Tag: vrij zijn

Kijk eens naar mijn buitenkant?

Soms lijkt de hele wereld wel te draaien om de buitenkant. Tenminste, laat ik voor mijzelf spreken , mijn wereld. Kijk eens wat vaker in de spiegel van de kapper .

IMG_1474.JPG

We weten dat het allemaal niet gaat om de buitenkant, maar toch kiezen we daar, als mens mi heel snel voor. Hoewel wij, mijn vrouw en ik, redelijk bewust gekozen hebben om niet voor de buitenkant te willen leven lijkt het soms wel alsof alles in het leven hier toch om draait.

We hebben prachtige kinderen die inmiddels zoekende zijn in opleidingen en werk bijvoorbeeld. We zien hoe ze langzamerhand zelfstandiger worden. We zien dat ze kiezen voor banen waar de buitenkant erg belangrijk is. Mode, haar, make up, maar ook het mee doen met anderen, sport en spelletjes en zichzelf profileren lijkt erg belangrijk te zijn. Ook uitgaan is zo’n item daar bij.

Ook wijzelf, mijn vrouw en ik, zijn nogal streberig. Niet zo van de buitenkant in die zin dat alles er perfect uit moet zien. Echter we willen wel graag kunnen doen wat we belangrijk vinden. Voor onszelf en voor onze kinderen. We werken hard en dit resulteert dat we beide een baan hebben waarin we gezien zijn.

IMG_1534.JPG

Waar ik over nadenk op dit moment is nu juist dit: zij we niet veel te veel bezig met de buitenkant? Ik bedoel dit niet voor ons alleen, maar is de maatschappij niet heel erg gericht op leven voor het nu? Als je haar maar goed zit. hoe zie ik er uit? Draag ik de goede kleren? Ben ik niet te dik? Wat nu als men mij niet leuk vindt of als ik niet doe wat anderen van mij verwachten? Wat nu als we onze maatschappelijke positie zouden verliezen of er voor zouden kiezen op een andere manier te leven?

We weten natuurlijk dat het niet gaat om de buitenkant. Het gaat om de binnenkant. Maar kiezen we daar ook werkelijk voor? Is het niet gemakkelijker om voor de buitenkant te kiezen? Minder kwetsbaar te zijn?

Ik moet denken aan een aantal gedeeltes uit de Bijbel die ik belangrijk vind. Nml een gedeelte uit Amos. Deze Amos was een boer. Een schapenfokker en teler van moerbeivijgen. Deze werd door God geroepen om aan de Israëlieten te verkondigen dat God het zat was zoals ze leefden. Zie Amos 5:21 maar eens. Wat deed God ? Hij zocht iemand die hem wilde dienen. Dwars door alles heen durfde gaan ongeacht zijn opleiding of afkomst. Die niet bang was om af te gaan, maar deed wat hem gezegd werd. Die niet bang was voor het uiterlijk vertoon van mensen die beter opgeleid waren bijvoorbeeld. Hij liet zich niet uit het veld slaan toen iemand hem aansprak over zijn opleiding. Amos 7:14.

Ook moest ik denken aan het verhaal uit handelingen 5. Een man en vrouw Anannias en Safira die zich graag wilden profileren ten aan zien van anderen. God liet duidelijk zien dat het werkelijk niet gaat om de buitenkant, maar om hoe we met zaken om gaan in het leven. Onoprechtheid brengt dood voort en geen leven.

Ook in Joël 2 kunnen we lezen dat het niet gaat om de buitenkant. Niet om wat we zeggen, wat we laten zien in eerste instantie maar om hoe we er mee om gaan.

Natuurlijk kunnen we er goed uitzien. Ons haar doen, kleren uitkiezen en make up in orde maken. Streven om een leuk baan te hebben en een goede positie, maar de vraag is meer waarop dit is gericht en hoeveel zijn wij er persoonlijk op gericht? Leven we slechts voor de buitenkant of is de buitenkant belangrijk op een normale wijze. Wat is belangrijker wie we werkelijk zijn? Of waar we anderen laten zien wie we zijn? Of wat we willen laten zien wie we zijn?

Mijn hart is daar niet altijd zuiver in. Ik wil graag oprecht zijn en God dienen. Echter soms wil ik ook gewoon gezien zijn. Gewaardeerd worden en laat ik me verleiden om te doen alsof. Doe ik eigenlijk wat ik niet wil namelijk de nadruk leggen op zaken die er eigenlijk niet toe doen. Prestaties die gedaan zijn, nadruk leggen op opleidingen, vertellen welke boeken ik gelezen heb, …

Ik merk dat veel zaken in het leven minder voldoening geven als je er de nadruk op legt. Immers dan ligt de nadruk op wat wij gepresteerd hebben. Echter wat wij gepresteerd hebben is in wezen niet zo veel. Wat we doen heeft niet zo veel waarde als het om onszelf gaat. Het krijgt veel meer waarde wanneer we het loslaten en gaan doen waarvoor we geroepen zijn .

