Tag: verslavingen

verbinding, loyaliteit, erkennen!

verbindingen-e1326463150110-595x390

De mens  heeft de behoefte zich te  verbinden. Dit aan een groep mensen of een individu, maar ook aan ideeën, visie of lering.  Deze verbindingen die we ergens in het leven opdoen is niet alleen verbinding, maar maakt ook dat we ons  van andere groepen afscheiden, van andere leringen of visies. Immers  we zijn of  loyaal aan deze groep  en keren ons daarmee van andere groeperingen af. Natuurlijk zijn er een aantal overlappingen in groeperingen, individuen, visies of leringen die  elkaar  niet bijten. We scheiden ons af van anderen die niet behoren tot “onze”groep en die niet “onze”visie dragen of beleven.

We zijn zelfs geneigd om bepaalde  beweringen  die aan een lering of visie verbonden zijn in bescherming te nemen waarvan we eigenlijk overtuigd zijn dat ze onwaar dan wel onjuist zijn. Echter de verbinding  en loyaliteit maakt dat we ons hier toch trouw aan blijven. Dit wil niet zeggen dat we dit dan ook zelf doen, maar we nemen  de groep of visie veelal in bescherming. Een voorbeeld is: wanneer iemand geestelijk of lichamelijk misbruikt word door bijvoorbeeld een familielid zal het slachtoffer  veelal niet de dader beschuldigen , maar  zeggen dat niet de  dader schuldig is , maar  dat dit ligt aan  zijn opvoeding, omstandigheden of zelfs de schuld bij zichzelf zoeken.  Loyaal aan de het individu, en de groep. Familie in dit geval.

We zien dit ook gebeuren op een ander level. De kerk geeft aan dat de doop belangrijk is. Van huis uit is iemand bijvoorbeeld  als kind gedoopt door besprenkeling, maar inmiddels  volwassen geworden ga je naar een andere kerk waar ze een andere vorm van doop verkondigen.  Namelijk die door onderdompeling op volwassen leeftijd. Dit bezorgt vaak veel strijd omdat men  niet de ouders wil afwijzen nog de  geloofsleer waarmee men is opgevoed en daarmee wederom een groep mensen.

Het geweten  speelt hierbij een enorme rol. Hoewel we  weten dat bepaalde zaken in wezen niet goed zijn nemen we toch , loyaal als we zijn mensen of visie in bescherming omdat dit behoort tot  “ons” systeem. Eigenlijk brengt het nieuwe ons in gewetensnood, immers ons gevoel en gedachten geven aan dat we  buiten de boot gaan vallen , dat we ons buitensluiten terwijl we eigenlijk ergens bij willen horen.  Eigenlijk worden we  vastgehouden , er is een bepaalde greep op ons leven, of een bepaalde manier van leven. Dit is niet per definitie  ongezond.  Dit is echter wel een emotionele greep. Loyaliteit kan ons vasthouden ion een bepaalde situatie wanneer we niet durven loslaten.

serve_two_masters

De vraag  is of we  enerzijds loyaal kunnen zijn en anderzijds  afstand doen  van een bepaald leer of visie waar deze groep voor staat. Of  kunnen we een bepaalde leer aanhangen en toch afstand doen van de groep? En … kunnen we deelgenoot zijn van meerdere groepen die tegengestelde visies behartigen of  meerdere visies  omarmen en slechts aangesloten zijn  bij een kleine selecte groep terwijl de visie anders beweert? En,  is er  gradatie in loyaliteit? Veel vragen waar niet altijd direct een antwoord op wordt gegeven , maar die gewoon even bij me opkomt en volgens mij de moeite waard zijn te overdenken.

Er is een sterke loyaliteit naar oa familie. Ook is er een loyaliteitsverhouding naar   bijvoorbeeld  een geloofsovertuiging. Dit zijn beide bindende factoren. Of misschien beter verbindende factoren genoemd. Er zijn natuurlijk veel meer factoren te noemen waardoor we met  elkaar verbonden zijn. Dit kan van alles zijn. Dit begint al met je kleur, de school waartoe je behoort, het kerkgenootschap, politieke voorkeur, je opleiding,  etc… Je loyaliteit is het groots naar een bepaalde groep of visie waneer  er  veel  verbindende factoren zijn. Dit betekent niet dat we het altijd eens  moeten zijn in zo’n geval , maar  wel dat er verbindende factoren zijn.  Bijvoorbeeld een familie  die naar de zelfde kerk gaan en het zelfde geloven , het zelfde werk doen, etc..

