Tag: twitter

hoeveel vrienden heb jij op Facebook?

friendsWat is vriendschap. Echte vrienden  bestaat dat nog?  In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media. Men heeft ik weet niet hoeveel mensen die ze volgen of zien of waar ze zo nu en dan mee tweeten.  Enerzijds heeft dit ook wel   iets met vriendschap te maken. er ligt een kleine link. Immers wie zoeken we op  Facebook op, mensen die we kennen die dezelfde  voorkeuren heeft en  ook smaken.  Bepaalde interesses wellicht en als dat niet zo is dan zien we al gauw  dat bepaalde mensen een zelfde interesse hebben doordat je ze weer tegenkomt in een bepaalde groep.

In deze tijd is het woord vriendschappen verwatert naar  een term die men gebruikt op de sociale media.

Ik zei al dat er een kleine link ligt. Ik noem dit klein omdat ik me afvraag of het hier wel werkelijk om relatie gaat. eigenlijk vraag ik me dat niet eens af. Ik geloof niet dat dit  werkelijk iets met relatie te maken heeft. Het is eigenlijk een soort van variant er op . een vaag aftreksel van wat vriendschap en relatie werkelijk zou kunnen zijn.  we sturen iemand een berichtje als hij jarig is en feliciteren hem, maar kennen we elkaar ook werkelijk. Ik kreeg ik  denk 70 of nog meer  felicitatie afgelopen week voor mijn verjaardag.  Erg leuk allemaal hoor, maar voor een deel ken ik ze niet eens persoonlijk. Van een ander deel ken ik ze persoonlijk, maar heb ik slechts oppervlakkig contact en van een deel kreeg ik ze gelukkig ook van vrienden.  van mensen met wie ik werkelijk omgang heb en relatie in een bepaalde vorm.

social-mediaIk ben er van overtuigd dat Facebook en twitter en alle andere media iets  teweeg kunnen brengen en dat ze ook  gebruikt kunnen worden om relaties te maken, maar over het algemeen , als we eerlijk zijn, slokt deze sociale media  veel van onze tijd op en hebben we  niet veel tijd meer over om nog werkelijk mensen te bezoeken.  Ik geloof eigenlijk dat sociale media een  middel is wat  zowel goede als slechte dingen brengt, maar als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

…als het gaat om werkelijke diepe en intieme relaties is  ze wellicht eerder tot vloek dan tot zegen.

Veel mensen  zetten van alles op het internet op deze manier. hun gevoelens en emoties, hun gedachten, hun frustratie, maar ook vuile taal soms en onzinnigheden. Hu tijdverdrijf. Dingen die een ander  niet hoeft te weten en ook niet  wil weten soms. In een werkelijke relatie is het goed om  dingen te delen, maar  we moeten niet te pas en te onpas alles maar op het net schrijven zonder er over na te denken.

Ik geloof dat het een medium is die men mag en kan gebruiken ten goede, maar dat men dat wel met een gezond verstand moet gebruiken.  Ik merk dat je er veel zaken goed mee kan doen. men kan in korte tijd een behoorlijke groep mensen aanspreken. Helaas ook voor verkeerde doeleinden, maar ook ten goede.  Men kan met mensen in contact komen die je jarenlang niet hebt gezien. Je kan met elkaar dingen delen zoals  een bepaalde boodschap of verhaal die belangrijk is.  toch zou het geweldig zijn als  het gaat om vriendschappen en relaties  dat het niet een uitnodiging is om vriend te worden  en opnieuw een plaatje van iemand toe te voegen, maar ook daadwerkelijk met mensen in contact te komen.

Mijn weblog heet “de ontmoeting” ontmoet ik iedereen die me volgt? Nee, het is ook niet mijn intentie om dat direct te doen. toch wil ik  met dit  blog ook jou aansporen om mensen op te zoeken in levende lijve. Niet slecht oppervlakkig delen  via  een beeldscherm. Maar om te proberen in contact te komen met mensen  en elkaar de hand te schudden.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik dat soms zelf ook best nog moeilijk vindt.  Ik  kwam laatst Karina wiertsema tegen. Ze sprak me aan  in een gemeente waar ik op bezoek was. leuk , maar merkte ook dat ik even niet goed wist wat te zeggen. ik kende haar niet persoonlijk. Toch leuk om iemand te ontmoeten die  je herkent van je blogs . misschien dat we elkaar nog wel meer gaan spreken nu ik haar ook herken. Misschien zelf wel werkelijke ontmoeting.

tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.  

Zo zijn er veel mensen die ik via het bloggen heb leren kennen die ik in levende lijve nog niet zo vaak of nauwelijks nog ontmoet heb , maar waar ik inmiddels wel een klik mee heb. is dat vriendschap?  Ik denk het niet, maar  we zijn op weg , het is een eerste ontmoeting en dat  is een begin. Misschien gaat het groeien en misschien  blijft het gewoon iemand die ik ken via  het bloggen en Facebook.

dyn003_original_448_394_gif_2625965_f576d72fa0e2d990174d7623aeca560bWaar ik heen wil is dat wanneer we  werkelijk zoeken naar relatie , dan is het belangrijk te weten waar je naar zoekt.  Zoek je omdat je eenzaam bent?  dan  geloof ik dat je beter je Facebook  kunt sluiten en een gemeenschap kunt gaan zoeken waar je  je thuis voelt. Waar een kop koffie geschonken wordt en mensen je kunnen aankijken en  waar mensen je serieus nemen zoals je bent. tijd achter  internet en Facebook is dan tijd verdoen.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn.

