Tag: vroom

Zwart-wit denken

  


Veel mensen zijn zwart wit denkers. Hier kom ik op na aanleiding van een korte opmerking van een vriend. Zwart-wit denken is wel handig als je zaken duidelijk wil neerzetten. Dit is goed en dat is fout. Daar houdt ik van en daar niet van. Ik wil wel of ik wil niet. Ik ga het doen of ik doe het niet. Andere mensen zijn juist het tegenovergestelde. Ze denken in termen als; je zou natuurlijk ook, of; zou het niet zo zijn dat. 

De eerste groep is over het algemene erg stellig de tweede groep is juist vaak wijdeling. De vraag zou volgens jou misschien moeten zijn welke van de twee het beste is,maar ik ga een andere richting uit, welke volgens mij,nog te zwart-wit is, nog te veel ruimte laat.

Ik geloof dat zwart-wit denken voortkomt uit de gedachte te willen controleren. Door regels te stellen in hun denken en doen houden ze het helder voor zichzelf. De regel (al dan niet geschreven of geformuleerd overigens) zegt hoe te handelen en hoe niet. 

De vraag daarbij is of je daarmee ook bereikt wat je wil bereiken. Ik hoor vaak de term duidelijkheid en structuur hierbij genoemd worden. Volgens mij verzand zwart-wit denken in een overdadige vorm van regelarij. In christelijke termen zou ik het weticisme noemen. 

De andere kant is dat veel mensen juist altijd maar bezig zijn met gevoel en juist nooit echt keuzes maken. De waarheid ligt in het midden is een uitspraak die bij deze mensen past. 

Het rare is dat beide groepen van mensen ( die ik nu wel wat extreem neergezet heb) ook vaak het andere denken in zich heeft. 

De zwart-wit denkers doe zich Willem jouden aan regels omdat dit gestructureerd aanvoelt en veilig lopen vaak vast in hun eigen gecreëerde benadering als zaken nog zwart nog wit zijn. Ze kunnen of geen keuze meer maken en lopen daarin vast of ze maken hem niet. Veelal gebruiken ze dan andere mensen om de keus die ze zelf niet kunnen maken deze als het ware voor ze te maken. 

De gevoeld mensen worden wel gezien als zweverig. Zijn altijd op zoek naar de waarheid. D’r diepere laag. Ze zijn vaak bang fouten te maken en anderen of zichzelf te kwetsen en derhalve komen ze zelden op het punt in te grijpen. Daar gebruiken ze de zwart-wit denkers voor. Ze gebruiken hen om toch dat te krijgen waar ze naar verlangen.

Het een vult de ander aan zeg maar.

Ik geloof echter dat er nog een Weg is. Dat is niet de gemakkelijkste Weg, maar wel de weg waarbij je jezelf kunt zijn. Ik geloof in waarheid en trouw, integriteit vanuit oprechte liefde. Dat betekent dat er wel degelijk zaken zwart-wit zijn voor je zelf. Je hebt bepaalde uitgangspunten nodig die jou op de goede Weg houden. Anderzijds is er ook ruimte nodig. Ruimte om te bewegen. Ik bedoel dat mijn regels niet de jouwe hoeven zijn. Wanneer ik moeite heb met alcohol, dam moet ik dat laten staan. Ik kan daarmee niet zeggen niemand moet alcohol drinken. We kunnen wel in gesprek zijn over alcohol. Hierbij is alcohol natuurlijk slechts een voorbeeld. Anderzijds is het natuurlijk zo dat er wel duidelijke afspraken moeten zijn over alcohol omdat er mensen zijn die anders misbruik maken jegens anderen. De zwart wit gedachte is dan. Niemand mag alcohol drinken. De andere kant zegt dat het ook wel lekker is en het dat het niet zo ongezond is en mensen verantwoordelijkheid hebben, maar de Weg die ik prolongeer is: we maken afspraken met elkaar vanuit oprechte omzien naar elkaar.