Echter wat gebeurt er wanneer  degene die ons lief en dierbaar zijn andere keuzes gaan maken  dan wij persoonlijk zouden willen maken? Die  niet passen  bij  het gezamenlijk gedachtengoed?  Je schrijft je bijvoorbeeld uit van de kerk waartoe je behoort, maar zoekt een andere  kerk of of je gaat helemaal niet meer? Wat nu als je  vertelt dat je een andere seksuele voorkeur hebt? Of je trekt uit de (gebruikers)groep waarmee je het zelfde altijd hebt gedaan ook al was dit niet het juiste gedrag ? ik denk bij het laatste aan bijvoorbeeld  het gebruik van drug of alcohol.

We zien al gauw dat mensen emotioneel in de war raken hierdoor.  Heen en weer geslingerd  tussen wat  goed is en was en wat juist niet goed is of gewoon minder goed. Een tijdlang was het een vertrouwde  omgeving, maar nu lijkt alles op los zand te staan. Geen vaste grond meer onder de voeten.  Je wil loyaal zijn aan je opvoeders, je vrienden, de kerk, je werk, het gedachtegoed,de visie of leer, … aan de andere kant wil je loslaten toch je relaties behouden. Nieuwe relaties aangaan en nieuwe ideeën omarmen, maar dit  lijkt tegenstrijdig en soms is dat ook zo.  Vragen als kan ik dit maken? Doe ik het wel goed? Wat als ik nu zelf helemaal verkeerd zit? Komen misschien op.  Je wordt heen en weer geslingerd tussen  wat goed was en nu niet meer zo goed lijkt te zijn en datgene wat je goed lijkt , maar waarvan je  het nog niet helemaal duidelijk hebt of niet weet wat je er van  mag verwachten.

in-de-knoop-300x274

De vraag komt duidelijk naar voren : Wie ben ik?  Het vult ons hele wezen .  we willen maar wat graag geliefd zijn. Geliefd door alles en iedereen en daarbij  verlangen we er ook naar om gezien te worden en erkenn ing te krijgen voor wie we zijn.  Gezien, bewonder en geliefd. De gebrokenheid van ons leven die   we hebben opgelopen in het leven zijn deel van ons. Erkennen is lastig. Hiermee ontdekken we  onze eigen schuld en die van anderen. Loyaal als we zijn, zoekend naar waarheid en wie zelf zijn leert ons een hoop, maar ook dat er veel zaken zijn die we zelf in de hand hadden en zaken die we juist niet in de hand hadden, maar die anderen hebben gedaan en toch van invloed waren op ons leven.  We zijn zaken gaan zien en dat maakt  dingen duidelijk, maar ook beangstigend.

Veel mensen proberen  om zichzelf te vinden en te zijn, maar ontkennen bijvoorbeeld dat  ze fouten maken in hun leven.  Of ze ontkennen bepaalde gevoelens of gedachten te hebben. Echter dit ontkennen maakt dat ons leven onveranderbaar is . ontkennen heeft als gevolg dat we blijven waar we zitten en te dealen hebben met zaken waarmee we oneens zijn en deze gewoonweg te accepteren hebben waardoor we  zaken  wegstoppen , onszelf verloochenen, dingen zeggen waar we eigenlijk niet achter staan. Een bepaalde visie of leer verdedigen of personen omdat we loyaal willen zijn.  Of anderen die zich tegenovergesteld  opstellen . als slachtoffer en zeggen dat ze niks waard zijn omdat  ze niet kunnen voldoen aan de visie of gedachtegoed van de groep. Ze conformeren zich door te zeggen dat ze er niet aan kunnen voldoen en zijn op die wijze  loyaal. Hierdoor komen beide partijen in spagaat te liggen.