Wanneer je op zoek bent naar de beste vriendschap ever, dan moet je bij God zijn. Hij  is er die je  ook wil leren inzien wat werkelijke vriendschap betekent. Hij zal je ook helpen om met anderen  bevriend te  raken. Hij roept je op om werkelijk iets te betekenen. veel meer dan een plaatje op de Facebook van een ander. geen getal in een rijtje.  Hij roept je op om handen en voeten zijn voor anderen.

deze wereld hunkert naar vriendschappen. Vandaar dat Hyves en Facebook en twitter ook  zo populair zijn, maar ze is slechts surrogaat. Onecht. Al zijner prachtige dingen uit te halen wellicht, maar  werkelijke vriendschappen vind je in de ontmoeting met anderen. in de kerk, op de straat, in gesprekken. Maar de grootste en mooiste vriendschap is die met Jezus zelf. Hij heeft laten zien wat werkelijk vriendschap is. Hij is er voor jou en wil in contact met je komen.  elk moment  van de dag. iedere dag , altijd!

wat heb je in huis?

Veel mensen lezen mijn blogs. Ik vind het geweldig om dat  te zien en te ervaren.  afgelopen  zaterdag tijdens de opendag van Teen challenge,  de Spetse Hoeve heb ik dat ook weer ervaren.  veel mensen kenden me niet persoonlijk maar wanneer ik me voorstelde  dan was er vaak die blik van herkenning en woorden die bevestigden dat ze me kenden via het bloggen en Facebook.  Erg leuk!

uitleg

Ik wil echter vertellen dat ook ik  niet  altijd zo origineel ben en veel van wat ik geschreven heb, komt uit het werk van anderen.  ik schrijf veel maar lees ook erg veel en soms dan  weet ik niet meer precies waar en wanneer ik het gelezen heb, maar gebruik ik het in mijn eigen woorden.  Een andere keer  weet ik het wel en probeer ik ook zoveel mogelijk te vermelden wat mijn bronnen zijn. waar dit niet lukt laat ik ze vaak achterwege omdat het meestal geen directe citaten zijn.  wanneer iemand  denkt dat ik iets van hem of haar geciteerd  heb dan zou dat best eens zo kunnen zijn. je mag me mailen of hieronder reageren en wanneer dit  idd zo is zal ik dit  gelijk gaan vermelden.

Voor alle duidelijkheid  probeer ik een stukje van mijzelf hier te laten zien. mijn persoonlijke interesses, mijn vragen en gedachten, mijn gevoelens, mijn  passies, wat  mij bezighoudt  beschrijf ik, maar ook mijn persoonlijk zoeken.  mijn ontdekkingen en verwachtingen, maar bovenal vind ik de ontmoeting  geweldig.  Vaak gaat het over een vluchtig medium wanneer we speken over internet, Facebook, twitter en bloggers en dat is het natuurlijk  ook. toch kan  de digitale wereld ook een geweldige bron zijn van informatie.  Van ontmoetingen.

benutten van de mogelijkheden

hoeveel mensen kunnen we bereiken door een kerk te vullen .  een gemiddelde kerk heeft  misschien zo’n 200 bezoekers op een zondag . mijn bereik met een blog is  soms een paar honderd  per week. Ik vind dat idee geweldig.  Natuurlijk is de relatie anders en oppervlakkiger en zal het ook nooit in plaats van moeten komen, maar we kunnen soms mensen raken die zoekende zijn . ik hoor veel verhalen van mensen die zich in mijn  blogs herkennen.  prachtig!

Op dit moment  ben ik ook weer bezig met een  geweldig boek. Ik heb het in een eerder blog ook al genoemd. het boek adem ruimte van  Mathijs Goedegebuure.  En erg interessant boek. Ik wil daar de komende tijd wat  over gaan schrijven en  kijken naar  hoe we onze talenten  kunnen gaan benutten. nadenken over dat wat jij persoonlijk  in huis hebt.

openen en ontdekken

Veel mensen lopen in dit leven aan tegen allerlei  zaken . zaken die ze  weerhouden om werkelijk effectief te kunne n leven. ze  zijn beschadigd geraakt of zien  het allemaal niet meer zo helder  en vragen zich misschien af  hoe ze nu effectief kunnen leven. hoe ze zichzelf kunnen zijn en kunnen groeien en ontwikkelen, herstellen, anders kunnen gaan leven, minder afhankelijk zijn.

Ik heb niet  het idee dat ik alle antwoorden kan  plaatsen en ook niet dat  het boek van Goedegebuure dat zal doen, maar wat ik wel weet is dat  wanneer we  beginnen Bij het Woord van God, Hij ons ook de ogen wil gaan openen wanneer we daar werkelijk voor openstaan.

bijzonder kind van God

Wanneer we  ons richten op  God en wie wij mogen zijn in Hem  zal Hij ons  stukje bij beetje laten zien hoe bijzonder we zijn. Henri Nouwen   spreekt over de geliefde. Wij zijn Gods geliefde kinderen.  Ik vindt dat persoonlijk een van de grootste  ontdekkingen. Dat God mij lief heeft omdat ik zijn kind ben. Hij kent ons beter dan een vader.

