Tag: wedergeboorte

God is onveranderlijk goed. toch?

meisje zonVele  mensen  beweren dat wanneer iemand christen wordt, zich bekeerd , wedergeboren  wordt hij als het ware  daarmee een einde maakt  aan  wat men ook wel zijn oude natuurlijke kenmerken. Eigenlijk zeggen ze daarmee dat  men na de wedergeboorte geen verkeerde keuzes meer mag en zal maken.  immers  men wandelt nu met God, men heeft het licht gezien en zou dus derhalve in waarheid moeten wandelen.  in ieder geval  zou een leven met Christus moeten voorkomen dat   men terug zou vallen in oude gewoonten of situaties . men zou gaande weg  vanuit de put moeten komen en wie een terugval zou krijgen in gedrag dan wel depressie of teleurstelling  zou niet  werkelijk in christus zijn, maar  God los gelaten hebben of van de weg af geraakt zijn.

Eigenlijk beweren vel mensen daarmee dat men , wanneer we God in ons toelaten we ons moeten realiseren dat  zijn liefde ons werkelijk dusdanig bewerkt  dat men  vrij wordt  en onszelf  ook te accepteren als  mensen die de moeite waard zijn.  eigenlijk zou dan als bewijs van ons geloof  een ander mens zichtbaar moeten zijn voor de ander. Hiermee geven veel mensen aan dat wanneer we dus niet werkelijk alles doen wat de bijbel ons leert, wanneer we niet goed doen, ons goed voelen of moreel gezien niet veranderen, dat we dan iets  verkeerds doen, namelijk we geloven  dan niet werkelijk dat God ons een nieuwe identiteit gegeven heeft.  Met andere woorden denken we te klein over ons zelf  en daarmee ook over Gods werk in ons en door ons.

ze vallen daarmee zichzelf tegen en  vragen zich dikwijls af of ze  Christus in wezen wel werkelijk lief hebben .

Tja, klinkt aardig is het niet? maar wat nu als we ondanks het feit  dat we Jezus Christus  hebben leren kennen, ondanks het  feit  dat we gekozen hebben om Hem Heer te laten zijn in ons leven, maar desondanks aanlopen tegen  de realiteit van  teleurstelling en  je ongelukkig voelen, depressief  zijn en niet werkelijk verandering zien  of ervaren in ons leven? veel mensen lopen hier in vast.  Ze lopen vast in het feit dat ze bewust gekozen hebben om God in hun leven toe te laten. Ze maken goede keuzes, maar de opmerkingen van andere gelovigen, van mensen die hen als het ware voorschrijven wat te  voelen en wat te beleven en hoe te doen maakt hen nog meer neerslachtig en teleurgesteld omdat ze dit allemaal zelf ook denken en geloven. terwijl ze  proberen er hard aan te werken en van alles en nog wat te bewerkstelligen, lopen ze  stuk op het feit dat ze falen in datgene wat ze van zichzelf verwacht hadden en de verwachtingen van anderen.  ze vallen daarmee zichzelf tegen en  vragen zich dikwijls af of ze  Christus in wezen wel werkelijk lief hebben .

Ik geloof dat de christelijk gemeenschap hier veelal eenverkeerd beeld  schetst van wat wedergeboorte of bekering inhoudt.  We verkondigen met mooie woorden zaken als:

  • Wanneer je Jezus in je leven toegelaten hebt zal alles anders worden.
  • Je zult een gelukkig mens zijn
  • Je zult nooit  meer eenzaam zijn.
  • Je zult herstellen/genezen

Eigenlijk zijn we  als mens vaak op zoek naar  een gemakkelijk en gelukkig leven in rust en voorspoed, is het niet?

