Tag: twijfel

Vastklampen of loslaten

Geloven we dat  Gods waarheid ons leven zal verrijken? Geloven we dat er MEER is dan we zelf ook maar  kunnen  zien of inschatten? Geloven   dat God zal voorzien? Zomaar even wat vragen die mij  door het  hoofd zijn geschoten deze ochtend.  Wat is Gods plan met  mensen, met mij zelf.

ik bedoel dit niet direct van  wat is nu direct wat God  wil dat ik doe, maar indirect inde zin van : hoe richt ik mijn leven in naar Gods bedoeling?  Ik denk hierover na naar aanleiding van het boek Ademruimte . dit is een boek welke me enorm aanspreekt op dit moment. het treft me daar waar ik het op dit moment even nodig heb.

twijfel

een van de vragen die bij me opkwam en me het meest treft is; wat nu als ik het helemaal mis heb? ik bedoel daarmee dan wat als ik het mis heb met mij  gedachten, ideeën  aangaande mijn persoonlijke roeping.  Twijfel dus.  Wat nu als alles anders gaat dan ik  gedacht had?

ik moest even terug denken aan het moment dat ik het werkelijke besef had dat ik iets moest gaan ondernemen om God te dienen in mijn leven. om invulling te geven aan mijn roeping. Ik wist niks af van wat nu precies roeping was.  ik had een beeld, een gedachte, een gevoel dat ik iets moest doen wat ik zelfs nog niet eens onder woorden kon brengen, maar waaraan ik wel moest beantwoorden.

Ik heb dit  gedaan en ben  zoals het in de kringen normaal was als het ging om roeping naar de theologische Hoge school gegaan. Niet mijn ding dus . dat werd al gauw duidelijk. Toch heeft het de eerste aanzet gegeven om toch veel meer richting pastoraat te  gaan.  van daaruit  ben ik meer die richting op gegaan.  Via via op de meest vreemde wijze  tot op dit moment  bij Teen Challenge aangekomen.

Helderheid?

Ik wil er mee aangeven dat het allemaal  niet zo  helder is misschien wat we  zullen moeten doen als het gaat om roeping. Ik geloof echter dat we die stem, dat beeld wat God ons geeft, die gedachten en gevoelens om  iets  te doen niet moeten verstoppen, maar  leven d moeten houden.  In het boek schrijft Mathijs Goedegebuur  over het verschil  tussen de wereld als akker en de wereld als begraafplaats.  In de akker zaaien we en in een begraafplaats stoppen we de dingen om het nooit meer tevoorschijn te halen.

Wat gaan we doen? ik wil  niet mijn gaven en talenten verstoppen om ze nooit meer te kunnen zien, maar ze  ook niet koesteren en voor mijzelf houden. Ik wil het zaaien en delen zodat het meer gaat worden.  dat betekent  in zekere zin ook dat we het een tijdlang los zulle moeten laten . dat we  zeggen : God ik  leg het hier neer en  wilt U  het levenskracht geven om op  te komen en het  vruchtbaar laten zijn.

Zaaien of begraven

De angst die we als mensen hebben is misschien wel dat we het wel willen zaaien, maar dat we bang zijn dat er niets mee zal gebeuren.  Dat God ons zegt dat we het  in goede grond moeten doen, maar  dat we niet weten of de plek die God ons aanwijst  niet zulks goede grond is .

Abraham werd uitgedaagd om te offeren . niet zomaar een offer te brengen maar het meest kostbare wat hij bezat.  Zijn zoon.  Dit was  werkelijk een offer omdat alles wat God belooft had in Izaäk  werkelijkheid was geworden .  God had Abraham geroepen om tot een groot volk te worden, maar zijn vrouw  en Hij hadden nooit kinderen gehad. en nu… oud en grijs , vroeg God hem om de belofte  op te geven. neer te leggen en te verbranden.  Op te offeren…! Wat een raar voorstel, maar God liet zien dat Hij de voorziener was. dat Hij het beste met Abraham, met de mens wilde. Dat Hij al  een lam in de voorbereiding had gedaan en gebracht had bij een  bos om te worden geofferd.  God voorzag zelf.

opoffering

Durven wij dat ook? durf jij op te geven wat je dierbaar is? durf je  God te geven wat het meest belangrijk is in je leven? durf je  tegelijk te erkennen dat dit misschien wel erg moeilijk is maar te geloven dat God zal voorzien?