Ik heb  soms moeite om mijn kinderen te begrijpen. Maar wat ik zeker doe is dat ik enorm veel van ze houdt.  Daarin is geen verschil. Wel spreek ik elk van mijn kinderen ( <3<3<3<3<3<3 ) aan op de mogelijkheden die ze persoonlijk  hebben,  helaas faal ik  als vader soms in hoe ik met mijn kinderen omga. ( dit zullen ze zeker gaan bevestigen ;-D) Maar God, mijn hemelse Vader  faalt niet. Hij kent me van voor de conceptie. Hij had al een plan voor me  toe ik nog niet  geboren was zelfs voor dat ik verwekt was had hij al een plan voor mij en kende hij mij al. Hij wist  wie ik was en welke eigenschappen  hij mij als mens wilde geven.  welke talenten en gaven.  Wat er nodig was om tot volledige bloei te kunnen komen.  daar wil ik in een volgend  blog verder op ingaan naar aanleiding van 2 Kon 4:1-7 en dit vanuit  het boek Ademruimte van Goedegebuure dus.

nieuw leven of rottend vlees

Ik probeer vak voor mezelf dingen inzichtelijk te maken. Soms door de dingen voor te stellen te visualiseren, mijn gedachten er over te laten gaan of door gewoon met anderen er over in gesprek te zijn en te overdenken hoe ik persoonlijk in bepaalde zaken sta. Ook mijn bloggen op deze site help me daar  bij.

Wat staan we vaak in dilemma met ons zelf doordat we gewoonweg niet goed weten waar we staan.  We hebben niet goed duidelijk hoe we onszelf  moeten zien en niet goed  waar God ons heeft geroepen. Wij zijn Gods kinderen. Hij houdt van ons en heeft ons geroepen om vrij te zijn. God wil niets liever dan dat wij tot volledige bloei komen in en met ons leven.

We hebben vaak allerlei gedachten over hoe God ons ziet die gebaseerd zijn niet direct op Gods woord, maar op dat wat mensen vinden, wat ze over ons zeggen of wat we denken wat ze over ons zeggen of denken. We laten onze gedachten  bepalen door wat anderen in gods naam uitspreken over ons leven. Allemaal zaken die misschien best goed te noemen zijn op momenten, maar die ons soms  afhouden van wie we werkelijk  mogen zijn in Christus.

God heeft ons geroepen tot een nieuw leven. Een leven ten volle. Een opstandingsleven. Veel mensen blijven echter hangen in het oude leven van weleer.  Ze blijven  veelal verlangen naar bepaalde tijden en willen niet  zien hoe bepaalde zaken een invloed hebben op wie ze zijn door vast te houden aan deze zaken uit het verleden. Ze herinneren zich tijden van vroeger en verheerlijken die wellicht als iets moois wat in wezen gewoon slecht gedrag was of  ze houden vast aan bepaald gedrag omdat hen dat een bepaald gevoel of reactie opleverde die teweegbracht wat ze op dat moment  wilden.

Van de week las ik op twitter een berichtje van Jan Pool: de reden dat  zoveel christenen niet echt ’het leven’ leiden dat God voor ze bedoeld heeft, is omdat ze niet echt gestorven zijn. Vanmorgen in de evangelische gemeente te Winschoten, Immanuel, werd ons door kinderen geleerd dat wanneer we ons in een garage bevinden we nog steeds geen auto zijn. Ik voeg daaraan toe dat wanneer we ons in Mc Donalds bevinden we nog steeds geen  hamburger zijn en wanneer we naar de kerk gaan betekent dus ook niet dat we  christenen zijn.

De vraag of we nu wel of niet  gestorven zijn lijkt  misschien vrij gemakkelijk te zijn, maar is  voor sommige mensen toch vrij ingewikkeld, ze zijn wel in bepaalde delen gestorven, maar zijn ze dan ook volledig gestorven?  Veelal durven mensen gewoonweg niet echt toe te geven dat ze God niet in alles durven of willen toelaten. Ze geloven God niet ten volle.

Ik wil de vraag of iemand nu wel of niet  een christen is  niet bij de ander neerleggen, maar het gewoon ook persoonlijk houden . dat betekent  dat ik  moet zeggen dat  er gaandeweg mijn leven , ik tot de ontdekking ben gekomen dat er  steeds weer zaken zijn die ik  als nog moet overgeven. Telkens weer komen oude stukken oud leven en oud zeer voorbij die mij aankleven.

Ik geloof dat leven met Christus een proces is van blijvende overgave aan God. Wanneer we Jezus leren kennen geven we veelal wat we  hebben aan Hem, maar gaandeweg komen er meer dingen aan het licht die we wel overgegeven zouden hebben als we geweten hadden dat het eer was, maar we kennen onszelf niet zoals God ons kent en dus brengt hij ze gaandeweg aan het licht. Op Zijn tijd en op zijn manier. Hij neemt ons mee op een weg die niet gemakkelijk is, al willen veel gelovigen ons dat doen geloven. God leert ons op die weg  steeds meer over wie we zijn en hoe we onze eigen ideeën  en gedachten achter ons kunnen laten om te erkennen dat Gods gedachten veel beter zijn dan de onze.

Dood betekent dat we niets  kunnen doen. Misschien is ons lichaam er nog, maar het  enige  wat dat lichaam ons dan nog geeft is kou en een stinkende , rottende geur en uiteindelijk zal zelfs het lichaam  er niet meer zijn, dat is dood. Leven  betekent dat er  groei en ontwikkeling is, er is warmte en energie.

Wanneer we met Christus leven , opgestaan  zijn uit de dood  is er leven  dat in ontwikkeling is. Misschien niet altijd gemakkelijk maar wel in ontwikkeling. De vrucht van een leven met God is niet zozeer wat  we doen of hebben gedaan, maar  misschien juist wat we  niet doen omdat we immers gestorven zijn.  De opstanding met Hem geeft ons leven. Daar hoeven we niets voor te doen. Dat wordt ons geschonken.

