Tag: werken

Total commitment aan de kerk? 

Als we in voorgaand blog spraken over het hiaat in de kerk, dan speelt werkelijke toewijding daarbij een belangrijke rol. Zo niet de belangrijkste. Gaat het dan om toewijding aan de kerk? Nee! Het gaat om toewijding aan Christus, maar we zeggen en kunnen lezen dat de gemeente Zijn lichaam is. 
  

  
Gaat het hier om de kerk zoals we dat kennen heden ten daage? Of slaan we daarmee de plank mis. 

Toewijding gaat om te doen waartoe Christus ons oproept te doen. 

De grote opdracht is:

Ga nu op pad en maak alle volken tot leerlingen van Mij. Doop hen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. En leer hen om alles te doen wat Ik ook aan jullie heb geleerd. (‭MATTEÜS‬ ‭28‬:‭19‬ BB)

Dit vraagt om actie. Dat is echter wat veel mensen moeilijk vinden. Het is gemakkelijk om in een gebouw neer te ploffen en te luisteren, hard te zingen en te bidden naar God om de wereld te redden, maar actief deelnemen aan waartoe we geroepen zijn vraagt iets van ons. Of beter gezegd vraagt alles van ons. Commitment zoals een vriend van mij dat op Facebook benoemde.
Hij beschreef het in zijn reactie als volgt:

(…) de andere kant van het hedendaags christendom is mijns inziens dat mensen het moeilijk vinden om zich toe te wijden in relaties met broeders en zusters en ook met ongelovigen… Das een hart kwestie, je durven toe te wijden ook al weet je dat je gebruikt gaat worden, dat er over je heen gelopen gaat worden, dat er over je geroddeld gaat worden, dat je miskend gaat worden… als volgeling van Jezus zal dit je ook je deel worden want het werd ook Zijn Deel ! de kerk is niet anders… er wordt ons geleerd om ons toe te wijden aan mensen die God op onze weg plaats en die wij misschien zelf nooit gekozen zouden hebben.  Daar tegenover staat de gemeenschap der heiligen zo iets geweldigs in het Koninkrijk van God. de bijbel zegt; Hoe lieflijk hoe God is het als broeders en zusters te samen leven… Ik kan en wil niet meer zonder de rest van het Lichaam leven… Commitment met Jezus betekent ook commitment met Zijn Lichaam…(…)

Toewijding, commitment, overgave aan God en de mensen om je heen. In de kerk en daarbuiten. De gemeente dat zijn wij. Allen die zich toewijden aan Hem die ook het Lichaam is. Jezus Christus. 

Schokkend te zien hoe ik zelf met anderen om ga eigenlijk. 

Ik vindt dit regelmatig behoorlijk schokkend. Vooral als ik zie hoe broeders en zusters met elkaar omgaan. Ik voel dat natuurlijk het meeste wanneer ik denk dat mij onrecht wordt aangedaan, maar besef me dat ik zelf ook onderdeel ben van dat deel van het probleem kerk.

De nadruk zal moeten verschuiven van de focus op het lichaam van Christus tot Zijn volkomen heerschappij over mijn persoonlijk leven. Dat houdt in dat Hij de opdracht uit Mattheus ook aan mij persoonlijk geeft. Dat houdt in dat ik niet mijzelf boven een ander verhef en soms( vaker dan me lief is) zelfs boven God, maar dat ik in alle nederigheid mij overgeef aan dat waartoe Hij mij roept. Hem lief te hebben boven alles en mijn naaste als mijzelf.

Prachtig en praktische toewijding door de doop.

Vanmorgen werd ik geraakt hoe mooi het is als jonge mensen uitspreken zich toe te wijden aan Christus. Halleluja voor dat. Tegelijk werd gesproken over de valkuil van ons als gelovigen om ons opnieuw te laten ketenen aan allerlei verwachtingen ( mijn interpretatie van wat er werkelijk gezegd werd). 