Mooie woorden die soms ook werkelijkheid kunnen zijn  in het leven van  mensen, maar  helaas is Christus vaak niet lijfelijk aanwezig in ons leven en ervaren we Hem vaak niet altijd als aanwezige gesprekspartner. Gebed  lijkt vaak meer op een gesprek op afstand zoals een telefoongesprek en herstel wordt niet altijd gezien of ervaren. ook zijn veel mensen nog altijd eenzaam al hebben ze God in hun leven. Eigenlijk zijn we  als mens vaak op zoek naar  een gemakkelijk en gelukkig leven in rust en voorspoed, is het niet? echter het navolgen van Jezus  zal ons dat niet per definitie geven al beweren veel mensen dat.

We zullen het niet altijd gemakkelijk hebben in het leven en  de vraag is of we het gemakkelijker zullen krijgen in de toekomst.  We worden immers  meer dan ooit met onszelf geconfronteerd wanneer we Christus leren kennen.  ook zullen we datgene wat ons in  het  leven zonder God rust bood in onze omstandigheden,  al was het maar tijdelijk wellicht , los moeten laten. We hebben  nu vaak juist te dealen met  zaken die ons leven keihard binnen komen.  we komen tot besef dat we het niet allemaal zelf kunnen. Waar we vroeger veelal zelf in handen namen en wisten hoe we bepaalde zaken konden oplossen  blijkt nu dat het niet meer op die manier  meer kan wanneer we het op Gods manier willen doen.  Waar we ons vroeger spiegelden aan anderen , wat ons moreel vaak best op kon krikken,  moeten we ons nu spiegelen aan Jezus christus en dat kan behoorlijk confronterend zijn. waarmee we onszelf in een totaal ander licht zien. we zien al onze onvolkomenheden helderder als ooit.

Ik geloof dat we  vaak  blijven hangen in de zoektocht naar onszelf, terwijl we in wezen op zoek zouden moeten gaan naar  wie God is in ons leven.

Eigenlijk zijn mensen voortdurend op zoek naar zichzelf. Ik geloof ook dat dat belangrijk is.  te weten wie je bent en waar het leven toe dient is belangrijk. te worden geconfronteerd met jezelf en de zaken  uit verleden en heden die een bepaald invloed hebben op hoe je in het leven staat is  niet verkeerd.  De zoektocht om onder ogen te zien kan wellicht nodig zijn om te ontdekken en te begrijpen, maar  tegelijk is het wellicht gelijk ook datgene wat ons tegenhoudt om werkelijk dieper te gaan.  nog dieper gaan dan de  de vraag wie we zijn? wat we hebben meegemaakt waartoe alles dient? … ?

Ik geloof dat we  vaak  blijven hangen in de zoektocht naar onszelf, terwijl we in wezen op zoek zouden moeten gaan naar  wie God is in ons leven.  we denken vaak God te kunnen ontdekken  door onszelf te ontdekken , ik geloof dat niet , ik geloof dat we meer over onszelf  zullen ontdekken wanneer we meer van God ontdekken.  de christelijke wereld is vaak de wereldse manier van denken hierin gaan volgen.

God is goed! weet je dat? niet onze omstandigheden bepalen dat. niet wat anderen zeggen of wat we zelf vinden bepalen dat. God is goed!  altijd! Zelfs de meest pijnlijke momenten in ons leven. in ons verleden of het nu brengen daarin geen verandering. God blijft goed.  God veranderd niet ! Jouw persoonlijke omstandigheden of de omstandigheden van anderen bepalen niet wie God is.

God is goed . altijd!

  • God is goed als een geliefde sterft.
  • God is goed als je kanker hebt.
  • God is goed als je werkeloos geworden bent
  • God is goed  als je kinderen opstandig zijn.
  • God is goed als je vastloopt op je werk.
  • God is goed als je ban g bent.
  • God is goed ook als je niet kan slapen .
  • God is goed ook a l staat je hele leven op de kop.
  • God is goed als je eenzaam bent.
  • God is goed als je verkracht bent.
  • God is goed  als je  hart verscheurt is.
  • God is goed als je huwelijk stuk gelopen is.
  • God is  goed ook als de omstandigheden waarin je verkeerd niet zullen veranderen.
  • God is goed als  je hem gevraagd hebt om verandering en Hij het niet doet.

