Tag: wonden

je ogen openen of je gezicht verliezen.

een korte serie startende met onderstaande blog.  deel 1 in de serie Levenslessen.

open-je-ogen-fotojpg

Psalm 27: 7-10 (BGT)

Heer, ik  roep naar U!

Luister naar mijn gebed.

Wees goed voor mij en geef antwoord.

Ik weet dat ik u moet zoeken.

Dat doe ik , Heer.

want ik wil dicht bij u zijn.

verberg  u niet voor mij.

wees niet boos,

stuur mij niet weg.

U hebt mij altijd geholpen,

jaag me nu niet weg.

Laat me niet alleen, God,

U bent mijn redder.

U blijft vol Liefde voor mij zorgen,

ook als iedereen mij verlaat,

zelfs als mijn vader en moeder mij verlaten.

 

veel mensen denken dat de zaken waar ze in het leven tegenaan lopen niet zo belangrijk zijn. in ieder geval denken ze al gauw dat de issue waar ze mee strijden minder belangrijk zijn als die waar anderen mee vechten. wanneer er al over gesproken wordt wuiven ze het weg en bagatelliseren ze deze zaken alsof ze van geen belang zijn.

weet je we hoeven ons niet te verontschuldigen over wie we zijn. ook ons probleem doet er  toe. jou eigen kwestie, moeite is belangrijk.  tenminste voor jou zelf.  het kan zijn dat anderen een andere issue heeft in zijn of haar leven en dat deze heftig is en qua problematiek groter, maar dat wil niet zeggen dat onze pijn niet relevant is.

als ik mijn enkele  heb verstuikt en de man naast mij in het ziekenhuis heeft beide benen verloren, dan is dat heel erg, maar mijn  enkel doet er niet minder pijn om (leer te leven. Philip C. McGraw) 

Het is belangrijk niet te blijven hangen in ontkenning van de situatie. niet te blijven zitten waar we zitten zonder ons te verroeren omdat onze issue niet heftig genoeg zou zijn of niet serieus genoeg. de vraag is of we bereid zijn om onze issues , onze verwondingen durven aan te pakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

misschien voel je je eenzaam, afgewezen in de situatie waarin je zit. maar weet je, wanneer wij zelf onze wonden bagatelliseren, wegwuiven of net doen alsof ze er niet zijn, hoe zouden onze familieleden en vrienden dan voor ons klaar kunnen staan?  hoe zouden ze ons serieus kunnen nemen als we dat zelf niet eens doen?

David de schrijver van bovengenoemde Psalm is bekend vanwege zijn relatie met God.  Hij schrijft niet slecht mooie woorden over hoe goed alles gaat in zijn leven  , maar  laat vooral ook zijn hart zien.  ook diepe pijnlijke  momenten van zijn leven hoor je terug in zijn liederen.

David zingt en maakt bespreekbaar. vooral naar God. Hij weet dat Hij net kan doen of  het er allemaal niet toe doet, maar dan zou hij liegen en niet oprecht zijn naar zichzelf.  David deed niet altijd de meest handige zaken in zijn leven, maar waar hij sterk in was is zijn open houding naar God.   Hij bleef op de koers waarop God hem had gezet door met God in gesprek te blijven.

veel mensen raken gefrustreerd in het leven omdat ze niemand  hebben om over hun wonden te spreken. om aan te vertellen wat er fout is gegaan. ze wilden immers sterk zijn, althans zo overkomen.  God? ja God, ook daar hebben ze moeite mee omdat deze hen allerlei dingen heeft doen toekomen terwijl Hij het had kunnen voorkomen.

op het moment dat we op deze manier tegen zaken aan  gaan kijken zakken we weg in de modder van ons eigen denken. we nemen onszelf en anderen niet serieus en ook God geven we de schuld van onze zaken, waar we in wezen geen verantwoording  voor hebben genomen.

ik ken je (waarschijnlijk) niet, maar ik weet dat geen mens  zonder  wonden door het leven komt.  iedereen heeft zo zijn issues. deze maatschappij maakt wonden en wij doen daar  met zijn allen aan mee. we maken wonden en raken gewond.  de vraag is of we dat onder ogen willen zien. de vraag is niet  of we alleen  onze wonden onder ogen willen zien, maar of we ze ook willen aanpakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

dit betekent dat we tot besef moeten komen dat we het allemaal niet alleen kunnen. dat we  niet zo sterk zijn als we onszelf willen doen geloven. wat zou het mooi zijn als we ons verhaal zouden durven delen meet degene die ons verhaal eigen al kent.  met degene waarbij we ons zelf  mogen zijn. die onze ogen wil openen voor de wonderen die Hij kan doen  wanneer we erkennen dat we blind zijn.

blindgeboreneik wil je attent maken op een bijbel gedeelte ( Marcus 8:22)  waar jezus  een blinde man wat spuug op de ogen deed en hem de handen op legde.  Jezus vroeg de man of Hij al iets kon zien.  en weet je wat? Hij kon al iets zien, maar nog niet  heel goed. de man was daar eerlijk over. Hij had zich stil kunnen houden in alle bescheidenheid. niet werkelijk zeggen hoe hij dingen zag, maar dan zou het gevolg zijn geweest dat hij wel een stuk beter had kunnen zien als voorheen, maar nog steeds niet genezen was.  maar door te erkennen en in gesprek te gaan over hoe hij dingen zag kon  hij, nadat Jezus Zijn handen op de ogen van deze man gelegd had,  werkelijk alles goed zien.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan. te erkennen dat we wonden hebben.  immers wat nu als de man gezegd zou hebben dat hij geen probleem had gehad? dat hij niet toegegeven had dat hij blind was? hij was afhankelijk gebleven van wat anderen hem gaven. dat is in wezen wat wij doen als we net doen alsof er niets aan de hand is terwijl we gewond zijn geraakt. we zullen gehavend door het leven gaan en men zal zien dat we wonden hebben en ons er al dan niet op aan spreken, maar er kan geen herstel plaatsvinden als we niet toegeven en kwetsbaar durven zijn. bang ons gezicht te verliezen.

weggestopte pijn.

soms lopen mensen jarenlang rond met pijn die ze nooit werkelijk onder ogen durven zien.  ze hebben  het ergens ver weg gestopt  ergens in hun onderbewuste en daar geparkeerd.  dit kan het gevolg zijn van  een trauma, ongeluk, ramp, een gebeurtenis die moeilijk te verkroppen was, mishandeling, misbruik, verkeerde keuzes. 