Het is onmogelijk te voldoen aan allerlei verwachtingen. De verwachtingen van mensen of onszelf. Deze verwachtingen maken van Gods gift aan ons in Jezus een samensmelting van Gods genade en onze persoonlijke werken. Dit is echter een onmogelijkheid. We kunnen niet werkelijk tot ons doel komen vanuit een gedeeltelijke participatie met Christus. Ik wil zeggen gedeeltelijke deelname door kerkbezoek, goede werken, is geen toewijding al werken we misschien best hard. 

Toewijding gaat daar niet over. Toewijding, commitment, overgave betekent ons hele leven , ons hebben en houden aan Hem overdragen en zijn wil te doen in alles. 

Serieuze toewijding gevraagd 

Fouten en tekortkomingen zijn ons eigen, maar het is geen spelletje. Niet serieus omgaan met wat het betekent Hem te volgen maakt dat we Ik op de eerste plaats zetten en dus doen wat we zelf willen en ontdoen we Hem dus van de plaats die Hem toekomt. In ons hart en leven, dus ook in de gemeente/ kerk. 

  Hem komt toe de Allerhoogste plaats. Wanneer we God willen dienen in alles . Zullen we moeten luisteren naar Zijn liefdevolle stem en ons openstellen om ons toe te wijden aan de mensen om ons heen. Hen lief te hebben omdat Hij ons lief heeft gehad. Niet partieel maar totaal. Niet omdat het moet, maar omdat we het willen verlangen. Niet als wet dus, maar omdat we Hem en de ander willen dienen. Total commitment. Totale toewijding. Complete overgave. Aan Hem en daardoor aan andere. Aan anderen en in hen aan Hem.

leven in de marge? leven ten volle?

healthy-kidsWij , mijn  vrouw en ik, hebben, zoals ik noemde in mijn vorige post , naast een 4 tal “eigen” kinderen , ook  2 prachtige  pleeg kinderen.  Waar we net als op onze eigen kinderen enorm trots zijn .  ook  mijn werk is erg belangrijk voor me. Ik werk als begeleider op de Spetse hoeve een instelling voor mannen die worstelen met een verslaving.  Een onderdeel van Teen Challenge , waar ik persoonlijk mannen  mag begeleiden in wonen, werken en waar ik studies geef over  geloof en leven.

Ik heb gemerkt  dat er  al gauw een bepaald  stigma op mensen word gelegd die ze  niet verdienen.   Zo werk ik natuurlijk met  mannen die ergens verslaafd zijn geraakt in hun leven om wat voor omstandigheden dan ook, maar ook  aangaande mijn plee

kinderen en ook naar mijn eigen kinderen merk ik dat een beetje vanwege  het grote gezin waaruit ze komen  en de aandacht die daardoor verdeeld moet worden, dat mensen  als gauw een bepaalde mening klaar hebben.

onder invloed of  zonder invloed!

Zo hoorde ik via via een  dat iemand gezegd zou hebben over een van onze pleegkinderen dat het  zo’n raar “aangenomen” kind was. in de eerste plaats is het niet een raar aangenomen kind, maar gewoon een kind zoals andere kinderen die  geen enkele invloed heeft

dakloze2kunnen uitoefenen op het feit dat het bij ons is geplaatst.  Ook  had het geen invloed op de omstandigheden van waaruit het gekomen is en ook niet over de oorzaak er van.  Nog heeft het bewust enig invloed kunnen uitoefenen op de problematiek van anderen of zichzelf.

Ook de mannen op de hoeve waar mee ik werk krijgen soms  al gauw een stempel.  Al merk ik ook dat deze stempel er sneller af gaat wanneer  men hen leert kennen.  toch kunnen stempels mensen in kwetsbare situaties  enorm in de greep houden. Eens een dief altijd een dief is zo’n stigma die men ook voor verslaafden gebruikt . eens een verslaafde altijd verslaafd.  Ik merk dat men  misschien altijd moeite heeft met een bepaalde doorn in het vlees zoals Paulus dat in de  een van zijn Bijbelse brieven noemt, maar om nu altijd maar de stempel er op te houden omdat iemand ooit in zijn leven ergens mee in aanraking is gekomen en er problemen mee heeft gehad gaat mij wat ver.

Eigen keus of er toe gedreven?