Tot de kern komend: ik geloof dat het belangrijk is duidelijkheid te verschaffen naar je zelf. Wie ben ik, waar sta ik voor en welke keuzes maak ik in mijn leven.daarbij is het luisteren naar ons hart een belangrijk onderdeel. Waar verlang ik naar en waar ga ik heen zonder daar een regelrecht antwoord op te geven. 

Het leven loopt anders dan je denkt. Je komt mensen tegen met wie je het goed kunt vinden of niet. De keus is hoe we daar mee omgaan. Zijn we zwart-wit in die zin hij of zij denkt anders als ik en daarmee wil ik niks te maken hebben vanuit mijn tegels gezien? Of tegenovergesteld sluit jij alles en iedereen in en laat je daarmee over je grens gaan omdat je vind dat je het iedereen naar de zin moet maken?

Ik geloof dat het belangrijk is de Weg te gaan die je meer en meer je zelf laat worden en minder laat worden wat men van je vindt. Wat voor mik belangrijk is is wat Jezus van mij vindt. Niet vanuit de regels(wet) van de kerk of wat dan ook, maar om wie ik ben. Niet dat halfzachte vrome(christelijk met een sausje) gedoe, maar vanuit oprechte en echte relatie. Dat wat ik ontmoeting noem. De Bijbel noemt dat gemeenschap. Vanuit gemeenschap (het woord zegt het al, diepe innige verbondenheid) samen zoeken naar waar we voor geroepen zijn. De missie, het doel van ons leven. Zwart-wit gezegd God wil gemeenschap met je. Soft gezegd Je bent geliefd. Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: ik wil van je houden, maar daar zal ik in falen. Maar God houdt van je zoals niemand anders kan. Voorbij de regels van anderen en jezelf, maar vol ruimte door genade. Jr kan de regels niet hanteren door er op te gaan staan, maar ook niet door ze los te laten en je gevoel achterna te lopen. Wat je nodig hebt is de ruimte,de hoop en liefde in gemeenschap met Jezus Christus.

  

genieten van de minste te zijn?

download (11)Wie is de belangrijkste vroegen de discipelen zich af. Jezus die in de gaten kreeg wat er zich tussen zijn discipelen afspeelde nam een kind op en zei: “wie in mijn naam dit kind opneemt, neemt mij op en wie mij opneemt, neemt hem op die mij gezonden heeft. Want de minste  van jullie , die is de belangrijkste.” zie Luc 9

We moeten de minste willen zijn.

Waar zijn we toch allemaal wel niet mee bezig? Ik vraag me af of we dit ooit werkelijk zullen begrijpen enerzijds, anderzijds denk ik dat we heel goed begrijpen wat Jezus bedoeld.  dit klinkt tegenstrijdig als ik dit zo opschrijf.  Ik geloof dat we nooit de diepte van wat Jezus bedoelde te zeggen werkelijk zouden kunnen begrijpen wanneer Hij ons daar niet zelf in tegemoet komt. anderzijds weten we heel goed wat Jezus hier bedoelde. We moeten de minste willen zijn.

Wat is de minste zijn? daar ligt iets moeilijks in. Immers we kunnen wellicht alles opgeven in ons leven en toch niet de minste zijn. we zouden zelfs daar op kunnen roemen en dus weer niet de minste zijn. we zouden juist daarin ten opzichte van de ander ons juist hoger achten dan de ander en daarmee  weer tegen deze tekst in gaan.

Ik besef echter … dat het iets kost.

Ik moet zeggen dat  ik het moeilijk vind de minste te zijn.  juist wanneer Jezus mij vraagt om alles op te geven, ben ik geneigd te zeggen : God , laat me alstublieft een beetje houden van wat me zo dierbaar is. ik wil zo graag toch nog een stukje houden  en tegelijk besef ik dat  hoe meer ik mijzelf geef aan anderen  te meer ik mijzelf overgeef aan de Heer Jezus in alles wat ik doe en laat, ik meer tot  mijn doel zal komen.

nail-pierced-hands-300x228Ik besef echter ook dat het iets kost. Als we naar Jezus kijken zien we dat het Hem alles heeft gekost.  Zijn leven was tot zegen voor ons allen, maar het koste hem ook alles.  wanneer wij  tot zegen voor anderen willen zijn hoeveel mag het ons dan kosten?  Wat zijn wij dan bereid te geven?  mogen we niet meer genieten en dus altijd maar vroom in de kerk zitten en dingen doen die we in wezen helemaal niet zo leuk vinden? Ik geloof het niet!

Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat Jezus genoot van het leven.  van de mensen om hem heen. Natuurlijk had Hij moeite  met zaken, maar  ik zie Hem als het we wandelen door de velden en samen met zijn leerlingen  een handje vol  graan nemen en genieten van hun aanwezigheid. Ik zie hoe Hij met mensen  at en genoot van de gesprekken. Ik zie hoe Hij mensen tot zich riep en die  Hem gingen volgen en hoe Hij genoot van de  levens die veranderd waren.

Ik geloof dat ook wij mogen genieten van de dingen die we doen. dat we anderen mogen vertellen over Jezus en wie Hij is. ik geloof  dat er niets is in deze hele wereld dat mooier is als anderen iets van God proeven in mijn aanwezigheid. Ik herinner me een gesprek die ik had met een oudere man en vrouw. Ik kwam bij ze omdat ik wist dat er pijn en verdriet was.  Ik kwam en het gesprek  was fijn en ik heb met ze gebeden en de man vertelde dat hij een geweldig gesprek had gehad. hij vertelde me ook dat wanneer ik straks in de auto zou zitten mijn hart jubelen zou van vreugde omdat  er een hart geraakt was. het Hart van deze man.

Wat een voorrecht om …iets van Gods hart te mogen proeven.

Deze man had het fout. Mijn hart was niet jubelend in de auto, maar was jubelend geweest van het moment dat ik ervoer dat er ontmoeting plaats vond op geestelijk niveau. Wat een genieten. Wat een voorrecht om met mensen in gesprek te mogen zijn en iets van Gods hart te mogen proeven.

Ik moet echter zeggen dat het me vaak toch wel strijd kost  om open en transparant genoeg te zijn om mensen werkelijk te ontmoeten. om werkelijk op geestelijk niveau  contact te maken.  soms wil ik me zelfs boven een ander stellen en het  contact zal dan ook niet op een geweldig niveau  zijn.  soms wil ik me echter ook te veel onder anderen stellen omdat ik die weer veel hoger aan sla en ik ook niet echt mijzelf durf te zijn. O mijn God, het is allemaal niet zo simpel.

wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.

Het is gemakkelijk  uit te spreken  dat we gaan doen waartoe Jezus ons oproept, maar in de praktijk is dat niet zo gemakkelijk. Vind ik het althans niet  zo gemakkelijk.  Ten eerste weet ik soms niet goed  wat zijn wil is en ten tweede als ik het wel weet betekent dat vaak dat ik iets anders moet loslaten wat ik zelf  graag wil.  Ik weet dat  het volgen van Jezus ons  brengt in situaties waar we afhankelijk zijn. waar we niet goed mee om kunnen gaan.

serving others 1_copyechter wanneer we  gaan doen wat Hij wil , dan zal zijn zegen daar ook op volgen.  We zullen jubelen en juichen , gewoon omdat Hij ons hart vervuld als we doen wat Hij wil. Doen wat Hij wil is in wezen ook doen wat we zelf willen. eigenlijk laat Jezus ons doen waar ons hart diep van binnen naar verlangt al beseffen we dat veelal niet.  weet je beter is het  om naar Jezus op te blijven zien. Hem te volgen  waar Hij wil. Dan kunnen we rechte sporen trekken, maar  helaas kijk ik zelf veel te vaak om mij   heen nar wat anderen van mij verlangen. wat ik zelf wil, maar wat ik heb en niet wil verliezen.

Leer mij Uw stem te verstaan

Heer, leer mij Uw stem te verstaan en meer en meer op U te lijken en te volgen dwars door alle diepten heen, geef mij liefde voor anderen en wijsheid van boven. leer mij de miste te zijn.Leer mij anderen te dienen zoal U mij gediend hebt heer.  U bent goed. amen.  

Wat zullen we nu beleven ?