114701740204911777tsNbL8fc 

kortom er zijn veel zaken die  maken dat we functioneren op een bepaalde manier en het kan soms zelfs lijken of we een tijdlang nergens last van hebben. het ligt immers diep verstopt. ergens in de kelder, weggeduwd. soms denken we een tijdlang dat het goed gaat en dat er niets aan de hand is en dan  zijn er momenten die iets in ons raken. een pijnpunt, een trigger, een opmerking of een handeling. een gebeurtenis. plotseling is de pijn er weer. geraakt. de hele boel ondersteboven. door de war.  

soms kunnen we niet eens meer exact noemen wat de oorzaak is van de diepe  weggestopte pijn. omdat we er niet naar willen kijken. we willen het niet weten. we zijn bang voor de pijn, we zijn bang voor wat er gebeurt als zaken besproken worden. we zijn bang voor het aandeel welke we zelf hadden en bang voor het aandeel van de ander.  

het erge is dat de gebeurtenis, ondanks  het feit dat we de waarheid nooit werkelijk onder ogen hebben durven zien wellicht, ons hele leven  beheerst. ons gedrag. onze houding.  we worden onverschillig, of juist  een opgewonden standje, of  we trekken ons terug, we worden bitter, bang, … we komen niet tot ons recht doordat we niet werkelijk in de vrijheid kunnen staan.  

hoe komt het nu dat zaken zo vast kunnen komen te zitten in ons wezen, ons systeem? soms is dat afhankelijk vaan hoe we als kind zijn benaderd.  als we als kind  nooit geknuffeld werden, er werd geen aandacht aan ons besteed, er is dan nauwelijks sprake van binding naar( een van) onze  ouders. zulks een pijn  wortelt  zich ergens in ons systeem. ver weg van waar we het nu precies  terug kunnen halen. we zien dan ook dat kinderen die groot geworden zijn in een warm nest beter om kunnen gaan met zware klappen in het leven.  

dat mensen een bepaalde houding hebben gaat vaak dieper dan ze zelf beseffen. het wortelt zich in  het onderbewuste en  ernstige mishandeling, misbruik aanranding , verkrachting,  maken dat je  tot in je geest verslagen bent.  sommige mensen zijn derhalve vaak nog maar nauwelijks in staat om  zichzelf te tonen. hun identiteit is  lamgeslagen, kapot, in shocktoestand.  

het kan ook zonde zijn wat we ooit  hebben gedaan , maar waar we niet aan herrinnerd wensen te worden. wat niemand weet en nooit verteld is. wat ons  telkens weer naar beneden haalt. lam slaat omdat er schaamte is, teleurstelling, angst dat men het ontdekt, boosheid omdat je er spijt van hebt, maar niet weet hoe er mee om te gaan.  

in wezen worden mensen in zulke omstandigheden ziek. diep  van binnen ziek. David zegt het in psalm 32: 3 “zolang ik zweeg kwijnde mijn gebeente weg.”  we kunnen proberen het weg te blijven stoppen. er niets mee doen . en soms gaat dat een tijdlang goed, maar we zijn geen machine waar we iets in stoppen en als we er flauw van zijn halen we het  er weer uit en gooien het weg. we zijn mensen waar bepaalde zaken  gebeuren , waar wat mee moet gebeuren. het heeft een goede plek nodig . een plek waar we er iets mee kunnen doen. waar het een plaats krijgt. 

sommige mensen blijven doen alsof er niets aan de hand is, maar ze blijven ziek. omdat ze beschadigd zijn in hun geest en hun ziel blijven ze in hun schulp en bijten van zich af.  ze willen niet dat je dichtbij komt met de waarheid of met opmerkingen die iets raken.  ze gedragen zich als een gewond dier .  ze laten hun tanden zien. bang om hun wereld te verliezen. ze hebben slechts nog vage dromen. en de mensen die ze hebben klampen ze aan zich vast. bang ze te verliezen. 

toch gebeurt dat laatste gemakkelijk. omdat niemand er tegen  om in een keurslijf te moeten lopen, geclaimd te worden, onvrij te zijn.  uiteindelijk zullen mensen alleen overblijven. niemand meer om zich heen. niemand die hen werkelijk kan verdragen.  

is er een methodiek om dingen te leren en het anders te gaan doen? is er een manier?  ik denk het niet. er is niets wat wij kunnen controleren. we zullen moeten erkennen dat het ons niet gelukt is en dat wanneer we zouden willen gewoonweg lamgeslagen worden  door emoties, pijn, teleurstelling, angst.  

we zullen echter wel moeten willen. we zullen ons tot God kunnen keren in onze diepste pijn en emoties. we zullen hem toe kunnen laten. hoe moeilijk ook om dit  kenbaar te maken misschien, maar hij kan  en wil ons verlossen van de banden van het verleden. de banden van pijn, de banden van zonde. we zullen moeten erkennen dat Hij onze heer is en derhalve  weet hoe zaken in het licht te brengen. we zullen in het proces in ieder geval God in het oog moeten houden.  

i-love-you

In ieder geval mag je weten dat God je kent. ook als je nog nooit iets hebt losgelaten weet hij er van. Hij kent je hart en ook de gebeurtenis. hij wil je openbaren wat te doen. wie je bent, wat je zoekt. we zullen dus op heem moeten bouwen en niet langer zelf de controle moeten houden.  

ik besef me heel goed dat  ik hier iets losmaak misschien. misschien pak je het niet helemaal en misschien weet je niet goed wat te doen. eerlijk gezegd weet ik dat ook niet precies. wat ik wel weet is dat God in Jezus een heftige strijd gestreden heeft. een strijd tot de dood om jou te redden. als jouw zonden , wonden en bonden zijn gedragen. Hij is opgestaan en heeft de aller diepste belemmering overwonnen namelijk de dood.

identiteit en vergeving

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: wie ben jij?  Een vraag die je aan de oppervlakte kunt beantwoorden, maar die je ook even werkelijk binnen kunt laten komen. veel mensen zijn hun hele leven op zoek naar wie ze zijn, anderen hebben een bepaald antwoord gevonden.  Bewust  wil ik er vandaag nog maar weer eens over schrijven naar aanleiding van een studie die ik afgelopen week bij Teenchallenge op de spetse hoeve gegeven heb over dit zelfde onderwerp.   omdat ik geloof dat veel mensen zoeken, maar de vraag is of ze op de juist plek zoeken naar hun identiteit.

wat je doet is niet wie je bent!