De praktijk leert mij in ieder geval dat ik veelal toch weer wil gaan doen. Doen om mijzelf te bewijzen, mijzelf te bewijzen ten aanzien van de ander, ten aanzien van God. ik wil graag laten zien hoe flink ik wel niet ben, hoe slim en aardig. Ik wil graat aantonen hoe zo’n geweldige gelovige ik in wezen ben, helaas zijn dit dode werken en geen levende werken.

Een leven met God door jezus christus is een leven waarin we aanvaarden dat we door God geliefd zijn. Hij heeft ons lief en wil met ons in relatie leven Hij verlangt er naar om met ons te communiceren. Wanneer ik me dat bewust word dat hij werkelijk door de heilige Geest tot mij wil spreken doormiddel van Zijn woord,  door gebed,  door anderen om mij heen dan ervaar ik  meer van Zijn Leven in mij. Ik word me dat meer en meer bewust. 

Van daaruit laat ik ook de dingen die me aankleven vanuit het oude leven  gemakkelijker los. Het valt  dan van me af  zoals het vlees  van de botten valt. Van daaruit zullen we gezien worden in een ander gedaante.  Niet  slechts straks maar nu al in dit leven. Niet als een skelet, maar  ik bedoel als  mensen  die anders zijn in deze wereld.  Als mensen die iets hebben wat met geen geld te koop is. Mensen die vrij zijn, zichzelf kunnen zijn, open , eerlijk, transparant.

Soms hoor ik van mensen dat ik zaken aardig weet te omschrijven , dat ik echter in mijn gewone leven  vaak anders reageer dan wat ik schrijf in mijn blogs.  Helaas is dat waar.  Soms ben ik net een mens. Soms kleeft het oude  vlees nog aan me, maar ik weet dat ik met Christus gestorven ben en met heem ben opgestaan .  dwars door al mijn dode werken mag ik weten dat hij mij geroepen heeft om anderen  te bemoedigen in blijmoedigheid.  Het mooie  is dat ik daartoe vanuit mijn oude leven  nooit in staat zou zijn en  juist zou vervallen in scepticisme en negatieve kritiek, maar in Christus  leer ik stap voor stap en meer en meer  het oude los te laten en zijn positiviteit  te aanvaarden. Ik leer meer en meer mijzelf zien zoals Hij mij ziet. 

Vriendschap, Ontmoeting, Relatie!

Ik heb in mijn leven gemerkt hoe belangrijk  vrienden zijn.  persoonlijke vindt ik dit een van de belangrijkste dingen in het leven .  voor mij geld niet zozeer hoe veel gezamenlijke interesses dat er zijn of wat je samen hebt meegemaakt, al spelen deze dingen vaak wel een enorme rol in vriendschappen.

Ik kan niet zonder vrienden.

Mensen kunnen niet zonder vriendschappen.  Natuurlijk  zijn er mensen die zonder vrienden leven, maar uiteindelijk geloof ik dat mensen zonder vrienden niet werkelijk geleefd hebben.  hoe zou je immers  kunnen delen als je niemand hebt? Delen is een van de elementen die vriendschappen belangrijk maken. wat een relatie überhaupt belangrijk maakt.

Vrienden doe je in je leven ergens op. soms op plaatsen waar je ze verwacht en soms  zomaar ineens  zijn ze er . je ontmoet ze ergens en ze gaan nooit meer weg. Niet meer uit je leven tot een van de beide overlijdt of je ontmoet elkaar  uiteindelijk misschien niet meer zoveel, maar ze blijven altijd in je gedachten tot  het moment dat het er op aan komt. immers dan zijn je vrienden er voor je.

Je leert je vrienden kennen als het moeilijk wordt.

Er wordt wel gezegd dat je je  vrienden leert kennen  wanneer het  moeilijk wordt in je leven. ik geloof dat dat waar is.  als het donker is in je leven ontdek je wie je vrienden werkelijk zijn.  ik heb persoonlijk ontdekt dat je soms mensen om je heen hebt van wie je verwacht dat ze je  bij zullen staan als je dreigt te stikken in de een of andere situatie die je niet onder controle hebt. Veelal staan dan juist je ware vrienden op. 

Bij mij  waren het  vaak mensen van wie ik het niet had verwacht en die er toch voor me waren. Die het vaak ronduit met me oneens waren in keuzes die ik heb gemaakt en desondanks mij hebben geaccepteerd zoals ik was/ben.  anderzijds heb ik ontdekt dat  veel mensen vriendschap een andere inhoudt geven.  wanneer mensen het met elkaar oneens worden in zaken vallen veel zogenaamde vriendschappen uit elkaar.

De kracht van ontmoeting

Juist dan in is  het nodig om met elkaar in gesprek te blijven en elkaar te ontmoeten op een dieper niveau. Ik bedoel daarmee niet dat we elkaar  met Bijbelteksten om de oren moeten slaan, maar dat we zouden kunnen proberen ons in te leven in de situatie waarin de ander zich bevind en hem of haar de ruimte  te geven om zich uit te spreken zonder daarbij een veroordelende houding  aan te nemen. Tegelijk zou je misschien jouw verhaal kunnen vertellen zonder daarbij veroordelend te zijn.

