Tag: van de kaart

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

Identiteit

Wat is het centrum van ons leven, ons bestaan? Wat  vinden we niet zomaar belangrijk, maar wat is wezenlijk het belangrijkste in ons  leven. het is een  raag die we wanneer  deze vraag werkelijk toe durven laten in ons leven ons brengt tot de kern van ons menselijk bestaan. Wanneer we niet hebben wat  de kern is zullen we nooit  tot onszelf kunnen komen. we blijven op zoek.

Goede  waarden

Veel mensen  hebben een centrum gezocht en gevonden en leven vanuit dat centrum . de dingen waarop ze bouwen zijn zaken waarop ze hun zekerheid hebben gesteld.  Vaak hele goede menselijke waarden zoals vriendschap of familie, voor anderen is dat hun werk, hun  vermogen,aanzien, hun titels, het moeder- of vaderschap, het geloof en er zijn nog veel meer,  wat  in wezen goede zaken te noemen  zijn, waarop mensen hun leven bouwen.

Echter  wanneer we ons leven op deze zaken  hebben gebouwd zal er wanneer er op de een of andere manier iets mis gaat  op het gebied waarop  men zijn leven heeft gebouwd een vacuüm ontstaan die een gat veroorzaakt op het moment dat  zoiets gebeurt.  mensen verliezen niet zomaar iets, ze verliezen hun doel om te leven op zo’n moment.

Zwart gat

Het zwarte gat waarin de mens op zo’n moment valt  kan op elk gebied van  het leven plaatsvinden. Zelfs wanneer ons geloof  deze plaats in ons leven heeft.  Er zijn mensen die hun  hele leven hebben opgeofferd voor de kerk en op wat ze geloven dat belangrijke fundamentele christelijke waarden zijn. toch kan wanneer men plotseling geconfronteerd wordt met  bepaalde gebeurtenissen in het leven hun hele leven overhoop komen te liggen, omdat  dingen afwijken van wat ze altijd hebben geloofd en uiteindelijk anders blijkt te zijn dan ze hadden gedacht.

Er ontstaat onbegrip en men vraagt zich wellicht af of ze iets verkeerds hebben gedaan.  wat  was het ook al weer waar ze nu werkelijk voor  leefden?  Was dit nu wel of niet  het geloof? Was dit nu wel God of een  bepaalde leer. Was dit nu de waarheid? waren ze wel werkelijk waarachtig geweest? Wat is de kern van hun bestaan.

Wat voert de boventoon?

Wanneer God  zelf niet de kern is van ons leven, maar  andere zaken  de boventoon gaan voeren en aan importantie winnen hebben we  herstel nodig.  Vragen we ons  op zo’n moment dan af of Hij nu wel of niet het centrum van ons leven is? geven we Hem die dan?  Veel mensen  denken dat God het middelpunt is, maar raken van de kaart wanneer er iets gebeurt wat ze niet werkelijk kunnen plaatsen.  Ze verliezen het zich op wie God nu werkelijk is. in ieder geval zicht op wie ze dachten dat God in hun ogen was.  ze lopen aan tegen Gods schijnbare onverschillige houding ten opzichte van hen.

Soms brengen zulke  ervaringen ons tot nieuwe inzichten en leveren  pijnlijke gebeurtenissen  ons op het punt dat we nieuwe pijlen richten op nieuwe doelen in ons leven. de vraag is echter of we  de kern nu wel duidelijk hebben gesteld. Waarop richten we ons doel? Zijn we teleurgesteld in God en richten we daarom onze pijlen elders. Zijn we  bitter en boos op hem en is ons doel om onze ontevredenheid te uiten? Is het ons doel om gebroken door het leven te gaan?  misschien richten we zelf s ons leven op andere zaken  die we hebben gemist als doel. Liefde van mensen om ons heen. Erkenning van wie we zijn. maar deze doelen zullen niet  geven wat we verlangen.

