Tag: vasthouden

verbinding, loyaliteit, erkennen!

verbindingen-e1326463150110-595x390

De mens  heeft de behoefte zich te  verbinden. Dit aan een groep mensen of een individu, maar ook aan ideeën, visie of lering.  Deze verbindingen die we ergens in het leven opdoen is niet alleen verbinding, maar maakt ook dat we ons  van andere groepen afscheiden, van andere leringen of visies. Immers  we zijn of  loyaal aan deze groep  en keren ons daarmee van andere groeperingen af. Natuurlijk zijn er een aantal overlappingen in groeperingen, individuen, visies of leringen die  elkaar  niet bijten. We scheiden ons af van anderen die niet behoren tot “onze”groep en die niet “onze”visie dragen of beleven.

We zijn zelfs geneigd om bepaalde  beweringen  die aan een lering of visie verbonden zijn in bescherming te nemen waarvan we eigenlijk overtuigd zijn dat ze onwaar dan wel onjuist zijn. Echter de verbinding  en loyaliteit maakt dat we ons hier toch trouw aan blijven. Dit wil niet zeggen dat we dit dan ook zelf doen, maar we nemen  de groep of visie veelal in bescherming. Een voorbeeld is: wanneer iemand geestelijk of lichamelijk misbruikt word door bijvoorbeeld een familielid zal het slachtoffer  veelal niet de dader beschuldigen , maar  zeggen dat niet de  dader schuldig is , maar  dat dit ligt aan  zijn opvoeding, omstandigheden of zelfs de schuld bij zichzelf zoeken.  Loyaal aan de het individu, en de groep. Familie in dit geval.

We zien dit ook gebeuren op een ander level. De kerk geeft aan dat de doop belangrijk is. Van huis uit is iemand bijvoorbeeld  als kind gedoopt door besprenkeling, maar inmiddels  volwassen geworden ga je naar een andere kerk waar ze een andere vorm van doop verkondigen.  Namelijk die door onderdompeling op volwassen leeftijd. Dit bezorgt vaak veel strijd omdat men  niet de ouders wil afwijzen nog de  geloofsleer waarmee men is opgevoed en daarmee wederom een groep mensen.

Het geweten  speelt hierbij een enorme rol. Hoewel we  weten dat bepaalde zaken in wezen niet goed zijn nemen we toch , loyaal als we zijn mensen of visie in bescherming omdat dit behoort tot  “ons” systeem. Eigenlijk brengt het nieuwe ons in gewetensnood, immers ons gevoel en gedachten geven aan dat we  buiten de boot gaan vallen , dat we ons buitensluiten terwijl we eigenlijk ergens bij willen horen.  Eigenlijk worden we  vastgehouden , er is een bepaalde greep op ons leven, of een bepaalde manier van leven. Dit is niet per definitie  ongezond.  Dit is echter wel een emotionele greep. Loyaliteit kan ons vasthouden ion een bepaalde situatie wanneer we niet durven loslaten.

serve_two_masters

De vraag  is of we  enerzijds loyaal kunnen zijn en anderzijds  afstand doen  van een bepaald leer of visie waar deze groep voor staat. Of  kunnen we een bepaalde leer aanhangen en toch afstand doen van de groep? En … kunnen we deelgenoot zijn van meerdere groepen die tegengestelde visies behartigen of  meerdere visies  omarmen en slechts aangesloten zijn  bij een kleine selecte groep terwijl de visie anders beweert? En,  is er  gradatie in loyaliteit? Veel vragen waar niet altijd direct een antwoord op wordt gegeven , maar die gewoon even bij me opkomt en volgens mij de moeite waard zijn te overdenken.

Er is een sterke loyaliteit naar oa familie. Ook is er een loyaliteitsverhouding naar   bijvoorbeeld  een geloofsovertuiging. Dit zijn beide bindende factoren. Of misschien beter verbindende factoren genoemd. Er zijn natuurlijk veel meer factoren te noemen waardoor we met  elkaar verbonden zijn. Dit kan van alles zijn. Dit begint al met je kleur, de school waartoe je behoort, het kerkgenootschap, politieke voorkeur, je opleiding,  etc… Je loyaliteit is het groots naar een bepaalde groep of visie waneer  er  veel  verbindende factoren zijn. Dit betekent niet dat we het altijd eens  moeten zijn in zo’n geval , maar  wel dat er verbindende factoren zijn.  Bijvoorbeeld een familie  die naar de zelfde kerk gaan en het zelfde geloven , het zelfde werk doen, etc..

Echter wat gebeurt er wanneer  degene die ons lief en dierbaar zijn andere keuzes gaan maken  dan wij persoonlijk zouden willen maken? Die  niet passen  bij  het gezamenlijk gedachtengoed?  Je schrijft je bijvoorbeeld uit van de kerk waartoe je behoort, maar zoekt een andere  kerk of of je gaat helemaal niet meer? Wat nu als je  vertelt dat je een andere seksuele voorkeur hebt? Of je trekt uit de (gebruikers)groep waarmee je het zelfde altijd hebt gedaan ook al was dit niet het juiste gedrag ? ik denk bij het laatste aan bijvoorbeeld  het gebruik van drug of alcohol.