Ik las in de tekst waarin het gaat over dit offeren van Abraham (genesis 22) het volgende:  ‘Op de berg van de HEER zal erin voorzien worden.’ vrs 14 wat mij zoiets zegt als: soms worden we naar moeilijke plaatsen gebracht om  zo door God als het ware uitgedaagd te worden om dat wat we  hebben bereikt, gekregen, behaald over te geven of op te geven om het   van daaruit opnieuw te mogen ontvangen.   Dat is zaaien.   Begraven is willen behouden wat je hebt. Vastklampen aan en niet durven of willen loslaten en het  daardoor te  verstikken.  Je dood als het ware dat wat je gegeven is en zult het wel moeten begraven .  je kan niet  rond blijven lopen met iets wat dood is zonder er zelf dood aan te gaan.

Doodgeknepen of ten volle leven

Ik geloof dat er  veel mensen zelf dood zijn gegaan doordat ze hun dromen  zo vastgeklampt hebben en doodgeknepen, in eigen beheer hebben willen houden dat het niets heeft gebracht. Anderen hebben begraven wat ze hadden en het heeft ook niets gebracht, maar ze leven nog.  Ik wil echter  leven ten volle. Niet mijn talenten begraven, maar ze  te zaaien in goede grond. In vruchtbare aarde zodat ze zal opkomen en vrucht dragend, meervoudig zelfs.

Heer ik geef mijn hart, mijn leven en alles daarin aan U terug.  ik zaai mijn leven in Uw Akker, goede grond welke U zal begieten en zal voorzien van de grondstoffen die  nodig zijn.  Heer leer me de tijd te nemen om  het te laten ontkiemen en te laten groeien . Heer geef het de kracht om te leven zodat het vrucht zal dragen. God van Leven, God van Liefde ik hou van U. Amen

 

are you chicken?

Veelal roepen we dat iedereen zijn eigen leven  kan bepalen. Het leven is maakbaar is een term die we veel tegenkomen tegenwoordig.  Ik geloof niet dat het leven maakbaar is.  veel zaken in onss leven zijn niet maakbaar.  Ik moet denken aan wat mijn vader vroeger  altijd zei: willen is kunnen. Als je maar wil dan kan je het ook.  hoewel ik mijn vader geweldig respecteer was dit een  onbewuste leugen.   Niet alles wat we willen kunnen we ook.

Ik geloof echter wel dat we als mens invloed  kunnen uitoefenen op het leven wat we leiden.  Wanneer we blijven zitten in de situatie waarin e zitten zal er niks veranderen.  als we  doen wat we aaltijd al deden zal de uitkomst altijd ongeveer het zelfde zijn.  wanneer  ik mij middelmatig geef aan mijn  werk zal de uitkomst  ten aanzien van mijn werk ook middelmatig zijn. wanneer ik  me niet in iets verdiep zal ik er ook geen kennis van krijgen.

Veel mensen  zijn verlamd geraakt in hun leven. ze hebben allemaal hele goede redenen  om stil te staan in het leven, om lamgeslagen te zijn, maar om te vliegen zul je de vleugels moeten uitslaan.  Om te  lopen zul je van de bank op moet staan en in beweging moeten komen.  het kan echter best moeilijk zijn om in beweging te komen, om beslissingen te nemen in je leven.  immers  keuzes maken  maakt dat je soms ook niet meer terug kunt.  Je hebt immers een bepaalde keuze gemakt.  En wat nu als je de verkeerde keus gemaakt hebt?

Twijfel maakt het leven niet  duidelijker. Je leven veranderd pas werkelijk als jij ook daadwerkelijk stappen durft te zetten tot verandering. Keuzes  geven richting, een doel in je leven. iets om voor te gaan.  wanneer je lamgeslagen bent is het rijd om keuzes te maken.  niet kiezen  zal je langer houden op de plek, in de situatie  waar je niet wil zijn. (lees hier eens )en je kunt ook nog een gratis e-book downloaden, welke ik overigens nog niet gelezen heb, dus klaag me niet aan over de inhoudt))

Veel mensen durven geen keuzes te maken. ze dromen over  een ander perspectief, maar blijven staan waar ze staan en dus veranderd er weinig of niets.  Ze blijven hangen in boosheid om wat  ze hebben moeten meemaken in  hun jeugd. Terecht dat ze  boss zijn op wat hen is aangedaan wellicht, maar  wil je werkelijk blijven hangen in de rol van slachtoffer?   Willen we werkelijk verandering  dan  zullen we keuzes moeten maken.   sommige keuzes zijn vrij gemakkelijk te maken. jan den oude noemt een simpel Bijbels principe die heel goed werkt.

als je een dief was; kappen met stelen. Wordt je  kwaad? Niet boos blijven; doe er wat aan.  zomaar twee instructies  die best wel wat perspectief bieden aan mensen wier leven  in het tekens staat van wrok, haat en drift. de wereld zegt dat je recht hebt op die gevoelens; je bent terecht kwaad. De moeilijke  jeugd, de opgelopen trauma’s het aangedane onrecht ; als je een optelsommetje maakt kun  e allemaal wel wat meer of minder vinden. Vervolgens gaat die boosheid de mens en zijn handelen bepalen.