Wat nu als we onszelf zo bijzonder en goed vinden en onszelf verheffen en we maken een fout?  Of wat nu als we onszelf juist zo slecht vinden en iemand geeft ons een compliment?  We ontdekken dat zowel het goede als het slecht in ons aanwezig is.  De vraag is niet of we dit weten, maar hoe we nu werkelijk kunnen leven zoals we bedoeld zijn. Ik geloof dat het antwoord te vinden is in oprechte, echte , ware liefde. Waar liefde woont daar is immers ruimte. Liefde accepteert ons zoals we zijn, maar durft ook ons te wijzen op wat niet goed is.  Liefde accepteert de ander zoals hij is en wil desondanks loyaal zijn , ook als men gekke dingen ontdekt.

Onze menselijke liefde  is slechts beperkt en derhalve zullen we  teleurstellen en teleurgesteld raken. We proberen  haar te vangen in visies en in groepen gedachten en woorden, maar hoe dan ook zullen onze menselijk inspanningen onvoldoende zijn en tekort schieten. Overleveringen van het verleden, gebeurtenissen die we al dan niet in de hand hebben maken dat we hier vanuit ons zelf niet een goed e invulling aan kunnen geven. Niet zoals ze werkelijk bedoeld is.

De zondeval makt dat we  altijd op zoek zullen zijn naar datgene waartoe we werkelijk behoren. We zijn op zoek naar onze oorsprong. Door echter de fouten die we maken of  die anderen maken ( zonde) hebben we of anderen beschadigingen opgelopen( wonden). Hierdoor lopen we soms  vast en handelen niet zoals we eigenlijk zouden willen of  waar we in wezen  naar verlangen en raken verstrikt ( bonden) in een loyaliteitsconflict.

Ik geloof  dat we in  waarheid mogen en kunnen leven. Niet onze waarheid of wat wij zelf zien als waarheid, maar inde Waarheid die God ons te bieden heeft.  We mogen genade ontvangen. Niet zoals we dat zelf zouden  willen ervaren of zoals men zegt dat het zou moeten zijn, maar  door Jezus Christus die voor ons gestorven en opgestaan is toen (2000 jaar geleden), maar ook nu met ons oude leven wil sterven en in een nieuw leven wil opstaan. Zodat oude banden verbroken worden. Wonden herstellen en zonden vergeven zijn.  De waarheid is dat we genade niet kunnen verdienen en God haar toch aan ons wil geven. God is Loyaal aan zijn  schepping. Aan Jou in het bijzonder.

circonstance_vie

We ogen leven in een nieuwe verbinding. Een nieuw leven leven. Loyaal zijn aan de Allerhoogste. Onze groep is dan groter dan ooit en de visie breder dan we  maar kunnen beseffen omdat alles onder Jezus is gesteld.  Hij leert ons om loyaliteit te tonen naar de mensen om ons heen en derhalve ook aan onszelf. We mogen er zijn.  Hij accepteert ons en dus mogen we weten kinderen van de allerhoogste te zijn.

Wederom is ontkenning mogelijk. Ontkenning dat we het niet waard zijn dat het onmogelijk is voor jou dat dit allemaal voor iedereen is maar dat jij niet goed genoeg bent. Ik bid dat je ogen  zullen gaan ontdekken dat je de moeite waard bent en je werkelijk een kind van God mag noemen als je tot erkenning bent gekomen. Erkenning is nodig. De vraag is:  ontkennen of erkennen?

strijd tussen waan en werkelijkheid?

De Bijbel leert ons dat er behalve de wereld waarin wij leven nog een wereld is .  een wereld die we werkelijk kunnen ervaren in ons, maar  tegelijk  soms ook totaal niet  ervaren. We leven dan gewoon ons leven en de gebeurtenissen van de dag.  natuurlijk zijn er zaken die ons emotioneel  bewegen, maar  watt ik bedoel is  een extra dimensie in het leven van alle dag. Ik heb het over geestelijk leven. anderen noemen dat leven vanuit  het hart of hartstocht. Er zijn nog meer namen te bedenken of te benoemen, maar  deze zijn soms ook weer afhankelijk  vanuit welk perspectief we dit  bezien.

Veel mensen zijn op zoek naar geestelijk, lichamelijk herstel maar willen eigenlijk alleen maar  een beter leven voor zichzelf.

