Tag: waarachtigheid

Christelijke oogkleppen

oogkleppen

Zijn gelovigen veelal mensen met oogkleppen op? Niet gelijk wegklikken als je je aangevallen voelt, maar misschien gewoon  eens de vraag stellen of dit werkelijk zo is of niet.

Soms lijken mensen in de kerk niet zo blij of vrolijk te zijn.  ze spreken over vrijheid, maar zijn ze wel werkelijk vrij of zitten ze min of meer vast in een keurslijf van regels die de kerk, broeders en zusters elkaar opleggen?  Of is dit nu juist  de bedoeling van God?  Is de vrijheid in Christus waarover in de Bijbel gesproken wordt  niet voor nu?

de laatste tijd wanneer ik in de kerk zit bespeur ik veel openheid  voor het evangelie bij mensen. Ik heb daar gesprekken over en ook buiten de kerk bespeur ik dat de kerk nog altijd aantrekkelijk is voor veel mensen, maar ik bemerk ook dat mensen denken dat ze in een bepaald keurslijf zouden moeten en daar eigenlijk niet veel zin in hebben.

Natuurlijk gaat het niet altijd om zin in deze, maar tegelijk als we spreken over vrijheid in Christus, waar  is deze dan wanneer mensen  begrensd worden door regels en wetten die al dan niet gesproken of geschreven zijn.

De wet van God of mensen?

De Bijbel  zegt:  Je moet je altijd laten leiden door Gods wet. Want die wet is volmaakt, en geeft je vrijheid. Je moet niet alleen maar naar Gods wet luisteren, en Gods woorden meteen weer vergeten. Nee, je moet ook doen wat God van je vraagt. Dan zul je gelukkig zijn! Jacobus 1:25

Wanneer ik dit lees zie ik dat we ons moeten laten leiden door Gods wet. Dus niet door allerlei regels van mensen. Ook niet door die van mensen die we broers en zussen noemen in de kerk. Natuurlijk kunnen we m,et elkaar afspraken maken. Maar zijn er niet veel te veel afspraken gekomen die ons  al gelovigen in de weg zijn gaan staan?  Natuurlijk moeten we Gods wet in ons leven integreren, sterker nog; ik geloof dat veel van Gods wetten  duidelijker zijn dan we denken. Is het niet zo dat we heel goed weten dat we niet vreemd moeten gaan of dat stelen niet goed is? Weten we niet allemaal dat je geen ander mag doodslaan?  Dat het goed is om rust te nemen zo nu en dan? Allemaal regels die we vanzelfsprekend of we ons nu wel of niet gelovig noemen.

Trouwens in het zelfde gedeelte een stuk eerder zegt Jacobus het volgende: Heeft iemand van jullie niet de wijsheid om te leven zoals God het wil? Dan moet je God om die wijsheid vragen. Hij zal je die zeker geven. Want God geeft de mensen allerlei goede dingen, zomaar, zonder er iets voor terug te vragen. Jacobus 1:5

Dit impliceert nog steeds dat we ons moeten houden aan afspraken die door God gesteld zijn.  de vraag is echter of deze afspraken bekrompen zijn of juist ruimte geven?

Petrus schrijft  dat we niet moeten leven als ongelovigen, maar goede dingen moeten doen. Wanneer we gelovig geworden zijn, hebben we ons oude leven verlaten en hebben we de vrijheid in Christus mogen ervaren. Daarom is het goed te kiezen om het goede te doen. Jezus deed ook goede dingen. Dit maakt het leven niet altijd gemakkelijker. Sterker nog Jezus  en ook veel anderen zijn gestorven omdat  het goede schijnbaar veelal niet past in de kaders van de wereld.

De wet van liefde?

De keus is redelijk simpel. Tenminste…! Ik denk dat we in de Bijbel veel lezen over de wet in het oude testament en dat de wet goed was en Paulus zegt dat deze wet ons ook laat zien dat de mens vanuit zichzelf niet in staat is om zich er aan te houden. Veel mensen denken dat door los te komen van het geloof er meer vrijheid  is, dat is  volgens mij niet waar. Het kunnen doen en laten wat je wil makt niet vrij, maar het maakt ons verslaafd. Lees 1 Petrus 2 maar eens. Mensen denken wel vrij te zijn, maar doen niet wat ze willen maar worden gedreven door hun lusten. Een mens die zich door zijn lusten laat leiden  is dat de ware mens?  Volgens mij is dat het leven van een beest.  Een dier doet wat zijn lusten hem ingeven. Mensen zijn volgens mij van een andere soort. Ze kunnen keuzes maken. Keuzes om niet te veel drinken of seks te hebben met iedereen. Keuzes om zo nu en dan rust te nemen om  niet altijd maar in een hoog tempo door te draven. Om niet slechts te leven voor de buitenkant, maar ook zo nu en dan eens naar binnen te kijken en zich af te vragen wie ben ik?  Waar kom ik vandaan? Wat is het doel van mijn leven?

Paulus zegt in Galaten 5 het volgende:  Christus heeft ons bevrijd. Daardoor kunnen we als vrije mensen leven. Houd dus vol en laat niemand je weer slaaf maken.

Is het niet zo dat veel mensen op zoek zijn naar de waarheid?  Proberen  veel mensen niet de waarheid te zoeken en zichzelf te vinden, maar begrijpen eigenlijk niet wat de vrijheid in Christus nu werkelijk is doordat men te veel kijkt naar anderen in de kerk? Ik bedoel daarmee, men zoekt wel, maar zoeken we niet op de verkeerde manier?  Is het niet zo dat we ons beperkt voelen door wat anderen ons  proberen op te leggen?  Is het niet zo dat we  eigenlijk dachten dat dit ook regels/ wetten zijn die ons door God zijn opgelegd terwijl dit in wezen niet zo is?

We zeggen vaak dat we onze eigen keuzes willen maken, onszelf willen redden op de een of andere manier. Maar we kunnen onszelf niet redden. We hebben een redder nodig. We hebben Jezus Christus nodig in ons leven.  Dit is het beste fundament waarin we ook nog eens  vrij mogen zijn.  Het gaat allemaal niet om regels en wetten in ons leven. We hoeven niet te voldoen aan de eisen van iedereen. Sterker nog we hoeven  als mens ook niet te voldoen aan  de eisen die God stelt. Deze is immers  reeds volbracht door Jezus zelf. De volmaakte mens. Het is alleen belangrijk dat je gelooft, en dat we door het geloof in liefde met elkaar leven.

Je bent uitgekozen om vrij te zijn!

126Weet je? God heeft je uitgekozen. En misschien is er een tijd geweest dat je zo leefde zoals God dat wilde en misschien  ook niet, maar  ik hoop dat je beseft dat je er mag zijn zoals je bent. Werkelijk vrij van de druk van de maatschappij, vrij van wat mensen van je willen of vinden. vrij van fouten uit het verleden en heden. God heeft je lief en wil ons niet beperken, maar juist in de ruimte zetten.  Hij gaf Adam de ruimte om te heersen over alles.  En Jezus zet mensen vrij van alles wat hen gevangen had genomen.  Een hoer  veroordeelde hij niet. was bevriend met tollenaars. Het gewone volk liep met hem weg. De mensen met regels verafschuwde  Jezus. En ook door hen( de farizeeërs en schriftgeleerden) werd Hij gehaat. Waarom? Omdat men Hem regels wilde laten uitvoeren die niet van God waren maar van mensen. Ze maakten regels om te kunnen doen en laten wat ze wilden en hun eigen zin door te drijven.