Ik ben geroepen om vrij te zijn. Vrij van wat anderen van me denken. Vrij van de druk die anderen en de maatschappij me willen opleggen. Ik mag weten vrij te zijn in Christus en voor Hem te mogen leven. Mijn uiterlijk, opleidingen, werk, functie, afkomst, relaties mogen er zijn, maar geven niet werkelijk inhoud wanneer het slechts om mij zou gaan.

God alle eer. In Christus heeft Hij ons vrijgekocht. Niet zomaar om mensen vrij te maken, maar jou en mij persoonlijk.

vrijheid ervaren

Vrijheid in christus ervaren is  een term die we regelmatig horen in christelijke kringen.  wat  houdt nu deze vrijheid in. Wat betekent het nu om werklelijk vrij te zijn, vrijheid te ervaren in je persoonlijk leven?

Als we nog zaken  te doen hebben voor een werkgever zijn we niet vrij. Zelfs als de dag er op zit, blijven er soms dingen liggen die misschien wel even kunnen wachten, maar de volgende dag moeten we er weer mee aan de slag.  We zien dat  voor de vakanties vaak een hele hoop afgemakt moet worden alsof er na de vakantie geen dagen meer zouden komen.  maar dan hebben we ook  een tijdlang werkelijk vrij van ons werk als het goed is. als er zaken blijven liggen kan het zijn dat we niet werkelijk kunnen genieten van de vakantie.  Niet echt los van ons werk, niet vrij dus.

Ik maak zo maar even een voorbeeldje van hoe we onvrij zouden kunnen zijn.  zo kunnen we ook onvrij zijn wanneer we in ons leven zaken niet werkelijk oplossen. Wanneer we  rondlopen met schuldgevoelens of  zaken die we nooit echt hebben uitgesproken zijn we in wezen nooit echt vrij.  We kunnen zelfs iedere zondag naar de kerk gaan, maar in ons achterhoofd is altijd die gedachte van ik heb nog iets goed te maken.  of als iemand ons iet s heeft aangedaan wat ons enorm heeft  beschadigd kan het zijn dat we daar telkens op terug  grijpen  en dus onvrij  omdat we bezig blijven met  het feit dat de ander ooit naar ons toe zou moeten komen om ons recht te verschaffen.

Wanneer we echter leren om  vergeving te vragen aan de ander die we iets hebben aangedaan kunnen we  werkelijk vrij zijn. wanneer dingen uitgesproken zijn en er niets meer  zit wat ons aanklaagt  kunnen we werkelijk vrij zijn.  wanneer iemand ons iets heeft aangedaan, hebben we zelf niet in de hand  dart die ander ons benaderd om daarin vrij te worden. toch kunnen we werkelijk vrij zijn door die ander te vergeven. dit maakt ons vrij. Dit is een  proces welke  we in gang  zetten door  het aan God te geven. het  (o)vergeven!

Vergeving vragen en geven aan hen die we iets hebben aangedaan of die ons iets hebben aangedaan geeft werkelijke vrede en vrijheid. Vrijheid in Christus.  We hoeven dit natuurlijk niet te doen.  we kunnen dit natuurlijk ons levenlang met ons meedragen en nooit werkelijk vrij zijn in hoe we ons gedragen in wat we zeggen en doen, dat is  onze keus, maar we mogen weten dat Jezus voor ons de prijs betaald heeft. We  mogen vrij zijn wanneer we in Hem geloven.  een nieuwe vrijheid als we doen wat Hij ons zegt.

We kunnen ons leven geven voor onze vrienden, maar zijn we ook bereid hen die ons iets hebben aangedaan  te vergeven? zijn we bereid offers te brengen en vergeving te vragen aan hen die we iets verschuldigd zijn?  dat is pas ware vrijheid. Christus woord in ons laten werken. Doen wat hij ons zegt. Geloven dat Hij de weg, de waarheid en het leven is. leven in vrijheid.

Durven we werkelijk te leven? of leven we het leven van de wereld met de dood op onze nek?  Ik bedoel kunnen anderen  de vrijheid van Christus  proeven in hoe wij in het leven staan?  Misschien is je leven op de één of ander e manier ernstig beschadigd geraakt. Misschien  heb je dingen fout gedaan in je leven. misschien heb je verkeerde keuzes gemaakt in je leven, maar  ben je bereid  te kiezen om in vrijheid te leven.

Natuurlijk kunnen we  net doen of er niks aan de hand is. veel mensen leven op die manier, maar durf je werkelijk de vrijheid van Christus te omarmen en toe te laten?  Dan zal  er verandering zijn in hoe je je gedraagt. In hoe je er uit ziet zelfs in wat je zegt en kun je in vrijheid spreken.   Wanneer we Jezus leven in ons leven toepassen , wanneer we werkelijk  gaan leven In Gods woord door de Geest in ons leven laten ademen, toelaten in ons  leven dan  mogen we de vrijheid van Christus ervaren in ons leven.  een overwinningsleven met  God uitademen. Vergeving is in wezen werkelijk de vrijheid van Christus ervaren omdat we bereid zijn aan ons zelf te sterven en de ander en God  boven onszelf stellen. dat  is werkelijk ontmoeten.

