Tag: verlossing

Rust vinden als het stormt

In de mens is voortdurend strijd. Ik gaf in enkele blogs (deze en deze)al aan dat er een strijd is tussen het geestelijke en het aardse. Onze eigen vrije wil die daarbij bepaald welke keus we maken.

Wanneer we slechts bezig zijn met het aardse is wat we ontvangen ook van deze wereld. Dat is niet altijd slecht te noemen, maar wanneer we enkel nog aards leven en denken stompen we af op geestesniveau. We raken uitgedroogd.

Anderzijds zijn er ook mensen die allerlei zaken ervaren. Ze voelen verschrikkelijk veel. Voelen in de zin van werkelijk lichamelijke ervaringen ook. Dit veelal omdat ze op het geestelijk gericht zijn.

IMG_1342.JPG

Dit klinkt natuurlijk goed. Bijbels gezien zullen we ons ook moeten richten op wat Gods Geest zegt, maar voortdurend geraakt, geprikkeld worden in onze geest wil niet zeggen dat we voortdurend met God in contact zijn.

Het is goed om mens te durven zijn. Niet telkens heen en weer geslingerd te worden tussen emoties, gevoelens, gedachten en datgene wat we doen.

Ik ben geen welvaartsprediker en geloof ook niet dat wanneer we geestelijk leven het ons voor de wind zal gaan. Toch geloof ik dat de wind van Gods Geest ons kan kalmeren, wanneer we niet het geestelijke zoeken, maar God zelf en Zijn Geest ervaren.

We mogen weten dat Hij Jezus gezonden heeft om ons in de rust te brengen, eeuwige rust. Dat is niet de dood, maar te weten dat we, wat we ook doen, wat er ook is gebeurt, wie ons iets heeft aangedaan… Nog hoogte, nog diepte, ons kan scheiden van de liefde van Christus.

Ik weet niet of jou dat ook raakt, mij wel. Wetende dat wat ik doe niet zozeer belangrijk is, wat ik heb ook niet, maar wie ik ben door Hem des te meer.

Wanneer we vanuit die geestelijke realiteit willen leven zullen we keuzes moeten maken. Los moeten laten wat ons onderuit haalt. Dat kan van alles zijn en ik loop er voortdurend tegenaan in mijn leven. Minderwaardige gevoelens, perfectionisme, bewijsdrang, angsten, teleurstellingen,…

We zullen echter telkens weer tot inkeer moeten komen dat we mogen en kunnen kiezen om in Gods kracht te gaan staan. Wij hebben immers Gods geest die ons wil en zal helpen om hier goed mee om te kunnen gaan. hij zal ons leiden in de rust.

de storm, het gedonder en de bliksem , het tumult, de vele geluiden en gedachten, is niet Gods stem. Gods stem verstaan we in het fluisteren van een zachte bries, op het moment dat we alleen zijn, in de rust van het moment. Juist wanneer we al onze zaken bij hem brengen, hoeveel het ook is, onder geschrei en zoekend naar woorden komt er orde in onze ziel.

We zullen om rust te ontvangen moeten leren om Gods stem, Zijn Geest te onderscheiden van die van de wereld. Dan zullen we liefde proeven die oprecht is. We zullen al gauw proberen om wanneer het druk wordt en chaotisch om ons hart af te sluiten, maar het is juist het afsluiten wat onrust creëert. We zullen ons open moeten stellen Voor God en moeten Leven in deze wereld met een geopend hart op God gericht.

Ik besef dat het laatste tegengesteld klinkt, maar wanneer we ons van Hem afhankelijk blijven opstellen zullen we in iedere situatie ook zijn stem verstaan. Wanneer we mensen bezoeken die beschadigd zijn bijvoorbeeld. Dan zullen we niet langer in eerste plaats geconfronteerd worden met onszelf en onze eigen issues, maar gericht zijn op de ander en daarin zelf ontplooien zoals God dat wil.

IMG_1331.JPG

Een nieuwe ID.

 

Het leven kan geweldig mooi zijn, maar soms ook bitterhard.  Onrechtvaardig soms. Helaas is alles in het leven niet rechtvaardig te noemen, anderzijds kun je het ook zien als werkelijk geluk. Immers wat nu als we echt rechtvaardig behandeld zouden worden?  als  er een rechtspraak zou zijn en we  aan de waarheid werden gespiegeld. Hoe zouden we dan geoordeeld worden?

Rechtvaardig?

Ik weet dat ik van mijzelf niet rechtvaardig ben en dat ik ondanks dat ik weet dat ik bepaalde zaken anders had moeten doen ik toch verkeerd gehandeld heb.  in sommige zaken heb ik zelfs zo enorm fout gehandeld dat ik het nooit meer goed zou kunnen maken.  ook naar mij toe is dat gebeurt dat ik  niet wist hoe ik er mee om moest gaan.  dat ik  graag wilde dat het goed zou komen maar dat het  menselijk gezien onmogelijk was. Soms loop ik nog tegen deze dingen aan.