Ik geloof in de kracht van relaties. Mijn persoonlijke relatie met God  door Jezus is voor mij enorm belangrijk natuurlijk, maar ook de relatie met vrienden die ik  ook heb.  mijn vrienden  hebben niet altijd mijn moeilijke moment op kunnen lossen voor me, ze hebben het soms zelfs niet  lichter gemaakt  toen het donker was, maar ze waren in het donker wel bij me en lieten zo nu en dan even horen dat ze er waren.

 Welk een vriend!

Ik heb de afgelopen jaren door omstandigheden ook veel mensen verloren die ik als vrienden heb gezien. Jammer. Misschien ben ik  zelf ook niet zo’n goede vriend geweest voor sommige en andersom er zijner bij die ik op enorm heb gemist als vriend.  Voor wie ik er gewoon nog altijd zou willen zijn, maar waarmee het contact verbroken is dor omstandigheden. Toch geloof ik dat vriendschap iets bijzonders is en dat echte vriendschappen zullen blijven. Niet direct altijd aanwezig , maar als er nood is en we zouden een beroep doen op bepaalde mensen  zullen ze er  zijn.

Ik geloof  dat wij  mensen vaak enorm falen in het werkelijk een vriend zijn voor de ander.  ik moet denken aan het oude lied: welk een vriend is onze Jezus. Die in onze plaats wil staan. Welk een voorrecht dat ik vrij tot God  mag gaan. hierbij een prachtige versie van kraayenoord

Zegening van oprechte vriendschap.

ik wil vrienden met je worden/zijn.  gebrekkig uiteraard. Ik ben slechts mens, maar wil wel met je delen waar ik dat kan.  Wanneer ik tekort geschoten ben in je richting, mag je het me  zeggen . ik wil graag met je in gesprek daarover.  Wanneer we elkaar op de en of andere manier zijn misgelopen  en we zijn uit elkaar gegroeid, weet dan dat ik  er naar uit zie  om weer contact te bouwen.  afgelopen  paar jaar  een aantal mensen  gemist, misschien jij mij ook.  reageer gewoon op mijn blog, mail me, bel me, ik kijk er naar uit jouw te  (opnieuw) ontmoeten. ook mag je me naatulijk volgen op de social media.(hyves, twitter, facebook )leuk omje ook daar tegen te komen en je evt. toe te kunnen voegen.

Tegelijk enorm veel nieuwe vrienden gemaakt het afgelopen jaar.  mensen jullie zijn naast mijn gezin de grootste zegen die God me heeft  geven in het afgelopen jaar. ik heb gemerkt dat ik steeds meer lucht krijg om weer te doen waar ik voor geroepen ben. dat ik weer  kan doen waar ik jarenlang reeds naar verlang. Dank voor de ruimte en geduld. Ik ben God enorm dankbaar  voor de gave van vriendschap. Ik ben hem dankbaar voor de vrienden die ik heb in mijn leven.  Ik ben dankbaar voor Zijn liefde die ik oa door  mijn vrienden ontvang.

 

 

 

 

 

Wanneer ik tekort geschoten ben in je richting, mag je het me zeggen .ik wil graag met je in gesprek daarover. Wanneer we elkaar op de en of andere manier zijn misgelopen en we zijn uit elkaar gegroeid, weet dan dat ik er naar uit zie om weer contact te bouwen. afgelopen paar jaar een aantal mensen gemist, misschien jij mij ook?

We zijn er voor elkaar, om elkaar te hellupe nietwaar?

 

Mensen kunnen ons soms diep verwonden. Ook mensen die we vertrouwen doen dat  soms.  De pijn lijkt erger en de wond dieper als we verwond worden door  mensen die we vertrouwen. Mensen die zich onze  vrienden noemen of ons broeders en zusters in de kerk. 

Wanneer mensen ons  pijn willen doen die we niet kennen  of die ons emotioneel niet of nauwelijks raken is er  eigenlijk niet zo veel aan de hand. Vervelend als iemand ons  niet leuk vindt of aardig. Jammer als  ze een keer op ons hebben gescholden. Even  diep ademen , de schouders ophalen en weer doorgaan. Dat is meestal gauw  weer voorbij. Maar als het dichterbij komt dan kan het een enorme impact hebben ons  leven en alles daarin .

Ik geloof dat wij als Christenen ons ook niet goed realiseren hoe erg het is als wij mensen aan de kant zetten om wat voor redenen dan ook.  Wanneer we kritisch zijn naar mensen en ze beoordelen op hoe ze dingen doen in plaats van met ze te leven en ze te ondersteunen. 

Ik geloof dat  wij als christenen een bijzondere taak hebben die we  vaak uit het oog verloren hebben. ik geloof dat we de naaste lief moeten hebben.  veelal hebben wij in gedachten schijnbaar dat onze naaste liefhebben iets is van  geld in de kerkbuidel doen of  meedoen aan de postcode loterij.  Twee vliegen in één klap zeggen we dan.  Is dat liefhebben van je naaste?  Of is dat liefhebben van je zelf? 

Ik geloof dat liefhebben van de naaste is, dat we diegene die om ons heen zijn lief moeten hebben. dat is natuurlijk onze familie en vrienden, maar  ik geloof dat hier verder wordt gekeken dan slechts dat.  Wie is onze naaste? Ik geloof dat het de armen zijn die nauwelijks rond kunnen komen. ik geloof dat het de ouderen zijn die zelf hun tuintje niet meer kunnen doen, ik geloof dat het de kinderen zijn in de straat die te weinig aandacht krijgen. ik geloof dat het die zwerver is in je portiek, de dronkaard die naast je deur heeft gekotst. 