Je leven  zal veranderen wanneer je God in je leven toelaat.  Maar zal je leven gemakkelijker worden? nee , ik geloof het niet. God vinden betekent  rusten in zijn goedheid ondanks de omstandigheden waarin je verkeerd. Het gaat er niet om dat we blij of gelukkig moeten zijn met alles  wat er in ons leven gebeurt. het is God er om te doen dat we met Hem in relatie leven ondanks de omstandigheden waarin we verkeren. Dat we we in relatie leven met anderen in zowel goede als slechte tijden. in vreugde , maar ook in verdriet . of misschien wel juist daarin het meest.

zal je leven gemakkelijker worden? nee , ik geloof het niet.

God wil dat we hem zoeken in alles wat we doen.  Hij wil betrokken zijn/ worden. gekend zijn. Hij wil alles wat  in de weg staat  om werkelijk met ons in relatie te leven uit de weg ruimen. zonde staat  in de weg. Zonde is echter mee r dan  het doen van verkeerde dingen. We kunnen wellicht  bepaalde zaken niet meer doen, zoals niet meer liegen, stelen of wat dan ook, maar het is Hem er om te doen dat e er op gericht zijn om  niet meer leugenachtig te zijn of te begeren wat van de ander is. Wanneer we beschadigd zijn in ons leven  zou het ons er niet om te doen moeten zijn dat we instant genezen of gerehabiliteerd  zouden worden, maar  hoe we God  met ons herstel het beste  zouden kunnen dienen. Als we vastgelopen zijn, moet het ons  niet gaan om bevrijding te ervaren, maar  om Gods goedheid  als bevrijder te verkondigen.

Ons hart vol twijfel , angst en woede zou niet meer gericht moeten zijn op onszelf, ons eigen welbevinden, maar  gericht op  op de ander. gericht om liefde te geven. zou er op gericht moeten zijn om Gods liefde zichtbaar te maken en te verkondigen ondanks de omstandigheden.

Laten onze omstandigheden en wat mensen van ons vinden niet meer bepalend zijn voor hoe we naar buiten treden. God is levensveranderend, maar pas wanneer  wij een veranderd leven gaan leiden.

Laten onze omstandigheden en wat mensen van ons vinden niet meer bepalend zijn voor hoe we naar buiten treden. God is levensveranderend, maar pas wanneer  wij een veranderd leven gaan leiden. Hij is goed, laten wij goed doen vanuit onze relatie met  Hem. in de kracht van de Heilige Geest  gaan leven. in de diepste omstandigheden is God er bij, Hij is Goed ondanks alles. onveranderlijk goed is Hij!

veel van wat hier geschreven staat zijn eigen woorden en gedachten over een boek van larry crabb, zoektocht naar God, hfst 9. 

ben jij een toegewijd mens?

Wat is jouw beeld van een christen? ben je Bean of de man er naast? of heb je een totaal ander beeld? ;-D

kerk_amsterdam_oude_kerk_s5_00506Ik stel  een pittige vraag.  Weet je of je een christen bent of niet?  misschien is het goed om je eens af te vragen  hoe je een christen bent geworden?  men wordt niet zomaar een christen door bijvoorbeeld je afklomst.  Doordat je ouders altijd naar de kerk gingen en jij derhalve ook.  ook niet om dat je  wekelijks naar de kerk gaat.  eigenlijk klinkt het logisch, maar christen zijn vraagt om toewijdding aan Christus. Lees Joh 1:12 maar eens

Een christen is iemand die zijn leven  dus toegewijd heeft  aan Christus .  een discipel, een navolger van Jezus.