Waar ik het nu over wil hebben is  dat we  zien in deze wereld dat er steeds meer gezocht en gekeken wordt wat gebeurt er op geestelijk niveau. Wat is er innerlijk aan de hand. Wat beweegt een mens. Wat is zijn innerlijke ervaring. Helaas moet ik zeggen dat ik hoewel ik hier  enorm in geïnteresseerd ben en ook in verdiep op een bepaald  niveau, ik me verre wil houden van  de donker kant van dit verhaal. Ik wil me bezighouden met wat God kan doen in levens van mensen.  ik geloof echter dat er zich op geestelijk niveau nogal wat afspeelt bij mensen.

Vanuit mijn rol als begeleider zie ik dat veel mensen slechts keuzes maken op rationeel niveau.  Veel mensen zoeken naar verlichting van hun emotionele psychische klachten door gebruik van middelen. Dit kan  tabak, drank, drugs of alcohol zijn, maar ook door  een dokter voorgeschreven recepten  zoals slaappillen, antidepressiva etc.. .

Toch zijn er steeds meer mensen die  andere wegen onderzoeken lijkt het wel.   Ze ontdekken dat er bepaalde  mensen zijn die hen  iets te bieden hebben waar ze naar verlangen.  ik krijg hier gelijk al een akelig gevoel bij.  Ik geloof dat er een geestelijke wereld is. ik geloof dat er op spiritueel niveau veel gebeurt. ik geloof zelfs dat  er  een verandering plaats kan vinden in een mensenleven vanuit dat  spiritueel besef.  Ik  geloof echter dat  we vaak zoeken  waar we beter  niet zouden kunnen zoeken.

Ik lees nu net een tekst  in Efeziërs  waar het gaat om een totaal veranderd leven.  een veranderd leven door inwoning van de Heilige geest.  Hier staat dat het goed is om steeds weer te ontdekken wat het hart van God vreugde brengt. Veel mensen zijn op zoek naar geestelijk, lichamelijk herstel maar willen eigenlijk alleen maar  een beter leven voor zichzelf.

Wanneer we op weg gaan om de Weg te gaan waar God ons roept. De weg van Jezus Christus gaan,  zullen we ontdekken dat dit helemaal niet zo gemakkelijk is en dat die strijd die we dan te voeren hebben een zware strijd is. Weet je?  de grootste verandering in de mens is als hij leert om niet meer slechts voor zichzelf te leven.  in en om ons heen  , om wie we zijn is een strijd gaande.  Een heftige strijd die we wanneer we ons er in verdiepen ook zullen ervaren. we zullen merken wanneer we  een diepe keus voor God willen gaan maken dat die strijd groter zal worden.

Wanneer we op weg gaan om de Weg te gaan waar God ons roept. De weg van Jezus Christus gaan,  zullen we ontdekken dat dit helemaal niet zo gemakkelijk is en dat die strijd die we dan te voeren hebben een zware strijd is.  waarbij we soms met persoonlijke nederlagen te maken  hebben, maar waarbij we nu al mogen weten dat de overwinning zal komen.

Beetje vreemd om te spreken over strijd als ik hier wil uitleggen en vertellen dat God ons leven wil vullen met  iets geweldigs. Namelijk vrijheid in christus.   Vrijheid in christus word in de kerk  soms afgeschilderd als iets eenvoudigs. Het uitspreken van het zogeheten zondaarsgebed en je leven zal nooit meer het zelfde zijn.  ik geloof dat het goed is om zulke woorden  uit te spreken, maar  een ander leven  betekent niet ook een gemakkelijk leven. een christenleven. Het leven van een oprechte dienaar is een leven dat verlangt. een brandend verlangen om te doen wat God wil.  Ik wil  je vertellen dat God iets in je heeft gelegd. Dat er in jouw  een leven ligt binnen  bereik. Een leven op geestelijk niveau. Een leven dat je hier en nu al kunt leven en straks voor eeuwig bij hem.  een leven waar je voor kunt kiezen met vrije wil.