Wat zou het fijn zijn als we ons niet  zouden laten leiden door de verwachtingen en regels van anderen, maar ons geloof zouden durven beleven in waarachtige vrijheid. Ik benoem bewust waarachtig omdat ik geloof dat de we de waarheid slechts ten dele kennen. God is zo enorm groot dat we  allemaal vanuit ons persoonlijk perspectief naar Hem kunnen kijken, maar slechts  een heel klein deel van die waarheid  zullen zien dat het soms lijkt of  anderen die  vanuit hun  perspectief, vanuit hun hoek een heel ander gedeelte zien van dezelfde waarheid, maar  dat van de ander niet goed kunne begrijpen. Derhalve laten we  waarachtig zijn in wat we doen en zeggen. Op zoek gaan naar de waarheid en met volle inzet God dienen naar volle vermogen .  dat geeft mijns inzien de vrijheid waar we naar verlangen. God liefhebben en onze naaste als uitgangspunt. Dat is de gehele wet. De regels van God zijn volgens mij simpel als we dat zo stellen toch? God liefhebben, anderen liefhebben, je zelf liefhebben. Wat een vrijheid als we dat kunnen.  Hoe? Kijk maar naar Jezus!

een quote

so as long as someone else controls your history the truth shall remain just a mistery. for you can lead a horse to the water but you cannot make him drink. You can put a man to school but you cannot make him think.

-Ben harper-

heb ik het ware geloof?

Himages

Een ander volkomen accepteren zoals hij is, behoort dat tot de mogelijkheid?  En wat betekent dat dan?  Ik geloof dat dit een moeilijk punt en item is. Ik wil graag de ander accepteren zoals hij is en tegelijk loop ik daarbij tegen mijzelf aan.  Tegen mijn eigen vooroordelen en  stempels die ik graag op de ander wil drukken. Ik geloof dat  mensen, en christenen niet minder, graag stempels  willen drukken op de ander. Ik moet nu ineens denken aan het boek van Max Lucado, niemand is zoals jij.

 “het ware geloof”

Ik kom er op dat we al snel bepaalde  zaken meenemen in  onze relatie en de communicatie met anderen. Een vooringenomenheid wellicht of een bepaald idee van hoe  de ander er uit zou moeten zien  of  zou moeten reageren.  Dat de ander een bepaalde  kijk zou moeten hebben op de wereld of een bepaalde stroming.

Veel mensen schijnen te denken dat hun persoonlijke kijk op zaken de beste is  of misschien zelfs wel de enige ware, goede visie op dingen. Zo heb je bepaalde groeperingen die beweren  “het ware geloof” te belijden. Wat is nu het ware geloof?  Natuurlijk zijn daar dingen over te zeggen . wat is nu echter werkelijk waar?  Het antwoord dat de Bijbel waar is en God de waarheid is en ons van die waarheid overtuigd is wat mij betreft een uitspraak die waar is, maar  toch  ook weer vraagtekens oproept.

de normale gang van zaken

Laten we vooropstellen dat ik geen afbreuk wil doen aan het feit dat God werkelijk waarheid is, maar tegelijk  is er onze persoonlijke interpretatie van deze waarheid.  God zelf zal ons de waarheid duidelijk maken zeggen we dan.  Ik geloof dat ook, maar waarom dan zoveel verschillen? Als God mij de waarheid duidelijk maakt en jou ook, hoe kan er dan zoveel verschil zijn in de waarheid?

Ik geloof dat waarheid enerzijds duidelijk is. We weten het diep van binnen dat bepaalde zaken gewoon fout zijn.  Dit weten we diep van binnen. We weten het best wanneer we ons bezighouden met  diefstal, met pornografie, met asociaal taalgebruik, het haten van (groepen) mensen, etc… dat we dan gewoon niet goed bezig zijn. We kunnen er redenen voor verzinnen, maar tegelijk diep van binnen  weten we dat dit niet de normale gang van zaken zou moeten zijn.

daarmee  drukken we er een stempel op

Toch is er ook een aantal zaken  niet zo duidelijk. Wanneer iemand in zijn leven ernstig beschadigd is geraakt door opvoeding, door  gebeurtenissen in zijn of haar leven, door  de situatie waarin men zich bevind. Is een leugen dan nog werkelijk een leugen en dus fout?  Ik geloof het wel, maar wanneer je elke dag geslagen wordt en wanneer je nog meer slaag zou krijgen wanneer  je er over zou praten is het gemakkelijk een leugen uit te spreken en te zeggen dat alles goed gaat. Als je niks te eten hebt en je hebt honger dan is het gemakkelijk om een verontschuldiging te zoeken om een brood te kunnen stelen. Als je door allerlei mannen seksueel misbruikt bent is het niet moeilijk om  mannen te gaan haten en dus te kiezen  voor andere seksuele levensstijl.

images (1)

Ik noem gewoon wat voorbeelden van zaken die ik in het leven ben tegengekomen. Zaken die bepaalde zaken die Bijbels gezien of   vanuit andere invalshoeken misschien niet  goed  zijn en die we gemakkelijk kunnen veroordelen of in een hoek plaatsen, maar daarmee  drukken we er een stempel op die niet passend is.   Ik geloof dat de juiste leer belangrijk is. Dat we elkaar moeten bemoedigen. Samen onderweg zijn. We hebben  het niet nodig om mensen te veroordelen. Jezus zelf veroordeelde een overspelige vrouw niet. Een tollenaar, in wezen een dief in die tijd, wees hij niet af,  ook mensen uit andere landen, vijanden van het volk, romeinen hielp hij toen diens dochter ziek was,…

ik doe mijn eigen wil

Toch was Hij ook duidelijk toen iemand hem verteld dat Hij alles deed wat Goed was. Hij verteld tegen deze jongeling dat het hem niet om de regels te doen was, maar om oprechtheid diep van binnen. Ook de grote geloofsgeleerden wees hij af. Waren deze mensen niet op zoek naar de waarheid?  Ze wilden in  ieder geval voorkomen dat ze fouten maakten en toch was hij erg duidelijk naar hen omdat  niet het hart een rol had.

Paulus schrijft in zijn eerste brief aan Timoteus hoofdstuk 4 dat er mensen zullen afvallen van het geloof omdat ze van alles doen en navolgen wat niets met God te maken heeft. Allerlei leringen die niet kloppen. Ze doen dus eigenlijk weer wat de mensheid altijd al heeft gedaan, namelijk hun eigen wil. Ze doen niet wat God wil, maar laten zich verleiden tot allerlei zaken, maar weten diep van binnen al dat ze fout zitten. Ze doen niet wat God hen gezegd heeft en zeggen in wezen ik doe mijn eigen wil.  Mensen die de waarheid kennen en niet doen. Eigenlijk zeggen ze: ik weet wat Gods wil is met mijn leven, maar ik handel er niet naar. Ik doe wat ik wil en niet wat God  wil.

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken.