Soms  hoor ik gelovige mensen zeggen dat het volgen van Christus  als het ware een stap in het ongewisse is. je neemt een stap in geloof om hem te volgen.  Je plonst als het ware in het diepe en ziet dan wel waar je met Hem uitkomt.  Mensen spreken vaak over onvoorwaardelijk Jezus volgen alsof hiermee bedoeld word dat je eigenlijk maar zomaar iets zou moeten doen. ik geloof dat  Jezus ons echter oproept  om goed na te denken over  je leven toewijden aan Hem.  Lees Luc 14:25-33 er eens op na.

Ik geloof dat het belangrijk is om  goed na te denken of it wel werkelijk is wat je wil. Al ben ik natuurlijk van overtuiging dat dit het beste is wat je ooit zou kunnen doen.  toch moet het niet zo zijn dat je als het ware voor Jezus kiest omdat je het gevoel hebt  gedwongen  te zijn of  je doet zomaar iets. Zou je dan ook werkelijk toegewijd kunnen zijn als je zomaar iets doet? is dat toewijding?

je volledig inzetten met enthousiasme,  vuur, passie,… met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over. je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof niet dat wanneer we  zomaar iets doen we ook werkelijk effectief zijn maar juist de kracht niet werkelijk ontvangen hebben. we zijn niet toegewijd en dus verliest zout al gauw zijn smaak dan. Lees Luc 14:34-35

Wat betekent dit nu wat ik hier schrijf?  Moeten we dan alles  weten over God en Jezus? Alles begrijpen en inzicht vergaren alvorens we  stappen  zetten? ik denk het niet.  ik geloof dat het gaat om het besef van toewijding. Toewijding van je verstand, je wil en je emoties.

quote-commitment-wie-wil-zoektWat is nu dan toewijding? Ik heb ff gegoogled, maar ik kom tot de conclusie dat  toewijding iets is van : je volldedig inzetten met enthousiastme, vuur, passie met alles wat in je is. je hebt er alles voor  voor over, je  bent bereid jezelf aan de kant te zetten… dat is toewijding voor God.

Ik geloof dat veel mensen  niet werkelijk toegewijd zijn en ik moet helaas zeggen dat ik hier ook zelf soms tegen aanloop. Dat  er in mijn leven periodes zijn waarin ik vol, vuur en passie  werk en volledig voor Jezus ga en dat er periodes zijn dat  het  even wegebt. Met toewijding denk ik echter aan David. De man naar Gods hart. Hij was het die vol overgave op zijn harp speelde  en prachtige opwekkings liederen schreef , maar ook fouten maakte… terugviel als het ware.

David echter kwam telkens weer bij God terug. Hij boog zijn hoofd en verteld God dat hij verkeerd zat en wilde altijd God dienen. Hij was een man Gods niet omdat hij zelf en fouten maakte, maar omdat hij deze telkens bij God bracht, ze beleed en God zocht. het beste voor God wilde doen. hij was toegewijd maar maakte fouten.  Hij deed waartoe Jacobus ook later weer toe opriep.  Jac 1:21

we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden

mr-bean-on-bicycle-1071Ik hoor in de kerk soms alsof het leven met Jezus altijd gemakkelijk is.  geef je  leven aan Jezus en het zal nooit meer hetzelfde zijn. dat klopt aardig, maar ook worden er soms zaken gezegd als wanneer je eenmaal gekozen hebt zul je het veel gemakkelijker krijgen, minder moeite hebben en pijn.  Ik geloof dat God ons vrede schenkt  en rust . geestelijk gezien, maar ik geloof dook dat we  misschien meer moeite moeten doen voor  bepaalde zaken. dat we niet  stil kunnen gaan zitten wachten op de zegen van God, maar dat we  iets moeten doen met  wat God ons in Jezus heeft gegeven. dat is niet  gemakkelijk, maar wel zeker de moeite waard.

