Tag: zegeningen

Hopen op Liefde

Wanneer we emotioneel in zwaar weer verkeren zoeken we houvast. We grijpen alles wat er (nog) is bijeen en proberen te redden wat nog te redden is.

Veelal is er zoveel kapotgeslagen soms dat we op bepaalde gebieden gewoonweg te hard werken. Te hard voor wat het waard is.

Luister goed! Ik bedoel niet dat je niet hard moet werken aan relaties, niet dat je maar moet opgeven, niet dat alles maar geslikt moet worden.

Maar het is goed om even een andere positie aan te nemen. Even afstand te nemen van de situatie waarin je zit. De kosten te berekenen zoals we dat in de bijbel lezen. ( Luc 14:28)

Vaak raken we verzeild in innerlijke verdeeldheid. Enerzijds is het nodig om zaken in ons leven aan te pakken. Nieuwe kans te geven, anderzijds wijzen we onszelf en anderen veelal af omdat ons pijn is aangedaan.

Hoe nu verder? Tips en adviezen helpen hierbij nauwelijks. Iedere situatie is anders en ieder individu ook. Waar het om gaat is te weten dat we geliefd zijn.

De kernvraag van ons hele wezen is: ben ik geliefd! Misschien dat je je zelf hierin herkent en misschien niet in eerste instantie, maar ieder mens wil gezien en bemind zijn.

De vraag die we hierbij mogen stellen is niet zozeer of we dit voelen, maar of we het weten. Dit heeft oa te maken met de vraag of we weten we zijn?

Ik kan gemakkelijk tegen iemand zeggen dat ik van iemand hou, maar dat wil nog niet zeggen dat de ander dit ook ervaart. Waaruit blijkt dat? Wanneer ik dit ga uiten in mijn daden.

Mensen zitten soms raar in elkaar. We zien dat mensen soms vanuit een gevoel van afwijzing, teleurstelling, boosheid, pijn, bitterheid, … Totaal anders gaan reageren dan ze eigenlijk zouden willen.

Ze zeggen dan vaak dat de ander op moet donderen, maar vragen eigenlijk houdt me stevig vast. Ze roepen dat ze liever alleen zijn, maar willen het liefst vertellen wat er in hun hart leeft. Ze laten lis wat ze het liefst vast zouden willen binden aan hun hart.

De mens is van nature op zoek. Er is een leegte in het hart dat altijd op zoek is. Op zoek naar vervulling. Op zoek naar opvulling. Het gast gepaard met verlangen. Dat verlangen ligt verborgen in wat er geschreeuwd wordt in wat verzwegen wordt, in de pijn van het moment.

Soms is er zoveel gebeurd. Zoveel beschadigd. We verlangen eigenlijk terug naar vroeger. Naar hoe het gisteren nog was. We herinneren ons wellicht de fijne dingen, maar kunnen ons niet voorstellen dat het ooit weer goed gaat komen.

In ons schreeuwen, vaak stille roepen, waarin we niet werkelijk woorden vinden, waarin pijn de hoofdtoon voert schreeuwen we om liefde. Schreeuwen we om gezien te worden, gehoord te worden.

Weet je? Je stem is reeds gehoord! En alles wat gebeurt is zet dingen in beweging. Dat voelt niet altijd goed. Als mensen zouden we willen dat dat zo was. Maar niet altijd wat goed voelt is ook goed.

Veel mensen doen alles op gevoel. Als je vraagt waarom ze bepaalde keuzes maken zeggen ze dat te doen omdat het goed voelt. Of ze maken keuzes op basis van het voelt niet goed. Dat is de grootste bullshit ever.

Hoewel ik geen vrouw ben durf ik te zeggen dat het niet goed voelt wanneer je een kind krijgt. Het is pijnlijk, een strijd, maar als het is geboren weet je dat het goed is.

Wanneer we in de auto zitten kan het heerlijk zijn om hard te rijden. Een goed gevoel, maar het is niet goed. Wanneer je boete thuis krijgt van ik weet niet hoeveel euro’s dan wordt je daar niet blij van.

Zo is het ook in relatie, het voelt zelden goed als mensen uit elkaar gaan. De vraag is ook niet of dat goed is, maar de vraag is wellicht meer heb ik gedaan wat in mijn vermogen lag. Heb in onder ogen gezien wat mijn eigen rol is in het geheel en de rol van de ander.

Ik zeg niet dat mensen nooit uit elkaar zouden moeten gaan. Soms is het goed. Het is goed wanneer een kind zijn ouderlijk huis verlaat. Het is goed wanneer we mishandeld worden of misbruikt. Er zouden allerlei zaken kunnen zijn die we emotioneel , geestelijk niet kunnen verdragen.