Weet je ? ik wil graag een voorbeeld zijn in een leven  zoals dat van me verwacht wordt door God. Ik wil me overgeven aan de waarheid. Me door de Heilige Geest alten leiden. Ik besef echter dat  sommige zaken niet zo helder zijn en ik fouten maak. Ik wil echter niets doen wat nog God de Vader , Nog zijn Zoon Jezus Christus , nog de Heilige Geest  schade toebrengt.  Tegelijk besef ik dat ik  niet  foutloos ben.  Dat ik me niet mee laten slepen in zinloos geleuter, verkeerde zaken of leringen die niet goed zijn.

GodsWayMyWay-1

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken. Daar wil ik me een mening over vormen, maar  tegelijk wil ik de ander ook niet veroordelen . ieder mens heeft immers zijn proces. Ik bid echter dat we  willen wandelen in waarheid. Ik weet bij voorbaat al dat ik zelf daarin zal falen, maar ik ga doen wat ik  kan. Al falende op weg met Jezus. Wandelend in de waarheid? Jazeker!. Ik noem dat echter liever waarachtigheid. Ik wandel met Jezus en richt me op wat zijn wil is en doe dat waarvoor Hij mij roept en doe dat in waarachtigheid. Met een hart wat vol is van hem. Ik geloof in zijn genade dat  dit genoeg is. Zijn genade is  genoeg voor mij.

Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten

Kan ik doen wat ik wil? Nee zeker niet. Kun jij doen wat je wil? Ook zeker niet. Moeten we echter hetzelfde doen en geloven?  Misschien, maar we zien dingen schijnbaar verschillend. Wat voor mij belangrijk is dat we elkaar lief kunnen hebben zoals Hij ons heeft liefgehad. Jezus  kwam om ons lief te hebben tot de dood.  Stonden onze fouten zijn liefde in de weg? Nee , zeker niet. wat ons in de weg kan staan is een hart dat  gericht is op zichzelf en niet op de dingen van God.

In Joel kunnen we lezen dat  we niet  onze kleren moeten scheuren maar ons hart.  Maw laten we  diep van binnen ons hart richten op de dingen van God. God is geweldig en houdt van ons. Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten, maar laten we er voor zorgen dat  we onszelf geen blokkades opleggen door te doen wat we zelf willen, maar doen waartoe God ons geroepen heeft.  We worden werkelijk vrij als we durven erkennen dat we om werkelijk vrij te zijn duidelijke grenzen nodig zijn in ons leven.  Een grenzeloos en ik-gericht leven is niet een leven wat vrij maakt sterker nog het maakt  juist onvrij en zorgt dat we  gebonden raken aan datgene waar we  diep van binnen niet werkelijk naar verlangen en houdt ons bij God vandaan.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven.

Veel mensen denken dat zonde God bij ons vandaan houdt, maar dat is niet  waar. God i altijd bij de mens gewest men gebleven . hij heeft wellicht een tijdlang niets laten horen of zien, maar hij was er altijd.  Toen adam zondigde  verschool adam zich , maar God zocht hem op in de tuin.  Toen de wereld donker was  vanwege zonde  was God er en zond zijn zoon om ons te redden. En ook nu is er in deze tijd van veel afwijzing naar Hem toe,  God nog steeds aanwezig  door Zijn heilige Geest.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven. Wij echter zetten vanwege de zonde God vaak buiten de deur. We willen het op onze manier doen en bepalen wie God zou moeten zijn .  Laten we ons beseffen dat God niet veranderd is, maar dat wij telkens , de gehele geschiedenis door God weren in onze levens. Laten we ons ( opnieuw)bekeren en onze ogen openen voor de grootheid en waarheid van Zijn  naam.

 

HV 2013

Van inspiratie tot transformatie.

tessa-inspiration monday3

Inspirerend is een woord wat redelijk vaak horen tegenwoordig.  Ik las zo juist op de weblog van Els Rentenaar,  Bewust-zin  , hoe zij hier tegen aan kijkt.  Het woord inspiratie  is ook iets wat in mijn vocabulaire zou passen. Ik heb een aantal steekwoorden die ik vaak gebruik in mijn leven, mijn werk als begeleider, in waar ik voor wil staan als gelovige.

Woorden die ik  gebruik zijn woorden en termen als : we hebben zowel communicatie als relatie nodig.  En Ik wil ont-moeten. laten we open zijn, transparant. Eerlijkheid. Gemeenschap. waarheid, waarachtigheid.  Veel woorden die iets zeggen natuurlijk over wie ik ben, maar ook woorden die iets  van mijn persoonlijk verlangen weerspiegelen.  Het woord inspiratie zou daar prima tussen passen wat mij betreft.   Niet dat ik een exact lijstje bijhoudt met woorden die nu precies bij me horen hoor, maar ik hoor van de mannen,  met wie ik werk op de Spetse hoeve, en de mensen met wie ik om ga, deze dingen regelmatig terug keren  in de trant van : jij zegt altijd dat we  zouden moeten ontmoeten”” . of… “Ja, ja, communiceren  en relatie.” Of… “Ik mag transparant zijn in deze zaken , toch Erik ?”.

Zijn hart loopt over van liefde om te creëren wat hij altijd al had willen maken

Inspiratie  wil, volgens els,  zoiets zeggen als ‘een toestand van creatief  nadenken’.  Dit op zich is wat mij betreft al bijzonder , maar wat ze verder als invulling geeft over inspiratie  spreekt me eigenlijk  het meeste aan. namelijk ‘goddelijke inademing’. Inblazing, bezieling, scheppend vermogen, iets bijzonders  gecreëerd door iets wat niet vanuit ons zelf komt maar door wat God in ons legt.

Inspiratie is wat mij betreft een geestelijk aanraken.  Je hart, je leven, je gedachten, je gevoel , alles speelt hierbij en rol.  Wanneer je geïnspireerd bent , wanneer als het ware iets in je geboren wordt is dat niet zomaar iets. Het is iets wat je van binnen raakt op een niveau waarbij je je open stelt.

Wanneer ik hier zo zit en er over nadenk , zie ik als het ware in mijn gedachten hoe God  de mens maakt.  Er gebeurt iets met God zelf.  Zijn hart loopt over van liefde om te creëren wat hij altijd al had willen maken en het moment is gekomen om het ook daadwerkelijk te doen. er is iets wat Hem  raakt . niet meer loslaat en  Hij gaat er  mee aan de slag en creëert de aarde met alles er op en er aan en Wow! Hij zag dat het goed was.  God  vervuld van liefde en  inspiratie wilde jou en mij.  wilde dat we  tot mooie dingen zouden komen.  ieder geïnspireerd idee , gedachte, gevoel  ervaring, heeft tot doel iets  moois tot stand te brengen. iets wat er toe doet. iets wat iets in beweging zet.  Iets wat raakt.

God bedacht dat het geweldig zou zijn wanneer er relatie zou zijn op een ander niveau.