Het is  een belangrijk gegeven te weten dat het gaat om jouw persoonlijke vrije wil om  te kiezen op spiritueel niveau voor dat wat God wil. Niet  voor je zelf maar om Hem te   dienen dan pas mogen we weten  dat we de strijd zullen overwinnen.  We winnen veldslagen zo nu en dan. We overwinnen tegenslagen en vinden herstel  op bepaalde gebieden. we verliezen misschien een aantal  op het moment, maar langzamerhand zullen we  de overwinning behalen. De vraag is echter of we bereid zijn de strijd te strijden. Of zien we er van af om  met God te strijden en vechten we  de strijd alleen.  De tegenstander van God zal je te allen tijde willen laten geloven dat Jij het zelf wel kunt. Dat jij sterk genoeg bent. dat  je de rust elders kunt vinden.  En soms  is dat ook zo.  Je kunt een stuk ontspanning vinden in sommige zaken van deze wereld. De maatschappij  is er op gericht om je  af te houden van wat werkelijk goed voor je is.

Je kunt je lekker even ontspannen door naar de tv te kijken. De werkelijkheid ontvluchten door  bepaalde dingen te zien of te doen.  in te nemen of wat dan ook.  de pc is ook zo’n afleider van de dagelijkse beslommeringen.  Ik  moet toegeven ook zelf  zulke  zaken te gebruiken. En  soms zelfs te genieten van deze dingen.  Er is zoveel waarin je kunt vluchten. Ik werk met  mensen die  het gezocht hebben  in  roken, drugs en alcohol, seks of gokken.   En zelf weet ik ook het  nodige van verslaving.  Wat heb ik verkeerd gedacht. ik had de ervaring dat seks op internet en tv mij ontspanning gaf. Een grote leugen.  Het gaf juist stress die ik dan weer oploste door bepaalde sites te bezoeken en de  innerlijke strijd werd groter en groter. Ik  leefde in een leugen.

wanneer we echter  werkelijk discipelen willen zijn, navolgers, dan  zullen we ons op gevaarlijk terrein begeven.  Op geestelijk niveau.  De overwinning is reeds in zicht. In feite is hij zelfs al behaald, maar de vijand  is nog ondergronds aanwezig en probeert  nog te verslinden, te vertrappen, mee te sleuren wie hij kan.

Mijn leven werd een leugen  ten opzichte van alles en iedereen. Tegen mijn vrouw, de kerk. maar ook  werd mijn zelfbeeld volledig onderuit gehaald.  Gelukkig  heb ik ontdekt dat God mij wilde herstellen. dat ik de kennis daarvan nu kan gebruiken om anderen te helpen.  God is een geweldige God. hij is niet voor niets El elohim. Heer der heren.  Ik geloof niet in een gemakkelijk christenleven.  Ik geloof dat het kan hoor. Tenminste in zekere zin. Lekker oppervlakkig geloven, het zondaars gebed te bidden , maar niet verder te laten komen dan de oppervlakte. wanneer we echter  werkelijk discipelen willen zijn, navolgers, dan  zullen we ons op gevaarlijk terrein begeven.  Op geestelijk niveau.  De overwinning is reeds in zicht. In feite is hij zelfs al behaald, maar de vijand  is nog ondergronds aanwezig en probeert  nog te verslinden, te vertrappen, mee te sleuren wie hij kan.

Ben je bereid met mij te strijden? Te vechten tegen deze machten.  Vechten tegen Ik-gerichtheid  door samen op te trekken tegen deze vijand? Laten we ons  vrijwillig voegen bij Gods leger. Het leger van de Overwinning door ontmoetingen aan te gaan met mensen die  God nodig hebben in het leven.  door  liefde te geven. door  anders te zijn dan  anderen open en transparant, door  te doen wat Jezus  deed en meer dan dat.  navolgers , discipelen.

volmaakte liefde

Als we spreken over geloof zijn er een aantal hete ijzers die we  proberen te vermijden.  Een van die hete hangijzers zijn bijvoorbeeld  homoseksualiteit en geloven.  de EO besteed aan dit onderwerp een aflevering van Jong ik geloof dat er in de christelijke wereld vaak een vooringenomen standpunt bestaat ten opzichte van de ander die veelal worstelt met zijn gevoelens.  In het verleden heb ik gemerkt dat er soms gewoonweg geen plaats is voor  mannen die  iets voor andere mannen voelen of vrouwen die liever een vrouw zien dan een man.