Soms echter is het goed te bezinnen. Ons te herinneren wat we hebben gehad. Te kijken wat de mogelijkheden zijn voor herstel van de relatie. Te bekijken wat er zou moeten gebeuren, vergeving te schenken en/of te vragen.

Ik geloof dat het belangrijk is om te weten dat wat er ook gebeurd in menselijke relaties, we moeten weten dat we werkelijk geliefd zijn bij God. hij heeft onze stille schreeuw al lang geleden gehoord. hij zag en hoorde het in gaf zijn zoon. Uit liefde voor ons , hij gaf het allerkostbaarste wat Hij bezat en toonde ons Zijn liefde.

IMG_1295.JPG

Hij heeft je lief. Je bent Zijn geliefde . Dit laat Hij fysiek zien door voor ons te sterven, maar ook zegt Hij het ons in de Bijbel. Daar zegt Hij dat Hij ons bedacht en gemaakt heeft. Dat hij ons heel bijzonder heeft gemaakt zelfs. Hij heeft van te voren uitgekozen wie jij specifiek zou worden. Hij heeft je geweven in de moederschoot.

Hij zegt niet alleen met woorden dat Hij van je houdt, maar ook in daden door volledig voor jou te gaan. Tot het uiterste. Daarbij is het niet gebleven. Weet je liefde is sterker dan wat dan ook. Gaat voorbij de pijn. Voorbij gevoel.

Tel je zegeningen zeggen we soms. Kijk eens om je heen. Wat is de natuur prachtig. De mooiste luchten, planten, de zo’n op je huid. De dieren en hun jongen. De vruchten van het land.

Maar meer nog, kijk naar wie je bent geworden, naar je kinderen en de rol die je daarin hebt. God heeft je niet verlaten! God roept jou juist! Sta op en weet dat ik van je hou! Sta op en wandel! Sta op en doe wat nodig is!

Er is hoop! Durf je zelf te zijn. Durf uit je rol te stappen en te zeggen wat er werkelijk in je hart leeft. Je kunt niet verliezen. Alleen maar winnen. Al is het onder tranen, al voelt het niet fijn. Al wordt je vernedert, afgewezen…

De ruimte die het geeft om je zelf te zijn, op God te durven vertrouwen zal je naderhand dien beseffen dat je groots mag zijn als je gedaan hebt wat je kon, vergeving hebt uitgesproken, gehandeld hebt niet slechts uit eigen belang maar om het goede te doen. Wat God ons zegt. Wat ons Hart ons influistert. Terug naar de Bron.

diepe hoogtepunten.

DIGITAL CAMERAGelukkig zijn, wie wil dat nu niet.  hier moest ik aan denken aan de hand van een liedje welke ik op de radio hoorde. Helaas ben ik niet erg bewust met muziek bezig al vind ik bepaalde muziek erg mooi. Ook let ik niet echt op de teksten, maar soms  valt een bepaalde melodie en ook een bepaalde tekst me op. zo ook vandaag.  In de tekst  kwam zoiets voor als; je kunt niet  werkelijk geluk kennen als je niet ook ongeluk  hebt meegemaakt. Hoe zou je ooit de kracht van licht ontdekken als je niet ook weet  wat duisternis is. hoe kun je de hoogtepunten vinden zonder de dieptepunten.

Horror vacui

Ik geloof dat  elk mens in wezen op zoek is naar geluk. Naar de essentie van wie ze zijn. ergens is er altijd  een soort van gat wat  gevuld  zou moeten worden.  volgens Larry Crabb is dat gat ook nodig om God te vinden in dit leven. omdat het ons helpt om Hem te vinden. Wanneer we Hem gevonden hebben helpt het ons als het ware om Hem telkens weer te zoeken, Hem te ontdekken. emptiness1Er is dus dat gat, Henri Nouwen noemt dat haalt het op een andere manier aan en noemt het Latijnse  horror vacui in een van zijn preken en zegt daarmee zoiets als ieder mens heeft een bepaalde leegte, een twijfelachtige toestand waarin de mens zich kan verkeren wanneer hij  niet een passend antwoord vind op  zijn levensvragen. Ik geloof dat veel mensen  vastlopen in het leven om te ontdekken wie God is.  ik begrijp dat sommige mensen hier weerstand tegen hebben , toch geloof ik dat we  soms eerst de bodem moeten raken  voor we werkelijk kunnen ontdekken wat geluk is.

 is de bodem raken wellicht juist zegening wanneer we daardoor Hem ontdekken?

