Tag: vraagtekens

heb ik het ware geloof?

Himages

Een ander volkomen accepteren zoals hij is, behoort dat tot de mogelijkheid?  En wat betekent dat dan?  Ik geloof dat dit een moeilijk punt en item is. Ik wil graag de ander accepteren zoals hij is en tegelijk loop ik daarbij tegen mijzelf aan.  Tegen mijn eigen vooroordelen en  stempels die ik graag op de ander wil drukken. Ik geloof dat  mensen, en christenen niet minder, graag stempels  willen drukken op de ander. Ik moet nu ineens denken aan het boek van Max Lucado, niemand is zoals jij.

 “het ware geloof”

Ik kom er op dat we al snel bepaalde  zaken meenemen in  onze relatie en de communicatie met anderen. Een vooringenomenheid wellicht of een bepaald idee van hoe  de ander er uit zou moeten zien  of  zou moeten reageren.  Dat de ander een bepaalde  kijk zou moeten hebben op de wereld of een bepaalde stroming.

Veel mensen schijnen te denken dat hun persoonlijke kijk op zaken de beste is  of misschien zelfs wel de enige ware, goede visie op dingen. Zo heb je bepaalde groeperingen die beweren  “het ware geloof” te belijden. Wat is nu het ware geloof?  Natuurlijk zijn daar dingen over te zeggen . wat is nu echter werkelijk waar?  Het antwoord dat de Bijbel waar is en God de waarheid is en ons van die waarheid overtuigd is wat mij betreft een uitspraak die waar is, maar  toch  ook weer vraagtekens oproept.

de normale gang van zaken

Laten we vooropstellen dat ik geen afbreuk wil doen aan het feit dat God werkelijk waarheid is, maar tegelijk  is er onze persoonlijke interpretatie van deze waarheid.  God zelf zal ons de waarheid duidelijk maken zeggen we dan.  Ik geloof dat ook, maar waarom dan zoveel verschillen? Als God mij de waarheid duidelijk maakt en jou ook, hoe kan er dan zoveel verschil zijn in de waarheid?

Ik geloof dat waarheid enerzijds duidelijk is. We weten het diep van binnen dat bepaalde zaken gewoon fout zijn.  Dit weten we diep van binnen. We weten het best wanneer we ons bezighouden met  diefstal, met pornografie, met asociaal taalgebruik, het haten van (groepen) mensen, etc… dat we dan gewoon niet goed bezig zijn. We kunnen er redenen voor verzinnen, maar tegelijk diep van binnen  weten we dat dit niet de normale gang van zaken zou moeten zijn.

daarmee  drukken we er een stempel op

Toch is er ook een aantal zaken  niet zo duidelijk. Wanneer iemand in zijn leven ernstig beschadigd is geraakt door opvoeding, door  gebeurtenissen in zijn of haar leven, door  de situatie waarin men zich bevind. Is een leugen dan nog werkelijk een leugen en dus fout?  Ik geloof het wel, maar wanneer je elke dag geslagen wordt en wanneer je nog meer slaag zou krijgen wanneer  je er over zou praten is het gemakkelijk een leugen uit te spreken en te zeggen dat alles goed gaat. Als je niks te eten hebt en je hebt honger dan is het gemakkelijk om een verontschuldiging te zoeken om een brood te kunnen stelen. Als je door allerlei mannen seksueel misbruikt bent is het niet moeilijk om  mannen te gaan haten en dus te kiezen  voor andere seksuele levensstijl.

images (1)

Ik noem gewoon wat voorbeelden van zaken die ik in het leven ben tegengekomen. Zaken die bepaalde zaken die Bijbels gezien of   vanuit andere invalshoeken misschien niet  goed  zijn en die we gemakkelijk kunnen veroordelen of in een hoek plaatsen, maar daarmee  drukken we er een stempel op die niet passend is.   Ik geloof dat de juiste leer belangrijk is. Dat we elkaar moeten bemoedigen. Samen onderweg zijn. We hebben  het niet nodig om mensen te veroordelen. Jezus zelf veroordeelde een overspelige vrouw niet. Een tollenaar, in wezen een dief in die tijd, wees hij niet af,  ook mensen uit andere landen, vijanden van het volk, romeinen hielp hij toen diens dochter ziek was,…

ik doe mijn eigen wil

Toch was Hij ook duidelijk toen iemand hem verteld dat Hij alles deed wat Goed was. Hij verteld tegen deze jongeling dat het hem niet om de regels te doen was, maar om oprechtheid diep van binnen. Ook de grote geloofsgeleerden wees hij af. Waren deze mensen niet op zoek naar de waarheid?  Ze wilden in  ieder geval voorkomen dat ze fouten maakten en toch was hij erg duidelijk naar hen omdat  niet het hart een rol had.