We hebben echter moed nodig om ons te kunnen toewijden. We mogen God daar gelukkig om vragen. Hij zal het ook geven , dat geloof ik.

Jezus geeft ons de vrijheid hem lief te hebben, maar we moeten oppassen  en voorkomen dat we nietszeggende christenen worden . laten we ons leven toewijden. Belijden dat we  zo nu en dan mat worden en verfrissing nodig hebben  . anders dreigen we christen te worden die  op zondag morgen in de kerk zitten en passing the batonheerlijk zingen met de handen in de lucht en bidden in tongen misschien zelfs, filosoferen over de woorden van de dominee  na de dienst, maar inhoudelijk niet werkelijk iets toevoegen.  Laat ik het wat directer zeggen… Wanneer heb jij voor het laatst met  iemand gebeden? Wanneer heeft iemand door jou Christus leren kennen? wat heb jij de laatste tijd nu werkelijk voor hem gedaan?

Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven?

Jezus geeft ons vrijheid, maar niet om te doen en te laten wat we zelf willen.  we hebben verantwoording gekregen om iets te doen met wat Hij in ons heeft gelegd.  Vrijheid  is niet doen en laten wat we zelf willen, maar juist doen wat Gods wil is voor ons leven.  laten we eerlijk zijn.  dat waarvan wij denken dat vrijheid bied is geen vrijheid , maar eerder gebondenheid,. Wanneer we denken te mogen roken , drinken, gokken , dan zie je dat we voor we het weten er aan vast komen te zitten. er afhankelijk van worden.  als we grote hypotheken nemen dan zeggen we dat God ons heeft gezegend met  een goed salaris en een mooi huis. Maar is dat  een zegen voor je of juist een vloek. Je kan geen afstand meer nemen van je geld want je komt vast te zitten en moet  van alles. je hypotheek betalen, de rekeningen voor verzekeringen etc… je moet  veel werken en een goede baan. Je wordt afhankelijk.

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar

Jezus wil juist dat we vrij zijn en zegt daarom dat we moeten delen van wat we hebben.  niet voor niets spreekt hij over de mammon in ons leven.  nee Jezus heeft de prijs betaald, maar hoe gaan wij er mee om?  Ben je  werkelijk toegewijd? Voel je nog de pijn in je hart om degenen die verloren dreigen te gaan. die Jezus nog niet kennen, die het moeilijk hebben in hun leven? of denk je slechts aan je zelf? Durf jij je toe te wijden?

Het is gemakkelijk om te zeggen een christen te zijn, maar laat je christus ook werkelijk toe dat is de vraag die ik vandaag bij je achter wil laten.  Je kan niet een christen zijn en niet zijn weg bewandelen. Lees jac 2:14-26

Het hart van ons leven

Hebben we honger naar  een oprecht leven met God? dorsten we naar het uitreiken van Jezus liefde naar anderen?  laten we ons hart raken door Gods Geest om iets voor anderen te betekenen?   natuurlijk is dat  niet gemakkelijk, maar het is een opdracht die ons door de Heer Jezus  zelf gegeven is.  Jezus gaf alles om jou en mij bewust te maken van Gods oneindige liefde .  Hij gaf zijn  bloed om ons te reinigen. Hij gaf zijn leven en stond op uit de dood om ons nieuw leven te schenken door Zijn Geest.

Kunnen we dat in wezen werkelijk begrijpen? Ik geloof  niet dat we  werkelijk kunnen bevatten hoe dit in  elkaar steekt. Hoe  groot God is en wat Zijn liefde  echt totaal inhoudt.  Wat ik wel weet is dat Hij ons wil veranderen, vernieuwen. Een nieuw leven begint natuurlijk met een geboorte.