Wanneer het gaat om verslaving is de keus om te gaan gebruiken misschien een eigen keus geweest, maar waar ze vaak door  allerlei omstandigheden ook naar toe gedreven zijn.  al zullen de mannen in de instelling  vaak vooral de schuld bij zichzelf zoeken. het is wat mij betreft ook goed dat men zelf de verantwoording oppakt voor hun eigen leven, maar tegelijk zullen we moeten begrijpen dat deze mensen veelal beschadigd zijn geworden door allerlei omstandigheden en daarvoor proberen te vluchten of te ontsnappen op misschien een destructieve, maar soms  een begrijpelijke  manier.

Ik heb persoonlijk ontdekt  dat mensen in de marge. Ik bedoel niet alleen pleegkinderen en verslaafden, maar in de breedte  van de samenleving bekeken iets te brengen hebben.   ze  zijn door de mangel genomen en op allerlei fronten geraakt en beschadigd geraakt, ze weten wat  het is om afgewezen te worden, wat pijn is, wat het betekent om iemand  te moeten missen, wat wonden zijn, wat het is om bekeken te worden en geraakt.

Gods geest waait!

images (2)Weet je ? mensen in de marge zijn  vaak veel echter dan mensen  die denken dat ze hun leven op orde hebben. mensen die alles onder controle houden en  goede opleidingen hebben afgemaakt en mooie huizen en auto’s bezitten.  Mensen in de marge  zijn  mensen die niet alles direct verstandelijk bekijken, al zitten deze er ook tussen, maar zijn mensen die  weten wat het is om te voelen al proberen ze die gevoelens te verdoven soms.  Ze weten waarom mensen op bepaalde manieren reageren omdat ze geleerd hebben  om op hun intuïtie af te gaan.

ik heb ontdekt dat dit  geweldige  mensen zijn die  groot werk voor God kunnen doen. als Gods geest deze mensen raakt dan is het impact onbeschrijfelijk. Gods geest  waait waarheen hij wil en door wie hij wil. Ik vind dat geweldig.

Mozes, David , Jezus!

Veel mensen denken dat God wijze, krachtige en grote  mensen nodig heeft. Dit is echter  niet wat de Bijbel ons leert.  Ik geloof dat God grote woorden zal spreken door mensen die  geleerd hebben in de praktijk van alle dag wat het is om pijn te hebben, afgewezen te zijn en beschadigd.  Mensen die klein zijn in de maatschappij zullen groot zijn in het koninkrijk van God.   het was  het  pleegkindje van de farao’s dochter die een volk uit  Egypte leidde,  het was de kleine schaapherder die de grote reus versloeg.  . het was  een klein baby in een smerige stal. Die  maatschappelijk gezien een armzalig leven leidde wat hij moest bekopen met de dood op 33 jarige leeftijd die  werkelijke verandering bracht in het koninkrijk.

Halleluja?

(on) gedisciplineerd zooitje.

Gister een gesprekje gehad over discipline, natuurlijk is het goed om een bepaalde mate van discipline te hebben in het leven. maar hoe gedisciplineerd we ook leven ,  we zullen altijd God nodig hebben in het leven.  in de dingen die we doen.  soms zien we dat mensen hun leven niet zo gedisciplineerd en op orde hebben. maar ik zie dat soms ook in mijn eigen leven.  we hebben een groot gezin en dat is niet altijd even gedisciplineerd  zoals ik het zelf of zoals anderen wellicht dat  graag zouden zien.

soms is het gewoon een zootje bij ons thuis.  Zoals vandaag.  Terwijl ik  er over aan het nadenken ben en ik het gevoel heb hier eigenlijk werk van te maken en ik geneigd ben om mijn stille tijd er bij in te laten schieten bedenk ik dat ik nog zo de boel op orde kan hebben, maar wanneer ik mijn leven niet dagelijks bij God breng, wanneer ik dingen op mijn eigen houtje doe dit tot weinig nut is.