Ook zie ik in de praktijk door mijn werk op de SpetseHoeve dat er moeite is met  mensen die verslaafd zijn. mensen hebben daar hele  eigen ideeën en theorieën bij die gewoon niet kloppen. Natuurlijk is het niet goed als we beheerst worden door de verslaving. Net zo min is het goed wanneer ons leven beheerst word door homoseksuele gevoelens.Het gaat in dit blog echter niet om de homofiele  of de verslaafde medemens maar om hoe we zelf in het leven staan. Ik wil niet uitspreken wie er nu al dan niet gelijk heeft of welke keus deze mensen moeten maken. Waar het mij om gaat is dat er in de kerk vaak een hoop angst is voor de ander.

Ik noem de tekst uit spreuken redelijk vaak in mijn blogs.

Vrees voor mensen spant een strik,maar wie op de HERE vertrouwt, is onaantastbaar.

 Ik geloof  dat de grootste blokkade in ons geestelijk leven met God is dat we ons  veelal laten leiden door angst  en vaak te weinig door liefde.  Het is  wel erg lastig iemand lief te hebben waar je bang voor bent.  wanneer  we bang zijn voor iemand ontstaat er  afstand en raken we gefrustreerd en geblokkeerd.  We voelen ons  onzeker.Ik geloof dat christenen zich overmoedig gedragen door anderen exact te willen vertellen hoe ze moeten leven.  we zijn wel erg bezig met het leven van de ander soms.  Ik vraag me af of  dit niet  is omdat we denken dat we het zelf  wel aardig doen in onze eigen  ogen.  Is dit niet wat Jezus bedoeld met de balk en de splinter?

 Wanneer ik naar mijzelf kijk weet ik dat er een aantal zaken zijn waar ik mee wordtel. Ik weet zelfs dat ik regelmatig de fout in ga en dingen zeg of doe  die  wel erg gericht zijn op wat ik wil . ik doe foute dingen. Nog altijd.  Ik bedoel te zeggen dat wij als christenen veelal bezig zijn om  anderen  te willen vertellen hoe ze precis zouden moeten leven in plaats van het  lief te hebben. we zeggen vaak dat we hen  dingen vertellen uit liefde voor hen, maar wijzen hen soms af met  onze woorden en daden.

 Ik geloof niet dat we onderwerpen moeten mijden of dat we niet mogen zegen hoe we over zaken denken. Ik geloof dat we van mening mogen verschillen en dat God voor ieder mens plannen heeft.  Ik geloof echter ook dat God met ieder mens een andere weg gaat.  Alles wat we in ons leven hebben meegemaakt speelt daarin een rol.

 Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit; want de vrees houdt verband met straf en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde. 1 joh 4:18

 Ik ben er ook van overtuigd en misschien ben je het oneens dat God ons liefheeft zoals we zijn en dat God door onze fouten en gebreken heen ziet.  ik geloof in ontmoeting met de ander. homofiel, verslaafd,  of wat voor zaken er ook in zijn leven zoal te noemen zijn. ik geloof dat God jouw liefheeft en  mij ook.  Jezus’ centrale boodschap is dat God ons onvoorwaardelijk liefheeft en hij verlangt naar ons. Het geeft niet dat we het oneens zijn, maar laten  we niet dat we bang zijn voor de ander of voor Hem.

 Sterker nog ik geloof dat Jezus is gekomen om  ons te laten zien hoe liefdevol God is  en dat we niet bang voor God hoeven te zijn.  Henri Nouwen drukt het in zijn dagelijks meditaties zo uit: Als we bang zijn voor God, kunnen we hem niet werkelijk lief hebben.  we kunnen immers niet intiem zijn als we bang zijn.  Liefde en intimiteit hoort bij elkaar.  we mogen kwetsbaar zijn . sterker nog God verlangt er naar dat we ons kwetsbaar opstellen. Dat we niemand  veroordelen. Niet om  zijn kleur, niet om zijn gevoelens en niet om wat hij jn zijn leven heeft fout gedaan.