God bedacht dat het geweldig zou zijn wanneer er relatie zou zijn. een andere relatie dan wat hij tot dan toe had gehad.  relatie op een ander niveau.  Er moest iets zijn van ontmoeting.  Iets wat op een vrijwillige manier tot stand zou komen tussen het geschapene en de schepper zelf.  Iets wat zuiver was en puur. Transparant.  God  wou specifiek die ene relatie. Die relatie met jou persoonlijk!

download (7)Wij krijgen inspiratie door wat we zien of doen, maar ik geloof dat de mooiste inspiratie is wanneer God ons hart gaat raken en wij dingen gaan zien die  voor velen verborgen zijn. als wij ons door God laten inspireren, dwz,ons uitstrekken naar God leiding over en in ons leven.  door zijn  Heilige Geest in ons, dan  zal er iets veranderen  in onze kijk op de  wereld. in hoe we naar mensen kijken en naar de schepping.   we gaan
zien dat er  toekomst is . dat er hoop is. We zullen ontdekken dat God  de grote inspirator is van begin tot eind. Dat er in Jezus Christus lijden en sterven , nieuw leven mogelijk is geworden. waardoor God door zijn Heilige Geest aan ons gegeven nog altijd zaken creëert en zijn  scheppingswerk  nooit stil staat, maar oneindig is.  God is inspirerend  groot. Creatief aanwezig . altijd! Hij wil ook jou inspireren. Bezielen. Zijn gedachten in je blazen en je vullen met nieuw leven.  inspiratie welke leid tot transformatie.

images (39)

wat is je zelfbeeld?

spiegelbeeld470

Hoe is je zelfbeeld.  Een vraag die  snel gesteld is , maar het antwoord is vaak veel moeilijker dan men denkt.  Veel mensen hebben een beeld over wie jij bent.  ze zien je op een bepaalde manier en hoe beter ze je kennen des te preciezer is ook het beeld wat ze van jou persoonlijk hebben.

 Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.

low-self-imageEr zijn mensen die een bepaald beeld van je hebben en anderen hebben een ander beeld. Dit heeft veelal te maken met hoe ze je kennen en hoe lang. Ook de omgeving maakt een verschil. Sommige mensen interpreteren hoe jij in je leven staat en denken  dat ze je kennen op basis van enkele woorden die je schrijft en met wie je om gaat.  jouw zelf beeld is echter niet wat anderen van je vinden al zijn er mensen die zullen beweren dat je bent  zoals zij zeggen dat je bent.  er zijn er misschien die een  bepaald karikatuur van jou  en anderen proberen te maken.  een karikatuur is  echter niet wie je bent.  het is zelfs niet wie anderen denken dat je bent, maar wat men vertelt over jou en wat men anderen wil voorhouden om je misschien belachelijk te maken.

ijsbergMensen hebben dus een beeld van je.  Soms een goed beeld , soms een fout beeld en soms  creëren ze een beeld van je welke  onjuist is. Gelukkig hangt je identiteit niet af van wat anderen over je zeggen.  veelal echter  vinden we het belangrijk wat anderen over ons zeggen en we  gaan ons soms  een houding aanmeten die past bij de verwachting van anderen.  Imago dus.  Je zelfbeeld kan hierdoor soms erg in de war raken.  natuurlijk heeft ieder mens een bepaald imago. Toch is dat deel  van de mens slechts een enkeling deel van wie je werkelijk bent. het puntje van de ijsberg zo gezegd. Wie je werkelijk bent is veelal  het grote deel onder water .  wat niet direct gezien wordt, maar die het grotendeels bepalen van wie je werkelijk bent.

We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.

Er zijn veel mensen die alles doen om hun imago hoog te houden soms zelfs ten koste van anderen. soms om hun gelijk te halen op welk punt dan ook. soms omdat ze teleurgesteld zijn in  bepaalde mensen, visies of wat dan ook. soms zelfs terecht, maar veelal zijn mensen dus bezig met de buitenkant van hun leven.  dat wat anderen zien. we doen dit allemaal, maar  wanneer de buitenkant, je prestaties , hoe je er uit ziet, wat je doet, wat anderen van je vinden, zo belangrijk voor je zijn geworden dat je niet goed meer weet wie je werkelijk bent  ontstaan problemen.  Je bent dan nog slechts bezig met de buitenkant, je imago en niet meer  werkelijk inhoudelijk bezig met de waarheid, maar het verbuigen van de waarheid.

Het is belangrijk om een juist zelfbeeld te hebben. te weten wie je bent. niet iedereen heeft een goed of juist zelfbeeld. Niet iedereen weet wie hij is . Sommigen hebben een hoog zelfbeeld. Ze denken dat alles aankunnen, beter zijn dan anderen bijvoorbeeld.  anderen hebben juist een laag zelfbeeld. Je bent erg kritisch naar je zelf en denkt  dat anderen beter zijn dan jij.

hsfile_210282Een goed zelfbeeld is belangrijk. we hoeven ons niet meer te  voelen dan de ander, maar ook niet minder.  Wat anderen over ons zeggen  zou niet bepalend moeten zijn over hoe we ons voelen en hoe we presteren, wat we doen en laten.    Veelal zijn we vooral bezig met het voor anderen zichtbare deel van wie we zijn. dit is  dus vaak en voor een groot deel niet wie we werkelijk zijn. het is houding en  een maniertje om je veilig te voelen. niet per definitie altijd verkeerd. Toch kan het je soms aardig in de weg komen te staan. zo erg dat je niet meer weet wie je nu werkelijk bent.

De vraag “wie ben je” is heel wezenlijk.  weet je wie je bent? heb je een juist zelfbeeld.  Wanneer dat zo is  kunnen anderen over je zeggen of schrijven wat ze willen. ze hebben misschien een verkeerd beeld  of zien alleen een stukje van  jou wat jij ze slechts laat zien.

Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn

Ik geloof dat er veel mis is met het zelfbeeld van veel mensen. tegenwoordig zijn veel mensen beschadigd geraakt  bijvoorbeeld door  de gebroken gezinnen en de verscheuring die dit met zich mee brengt. Ze weten niet goed meer  wie ze zijn. horen ze nu bij vader of  bij moeder? Er is  boosheid door wat hen is aangedaan en  veel mensen zeggen dat het hen alleen maar gevormd heeft . en dit is ook zo. We worden gevormd door zowel goede als slechte gebeurtenissen in het leven en ze bepalen ook een beetje wie je bent geworden.  Je identiteit ligt echter niet in gebeurtenissen an sich, maar  in de keuzes jij voor je leven maakt.

identity-theft-420Wil je  leven in waarheid, je zelf zijn zoals God je heeft bedoeld of wil je leven naar de verwachting van anderen? in het evangelie van Johannes  zegt Jezus als het ware dat In hem de waarheid zullen kennen en dat deze ons vrij zal maken.  Hij is immers de waarheid en door de Heilige Geest  in ons leven toe te laten wil Hij ons leiden op weg onze bestemming.  Dat is meer dan  een goed leven, meer dan een goede eindbestemming, maar een leven zoals we  werkelijk zijn. niet een leven van een te hoog of te laag zelfbeeld, maar gewoon wie we zijn.  niet op de tenen of gebukt onder wat anderen van ons verwachten. Leven uit het hart. Leven met Jezus is werkelijk Leven. waarachtig Leven. Leven in waarheid . onze identiteit is in de Vader.

Het hart van de Vader  wil niets anders dan ons in onze armen sluiten en ons koesteren. Daar vind onze ziel rust!  Wanneer we ontdekken  wat zijn gedachten over ons zijn zullen we ontdekken dat we een geliefd kind  van de Vader mogen zijn. daardoor veranderen wij en leggen we af wat ons hindert.

