Tag: wie ben ik

Zwart-wit denken

  


Veel mensen zijn zwart wit denkers. Hier kom ik op na aanleiding van een korte opmerking van een vriend. Zwart-wit denken is wel handig als je zaken duidelijk wil neerzetten. Dit is goed en dat is fout. Daar houdt ik van en daar niet van. Ik wil wel of ik wil niet. Ik ga het doen of ik doe het niet. Andere mensen zijn juist het tegenovergestelde. Ze denken in termen als; je zou natuurlijk ook, of; zou het niet zo zijn dat. 

De eerste groep is over het algemene erg stellig de tweede groep is juist vaak wijdeling. De vraag zou volgens jou misschien moeten zijn welke van de twee het beste is,maar ik ga een andere richting uit, welke volgens mij,nog te zwart-wit is, nog te veel ruimte laat.

Ik geloof dat zwart-wit denken voortkomt uit de gedachte te willen controleren. Door regels te stellen in hun denken en doen houden ze het helder voor zichzelf. De regel (al dan niet geschreven of geformuleerd overigens) zegt hoe te handelen en hoe niet. 

De vraag daarbij is of je daarmee ook bereikt wat je wil bereiken. Ik hoor vaak de term duidelijkheid en structuur hierbij genoemd worden. Volgens mij verzand zwart-wit denken in een overdadige vorm van regelarij. In christelijke termen zou ik het weticisme noemen. 

De andere kant is dat veel mensen juist altijd maar bezig zijn met gevoel en juist nooit echt keuzes maken. De waarheid ligt in het midden is een uitspraak die bij deze mensen past. 

Het rare is dat beide groepen van mensen ( die ik nu wel wat extreem neergezet heb) ook vaak het andere denken in zich heeft. 

De zwart-wit denkers doe zich Willem jouden aan regels omdat dit gestructureerd aanvoelt en veilig lopen vaak vast in hun eigen gecreëerde benadering als zaken nog zwart nog wit zijn. Ze kunnen of geen keuze meer maken en lopen daarin vast of ze maken hem niet. Veelal gebruiken ze dan andere mensen om de keus die ze zelf niet kunnen maken deze als het ware voor ze te maken. 

De gevoeld mensen worden wel gezien als zweverig. Zijn altijd op zoek naar de waarheid. D’r diepere laag. Ze zijn vaak bang fouten te maken en anderen of zichzelf te kwetsen en derhalve komen ze zelden op het punt in te grijpen. Daar gebruiken ze de zwart-wit denkers voor. Ze gebruiken hen om toch dat te krijgen waar ze naar verlangen.

Het een vult de ander aan zeg maar.

Ik geloof echter dat er nog een Weg is. Dat is niet de gemakkelijkste Weg, maar wel de weg waarbij je jezelf kunt zijn. Ik geloof in waarheid en trouw, integriteit vanuit oprechte liefde. Dat betekent dat er wel degelijk zaken zwart-wit zijn voor je zelf. Je hebt bepaalde uitgangspunten nodig die jou op de goede Weg houden. Anderzijds is er ook ruimte nodig. Ruimte om te bewegen. Ik bedoel dat mijn regels niet de jouwe hoeven zijn. Wanneer ik moeite heb met alcohol, dam moet ik dat laten staan. Ik kan daarmee niet zeggen niemand moet alcohol drinken. We kunnen wel in gesprek zijn over alcohol. Hierbij is alcohol natuurlijk slechts een voorbeeld. Anderzijds is het natuurlijk zo dat er wel duidelijke afspraken moeten zijn over alcohol omdat er mensen zijn die anders misbruik maken jegens anderen. De zwart wit gedachte is dan. Niemand mag alcohol drinken. De andere kant zegt dat het ook wel lekker is en het dat het niet zo ongezond is en mensen verantwoordelijkheid hebben, maar de Weg die ik prolongeer is: we maken afspraken met elkaar vanuit oprechte omzien naar elkaar.