 In relatie met de ander is  er de mogelijkheid om te ontmoeten.  van hart tot hart met elkaar te spreken. Dingen te delen waar we anders over denken misschien , maar wanneer we elkaar leren kennen zien we ook hoe de ander  hier over denkt er ontstaat ruimte van twee kanten. Wij leren om de ander  te accepteren zoals hij of zij is. ook leren we onderscheiden  waarom dingen zo zijn  als dat ze zijn misschien.  Tegelijk  leren anderen  van ons en hoe wij in elkaar zitten.  mogen ze  met ons  in gesprek zijn over de zaken in ons leven waar ze moeite mee hebben?  durven we open te staan of blijven we hangen in angst voor de ander, in angst voor wat God nu werkelijk van ons verwacht? laten we niet bang zijn om fouten te maken, maar laten we oprecht liefhebben.

Is dit alles wat er is?

Als je het mij vraagt is er veel  geestelijke armoede in Nederland. Ik geloof dat er veel mensen vastlopen omdat ze de volheid  van God niet  ervaren in hun leven.  DOE MAAR zingt jaren geleden al  het lied; is dit alles wat er is?  en René Froger zingt ; een eigen huis een plek onder de zon… maar zou toch graag simpel weg gelukkig willen zijn.

Veel mensen bezitten van alles maar zijn geestelijk arm te noemen.  We zien door de bomen het bos niet meer.  devraag  komt op of rijkdom nu zegen of vloek is.  ik zelf ben bezig met het lezen van het boek van Richard Stearns ( het gat in ons  evangelie) en daarbij denk ik na  en zie ik wat  de Bijbel zegt  over deze dingen. Een van de dingen die ik in e Bijbel zie is onderandere dat  het voor een kameel  gemakkelijker is om door het oog van een naald te gaan dan dat een rijke  het koninkrijk van God binnen gaat. (Math 19)

De vraag is hoe rijk zijn wij? Misschien meten we dat af aan iemand die nog rijker is en zien we ons als arm, maar wereld wijd gezien zijn wij enorm rijk. We behoren tot de rijken der wereld.  moeten wij Nederlanders nu wanneer we God werkelijk lief hebben  al onze rijkdom weg gaan geven? moeten we nu werkelijk alles  wat we  vergaard hebben  aan de mensen geven die niet zo rijk zijn als wij?

Jim Elliot zegt: Je bent geen dwaas als je geeft wat je niet kunt  houden, om te winnen wat je niet kunt verliezen.

Richard stearns zegt in zijn boek: Christus is een kwestie van alles of niets en iedereen heeft , op welke manier dan ook, een keus gemaakt. of we hebben ons leven volkomen aan hem gegeven, of niet.

Wij leven hier  in een land van overvloed en toch zien we dat mensen vastlopen. Veel mensen zijn overspannen, depressief, kampen met verslavingen op allerlei gebieden van het leven. we worden te dik door het vele ongezonde eten en de tijd die we voor de TV doorbrengen waarop we vermaak zien die of zonder inhoud is of ons bandeloosheid toont die gewoonweg niet gezond voor ons zijn in allerlei opzichten.  Veel mensen zitten zelfs regelmatig in de kerk, maar  durven we daar nu  werkelijk ons zelf te zijn?  ik geloof dat  voor  veel mensen geld dat niet Christus onze heer is, maar Mammon of onze buik zoals de Bijbel dat zegt.

Ik geloof dat Nederland  Mannen en vrouwen nodig heeft die op durven  te staan in geloof en leven.  mannen en en vrouwen met Karakter en kracht.  Die liefde hebben voor God en hun naaste, die God willen dienen in woord en daad.  Mannen en vrouwen die niet nieuwe verf willen zijn op de rotte delen van een huis wat op instorten staat, maar die leven de stenen willen zijn van het huis gebouwd op de Rots.

Wat zou er gebeuren als we ons zouden inzetten  om vanuit bewogenheid mensen een baan te bieden zodat ze  zouden kunnen voorzien in hun eigen onderhoud? Wat zou er gebeuren als we ons in zouden zetten om  plaats te maken in de kerk of in ons huis als dat nodig mocht zijn voor iemand die  geen onderdak meer heeft? (Jes 1:16-17)

Laten we ons hart openen en mensen ontmoeten wanneer ze vast zitten in hun  leven en hen bevrijden van wat hen gebonden houdt daar aan. Laten we delen van wat we hebben gekregen, niet omdat  we het moeten, maar omdat we er naar verlangen de ander werkelijk te helpen en te ontmoeten in hun situatie. (Jes 58:6-7)