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

LEVEN met hoofdletters.

Waarom zijn we als mensen toch altijd zo bezig met wat we hebben. we werken ons veelal krom om alles wat we hebben te kunnen betalen, we moeten van alles, een enorme breedbeeld tv, een computer, maar ook nog laptop, een auto, maar  een tweede voor de boodschappen is ook nodig, iedereen een fiets en een spelcomputer, wat  al niet meer, ..  hoe meer we krijgen , des te meer gaat ons verlangen uit naar nog meer. De vraag is of we er ook nog werkelijk van genieten.

Is het werkelijk nodig?

Ik denk dat we werkelijk vaak denken dat we het nodig hebben. we hebben sinds kort ook zo’n enorme tv. Deden we het al jaren met een leuk dingetje van 48 cm, nu hebben we het dubbel zo groot. Erg leuk hoor, maar toch is er de vraag of we het werkelijk nodig hebben. nee natuurlijk.

Waarom heb je er dan zo één? Ben je er gelukkiger door geworden? zie ik meer of betere dingen? Word mijn leven inhoudsvoller? Allemaal nee natuurlijk. Kost het meer? neemt het ruimte in? Wat heb je liever de grote of de kleine? Natuurlijk kost het meer ook al kost het meer en nee het kleintje wil ik niet meer. ik kan leven met een kleine , maar nu ik de grote heb wil ik niet meer terug natuurlijk.

Gehecht aan het materiële

Waar ik heen wil is dat we enorm gauw gehecht raken aan dat wat we hebben. hoe meer we hebben hoe meer we willen vasthouden. We mogen genieten van de leuke en goede dingen , maar tegelijk moeten we niet vasthouden aan wat we hebben. het is geen zekerheid om op te bouwen. we moeten niet vasthouden aan wat we hebben, maar er van delen.

Moeten we dan niet zo’n tv aanschaffen? Misschien is dat de oplossing voor een deel van het probleem van gehecht zijn aan het materiële, maar tegelijk gaat het er niet om wat we bezitten, we mogen genieten , maar niet bezitterig worden. het is niet ons werkelijke leven.

Vrijheid bezitten

het is slechts  wat we mogen gebruiken, van genieten. Wanneer we het ons toe-eigenen, kost het ons dubbel. We moeten er voor betalen , het onderhouden, maar ook nog er voor oppassen dat het ons niet wordt afgenomen en dat we in depressie geraken  en ongelukkig worden.

Weet je, wanneer ons bezit belangrijker wordt dan onze familie, vrienden, God, dan is er iets mis in ons leven. we kunnen ons vastklemmen aan ons bezit, zelfs aan onze familie of onze vrienden of zelfs aan God misschien, maar dan zitten we vast en zijn we niet werkelijk vrij meer.  God is een God van leven, van liefde, relatie, vriendschap. Hij is een God echter, die wil dat we vrij zijn en beslissingen maken vanuit ons hart.

Niet claimen, maar loslaten

Wanneer we los durven laten  zijn we vrij. Maar we kunnen pas werkelijk loslaten als we beseffen ergens bij te horen. Veel mensen beseffen niet waar ze bij horen, ze zoeken vrijheid in  het claimen van hun vrienden en familie, ze zoeken vrijheid in het bezitten van alles wat de maatschappij hen biedt, ze zoeken vrijheid in reizen over de wereld, in geld, in een mooi huis , een grote auto en ja, een grote tv met alles er op en er aan.

De vraag is echter is dat werkelijke vrijheid?  We kunnen pas werkelijk vrij zijn als we beseffen dat we bij God horen. Wanneer we begrijpen dat alles wat ons is geven er toe dient om Hem te kennen. niet slechts onze bezittingen , maar ook wat ons overkomt in het leven. ook daaraan kunnen  we vastzitten.

LEVEN!

Laten we al wat we bezitten in handen geven van God, alles in ons leven waar we zo veel waarde aan hechten dat ze ons vasthoudt, en het gebruiken om Hem er mee te dienen. Hoe?  door  er vrij van te zijn en misschien eens geen grotere tv te kopen en het geld elders te besteden. Je  uitgaven wat in te perken en  zo meer er van te kunnen delen.

 In plaats van de boodschappen kar vol met allerlei lekkers voor eigen gebruik eens te zeggen tegen iemand die moeite heeft de boodschappen te betalen ik betaal deze kar voor jou. Dan laten we zien waar we werkelijk aan gehecht willen zijn. dat kost ons iets, misschien kunnen we op den duur niet meer op een grote tv kijken, maar terug naar een kleine, so what! Ik denk dat we meer genieten dan van die kleine tv omdat we  weten dat we er niet vast aan zitten.  dan prijzen we de naam van wie we werkelijk dienen. Dat is werkelijk leven. dat is LEVEN!