Veel mensen zoeken naar wie ze zijn en denken het te kunnen vinden in wat ze doen. in hun beroep of maatschappelijke positie bijvoorbeeld.  dit is echter niet wie ze zijn, maar wat ze doen en een functie die ze bekleden.  Anderen  zoeken wie ze zijn in hoe ze zich kleden of hoe ze er uit zien.  ze sluiten zich op de een of andere manier aan bij een bepaalde groepering. Zo heb je bijvoorbeeld skaters, alto’s, etc…  groeperingen waar ze zich bij thuis voelen, maar  nog steeds  is dit niet wie men werkelijk  is , maar  een groep waartoe je behoort of gewoon zoals je er uit ziet anderen vertellen op de vraag wie ze zijn precies wat ze allemaal doen of kunnen. Zo kun je zeggen ik ben een kunstenaar, maar het is in wezen niet wie je bent, maar je bent wel erg creatief.  Anderen laten zich in een bepaald keurslijf plaatsen door wat anderen over hen zeggen misschien zelfs met een familie naam. Je bent een echte….de Vries, Jansen, Gerritsen!

gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Tevens gebeurt er veel in een  leven dat enorm veel indruk  maakt op een mens in zijn leven waardoor  je  leven een bepaalde invloed krijgt. Gelukkig niet altijd negatief, maar soms maak je in je leven wel degelijk zaken mee die enorm veel indruk  maken waarvan je zou kunnen gaan geloven dat je niets waard bent.  zaken die een verkeerd en verwrongen beeld geeft van wie je nu werkelijk bent.

je zelf beeld klopt soms niet met de werkelijkheid door allerlei zaken in het leven bijvoorbeeld door:  gebrek aan liefde en waardering. Door geestelijke en/of lichamelijk misbruik. Door  deze gebeurtenissen kun je gemakkelijk gevoelens van ik mag er niet zijn”ontwikkelen.  Je voelt  je waardeloos en  onbelangrijk.  Dee gevoelens zijn absoluut niet raar, maar ik wil ze gelijk bestrijden door te zeggen dat ze onwaar zijn.  de gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Door allerlei gebeurtenissen  plakken we soms verkeerde gevoelens bij verkeerde beelden of gebeurtenissen.  Ik zal uitleggen wat ik bedoel:  zo kunnen we ons waardeloos voelen als iemand  ons slecht behandeld, terwijl in wezen  niet wij ons slecht zouden moeten voelen, maar die ander die ons slecht behandeld.

Jouw identiteit ligt in christus!

Wat ik nu duidelijk zou willen maken is  het volgende:  je vind jou identiteit niet in hoe je er uit ziet, in wat je hebt of doet, maar ook niet in wat je hebt meegemaakt in wat je is overkomen en wat anderen van je zeggen. zelfs niet in wat je hebt gedaan of wat anderen jouw hebben aangedaan. En niet in hoe je tegen jezelf aankijkt. Jouw identiteit ligt in christus!

Weet je Hij heeft jou en mij al uitgekozen  voor we geboren waren, sterker nog, Hij had jou al bedacht voordat de wereld überhaupt bestond. Lees maar eens in Efeze 1:4. Dus! Alleen in in Jezus Christus vind je je ware identiteit. Hij is de enige die antwoord kan geven op jouw vraag: Wie ben Ik?

Ik weet niet of je ooit gehoord hebt van de term in Christus zijn? dit is een bijzondere term die we zelf misschien niet altijd gebruiken, maar  die in de Bijbel vaak genoemd word. vooral in de Romeinen brief, maar ook elders.  Een bijzondere term die we ons misschien meer bewust zouden moeten zijn of  worden.  wanneer we geloven  in Jezus christus, dan zijn we als het ware In Hem.  dan zijn we nog altijd  een apart individu , maar we zijn in hem, ik stel me dan een vrouw voor die zwanger is,  het is een zwangere vrouw in de baby is In haar.  Als we dus In christus zijn dan  is onze Identiteit in hem, al  is een baby in de buik van de moeder al een apart persoon, toch is de identiteit van de baby  In haar.  Zo mag jouw identiteit ook In Jezus zijn!

Dit betekent dat  alles wat mij is overkomen, overspoelt misschien zelfs, inclusief zonde en schuld niet meer iets is wat wij alleen hoeven te dragen, maar wanneer we In hem zijn draag Jezus dit voor ons. Sterker nog Hij heeft het reeds gedragen, Hij is er voor gestorven aan het kruis.

Belangrijk is echter dat het hier niet  ergens is blijven hangen en we dus  telkens weer geconfronteerd kunnen worden met de feitelijke waarheid van  de omstandigheden, maar dat Jezus ook  is  opgestaan  en door Heilige Geest  ook vergeving uitdeelt aan wie dat maar wil ontvangen.

Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan!

Veel mensen  geloven dat God bestaat, ze  volgen zijn regels als het ware al, maar  de vraag is of ze dat doen uit overtuiging  bijvoorbeeld door hun opvoeding of dat ze het doen vanuit relatie.   In relatie is vergeving belangrijk.  en om In Christus te zijn  heb je vergeving nodig.

