Tag: verantwoording

Verantwoordelijke Vakkenvullers en zakkenvullers 

Na het lezen van dit artikel kwamen bij mij wat gedachten los. In het artikel wordt er gesproken over een platvorm voor ideeën voor een beter Nederland. Enkele prominente figuren nemen hierin plaats.  

 In het artikel wordt gesproken over vakkenvullers die bijles krijgen om schooluitval tegen te gaan. Men wil van hogeraf op lager niveau iets betekenen. De vraag die ik me stel is; Is dit nu iets goede of meer egocentrisch gedrag van hoge heren die zichzelf op een bepaalde manier willen positioneren in de maatschappij. 

Na enig nadenken, en mijn eigen positie in dit denken meegenomen, kom ik tot het volgende: wat is het mooi wanneer mensen anderen helpen om te groeien. Dit is niet een verkeerde actie van deze hoge heren. Ik zelf denk echter dat er andere manieren zijn, maar deze is mijns inziens niet gelijk slecht te noemen.

zakken vullers die ten koste van vakkenvullers hun voordeel willen doen.i

Veel mensen zullen, net als ik in eerste instantie, gedacht hebben dat het hier gaat om zakken vullers die ten koste van vakkenvullers hun voordeel willen doen. Dit is echter een negatieve benadering waar ik me schuldig aan maak. Gezien het onderwerp geen mooie gedachte, vindt ik zelf. 

Denken in kansen en mogelijkheden

Voor de oplettende lezer schreef ik op Facebook reeds het volgende: We spreken vaak over denken in kansen en mogelijkheden, maar ook wij zullen deze kansen en mogelijkheden op moeten pakken. Niet om ze voor onszelf te houden maar om ze uit te delen aan anderen zodat ook deze kansen en mogelijkheden hebben.

Het is gemakkelijk om af te geven op anderen en zelf niks te doen. Een  vriend schreef als antwoord: Met het ontvangen van de vraag komt de verantwoordelijkheid de vraag te beantwoorden.  Met andere woorden, wat doen wij? Hoe staan wij in het leven? 

Ik merk dat veel mensen niet echt bereid zijn verantwoording te nemen voor hun eigen leven. Ze modderen maar wat aan in het leven en geven af op anderen. Ze vinden dat anderen verkeerde keuzes maken en dat ten koste van hen, maar nemen zelden werkelijk de verantwoording om zaken in hun leven werkelijk aan te pakken. 

We kunnen klagen en anderen de schuld geven dat we in een bepaalde situatie zitten of in het zelfde schuitje blijven zitten waarin we verkeren maar daarmee veranderen de omstandigheden niet. 

Je kan mopperen over hoe slecht je het hebt en niks doen, maar daarmee stop je als het waarde je talenten in de grond. Ik geloof echter dat niet de positie de verantwoording bepaald, maar eerder andersom. Daarmee gaat het niet om wie de hoogste positie bekleed, daar ga ik niet over. God zorgt voor de plek van bediening. Voor dommigen geld dat hij directeur is van een multinational wellicht en voor de ander geld dat hij als vrijwilliger aan de slag gaat om iets voor een asielzoeker wellicht of het schoffelen van het tuintje van de buurvrouw. 

Met de vraag komt de verantwoording! Wie ben ik en wat kan ik doen? Durf jij je zelf deze vraag ook te stellen en verantwoording te nemen voor je leven of blijf je het allemaal buiten jezelf leggen en geef je de omstandigheden en/of anderen de schuld van alles wat niet goed gaat in je leven? Misschien iets om over na te denken? Of durf je niet? 


vertekken uit Musselkanaal, Veendam en Charan

IkVertrek_logoAfgelopen week was ik in de vrije baptisten gemeente te Veendam. Een broeder sprak over Abraham. Er werd behoorlijk stellig  gezegd dat we geroepen zijn.  en ik  het met de spreker eens.  We zijn geroepen mensen. jij bent geroepen en ik ook. we zijn geroepen om God te dienen.

De vraag  die  bij veel mensen op komt is dan misschien  zoiets in de trant van; “o Ja? Waar  dan?” of  “ik weet het, maar  ik heb geen idee wat  Gods plan met mijn  leven  is. kan God niet wat duidelijker zijn? ”

Wanneer we spreken over Abraham, dan moet ik altijd denken aan een lied welke ik vroeger op de lagere school geleerd heb. “uit Ur is hij getogen aartsvader Abraham” ken je het misschien nog?  In ieder geval is Abraham ooit uit Ur vertrokken en ergens in zijn leven  bleef hij  hangen in Charan. Waar God hem riep.

Ik heb geen idee hoe lang de reis geduurd heeft  tot in Charan.  Dit was toen Terach vader van Abraham nog leefde.  Abraham was met Terach meegereisd naar Charan.  Waarom ze daar heen gereis waren?  Was Terach ook door God geroepen?  Ik geloof dat  God ook Terach geroepen heeft.