Het leven kan soms complex zijn, maar wordt een stuk minder complex als we leren om keuzes te maken en niet blijven hangen tussen keuzes.  Doe ik het wel of doe ik het niet. veel mensen  worden hier letterlijk gek van. Ze blijven malen en draaien in hun hoofd om dat ze nooit  knopen doorhakken.

Jezus  stelde mensen voor de meest  intrigerende keuzes.  Hij riep zijn discipelen. Kom volg mij! Ze konden blijven zitten waar ze waren ,maar namen de stap Hem te volgen.  Tegen een lamme zei hij stap op en wandel. Wat denk je dat er was gebeurt als deze was blijven zitten of liggen waar die lag?   Tegen een rijke man zei hij alles te verkopen en Hem te volgen.  Sterker nog hij stelt dat we niet God kunnen dienen en de mammon.  Keuzes zijn belangrijk. er is geen middelweg. Middelmatigheid  werkt in de regel niet echt.  wie wil er nou werkelijk middelmatig zijn. wie wil er nu lauw zijn.  niet een glas heerlijk koud water of  lekker hete thee, maar een glas lauwe ranja.

Je bent geroepen om een verschil te maken in deze wereld. je kunt  kiezen voor  datgene wat je altijd hebt gekozen en dat gene doen wat slechts het moment vervuld, maar niet je leven of dat van de ander. soms betekent keuzes maken , kiezen voor een moeilijke periode. Het betekent echter ook kiezen voor vrucht.  Goede keuzes brengen goede vruchten voort en slechte keuzes slechte vruchten.  We kunnen doen wat we willen, we zijn vrij om zelf keuzes te maken.

Wanneer we slechte keuzes hebben gemaakt is dat op zich niet erg. We kunnen nieuwe keuzes maken.  we kunnen het anders gaan doen. vasthouden aan overtuigingen als je weet dat het slecht is is ook een keus, echter wanneer we spreken over keuzes maken  laten we dan  het goede doen. Jezus deed het goede, misschien moet je de keus maken om je eens werkelijk in hem te verdiepen. In wat Hij zegt over keuzes maken.  je zou eens kunnen kijken op de site van real-life.

We willen allemaal geluk en een gemakkelijk leven. dat is niet wat Christus ons belooft, maar  Hij geeft wel zin aan je leven. tenminste als jij het aan durft hem in je leven  binnen te laten en ook werkelijk met Hem te leven, om naar zijn woorden te luisteren.  Je kunt ook datgene doen wat veel mensen   doen.  we geloven wel dat er iets is maar je niet werkelijk verdiepen in wie God is en wat Hij in Jezus voor jouw  heeft gedaan.

Je zou kunnen blijven hangen in een vaag onderbuik gevoel, maar durf je ook werkelijk de keus te maken om te geloven dat God de vader en Hij één zijn?  durf je te geloven dat Hij jouw leven kan veranderen?  durf je te kiezen voor een totaal ander leven zonder daarbij  te kijken wat anderen van je verwachten? Durf je zelf de keus te maken  om het anders te gaan doen dan je tot nu toe hebt gedaan of… are you chicken?  

Los van verwachtingen

Ik ontdek steeds meer dat ik niet alleen sta in mijn manier van geloven. ik dacht altijd dat je sterk moest zijn. niet mocht twijfelen, dat je de regels in acht moest nemen en dat je een bepaald geestelijk niveau moest zien te bereiken om werkelijk effectief te kunnen zijn als christen.

Ik geloof nu dat dit fout was.  en als ik de zin  zo terug lees die ik net geschreven heb, dan is dat een zin waarbij ik vroeger zoiets gedacht zou hebben als: Duh…  natuurlijk ontdekken we steeds meer en om werkelijk effectief te zijn  zullen we vooral naar christus moeten kijken, een volgeling willen zijn, etc… maar tegelijk had ik specifieke  motieven om christen te zijn.