Gelukkig is God  rechtvaardig en goed. Hij spreekt recht en niet krom.  Hoewel ik normaal gesproken schuldig voor Hem zou moeten staan is mijn schuld weggedaan omdat Ik met Jezus ben gestorven en een ander leven  ben in gegaan. Ik heb als het ware een ander paspoort gekregen.  Ik heb als het ware een nieuwe identiteit. Een nieuw leven. ik  sta onder  een andere overheid.

Inzicht, zalf

Jezus woorden en daden maken dat ik recht en zelfverzekerd kan staan in deze wereld. Jezus is  degene die mij ondersteunt, draagt zelfs, als ik het moeilijk heb.  zijn woorden zijn zalf voor het hart. Het verzacht niet alleen de wonden , maar ze helen ook waar we beschadigd zijn.

Het leven  is niet altijd gemakkelijk. Jezus woorden geven ons echter inzicht  in wat werkelijk belangrijk is.  Zijn woorden zijn woorden van eeuwig leven. wie we ook zijn en wat we ook gedaan hebben we mogen altijd bij Hem komen. we mogen Hem ontmoeten.  als we bereid zijn om Zijn leven in ons leven te laten werken, wanneer we bereid zijn naar Hem te  luisteren en te doen wat Hij door zijn Geest tot ons zegt veranderen we.

veranderen

Veel mensen  bidden dat de wereld zal veranderen of dat anderen rondom hen zullen veranderen. er zijn er zelfs die bidden dat God zou moeten veranderen misschien, maar  laten we vooral bidden dat God ons hart veranderd. Dat we werkelijk liefdevol  en genadig zullen zijn. dat we bereid zijn anderen te vergeven. dan zal herstel van ons hart het gevolg zijn en we zullen stukje bij beetje  steeds dichter tot eeuwigdurende liefde naderen.  Wanneer wij ons op Hem richten, met onze gedachten en  ons hart  Zijn woord in ons opnemen en ze proberen na te leven vanuit een oprecht hart dan zal God bijzonder dingen in ons leven gaan doen.

H.E.L.P.

Ik moet denken aan een lied van Ralph van Manen. Het lied zegt:

Ik ben altijd bang, dat het water stijgt,
Hoger dan mijn lippen
Dat de dreiging blijft, ik ben altijd bang
Voor de stemmen in mijn hoofd
Voor niet doen wat je belooft,
Voor het donker, voor de zon
Dat het alweer ophoudt
Voordat het begon

Voor meer klik hier.

Soms staat het water ons aan de lippen en weten we niet wat te doen. wat doe je in zo’n situatie?  Hoe ga je om  met allerlei  dingen in het leven die je doen beseffen dat je  slechts een klein mensje bent die niet is opgewassen tegen de reuzen op je weg, in je leven?  wat nu als in een diep dal zit en rondom je zijn de bergen? Wat nu als je het helemaal niet meer ziet zitten en er geen uitweg meer is. wat nu als je moe bent, uitgeblust, teleurgesteld geraakt?

“Dit is wat de Heilige Geest tot mijn hart zegt, spreekt David Wilkerson: ‘Sta stil, wacht af en zie hoe de Heer redding brengt’.” Hij wijst vervolgens op de Bijbeltekst Exodus 14:13-14. ‘Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des HEREN zien, die Hij u heden bereiden zal. De HERE zal voor u strijden, en gij zult stil zijn’. Dit is de houding van geloof ten tijde van een calamiteit. Wat kon Israël nog doen aan de oever van de Rode Zee? Het leger van farao rukte op. Aan weerszijden was het volk omgeven door bergen. Voor hen uit een diepe zee. Het volk schreeuwde het uit tot Mozes: ‘Doe iets’. Kon Gods volk de zee laten verdwijnen? Konden zij de bergen vlak maken? Konden zij het grote en machtige leger van farao bestrijden? Het volk bevond zich in een uitzichtloze en beangstigende positie. Gods volk trilde van angst. En in dat uur van angst en wanhoop komt het Woord van God, dat in het kort hierop neer komt: ‘Sta stil. Vrees niet. Dit is het uur van de redding. Jullie gaan meemaken hoe een wereldmacht neergeworpen wordt. In dit uur zal Ik voor jullie strijden. Bewaar je kalmte. Sta stil en aanschouw Mijn werk’.”

Soms zakt de moed ons in de schoenen. Soms weten we het even niet. ik denk dat we dat allemaal wel kennen . iedereen kent momenten dat het lijkt of alles verloren lijkt. Momenten dat het lijkt alsof de adem je wordt benomen.  We proberen nog te redden wat er te redden valt, maar we weten niet wat er gaat gebeuren.  Het lijkt uitzichtloos, maar toch is er nog die laatste uitroep. Een schreeuw een kreet misschien God help me. Heer ik kan het niet. God laat U zien.  Kom mijn ongeloof te hulp.  Heer geef me hoop. Wees mij nabij….