Paulus schrijft in zijn eerste brief aan Timoteus hoofdstuk 4 dat er mensen zullen afvallen van het geloof omdat ze van alles doen en navolgen wat niets met God te maken heeft. Allerlei leringen die niet kloppen. Ze doen dus eigenlijk weer wat de mensheid altijd al heeft gedaan, namelijk hun eigen wil. Ze doen niet wat God wil, maar laten zich verleiden tot allerlei zaken, maar weten diep van binnen al dat ze fout zitten. Ze doen niet wat God hen gezegd heeft en zeggen in wezen ik doe mijn eigen wil.  Mensen die de waarheid kennen en niet doen. Eigenlijk zeggen ze: ik weet wat Gods wil is met mijn leven, maar ik handel er niet naar. Ik doe wat ik wil en niet wat God  wil.

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken.

Weet je ? ik wil graag een voorbeeld zijn in een leven  zoals dat van me verwacht wordt door God. Ik wil me overgeven aan de waarheid. Me door de Heilige Geest alten leiden. Ik besef echter dat  sommige zaken niet zo helder zijn en ik fouten maak. Ik wil echter niets doen wat nog God de Vader , Nog zijn Zoon Jezus Christus , nog de Heilige Geest  schade toebrengt.  Tegelijk besef ik dat ik  niet  foutloos ben.  Dat ik me niet mee laten slepen in zinloos geleuter, verkeerde zaken of leringen die niet goed zijn.

GodsWayMyWay-1

Ik wil me richten op wat Gods weg  voor mij persoonlijk is.  De ander mag  zelf keuzes maken. Daar wil ik me een mening over vormen, maar  tegelijk wil ik de ander ook niet veroordelen . ieder mens heeft immers zijn proces. Ik bid echter dat we  willen wandelen in waarheid. Ik weet bij voorbaat al dat ik zelf daarin zal falen, maar ik ga doen wat ik  kan. Al falende op weg met Jezus. Wandelend in de waarheid? Jazeker!. Ik noem dat echter liever waarachtigheid. Ik wandel met Jezus en richt me op wat zijn wil is en doe dat waarvoor Hij mij roept en doe dat in waarachtigheid. Met een hart wat vol is van hem. Ik geloof in zijn genade dat  dit genoeg is. Zijn genade is  genoeg voor mij.

Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten

Kan ik doen wat ik wil? Nee zeker niet. Kun jij doen wat je wil? Ook zeker niet. Moeten we echter hetzelfde doen en geloven?  Misschien, maar we zien dingen schijnbaar verschillend. Wat voor mij belangrijk is dat we elkaar lief kunnen hebben zoals Hij ons heeft liefgehad. Jezus  kwam om ons lief te hebben tot de dood.  Stonden onze fouten zijn liefde in de weg? Nee , zeker niet. wat ons in de weg kan staan is een hart dat  gericht is op zichzelf en niet op de dingen van God.

In Joel kunnen we lezen dat  we niet  onze kleren moeten scheuren maar ons hart.  Maw laten we  diep van binnen ons hart richten op de dingen van God. God is geweldig en houdt van ons. Niets staat Hem in de weg om ons te ontmoeten, maar laten we er voor zorgen dat  we onszelf geen blokkades opleggen door te doen wat we zelf willen, maar doen waartoe God ons geroepen heeft.  We worden werkelijk vrij als we durven erkennen dat we om werkelijk vrij te zijn duidelijke grenzen nodig zijn in ons leven.  Een grenzeloos en ik-gericht leven is niet een leven wat vrij maakt sterker nog het maakt  juist onvrij en zorgt dat we  gebonden raken aan datgene waar we  diep van binnen niet werkelijk naar verlangen en houdt ons bij God vandaan.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven.

Veel mensen denken dat zonde God bij ons vandaan houdt, maar dat is niet  waar. God i altijd bij de mens gewest men gebleven . hij heeft wellicht een tijdlang niets laten horen of zien, maar hij was er altijd.  Toen adam zondigde  verschool adam zich , maar God zocht hem op in de tuin.  Toen de wereld donker was  vanwege zonde  was God er en zond zijn zoon om ons te redden. En ook nu is er in deze tijd van veel afwijzing naar Hem toe,  God nog steeds aanwezig  door Zijn heilige Geest.

God is niet weggegaan, maar steeds gebleven. Wij echter zetten vanwege de zonde God vaak buiten de deur. We willen het op onze manier doen en bepalen wie God zou moeten zijn .  Laten we ons beseffen dat God niet veranderd is, maar dat wij telkens , de gehele geschiedenis door God weren in onze levens. Laten we ons ( opnieuw)bekeren en onze ogen openen voor de grootheid en waarheid van Zijn  naam.

 

HV 2013

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.