We weten vaak niet wat er achter de gezichten schuilt aan verhalen. Wat er in hun gedachten speelt. Waarom ze bepaalde  keuzes  hebben gemaakt  en waarom ze dingen doen.  vaak veroordelen we ze al zonder ze te kennen. we beschadigen hen door   het negatieve beeld dat ze misschien van zichzelf hebben ook nog eens te bevestigen. 

Mensen  zijn op zoek net als jij en ik. op zoek naar liefde en bevestiging van de positieve dingen in hun leven. van wie ze  zijn.  er is honger,   enorme honger bij de mensen om ons heen naar  de Zin van het leven.  ieder mens verlangt in wezen naar  geborgenheid en troost, naar rust en herstel. Naar genezing van de wonden die ze hebben opgelopen in het leven. veelal aangedaan door  mensen die ze liefhadden.

Ik kan enorm kritisch zijn op de kerk en zijn manieren, maar ik geloof ook dat de kerk de plaats is waar mensen werkelijk herstel zouden moeten kunnen vinden. Omdat ze eenvoudig weg de plek is die God ons daartoe gegeven heeft.  We zijn er voor elkaar om elkaar te hellupe,  niet waar?  Laten we de kerk blijven herinneren aan die taak.  Jezus heeft ons  voorgeleefd hoe we de mensen zouden moeten benaderen. In ontmoeting met elkaar ontmoeten we Hem en groeien we in gemeenschap. Dat is wat ik geloof.

Iedereen zoekt naar liefde…

Vriendschappen zijn belangrijk voor mensen.  ik moet denken aan het lied wat zegt : iedereen zoekt naar liefde, trouw die nooit teleurstelt…(opwekking 680) wanneer je dit lied geluisterd hebt zien we dat het niet gaat om  hoeveel mensen je kent. Dat het niet gaat om hoeveel volgers je hebt op Hyves, Twitter of Facebook. Hoewel ik enorm kan genieten van deze zaken, zijn ze niet werkelijk belangrijk.  het gaat niet om de kwantiteit in relaties, maar om de kwaliteit.

Veel mogelijkheden, toch eenzaam.

Veel mensen zijn eenzaam tegenwoordig.  De populatie is groter dan ooit en  er zijn meer dan ooit  mogelijkheden om met  anderen in contact te treden en toch zijn er meer eenzame mensen dan ooit te voren.  We hebben  vriendschappen nodig. Maar  we hebben goede vriendschappen nodig in ons leven. we hebben het nodig om mensen te ontmoeten.  met elkaar in contact te staan zonder  dat we allerlei verwachtingen van ze hebben.

Wanneer we Jezus kennen in ons leven, wanneer we werkelijk navolgers zijn van deze Ene Vriend, dan leren we dat het niet gaat om wat  vrienden voor ons kunnen doen, maar dat het er om gaat wat wij voor onze vrienden kunnen betekenen. wanneer je denkt dat het goed is om veel vriendschappen te hebben bedenk dan wat  dat inhoudt voor je vriendschappen. Hoe close kun je met  heel veel vrienden zijn? ik geloof dat  het beter is een goede vriend te hebben die eerlijk is en oprecht dan  1000 die  van alles van je vragen maar  die niet bereid zijn jouw iets te bieden. (spreuken 18:24)

Focus en nieuwe netwerken.

Vriendschappen, relaties, ontmoetingen zijn belangrijk. Jezus laat zien  hoe hij een bepaalde groep mensen  volledig de aandacht geeft . waarmee hij vrienden werd. Had Jezus dan niet meer vrienden? natuurlijk wel, maar zelfs hij focuste zich op een aantal mensen om van daaruit in relatie te kunnen groeien en gemeenschappen te bouwen.

Iedereen heeft iemand nodig en Jezus wist dat ook. Wanneer er telkens nieuwe mensen ingeschakeld worden  zien we nieuwe netwerken ontstaan. telkens worden deze nieuwe netwerken terug gebracht naar hem persoonlijk. Hij was en is die ene schakel waardoor wij tot God kunnen komen.

God heeft het verlangen om ons mensen met elkaar in contact te doen staan op een hele specifieke wijze.  De gemeenschap in Jezus Christus is een stukje van Gods genade op deze aarde.  Goede vriendschappen en relaties in Hem zijn een stuk van Gods koninkrijk op deze aarde.

Evangelisatie is geen  vriendschap

Nu wordt er op allerlei wijze  geëvangeliseerd tegenwoordig.  En ik geloof ook dat heel de wereld zou moeten weten wie Christus is, maar ik geloof dat dit  alleen  mogelijk is wanneer ze ook daadwerkelijk Christus ontmoeten. wanneer ze in ons , door het bouwen aan relaties, vriendschappen en ontmoetingen leren ze Christus kennen. 

wanneer iemand  zoekende is en wij brengen  iemand een prachtig verhaal over God en  vertellen wat Jezus heeft gedaan , maar er vindt geen ontmoeting plaats, we bouwen niet  aan een relatie met deze man of vrouw dan is er niet echt sprake van een ontmoeting .  niet met ons en  ik vraag me af of er wel een ontmoeting plaats zal vinden met God zelf.  Ik denk dat God  op allerlei wijzen werkt  dus ik zal niet ontkennen dat God ook  doorwerkt wanneer wij  soms niet  werkelijk betrokken zijn, maar ik geloof dat wanneer wij werkelijk inzet tonen en  bereid zijn de ander te zoeken  en vriendschappen te sluiten dat er  meer mogelijk is dan we kunnen beseffen.