Door Jezus is de weg open naar de Vader, zodat wij genezing, liefde, geborgenheid  en vergeving ontvangen. Onze identiteit is in de Vader, bij hem komen we thuis. Vinden we onszelf. (zie Epafras)

Versta je Gods stem?

Het is niet  moeilijk Gods stem te verstaan al willen we dat soms doen geloven.  God stem is niet  raar of vreemd of onverstaanbaar, maar veelal juist heel erg duidelijk. Te duidelijk soms  misschien ?

Om Gods stem te verstaan is het  nodig dat we bereid zijn om te luisteren dat is natuurlijk wel een belangrijk uitgangspunt.   Maar is het niet zo dat we ons er wel graag erg comfortabel bij willen voelen? op de site waarop vertaalde blogs van David Wilkerson staan vraagt Wilkerson zich af of God ons iets zal zeggen als  Hij bij voorbaat er vanuit kan gaan dat  wij toch niet willen doen wat God ons te zeggen heeft.

Opgeklopte emoties of waarachtigheid

We verlangen er naar om God te verstaan en te zien in ons leven. we zingen het uit in de kerk , Heer ik prijs Uw grote naam  heel mijn hart wil ik U geven, maar is dat  wel werkelijk waar?  is dat niet een opgeklopte emotie soms die we in de kerk uitbléren soms, maar waar we  als we werkelijk voor de keuze staan heel vaak niet voor kiezen? Zijn we wel waarachtig?

We geloven wel dat God ons roept hoor. We zien en verkondigen wel dat God  een ieder persoonlijk roept , maar eigenlijk willen we soms liever niet geloven dat hij ons roept omdat we weten dat het iets van ons vraagt. Dat we iets moeten opgeven. Dat we ons eigen  leven wat aan de kant zouden moeten zetten, meer dan we zouden willen.  we willen liever zelf de controle, of niet soms?

Ontkenning van de waarheid

We schreeuwen het uit om Gods stem te verstaan, maar wanneer we nadenken over Gods weg en we lezen de Bijbel en we zien de weg die we zouden moeten gaan dan komen we al gauw in verwarring. Een verwarring die we  soms maar al te graag aangrijpen om maar  niet te hoeven doen wat God ons te zeggen heeft.

Ontkenning dus! We zingen dat Gods weg de beste is, maar  kiezen voor de onze. We zingen dat hij Heer is en we vragen hem of Hij zich ondergeschikt wil maken aan ons door ons verlanglijstje op te noemen.  Heer doe dit of dat! geef mij zus of zo. We lezen de Bijbel en plakken de teksten op anderen en situaties, maar laten onszelf veelal buiten beschouwing.

God is waarheid en wat uit zijn mond komt is dus ook waarheid en dus zal hij niet iets tot ons zeggen  op wat voor manier dan ook wat niet goed voor ons is. we kunnen het wenden of keren zoals we dat willen, maar God wil het beste voor ons, voor jou en mij.  Durven we dat te geloven? durf je te vertrouwen?

Loslaten ook als we niet kunnen overzien?

Waarom durven we God niet te vertrouwen?  Misschien is het hier om. Misschien is het omdat we  onszelf niet kunne vertrouwen. We weten dat wat God zegt waar is, maar zijn bang te falen in gehoorzaamheid. We zijn bang om  los te laten van wat we kennen en waar we om zijn gaan geven al is het nog zo verscheurend, pijnlijk, moeilijk en kwetsend of  verwoestend zelfs, in ons leven. we willen vasthouden en zelf de controle houden.

Loslaten kost ons moeite omdat we  niet kunnen overzien wat er gaat komen. we kennen de toekomst niet.  God echter wel en dat weten we ook. durf je Hem bij de hand te nemen, durf je  je te laten leiden  door Zijn Geest. Durf je Hem werkelijk toe te laten in je leven?  is dat altijd gemakkelijk? Zeker niet. is dat altijd  zo awesome als dat we dat soms uitjubelen? Ik  geloof dat het beter is dan waar we vandaan gekomen zijn en dat waar we heengaan een betere plek en betere weg is dan waar e vandaan zijn gekomen als we  werkelijk leren om te luisteren.

Hoeveel ben je bereid om aan God te geven? is hij je redder? Mooi dan heb je een stap gezet, is hij je Heer, dan ben je  een stap verder, maar wanneer je ook werkelijk weet dt je zijn Vriend bent dat is  super dan ben je close genoeg om  een relatie te staan. Close genoeg om te verstaan en te begrijpen. Dan is er verandering mogelijk.

Redder, Heer of Vriend

Jezus als redder is een geloofskwestie in die zin dat we geloven dat God bestaat en weet wat Hij heeft gedaan. Je hebt kennis genomen. als Heer dan weet je ook wat je zou moeten doen en bent ook bereid t daar stappen in te zetten, maar  dit vooral  vanuit de overtuiging dat het beter is voor je dan omdat het je verlangen is, maar wanneer we Hem als onze vriend  hebben dan zijn we bereid  een extra mijl te lopen als God het ons vraagt. Dan zijn we bereidt om  niet slecht te luisteren uit dienstbaarheid aan onszelf , maar ook vanuit verlangen.  dan doen we het allemaal niet meer  voor onszelf , maar dan leren we meer en meer onszelf te geven aan God en de naaste.

Geroepen zijn we allemaal, maar de vraag is wat doen we er mee. Natuurlijk maken we fouten. Ik geloof dat het vervelend kan zijn maar  dat God dit niet zo erg vind als ons hart juist gestemd is, maar wanneer  ons geroepen weten en dan onze eigen weg  volgen dat is iets wat God zeker niet zegent. Ik denk aan Koning Saul. Een door God aangestelde  koning, maar die  niet meer luisterde naar wat God zei en daar tegenover David die juist verlangde te doen wat God zei. Een man naar Gods hart zegt de bijbel. Was dit omdat David perfect was? nee zeker niet. was David beter als Saul?  Ik denk het niet. ook David  deed veel dingen fout in zijn leven, maar Hij luisterde wel naar God .  telkens weer kwam David bij God terug. en Saul… die sloot  zich steeds meer af van God.

Luister!

God spreekt , maar laten we zijn stem toe in ons leven? of sluiten we ons af als het gaat om Gods waarheid in ons leven. misschien uit schaamte, misschien omdat we boos zijn of denken het zelf wel te kunnen. Angst en trots zijn allemaal zaken waardoor we bewegingen kunnen maken van God af. Maar zijn we bereid om God te zoeken en te luisteren? Echt te luisteren naar de stem van God in ons hart? Door de Bijbel, door Zijn Geest in ons of door wat God via anderen tot ons te zeggen heeft?

woord en daad, mijlenver van elkaar verwijderd

Soms  leef ik niet werkelijk uit wat ik zeg. Soms  doe ik niet wat ik zou willen. soms doe ik totaal anders dan wat ik geloof.  Ik geef als het ware een tweezijdige boodschap.  Aan de ene kant probeer ik met woorden goed te maken wat ik met  daden tekort schiet en aan de andere kant  doe ik soms anderen tekort met daden waar  mijn woorden te kort geschoten zijn.

Misschien raak je er van in de war.  Misschien denk je dat ik niet altijd eerlijk ben. je hebt gelijk dan.  Niet helemaal eerlijk.  Natuurlijk zou het zo moeten zijn dat mijn woorden en daden op elkaar zijn afgestemd, maar  helaas is dat niet altijd zo. Soms vertrouw ik meer op mijn eigen manier van overleven.