Het centrum

God is het centrum van het menselijk bestaan of we dit nu wel of niet willen geloven.  tegelijk is het de vraag of  wij Hem daar ook plaatsen. Of we Hem op de troon van ons leven willen toelaten.  Wanneer God in ons gecentreerd is hebben we  een vaste kern.  Een stevig fundament. Hij is het waarop wij ons leven werkelijk kunnen bouwen.  wanneer we andere zaken boven God stellen verliezen we de zicht op zaken en beginnen wij te wankelen.  Het is niet altijd zo eenvoudig om God op de eerste plaats te houden. We hebben zo onze menselijk  hang naar  het omzeilen van God. We zijn geneigd het goede te willen , maar het verkeerde te doen.  her is niet  gemakkelijk dit in ons leven op te merken en te erkennen.  Hele mooie en goede zaken als liefde en vriendschap,relatie, kinderen, verplichtingen dringen zich aan ons open voor we er erg in hebben neemt het belangrijke de plaats in van het allerbelangrijkste.

Voor we het in de gaten hebben  bouwen we aan onze eigen identiteit op wie  we kennen en wat we doen of wat we hebben in plaats van op Christus.  We geloven dan nog steeds misschien, maar  God is verhuist van  het centrum naar een soort van nevenactiviteit. De vraag is of hij van daaruit nog werkelijk een rolkan spelen.  Natuurlijk kan God en rol spelen in ons leven vanaf die positie. Echter wanneer we God niet de hoofdrol geven dan krijgt hij een bijrol en maken we dat wat we centraal stellen in  ons leven tot god.  we stellen op dat moment het schepsel boven de Schepper.

Waarin geloven wij?

Hoewel ik geloof in vriendschap, relatie en andere goede waarden,  geloof ik dat deze pas werkelijk zin en inhoudt krijgen wanneer we ze onder Christus Scharen in ons leven. wanneer Hij op de troon van ons leven zit en ons leert hoe we daar mee om moeten gaan.  Hij is de door God gezondene en is Hij God zelf in ons door Zijn Geest. In en door  Hem kunnen we in waarachtige relatie met God leven.

Wanneer we echter onze identiteit blijven zoeken in onszelf, in de ander of in wat we doen of hebben, zoeken we het onvolmaakte en zal het effect wat het op ons leven heeft ook onvolmaakt zijn.  wanneer we  echter ons leven leven vanuit gehoorzaamheid aan God zoals Jezus ons dat heeft voorgeleefd en er zelfs voor is gestorven( voor ons gestorven) kunnen we wanneer we in hem geloven ook( met Hem ) opstaan ten leven.  we ontvangen nieuw leven  die leidt  tot een  volledige identiteit in God en daarmee de echte christelijke vrijheid. We mogen weten dat wij Gods kinderen zijn.

 

Onzeker als ik ben

Ik daag je uit!                 

Natuurlijk weet ik  als geen ander hoe belangrijk het is om jezelf te zijn. om anderen te ontmoeten. hoe belangrijk  het is om God te ontmoeten.  ontmoeten is niet voor niets mijn persoonlijke thema. Het ligt erg  dicht bij me. Ik  heb het nodig om anderen te  zoeken en te ontmoeten om zo ook mijzelf te leren kennen. tegelijk  is dat voor mij  geen moeten maar een ontspannen manier van erkennen dat ik  niet mijzelf kan zijn zonder God te ontmoeten. dat ik niet de ander werkelijk  de ander kan ontmoeten zonder  daar te beginnen waar ik zelf gekend ben en waar Hij zich door mij laat vinden of … misschien moet ik zeggen dat Hij mij heeft gevonden, uitgevonden, bedacht en er dus al was en hij mij als eerste ontmoet heeft zelfs al voor ik was.  …. Ingewikkeld?  Hmmmm…  misschien!

Ik schrijf een hoop op  deze site. Een hoop waar ik behoorlijk zeker van ben, maar er is ook nog een hoop waar ik gewoon onzeker over ben.  meestal overschreeuw ik mijzelf daarin een beetje, maar door ze op te schrijven en onder woorden te brengen worden dingen duidelijker. Ik ben een zoeker. een zoeker die soms zoals Boele Ytsma het ooit eens schreef zo nu en dan een beetje “van de kaart” is.