De bodem raken om te ontdekken wat er allemaal mogelijk is in je leven betekent echter dat je ook moet leren om  de omstandigheid waarin je verkeerd  te erkennen. Immers hoe zou je  anders uit deze situatie kunnen komen? wanneer je  vasthoudt, wanneer je  niet durft loslaten, wanneer je net doet of  je nooit iets overkomt dan zal het dieptepunt ook nooit werkelijk leiden tot een hoogtepunt. Hoe zouden we God kunnen ontdekken wanneer ons leven louter en alleen bestaat uit zegeningen? of anders gezegd. is de bodem raken wellicht juist glaszegening wanneer we daardoor Hem ontdekken? Geloof je dat wanneer God jou alles zou geven wat je hart je begeert dat je ook nog God zou zoeken? dat je  bezig zou gaan met wat relatie inhoudt? Dat je werkelijk dankbaar zou zijn voor  alles wat hij je wil geven? ik geloof het niet. immers zonder diepte punten geen hoogtepunten en ook niet s om dankbaar voor te zijn. met andere woorden als het je hele leven goed gaat, wat moet je dan nog met God? zou je Hem nodig hebben?

Jezus  was God, maar was ook 100% mens

Wat ik geloof is dat Jezus ons niet wil leren  om de hoogtepunten in het leven te omarmen en ook niet om de dieptepunten , maar dat Hij wil dat je Het leven omarmt wat je gegeven is. dat je omarmt wie je bent, dat je durft toe te laten dat Hij van je houdt in iedere omstandigheid, maar ook dat je Hem werkelijk lief hebt ondanks de omstandigheden. images (36)Weet je Jezus  was God, maar was ook 100% mens. Hij liet zien  dat er hoogtepunten waren in zijn leven, maar toch waren de diepte punten nodig om te de beste momenten te komen. immers zijn lijdensweg was verschrikkelijk, ondragelijk, en zijn dood …onmenselijk. Maar juist door deze daad , door  de dood heen werd Leven gegeven aan ons. Jezus bracht licht in de duisternis van de dood door zijn opstanding.

Ik geloof dat we tot we sterven met tranen zullen blijven  stoeien

We mogen  voor altijd met hem leven. ook dat is niet altijd gemakkelijk en weet je  ik zeg ook niet dat je een gelukkig leven zult  leiden in die zin dat alles je voor de wind zal gaan. je rijk zult leven, je gezond zult blijven, maar ik  durf  te beweren dat God in je leven zal zijn als je Hem toe laat in je leven.  nooit meer tranen nooit meer pijn? Ik geloof dat we tot we sterven met tranen zullen blijven  stoeien, maar dat er uiteindelijk  vervulling zal zijn. vervulling van dat gat , die leegt in ons leven. gedeeltelijk vinden we die vervulling zelfs al in ons leven wellicht, maar de totale images (38)vervulling wacht ons wanneer  we voor eeuwig Hem zullen ontmoeten. ik kijk er naar uit Hem te mogen zien in alle heerlijkheid. Niet dat ik levensmoe ben hoor, bij lange na niet. er is nog zoveel te doen, zoveel te genieten hier en nu, maar ik verlang naar meer van Hem. dat verlangen is prachtig het maakt dat ik me blijf uitstrekken. Ik heb het nodig om meer van hem te zien en te ontdekken. niet altijd gemakkelijk dus. Soms ga ik door een dal van diepe duisternis, maar soms ook over prachtige heuvels met frisse bloemen. God is goed voor me in alle jaargetijden.

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.

 

Uit elkaar gespatte dromen…

Ons leven heeft zo zijn ups en downs. Sommige zaken in mijn persoonlijk leven zijn regelrecht uitgekomen dromen.  Zo heb ik een fantastische vrouw gevonden en prachtige kinderen gekregen. Andere zaken zijn in tegenstelling daarentegen juist misschien wel nachtmerries te noemen.  zo  heb ik redelijk  jong mijn vader verloren aan kanker, heb ik moeten stoppen met de onderneming die ik  met veel enthousiasme en liefde had opgebouwd met alle gevolgen van dien, mensen moeten missen die ik liefhad en zo  zijn er van beide (zowel van de uitgekomen dromen als van de nachtmerries of in ieder geval uit elkaar gespatte dromen) best nog wel een hoop zaken te noemen.

Splesh…!