Tot de kern komend: ik geloof dat het belangrijk is duidelijkheid te verschaffen naar je zelf. Wie ben ik, waar sta ik voor en welke keuzes maak ik in mijn leven.daarbij is het luisteren naar ons hart een belangrijk onderdeel. Waar verlang ik naar en waar ga ik heen zonder daar een regelrecht antwoord op te geven. 

Het leven loopt anders dan je denkt. Je komt mensen tegen met wie je het goed kunt vinden of niet. De keus is hoe we daar mee omgaan. Zijn we zwart-wit in die zin hij of zij denkt anders als ik en daarmee wil ik niks te maken hebben vanuit mijn tegels gezien? Of tegenovergesteld sluit jij alles en iedereen in en laat je daarmee over je grens gaan omdat je vind dat je het iedereen naar de zin moet maken?

Ik geloof dat het belangrijk is de Weg te gaan die je meer en meer je zelf laat worden en minder laat worden wat men van je vindt. Wat voor mik belangrijk is is wat Jezus van mij vindt. Niet vanuit de regels(wet) van de kerk of wat dan ook, maar om wie ik ben. Niet dat halfzachte vrome(christelijk met een sausje) gedoe, maar vanuit oprechte en echte relatie. Dat wat ik ontmoeting noem. De Bijbel noemt dat gemeenschap. Vanuit gemeenschap (het woord zegt het al, diepe innige verbondenheid) samen zoeken naar waar we voor geroepen zijn. De missie, het doel van ons leven. Zwart-wit gezegd God wil gemeenschap met je. Soft gezegd Je bent geliefd. Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: ik wil van je houden, maar daar zal ik in falen. Maar God houdt van je zoals niemand anders kan. Voorbij de regels van anderen en jezelf, maar vol ruimte door genade. Jr kan de regels niet hanteren door er op te gaan staan, maar ook niet door ze los te laten en je gevoel achterna te lopen. Wat je nodig hebt is de ruimte,de hoop en liefde in gemeenschap met Jezus Christus.

  

Wat drijft je?

Wat drijft de mens voort in het leven? Afgelopen weken wordt ik bepaald bij het feit dat een van mijn kinderen op zichzelf is gaan wonen. Die daarbij bezig is met een studie in de mode. Ik zag hoe ze zich daar enorm voor ingezet heeft en daarbij over haar grenzen van angst is gestapt toen ze zich openbaar moest laten zien. Haar kleding moest showen en dat van anderen. Een andere dochter is druk bezig haar loopbaan te ontdekken en een pleegdochter op zoek naar welke school en de richting die ze op wil te zoeken. Gewoon maar enkele voorbeelden uit het leven van alle dag.

  Allerlei zaken rondom ontwikkeling en groei. De vraag is: wat drijft jou? Ik kom hier op vanwege het boek wat ik op dit moment aan het lezen ben. Dit ben ik! Een boek van lieuwe koopmans.  

Zonder leven ben je dood.

Ik geloof dat ieder mens op zijn eigen wijze op zoek is naar verandering, ontwikkeling, groei. Ieder mens heeft het volgens mij ook nodig om verder te kijken. Geestelijk in beweging te zijn. Uitgedaagd en geprikkeld te worden. Je ziet het wanneer mensen te lang vastzitten op een bepaalde plek er sleur ontstaat die niet gezond is. Een huwelijk zonder beweging, een baan zonder uitdaging, nooit iets meemaken of doen wat werkelijk iets raakt is misschien wel veilig in eerste instantie, maar mond uit in niets. Ik zou zeggen als er geen beweging meer is en komt geen frisse lucht meer in je leven dan stopt uiteindelijk het hart op een dag te kloppen en ben je dood. Geestelijk gestorven zonder werkelijk geleefd te hebben of juist omdat je niet werkelijk geleefd hebt.

Ik geloof dat het belangrijk is te beseffen dat je niet zomaar de kracht van leven hebt ontvangen. De kracht om je leven in te richten, vorm te geven. Keuzes te maken.

Wat is de essentie?