Wanneer we werkelijk toegewijd willen zijn aan,wat men, in wat de kerk, de grote opdracht noemt is het  dan niet zaak dat we vooral iets doen  aan wat we hebbe n nagelaten in de loop der jaren?  Kunnen  we de liefde van Christus laten zien wanneer we niet ook elkaar onze liefde tonen?  Waar is onze radicaliteit? Is het mogelijk om werkelijk radicaal te zijn? veel mensen zijn enorm radicaal met de mond, in wat ze zeggen, maar  laten wij vooral radicaal zijn in ons handelen en werkelijk laten zien wat ons hart is en waarvoor we staan. Ik geloof dat wanneer we  dat gaan doen we ook meer en meer zullen ontdekken  van de radicale liefde  die God ons heeft gegeven in Christus en welke hij ons nog gaat geven in onze liefde  voor hen die in nood zijn en ons nodig hebben in dit leven.  misschien ontmoeten deze mensen door ons heen een stukje van God persoonlijk,  dwars door ons onvolkomen leven heen.  Zou dat niet geweldig zijn?

diepe wonden

Lezen Jona 4:4-8

Als we verdrietig zijn, kunnen we gemakkelijk terug vallen in onze oude gewoonten, verslavingen, afhankelijkheid. Veel van onze oude gewoonten gaven ons rust . al was het dan misschien maar tijdelijk, maar zulke momenten kunnen je heel dierbaar zijn.  tegelijkertijd maken zulke momenten je ook bewust van je zwakheden.

De problemen waar je tegen vecht, liggen zo enorm diep dat het moeilijk is het los te laten. Het is niet de gewoonte , de verslaving of onze afhankelijkheid die het werkelijke probleem in ons leven vormt. Het werkelijke probleem ligt dieper dan dat.

voel je em aankomen?

Als nu de plek waar je nog iets van rust kunt vinden je wordt afgenomen lijkt de bal die je gooide nog harder terug te komen en andere eigenschappen komen boven drijven. Boosheid veel boosheid.

We willen niet boos zijn misschien, maar we zijn het wel, gewoon omdat we nergens kunnen schuilen juist op het moment dat we dachten dat we juist die beschutting nodig hadden.

terecht of onterecht

Jona had ook moeite met zichzelf. Hij was  wat je een opstandig type kunt noemen. Hij had moeite met vergeving en liefhebben van degene die God vond dat hij lief moest hebben. mensen waar hij een afkeer van had. De mensen van Nineve.

Toen God zei dat hij het volk wilde sparen werd Jona dan ook erg boos. Maar God zei: is dat nu terecht dat je zo kwaad bent?

gebed om nog meer ellende?

Jona ging ergens heen en maakte zich een heerlijk plekje om te schuilen, om te kijken wat er nu zou gaan gebeuren inde hoop dat de stad ten onder zou gaan . God liet een wonderboom groeien om Jona schaduw te geven en zo z’n ergernis te doen verdrijven.

Jona was er enorm mee in zijn nopjes. Een heerlijk plekje om even tot rust te komen van alle onrust die er in hem zat.  Echter de volgende dag stuurde God een worm die de plant aanvrat en de boom verwelkte. De zon werd bloedheet en Jona had geen stukje schaduw. En opnieuw werd Jona boos. Hij werd zelfs zo boos dat hij bad om te mogen sterven.

geef God de tijd om te helen.

Waarom deed God dit nu? Om Jona te laten zien dat hij werkelijk een probleem had. Z’n probleem was niet het verlies van de plant. Zijn boosheid lag dieper als dat.

Het is oké als je boos wordt, als God onze wonden aanraakt, maar het is ook belangrijk om niet in je boosheid je terug te trekken. Laat God je niet slechts aanraken , maar geef hem de tijd je wonden  te helen.

onderstaand gebed is pittig. denk er goed  over na alvorens je het uitspreekt.

Heer ik wil U de tijd geven mijn wonden te helen, maar Heer help me om niet opstandig te zijn en boos, maar laat mijn werkelijke gevoelens er bij naar voren komen. zo dat ik oprecht  ze ook bij u kan brengen.  amen