We zien al gauw dat mensen emotioneel in de war raken hierdoor.  Heen en weer geslingerd  tussen wat  goed is en was en wat juist niet goed is of gewoon minder goed. Een tijdlang was het een vertrouwde  omgeving, maar nu lijkt alles op los zand te staan. Geen vaste grond meer onder de voeten.  Je wil loyaal zijn aan je opvoeders, je vrienden, de kerk, je werk, het gedachtegoed,de visie of leer, … aan de andere kant wil je loslaten toch je relaties behouden. Nieuwe relaties aangaan en nieuwe ideeën omarmen, maar dit  lijkt tegenstrijdig en soms is dat ook zo.  Vragen als kan ik dit maken? Doe ik het wel goed? Wat als ik nu zelf helemaal verkeerd zit? Komen misschien op.  Je wordt heen en weer geslingerd tussen  wat goed was en nu niet meer zo goed lijkt te zijn en datgene wat je goed lijkt , maar waarvan je  het nog niet helemaal duidelijk hebt of niet weet wat je er van  mag verwachten.

in-de-knoop-300x274

De vraag komt duidelijk naar voren : Wie ben ik?  Het vult ons hele wezen .  we willen maar wat graag geliefd zijn. Geliefd door alles en iedereen en daarbij  verlangen we er ook naar om gezien te worden en erkenn ing te krijgen voor wie we zijn.  Gezien, bewonder en geliefd. De gebrokenheid van ons leven die   we hebben opgelopen in het leven zijn deel van ons. Erkennen is lastig. Hiermee ontdekken we  onze eigen schuld en die van anderen. Loyaal als we zijn, zoekend naar waarheid en wie zelf zijn leert ons een hoop, maar ook dat er veel zaken zijn die we zelf in de hand hadden en zaken die we juist niet in de hand hadden, maar die anderen hebben gedaan en toch van invloed waren op ons leven.  We zijn zaken gaan zien en dat maakt  dingen duidelijk, maar ook beangstigend.

Veel mensen proberen  om zichzelf te vinden en te zijn, maar ontkennen bijvoorbeeld dat  ze fouten maken in hun leven.  Of ze ontkennen bepaalde gevoelens of gedachten te hebben. Echter dit ontkennen maakt dat ons leven onveranderbaar is . ontkennen heeft als gevolg dat we blijven waar we zitten en te dealen hebben met zaken waarmee we oneens zijn en deze gewoonweg te accepteren hebben waardoor we  zaken  wegstoppen , onszelf verloochenen, dingen zeggen waar we eigenlijk niet achter staan. Een bepaalde visie of leer verdedigen of personen omdat we loyaal willen zijn.  Of anderen die zich tegenovergesteld  opstellen . als slachtoffer en zeggen dat ze niks waard zijn omdat  ze niet kunnen voldoen aan de visie of gedachtegoed van de groep. Ze conformeren zich door te zeggen dat ze er niet aan kunnen voldoen en zijn op die wijze  loyaal. Hierdoor komen beide partijen in spagaat te liggen.

Wat nu als we onszelf zo bijzonder en goed vinden en onszelf verheffen en we maken een fout?  Of wat nu als we onszelf juist zo slecht vinden en iemand geeft ons een compliment?  We ontdekken dat zowel het goede als het slecht in ons aanwezig is.  De vraag is niet of we dit weten, maar hoe we nu werkelijk kunnen leven zoals we bedoeld zijn. Ik geloof dat het antwoord te vinden is in oprechte, echte , ware liefde. Waar liefde woont daar is immers ruimte. Liefde accepteert ons zoals we zijn, maar durft ook ons te wijzen op wat niet goed is.  Liefde accepteert de ander zoals hij is en wil desondanks loyaal zijn , ook als men gekke dingen ontdekt.

Onze menselijke liefde  is slechts beperkt en derhalve zullen we  teleurstellen en teleurgesteld raken. We proberen  haar te vangen in visies en in groepen gedachten en woorden, maar hoe dan ook zullen onze menselijk inspanningen onvoldoende zijn en tekort schieten. Overleveringen van het verleden, gebeurtenissen die we al dan niet in de hand hebben maken dat we hier vanuit ons zelf niet een goed e invulling aan kunnen geven. Niet zoals ze werkelijk bedoeld is.

De zondeval makt dat we  altijd op zoek zullen zijn naar datgene waartoe we werkelijk behoren. We zijn op zoek naar onze oorsprong. Door echter de fouten die we maken of  die anderen maken ( zonde) hebben we of anderen beschadigingen opgelopen( wonden). Hierdoor lopen we soms  vast en handelen niet zoals we eigenlijk zouden willen of  waar we in wezen  naar verlangen en raken verstrikt ( bonden) in een loyaliteitsconflict.

Ik geloof  dat we in  waarheid mogen en kunnen leven. Niet onze waarheid of wat wij zelf zien als waarheid, maar inde Waarheid die God ons te bieden heeft.  We mogen genade ontvangen. Niet zoals we dat zelf zouden  willen ervaren of zoals men zegt dat het zou moeten zijn, maar  door Jezus Christus die voor ons gestorven en opgestaan is toen (2000 jaar geleden), maar ook nu met ons oude leven wil sterven en in een nieuw leven wil opstaan. Zodat oude banden verbroken worden. Wonden herstellen en zonden vergeven zijn.  De waarheid is dat we genade niet kunnen verdienen en God haar toch aan ons wil geven. God is Loyaal aan zijn  schepping. Aan Jou in het bijzonder.

circonstance_vie

We ogen leven in een nieuwe verbinding. Een nieuw leven leven. Loyaal zijn aan de Allerhoogste. Onze groep is dan groter dan ooit en de visie breder dan we  maar kunnen beseffen omdat alles onder Jezus is gesteld.  Hij leert ons om loyaliteit te tonen naar de mensen om ons heen en derhalve ook aan onszelf. We mogen er zijn.  Hij accepteert ons en dus mogen we weten kinderen van de allerhoogste te zijn.