Het is mooi te zien hoe mensen zich ontwikkelen en hoe beperkingen zich oplossen wanneer we op zoek gaan naar mogelijkheden. We willen verandering, ontwikkelen, dingen meemaken. Mooie dingen zien. Iets creëeren, creatief als we zijn. Besluiten nemen. De essentie van wie we zijn ontdekken. Weten of dat wat we voelen, ervaren wel echt is. Of we geliefd zijn en lief kunnen hebben. Weten of er meer is tussen hemel en aarde en of we onszelf kunnen overstijgen in het leven en of er leven is na de dood. 

Wat is nu werkelijk het belangrijkste in het leven? Wat wil je ontdekken? Wat geeft je energie om voor te leven? Waar zit je vast? Wat wil je loslaten zodat je werkelijk je leven ten volle kunt ervaren? Zomaar wat vragen die dit alles bij mij oproept. 

Kortom wat is mijn drijfveer in het leven? 

Uitstappen.

Voor mij geld dat mijn geloof dit veelal is. Tenminste wanneer ik uitstap. Niet blijf zitten en er niets mee doe. Dan is dat zoals de Bijbel het noemt een dood geloof. Als er geen lucht meer is en ook geen uitdaging dan is er mi ook geen leven meer. Als ik zelf, of anderen er niet door veranderen dan is geloof er nog, maar is ze dan ook werkelijk waar voor mij persoonlijk en de wereld?   Ik ga hier op verder in het volgende blog.

  

God is onveranderlijk goed. toch?

meisje zonVele  mensen  beweren dat wanneer iemand christen wordt, zich bekeerd , wedergeboren  wordt hij als het ware  daarmee een einde maakt  aan  wat men ook wel zijn oude natuurlijke kenmerken. Eigenlijk zeggen ze daarmee dat  men na de wedergeboorte geen verkeerde keuzes meer mag en zal maken.  immers  men wandelt nu met God, men heeft het licht gezien en zou dus derhalve in waarheid moeten wandelen.  in ieder geval  zou een leven met Christus moeten voorkomen dat   men terug zou vallen in oude gewoonten of situaties . men zou gaande weg  vanuit de put moeten komen en wie een terugval zou krijgen in gedrag dan wel depressie of teleurstelling  zou niet  werkelijk in christus zijn, maar  God los gelaten hebben of van de weg af geraakt zijn.

Eigenlijk beweren vel mensen daarmee dat men , wanneer we God in ons toelaten we ons moeten realiseren dat  zijn liefde ons werkelijk dusdanig bewerkt  dat men  vrij wordt  en onszelf  ook te accepteren als  mensen die de moeite waard zijn.  eigenlijk zou dan als bewijs van ons geloof  een ander mens zichtbaar moeten zijn voor de ander. Hiermee geven veel mensen aan dat wanneer we dus niet werkelijk alles doen wat de bijbel ons leert, wanneer we niet goed doen, ons goed voelen of moreel gezien niet veranderen, dat we dan iets  verkeerds doen, namelijk we geloven  dan niet werkelijk dat God ons een nieuwe identiteit gegeven heeft.  Met andere woorden denken we te klein over ons zelf  en daarmee ook over Gods werk in ons en door ons.

ze vallen daarmee zichzelf tegen en  vragen zich dikwijls af of ze  Christus in wezen wel werkelijk lief hebben .

Tja, klinkt aardig is het niet? maar wat nu als we ondanks het feit  dat we Jezus Christus  hebben leren kennen, ondanks het  feit  dat we gekozen hebben om Hem Heer te laten zijn in ons leven, maar desondanks aanlopen tegen  de realiteit van  teleurstelling en  je ongelukkig voelen, depressief  zijn en niet werkelijk verandering zien  of ervaren in ons leven? veel mensen lopen hier in vast.  Ze lopen vast in het feit dat ze bewust gekozen hebben om God in hun leven toe te laten. Ze maken goede keuzes, maar de opmerkingen van andere gelovigen, van mensen die hen als het ware voorschrijven wat te  voelen en wat te beleven en hoe te doen maakt hen nog meer neerslachtig en teleurgesteld omdat ze dit allemaal zelf ook denken en geloven. terwijl ze  proberen er hard aan te werken en van alles en nog wat te bewerkstelligen, lopen ze  stuk op het feit dat ze falen in datgene wat ze van zichzelf verwacht hadden en de verwachtingen van anderen.  ze vallen daarmee zichzelf tegen en  vragen zich dikwijls af of ze  Christus in wezen wel werkelijk lief hebben .