Ik verlang echter om het goede te doen. een werkelijke volgeling te zijn.  God riep Petrus en zei zoiets als: “Hey Petrus, luister eens naar me, als je nu je netten neerlegt en met me meegaat, dan zul je een ander leven leiden. Je zult mensen vangen in plaats van vissen. “

Petrus liep een aantal jaren  met Jezus mee. Van heel dichtbij zelfs. Als een van de mannen die heel dicht bij Jezus liepen en weetje, Hij zag voor zijn ogen wat Jezus deed en nog waren zijn woorden  en zijn daden niet altijd in overeenstemming met elkaar. het mooie  hierbij is dat Jezus hem liefhad. dat Jezus Hem kende zoals hij zichzelf nooit had gezien.  Jezus had hem lief ondanks zijn falen.

En dan de man aan het kruis. Een misdadiger. Hij was terecht aan het kruisgeslagen, toch had Jezus hem lief. Zelfs toen Hij pijn  leed  had Jezus hem nog lief. Hij dacht niet aan zichzelf, verweet hem niet wat hij verkeerd had gedaan, maar hij had hem lief.

Jezus was in woord en daad rechtvaardig, maar hij kent ook onze harten. Niet als verontschuldiging, maar Hij weet wie we zijn. Hij weet hoe we denken , wat we voelen en dat we  gewone mensen zijn.

We zouden misschien veel meer moeten opletten dat ons woord en onze daad meer met elkaar in overeenstemming is. we zouden wellicht  moeten kijken of wat we doen ook klopt met  wat de Bijbel ons leert, maar bovenal  zou het goed zijn om te leren wandelen in Gods aanwezigheid.

Leven in Gods aanwezigheid, doen wat hij ons door zijn Geest te zeggen heeft is het uitgangspunt.  Helaas zijn we niet perfect en doen we soms de dingen verkeerd. Soms zelfs moedwillig,maar wanneer we  leren om te luisteren naar de Heilige Geest, dan zullen we  wat we verkeerd  gezegd hebben(als we het werkelijk ook weten) ook willen ophelderen, dan zullen we wanneer we verkeerde zaken hebben gedaan ze ook willen  uitspreken naar de ander . en… ik geloof als iemand gekwetst is door  dingen die we gezegd of gedaan hebben  zijn we bereid om  te zeggen naar de ander dat het niet de bedoeling was om te kwetsen of pijn  te doen.

Min woorden en daden liggen soms mijlenver uit elkaar helaas. Ik werk er aan.   ik wil oppassen niet te grote woorden te gebruiken om te kleine daden te compenseren. Of te grote daden te willen verrichten om mijn gebrek aan woorden te  compenseren. Ik verlang er naar  mij zelf te zijn.  ik kan mijzelf zijn omdat ik weet dat God ondanks  alles gewoon mijn Vader wil zijn.

Ik wil leren om woorden van hoop te spreken tegen de hooplozen. Woorden van liefde tegen hen die geen liefde kennen, Gods woord voor hen die Hem nog nooit werkelijk hebben ontmoet. Ik wil mijn armen spreiden voorhen die  nooit geen armen hebben gehad. mijn schouders om als steun te fungeren, ik wil gewoon er voor de ander zijn.

ik wil doen en spreken van Gods liefde en als dat er niet helemaal uitkomt dan mag je me er op wijzen. dat zal vaker gebeuren dan me lief is, maar ik verlang er naar en sta er open voor  om werkelijk God te dienen. Met mijn hele leven.  grote woorden … alweer.. ik besef het heel goed. ik zal waarschijnlijk  zo nu en dan door de mand vallen, maar mijn verlangen is oprecht. God is goed. hij houdt van me zoals ik ben. Hij houdt ook van jou.

 

ruimte voor God

Als christenen bidden we natuurlijk. Al hoewel natuurlijk? Ik bedoel als christenen zou gebed een natuurlijk onderdeel moeten zijn in onze relatie met God. het is de manier om met God te communiceren.

Ik heb soms moeite met gebed.  niet zozeer met mijn persoonlijk gebed. niet met het bidden en dat het onderdeel is van de relatie, maar met bidden als  sluitstuk van een gesprek, als afronding van iets bijvoorbeeld. het wordt dan zo’n ritueel en niet  iets van gemeenschap.

Ik weet niet hoe jij het ervaart als je met een vriend in gesprek bent en je  neemt een andere vriend mee en je bent met de ander in gesprek en je vriend staat er bij, is aanwezig en wordt niet of nauwelijks betrokken  in het gesprek en aan het eind van de avond zeg je met een hele aparte stem en een behoorlijk aantal keren zijn naam  bedankt voor je aanwezigheid en ik ben blij dat je r bij bent geweest en leuk je  te aanwezigheid te ervaren, maar  in wezen was hij er bij, maar je hebt hem geen kans gegeven.

Begrijp je wat ik bedoel?  We  doen vaak onze dingen, ons werk, we hebben gesprekken waarbij we weten dat God aanwezig is. we weten dat Hij er altijd is, maar  we  nemen God niet mee in het gesprek. We nemen zelf alle  beslissingen, we vragen niet gaandeweg wat hij er van vindt en doen niet  wat hij zegt, maar doen onze eigen weg en zin en  danken Hem er dan voor.  Dit komt bij mij niet goed over.

Wanneer ik in gesprek ben met mensen  vragen ze soms of ik voor ze wil bidden, ik doe dat dan ook vaak.  Soms echter merk ik dat er iets is van God in het gesprek betrekken alsof er nog even een  vrome  draai aan gegeven moet worden. ik laat het dan gewoon of ik vraag  wat zou je willen bidden en waarom.  Het gaat niet om de woorden die we uitspreken, maar om onze houding. God is niet het sluitstuk van een gesprek of een avond, Hij is er bij en mag  deelnemen in het gesprek.

Deelnemen is iets anders  dank je wel zegen  voor niets. Deelnemen is Hem vragen  en betrekken in ons gesprek. Soms doen we dat  heel erg bewust in wat we doen en soms  is het alsof we Emmaüsgangers zijn. we  zijn onderweg in gesprek en daar komt Jezus zich bij ons voegen. Dat is geweldig en we luisteren en Hij neemt mede deel aan wat we zeggen en hebben het niet direct in de gaten, maar krijgt wel de ruimte.

Wanneer we onszelf aan de kant zetten en God toelaten in ons leven en uitgaan van onze Passie voor Hem dan komt Hij er bij. Hij is er immers al en  gaat spreken door Zijn Geest in ons en door ons.  Is dat niet geweldig? Ik vind het fijn als ik  merk dat in een gesprek dingen gezegd worden waarvan ik soms zelf niet weet war het vandaan komt, maar als ik er over nadenk dat God het zelf geweest moet zijn in het gesprek. Dat Hij ons heeft geraakt.

Ik zeg niet dat we niet moeten beginnen of eindigen met gebed, ik denk dat we juist meer moeten bidden. De tijd is er rijpe voor dat God  meer en meer de ruimte krijgt in ons leven . we nemen juist vaak veel te veel eigen initiatief om te zeggen hoe we dingen zouden willen zonder  te luisteren naar wat God ons te zeggen heeft.  Wanneer we echter ons leven leren overgeven en leren om te luisteren  naar  de stille stem van ons hart en de stem van de ander in nood , dan geloof ik dat God  meer  te zeggen heeft dan wat wij van hem horen. We staan er gewoon  niet of te weinig bij stil. We vergeten zo gemakkelijk dat Hij er bij is.

