Tag: zien

Het is maar hoe je er naar kijkt.

Wanneer we om ons heen kijken zien we van alles. Afhankelijk waar je bent natuurlijk, maar er is van alles te zien en te ontdekken. De vraag is echter of we wel werkelijk ook kijken. Kijk je, zie je wat gezien moet worden of zie je slechts wat voor handen is. Oppervlakkig.

Jezus roept ons op om te kijken. Kijk naar de lelies in het veld. Kijk naar de mussen,… Maar Hij ziet ook in alle drukte van de dag in de stad zelf de bedelaar. Hij ziet Zacheus in de boom zitten, Hij heeft oog voor het detail.

Wij zien als we het er over hebben een bloem ergens staan misschien of een vogel vliegen. En als het druk is zien we mensen en een misschien zelfs iemand die bedekt, maar waarom is het dat deze bedekt, wat heeft deze man nodig? En die rijke Zacheus in de boom? Wat doet hij daar? Wat is zijn intentie. Jezus kijkt en ziet wat nodig is.

De vraag is willen wij zien met ogen zoals Jezus? Of gaan we liever voorbij aan de werkelijke waarheid. Zien we liever iets vager zodat we er niet zo mee geconfronteerd worden wellicht.

Ik denk er niet altijd zo over na. Om eerlijk te zijn ga ik soms zo gemakkelijk voorbij aan zaken die zo enorm waardevol zijn zonder er erg in te hebben. Maar stopte en stond stil bij bepaalde zaken. Ik ren en vlieg er gemakkelijk aan voorbij, maar Jezus neemt de tijd om dingen werkelijk te zien, goed te kijken.

We hoeven niet te zoeken naar mooie zaken om God te zien. We hoeven niet te speuren naar mensen die iets nodig hebben. We hoeven niet grote afstanden af te leggen om iets te kunnen betekenen. Het is slechts nodig dat onze ogen geopend worden. Dat ons hart gericht is op de juiste dingen in het leven. Het begint met werkelijk te kijken. Allereerst naar Jezus zelf wat mij betreft en hij zal ons leren kijken naar de andere zaken of we kijken naar de bijzondere zaken ontdekken daar meer van Jezus zelf. Het is maar hoe je er naar kijkt.

Geopende deuren. 

Luisteren naar anderen is voor veel mensen lastig. Ikzelf kan in een gesprek behoorlijk aanwezig zijn. Mijn ding neerleggen en daarbij voorbij gaan aan wat nodig is. Inmiddels heb ik geleerd, met vallen en opstaan, dat een gesprek niet éénrichtingsverkeer is. Daarmee bedoel ik dan dat men juist vaak mijn manier van communiceren juist wel prettig vindt. Veelal is het juist zo dat mensen die gehoord moeten worden vaak ruimte geven aan anderen en anderen die graag gehoord worden het vervelend vinden om niet aan het woord te komen. Nu is het niet zo dat mensen bij mij niet aan het woord komen, maar dat ik soms even moet schakelen en in het gesprek de juiste snaar wil raken. Dit lukt gelukkig regelmatig. Het gaat allemaal niet over mij en ook niet over de ander, maar om wat er in de interactie met elkaar ontstaat. Dat zit niet direct in de woorden die we gebruiken, ook niet in de hoeveelheid, maar zit vooral in het feit of mensen zich gehoord en gezien voelen. In de zorg spreekt men bijvoorbeeld van empathie tonen. Nu geloof ik niet zo zeer in gekunstelde maniertjes. Ik geloof dat mensen gauw door hebben of je echt bent of niet. Ik verlang er naar en stel me er naar uit om mijzelf in relatie met anderen te laten zien en ook anderen te zien in wat voor situatie dan ook. Ik ontmoet veel mooie mensen die gehoord en gezien mogen worden. Veelal aan de rand van de maatschappij. Veelal verstoten of niet serieus genomen. Vraag me af hoe het kan dat er zoveel van deze mensen op mijn levenspad komen. Wellicht omdat mijn hart naar deze groep uitgaat. Wellicht dat ze zich door mij gezien en gehoord voelen ondanks mijn beperkte communicatie. Maar ik zoek vaak naar mogelijkheden van oprecht erkenning geven. Naar relatie en het hart van mensen. Wanneer ik dat doe ontdek ik veel moois. Merk ik dat achter onverschilligheid vaak een groot verlangen is naar oprechtheid . Dat waar mensen boosheid tonen er eigenlijk veel pijn is. Daar waar mensen afstand nemen, schaamte een rol speelt . Dit benoemen en bespreken vanuit persoonlijke ervaringen opent deuren die anders gesloten blijven.   