Wederom is ontkenning mogelijk. Ontkenning dat we het niet waard zijn dat het onmogelijk is voor jou dat dit allemaal voor iedereen is maar dat jij niet goed genoeg bent. Ik bid dat je ogen  zullen gaan ontdekken dat je de moeite waard bent en je werkelijk een kind van God mag noemen als je tot erkenning bent gekomen. Erkenning is nodig. De vraag is:  ontkennen of erkennen?

Romeinen 12 vers 1 t/m 21

GA_ADVComments

Veel zaken in het leven zijn niet Goed voor ons. Wat willen we vaak graag vasthouden. Vasthouden aan dingen in ons leven die we hebben of die we doen.

Juist deze zaken houden ons vaak juist van God verwijderd. Zo zeer zelfs dat we soms God niet meer zien vanuit het juiste perspectief.

We gaan God zien als degene die ons wil ontnemen wat ons dierbaar is. We zien God als degene van wie we niks mogen.

Misschien goed weer eens te kijken naar wie God is. Hij is De Vader die ons Jezus zond. Hij is het die dwars door de dood heen ging om ons redding te bieden. Hij. Is het die herstel wil brengen in onze levens.

God is heilig en waarachtig. Hij wijst ons de weg. Sterker nog Hij is in Jezus De Weg geworden door wie de relatie kon worden hersteld. God wijst ons niet af, maar Hij wijst ons wel terecht. Zoals een vader zorg draagt voor zijn kind zo draagt God zorg voor ons.

God weet wie we zijn en kent het grotere plaatje. Weet welke plannen Hij voor je heeft. Durf jij te veranderen in je denken? Anders naar zaken te kijken en God ruimte te geven?

 

stoom afblazen?

shutterstock_73575268Druk , druk, druk… ik schrijf er vaker over. Ik denk er over. Wellicht omdat ik twee keer behoorlijk vast gelopen ben en dat nooit meer wil, Maar bovenal merk ik dat  veel andere mensen ook last hebben van drukte.  Veel mensen lopen aan tegen het feit dat ze het druk hebben, of druk ervaren in hun leven.  veel zaken in het leven lijken enorm veel druk te geven  , niet zomaar maar vaak ook omdat we dingen vasthouden die  we eigenlijk zouden moeten loslaten.

een extra schep op onze nogal volle wagen.

Weet je , ik zit zo in elkaar dat ik best van een beetje druk en spanning houdt, toch weet ik dat een mens als jij en ik maar beperkt om kunnen gaan met spanning.  De boog kan niet altijd gespannen staan zeggen we toch?  Ik geloof dat het zo is. in een boek over Burn-out van Armando theunisse en clemense leijten, komt naar voren dat wanneer we enorm druk hebben  we ook tijd moeten nemen om enorm te ontspannen. Hoe drukker we het krijgen des te meer hebben we ook die ontspanning nodig.

waarom zou je niet zo nu en dan genieten van je harde werken.

media_xl_4481629Ik geloof dat veel mensen zo bezig zijn met de drukte dat men die drukte meeneemt in hun ontspanning. Ze hebben het zo druk gehad dat ze moeten ontspannen. Ze moeten en weer slaat de druk toe. ik denk dat dit niet werkelijk ontspannen is maar extra druk op ons leven, op wie we zijn en wat we doen. een extra schep op onze nogal volle wagen.

Weet je , volgens mij zou het gewoonweg gezonder zijn om meer simpel te leven.  relaxter om te gaan met bepaalde zaken in het leven.  simpeler om gaan met de keuzes in het leven. ik bedoel daarmee niet onverantwoordelijk maar wel, waarom zou je niet zo nu en dan genieten van je harde werken.  Waarom zou je altijd maar bezig zijn en druk zijn , maar je grote liefde vergeten?  Je passie laten liggen, niet meer  doen waar je zo van houdt?

LegsWaarom zou je je agenda vol maken  met allerlei zaken die je verplicht vind, die anderen van je verwachten, die je van jezelf verwacht, die volgens jou zouden moeten, maar waarvan uiteindelijk vaak blijkt dat iemand anders het kan doen of die  je veel stress bezorgen, maar waar niemand werkelijk wat mee doet.

druk zijn en doen waar je  niet voor geroepen bent geeft stress.

Keuzes maken en uitzoeken wie je bent en wat je werkelijk plezier geeft is iets  wat mijns inziens veel druk  van de ketel kan halen. Druk zijn is niet erg volgens mij, maar druk zijn en doen waar je  niet voor geroepen bent geeft stress.

Haardhout_Maarten_LamingWeet je , ik geloof dat we geroepen zijn door God om te doen waarvoor Hij ons specifiek geroepen heeft. Dat wil niet zeggen dat we nooit te veel op ons karretje laden, maar ik geloof wel als we  ons karretje te vol krijgen dat we zullen moeten kijken  naar wat van ons is en wat we los zullen moeten laten.  Wat anderen wellicht beter kunnen doen of misschien niet eens dat, misschien zelfs minder goed kunnen, maar wel met meer  vreugde of passie en hier niet vol in zullen lopen.

ik ben er zeker van dat we samen de kar kunnen trekken. De totale kar  mag dan vol zijn, maar vele handen maken licht werk.