God is niet afroepbaar in die zijn dat we alles maar kunne zegen in zijn naam. We kunnen niet zomaar  in Gods  naam van alles zeggen en er een zegen over vragen, maar leven met God is leven vanuit d kern en Hem meenemen in alles wat we doen.

Ik geloof zelfs dat we prachtige woorden kunnen spreken en zelfs dat we de waarheid kunnen  zeggen, maar dat de ander  en ook God er niet werkelijk door geraakt word omdat ze niet waarachtig is.  sterker nog ik geloof dat God is van waarheid, maar dat God  liever heeft dat we soms fouten maken met de waarheid wanneer ze in waarachtigheid zijn gemaakt. ik bedoel daarmee  dat onze hartsgesteldheid belangrijker is dan onze maniertjes.

Iemand kan soms zulke prachtige mooie woorden bidden, maar  die niet werkelijk aankomen terwijl de ander  met iets simpels tot de kern van je hart kan doordringen.  Soms kunne we misschien niet eens de woorden vinden… we zijn gewoon bewogen door de omstandigheden van de ander en merken  dat Gods Geest ons hart aanraakt. God is er altijd!

Ik ben niet tegen gebed, ik houdt van gebed. ik Houdt van God . ik vind het geweldig om God te ontmoeten in een gesprek, een gebed, een ontmoeting met anderen, in en  simpel woord,..  God is er .. en ik geloof juist vaak in alle eenvoud.  Niet direct in grootse  woorden, in grote samenkomsten, in wonderen en tekenen, maar in de  ruimte die wij voor Hem maken.  in waarachtigheid. in gesprek, in relatie, in ontmoeting, in liefde voor de ander, in er zijn  voor de ander.

Ik wil graag voor je bidden , maar ik wil er ook voor je zijn als je dat nodig hebt, maar ik besef dat dat grote woorden zijn die ik niet  waar kan maken. ik ben slechts een eenvoudige jongen, maar ik geloof dat  God  je kan helpen en daarom wil ik hier uitspreken dat je door Hem geliefd bent. jij bent een geliefd kind van God.  Hij wil naar je luisteren. Ik bid ,op dit moment dat ik dit schrijf, dat je hart geraakt mag worden door mijn woorden misschien, maar vooral door Gods waarachtige aanwezigheid zelf. voor bij de woorden wellicht. Dat Hij je hart mag raken en je zal laten zien wat zijn aanwezigheid in je leven kan betekenen. ik zegen jou in Jezus naam en wens je shalom.

Waarachtig Leven en je geliefd te weten.

wanneer we werkelijk willen leven in waarheid dan is waarheid ook werkelijk belangrijk. de vraag is echter wat is waarheid. wanneer we een christen vragen zullen ze waarschijnlijk iets zeggen in de trant van:  God is waarheid .  Jezus is waarheid, de Bijbel is waarheid. toch zijn we geneigd om veelal leugens te geloven in plaats van de waarheid.

veel mensen geloven niet werkelijk in de waarheid dat God van hen houdt. Christenen zeggen het veelal wel , maar  in wezen denken ook zij  veelal dat wanneer ze een fout gemaakt hebben  hij niets meer met hen te maken wil hebben. anderen geloven men liever de leugen van angst. ze verstoppen zich zoals adam en Eva dat al deden in het begin.  Ze geloven niet  dat  er altijd voor hen zal zijn.  zo bouwen mensen muurtjes en verstoppen ze zich om zich te ontrekken  aan de waarheid. ze geloven niet dat ze waardevol voor God zijn.  ze voelen zich minderwaardig. Minderwaardig terwijl God liefdevolle gedachten over hen koestert en hen waardevol vindt.

Ik wil je hier vertellen je geliefd bent door God en gemaakt voor relaties.  we kunnen ons verstoppen en ontkennen dat Hij van ons houdt. We kunnen zelfs proberen te ontkennen dat Hij er is, maar in ons diepste wezen kennen we hem al. We hoeven Hem alleen toe te laten in ons leven om met Hem te kunnen  leven.  We laten ons maar al te gemakkelijk in met leugens. Maar leugens  remmen je af, ze  stoppen je groei. Ze maken je ziek en brengen je uit balans, leugens  die je gelooft halen de mens naar beneden.  Ze laten je negatief denken  en verstoren iedere relatie.

We laten ons maar al te gemakkelijk  door de leugen verleiden waardoor we niet  meer in waarheid wandelen.  we vragen ons af waardoor het komt dat het leven zo  zinloos is.  wat maakt het  allemaal nog uit .   we zien nog slechts de slechte  dingen van het leven. mensen die   elkaar pijn doen en de ongelijke verdeling  hier op deze  wereld .   we worden lamgeslagen door al deze  zaken omdat we in wezen niet geloven dat er  een waarachtig antwoord is voor deze zaken.

We geloven  niet  dat we iets zouden kunnen betekenen en daarmee doen we  onszelf en de ander tekort terwijl God  juist jouw  op het oog heeft.   We zijn geroepen om Hem te dienen en de ander.  we hebben werk te doen die ons voldoening zal geven en relatie. Wanneer we  (opnieuw) gaan zien wat / wie de waarheid is zal  ons leven veranderen. er komt weer ruimte.  Openingen  waar  geen doorgang  was, licht  in het donker, en zich waar het mistig was.

De waarheid  is positief en beurt mensen op .  het kost ons vaak best moeite om de waarheid onder ogen te zien omdat we al zo lang soms in de leugen geloven dat het een deel van ons is geworden.  de waarheid maakt ons echter vrij en brengt ons ware liefde in plaats van lust.  Ze brengt ons herstel waar  we zijn stuk gelopen.  De waarheid maakt vrij van de zaken die ons leven belasten.  We gaan weer groeien in ons leven . we zullen God weer gaan zien waar we  juist in Hem teleurgesteld zijn geraakt.

Wanneer we het durven om  op te staan in waarheid en de leugen afleggen  zullen we god zien met eigen ogen en  horen met onze eigen oren. We zullen ons (weer ) geliefd weten door Hem en  door mensen die om ons geven. we hoeven ons niet langer af te vragen of het leven de moeite waard is, we weten het omdat Jezus leeft en wij met hem.  de waarheid is dat er Leven is in hem . Leven met een hoofdletter L .

waarachtig leven is leven met God.  we hebben de keus om met Hem te Leven.  wanneer we ons leven richten op hem zal ons leven werkelijk waarachtig  worden. ik schrijf  met nadruk waarachtig.  We  verlangen er naar  in waarheid te leven en te wandelen.  soms lukt dat ook, maar  vaak ook niet.  ik geloof dat  we al gauw de ander verwijten  maken dat ze niet in waarheid wandelen  als we zelf denken de waarheid  in pacht te hebben. we kennen God en denken soms dat we de waarheid van God begrijpen. Helaas  is er nog veel te leren over wie God nu werkelijk is en wat  het werk van Jezus nu allemaal werkelijk betekent.