Ik geloof dat de christelijk gemeenschap hier veelal eenverkeerd beeld  schetst van wat wedergeboorte of bekering inhoudt.  We verkondigen met mooie woorden zaken als:

  • Wanneer je Jezus in je leven toegelaten hebt zal alles anders worden.
  • Je zult een gelukkig mens zijn
  • Je zult nooit  meer eenzaam zijn.
  • Je zult herstellen/genezen

Eigenlijk zijn we  als mens vaak op zoek naar  een gemakkelijk en gelukkig leven in rust en voorspoed, is het niet?

Mooie woorden die soms ook werkelijkheid kunnen zijn  in het leven van  mensen, maar  helaas is Christus vaak niet lijfelijk aanwezig in ons leven en ervaren we Hem vaak niet altijd als aanwezige gesprekspartner. Gebed  lijkt vaak meer op een gesprek op afstand zoals een telefoongesprek en herstel wordt niet altijd gezien of ervaren. ook zijn veel mensen nog altijd eenzaam al hebben ze God in hun leven. Eigenlijk zijn we  als mens vaak op zoek naar  een gemakkelijk en gelukkig leven in rust en voorspoed, is het niet? echter het navolgen van Jezus  zal ons dat niet per definitie geven al beweren veel mensen dat.

We zullen het niet altijd gemakkelijk hebben in het leven en  de vraag is of we het gemakkelijker zullen krijgen in de toekomst.  We worden immers  meer dan ooit met onszelf geconfronteerd wanneer we Christus leren kennen.  ook zullen we datgene wat ons in  het  leven zonder God rust bood in onze omstandigheden,  al was het maar tijdelijk wellicht , los moeten laten. We hebben  nu vaak juist te dealen met  zaken die ons leven keihard binnen komen.  we komen tot besef dat we het niet allemaal zelf kunnen. Waar we vroeger veelal zelf in handen namen en wisten hoe we bepaalde zaken konden oplossen  blijkt nu dat het niet meer op die manier  meer kan wanneer we het op Gods manier willen doen.  Waar we ons vroeger spiegelden aan anderen , wat ons moreel vaak best op kon krikken,  moeten we ons nu spiegelen aan Jezus christus en dat kan behoorlijk confronterend zijn. waarmee we onszelf in een totaal ander licht zien. we zien al onze onvolkomenheden helderder als ooit.

Ik geloof dat we  vaak  blijven hangen in de zoektocht naar onszelf, terwijl we in wezen op zoek zouden moeten gaan naar  wie God is in ons leven.

Eigenlijk zijn mensen voortdurend op zoek naar zichzelf. Ik geloof ook dat dat belangrijk is.  te weten wie je bent en waar het leven toe dient is belangrijk. te worden geconfronteerd met jezelf en de zaken  uit verleden en heden die een bepaald invloed hebben op hoe je in het leven staat is  niet verkeerd.  De zoektocht om onder ogen te zien kan wellicht nodig zijn om te ontdekken en te begrijpen, maar  tegelijk is het wellicht gelijk ook datgene wat ons tegenhoudt om werkelijk dieper te gaan.  nog dieper gaan dan de  de vraag wie we zijn? wat we hebben meegemaakt waartoe alles dient? … ?

Ik geloof dat we  vaak  blijven hangen in de zoektocht naar onszelf, terwijl we in wezen op zoek zouden moeten gaan naar  wie God is in ons leven.  we denken vaak God te kunnen ontdekken  door onszelf te ontdekken , ik geloof dat niet , ik geloof dat we meer over onszelf  zullen ontdekken wanneer we meer van God ontdekken.  de christelijke wereld is vaak de wereldse manier van denken hierin gaan volgen.

