Tag: vruchtdragen

geworteld in Liefde

om te kunnen groeien  is het belangrijk om op de juiste plaats te zijn en in goede grond te staan.  Wanneer  de grond  niet goed is  kunnen we niet wortelen en wanneer we   niet op de goede plaats staan  is de kans dat we niet  op een goede manier zullen groeien.

Voor een goede groei is het belangrijk dat we  goed geworteld zijn.  hoe groter  we  willen zijn des te belangrijker is de wortel.  Grote bomen als eiken hebben sterke wortels.  Willen we  werkelijk mannen of vrouwen van god zijn dan zullen we  goed geworteld moeten zijn.

Veel mensen denken dat  we geworteld moeten zijn  in  hoe we ons presenteren aan de mensen.  net pak, goede baan en netjes iedere zondag naar de kerk.  anderen denken dat ze geworteld moeten zijn in kennis. Ze weten  enorm veel en lezen allerlei boeken en ook de bijbel kennen ze van a tot z. weer anderen denken dat ze geworteld  moeten zijn in  het doen van  belangrijke dingen in het leven. ze zetten zich in  om anderen te helpen, ze hebben diaconie hoog in het vaandel en doen er alles aan  om de mens in nood   te begeleiden.

Helaas moet ik zeggen dat  dit alles niet de juiste wortels zijn.  het zijn op zich geen verkeerde wortels, maar   het zijn geen sterke wortels. Het zijn immers slecht die wortels die aan de oppervlakte liggen, die anderen direct kunnen zien.  een eik is sterk om zijn dieper liggende wortels.  Er wordt wel gezegd dat een eik net zo groot onder de grond is  als er boven. Dat betekent dat zijn wortel gestel zo enorm veel meer is dan wat we  kunnen zien.

Het is gewoonweg niet mogelijk om een eik zomaar  weg te halen.   Hij staat vast.  En je moet van goeden huize komen wil je een eik omver  krijgen. een ketting zaag  is gewillig, maar dan nog zitten de wortels  vast in de grond.  Diep  heel erg diep.

Goede wortels zijn van belang om het juiste water en de juiste voeding te  verkrijgen.  Het juiste voedsel en water ontvangen we van god zelf. We  kunnen ons  vullen met  wat er aan de oppervlakte  ligt, zoals erkenning van anderen in wat we doen of in wat we hebben of wat we hebben gedaan. Dit is niet per definitie altijd verkeerd, maar z e is onvoldoende.  We hebben meer nodig. We zien ook dat wanneer  een plant onvoldoende van het juiste voedsel en water  krijgt hij gaat verkleuren en zijn bladeren  krijgen rare vormen zijn vrucht wordt minder en hij word gevoeliger voor ziektes.

We hebben onvoldoende aan wat  aan de oppervlakte ligt.  We zijn veelal liever oppervlakkig en durven soms niet werkelijk de diepte in te gaan. we weten niet wat er zich bevind. Het is er donker. Toch is dat nu juist wat we nodig hebben.  de onbekende diepten van God. de plek  diep van binnen waar we  het levende water kunnen proeven. Waar we voedsel ontvangen om van te groeien en van waaruit we kracht  opdopen om in het zichtbare  ons te ontwikkelen. Om vrucht te kunnen dragen er  anderen van te voeden.

Wanneer we  diep, diep geworteld zijn in Gods liefde komen we los van wat  aan de oppervlakte ligt, maar zullen we er meer van genieten. We zijn er immers niet meer afhankelijk van  we  weten immers dat we niet zullen vallen  wanneer we diep zijn gegaan. Wanneer we de duisternis hebben overwonnen om het levend water  en het geestelijk voedsel  tot ons hebben kunnen nemen.  we zijn sterk  zowel boven als onder.

as it is in heaven

Vandaag opnieuw de film , as it is in heaven , gezien.  Een prachtige film  die ik zeker en keer of 5  heb gezien, maar waarin ik telkens nieuwe  dingen naar voren zie komen.  vandaag gekeken vanuit het oogpunt van begeleider en het groepsproces.

Wat mij ten diepste raakte vandaag is dat hoe meer we de lijntjes in handen  proberen te houden als begeleider des te meer  vallen er ook gaten in hoe we zelf functioneren.  Ik wil daarbij niet te kennen geven dat er qua omgang met en groep mensen geen regels  moeten zijn, integendeel. Ik geloof echter dat  de regel zou moeten zijn dat het in eerste instantie gaat om communicatie en omzien naar elkaar.

Ik geloof dat het geestelijk aspect  het proces nog dieper en intiemer maakt. Wanneer een mens zich durft te openen voor de ander is dat iets bijzonders  te noemen al zou het eigenlijk gewoon zou moeten zijn. tegelijk  is het ook een wonder te noemen als het hart van mensen welke gesloten is door alles wat hij /zij meemaakt  of meegemaakt  heeft  weer opbloeit en open  gaat om lief te hebben en tegelijk er een plek is waar dit mogelijk is .

Ik geloof dat gemeenschap met mensen iets bijzonders is. ik geloof dat God ons daarom oproept om er voor elkaar te zijn. niet om elkaar in de weg te staan met een vooringenomen houding, maar elkaar omarmen in liefde al weten we vaak niet hoe we dat het beste kunnen doen.  soms staan we in de heftige situaties van de ander machteloos.

Ik geloof dat het goed is te erkennen dat we niet overal antwoorden op hebben, vak is het gewoon goed om er te zijn voor de ander, maar gewoon beter om niets te zeggen.  dit laatste vraagt soms meer moet dan een pasklaar antwoord of een Bijbeltekst.  Iets wat we gelezen hebben kan ons  als persoon soms zo duidelijk zijn , maar de vraag is of dat wat wij persoonlijk als antwoord nodig hebben ook voor de ander geld.

Natuurlijk is het  meer dan goed om open te staan voor wat we intuïtief eigenlijk al weten, maar wat belangrijker is dat we open staan voor wat de  Heilige Geest wil doen in zulke momenten.  veelal is dat wat wij intuïtief al weten in combinatie met wat god zegt in zijn woord en wij op een bepaald moment ervaren iets wat we de ander zouden kunnen zeggen.  soms direct, soms  als het moment daar is.

Wanneer we zelf in rust blijven in situaties waarin mensen zich openen en we blijven ook zelf transparant, zal het juiste moment  als vanzelf komen. ik geloof dat God ons door zijn Geest zal leiden juist in zulke momenten.

veelal betekent het begeleiden van een groep vooral ook zelf door de ander geleid willen worden. ik bedoel daarmee niet slechts door ander begeleiders of mensen die  op een hoger level staan, maar ook door  mensen in de groep.  durven we en trandprant zijn en erkennen dat we niet alle antwoorden hebben? durvben we ons  laten corigeren al is dat door mensen uit de groep?

ik geloof dat Jezus ons dit  duidelijk wilde maken toen hij door de knieën ging en de voeten van zijn discipelen waste. ik geloof dat hij dit ten diepste deed door  voor ons  mensen te sterven op de meest brute wijze.  ik geloof echter ook dat er leven is  in het het tonen van zwakheid. Jezus zelf heeft ons dit laten zien. de korrel moet eerst  de grond in om te sterven alvorens hij op kan komen en vrucht kan dragen.