Familie en vrienden

In Christus worden we als het ware broers en zusters. We hebben een familie band.  Dit is  in wezen nog closer dan  vriendschappen. We worden aan elkaar gegeven.  toch is het belangrijk ook in  deze prachtige familiare band een of aantal vrienden te hebben  om mee te delen.  Om niet alleen te staan.

We ontdekken Christus meer en meer als we  in anderen een stukje van Hem zien. veelal zien we dat in  mensen die beschadigd zijn omdat we hen  tot dienste kunnen staan. Zij hebben immers niets te geven en wanneer we vrienden willen worden  kunnen we dat dan niet beter doen bij mensen die ons nodig hebben, maar die ons niets te bieden hebben?  laten we dan niet juist zien dat we werkelijk ook een vriend zijn?

Vriendschappen zonder bijbedoelingen

Wanneer onze insteek is om (opr)echte vriendschappen aan te gaan  zonder bijbedoelingen, dan laten we pas werkelijk zien wat liefde is.  ik geloof dat veel mensen  juist moe zijn van vriendschappen omdat ze  als het er op aan komt vaak gebruikt of misbruikt zijn door hun vrienden.  wanneer ze dachten een vriend te hebben gevonden dan  was daar altijd wel iets wat er tegenover heeft moeten staan. 

Niets voor niets hoor je zo dat mensen zeggen dat er niemand werkelijk te vertrouwen is.  veel mensen zijn in wezen diep teleurgesteld en  denken dat er altijd iets tegenover  vriendschap  moet staan.  Altijd iets meer dan  er gewoon te zijn.  ook christenen  gaan met anderen om  de ander te overtuigen van hun gelijk. ze willen  vrindschappen aangaan om zo de andere te bekeren of hun mening  op te dringen.  Dit is geen ontmoeting.

Openstaan voor de ander

Ontmoeten is wanneer we open staan voor de  ander en hen  benaderen zoals ze zijn.  wij hoeven  niets en zij  hoeven ook niets . wij zijn vrije mensen  , met een vrije wil.  Zelfs subtiele benaderingen over wat je van hen zou  moeten verwachten staat ontmoeting in de weg.  Wanneer we werkelijk willen ontmoeten staan we  voor de ander klaar en luisteren oprecht naar hen en wat hen beweegt. Zelfs wanneer ze faliekant anders denken dan wij  mogen ze dat uiten. Wij  vertellen hen slechts wat wij persoonlijk ervaren hebben in ons leven zoals ook zij dat aan ons vertellen.  Gewone gesprekken met elkaar.

Wanneer we  met elkaar omgaan vanuit  relatie  en niet vanuit  het opdringen of manipuleren van de waarheid om er  ergens een soort van winst uit te slaan, zijn we werkelijk in staat om mensen te ontmoeten  op hun niveau en kunnen we ook oprecht  een stukje zien van wat er in hun leeft en zij ook langzaam maar zeker een stukje van ons. Echtheid is de sleutel tot relatie met de ander.

Transparantie

Op deze wijze zullen we groeien in vriendschappen. Wellicht niet direct in aantal, kwantiteit, maar zeker weten in kwaliteit.  Wij zullen waarschijnlijk andere inzichten krijgen. sommige gelovigen zijn daar  enorm bang voor  omdat ze angstig zijn de waarheid te verliezen, maar ik geloof dat we juist de waarheid zullen vinden als we open zullen staan voor wat Gods Geest in deze relaties wil gaan doen. wanneer we de waarheid verkondigen in alle waarachtigheid door transparant te zijn en onszelf te laten zien op /in onze kwetsbare momenten.

 

alles?

Jan de oude dropt min of meer de vraag : hoeveel is alles?  in de kerk wordt gesproken over het volgen van Jezus en over je leven geven voor Hem. overgave en het dienen van Jezus. Maar wat is nu werkelijk alles geven om Christus wil.

Er is een tijd geweest dat ik theologie ging studeren (waar ik overigens wel aan ben begonnen en uiteindelijk nooit heb afgemaakt) met als reden dat ik God wilde zoeken en doen wat Hij van me vroeg.  Toch wilde ik niet echt alles geven. ik had een eigen zaak en vond de dingen die ik deed nogal belangrijk.  dat ik daar mee ben gestopt was niet omdat ik er voor heb gekozen, maar omdat het niet  anders kon of ik zou failliet gaan.

Ik zei met mijn mond dat ik alles voor God zou doen, maar in wezen wilde ik  mijzelf slechts bewijzen. Ik wilden me bewijzen in  de dingen die ik deed, in wat ik wist, in hoe ik het deed en in mijn inzet voor de dingen die ik deed.  Het ging dus om een hele hoop zaken in mijn leven. ik heb uiteindelijk alles op moeten geven. ik heb mijn huis, mijn zaak, mijn baan, vrienden en uiteindelijk zelfs de kerk waar ik  best gezien werd op moeten geven.

Toch was dit niet alles.  ik geloof dat God ons vaak in situaties leid waarin hij ons laat zien dat het niet zozeer gaat om opgeven of iets anders gaan doen, maar om je houding, je hartsgesteldheid. De heer Jezus was in zijn hele leven slechts gericht op Zijn Hemelse Vader. vanaf zijn geboorte tot zijn  dood stond zijn leven in teken van dienstbaarheid. Hij gaf alles . allereerst zijn leven bij God de Vader, maar daarna uiteindelijk ook zijn leven op deze aarde om ons te dienen.