Misschien vraag je je af  wat je met vergeving moet en waarom jij  vergeving nodig zou hebben in je leven. laat ik helder en duidelijk zijn: Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan! Ik wil echter duidelijk maken dat het wel degelijk belangrijk is  om te beseffen dat je de moeite waard bent, dat het verkeerd is om te laag over je zelf te denken.

Vergeving vragen brengt ons echter bij Identiteit, bij Wie ben ik ? mijn vraag is : wie ben Jij?  Hoe denk je over je zelf? Hoe denkt God over jou?  Ik geloof dat het belangrijk is om hier de relatie  tussen  zonden , wonden en bonden te bespreken.

We zien dingen die we verkeerd doen als zonden, wat ons overkomt, wat door anderen of door omstandigheden gebeurt  en ons verwond dat  is niet onze schuld en daar vragen we ook geen vergeving voor  toch?  En dat we vastzitten aan bepaalde gedachten die daarmee samenhangen, gevoelens die  we  niet los kunnen laten of  niet meer werkelijk kunnen ervaren  of dat we  werkelijk vastzitten in gedachten  etc…  dat is niet ons pakkie an, dat ligt  buiten ons vermogen denken we.  Dat ervaren we zo, we voelen dat zo , we willen hier ook niet echt aan.

Je komt niet tot je doel. Dat is zonde!

Zonde is echter meer dan  het verkeerd doen van dingen, zoals liegen of stelen. Stelen is een zonde, moord is een zonde,  en zo kunnen we nog  doorgaan, maar  wanneer je  slecht over je zelf denkt, wanneer je je zelf een loser noemt of een faillure?  Zonde is meer dan het doen van foute  dingen in ons leven.  zonde is ook een combinatie van zaken die voortkomen uit het zondige gedrag van anderen waardoor wij slecht over ons zelf zijn gaan denken.  Zo  kun je door seksueel misbruik je zo enorm vies  voelen en minderwaardig, je schamen dat je leven er dusdanig door beïnvloed word dat je niet  meer kunt leven zoals je zou willen, maar ook niet meer zoals het door God was bedoeld.  dat ben je gewond en soms ook gebonden door  een bepaalde gebeurtenis. Je komt niet tot je doel. Dat is zonde want er is zoveel goeds in je dat niet  tot zijn recht komt.

Het kan zijn dat je boos ben omdat je bent gepest en niemand meer kunt vertrouwen, het kan zijn dat je je waardeloos voelt omdat je  in een bepaalde relatie te ver bent gegaan, maar dit niet meer terug kan draaien. Het kan zijn  dat je niet meer kunt geloven  dat je een bijzonder mens bent omdat je dit nooit zo ervaren hebt omdat je altijd afgewezen  bent. je bent gewond, je bent gebonden misschien ,aan allerlei gedachten en gevoelens die je geestelijk vasthouden  om degene te zijn die God In jou heeft gelegd. Een pracht mens die  verworden is als een hoopje ellende en er zelf niet uit kan komen.

je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

Allen vergeving  kan jouw  wonden genezen, kan je vrij zetten van de banden in je leven. alleen vergeving  kan je werkelijk vrij maken van  deze foute gedachten van minderwaardigheid en tekort schieten en de negatieve gedachten over wie je bent.

God heeft de mooiste gedachen over jou. In jeremia29:11-14 zegt hij: Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des HEREN, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.  Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des HEREN, en in uw lot een keer brengen.

Ik wil dat je weet dat je bij God terecht kan  niet slechts zoals je bent, maar dat hij je  meer dan waardevol vind.  Dat je bereid bent te  zien wie je werkelijk  bent, te accepteren wie je bent in Hem of  los te laten wie je was.  zodat je ook werkelijk kunt zijn wie je bent.  vasthouden aan het oude, de schuldgevoelens, de stickers die anderen op je hebben geplakt of die jij jezelf hebt gegeven door of onder barre omstandigheden bepalen niet wie je bent.  je neemt ze mee als ervaring in Wie je werkelijk Mag zijn, maar je bent  meer dan je ervaringen, meer dan wat anderen vinden of zeggen, je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

  • Je mag  een nieuwe schepping zijn- 2 kor 5:17
  • Een vriend van Jezus- Joh 15:15
  • Een kind van God -1 Joh 3:1
  • Een heilige-ef1:1
  • Iemand die alles kan- fil 4:13

Wie je bent  bepaalt ook in hoge mate hoe jij je gedraagt. Als jij jezelf blijft zien als  een loser, dan is je gedrag wellicht ook zo en anderen zullen je als dusdanig gaan zien. als je je zelf ziet als een zondaar dan zul je je ook als zondaar gaan gedragen.  Als jij jezelf ziet als  een nieuwe schepping dan zul je je ook zo gaan gedragen.  Als je werkelijk door God geroepen weet om een vernieuwd leven te leven dan wil je ook werkelijk die verandering  gaan leven.  je mag  een nieuw leven leiden. Totale verandering ondervinden in je leven. verandering naar wie je in wezen al bestemd was te zijn. veranderen naar wat in je ligt verborgen.  In 2 kor 5:17 staat het zo: Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping; het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.

Een gevoelig onderwerp wellicht voor jou. Misschien wil je er over spreken, schrijven, je mag me gerust benaderen. Ik heb geworsteld met veel van de genoemde issues en weet je soms worstel ik nog, maar ik weet wie ik ben en als ik kan wil ik voor je bidden, met je bidden, je vertellen over wie Jezus christus is.  neem gerust contact op.

Ik heb zelf veel gehad aan wat Jos Douma heeft geschreven over pneumapastoraat, dit zul je vast ook in mijn schrijven herkennen

We zijn er voor elkaar, om elkaar te hellupe nietwaar?

 

Mensen kunnen ons soms diep verwonden. Ook mensen die we vertrouwen doen dat  soms.  De pijn lijkt erger en de wond dieper als we verwond worden door  mensen die we vertrouwen. Mensen die zich onze  vrienden noemen of ons broeders en zusters in de kerk. 