Er is veel te doen in Gods koninkrijk, maar niet alles hoeft door jou of  mij gedaan te worden. er zijn vele leden in het lichaam en ieder heeft zo zijn persoonlijk kracht, en mogelijkheden.  We hebben elkaar nodig. Ik jou en jij mij. ik ben er zeker van dat we samen de kar kunnen trekken. De totale kar  mag dan vol zijn, maar vele handen maken licht werk. De druk is van de ketel wanneer we samen werken. Niet dan?

identiteit en vergeving

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen: wie ben jij?  Een vraag die je aan de oppervlakte kunt beantwoorden, maar die je ook even werkelijk binnen kunt laten komen. veel mensen zijn hun hele leven op zoek naar wie ze zijn, anderen hebben een bepaald antwoord gevonden.  Bewust  wil ik er vandaag nog maar weer eens over schrijven naar aanleiding van een studie die ik afgelopen week bij Teenchallenge op de spetse hoeve gegeven heb over dit zelfde onderwerp.   omdat ik geloof dat veel mensen zoeken, maar de vraag is of ze op de juist plek zoeken naar hun identiteit.

wat je doet is niet wie je bent!

Veel mensen zoeken naar wie ze zijn en denken het te kunnen vinden in wat ze doen. in hun beroep of maatschappelijke positie bijvoorbeeld.  dit is echter niet wie ze zijn, maar wat ze doen en een functie die ze bekleden.  Anderen  zoeken wie ze zijn in hoe ze zich kleden of hoe ze er uit zien.  ze sluiten zich op de een of andere manier aan bij een bepaalde groepering. Zo heb je bijvoorbeeld skaters, alto’s, etc…  groeperingen waar ze zich bij thuis voelen, maar  nog steeds  is dit niet wie men werkelijk  is , maar  een groep waartoe je behoort of gewoon zoals je er uit ziet anderen vertellen op de vraag wie ze zijn precies wat ze allemaal doen of kunnen. Zo kun je zeggen ik ben een kunstenaar, maar het is in wezen niet wie je bent, maar je bent wel erg creatief.  Anderen laten zich in een bepaald keurslijf plaatsen door wat anderen over hen zeggen misschien zelfs met een familie naam. Je bent een echte….de Vries, Jansen, Gerritsen!

gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Tevens gebeurt er veel in een  leven dat enorm veel indruk  maakt op een mens in zijn leven waardoor  je  leven een bepaalde invloed krijgt. Gelukkig niet altijd negatief, maar soms maak je in je leven wel degelijk zaken mee die enorm veel indruk  maken waarvan je zou kunnen gaan geloven dat je niets waard bent.  zaken die een verkeerd en verwrongen beeld geeft van wie je nu werkelijk bent.

je zelf beeld klopt soms niet met de werkelijkheid door allerlei zaken in het leven bijvoorbeeld door:  gebrek aan liefde en waardering. Door geestelijke en/of lichamelijk misbruik. Door  deze gebeurtenissen kun je gemakkelijk gevoelens van ik mag er niet zijn”ontwikkelen.  Je voelt  je waardeloos en  onbelangrijk.  Dee gevoelens zijn absoluut niet raar, maar ik wil ze gelijk bestrijden door te zeggen dat ze onwaar zijn.  de gevoelens zijn niet raar, maar wel onwaar!

Door allerlei gebeurtenissen  plakken we soms verkeerde gevoelens bij verkeerde beelden of gebeurtenissen.  Ik zal uitleggen wat ik bedoel:  zo kunnen we ons waardeloos voelen als iemand  ons slecht behandeld, terwijl in wezen  niet wij ons slecht zouden moeten voelen, maar die ander die ons slecht behandeld.

Jouw identiteit ligt in christus!

Wat ik nu duidelijk zou willen maken is  het volgende:  je vind jou identiteit niet in hoe je er uit ziet, in wat je hebt of doet, maar ook niet in wat je hebt meegemaakt in wat je is overkomen en wat anderen van je zeggen. zelfs niet in wat je hebt gedaan of wat anderen jouw hebben aangedaan. En niet in hoe je tegen jezelf aankijkt. Jouw identiteit ligt in christus!

Weet je Hij heeft jou en mij al uitgekozen  voor we geboren waren, sterker nog, Hij had jou al bedacht voordat de wereld überhaupt bestond. Lees maar eens in Efeze 1:4. Dus! Alleen in in Jezus Christus vind je je ware identiteit. Hij is de enige die antwoord kan geven op jouw vraag: Wie ben Ik?

Ik weet niet of je ooit gehoord hebt van de term in Christus zijn? dit is een bijzondere term die we zelf misschien niet altijd gebruiken, maar  die in de Bijbel vaak genoemd word. vooral in de Romeinen brief, maar ook elders.  Een bijzondere term die we ons misschien meer bewust zouden moeten zijn of  worden.  wanneer we geloven  in Jezus christus, dan zijn we als het ware In Hem.  dan zijn we nog altijd  een apart individu , maar we zijn in hem, ik stel me dan een vrouw voor die zwanger is,  het is een zwangere vrouw in de baby is In haar.  Als we dus In christus zijn dan  is onze Identiteit in hem, al  is een baby in de buik van de moeder al een apart persoon, toch is de identiteit van de baby  In haar.  Zo mag jouw identiteit ook In Jezus zijn!

Dit betekent dat  alles wat mij is overkomen, overspoelt misschien zelfs, inclusief zonde en schuld niet meer iets is wat wij alleen hoeven te dragen, maar wanneer we In hem zijn draag Jezus dit voor ons. Sterker nog Hij heeft het reeds gedragen, Hij is er voor gestorven aan het kruis.