De vraag is nu niet of we de dood in zouden moeten, maar of we bereid zijn ons leven op te geven voor Hem.  of we ons willen laten leiden door Gods geest. Vaak doen we daar mijns inziens nogal moeilijk over. We zeggen dan dat het nogal ingewikkeld is om God te volgen. Dat het niet gemakkelijk is om te doen wat God van ons vraagt en zo zoeken we excuses om maar niet echt  te dienen.

Zijn we wel werkelijk bereid om Hem te dienen? Dat is mijn vraag hierbij of zoeken we net zolang woorden in de Bijbel, luisteren we naar grote namen om  slechts dat te  doen wat ons het beste uitkomt.  Ik geloof dat we  graag voor eigen parochie spreken in plaat voor Gods koninkrijk.  Dat we graag onze eigen eer willen redden of dat we graag door anderen geëerd zouden willen zijn, maar ik geloof ook dat wanneer we werkelijk God liefhebben  hij ons zal vormen door  soms diepe dalen van  het leven om ons te laten zien dat we op hem kunnen bouwen. dat hij de rots is, het fundament, onze zekerheid, zodat we  kunnen leren om los te laten aan dit aards bestaan e de stap meer en meer te maken in / naar zijn koninkrijk.

Loslaten stukje bij beetje. God weet dat het voor ons niet gemakkelijk is om het allemaal in een keer te doen soms. Hij helpt ons daar dan bij, maar toch zullen wij zelf daarin stappen moeten blijven nemen. Wanneer we ontdekken dat nog niet alles van ons is overgeven aan Hem  zullen we hier mee aan het werk moeten, dan zullen we ontdekken dat we wanneer we die stappen maken steeds meer inde vrijheid komen te staan. Dat we groeien in volwassenheid.

Please, avoid being normal.

Ik las dit op twitter onder het persoonlijk kopje van Jan Lok (die ik verder niet ken overigens)die zich @ideeidea noemt op twitter. Zijn motto zette me even aan het denken. Moeten we nu als christen juist normaal doen of juist anders zijn in deze wereld.  enerzijds is normaal vaak al gek genoeg misschien, anderzijds is normaal  met de  flow meegaan. 

Go with the flow

Ik denk dat het goed is om met de flow mee te gaan maar niet met de flow die de wereld ons  zegt dat we moeten gaan.  de wereld wil ons doen geloven dat extraordinair de trend is dat we er op onze 5oe er uit moeten zien alsof we 20 zijn en dat 50 kil de gewichtsnorm is waar iedereen eerder 80 of als ik van mezelf uitga, 100 kilogram weegt.

Wat is normaal. Moeten we nu zo normaal zijn als we kunnen?  Ik geloof dat de kerk vaak niet normaal genoeg is.  het lijkt er op dat wanneer mensen elkaar in de kerk begroeten ze  hele andere mensen dan wanneer je ze op de werkvloer tegenkomt of als ze op de koffie komen. ze spreken de tale kanaäns zeg maar.  hier zou normaal doen mijns inziens iets zijn waar anderen baat bij zouden hebben.  doe maar gewoon dan doe je gek genoeg.

herkenbaar zijn.

Anderzijds wanneer je aan het werk bent hoe herken je de christen dan? Als ze dan juist normaal zijn en mee doen met wat de Andere collega’s doen en zeggen vallen ze niet op. Juist hier zou een christen mogen uitblinken in het niet normaal zijn. ik bedoel daarmee echter niet in taalgebruik, maar in de omgang met anderen. in hoe ze  over dingen nadenken en keuzes maken in het leven. over wat ze te vertellen hebben.

het gaat er niet om om indruk te maken op anderen. het gaat er niet om op te vallen. Een buitenbeentje te zijn, maar het gaat er om dat anderen Jezus in jou herkennen. dat mensen zien wat het inhoudt om Hem te volgen. dare to be different!

navolgers zijn

Hoe kunnen we werkelijk navolgers zijn van Hem als niemand ziet wie we navolgen in hoe we ons gedragen. We hoeven geen mensen te veranderen, dat kunnen we ook niet, maar we kunnen wel mensen als het ware uitdagen om na te denken over wie ze zijn en te kijken naar wie wij zijn in Christus.

Dat is best een verantwoordelijkheid die we als gelovigen hebben te dragen.  We moeten  niets, maar is er het verlangen om  te ontmoeten. is er het verlangen Jezus bekend te maken door wie je bent?  ik vindt dit soms behoorlijk lastig hoor. Het is zo gemakkelijk om je vromer voor te doen dan je bent. of juist helemaal niet en gewoon met anderen mee te praten in de kantine op je werk bijvoorbeeld of als je in een groepje op school staat.

ken je identiteit

Ik geloof echter dat wanneer we gewoon onszelf  zijn we de minste moeite hebben anders te zijn.  onszelf zijn is anders dan de anderen. immers iedereen is ergens op zoek naar identiteit. Onze identiteit ligt  in Christus in Hem mogen we ons kinderen van God noemen. Wanneer we onze identiteit afmeten aan anderen, of wat anderen van ons vinden dan zijn we aan hen gelijk.

Ons leven is meer in balans als we Jezus volgen. We  mogen zijn wie we zijn en leven vanuit zijn liefde. We zijn anders. We weten wat liefde is, we weten wat hoop is, we mogen iets betekenen voor anderen. wanneer we ons openstellen voor Hem zijn we anders en eigenlijk heel normaal. Misschien te normaal voor sommigen, maar juist authentiek voor anderen. we mogen weten dat we uniek zijn en gewild. Is dat normaal? Nee dat is extra super geweldig!