Wanneer mensen ons  pijn willen doen die we niet kennen  of die ons emotioneel niet of nauwelijks raken is er  eigenlijk niet zo veel aan de hand. Vervelend als iemand ons  niet leuk vindt of aardig. Jammer als  ze een keer op ons hebben gescholden. Even  diep ademen , de schouders ophalen en weer doorgaan. Dat is meestal gauw  weer voorbij. Maar als het dichterbij komt dan kan het een enorme impact hebben ons  leven en alles daarin .

Ik geloof dat wij als Christenen ons ook niet goed realiseren hoe erg het is als wij mensen aan de kant zetten om wat voor redenen dan ook.  Wanneer we kritisch zijn naar mensen en ze beoordelen op hoe ze dingen doen in plaats van met ze te leven en ze te ondersteunen. 

Ik geloof dat  wij als christenen een bijzondere taak hebben die we  vaak uit het oog verloren hebben. ik geloof dat we de naaste lief moeten hebben.  veelal hebben wij in gedachten schijnbaar dat onze naaste liefhebben iets is van  geld in de kerkbuidel doen of  meedoen aan de postcode loterij.  Twee vliegen in één klap zeggen we dan.  Is dat liefhebben van je naaste?  Of is dat liefhebben van je zelf? 

Ik geloof dat liefhebben van de naaste is, dat we diegene die om ons heen zijn lief moeten hebben. dat is natuurlijk onze familie en vrienden, maar  ik geloof dat hier verder wordt gekeken dan slechts dat.  Wie is onze naaste? Ik geloof dat het de armen zijn die nauwelijks rond kunnen komen. ik geloof dat het de ouderen zijn die zelf hun tuintje niet meer kunnen doen, ik geloof dat het de kinderen zijn in de straat die te weinig aandacht krijgen. ik geloof dat het die zwerver is in je portiek, de dronkaard die naast je deur heeft gekotst. 

We weten vaak niet wat er achter de gezichten schuilt aan verhalen. Wat er in hun gedachten speelt. Waarom ze bepaalde  keuzes  hebben gemaakt  en waarom ze dingen doen.  vaak veroordelen we ze al zonder ze te kennen. we beschadigen hen door   het negatieve beeld dat ze misschien van zichzelf hebben ook nog eens te bevestigen. 

Mensen  zijn op zoek net als jij en ik. op zoek naar liefde en bevestiging van de positieve dingen in hun leven. van wie ze  zijn.  er is honger,   enorme honger bij de mensen om ons heen naar  de Zin van het leven.  ieder mens verlangt in wezen naar  geborgenheid en troost, naar rust en herstel. Naar genezing van de wonden die ze hebben opgelopen in het leven. veelal aangedaan door  mensen die ze liefhadden.

Ik kan enorm kritisch zijn op de kerk en zijn manieren, maar ik geloof ook dat de kerk de plaats is waar mensen werkelijk herstel zouden moeten kunnen vinden. Omdat ze eenvoudig weg de plek is die God ons daartoe gegeven heeft.  We zijn er voor elkaar om elkaar te hellupe,  niet waar?  Laten we de kerk blijven herinneren aan die taak.  Jezus heeft ons  voorgeleefd hoe we de mensen zouden moeten benaderen. In ontmoeting met elkaar ontmoeten we Hem en groeien we in gemeenschap. Dat is wat ik geloof.

diepe wonden

Lezen Jona 4:4-8

Als we verdrietig zijn, kunnen we gemakkelijk terug vallen in onze oude gewoonten, verslavingen, afhankelijkheid. Veel van onze oude gewoonten gaven ons rust . al was het dan misschien maar tijdelijk, maar zulke momenten kunnen je heel dierbaar zijn.  tegelijkertijd maken zulke momenten je ook bewust van je zwakheden.

De problemen waar je tegen vecht, liggen zo enorm diep dat het moeilijk is het los te laten. Het is niet de gewoonte , de verslaving of onze afhankelijkheid die het werkelijke probleem in ons leven vormt. Het werkelijke probleem ligt dieper dan dat.

voel je em aankomen?

Als nu de plek waar je nog iets van rust kunt vinden je wordt afgenomen lijkt de bal die je gooide nog harder terug te komen en andere eigenschappen komen boven drijven. Boosheid veel boosheid.

We willen niet boos zijn misschien, maar we zijn het wel, gewoon omdat we nergens kunnen schuilen juist op het moment dat we dachten dat we juist die beschutting nodig hadden.

terecht of onterecht

Jona had ook moeite met zichzelf. Hij was  wat je een opstandig type kunt noemen. Hij had moeite met vergeving en liefhebben van degene die God vond dat hij lief moest hebben. mensen waar hij een afkeer van had. De mensen van Nineve.

Toen God zei dat hij het volk wilde sparen werd Jona dan ook erg boos. Maar God zei: is dat nu terecht dat je zo kwaad bent?

gebed om nog meer ellende?

Jona ging ergens heen en maakte zich een heerlijk plekje om te schuilen, om te kijken wat er nu zou gaan gebeuren inde hoop dat de stad ten onder zou gaan . God liet een wonderboom groeien om Jona schaduw te geven en zo z’n ergernis te doen verdrijven.

Jona was er enorm mee in zijn nopjes. Een heerlijk plekje om even tot rust te komen van alle onrust die er in hem zat.  Echter de volgende dag stuurde God een worm die de plant aanvrat en de boom verwelkte. De zon werd bloedheet en Jona had geen stukje schaduw. En opnieuw werd Jona boos. Hij werd zelfs zo boos dat hij bad om te mogen sterven.

geef God de tijd om te helen.

Waarom deed God dit nu? Om Jona te laten zien dat hij werkelijk een probleem had. Z’n probleem was niet het verlies van de plant. Zijn boosheid lag dieper als dat.

Het is oké als je boos wordt, als God onze wonden aanraakt, maar het is ook belangrijk om niet in je boosheid je terug te trekken. Laat God je niet slechts aanraken , maar geef hem de tijd je wonden  te helen.

onderstaand gebed is pittig. denk er goed  over na alvorens je het uitspreekt.