Belangrijk is echter dat het hier niet  ergens is blijven hangen en we dus  telkens weer geconfronteerd kunnen worden met de feitelijke waarheid van  de omstandigheden, maar dat Jezus ook  is  opgestaan  en door Heilige Geest  ook vergeving uitdeelt aan wie dat maar wil ontvangen.

Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan!

Veel mensen  geloven dat God bestaat, ze  volgen zijn regels als het ware al, maar  de vraag is of ze dat doen uit overtuiging  bijvoorbeeld door hun opvoeding of dat ze het doen vanuit relatie.   In relatie is vergeving belangrijk.  en om In Christus te zijn  heb je vergeving nodig.

Misschien vraag je je af  wat je met vergeving moet en waarom jij  vergeving nodig zou hebben in je leven. laat ik helder en duidelijk zijn: Je hoeft geen vergeving te ontvangen over datgene wat jij niet hebt gedaan en ook niet over wat jou is aangedaan! Ik wil echter duidelijk maken dat het wel degelijk belangrijk is  om te beseffen dat je de moeite waard bent, dat het verkeerd is om te laag over je zelf te denken.

Vergeving vragen brengt ons echter bij Identiteit, bij Wie ben ik ? mijn vraag is : wie ben Jij?  Hoe denk je over je zelf? Hoe denkt God over jou?  Ik geloof dat het belangrijk is om hier de relatie  tussen  zonden , wonden en bonden te bespreken.

We zien dingen die we verkeerd doen als zonden, wat ons overkomt, wat door anderen of door omstandigheden gebeurt  en ons verwond dat  is niet onze schuld en daar vragen we ook geen vergeving voor  toch?  En dat we vastzitten aan bepaalde gedachten die daarmee samenhangen, gevoelens die  we  niet los kunnen laten of  niet meer werkelijk kunnen ervaren  of dat we  werkelijk vastzitten in gedachten  etc…  dat is niet ons pakkie an, dat ligt  buiten ons vermogen denken we.  Dat ervaren we zo, we voelen dat zo , we willen hier ook niet echt aan.

Je komt niet tot je doel. Dat is zonde!

Zonde is echter meer dan  het verkeerd doen van dingen, zoals liegen of stelen. Stelen is een zonde, moord is een zonde,  en zo kunnen we nog  doorgaan, maar  wanneer je  slecht over je zelf denkt, wanneer je je zelf een loser noemt of een faillure?  Zonde is meer dan het doen van foute  dingen in ons leven.  zonde is ook een combinatie van zaken die voortkomen uit het zondige gedrag van anderen waardoor wij slecht over ons zelf zijn gaan denken.  Zo  kun je door seksueel misbruik je zo enorm vies  voelen en minderwaardig, je schamen dat je leven er dusdanig door beïnvloed word dat je niet  meer kunt leven zoals je zou willen, maar ook niet meer zoals het door God was bedoeld.  dat ben je gewond en soms ook gebonden door  een bepaalde gebeurtenis. Je komt niet tot je doel. Dat is zonde want er is zoveel goeds in je dat niet  tot zijn recht komt.

Het kan zijn dat je boos ben omdat je bent gepest en niemand meer kunt vertrouwen, het kan zijn dat je je waardeloos voelt omdat je  in een bepaalde relatie te ver bent gegaan, maar dit niet meer terug kan draaien. Het kan zijn  dat je niet meer kunt geloven  dat je een bijzonder mens bent omdat je dit nooit zo ervaren hebt omdat je altijd afgewezen  bent. je bent gewond, je bent gebonden misschien ,aan allerlei gedachten en gevoelens die je geestelijk vasthouden  om degene te zijn die God In jou heeft gelegd. Een pracht mens die  verworden is als een hoopje ellende en er zelf niet uit kan komen.

je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

Allen vergeving  kan jouw  wonden genezen, kan je vrij zetten van de banden in je leven. alleen vergeving  kan je werkelijk vrij maken van  deze foute gedachten van minderwaardigheid en tekort schieten en de negatieve gedachten over wie je bent.

God heeft de mooiste gedachen over jou. In jeremia29:11-14 zegt hij: Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des HEREN, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven.  Dan zult gij Mij aanroepen en heengaan en tot Mij bidden, en Ik zal naar u horen; dan zult gij Mij zoeken en vinden, wanneer gij naar Mij vraagt met uw ganse hart. Dan zal Ik Mij door u laten vinden, luidt het woord des HEREN, en in uw lot een keer brengen.

Ik wil dat je weet dat je bij God terecht kan  niet slechts zoals je bent, maar dat hij je  meer dan waardevol vind.  Dat je bereid bent te  zien wie je werkelijk  bent, te accepteren wie je bent in Hem of  los te laten wie je was.  zodat je ook werkelijk kunt zijn wie je bent.  vasthouden aan het oude, de schuldgevoelens, de stickers die anderen op je hebben geplakt of die jij jezelf hebt gegeven door of onder barre omstandigheden bepalen niet wie je bent.  je neemt ze mee als ervaring in Wie je werkelijk Mag zijn, maar je bent  meer dan je ervaringen, meer dan wat anderen vinden of zeggen, je bent mooier en sterker dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden.