Onzekerheid speelt een rol in mijn leven. iets wat ik soms probeer te compenseren.  Ik heb echter geleerd waar  deze liggen. Al ga ik soms toch over de grens. Onzekerheid  is  niet zozeer lastig, maar vooral ook veranderend. Het brengt je  soms immers waar je niet wil zijn. over je grenzen. In ander gebied waar je de weg niet kent. Onzekerheid is  niet erg op zich als het maar niet de baas word van wie je in wezen bent.

Ik heb ontdekt dat ik onzeker mag zijn. dat ik naar woorden mag zoeken. dat ik andere keuzes mag maken dan men van mij verwacht. Dat ik mag twijfelen, maar dat ik niet moet blijven hangen in onzekerheid.  Soms zijn tijden onzeker. Wij weten immers niet wat er allemaal komt en hoe dingen in elkaar  zitten. wat we wel mogen weten en dat is mijn persoonlijke houvast. God is zeker! God is trouw! God is vast! God is stevig! God is de veilige schuilplaats waar ik naar terug kan keren als ik de weg heel even kwijt ben. dichterbij dan ik soms ervaar. Dichterbij dan anderen me soms doen geloven.

Ik ben soms onzeker door hoe anderen  met zaken omgaan. Ik ben soms onzeker dat anderen het beter weten dan ik. en weet je … soms is het waar. soms weten anderen dingen beter, soms gaan anderen op een leukere manier met dingen om , soms zijn ander op een ander manier goed in dingen. Ik echter heb geleerd dat ik uniek ben.

Ik had gisteren een gesprek met een aantal vrienden en weet je  dat ik zulke  gesprekken erg fijn vind. Waar het ging over zaken waar we goed in zijn. niet beter zijn dan anderen. niet een test over hoe intelligent we zijn. niet wat voor punten we scoren, maar gewoon over wie ben je en waar ben jij  nu goed in . meestal weten we best waar we niet goed in zijn. we kennen veelal onze zwakke punten. We zijn aardig zeker over waar we volgens eigen zeggen falen in het leven, maar  durven we ook te zeggen waar we goed in zijn?

Ik ben goed in het luisteren naar mensen. niet  dat ik nooit iemand in de rede val. Niet dat ik nooit verkeerd interpreteer, maar door op te letten en te kijken , te voelen wat er diep in ze beweegt. Ik ben goed in het  doorzien van diepere lagen bij mensen. waarom zeg je dat? Waarom zou ze dat gedaan hebben? om zo tot nieuwe vragen te komen. ik ben niet zo welbespraakt en gebruik simpele woorden, tegelijk is dat mijn kracht om in eenvoud soms te kunne doordringen, maar mijn grootste kracht is dat ik open sta voor de ander en een echte vriend ben door dik en dun. Ik heb een lange adem en ga op mijn doel af en doe dat meestal op andere manieren dan anderen van mij verwachten. Eigenzinnig zou je me kunnen noemen.

Is dit allemaal hoogmoedig om dit zo te  stellen? misschien vind je dat. Prima, misschien is dit blog niet voor jou. Het is niet mijn bedoeling om op te scheppen over allerlei zaken in mijn leven of om dingen van mij persoonlijk te bandrukken. Het is mijn bedoeling om van jullie eens te horen wat is er specifiek in jou leven waar je goed in bent. ik daag je uit om drie dingen te noemen in een reactie op dit blog. laat eens zien wie je bent en waar je voor staat. Wat je in huis heb aan positiviteit.  Laat zien wat God jouw persoonlijk heeft gegeven. durf je dat?  Ik daag je uit!

heeft Carl Rogers gelijk?

“het meest persoonlijke is ook het meest universele”

Ik ben een tijdlang behoorlijk van de kaart geweest. Uitgeblust. Teleurgesteld. Ik heb me enorm afgewezen gevoeld en verbitterd geraakt. Eindelijk krijg ik mijn gevoel weer terug. ik word weer geraakt door het goede in deze wereld. door de goede intenties van mensen, maar ook God raakt me weer.

God toelaten

Ik merk dat ik God weer durf toe te laten na een behoorlijk moeilijke tijd. ik schrijf  dit niet nu juist vandaag omdat Ik me dat nu precies bewust wordt, maar omdat ik in een proces zat , maar  stukje bij beetje krijg ik weer meer zicht op mezelf, op anderen, op het leven, op mijn relatie met God.