God is goed! weet je dat? niet onze omstandigheden bepalen dat. niet wat anderen zeggen of wat we zelf vinden bepalen dat. God is goed!  altijd! Zelfs de meest pijnlijke momenten in ons leven. in ons verleden of het nu brengen daarin geen verandering. God blijft goed.  God veranderd niet ! Jouw persoonlijke omstandigheden of de omstandigheden van anderen bepalen niet wie God is.

God is goed . altijd!

  • God is goed als een geliefde sterft.
  • God is goed als je kanker hebt.
  • God is goed als je werkeloos geworden bent
  • God is goed  als je kinderen opstandig zijn.
  • God is goed als je vastloopt op je werk.
  • God is goed als je ban g bent.
  • God is goed ook als je niet kan slapen .
  • God is goed ook a l staat je hele leven op de kop.
  • God is goed als je eenzaam bent.
  • God is goed als je verkracht bent.
  • God is goed  als je  hart verscheurt is.
  • God is goed als je huwelijk stuk gelopen is.
  • God is  goed ook als de omstandigheden waarin je verkeerd niet zullen veranderen.
  • God is goed als  je hem gevraagd hebt om verandering en Hij het niet doet.

Je leven  zal veranderen wanneer je God in je leven toelaat.  Maar zal je leven gemakkelijker worden? nee , ik geloof het niet. God vinden betekent  rusten in zijn goedheid ondanks de omstandigheden waarin je verkeerd. Het gaat er niet om dat we blij of gelukkig moeten zijn met alles  wat er in ons leven gebeurt. het is God er om te doen dat we met Hem in relatie leven ondanks de omstandigheden waarin we verkeren. Dat we we in relatie leven met anderen in zowel goede als slechte tijden. in vreugde , maar ook in verdriet . of misschien wel juist daarin het meest.

zal je leven gemakkelijker worden? nee , ik geloof het niet.

God wil dat we hem zoeken in alles wat we doen.  Hij wil betrokken zijn/ worden. gekend zijn. Hij wil alles wat  in de weg staat  om werkelijk met ons in relatie te leven uit de weg ruimen. zonde staat  in de weg. Zonde is echter mee r dan  het doen van verkeerde dingen. We kunnen wellicht  bepaalde zaken niet meer doen, zoals niet meer liegen, stelen of wat dan ook, maar het is Hem er om te doen dat e er op gericht zijn om  niet meer leugenachtig te zijn of te begeren wat van de ander is. Wanneer we beschadigd zijn in ons leven  zou het ons er niet om te doen moeten zijn dat we instant genezen of gerehabiliteerd  zouden worden, maar  hoe we God  met ons herstel het beste  zouden kunnen dienen. Als we vastgelopen zijn, moet het ons  niet gaan om bevrijding te ervaren, maar  om Gods goedheid  als bevrijder te verkondigen.

Ons hart vol twijfel , angst en woede zou niet meer gericht moeten zijn op onszelf, ons eigen welbevinden, maar  gericht op  op de ander. gericht om liefde te geven. zou er op gericht moeten zijn om Gods liefde zichtbaar te maken en te verkondigen ondanks de omstandigheden.

Laten onze omstandigheden en wat mensen van ons vinden niet meer bepalend zijn voor hoe we naar buiten treden. God is levensveranderend, maar pas wanneer  wij een veranderd leven gaan leiden.

Laten onze omstandigheden en wat mensen van ons vinden niet meer bepalend zijn voor hoe we naar buiten treden. God is levensveranderend, maar pas wanneer  wij een veranderd leven gaan leiden. Hij is goed, laten wij goed doen vanuit onze relatie met  Hem. in de kracht van de Heilige Geest  gaan leven. in de diepste omstandigheden is God er bij, Hij is Goed ondanks alles. onveranderlijk goed is Hij!

veel van wat hier geschreven staat zijn eigen woorden en gedachten over een boek van larry crabb, zoektocht naar God, hfst 9. 

kritische struisvogel

 Als ik eerlijk ben , vind ik het moeilijk om met kritiek om te gaan.  ik moet zeggen dat het wel een stuk beer gaat dan vroeger hoor. Mede ook door  het team van mensen waarmee ik werk. Die me kritiek durven geven waar ik me  niet direct ongemakkelijk bij voel.