We kunnen echter waarachtig leven. ons leven leven  zoveel mogelijk zoals we denken dat Hij  van ons zou willen. ik geloof dat een waarachtig e leven met God  iets bijzonders is. laten we een ander niet veroordelen om zijn  andere zienswijze of inzichten, maar laten we ruimte laten voor de waarheid  door ons  voor God , maar ook voor elkaar.  niet meer de  barricades van elkaar zien, maar de mogelijkheden om met elkaar  God te ontmoeten en zo ook zelf  te groeien  op allerlei  levels van het leven.  zo creëert waarheid  ruimte in ons leven  en kunnen we opgelucht ademen . we hoeven ons niet druk te maken om de  wat de ander  gelooft, maar om wie we zelf zijn.

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

Identiteit

Wat is het centrum van ons leven, ons bestaan? Wat  vinden we niet zomaar belangrijk, maar wat is wezenlijk het belangrijkste in ons  leven. het is een  raag die we wanneer  deze vraag werkelijk toe durven laten in ons leven ons brengt tot de kern van ons menselijk bestaan. Wanneer we niet hebben wat  de kern is zullen we nooit  tot onszelf kunnen komen. we blijven op zoek.

Goede  waarden

Veel mensen  hebben een centrum gezocht en gevonden en leven vanuit dat centrum . de dingen waarop ze bouwen zijn zaken waarop ze hun zekerheid hebben gesteld.  Vaak hele goede menselijke waarden zoals vriendschap of familie, voor anderen is dat hun werk, hun  vermogen,aanzien, hun titels, het moeder- of vaderschap, het geloof en er zijn nog veel meer,  wat  in wezen goede zaken te noemen  zijn, waarop mensen hun leven bouwen.

Echter  wanneer we ons leven op deze zaken  hebben gebouwd zal er wanneer er op de een of andere manier iets mis gaat  op het gebied waarop  men zijn leven heeft gebouwd een vacuüm ontstaan die een gat veroorzaakt op het moment dat  zoiets gebeurt.  mensen verliezen niet zomaar iets, ze verliezen hun doel om te leven op zo’n moment.

Zwart gat

Het zwarte gat waarin de mens op zo’n moment valt  kan op elk gebied van  het leven plaatsvinden. Zelfs wanneer ons geloof  deze plaats in ons leven heeft.  Er zijn mensen die hun  hele leven hebben opgeofferd voor de kerk en op wat ze geloven dat belangrijke fundamentele christelijke waarden zijn. toch kan wanneer men plotseling geconfronteerd wordt met  bepaalde gebeurtenissen in het leven hun hele leven overhoop komen te liggen, omdat  dingen afwijken van wat ze altijd hebben geloofd en uiteindelijk anders blijkt te zijn dan ze hadden gedacht.

Er ontstaat onbegrip en men vraagt zich wellicht af of ze iets verkeerds hebben gedaan.  wat  was het ook al weer waar ze nu werkelijk voor  leefden?  Was dit nu wel of niet  het geloof? Was dit nu wel God of een  bepaalde leer. Was dit nu de waarheid? waren ze wel werkelijk waarachtig geweest? Wat is de kern van hun bestaan.

Wat voert de boventoon?

Wanneer God  zelf niet de kern is van ons leven, maar  andere zaken  de boventoon gaan voeren en aan importantie winnen hebben we  herstel nodig.  Vragen we ons  op zo’n moment dan af of Hij nu wel of niet het centrum van ons leven is? geven we Hem die dan?  Veel mensen  denken dat God het middelpunt is, maar raken van de kaart wanneer er iets gebeurt wat ze niet werkelijk kunnen plaatsen.  Ze verliezen het zich op wie God nu werkelijk is. in ieder geval zicht op wie ze dachten dat God in hun ogen was.  ze lopen aan tegen Gods schijnbare onverschillige houding ten opzichte van hen.

Soms brengen zulke  ervaringen ons tot nieuwe inzichten en leveren  pijnlijke gebeurtenissen  ons op het punt dat we nieuwe pijlen richten op nieuwe doelen in ons leven. de vraag is echter of we  de kern nu wel duidelijk hebben gesteld. Waarop richten we ons doel? Zijn we teleurgesteld in God en richten we daarom onze pijlen elders. Zijn we  bitter en boos op hem en is ons doel om onze ontevredenheid te uiten? Is het ons doel om gebroken door het leven te gaan?  misschien richten we zelf s ons leven op andere zaken  die we hebben gemist als doel. Liefde van mensen om ons heen. Erkenning van wie we zijn. maar deze doelen zullen niet  geven wat we verlangen.

Het centrum

God is het centrum van het menselijk bestaan of we dit nu wel of niet willen geloven.  tegelijk is het de vraag of  wij Hem daar ook plaatsen. Of we Hem op de troon van ons leven willen toelaten.  Wanneer God in ons gecentreerd is hebben we  een vaste kern.  Een stevig fundament. Hij is het waarop wij ons leven werkelijk kunnen bouwen.  wanneer we andere zaken boven God stellen verliezen we de zicht op zaken en beginnen wij te wankelen.  Het is niet altijd zo eenvoudig om God op de eerste plaats te houden. We hebben zo onze menselijk  hang naar  het omzeilen van God. We zijn geneigd het goede te willen , maar het verkeerde te doen.  her is niet  gemakkelijk dit in ons leven op te merken en te erkennen.  Hele mooie en goede zaken als liefde en vriendschap,relatie, kinderen, verplichtingen dringen zich aan ons open voor we er erg in hebben neemt het belangrijke de plaats in van het allerbelangrijkste.

Voor we het in de gaten hebben  bouwen we aan onze eigen identiteit op wie  we kennen en wat we doen of wat we hebben in plaats van op Christus.  We geloven dan nog steeds misschien, maar  God is verhuist van  het centrum naar een soort van nevenactiviteit. De vraag is of hij van daaruit nog werkelijk een rolkan spelen.  Natuurlijk kan God en rol spelen in ons leven vanaf die positie. Echter wanneer we God niet de hoofdrol geven dan krijgt hij een bijrol en maken we dat wat we centraal stellen in  ons leven tot god.  we stellen op dat moment het schepsel boven de Schepper.

Waarin geloven wij?

Hoewel ik geloof in vriendschap, relatie en andere goede waarden,  geloof ik dat deze pas werkelijk zin en inhoudt krijgen wanneer we ze onder Christus Scharen in ons leven. wanneer Hij op de troon van ons leven zit en ons leert hoe we daar mee om moeten gaan.  Hij is de door God gezondene en is Hij God zelf in ons door Zijn Geest. In en door  Hem kunnen we in waarachtige relatie met God leven.

Wanneer we echter onze identiteit blijven zoeken in onszelf, in de ander of in wat we doen of hebben, zoeken we het onvolmaakte en zal het effect wat het op ons leven heeft ook onvolmaakt zijn.  wanneer we  echter ons leven leven vanuit gehoorzaamheid aan God zoals Jezus ons dat heeft voorgeleefd en er zelfs voor is gestorven( voor ons gestorven) kunnen we wanneer we in hem geloven ook( met Hem ) opstaan ten leven.  we ontvangen nieuw leven  die leidt  tot een  volledige identiteit in God en daarmee de echte christelijke vrijheid. We mogen weten dat wij Gods kinderen zijn.