Heer ik wil U de tijd geven mijn wonden te helen, maar Heer help me om niet opstandig te zijn en boos, maar laat mijn werkelijke gevoelens er bij naar voren komen. zo dat ik oprecht  ze ook bij u kan brengen.  amen

hoe zie je er werkelijk uit?

Ik moest even denken aan wat mijn, inmiddels overleden, omaatje altijd zei: het geeft niet als het kleed niet fijn is , als het hart maar rein is.

lekker fris

De meeste mensen die naar de kerk gaan zijn keurig gedoucht, gekleed, haren gekamd en een lekker luchtje op.  We  hebben geleerd dat wanneer we God willen ontmoeten we op de een of andere manier schoon voor zijn aangezicht willen komen.  het is een soort van  dienstbaarheid, eerbetoon, speciaal wanneer we zondags naar de kerk gaan willen  juist op die dag speciaal Hem de er geven. ook in hoe we er uit zien.

Veel kerken hebben hier regels voor. Ongeschreven regels meestal, maar soms ook geschreven regels . ik wil ook niets af doen aan wat ik hierboven geschreven heb. een ieder mag hier wat mij betreft ook zijn eigen invulling aan geven. ik geloof zelfs dat het goed is om bewust bepaalde zaken voor God te doen. niet voor anderen, maar juist specifiek voor God.

mooie kleding

Ik zelf hecht weinig warde aan mooie kleding, maar toch wil zelf ik er op bepaalde momenten fris en verzorgd zijn. 😉 hoewel sommigen waarde hechten aan driedelig kostuum, hecht ik er waarde aan mezelf te kunnen zijn in een nette spijkerbroek. 

Ik schrijf dit omdat ik echter graag duidelijk wil maken dat er  al gauw een bepaalde indruk wordt gelegd tussen hoe we er uit zien en wie we zouden zijn.  iemand die er goed uitziet valt sneller in de smaak over het algemeen.  Iemand die er anders of bijzonder uitziet daar wordt over het algemeen op een bepaalde manier op gereageerd.

anders gekleed

Let op, ik zeg dit niet omdat ik iets wil bewijzen , maar ik omdat ik het bij mezelf opmerk. Wanneer er bijvoorbeeld iemand binnenkomt met een rode hanenkam kan dat niet ongemerkt voorbij gaan.  niets mis mee om het op te merken.  Waar ik echter naar toe wil is dat onze kleding niets te maken heeft met hoe we  ten opzichte van God staan.

Werkelijke aanbidding begint niet met de juiste kleding, maar met de juist hartsgesteldheid. Met wie we zijn als mens op dat moment.  Het is belangrijk om te begrijpen dat  wanneer we God zoeken en willen ontmoeten , niet de aankleding belangrijk is maar hoe we met onze innerlijke zaken omgaan. 

alles op een rijtje?

Misschien is het zo dat we alles geweldig op een rij hebben in het leven, maar toch niet zuiver voor God staan. Ons lichaam en kleding ruikt  wellicht lekker, maar ons hart stinkt omdat ze  niet werkelijk op God gericht is.  andersom zouden we niet zo fijn zijn in onze kleding of in hoe we eruit zien maar is dat wat we geven aan God een werkelijk offer.

Veel mensen polijsten juist hun uiterlijk op om zich beter voor te doen dan ze zijn. veel mensen doen alsof ze alles op een rijtje hebben, maar innerlijk  zijn ze ziek en hebben herstel nodig in hun leven.  we kunnen onze wonden verbergen, maar door er niets aan te doen gaan ze zweren.  Onze wonden blootleggen en laten zien aan anderen, onze kwetsbaarheden maakt ons in eerste instantie misschien onaantrekkelijk, maar wel echt.

Google knows best!

De meeste mensen zijn op zoek naar antwoorden. Op zoek naar antwoorden , maar ze vergeten daarbij de werkelijke vragen in ogenschouw te nemen.  Ze gaan op zoek naar antwoorden  terwijl ze in hun hoofd slechts flarden van vragen hebben.  ze hebben niet werkelijk helder wat ze zoeken.

Typisch…2011?

Ik denk dat dit ook wel een beetje de mens van de huidige maatschappij typeert.  Als we maar even een bepaalde gedachte, idee of wanneer er iets in ons opkomt waarop we  het antwoord niet  weten op dat moment is het googlen geblazen. Wanneer we het even niet weten geeft Google een antwoord.  er is immers altijd wel iemand die een soort gelijke ervaring  of gedachte heeft. Die net als jij zoekende is. er is altijd wel iemand  die er iets over te zeggen heeft al dan niet goed gefundeerd.

Mensen zoeken antwoorden op allerlei vragen in die zoal in het leven voorkomen.  Vragen over hun huwelijk, over het gezin, over werk, inkomen,  naar God , naar diepere dingen des levens, maar vaak blijven echte antwoorden vaak uit omdat ze de vraag  vaak niet goed onder woorden durven brengen. Bang voor wat ze tegen komen wellicht.

Google knows best!

We kunnen allerlei vragen stellen in het leven.  vragen als : waarom overkomt mij dit nu?  Waarom loopt mijn huwelijk stuk? Waarom reageren mijn kinderen zoals ze doen? waarom ben ik depressief, waarom heb ik ruzie met…? Waarom…?

Nu moet ik goed  op passen  om niet op de een of andere autoritaire manier te zeggen dat het allemaal je eigen schuld wel zal zijn.  ik geloof dat veel zaken die je in je leven overkomen ook werkelijk overkomen zonder dat je er zelf iets aan kunt doen.  toch is het te gemakkelijk om de schuld altijd op anderen af te schuiven.

Ik-gericht!

Ik denk dat de maatschappij enorm ik-gericht geworden is. we zijn zo enorm met onszelf bezig en met ons welbevinden, maar toch stellen we veelal niet de juiste vraag.  We zouden  in veel gevallen ook eens moeten kijken naar onszelf. naar ons eigen functioneren in bepaalde zaken.  

waarom ben je gescheiden? Lag het werkelijk alleen maar aan je ex? Waarom zijn de kinderen zo opstandig? Ligt dat aan hen zelf of heeft jouw kritische houding er ook mee temaken. Durf je ze los ook te laten? Is er iemand gestorven  geef je God daarvan de schuld?  Ben je ziek? Hoe gezond leef je?