Ik heb geen idee  waartoe deze geroepen was, maar uiteindelijk is hij in Charan beland met Abraham. In Charan riep God Abraham persoonlijk. Kom in beweging abraham, kom uit Charan vandaan. Ga weg van hier. Kom op zeg blijf niet hangen maar kom in beweging en ga op weg.

god-religie-godsdienst-christelijk-christendomWaarheen? Abraham had niet het antwoord. waarom?  Om tot zegen te zijn. om God  te dienen. Ergens  is dit een beetje lastig en tegelijk  ook zo duidelijk.  Willen we tot zegen zijn voor  anderen dan kunnen we niet  op de bank blijven hangen en achter de televisie zitten zappen . we kunnen niet  op ons werk  met de meute meedoen en praten over koetjes en kalfjes.  Willen we God werkelijk dienen dan is het  niet mogelijk om niks te doen.

Veel mensen denken dat ze niet zo belangrijk zijn in het benaderen van anderen. dat ze niet zo goed zijn in  het helpen van mensen. ze  zijn niet overtuigd van de kwaliteiten die God hen heeft gegeven.  de vraag is  of ze deze überhaupt wel  durven of willen inzetten voor God.  ik geloof dat veel mensen liever in de zegenrijke omgeving  van Charan  willen blijven.

Ik hoorde ooit iemand tot me zeggen toen ik hier eens over sprak dat we onze eerste prioriteit niet moeten verzaken. Ik vroeg hem wat hij zag als de eerste prioriteit, hij zei dat dit het gezin was.  ik  moest er even over nadenken en ons gezin is inderdaad belangrijk. Heel belangrijk , maar we kunnen niet  slechts maar bezig zijn met de zegen die God ons gegeven heeft om er vervolgens niet werkelijk meer iets mee te doen dan gezellig samenzijn? In de avond tv te kijken en spelletjes met elkaar en ons werk slechts te richten op hen. Ons geld besteden aan hen, ons huis groter bouwen voor hen en daarmee dus eigenlijk alles richten op wat van jou zelf is?

Is God  niet bij machte  om je te roepen en  er op uit te sturen en je te zegen waar je bent?  ik moet zeggen dat ik wel; eens iets heb van God laat me maar  lekker zitten waar ik zit. lekker gemakkelijk. Niet moeilijk doen. ik heb  mijn portie wel gehad.

Ik ben ook ooit eens uit Ur getrokken  met  een groep mensen mee.   Mensen die ik zag als familie, vrienden. waarvan sommige  het ook nog altijd zijn en anderen hebben definitief afscheid genomen.  dit heeft me ook ergens een tijdlang in Charan doen belanden.   Een tijdlang heb ik  daar gezeten.  Ik heb afscheid moeten nemen van geliefden zoals Abraham afscheid heeft moeten nemen van Terach.  Van zijn ouderlijk huis,  en misschien ook van familie en vrienden. in ieder geval op het moment dat god hem riep kwam Abraham in beweging en moest hij loslaten.

Het vertrouwde is moeilijk los te laten. Het nieuwe onbekende is beangstigend. Dit ervaar ik soms. Maar ik ervaar ook dat wanneer God mensen in beweging wil zetten hij ook zorgt dat er  een oplossing komt. onze eerste prioriteit is niet  ons gezin. Onze eerst prioriteit is God lief te hebben  boven alles en de naaste als ons zelf. Os gezin is daarin natuurlijk wel bijzonder belangrijk.

Dit betekent dat we niet kunnen blijven waar we zijn. dat betekent dat we niet zo kunnen blijven als we zijn. we moeten onderweg zijn, reizen, zoeken naar Gods plan voor ons leven. in ontwikkeling blijven. Anders zullen we sterven op een plek waar God ons  niet geroepen heeft.

Ik moet denken aan een verhaal van een oude man en vrouw die hun hele leven gespaard hadden en hun gezin  op een goede manier hadden groot gebracht. Ze waren  op een leeftijd gekomen dat ze met pensioen waren en zaten naast elkaar op  het terras in de  mooie stoelen met een kopje thee te genieten van hun pensioen. Wanneer ze in gesprek zijn komt de vraag naar boven  wat hadden we nog meer kunnen doen?  wat hadden we anders kunnen doen? wat hadden we überhaupt kunnen doen?

Ik heb geen idee wat zij hadden kunnen doen,maar ik weet wel dat  blijven zitten hen niet  zal brengen. en dat leven  slechts voor onszelf  en de zegeningen die God ons ondanks alles geven heeft. Ik geloof dat we dieper zegeningen mogen proeven als we op weg gaan. als we in beweging blijven. Als we  tegen moeiten aan zullen lopen van  verlies, maar daar niet in blijven hangen. Wanneer we de verantwoording zullen dragen voor ons gezin  door ze in beweging te brengen waar we kunnen.