Ik kan je niet uitleggen hoe het voelt om gewoon een goede dag te hebben waarin ik  mezelf even betrapte op het zingen van lofliedjes en wat oude liederen uit joh. De Heer bundel.  Sterker nog ik zit zelfs in een emotionele fase waarin ik weer kan janken om de woorden van een lied omdat ze me raken vanuit het verlangen om gewoon God daadwerkelijk te aanbidden, Hem te prijzen en te loven gewoon omdat Hij van me houdt. 

geraakt

Nog niet zo lang geleden zong ik liedjes en er waren er bij die me wel raakten, zelfs tot tranen toe bewogen, maar waar ik meer geobsedeerd was door de herinneringen die er aan vast zaten dan om de woorden of mijn relatie met God.

Waarom schrijf ik dit nu? Ik geloof dat Carl Rogers het bij het juiste eind had toen hij het meest persoonlijke ook het meest universele noemde. Hoewel zijn uitspraak beroemd is geworden in de psychologie geloof ik dat  de woorden van de heer Jezus meer impact hebben op de levens van mensen omdat Hij degene was die van af het eerste begin kwetsbaar werd in zowel woord als daad.

Openstellen voor de ander

Wie groot wil zijn zal klein moeten worden. mag zichzelf laten zien. Wie durft dat? Dit betekent dat we aangevallen zullen worden en vernederd soms, maar wanneer we onszelf tonen zoals we zijn, dan zullen anderen zich herkennen in ons. Ze zullen zien en merken dat ze niet anders zijn dan wij, dan mij. 

Ik merk dat meer en meer in de groep op mijn werk. Ik merk dat wanneer we ruimte  maken en onszelf openstellen voor hen, onszelf aan hen tonen we kwetsbaar worden, maar dat grote stoere mannen waarmee ik werk me niet zien als een watje , maar dat ze er vragen over hebben omdat ze het niet kennen. mooie mogelijkheden om te vertellen over onze zwakheden, maar vooral ook hoe Jezus in onze zwakheden door wil werken.

Wanneer we God kunnen prijzen in onze zwakheid, wanneer we Hem niet voelen, wanneer we moeite met Hem hebben dan zal Hij zichzelf aan ons betonen als de waarachtige God. als Degene die overwinnen zal.  Liefde Overwint. 

Helemaal down met God.

Larry Crabb moedigt me, in zijn boek van binnenuit, aan om me dingen af te vragen. Waarom ben je gelovig? Soms stel ik mezelf  deze vraag  en misschien ken je me een beetje en weet je  dat ik me best  heftige vragen heb gesteld over wie God nu werkelijk is.

Wie is God?

Ik heb er behoeft aan om duidelijk te maken dat gelovigen het soms nodig achten de Bijbelse waarheid in een bepaalde hoek te duwen om  zo  een bepaald beeld neer te zetten van wie God nu werkelijk zou moeten zijn. 

sommige groeperingen, gemeente, kerken of je  ze ook wil noemen, doen dat door anderen aan te sporen om allerlei regels en dogmatiek  na te leven, wat trouwens lastig is omdat veel van deze regels vaak ongeschreven regels zijn, anderzijds wordt er door  ander soortige denominaties of groepen opgeroepen tot totale overgave aan de Heilige Geest zodat men de ware vreugde en vrede zou vinden en wel hier en nu.   

Navolging van Jezus

Al klinkt het soms  dat beide groepen betrouwbaar zijn en hebben ze ook zo hun waarde en waarden, toch gaan ze vaak voorbij aan wat de werkelijke waarheid is namelijk Christus te kennen en Hem na te volgen in dienstbaarheid.

Voor veel mensen wellicht een oproep die  tegen de borst stuit en niet altijd even populair is. een oproep die niet voorbij gaat aan onze persoonlijke situatie , maar die stelt dat onze situatie, hoe miserabel ze ook kan zijn , niet de allereerste prioriteit is. 

ik durf te stellen dat een leven met christus niet een leven is  waarin we pijnloos door het leven zullen gaan. misschien (dat is tenminste wat ik geloof) is het juist zo , dat we  wanneer we in God geloven en Jezus  willen dienen als zijn discipelen we meer leed te verduren krijgen dan wanneer we zouden leven zonder Hem.