De dag dat we er voor kiezen om met Hem te leven is de dag van de geboorte. Wedergeboorte genoemd, maar  dat is het begin de rest is volgens veel gelovigen als je ze hoort heel eenvoudig.  ik hoor termen als: “je hoeft  alleen je maar over te geven aan Christus en je leven veranderd volkomen”.  Waar? Ja zeker, tenminste als jij er naar verlangt, maar of dit allemaal wel zo vanzelf gaat is de volgende vraag. Ik geloof het niet.

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.

Het is misschien gemakkelijk om te zeggen dat je gelovig bent geworden, maar leven met Christus als onze Heer, is iets anders. Dat betekent  navolging en navolging houdt niet zo veel anders in dan dat we Hem willen navolgen in ons leven.  helaas zien we, als oprecht kritisch mag zijn,  daar veel te weinig van terug in de kerk van vandaag.  Wat zijn we  veelal aan het werk voor het koninkrijk van de kerk of die van ons zelf. zijn we ook daadwerkelijk bezig met Zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God?

Het koninkrijk van God vinden we bij de weduwen en wezen, bij gevangen en de armen, de mensen van de straat, mensen die het allemaal niet zo goed voor elkaar hebben in het leven.  onze houding is vaak ronduit belabberd naar degene toe die God zo enorm lief heeft. Onze manier van doen  is dat we juist die groep  weren of niet goed met ze om gaan. deze mensen hebben God zo enorm nodig.  Wij hebben echter vaak nogal wat verwachtingen van mensen. ze moeten netjes zijn en net zo doen als wij dat doen. niet buiten de boot vallen qua gedrag.  Bovendien mogen ze geen zondige praktijken meer  doen. zijn wij in wezen zoveel anders? Waar komen wij vandaan? Wat ons kruis?

Onze eisen zijn veelal enorm hoog voor mensen die zich eventueel  proberen aan te sluiten bij ons, bij de kerk, bij de gemeenschap.  God heeft  ruimte, maar wij gooien veelal de deur voor hun neus dicht. Ik geloof dat we de plank totaal misslaan als we deze mensen weren. Als we geen oog meer voor deze mensen hebben.  zijn het niet die mensen die Jezus juist op het oog had?  de armen en de verlorenen?  In hoeverre zijn wij veranderd ? ik geloof dat we graag wat van ons af zien om onze eigen  fouten en gebreken  minder te doen opvallen. In wezen zijn we  witgekalkte graven als we zo reageren.  Misschien denkt u dat u het beter doet, maar geloof me , we  willen wel het goede doen misschien, maar het  goede doen dat kunnen we niet.

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.

Ik geloof dat we ons zelf vaak door de emotie laten leiden.  We durven ons nauwelijks met  mensen in te laten die  andere zaken op het oog hebben als waar we  als gemeente voor staan.  We kijken eerst om ons  heen om daadwerkelijk contact te maken met de mens. Wie ontmoeten we nu nog werkelijk? Wie kennen we nu werkelijk? Wiens hart zien we nu nog werkelijk zoals hij is?  wie durft zijn hart werkelijk te laten zien?

ik geloof echter om werkelijk gemeente te zijn  is het van belang om het hart weer te laten spreken. Ik geloof dat God het hart is van ons ware leven.  zonder God zijn we in wezen dood.  Met Hem mogen we door Christus weten te leven, maar durven we ons leven te delen? Durven we werkelijk voor  diegene te leven die ons zo enorm nodig heeft?

Ik geloof dat we ons veel gemakkelijker laten leiden door de emotie dan door de Heilige Geest van God.   wanneer we echter leren om niet  de emotie de ruimte te geven in de eerste plaats, maar het lef hebben om uit te spreken wat onze emoties zijn en te zeggen wat we werkelijk zouden willen zeggen waar dat nodig is, dan zullen er bijzondere dingen gebeuren. Wonderen zelfs. Wanneer we Gods woord verkondigen  vanuit ons hart, ons leven, vanuit onze oprechte gevoelens en gedachten ,we werkelijk in staat zullen zijn om te ontmoeten. God, de ander, maar ook onszelf.

amen?