Heer ik ben op weg. Help me de stad uit. Mijn eigen vertrouwde omgeving . help me iets te doen. Amen

nieuwe visie vinden door onszelf even te verliezen

Waarom lopen bepaalde dingen in het leven zoals ze lopen?  Waar ligt  het aan als we zaken gepland hebben en  alles gaat anders?  Christenen gebruiken dan vaak woorden als: God zal er wel een bedoeling mee hebben. niet christenen zijn vaak veel resoluter in zaken en zeggen dan  zaken als verkeerde timing of domme pech.

Als dingen verkeerd gaan waar  dit ook plaatsvindt in je gezin , op je werk, in de kerk, zeg het maar… ergens in j e leven dan is het al gauw dat we de kop in het zand steken en zoeken we de schuld elders dan bij onszelf.  we erkennen niet gemakkelijk dat bepaalde zaken ook gewoon te maken hebben met onze keuzes.

Natuurlijk begrijp ik als christen de  uitspraak  dat God een bedoeling heeft met bepaalde gebeurtenissen in ons leven. Ik geloof natuurlijk dat God  invloed heeft in ons leven.  gelukkig maar .  we hebben te maken met allerlei  zaken in het leven.  we kunnen kiezen ons leven te laten leiden door onze gevoelens, we kunnen het laten afhangen van rationele keuzes, we kunnen  visies ontwikkelen en uitvoeren.

Een christen die gemakshalve dingen zegt als het is vast Gods wil dat iets al dan niet gebeurt hoeft geen visie te ontwikkelen toch?  Immers als het toch Gods wil is zoals  dingen gebeuren dan  kunne we  het leven op z’n beloop laten. Anderzijds kunne we visies ontwikkelen en plannen maken zonder God daarin te betrekken en hopen dat alles goed zal gaan. of dit nu de manier is geloof ik ook niet.

Ik geloof dat God de gebeurtenissen in het leven mee laat  werken in je leven, maar dat je daar wel zeker ook enige invloed op uit kunt oefenen.  Beter is het immers wijze beslissingen te maken in het leven. iemand die goede beslissingen maakt zal minder problemen hebben dan iemand die  alles maar op z’n beloop laat.

We kunnen wel zeggen dat bepaalde zaken ons zeker Helpen om op een hoger plan te komen. ik bedoel daarmee dat  onze keuzes  die soms fout kunnen zijn ons leiden naar betere keuzes in het leven waardoor we steeds meer  leren om  dingen te doen zoals ze bedoeld zijn.   ik geloof dat God ons een weg wil wijzen vanuit oppervlakkigheid naar  diepgang.

We maken plannen die soms  zo oppervlakkig zijn en waarbij we soms eerst eens bewust moeten worden van de zin er van om verder te kunnen werken. Soms echter  zit er een spirituele  fout die we  moeten erkennen om verder te kunnen groeien in onze geestelijke ontwikkeling. ik vraag me echter af of we dit werkelijk kunnen scheiden van elkaar. ik geloof dat zowel geestelijk , als het gewone leven met elkaar verbonden zijn.  wanneer  zaken anders gaan dan gepland is God daar zeker in aanwezig, maar de vraag is in hoeverre we God er zelf bij betrekken.

God beweegt ons als het ware voort op verschillende lagen. ik geloof dat zowel  het lichamelijke het spirituele, het psychologische , allemaal  met elkaar verbonden is in die zin dat  we  bepaalde zaken als het ware kunnen negeren, maar ze zijn er wel. Het negeren er van betekent in wezen dat we ontkennen dat  bepaalde lagen  nodig zijn voor een  goede harmonie.

De vraag die ik  probeer te formuleren is:  hoe gaan we om met ons  leven, met alles wat daarin is. met de mensen om ons heen en onze omgeving, de dingen die we hebben ontvangen, etc….  ?  hoe gaan we  hier mee om? Hoe belangrijk is planning en visie? En  moeten we ons er aan houden?

Ik geloof dat ons leven vaak bepaald word door onze agenda, en wat mensen van ons verwachten, maar wanneer we rekening houden met wat God van ons verwacht, hoe zouden zaken dan verlopen? gaat  het ons dan voor de wind? Ik denk dat er veel welvaartspredikers zijn die  ons dit willen doen geloven. dat wanneer we  slechts dat doen wat God ons vraagt alles goed zal gaan. echter wie weet altijd wat Gods wil is?

Zou het niet zo zijn dat we  moeten veranderen in ons denken en  mogen leren om God te vertrouwen in onze  plannen.   Bij het maken van visie en beleid. In de kerk, op het werk, in onze gezinnen, op school, of waar dan ook. wat/ wie  bepaald ons leven?