Vragen???

Typisch is dat ik zelfs, terwijl ik dit weet dit niet gemakkelijk kan accepteren en dat wanneer het me even tegen zit me toch allerlei vragen ga stellen over wie ik ben, over wie god is, waarom me zaken overkomen in het leven, … etc.. bovendien kijk  kijk ik dan naar anderen die  het voor de wind gaat en spreek mijn boosheid daar over uiten ik baal dan dat het anderen beter vergaat dan mij. (sorry mensen)

Ik denk dat we kunnen stellen dat ieder mens zo zijn perikelen kent , dat iedereen zo nu en dan wel eens van de kaart is zoals Boele Ytsma het noemt. iedereen heeft zo zijn eigen persoonlijke moeiten een problematiek in het leven, alhoewel sommigen  geweldig goed zijn in het verbloemen van hun werkelijke  ervaringen.

Aantrekkelijk of niet?

Zoals ik in een eerder blog al zei; blazen zulke mensen zich als het ware op , soms zelfs met vrome teksten tot personen die ze in wezen niet zijn. ze zijn weinig authentiek. Helaas zijn er nogal veel van zulke mensen en daarbij is er ook een grote groep mensen gelovigen.

Typisch is dat juist zulke mensen vaak de leiding in handen hebben in kerken en christelijke groeperingen. Mensen die van buiten lijken of ze alles onder controle hebben, wat soms uiterst aantrekkelijk lijkt, maar  warbij hun manier van leven niet echt congruent is met wie ze in wezen zijn.

Onvolmaakt gelukkig.

Persoonlijk denk ik dat mensen  die werkelijk zichzelf zijn meer aantrekkelijk zijn en herkenbaar. Bovendien  oogsten ze meer respect in ieder geval van mijn kant wanneer ze zichzelf durven laten zien ook in hun minder goede kanten. Ik heb niet zoveel gemeen met mensen die alles perfect voor elkaar hebben. die precies weten welk gebed ze uit moeten spreken en welk vers ze moeten opzeggen in wat voor situatie dan ook.

Ik zelf wordt er erg opstandig van wanneer ik gefrustreerd of verdrietig ben.  ik moet eerlijk zegen dat ik wat dat betreft ook niet de gemakkelijkste persoon ben om in de buurt te zijn op zulke momenten. Mij schieten geen vrome tekstjes, gebedjes of lofoffers door het hoofd op momenten dat ik het moeilijk heb.

Natuurlijk besef ik naderhand dat ik zonder God niet kan en wil leven, dat Ik enorm van Hem houdt en dat het me spijt van wat ik allemaal heb gezegd en gedaan soms. Ik blijf knokken tegen mijzelf.  Ik heb het level van volmaakt leven nog niet bereikt al weet ik dat God mij als volmaakt ziet  door Christus.  Ik ben zeg maar onvolmaakt gelukkig 😉

Nieuw perspectief

Ik merk dat wanneer er moeite is en allerlei verdriet in mijn leven, teleurstellende ervaringen en we allerlei vragen op ons bordje krijgen over wie God nu werkelijk is, we ook ervaren dat we , ondanks ons van de kaart zijn, we toch  God nodig hebben en juist ook ontmoeten in en door zulke ervaringen heen. Sterker nog ik geloof dat we God leren zien vanuit een vernieuwd perspectief en op een manier en niveau die we nooit hadden verwacht.

Waar we eerst nog dachten dat we God in een hoekje konden plaatsen , blijkt dat God zijn eigen plan reeds getrokken heeft. Hij laat zich niet manipuleren. Hij is congruent, om dat woord nog maar eens te gebruiken, Hij laat zien dat Hij de totaal andere is. Hij laat zien dat Hij er is voor de zwakke, maar de vraag is of we dat ook willen zijn. dit is de vraag die we vinden als we helemaal down op de bodem zijn.  op de plek waar nog maar twee keuzes hebben, verder met of zonder God. spiritualiteit van beneden.