Ik geloofde wat mijn ouders me hadden geleerd en ik geloofde dat het waar was. er waren zaken in mijn leven waar ik tegenaan liep waarbij niemand me kon helpen en ik moest dus wel op God vertrouwen anders  liep ik vast.  Ik was actief in de kerk, ik was echter tegelijk op zoek al dacht ik eigenlijk best veel antwoorden te kennen.  ik had een keus  voor God gemaakt . heel bewust.

Toch kwam er een zwart moment. meer dan een gevoel, meer dan twijfel, meer dan teleurstelling,…  de vraag waar ik mee worstelde was: durf ik me zelf te laten zien? ik durfde nog eens niet oprecht in de spiegel te kijken, maar wel mijzelf aan de ander en aan God?  nee,… ik wilde toegewijd zijn op mijn manier. veel werk verzetten op kerkelijk niveau, maar op spiritueel niveau  was ik bang voor van alles en nog wat.

ik heb echter ontdekt dat wanneer ik mij zelf  durf laten zien, God  zichtbaar wordt in en door mijn leven.  wanneer ik mijn leven niet meer laat leiden door  eigen inzichten , maar door Gods Geest dan wordt mijn hart  veranderd. Mijn woorden worden Andes, mijndaden veranderen,  en ook mijn houding …. Eigenlijk is  mijn oude leven een leven van ijdelheid.  Ik dacht dat ik het allemaal best aardig deed.  Deed goed werk in de kerk. had alles geestelijk aardig op een rijtje, maar  de waarheid bleek anders te zijn. 

de waarheid was duidelijk, ik dacht het allemaal zelf te kunnen, maar toen het er op aan kwam glipte veel van wat ik had opgebouwd aan materieel, aan kennis, aan ervaringen ,  gewoon door mijn handen weg en bleek het onbruikbaar en de vrucht er van was nauwelijks te vinden.  Wat is waarheid?  de waarheid is dat mijnleven zonder God  weinig vruchtbaar was.  natuurlijk deed ik dingen goed. ik probeerde van alles het beste te maken, maar uiteindelijk  bleek ik niet de controle te hebben.

weet je … je kunt je zelf een christen noemen en er zelfs van overtuigd zijn dat je het bent. en je bent het ook.  ik heb ontdekt:  Je kunt ware woorden spreken en toch niet in waarheid wandelen.  wanneer we  slechts gericht is op onszelf en onze maniertjes, dan is  ze weinig oprecht.  Iedereen heeft zo zijn motieven om nooit werkelijk de keus te maken om Christus  helemaal te volgen, de een  is onzeker, de ander heeft heftige zaken meegemaakt, weer een ander heeft zo ook zijn of haar een redenen  om niet werkelijk Jezus te volgen , maar de vraag is niet zozeer gericht op de ander, maar op jou en mij. Wat is jou reden  en wat is mijn reen om vast te blijven houden aan bepaalde zaken in mijn leven? ben ik werkelijk bereidt om ze los te laten?

Natuurlijk kan je een geweldige christelijke levensstijl  hebben ontwikkeld , maar durf je  ze los te laten  en je los te wurmen van wat je als waarheid hebt gezien, maar in wezen leugenachtige weergave zijn  van wie jij bent?  durf je los te laten wat anderen van je verwachten en doen waarvoor je geroepen bent?  durf je jezelf te zijn in de dingen die je doet? Ik verlang de Heer te dienen en toch kost mij dat eerlijk  gezegd soms nog altijd moeite.

Ik verlang er naar een waarachtig leven met Hem te leiden, mij zelf te zijn en wanneer ik schrijf kan ik me aardig verwoorden, al is het geen hoogstandje, maar in de praktijk van alle dag schort er  nog al wat aan.  zo kan ik enorm  gericht zijn  op prestatie. Ik kan een bullebak van  een vader zijn en een onverschillige echtgenoot. Ben ik er trots op? nee , ik werk er aan. ik wil in waarheid wandelen, tegelijk merk ik dat dit zo gemakkelijk niet is. een tekst als:  ik wil wel, maar ik kan het niet is mij enerzijds op het lijf geschreven, anderzijds mag dit niet een vlucht zijn om te doen wat ik zelf verlang. 

Ben benieuwd naar hoe jullie dit ervaren in jullie leven. durf je het te vertellen?

 

Kind van…?