En opeens is Hij er in onze diepste nood. Een nieuwe weg door onbekend gebied. Over grond waar niemand ooit heeft gelopen.  Frisse lucht waar de adem ons werd afgesneden. Rust in de onrust. Vrede in ons te midden van alle tumult. Hoop in een hopeloze situatie. Zicht in het donker. Redding voor verlorenen. Jezus!

Boven God staan of …?

Wat is het prachtig om in deze dagen te denken aan het kindje Jezus.  Jezus zo kwetsbaar , teer en klein.  Langzamerhand wordt deze kleine Jezus. Dit kindje  groter en verteld de mensheid wie Hij werkelijk is in de meest oprechte, maar soms ook zo enorm raadselachtige woorden.  Woorden die regelrecht ons hart willen raken wanneer we ons er voor openstellen.  Juist daarvoor is Hij gekomen. Hij kwam om harten die zich openstellen  voor een ontmoeting met God te vervullen.

in de ogen kijken van God.

Jezus Christus, de belichaming van de God die we nooit eerder konden zien. Hij is het die ons wil ontmoeten.  die ons als het ware in de ogen wil zien en verder ziet dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden.  Hij was er in het begin en zal er altijd zijn. Hij heeft de totale controle in handen.  Misschien vreemd om  dit zo te zeggen over iemand die zich liet geselen en aan een kruis werd gespijkerd. Toch is Hij de Koning die voor eeuwig is.

de onbegrijpelijke eeuwigheid.

Eeuwigheid, wat een vreemde gedachte. Wat onbegrijpelijk voor  mij in ieder geval. Oneindig en zonder begin.  Wij zijn gewend aan eindigheid en alles moet ergens een begin hebben gehad volgens ons denken.  Wanneer we niet weten hoe en wanneer het begin is geweest, zoeken we net zo lang tot we het hebben gevonden. Wanneer we niet weten hoe iets eindigt,  noemen we het mystiek of geloof. We weten niet goed wat we er mee aan moeten.  we maken ons eigen beeld van het eeuwige en geven het een naam. Sommigen noemen het God, anderen zeggen dat er ‘iets’ moet zijn. 

boven Hem staan.

Raar is het dat juist diegene die van God gekomen is, Jezus, wel wordt aanbeden zolang Hij niet spreekt, maar wanneer Hij aantoont wie Hij werkelijk is en wijst op wie God is en hoe en waar zijn koninkrijk gevonden kan worden, we zo opstandig worden en de ontmoeting waar we in wezen zo naar verlangen uit de weg lijken te gaan.  we zijn schijnbaar te druk met onze eigen theorieën, onze eigen gedachten en invalshoeken, onze  eigen verlossing. We weten best dat we het bij lange na niet zelf kunnen, maar we willen sterk zijn, het op eigen kracht doen.

misschien juist dat we daarom het kleine kindje nog wel leuk  vinden. We staan nog boven de kribbe, maar die Jezus die verkondigd dat we ons kruis moeten opnemen en de mindere moeten zijn, die boven ons staat door zichzelf over te geven aan de omstandigheden en de situatie, Het kruis,  dat beangstigd ons of staat ons tegen.  Dat willen we niet. dat begrijpen we ook niet. ons hele wezen verzet zich tegen dit idee van overgave.

angst en lijden.

Toch wil ik ook die Jezus in de ogen kijken, al durf ik dat soms niet. al beangstigd me de gedachte van het lijden me soms.  Juist dit kan ons zo overweldigen dat we vergeten dat Hij niet boven ons wil staan, maar onder ons wil zijn.  hij wil aanwezig zijn in wat we doen en wat we zeggen. Hij wil ons ontmoeten. Hij roept ons op om te ontmoeten.   God lief te hebben en de naaste als onszelf. dat betekent relaties aangaan en lief hebben.

Ik vindt het prachtig wat de Bijbel ons er over zegt.  In mijn woorden : bekleed je met de liefde van God, dan zal er een speciale band ontstaan met mensen. (zie hier voor originele tekst) dan hoeven we niet meer bang te zijn. want als we volmaakte liefde kennen zullen we er nooit alleen voor staan en kunnen we alles aan in het leven, God zal ons zegenen.(Zie hier) God is met Zijn Heilige Geest bij ons. Hij is naar de hemel gegaan en heeft in het lege midden  een nieuwe manier van ontmoeting mogelijk gemaakt. Hij is namelijk in de Geest altijd in ons en om ons heen.  Onbegrijpelijk intiem. we kunnen Hem overal ontmoeten. in onszelf, in anderen , in situaties, daar waar we Hem ontmoeten is Zijn koninkrijk aanwezig.,hier en nu.