  • Je mag  een nieuwe schepping zijn- 2 kor 5:17
  • Een vriend van Jezus- Joh 15:15
  • Een kind van God -1 Joh 3:1
  • Een heilige-ef1:1
  • Iemand die alles kan- fil 4:13

Wie je bent  bepaalt ook in hoge mate hoe jij je gedraagt. Als jij jezelf blijft zien als  een loser, dan is je gedrag wellicht ook zo en anderen zullen je als dusdanig gaan zien. als je je zelf ziet als een zondaar dan zul je je ook als zondaar gaan gedragen.  Als jij jezelf ziet als  een nieuwe schepping dan zul je je ook zo gaan gedragen.  Als je werkelijk door God geroepen weet om een vernieuwd leven te leven dan wil je ook werkelijk die verandering  gaan leven.  je mag  een nieuw leven leiden. Totale verandering ondervinden in je leven. verandering naar wie je in wezen al bestemd was te zijn. veranderen naar wat in je ligt verborgen.  In 2 kor 5:17 staat het zo: Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping; het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.

Een gevoelig onderwerp wellicht voor jou. Misschien wil je er over spreken, schrijven, je mag me gerust benaderen. Ik heb geworsteld met veel van de genoemde issues en weet je soms worstel ik nog, maar ik weet wie ik ben en als ik kan wil ik voor je bidden, met je bidden, je vertellen over wie Jezus christus is.  neem gerust contact op.

Ik heb zelf veel gehad aan wat Jos Douma heeft geschreven over pneumapastoraat, dit zul je vast ook in mijn schrijven herkennen

De toekomst tegemoet

In mijn vorig blog had ik het over een andere jas aantrekken.  Vandaag  wil ik spreken over stappen zetten.  Het gaat er niet zozeer om  welke beelden of woorden gebruiken, maar het gaat er om dat wanneer we in het verleden blijven hangen  er geen verandering op zal treden. Sterker nog  hoe meer we blijven hangen en  blijven zitten waar we zitten zonder stappen te zetten om verder te gaan des te meer beschadigd dat we raken. we raken steeds verder in de knoop.

Wanneer we blijven hangen in wat er destijds is gebeurd maakt dat we muurvast  komen te zitten in bijvoorbeeld de verdediging. We  voelen ons aangevallen en bijten voortdurend van ons af of we verschuilen ons in een ongezonde houding waardoor we of mensen gaan mijden of mensen ons gaan mijden omdat ze ons niet meer herkennen. we laten niemand meer toe. we gedragen ons als een bange geslagen  hond in een hoekje, die het liefst gewoon wat aandacht zou willen en stiekem ook wel  met zijn staart zwaait, maar die de oren plat op de kop heeft als iemand de hand uit steekt en wanneer iemand te dicht bij komt gewoon gaat bijten om te voorkomen dat hij wederom mishandeld zal worden.

Hoe meer beschadigd dat we zijn, hoe meer we ook vast kunnen komen te zitten  aan deze  negatieve identiteit, sterker nog we hebben er soms zelf een soort van plezier in gekregen om van ons af te bijten. Soms  geeft dat zelfs heel even een gevoel van controle.  Alsof we  weten wat we doen. alsof we in staat zijn om mensen van ons af te houden om niet weer beschadigd te geraken. Inwendig  komen we echter steeds verder van ons zelf en de ander  af te staan.

Waar staan we in ons leven?  durven we werkelijk onszelf  te bekijken en onderzoeken of we wel werkelijk ook in het heden staan of laten we ons  hedendaagse leven bepalen door het verleden? Niks doen lost ook niks op. dus zul je stappen moeten zetten op de weg naar herstel. En weet  je? die reis hoef je niet allen te gaan.

Ik geloof dat het goed is om je situatie eens te bekijken en  nieuwe stappen te zetten misschien.  Stappen te zetten  en onder ogen te zien dat je ergens op de weg beschadigd bent geraakt en dit ook gewoon te bekennen. Gewoon  erkennen dat je moeite hebt met zaken. dat is  de eerste stap.  Het is belangrijk om te erkennen dat je  boos bent, dat je verdriet hebt, dat je moeite hebt, dat je …

We moeten erkennen dat we boos zijn, jaloers, ons afgewezen voelen, dat we opstandig zijn , om verder te kunnen gaan en te herstellen.  De verleiding ligt op de loer om  vast te houden aan negatieve emoties en wrok, maar geloof me dit helpt niet. ik ben er geweest. Het maakt bitter en niet beter. 

Natuurlijk zijn bepaalde gevoelens ook terecht en mag je  ook boos zijn om bepaalde zaken die je zijn overkomen, maar  de situatie mag nooit een plek zijn die je vast houdt en je verbittert  maakt over de rest van je leven. daarom zullen we  het moeten overgeven om verder te kunnen gaan. Nieuwe stappen zetten . stap voor stap de toekomst tegemoet, maar misschien moet je eerst eens voor jezelf  duidelijk hebben wat de richting is die je op wil gaan.

van nemen naar geven

Het wordt tijd dat we het goedmaken met anderen, behalve als het hen of anderen zou beschadigen.

Lukas 19:1-10

Als we blijven doorgaan met onszelf te voeden met negativiteit, dan zullen we ook nooit stappen kunnen zetten om daadwerkelijk schoon schip te maken. We blijven onze teleurstellingen, ons verdriet, onze boosheid, depressiviteit, angsten, wrok koesteren. Het maakt dan ook niet uit wat je werkelijk nodig hebt , omdat je vast blijft houden aan het oude.