Ik geef je geen adviezen over hoe je dit zou moeten aanpakken. Ik wil ook niet bagatelliseren , maar  veel dingen in ons leven , veel van wat ons, zeg maar, overkomt, overkomt ons door onze eigen keuzes, door onze eigen fouten. Misschien niet in alles onze fout, maar we hebben er veelal wel deel aan.

Vraagje: Wat is de vraag ook al weer?

De vraag die we bij onze antwoorden zoeken is voor veel mensen niet duidelijk, dus kiezen we voor de oplossing die voor handen is.  de oplossing van het moment. 

De oplossing van het moment is echter vaak niet de oplossing op termijn.  Veelal lopen zaken anders dan we eigenlijk hadden gehoopt.  Misschien hadden we zelfs verwacht dat het nu wel goed zou gaan, maar  nee. We hebben allerlei antwoorden gevonden, maar waarop?

Wat hebben we aan antwoorden zonder de juiste vraag er bij? Misschien wordt het tijd eens eerlijk te kijken naar de grote vraag die we onszelf eens zouden moeten stellen.  de meest wezenlijke vraag  die we onszelf kunnen stellen is wellicht de vraag: WIE BEN IK? zonder deze vraag zijn alle antwoorden slechts tijdelijke oplossingen.

No more easy answers

Pas wanneer we  werkelijk deze vraag onder ogen durven zien, en zoeken naar  wie we zelf zijn. wanneer we kwetsbaar toe durven geven dat we het allemaal niet weten komen er antwoorden in ons naar boven die we niet voor mogelijk hadden gehouden. Geen gemakkelijke antwoorden, maar de meest confronterende antwoorden. Antwoorden die de confrontatie aangaan met de turbulenties  van onze ziel. Van ons leven.

Ik geloof  dat veel van onze wonden zouden helen wanneer we de confrontatie aan zouden gaan met de werkelijke vraag. Met die gebieden in ons leven  die we zelf vaak als een tekortkoming zien, maar die wanneer we ze onder ogen  durven komen vaak onze kracht blijkt te zijn.

eigenwaarde

Wij falen in veel zaken in het  leven, omdat we niet werkelijk beseffen wie we zijn. veel mensen blijven jammerend rondlopen in het leven. ze doen dat liever dan de confrontatie aangaan met wie ze zelf zijn.  ze nemen liever genoegen met  simpele antwoorden op moeilijke vragen. 

 Ze willen de vraag niet horen, omdat ze in wezen niet tevreden zijn met wie ze zelf zijn.  ze  proberen te zijn wie anderen willen dat ze zijn, met alle gevolgen van dien. Het verlies van eigenwaarde.  

 

tot je een ons weegt!

Lezen: romeinen 1:18-20

Veel mensen zeggen zoiets als:“we zijn gelovig”. Gelovig zijn klinkt als een twijfelachtig gebeuren. Het lijkt er op dat we het wel geloven, maar we zijn er niet echt zeker van. Anderen zeggen het meer subtiel, we geloven wel dat er iets is. Geloven lijkt in deze beide situaties iets van zekerheid scheppen voor het geval er inderdaad iets zou zijn. Stel je voor dat God bestaat.

God bestaat!

Dat God bestaat staat vast. Je weet dat ook. Je gedachten kunnen je aan het twijfelen maken, je kunt net zo lang denken en verkeerde dingen doen en daarmee jezelf in de weg staan om te herstellen.

Je kunt weten dat God bestaat. Hoe? Door gewoon om je heen te kijken! Door de vogels te horen het gras  te ruiken (het is nu voorjaar), maar ook door de sneeuw  te voelen.  de wind in je haren, door het zonnetje.

nadenken tot je een ons weegt!

Je kunt met gewoon een helder verstand nadenken over het feit hoe dat deze wereld tot stand is gekomen. Je mag het natuurlijk rationaliseren met allerlei theorieën, maar uiteindelijk zul je uitkomen bij God.

Als je dat weet en beseft, dan kun je ook de stap nemen om je aan Hem over te geven. Gelovig zijn is nog niet daadwerkelijk deel hebben aan Hem. Een relatie met hem hebben. Helaas hebben we een ernstige tekortkoming als mens, we hebben moeite met het feit ons over te geven aan Hem.

overgave

Overgave is dat we met alles, met de goede zaken, met de slechte zaken, bij Hem komen. Hem belijden dat we met wat we zijn en wat we hebben en wat we doen beter af zijn bij Hem. Dat Hij beter weet hoe wij ons leven kunnen runnen.dan wij  zelf.

 We zijn niet in staat onszelf te herstellen. We denken vaak dat de pijn wel over gaat. Maar we weten allemaal dat diepe wonden niet zomaar over gaan. Sterker nog, wonden gaan etteren en zweren als we er niets aan doen.

keuzemoment!

Ik hoop dat als je je nog niet hebt overgegeven aan Hem je dat binnenkort zult gaan doen. Het zal je helpen te groeien, te ontwikkelen, je zult een andere weg inslaan en met ons verder kunnen reizen op de weg naar bruikbaarheid. De weg van herstel, de weg van Jezus,  de weg van navolging.

 

Heer ik weet niet meer zo goed wat ik er van moet denken. Ik geloof het wel, maar in mijn hart kan ik het niet echt aanpakken lijkt het wel. Het kwartje valt niet. Heer toch wil ik een oprechte relatie met U aangaan. Mijn  ogen openen voor de dingen die U in mijn leven wil gaan doen.  Heer ik belijd dat ik het niet meer alleen kan en wil doen. Dat ik fouten heb gemaakt. Ik wil ze vandaag nog bij u brengen in gebed. Heer ik wil bovenal dat ik mezelf niet meer slechts een gelovige noem, maar Uw kind. Ik besef dat ik dat vanaf nu dat ook mag zijn. amen

Wat kun jij voor mij betekenen?

Wanneer we niet  verder komen in het leven is het goed  om eens rustig te kijken of er niet iemand is die  verstand van zaken heeft.