Ik weet niet hoeveel van jouw dromen zijn uitgekomen. Ook niet hoeveel er uit elkaar zijn gespat als zeepbellen. Weet jij ze nog?  Durf jij nog te dromen?  Heb je nog dromen?  Ik geloof dat iedereen dromen heeft. We dromen over allerlei zaken. mooie dingen , goede gezonde zaken. over  relaties, over onze kinderen misschien of als je ze nog niet hebt dat je ze mag ontvangen, over  een goede gezondheid, over genoeg geld en  een plezierig leven.  

wie droomt er nu niet?  vaak denken we dat dit de droom van ons leven is.  toch geloof ik dat er  een stuk dieper dan deze dromen een droom ligt die  verder gaat dan dat.  Een grotere, mooiere droom.  De mooiste droom voor ons mensen. De droom waarover ik spreek is de droom naar ons aller diepste verlangen. onze aller grootse zegening. Ze gaat dieper dan we ooit zullen beseffen. 

Ik kan het niet uitleggen…

we beseffen het vaak niet. we weten niet goed hoe die droom er nu uitziet. We ervaren  het vaak wel als iets  wat we niet altijd  kunnen uitspreken. We komen dan stamelend met woorden als: “ … ik kan niet precies uitleggen wat het is, maar het is niet dit of dat, maar het gaat verder dan… het stijgt uit boven… het is niet te beschrijven, maar … “. Het gaat om de kern van ons leven. onze diepste verlangen, een oprechte ontmoeting met de Levende God.

Eigenlijk  zijn de dromen die we hebben over onze relaties, kinderen, gezondheid, etc..  heel erg belangrijk voor ons.  zo belangrijk zelfs dat we denken dat God ons wel zou moeten zegenen op deze gebieden. ze lijken zo goed en zuiver, en ons verlangen er naar is zo oprecht dat God ons in onze ogen op dit gebied wel zou moeten  zegenen. We horen dan ook vaak van bepaalde welvaartspredikers dat  wanneer we ons leven op God  richten ons deze dingen bijna als vanzelf in de schoot geworpen zouden moeten zijn.  wanneer we maar voldoende in gebed zijn. ons leven invullen zoals Jezus dat zou doen. werkelijk oprechte navolgers van Jezus zouden zijn dat  het dan allemaal voor de bakker zou komen.  we zouden als het ware een welvarend leven  moeten hebben .

Zegening?

Ik geloof inderdaad dat we gezegende mensen zijn als  we op een of meerdere van deze gebieden  voorspoed ontvangen dat  we dat zegen mogen noemen, maar   ik geloof ook dat het dan nog steeds niet gaat om de grootste zegen die God ons kan geven.  dat is niet de droom voor ons leven.  onze werkelijke droom is de persoonlijke ontmoeting met de levende God.

Veel mensen zien dit helaas allemaal niet direct zo. Dus geloof ik dat God alles in het werk zal stellen om de mens de ogen te openen.  Soms,  en vaker dan we denken, zal God juist onze dromen laten spatten.  Hij laat pijn toe in ons leven en laat Hij het toe dat we  verdriet hebben.  het lijkt er  dikwijls zelfs op dat God als het ware met de armen over elkaar staat en niets doet aan onze miserabele situatie.  Hij doet in ieder geval niet wat wij eigenlijk vinden dat Hij zou moeten doen.  pijnlijk frustrerend?

Pijn is fijn?

Inderdaad! Pijnlijk en frustrerend. Toch zal God ons in onze diepste pijn en frustratie leiden naar  onze allergrootste droom. Naar het middelpunt van onze ziel. Juist dan ontdekken we  ons   verlangen naar die ene diepe ontmoeting. Dwars door de pijn van gebrokenheid en minder mooie dromen of misschien zelfs nachtmerries leren we dat we in wezen  liever een ontmoeting  hebben met God dan de zogenaamde  zegeningen van het leven.

Misschien denk je dat pijn, verdriet, teleurstelling, kapotgeslagen dromen , iets is wat verholpen zou moeten worden in ons leven.  iets waaraan je zou moeten werken. Toch is  het meer dan dat.  Ik wil niet zeggen dat je stil moet gaan zitten wachten tot je dromen zich als vanzelf herstellen.  Ik denk dat het goed is om  aan de slag te gaan met  sommige van je gebroken dromen. Andere moet je misschien even  of misschien zelfs voor altijd laten liggen, maar  het is belangrijk te beseffen dat het niet gaat  om de gebeurtenissen in jouw leven, maar om  de uitnodiging die onder deze kapotgeslagen dromen zit.  de uitnodiging om hem te ontmoeten.

De Droomgever ontmoeten

God wil ons gelukkig maken. dat gaat dieper dan wij wellicht kunnen bevatten. God wil dat we gelukkig kunnen zijn op onze meest droeve momenten. Dat we vervulling vinden als het leven ons onvervuld laat staan. Hij wil ons diepste verlangen beantwoorden zodat we onze persoonlijke dromen los kunnen laten en werkelijke  een ontmoeting hebben met de droom van ons leven . met Hem zelf.   De bron van leven. de Droomgever.