Natuurlijk is dat best een beetje te begrijpen. Iedereen ziet je op een bepaalde manier. Heeft op een bepaalde manier aandacht voor je en je weet waar je aan toe bent. Je bent dan misschien niet zo happy, maar het is wel een zeker bestaan ook al zitten we dan vast aan datgene waar we een afkeer van hebben.

Wanneer we vast willen houden zullen we onszelf gewoon blijven voorliegen en bedriegen en ook de mensen om ons heen zullen we blijven zeggen dat we op de goede weg zijn. We blijven zeggen dat we de waarheid hebben gevonden op wat voor manier dan ook, maar we geloven onszelf niet . mensen zien je vaak als diegene die enkel en alleen maar nemen. Ben jij iemand die alleen maar neemt en met zichzelf bezig is?

Zacheus was ook zo iemand die alleen maar met zichzelf bezig was. Hij had honger naar rijkdom en macht en dat maakte dat hij iedereen bedroog. Hij bedroog zijn eigen mensen door enorme belastingen van ze te vragen. (hij belaste de mensen dus werkelijk) daarom had iedereen een hekel aan hem. Hij was een dief, een afperser, een leugenaar,…

Toch was Zacheus op zoek naar antwoorden op zijn innerlijke onvrede. Toen hij dan ook Jezus ontmoete en wist dat er herstel mogelijk was geworden gaf hij alles op. Verdeelde zijn kapitaal en deelde het uit aan de armen en degene die hij tekort had gedaan gaf hij 4 x zoveel terug. is het niet geweldig! Jezus antwoord daarop was: vandaag is er redding voor dit huis gekomen. ( vrij vertaald)

Prachtig om te zien hoe God levens kan en wil veranderen. Lijkt het je wat om net als Zacheus te veranderen? Durf je het aan om niet vast t te houden aan wat je hebt en slechts voor je zelf te leven of zou je liever gelukkig zijn en met anderen delen. Je leven opgeven om daarin alles terug te krijgen ten volle.

Wanneer we daadwerkelijk kiezen om te geven en te delen met anderen , zullen we het goed moeten maken. Misschien heb je het er moeilijk mee, maar het gaat allemaal niet om jou. Het gaat om de ander en om God. we kunnen anderen niet geven wat ze nodig hebben als we de ander slechts tot last zijn door van ze te nemen. Reageer met verantwoordelijkheid. Je kunt het.

Keihard op je giechel gaan….

Mozes ging onderweg met het volk door de woestijn.  Een prachtig verhaal welke zeker de moeite waard is om helemaal eens te lezen, maar het is niet waar ik vandaag over wil schrijven.  Mozes was dus onderweg met het volk en op een gegeven moment  hadden de joden honger.  Iedere dag kwam er manna uit de lucht vallen. Het volk hoefde verder niets te doen als oprapen en zoveel nemen als ze nodig hadden voor die dag.

Toch kunnen we over het algemeen wel stellen dat er normaal gesproken niets  zomaar uit de lucht komt vallen behalve regen hagel en sneeuw.  Willen we dus iets gedaan hebben moet er iets gebeuren.  Willen we eten zullen we moeten werken, het zij voor geld of het zelf verbouwen desnoods.  Willen we echter verandering aanbrengen in onze manier van leven, dan betekent dat oefenen. Boele Ytsma heeft er een mooi blog over geschreven.

Proberen

Hoewel ik het een mooi blog vindt en het uiteindelijk  ook nog met hem eens ben wil ik toch bij deze reageren vanuit een andere hoek.  Willen we verandering brengen in wat we doen in hoe we omgaan met zaken of wat dan ook.  dan betekent dat, dat we ons er op toe moeten leggen. Oefenen zegt Boele. Of sterker  nog we moeten het gewoon doen volgens hem.

We moeten het gewoon doen en niet maar een beetje proberen. Proberen, zegt hij , heeft iets in zich van ‘niet willen’. het is het zoeken naar een excuus om eigenlijk toch niet te doen wat je eigenlijk toch al niet wilde.  Je wilt het of je wilt het niet. je doet het of je doet het niet.

Proberen is de taal van falen- doen is de taal van succes.

Willen is kunnen

Persoonlijk houdt ik niet zo van zulke opmerkingen. Ik ben zelf groot gebracht met de kreet: willen is kunnen. Of  misschien ken je het ook, maar dan in andere bewoording, wil niet ligt op het kerkhof en ken niet ligt er naast. 

Je snapt dat wanneer je dergelijke dingen vaak te horen krijgt je dat meeneemt  je leven door.  Mijn vader kon inderdaad erg veel.  Hij was een grandioze bouwvakker. Hij bouwde huizen van de grond af. Hij deed zowel het timmerwerk als ook het metselwerk.  En veel andere zaken die met de bouw te maken hadden zonder ooit een fatsoenlijke opleiding te hebben gedaan.

Erfgoed

Ik ben erg trots dat ik zijn zoon ben, maar tegelijk  is mijn vader niet erg oud geworden.  hij kreeg kanker en was dood.  Hij wilde nog zoveel, maar kon het niet meer.  goed 50 jaar  was hij toen hij stierf.  

Ik wil echter duidelijk maken dat hij deze woorden waarschijnlijk ook van zijn ouders heeft gehoord. En heeft het meegenomen. Ik heb het van hem gehoord en heb het gedeeltelijk ook meegenomen.  We moeten altijd onze beste kant laten zien was zijn instelling.

Vloek op je leven?