ik heb regelmatig gehoord dat de keuzes die wij( Margriet en Ik) maken rare keuzes zijn.  we hebben een groot gezin en soms vragen mensen hoe we dat allemaal voor elkaar  boksen. Eerlijk gezegd vraag ik m e dat soms ook af. ;-P  we werken met z’n tweeën. Dat is best erg lastig plannen en druk, maar we redden het , door (margriets regelfunctie en ) onze gezamenlijke inzet voor de huishouding prima. Al is dit soms echt een druk bestaan.

soms vragen mensen zich af of wij de juiste prioriteiten stellen.  immers ik zou toch ook een goed betaalde functie kunnen zoeken, zodat we het wat gemakkelijker financieel zouden hebben en Margriet iets meer thuis zou kunnen zijn.  ik zou  kunnen kiezen om  constant bezig te zijn met  het opknappen van mijn huis. Ik zou  meer tijd  kunnen besteden aan het werk in de kerk,ik zou moeten ophouden met het studeren zoals ik dat veel doe, ik zou minder kunnen gaan lezen,…. ik zou van alles wel of niet kunnen doen waardoor mijn leven er beter uit zou zien volgens anderen.

Weet je, ik wil mijn leven niet leiden naar wat anderen van mij zeggen. ik wil niet mijn  leven leiden door mijn aandacht te richten op alles wat ik heb aan bezittingen. Ik wil niet dat mensen aan mijn vroomheid in de kerk kunnen zien  dat ik christen ben, maar ik wil graag mensen helpen met woord en daad, ik wil graag studeren met inhoud zodat ik er iets mee kan betekenen in het koninkrijk van God. hier en nu dus!

Ik besteed tijd aan discipline. Ik wil ook best gedisciplineerd leven. ik geloof dat ik dat ook aardig doe. Ik leef er voor om God te dienen. Ik probeer mijn  leven op die manier in te richten dat God de eerste plaats krijgt. Lukt dat altijd ? nee, maar ik weet ook dat als ik me zou richten op dat wat anderen  vinden waar ik meer gedisciplineerd in zou moeten zijn dat dat zeker niet zou lukken. Dus kies ik er voor om niet te zorgen dat alles spik en span is thuis. Ik kies er voor  om niet altijd bezig te zijn, maar wel bezig met waar ik geloof dat God me roept.  Ik kies er voor om te werken aan mijn datgene wat God mij gegeven heeft. Mijn gezin, mijn vrouw en kinderen, mijn vrienden, mijn werk, maar bovenal kies ik er voor om God te willen dienen.

Ik geloof in relaties.  Allereerst is mijn  relatie met God natuurlijk belangrijk, maar van daaruit  ook mijn relaties met anderen. ik besef dat ik daar volgens sommige mensen in faal. Ik schiet tekort in het onderhouden van bepaalde relaties wellicht. Ik  doe daar in tegen juist  te veel naar andere relaties misschien.  Weet je dat ik daar niet echt mee bezig wil zijn?  ik wil niet bezig zijn met  hoe ik voldoe aan wat mensen van mij verwachten en waar ik werkelijk in tekort schiet of geschoten ben.  ik wil gewoon  met mensen leven zoals ik ben. soms  mak ik fouten en als ik me ga vergelijken met anderen dan vind ik mensen genoeg die het veel beter doen dan mijzelf. Ik zie mensen die  alles goed op een rijtje hebben. die  hun hele leven schijnbaar goede keuzes hebben gemaakt, maar ik wil niet zien op mensen. niet op bepaalde mensen, ook niet op wat mensen in hun leven allemaal al dan niet zouden kunnen.

Weet je, ik probeer mijn  leven te leiden met Jezus Christus. Hij was gedisciplineerd in het doen wat de Vader wou. Hij deed wat God wilde om het duidelijker te zeggen.  was hij gedisciplineerd in zijn leven? ik denk dat Jezus zijn leven aardig op orde had. dit was in wezen ook redelijk eenvoudig, hij bezat niks, hij had geen steen om zijn hoofd op te leggen.  Hoeveel moet je daarvoor organiseren?  Ik wil daarmee niets afdoen aan zijn  werk , ik wil juist aangeven hoe we onszelf  gemakkelijk dingen alten opleggen die Jezus voor  minder belangrijk hield.