Hoe (be)leef jij je leven. hoe (be)leef ik het zelf?  Laat ik mijn leven leiden door wat anderen van mij vinden of volg ik de roepstem van mijn  hart. De zachte stem van Jezus  door de Geest in mij?

Het doel van je leven.

Veel mensen vragen zich af wat het doel is van hun leven. de vrucht die ze dragen is dan ook de vrucht die we in deze westerse maatschappij zien  gebeuren.  Depressies, teleurstellingen, scheidingen, etc…  ze beleven hun leven niet, ze worden geleefd.

Wanneer we werkelijk durven leven  naar wat Gd ons leert door zijn woord. Wanneer we  werkelijk navolgers durven zijn van Jezus christus Gods zoon, dan  zal ons leven werkelijk veranderen.  het zal doel hebben en het zal de vrucht dragen waarnaar we in wezen altijd al naar hebben verlangd.

Leven vanuit je hart.

Veel mensen durven hun verlangens niet werkelijk  te laten komen en te doen wat ze eigenlijk weten wat ze zouden moeten doen. (Intuitief: leven vanuit het hart) ze blijven maar  piekeren over hun leven  en maken altijd maar  keuzes  met hun verstand in plaats van  af te gaan op datgene wat ze in wezen al lang weten. 

Leven met God betekent  niet dat we  ook voor Hem gaan spreken zoals veel mensen denken te moeten doen. God kan voor zichzelf spreken.  Leven met Hem betekent veel meer  doen wat Hij jou zegt.  Dit is een wezenlijk verschil.  Dan  beleven we ook werkelijk iets, wat zin heeft, bij wat we doen.

Natuurlijk kunnen we veel over hem te vertellen hebben.  God heeft immers veel voor ons gedaan, maar God is  bij machte om zichzelf aan mensen bekend te maken en hij wil ons daarbij gebruiken.  Maar daarvoor zullen we echt en oprecht moeten zijn.

rollenspel

Vel mensen spelen een rol. Ze denken en zoeken net zolang tot ze allerlei waarheden op een rijtje hebben  om van daaruit  de ander te vertellen wat ze zouden moeten doen en wie ze zouden moeten zijn.  Jezus, het beste voorbeeld ooit  had het over navolging en niet over imitatie.

Imitatie is nep. Niet echt.  geen (opr)echte beleving dus! wanneer we dus de waarheid willen vertellen zullen we gewoon moeten beginnen met ons eigen verhaal. Vertellen wat we hebben beleefd. Wat we zouden willen beleven. Ons durven laten zien zoals we zijn.

Imiteren of navolgen

Laten we onszelf laten zien in de dingen die we zeggen en de dingen die we doen.  daarvoor zijn we geroepen. Onszelf zijn.  wanneer wij ons zelf uit het oog verliezen  wie zijn we dan nog?   Natuurlijk kunnen we een bijzondere stem opzetten en vrome uitspraken doen maar zijn we dan nog echt? wat is de beleving? zijn we dan nog navolgers of imiteren we iets of iemand.

 Ik geloof dat wanneer we onszelf durven laten zien we  In God zijn. dan zijn we in de Naam. (uitspraak van Henri Nouwen) Jezus zelf zich bekendmaken  door ons  wanneer wij onszelf  zullen zijn.  veel mensen spelen een rol. Dat is nu juist waar Jezus zo’n hekel aan had  bij bijvoorbeeld de farizeeërs. Het gemaakte. Het was allemaal  een rol. Natuurlijk zat er een goede kern in het verhaal, maar het was niet echt. ze lieten niet zien wat er in hun hart was. De beleving was nep.

Beleef het !

Ik geloof in relaties van hart tot hart. Dit is de enige mogelijkheid waarin Christus zich kan laten zien omdat het  op geestelijk niveau is.  dit kan alleen wanneer wij ook daadwerkelijk God durven toe laten in ons leven. wanneer we onszelf durven en willen laten zien in onze zwakke momenten. Wanneer we kwetsbaar zijn. dan is er werkelijk beleving.  Wil jij ook eens wat beleven?  Leef je leven. leef met God!