Tag: verleiding

Geduld leren in beproeving.

Nav Jacobus 1

IMG_1433.JPG
Sommige mensen weten een bepaalde snaar in je leven te raken. In ieder geval bij mij. Heel lang kan ik me beheersen, maar op een gegeven moment is ieder woord, elke opmerking een irritatie en vliegen opmerkingen me naar de keel omdat ik er geen positiviteit meer uit kan halen.

Wat kan ik hier dan mee? Wat moet ik doen?Het is verleiding, beproeving. Hoe hier mee om te gaan? We moeten er eigenlijk blij mee zijn staat er Jacobus. Blij omdat we er geduld van kunnen leren.

Ik heb daar wel moeite mee. Ik besef dat ik weinig geduld heb en nu moet ik nog blij zijn ook met deze ‘ kans’?

Vers 4 zegt dat als we uit zulke situaties iets kunnen leren. Er sterker uitkomen. We groeien van de verleidingen, de moeilijkheden, de beproevingen die op ons pad komen.

Ik geloof dat we ons niet in de greep moeten laten nemen

We worden sterker van de situatie waar we inzitten wanneer we deze goed doorstaan. Als we de situatie niet goed kunnen overzien, inschatten of aankunnen vraag God wat Hij van je verwacht.

God neemt het ons niet kwalijk als we moeite hebben en geeft ons advies hoe met bepaalde zaken, mensen , beproevingen om te gaan.

Vaak blijven we hangen in een onzekere houding. We proberen de confrontatie te mijden. We willen geen conflicten, geen issues. We proberen te omzeilen wat er op ons pad komt. Moeten we dan maar aanvallen en de verleidende factor verwijderen, opruimen, wegjagen?

Ik geloof het niet. Ik geloof dat we ons niet in de greep moeten laten nemen om hier überhaupt mee bezig te zijn. Het is goed om dicht bij God, zijn woord , te blijven. In kalmte, de rust die hij ons geeft in zaken en beslissingen maken ons rijk.

Het gaat dan niet om geld of goed, maar om wat we geleerd hebben. In alles Hem te zoeken en vanuit Hem ons leven invullen. Niet meer ik maar Christus leeft in mij.

Ware wijsheid komt ons in Christus tegemoet. Dit is zonder twijfel de grote waarheid waaraan we mogen vasthouden. De rots. Het fundament om op te bouwen elk moment van ons leven.

De toekomst tegemoet

In mijn vorig blog had ik het over een andere jas aantrekken.  Vandaag  wil ik spreken over stappen zetten.  Het gaat er niet zozeer om  welke beelden of woorden gebruiken, maar het gaat er om dat wanneer we in het verleden blijven hangen  er geen verandering op zal treden. Sterker nog  hoe meer we blijven hangen en  blijven zitten waar we zitten zonder stappen te zetten om verder te gaan des te meer beschadigd dat we raken. we raken steeds verder in de knoop.

Wanneer we blijven hangen in wat er destijds is gebeurd maakt dat we muurvast  komen te zitten in bijvoorbeeld de verdediging. We  voelen ons aangevallen en bijten voortdurend van ons af of we verschuilen ons in een ongezonde houding waardoor we of mensen gaan mijden of mensen ons gaan mijden omdat ze ons niet meer herkennen. we laten niemand meer toe. we gedragen ons als een bange geslagen  hond in een hoekje, die het liefst gewoon wat aandacht zou willen en stiekem ook wel  met zijn staart zwaait, maar die de oren plat op de kop heeft als iemand de hand uit steekt en wanneer iemand te dicht bij komt gewoon gaat bijten om te voorkomen dat hij wederom mishandeld zal worden.

Hoe meer beschadigd dat we zijn, hoe meer we ook vast kunnen komen te zitten  aan deze  negatieve identiteit, sterker nog we hebben er soms zelf een soort van plezier in gekregen om van ons af te bijten. Soms  geeft dat zelfs heel even een gevoel van controle.  Alsof we  weten wat we doen. alsof we in staat zijn om mensen van ons af te houden om niet weer beschadigd te geraken. Inwendig  komen we echter steeds verder van ons zelf en de ander  af te staan.

Waar staan we in ons leven?  durven we werkelijk onszelf  te bekijken en onderzoeken of we wel werkelijk ook in het heden staan of laten we ons  hedendaagse leven bepalen door het verleden? Niks doen lost ook niks op. dus zul je stappen moeten zetten op de weg naar herstel. En weet  je? die reis hoef je niet allen te gaan.

Ik geloof dat het goed is om je situatie eens te bekijken en  nieuwe stappen te zetten misschien.  Stappen te zetten  en onder ogen te zien dat je ergens op de weg beschadigd bent geraakt en dit ook gewoon te bekennen. Gewoon  erkennen dat je moeite hebt met zaken. dat is  de eerste stap.  Het is belangrijk om te erkennen dat je  boos bent, dat je verdriet hebt, dat je moeite hebt, dat je …

We moeten erkennen dat we boos zijn, jaloers, ons afgewezen voelen, dat we opstandig zijn , om verder te kunnen gaan en te herstellen.  De verleiding ligt op de loer om  vast te houden aan negatieve emoties en wrok, maar geloof me dit helpt niet. ik ben er geweest. Het maakt bitter en niet beter. 

Natuurlijk zijn bepaalde gevoelens ook terecht en mag je  ook boos zijn om bepaalde zaken die je zijn overkomen, maar  de situatie mag nooit een plek zijn die je vast houdt en je verbittert  maakt over de rest van je leven. daarom zullen we  het moeten overgeven om verder te kunnen gaan. Nieuwe stappen zetten . stap voor stap de toekomst tegemoet, maar misschien moet je eerst eens voor jezelf  duidelijk hebben wat de richting is die je op wil gaan.