Natuurlijk is het goed om God in je leven toe te laten op ieder gebied van je leven en ook is er niks mis met gewoon nuchter verstand. Met gewoon nadenken is niets mis, maar wanneer we het zelf allemaal even niet meer weten kan een ander je wellicht tot steun zijn.

De 1e stap

Soms kan een openhartig gesprek met een goede vriend een enorme opluchting zijn. wanneer we echter vast blijven lopen in bepaalde zaken zoals bijvoorbeeld je financiën, dan is het gewoon goed om  een financieel expert te vragen of wanneer je vastloopt in relaties is het goed om bijvoorbeeld een relatietherapeut in te schakelen. Wanneer ons geloofsleven  onhelder is geworden en ons zicht op het leven vertroebeld wordt door allerlei vragen over God en zingeving is een pastoraal counselor wellicht een goede optie.

Natuurlijk kan het een enorme stap  zijn om toe te geven dat je het zelf niet allemaal weet, maar de stap naar herstel begint  met het nemen van de eerste stap. Deze stap zou je de stap van erkenning kunnen noemen. Je erkent er mee dat je gewoon mens bent.

 De volgende

Veel mensen vinden het lastig om werkelijk ontmoetingen aan te gaan. Het kan lastig zijn om over je gevoelens te spreken en je ware Ik te tonen aan de ander. jezelf laten zien betekent immers dat we ons imago en de eigen waarheden los moeten laten en te luisteren naar de ander, je vriend, je coach, je counselor , je therapeut of wie dan ook.

Hij zal als je de juist e persoon gekozen hebt de zaakjes niet voor je opknappen, maar  wel  oprecht naar je luisteren. Dit maakt dat we leren hoe we de volgende stap kunnen nemen op weg naar herstel. Blijven zitten waar je zit veranderd niks.

Tijd heel alle wonden …niet!

Veel mensen leven  met de gedachte dat tijd alle wonden heelt, maar dit is een duivelse onwaarheid. Als we niks doen om de situatie te veranderen, geen tijd nemen om  te veranderen zullen onze schulden slechts oplopen, wonden zullen gaan zweren, relaties uiteindelijk stuklopen.

Misschien is het overbodig, maar ik wil graag benadrukken  dat jouw leven, jouw verantwoordelijkheid is. anderen kunnen je natuurlijk helpen, je adviseren, je begeleiden, je motiveren, stimuleren, ideeën aandragen, maar jij bent verantwoordelijk voor de keuzes die jij maakt in dit leven. niemand anders.

Bewust worden

Wellicht zullen  niet al je problemen opgelost worden, maar je zult  zien en merken dat je  langzamerhand leert om, met behulp van anderen, goede keuzes te maken. op deze wijze kun je je bewust worden van wie je bent.  iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten. Jij hebt ze ook.

Leren luisteren naar anderen maakt je meer en meer authentiek.  Je leert waar jou kracht ligt om anderen te kunnen helpen. De vraag is of jij je bewust bent van wie je bent en waar jouw kwaliteiten liggen? wat kun jij voor de ander betekenen?  

 

zonden, wonden, bonden.

Lezen: Markus 5:1-13

Soms lijkt het wel of we totaal vast zitten in ons denken en ons doen. We zeggen iets, maar doen het tegenovergestelde. We willen iets, maar doen het daarna niet. Het lijkt wel of er gewoonweg met je gedachten, gevoelens gespeeld word.

zonden, wonden, bonden

Sterker nog het lijkt alleen maar erger te worden, zo erg zelfs dat mensen ons langzamerhand steeds meer in de steek gaan laten. We blijven eenzaam achter, alsof we al dood zijn. Ons gedrag mag dan abnormaal zijn in onze pijn, ons denken, ons doen, maar we mogen ook weten dat God ons wil herstellen.

Jezus is gekomen niet alleen maar om ons te redden van zonden, maar ook is Hij gekomen voor onze wonden en onze bonden. (dingen die ons vasthouden, waar we uit onszelf niet los van kunnen komen).

 vastzitten

zo was er ook deze man die zelfs vastgebonden moest worden om te voorkomen dat hij zichzelf en anderen verwonde. Veel mensen hadden hem al verlaten, en die nog bij hem was wist ook niet meer wat te doen. Jezus hielp hem. Maakte hem vrij van zijn gebondenheid.

We kunnen zo vastzitten aan zaken dat we ze zelf niet meer onder controle hebben. We durven misschien nooit geen nee te zeggen omdat we altijd het gevoel willen hebben geliefd te zijn. We moeten misschien wel altijd de jolige jongen of meid uithangen met een grapje en een grolletje, omdat we gewoon onze ware aard niet kunnen laten zien. Of we zitten vast in een spiraal van negativiteit die we niet los kunnen laten, of we roken een pakje sigaretten per dag ,een fles alcohol of eten veel te veel.

keuzes maken

 het beïnvloed ons leven zo erg  dat we nikt meer zonder kunnen, loslaten gaat gewoonweg niet. We moeten erkennen dat we dat zelf niet kunnen, maar God kan het doen. Hij wil dat we ons aan Hem overgeven. dat wil niet zeggen dat we niet meer na moeten denken, maar dat we keuzes maken niet slechts met ons verstand maar ook met ons hart.

Misschien is het al zover gekomen dat je al veel onherstelbare fouten hebt gemaakt. Relaties zijn stuk gelopen, je lichaam zwaar beschadigd, je hebt iemand iets aangedaan, je zit je straf uit, maar datgene waar je werkelijk aan vast zit komt van binnenuit. God maakt vrij. Zelfs als alle hoop verloren is kan God herstel brengen. Al lijk je soms gek te worden, God herstelt en maakt vrij.

misschien is het volgende gebed iets voor jou.

Heer maak mijn leven anders. Verander mij. Ik wil me laten leiden door U, maar het gaat gewoonweg niet. Ik weet niet precies waar het op vastzit, maar ik wil erkennen dat ik het zelf niet kan en dat ik U nodig heb in mijn leven.