Ik Ben…

Ik zet mijn wil er op dat  er iets zal  veranderen.

verandering van je omgeving begint bij Mij.

 Ik kan jouw verandering zijn.

Er kan via Mij door jou bij anderen,

werkelijk iets veranderen .

Ik veranderde, water in wijn.

Ik laat je niet wat aanmodderen.

Ik  deed  wat spuug bij zand.

Genezing voor de ogen ,

En zie: Niets meer aan de hand.

Hoe anderen Mij ook af willen schilderen,

wat men ook over Me zegt of zei.

ik ben voor jouw  persoonlijk gekomen,

 in goddelijk menszijn.

Genadige  verandering,

die begint bij Mij.

Die je doet beseffen,

dat jij er werkelijk  mag zijn.

je mag zien en proeven,

horen, voelen,

helemaal ervaren,

 wie Ik ben.

IK BEN !

HV 2013 05 30

de anticlimax van geloven.

Waar gaat het om in  dit leven. waar gaat het om als we speken over God, over Jezus, over de Heilige Geest in ons leven?  veel mensen denken dat God voor hen bestaat. Echter wanneer we de Bijbel onderzoeken dan zullen we ontdekken dat God niet voor ons bestaat, maar dat wij in Hem werkelijk mogen bestaan.in Hem hebben wij ahw bestaansrecht

Misschien denk je nu :” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”, maar ik geloof dat wij door Jezus Christus werkelijk voor God  de Vader mogen bestaan.   Bestonden we dan nog niet?  boven dien zijn we er al en is het al een tijd geleden dat Jezus Christus kwam.  Ik geloof echter dat veel mensen niet goed begrijpen wat geloven werkelijk inhoudt.

” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”

Denk ik nu dat mensen dom zijn?  welnee. Ik ga ook niet beweren dat mensen die God niet of nog niet  kennen  geen goede mensen zijn en dat gelovige mensen beter zijn  dan anderen.  wanneer ik spreek over  dat we werkelijk in God kunnen bestaan dan doel ik op het feit dat we in Christus mogen zijn zoals Paulus  dat bijvoorbeeld zegt.

Iemand die ik ken verteld  gisteren dat we vaak een verkeerd beeld van het evangelie hebben. dat we een verkeerd beeld hebben van Jezus werk hebben.  hij noemde dat  onze verwachtingen van Jezus vaak  een anticlimax opleveren  omdat we  vaak andere verwachtingen hebben van Jezus.  Dat was al zo in Jezus tijd en dat is eigenlijk nog altijd zo volgens mij.

De joden verwachten de Messias en toen deze kwam, kwam hij niet in een paleis, kwam hij op een ezel in plaats van op een stoer paard, kwam hij niet om te strijden tegen de Romeinen, maar streed hij hij tegen de geestelijken van zijn eigen volk. Kwam hij niet om de rijken te ondersteunen , maar om de armen  te vertellen wie de Vader was. hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden. de joden wilden een Messias, een koning, een verlosser, ze kregen er ook één en wat voor  één, maar niet wat ze hadden verwacht en toen hij er was, liet hij zich ook nog eens afranselen en vertelde hij dingen die  ze niet wilden horen en uiteindelijk stierf hij aan een kruis.  Wat een anticlimax!

hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden.