Soms echter blijft kritiek moeilijk en raakt het me op een manier waar ik onzeker van wordt. doe ik het wel goed of had ik me er niet mee moeten bemoeien.  Ik zeg vaak dat ik een goede tweede ben.  ik houdt er niet van om eindbeslissingen te nemen bijvoorbeeld. ik heb er echt een hekel aan om niet een beetje een achterdeur te hebben waardoor ik kan vluchten zeg maar.

Ik weet niet of je  me precies begrijpt, maar ik neem graag en veel verantwoording op me. Ik houdt er van, maar ik ben een stuk meer  relaxed als ik weet dat er iemand is die me durft corrigeren, die me bij staat, die me toeschuift en me zegt dat ik iets juist goed doe of beter dan een ander.  gewoon back up zeg maar.

kritische blikIk kan ook best snel en adequaat reageren als het moet. Vooral op momenten dat het echt nodig is. toch is er soms dat gevoel van kritiek, niet zozeer het krijgen van kritiek van anderen wat me overvalt, maar  misschien is het wel vooral de kritische blik naar mijzelf  die me  soms in de greep houdt.  Ik denk soms dat ik overal tegelijk moet zijn , alles onder  controle moet hebben, reacties klaar moet hebben liggen, mijn werk aan de kant moet zijn, etc..

Eigenlijk is het dus niet  zozeer wat anderen van me denken of hoe ze tegen me aan kijken wat me onzeker maakt, maar  in wezen  zijn het mijn eigen irreëele gedachten die me een gevoel kunnen geven van onbehaaglijkheid, die me onzeker maken.

Het gaat er  dus niet om waarom is er kritiek of wat moet ik doen om kritiek te voorkomen, maar het gaat er om dat ik mijzelf serieus zou moeten nemen in iedere situatie, maar tegelijk ook mag ontspannen in wat ik doe.

Het is niet erg om zo nu en dan eens kritisch te kijken naar  mijn eigen functioneren of dit nu door anderen gezegd wordt of door mijzelf opgelegd word dat doet er niet  zo veel toe, maar de vraag is of  de kritische benadering je opbouwt of  afbreekt.

Weet je ik geloof dat het goed is om niet je kop als een struisvogel in de grond te stoppen. ik geloof dat we  net kunnen doen of kritiek ons niet raakt. We kunnen wellicht  vluchten is allerlei gedrag  of een bepaalde houding, maar zijn we dan nog onszelf?

Ik geloof dat we  heel vaak vergeten wie we zijn.  dat we vaak een bepaalde rol spelen. en ik geloof dat  deze rollen soms ook best goed zijn.  thuis ben ik bijvoorbeeld (pleeg)vader en echtgenoot, op mijn werk  ben ik werknemer, begeleider, op school een student, maar in al deze rollen ben ik nog altijd Erik.  Ik kan kritisch zijn naar anderen, ik kan kritisch zijn naar mijzelf. Ik kan opstandig zijn of juist heel lief reageren, maar belangrijk is dat ik mijzelf kan zijn in de rollen die ik heb. wie ben ik uiteindelijk. Wie ben ik .

God loves meIk ben een bijzonder geliefd kind van God. dat is heerlijk te weten. Te kunnen leven in de ontspanning van  niet de eerst verantwoordelijke te hoeven zijn.  Hij is het die met mij gaat waar ik ben. op wie ik terug kan vallen in al mijn rollen die ik bekleed.  . in mijn  rol als Vader is Hij mijn voorbeeld. In mijn rol als echtgenoot, in mijn rol  als vriend, in mijn rol als begeleider, is hij nabij.