 Hoewel mijn  vader altijd het beste met me voor heeft gehad bracht hij toch deze spreuk op me over en ik heb een aantal zaken gedaan waarvan ik dacht dat ik het kon. Ik wou het graag en ging er totaal voor.  Had er zelfs aanleg voor en toch mislukte  het in zekere zin. Willen is niet altijd kunnen. Soms moet je zeggen ik heb het geprobeerd en het is me niet gelukt.

Is het falen dan, dat is schijnbaar net hoe je er tegen aankijkt en wanneer je er tegen aankijkt.  M.i. moeten we oppassen  om onze kinderen niet iets mee te geven dat als een vloek  op hun leven zou kunnen rusten. 

Ik heb het op een gegeven moment werkelijk zo ervaren.  Hoe kan het nu dat mij iets niet lukt. Ben ik dan zo dom was bijvoorbeeld één van de gedachten die ik een tijdlang  meegedragen heb. ik was  niet dom, maar ik had  nu eenmaal geleerd dat willen kunnen was.

Loslaten of vasthouden ?

Loslaten van zulke gedachten is niet gemakkelijk, er zitten immers zoveel zaken aan die gedachten vast. Vaak meer dan je in de gaten hebt. Ook manieren van doen. dingen die  belangrijk voor ons zijn. ik ben  iemand die erg prestatie gericht is. m.i. komt dat hier uit voort.  Ook ben ik iemand die ervarend leert. Voortkomend uit deze gedachte geloof ik. ook kan ik moeilijk niets doen , behalve als ik me werkelijk thuis voel. mijn vader zei altijd  als ik aan het werk was en even niets te doen had, ‘als je niks te doen hebt pak dan maar gauw een bezem….’, met andere woorden, niemand mocht zien dat je even niets te doen had.

Mijn vader was een geweldige kerel.  Dat wil ik nog even benadrukken. En door het willen is kunnen verhaal heb ik een hoop zaken geleerd. Vooral als ik zo schrijf mis ik hem werkelijk.  Hij stond altijd voor ons en anderen klaar. Hij was een echte vriend.  Onbewust geeft soms een vriend dingen door  die niet te doen zijn. zelfs niet als je het werkelijk zou  willen. Zelfs niet als je het gewoon doet. 

Op je bek gaan…

Soms ga je gewoon keihard op je bek. Ik ben blij met een Hemelse Vader die me zo nu en dan misschien op mijn bek laat vallen maar die me altijd weer opraapt  en me bij de hand neemt en zegt, ‘kom  maar jongen willen is geen kunnen, maar  stel je vertrouwen op mij’.

Ik zal zorgen dat alles goed komt. Ik ga het niet proberen, Ik ga het zeker doen.

zonden, wonden, bonden.

Lezen: Markus 5:1-13

Soms lijkt het wel of we totaal vast zitten in ons denken en ons doen. We zeggen iets, maar doen het tegenovergestelde. We willen iets, maar doen het daarna niet. Het lijkt wel of er gewoonweg met je gedachten, gevoelens gespeeld word.

zonden, wonden, bonden

Sterker nog het lijkt alleen maar erger te worden, zo erg zelfs dat mensen ons langzamerhand steeds meer in de steek gaan laten. We blijven eenzaam achter, alsof we al dood zijn. Ons gedrag mag dan abnormaal zijn in onze pijn, ons denken, ons doen, maar we mogen ook weten dat God ons wil herstellen.

Jezus is gekomen niet alleen maar om ons te redden van zonden, maar ook is Hij gekomen voor onze wonden en onze bonden. (dingen die ons vasthouden, waar we uit onszelf niet los van kunnen komen).

 vastzitten

zo was er ook deze man die zelfs vastgebonden moest worden om te voorkomen dat hij zichzelf en anderen verwonde. Veel mensen hadden hem al verlaten, en die nog bij hem was wist ook niet meer wat te doen. Jezus hielp hem. Maakte hem vrij van zijn gebondenheid.

We kunnen zo vastzitten aan zaken dat we ze zelf niet meer onder controle hebben. We durven misschien nooit geen nee te zeggen omdat we altijd het gevoel willen hebben geliefd te zijn. We moeten misschien wel altijd de jolige jongen of meid uithangen met een grapje en een grolletje, omdat we gewoon onze ware aard niet kunnen laten zien. Of we zitten vast in een spiraal van negativiteit die we niet los kunnen laten, of we roken een pakje sigaretten per dag ,een fles alcohol of eten veel te veel.

keuzes maken

 het beïnvloed ons leven zo erg  dat we nikt meer zonder kunnen, loslaten gaat gewoonweg niet. We moeten erkennen dat we dat zelf niet kunnen, maar God kan het doen. Hij wil dat we ons aan Hem overgeven. dat wil niet zeggen dat we niet meer na moeten denken, maar dat we keuzes maken niet slechts met ons verstand maar ook met ons hart.

Misschien is het al zover gekomen dat je al veel onherstelbare fouten hebt gemaakt. Relaties zijn stuk gelopen, je lichaam zwaar beschadigd, je hebt iemand iets aangedaan, je zit je straf uit, maar datgene waar je werkelijk aan vast zit komt van binnenuit. God maakt vrij. Zelfs als alle hoop verloren is kan God herstel brengen. Al lijk je soms gek te worden, God herstelt en maakt vrij.

misschien is het volgende gebed iets voor jou.

Heer maak mijn leven anders. Verander mij. Ik wil me laten leiden door U, maar het gaat gewoonweg niet. Ik weet niet precies waar het op vastzit, maar ik wil erkennen dat ik het zelf niet kan en dat ik U nodig heb in mijn leven.