Mensen denken om dat het voor een christen belangrijk is om goed om te gaan met zijn of haar geld. Ik geloof dat je daar ook wijs mee om mag gaan, maar goed rentmeesterschap wil niet zeggen dat je het  allemaal maar voor eigen gebruik kunt opsparen en er royaal van te leven.  ook het totaal gedisciplineerd geven en het bestuderen van de Bijbel en het werk van Christus zelf brengt ons  niet in het koninkrijk van God om het nu maar eens kort door de bocht te zeggen.

Ons leven kan er van buiten zo mooi uitzien en we kunnen ons aan regels  en gebruiken houden, maar dit is allemaal buitenkant.  Veel mensen leven hun leven om gezien te worden door anderen. om niet door de mand te vallen en met aanzien bekeken te worden.  en misschien kom ik soms wat rebels over en misschien is dat ook wel een beetje wat ik ben geworden en dart wil ik pertinent niet goed praten, maar ik strijd   soms tegen dat wat anderen van mij verlangen. ik strijd soms door bewust voor andere dingen te kiezen dan  anderen  graag zouden zien. ik kies er bewust voor om andere prioriteiten e geven aan mijn  leven dan wat de “wereld” van mij verwacht.

Ik wil God dienen met mijn hele leven.  ik moet zeggen dat ik daar  niet zo best af kom. Dat ik daar regelmatig in faal. Als ik  gewoon in mijn gezinssituatie kijk is dat niet altijd zo als ik dat van Jezus heb geleerd en daar he bik best nog een hoop werk aan te doen. ik doe mijn werk met liefde, maar ook daar laat ik wel steken vallen. Qua kerk(zijn ) daar kan ik ook nog wel leren om (opnieuw) mijn steentje bij te dragen.

ik probeer prioriteiten te stellen, ik probeer  gedisciplineerd te zijn in de dingen die belangrijk zijn voor mij persoonlijk, maar ik wil vooral leven in relatie met de Heer Jezus. Hij ia  alles voor mij. Hij kent mijn leven en mijn verlangen. Ik houd t van hem en alles wat ik doe en laat wil ik geven aan hem. ik schrijf dart nu zomaar  heel gemakkelijk even neer, maar in werkelijkheid is dit een dagelijkse strijd.  Ik kies er echter voor om mijn prioriteit niet  te laten zijn wat mensen van mij verwachten, maar ik wil dienstbaar zijn aan de enige levende Heer.  Gedisciplineerd?  Ach wat kan het mij schelen. Ik kies er voor om elke dag gewoon met Jezus te wandelen. met vallen en opstaan.  😀 ik probeer gedisciplineerd te leven. met andere woorden ik probeer als een discipel te leven. ik wil navolgen. mijn  leven  leven met God.

liefde uitwerken

Nog nadenkend over een van mijn eerdere blogs, kom ik uit  bij het feit dat het goed is om in beweging te komen. dat het niet goed is voor de mens om stil te komen staan.  Stil staan in het leven of stil te zitten  en niks te doen.  het is goed om in beweging te zijn.  waarbij ik niet wil zeggen dat we niet zouden moeten rusten hoor. Zeker weten dat dit  ook goed is. maar wanneer  we bewust ons  gaan liggen vervelen komt daar  juist ellende van. Het  is gevaarlijk  om niets fatsoenlijks om handen te hebben.

Ik ben op dit moment een boek aan het lezen van George Verwer. (zalig de radicalen)waarin hij stelt dat  de zonde van David niet zozeer te  maken had met het zoeken  naar een verhouding met Batseba,maar zo schrijft George Verwer vanwege het feit dat  dat David niet aan het front  was. het gevolg  was dat hij niets te doen had en op het dak zat te niksen, hij was een poosje zonder discipline, Hij verwende zich zelf. Toen kwam de verleiding, en hij kon die niet weerstaan. Dit onderstreept voor ons hoe gevaarlijk het is om niet  te zijn op de plek waar God ons  wil hebben, om niet in gemeenschap met de Heer Jezus te zijn, om even zonder discipline te leven, om even trots te zijn of kritisch of slap tegenover onszelf te zijn.