Ik geloof dat God ons  leert  door onze fouten , maar ook door wat wel goed is gegaan. God gebruikt het zodat we nieuwe wegen in zullen slaan.  Ook beproeft hij ons in moeilijke zaken  en kijkt hij als het ware of we op Hem zullen blijven vertrouwen en we niet hoogmoedig worden of juist ons vertrouwen verliezen als het moeilijk wordt.  ook geloof ik dat Hij ons verantwoording heeft gegeven. zoals hij dat deed bij Adam al over de hof van Eden.

We krijgen van God niet slechts de opdracht, maar ook de tools, maar we mogen  leren  hoe we zaken aan te pakken. Veelal maken we echter zelf beslissingen en vragen er een zegen van God over. Is dit de manier?  zal God het zegenen? Misschien. Soms.  Ik geloof da God ons echter wil leren op hem te vertrouwen in alle dingen. In zowel het plannen als ook in het maken van fouten. In het begin en in  de verdere verloop.

Is het immers  niet vaak zo dat we vol goede moed met God beginnen en dan tegen  moeiten aanlopen en dan  gaan handelen vanuit ons gevoel, emotie?  Dat we daardoor soms goed  handelen en soms ook gewoonweg juist helemaal niet. in ieder geval is er  geen sprake van een vast vertrouwen , maar  gewoon domme geluk of domme pech in zulke gevallen.

Wij zijn echter niet zomaar mensen we zijn geliefde mensen en God wil er voor ons zijn en wij mogen met Hem leven. met Hem leven is : Hij is aanwezig in wat we doen. we willen Hem er bij hebben. zoals een huwelijk. Ik ben met mijn vrouw getrouwd. we krijgen samen kinderen. Ik heb nooit een kind gebaart , maar toch gekregen. We gaan samen ergens wonen en we  bepalen samen hoe we dingen doen in ons gezin, ons huwelijk. Zo wil God ook met ons gaan. samen met ons  dingen doen. in goede en slechte tijden.

Je mag je eigen keuzes maken en God wil je daarbij helpen. Hij wil er voor je zijn. dit betekent echter dicht bij Hem te leven. overleg plegen. Luisteren naar Zijn stem.  Het gaat er niet om wat iedereen vind dat je moet doen. je luistert niet in de eerste plaats naar allerlei stemmen van anderen, maar  eerst naar de stem van degene die je werkelijk kunt vertrouwen alvorens beslissingen te  nemen.

Als we op deze manier zullen handelen zal alles veranderen. zal de uitkomst van bepaalde beslissingen misschien anders zijn dan we hadden verwacht, maar we blijven vertrouwen en geloven in wat God ons heeft gezegd.  En als we dat niet duidelijk hebben? dan zullen we dit misschien nog eens met hem moeten overleggen en doorspreken en afwachten of  gewoon echt stil worden.

stil worden is zo enorm goed. dat besef ik me  juist nu . dat we soms lopen  rennen. We maken ons boos. We zijn angstig. Teleurgesteld en alles in ons schreeuwt om een antwoord, maar we raken zo vol door alles wat er al dan niet gebeurt dat we  vergeten stil te worden.

God wil wel spreken, maar telkens als God iets zegt , trekken wij onze mond al weer open. We laten onze gedachten dol worden en nemen gewoon niet de tijd om te luisteren. De rust die we nodig hebben om goede beslissingen te nemen. we spreken met  hem en anderen en doen wat in onze macht ligt, maar  is dat wat nodig is?

God wil dat we hem ontmoeten. dicht bij hem komen. op geestelijk niveau met hem communiceren. Het gaat niet om de formulering. Niet  zozeer om wat je precies zegt, maar om wat je verwachtingen zijn.  Hij begrijpt ons en onze situatie. Het gaat om de keuzes die je maakt op zulke momenten met Hem.  soms lijkt het alsof je je zelf even verliest, maar je zult merken dat juist daar waar we onszelf verliezen Hij  juist  daar is.

daar waar we onze eigen gedachten durven loslaten en durven te luisteren naar wat Hij ons te zeggen heeft  daar zullen we juist onszelf  vinden en daarbij leren om geloof te hebben.  dat we werkelijk contact zullen hebben met de levende God.     dat is nieuwe visie. God betrekken bij je plannen.  Natuurlijk mogen we zo ook gewoon opschrijven en uitwerken.  Maar laten we hem er bij betrekken.

Heer leer ons te rusten in U en te luisteren  naar Uw stem en onszelf  misschien even te verliezen om vanuit uw aanwezigheid onszelf te hervinden en nieuwe keuzes  te maken voor ons leven. voor ons werk. Voor de kerk. voor onze gezinnen. Voor alles wat we doen. voor ons leven met U.  amen