en zin en  danken Hem er dan voor.  Dit komt bij mij niet goed over.

Wanneer ik in gesprek ben met mensen  vragen ze soms of ik voor ze wil bidden, ik doe dat dan ook vaak.  Soms echter merk ik dat er iets is van God in het gesprek betrekken alsof er nog even een  vrome  draai aan gegeven moet worden. ik laat het dan gewoon of ik vraag  wat zou je willen bidden en waarom.  Het gaat niet om de woorden die we uitspreken, maar om onze houding. God is niet het sluitstuk van een gesprek of een avond, Hij is er bij en mag  deelnemen in het gesprek.

Deelnemen is iets anders  dank je wel zegen  voor niets. Deelnemen is Hem vragen  en betrekken in ons gesprek. Soms doen we dat  heel erg bewust in wat we doen en soms  is het alsof we Emmaüsgangers zijn. we  zijn onderweg in gesprek en daar komt Jezus zich bij ons voegen. Dat is geweldig en we luisteren en Hij neemt mede deel aan wat we zeggen en hebben het niet direct in de gaten, maar krijgt wel de ruimte.

Wanneer we onszelf aan de kant zetten en God toelaten in ons leven en uitgaan van onze Passie voor Hem dan komt Hij er bij. Hij is er immers al en  gaat spreken door Zijn Geest in ons en door ons.  Is dat niet geweldig? Ik vind het fijn als ik  merk dat in een gesprek dingen gezegd worden waarvan ik soms zelf niet weet war het vandaan komt, maar als ik er over nadenk dat God het zelf geweest moet zijn in het gesprek. Dat Hij ons heeft geraakt.

Ik zeg niet dat we niet moeten beginnen of eindigen met gebed, ik denk dat we juist meer moeten bidden. De tijd is er rijpe voor dat God  meer en meer de ruimte krijgt in ons leven . we nemen juist vaak veel te veel eigen initiatief om te zeggen hoe we dingen zouden willen zonder  te luisteren naar wat God ons te zeggen heeft.  Wanneer we echter ons leven leren overgeven en leren om te luisteren  naar  de stille stem van ons hart en de stem van de ander in nood , dan geloof ik dat God  meer  te zeggen heeft dan wat wij van hem horen. We staan er gewoon  niet of te weinig bij stil. We vergeten zo gemakkelijk dat Hij er bij is.

God is niet afroepbaar in die zijn dat we alles maar kunne zegen in zijn naam. We kunnen niet zomaar  in Gods  naam van alles zeggen en er een zegen over vragen, maar leven met God is leven vanuit d kern en Hem meenemen in alles wat we doen.

Ik geloof zelfs dat we prachtige woorden kunnen spreken en zelfs dat we de waarheid kunnen  zeggen, maar dat de ander  en ook God er niet werkelijk door geraakt word omdat ze niet waarachtig is.  sterker nog ik geloof dat God is van waarheid, maar dat God  liever heeft dat we soms fouten maken met de waarheid wanneer ze in waarachtigheid zijn gemaakt. ik bedoel daarmee  dat onze hartsgesteldheid belangrijker is dan onze maniertjes.

Iemand kan soms zulke prachtige mooie woorden bidden, maar  die niet werkelijk aankomen terwijl de ander  met iets simpels tot de kern van je hart kan doordringen.  Soms kunne we misschien niet eens de woorden vinden… we zijn gewoon bewogen door de omstandigheden van de ander en merken  dat Gods Geest ons hart aanraakt. God is er altijd!

Ik ben niet tegen gebed, ik houdt van gebed. ik Houdt van God . ik vind het geweldig om God te ontmoeten in een gesprek, een gebed, een ontmoeting met anderen, in en  simpel woord,..  God is er .. en ik geloof juist vaak in alle eenvoud.  Niet direct in grootse  woorden, in grote samenkomsten, in wonderen en tekenen, maar in de  ruimte die wij voor Hem maken.  in waarachtigheid. in gesprek, in relatie, in ontmoeting, in liefde voor de ander, in er zijn  voor de ander.

Ik wil graag voor je bidden , maar ik wil er ook voor je zijn als je dat nodig hebt, maar ik besef dat dat grote woorden zijn die ik niet  waar kan maken. ik ben slechts een eenvoudige jongen, maar ik geloof dat  God  je kan helpen en daarom wil ik hier uitspreken dat je door Hem geliefd bent. jij bent een geliefd kind van God.  Hij wil naar je luisteren. Ik bid ,op dit moment dat ik dit schrijf, dat je hart geraakt mag worden door mijn woorden misschien, maar vooral door Gods waarachtige aanwezigheid zelf. voor bij de woorden wellicht. Dat Hij je hart mag raken en je zal laten zien wat zijn aanwezigheid in je leven kan betekenen. ik zegen jou in Jezus naam en wens je shalom.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s