Liefde zou het uitgangspunt moeten zijn van iedere christen. Dat betekent anderen liefhebben.  Het werk  wat we doen is an sich niet zo belangrijk wellicht.  We kunnen op hoeken van straten staan prediken, van deur tot deur gaan met geestelijke lectuur, of een bepaalde functie in de kerk bekleden, maar het werk wat God ons te doen geeft is ….liefhebben!

Om voor God te werken is niet de plaats van belang, maar  wie we zijn in Hem. Hem volgen /dienen houdt in dat we anderen lief hebben. misschien lijkt dat een hele opgave, maar wel een opdracht die overal uitvoerbaar is.

Liefde is soms hard werken. Liefde is praktisch, maar we zullen ons er in moeten  bekwamen, ontwikkelen en ontdekken wat ware liefde is.  liefde uitoefenen leren we in de praktijk. Om werkelijk lief te hebben hebben we Gods Geest nodig in ons leven. tenminste wanneer beseffen dat liefde de vrucht van de Geest is.  wanneer we dat beseffen  en gaan zien dat onze eigen , persoonlijke liefde  veelal beperkt is, maar Gods liefde volkomen en super groot is. met God mogen we delen in die liefde naar anderen.

Het is gemakkelijk om te zeggen dat we voor iemand zullen bidden, maar laten we ook handen en voeten geven aan onze liefde voor God door de ander liefde te tonen. Vraag God wat je nodig hebt om liefde aan de ander te tonen.

ff op adem komen.

Een mens die niet kan ademen   gaat kort gezegd  binnen no time dood.  Daar is niet aan te veranderen.  hoe we het ook wenden of keren. We kunnen mensen aan een ademhaling machine zetten, maar dan nog heeft de mens  het nodig om te ademen.

Ademen is leven. ademen brengt  zuurstof in het bloed, houdt ons hart op gang. Zonder te ademen leven we niet meer.  we kunnen het  misschien  op een soort van manier simuleren. Een machine op  onze longen aansluiten  die ons helpt met ademen, maar  wanneer deze  wegvalt of er niet is vallen onze lichaamsfunctie binnen  korte tijd weg en sterven we.

Om te leven met God hebben we Gods Geest nodig in ons. Ze houdt ons levend . e zorgt dat ons hart voor God blijft kloppen. Dat het lichaam van Christus warm blijft.  Jezus leeft door de Heilige Geest.  Door de Geest is hij verbonden met Zijn Vader.

Ademen maakt dat we kunnen functioneren, dat we  kunnen  lopen, leven, wandelen, relaties kunnen onderhouden en er op uit kunnen gaan om dingen te doen. Jezus roept ons op om Zijn adem als het ware te ademen en er op uit te gaan , stappen te zetten en  de dingen te doen die Hij ook deed.  Leven met God is Zijn Heilige Geest in ons leven laten  ademen.

Het mooie is dat we hierin exact gelijk zijn als Jezus. We hebben Gods Geest nodig om werkelijk als een kind van God te kunnen leven.   dat is de overeenkomst die we mogen ervaren in Christus.

Soms denken we misschien dat we een goed leven leiden, maar zijn we in wezen dood.  We  leven gewoon ons leven. we  doen onze verplichtingen, maar we hebben allemaal de adem nodig om werkelijk te kunne leven zoals het bedoeld is.  we zijn bedoeld voor meer dan een oppervlakkig leven. we zijn bedoeld voor de eeuwigheid met God.  we zijn er met een doel. Jij en ik.

Ik verlang  er naar om werkelijk spiritueel te leven , dat betekent  dat we iedere dag Gods Geest moeten ademen.  Dit is niet iets wat we ons altijd bewust zijn, niet iets wat ik in ieder geval bewust doe. Ik merk het wel dat ik soms bijna adem te kort kom en dan  moet ik wel even tijd nemen om  op adem te komen.

als ik te hard gerend heb. te hard voor God heb aangelopen, mijn eigen dingen gedaan. Dan raak ik buiten adem. Ik weet dat wanneer ik de rust bij God zoek ik weer lucht zal krijgen en  mijn hart weer  op het juiste ritme komt. dat er weer lucht komt om te doen war hij me voor geroepen heeft.