Toch mogen wij bestaan. We mogen werkelijk bestaan!  We mogen zijn wie we zijn in Hem.  onbegrijpelijk mooi dat te mogen weten. Wat dat inhoudt?  We mogen  onszelf laten zien. niet meer  onszelf  hoeven verstoppen. Niet meer je anders voordoen uit angst voor wat anderen van je vinden. Niet meer doen alsof. Niet meer leven voor  deze wereld en wat dat ons oplevert, maar leven voor Hem en wat Hij ons geeft.

Wat dat is wat hij ons geeft?  Weet je, dat zal waarschijnlijk ook in sommige gevallen vaak iets anders zijn dan we denken. Immers wij denken vaak dat wij weten wat goed voor ons is. wij willen en bidden dan ook vaak dat het ons allemaal een beetje mee zal zitten in  het leven.  en als dat ons uitgangspunt is , dan zal inderdaad ons leven met hem wederom een anticlimax zijn.

ons leven draait niet om ons, niet om mij .

Hij belooft ons  rijkdom, maar  dat zal vaak niet  geld of bezit zijn. hij belooft ons vrede, maar dat zal niet betekenen dat we nooit meer ruzie hebben of dat er geen oorlogen meer komen. hij belooft ons herstel, maar betekent dat dan dat we nooit meer schade zullen oplopen in ons leven? dat we nooit meer  ongelukken zullen meemaken, dat we geen mensen meer zullen verliezen dat we nooit meer ziek zullen zijn?  als we dat denken zullen we teleurgesteld raken in God en in wat Hij voor ons doet.

We zijn geroepen om  in Hem te zijn. voor hem te leven. ons leven draait niet om ons, niet om mij . ons leven zou om Hem moeten gaan , Hij is Heer en wij mogen in Hem zijn dienaren zijn. een anticlimax? Ik geloof het niet.  wanneer wij onszelf  durven overgeven aan Gods wil voor ons leven. als we dat gaan doen wat Hij met ons leven voor ogen had toen hij ons bedacht heeft, dan zal ons leven niet gemakkelijk zijn, maar wel waardevol. Dan zal het niet meevallen  op momenten maar zal ze zeker bijzonder zijn geweest  in totaliteit.

 Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.

Weet je God houdt van ons en verlaat ons nooit. Hij is er altijd . wanneer we verwachten dat we Hem altijd zien , horen of voelen, … anticlimax wellicht, maar wanneer we geloven, vertrouwen, weten dat Hij ons niet verlaat dan zullen we nooit alleen zijn.  wanneer we weten dat hij geïnteresseerd is in hoe en wat we doen tot in detail, dan betekent dat dat we met Hem daarover mogen spreken, maar dat betekent niet dat wij bepalen hoe dingen verlopen in ons leven. we mogen overleggen en voorleggen, maar Hij weet wat goed voor ons is.  Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.  Anders dan verwacht, een anticlimax wellicht, maar toch uiteindelijk  bijzonder en de moeite waard.

laat me eens kijken…

 

 

 

 

Laat me eens kijken hoe het bij jou van binnen is

Laat me eens zien of het bij jou hetzelfde is

Jij mag ook bij mij kijken, …… of wil je dat soms niet?

Ik wil best laten zien van m’n moeite en verdriet.

Heerlijk alles delen, ervaren, spreken en voelen

Gewoon duidelijk zeggen wat we eigenlijk diep van binnen bedoelen.

Soms valt dat nu juist niet mee en is het even slikken

Je adem wordje eventjes ontnomen en je hebt ‘t gevoel te stikken

Maar laat gerust maar even kijken, niet langer meer verstoppen

Immers daarvan komen koude harten, harde koppen.

Laat maar gerust even zien,

dan zullen we elkaar begrijpen dat zul je zien

 

1-9-03