Jozef en jezusAls je iemand vraagt  wie Hij is zal zijn (of haar) antwoord  in eerste instantie zijn naam met daarop gevolgd wellicht zijn leeftijd zijn. wanneer je echter even doorvraagt zou je tot de conclusie kunnen komen dat veel mensen niet echt weten wie ze werkelijk zijn.  ze praten over wat ze hebben gedaan, wat hun functie is of hoeveel ze hebben bereikt in materieel opzicht.  Maar wat we hebben  is niet  van onszelf.

Uiteindelijk zul je alles los moeten laten wat je ooit aan financiële rijkdom hebt opgebouwd. Iemand vroeg aan de accountant van een rijk man hoeveel er was achtergelaten na het overlijden van zijn cliënt. Het antwoord was: “alles”.  we kunnen niets meenemen als we sterven en het zou en zegen kunnen zijn als je het financieel goed kunt redden, maar ook een vloek als je je leven daarop hebt gebouwd. Het is als het zand waar de dwaas zijn huis op bouwde.

Jij bent niet wat je hebt!

Wat je hebt, is niet werkelijk van jou. En wat belangrijker is dan dat is dat jij die spullen niet bent. jij bent meer dan een mooie auto, een prachtig huis, een mooi en verzorgd uiterlijk. Dit is wel waar veel mensen naar kijken, maar dit is niet waar God naar kijkt. God kijkt naar binnen.  Hij kijkt naar wie je bent wanneer je keuzes maakt in dit leven, maar wat je hebt is voor Hem niet belangrijk.

Wanneer je je zelf karakteriseert aan wat je hebt voel je je geweldig op het moment dat je veel hebt. Wanneer het je  even tegenzit zul je je slecht voelen. sterker nog zelfs wanneer je veel bezit en je  een tijdlang stabiel zou blijven zou je toch aan jezelf beginnen te twijfelen of je het wel goed doet.  Waarschijnlijk zal er op een gegeven moment een angst kunnen ontstaan die je bang maakt dat wat je  hebt te verliezen.  En dat zul je uiteindelijk ook.

Persoonlijke herkenning

Ik schrijf er over en herken het zelf ook wat ik schrijf. Wat heb ik geprobeerd om  mezelf te bewijzen zeg. Ik wilde altijd en overal de beste in zijn. ik wilde zelfstandig zijn. een ondernemer. Een baasje. Toen ik ontdekte dat ik het allemaal niet kon redden zoals ik het voor ogen had werd ik moedeloos en zag het niet  meer werkelijk zitten.  ik heb een geweldig gezin. Dat heeft me altijd weer  de moed gegeven om door te gaan, maar ik dacht altijd dat ik het allemaal zelf wel kon.  God was een deel van mijn  leven , maar niet het middelpunt.

Ik ging (bijna) failliet, maar nog die trots om alles zelf te willen doen en in mijn taken in de kerk was ik evenzo eerzuchtig.  Ik wilde mensen voor God winnen, anderen vertellen van wat God kon doen. niet voor het geld of de eer op zich, maar om mezelf te kunnen  bewijzen.  Misschien door  het faillissement zelfs nog meer dan ooit te voren. Willen is kunnen was me geleerd.  Dat willen niet altijd kunnen is me duidelijk geworden. ik kon het niet. ik had het allemaal niet in de hand.

De wezenlijke vraag: wie ben je?

Het is goed om eens na te denken over wat er allemaal werkelijk belangrijk is. de vraag wie je bent  is een wezenlijke vraag die je mij niet hoeft te beantwoorden, maar een vraag waarop je het antwoord zou moeten kennen.  veel mensen zijn in wezen onvrije mensen. ze zitten vast aan wat ze hebben en doen, maar weten niet wie ze in wezen zijn.   ze slepen rond met al hun have en goed, maar missen de realiteit van het leven. 

Loslaten is niet gemakkelijk. Vaak is er een meltdown nodig om je  te doen beseffen in hoeverre je vast zit aan zaken die in wezen niet eens van jezelf zijn.  zaken die prachtig lijken en  die misschien door anderen geëerd worden, maar die er in wezen allemaal niet toe doen in het leven.  ik geloof dat we rijker worden na mate we meer gaan delen in wat we hebben. 

Rijkelijk gezegend zonder aanzien

Ik wil een voorbeeld geven, we hebben een geweldig kindje thuis. Hij hoort bij ons al heeft mijn vrouw hem niet gebaard. Hij is ons door God gegeven om voor te zorgen. Ik mag hem liefhebben, hij is heel bijzonder. Ik houdt van hem.  wat een zegen. Ik mag zijn vader zijn.  ik mag zijn eigenouders ontlasten omdat het zelf niet helemaal lukt.

Ik ben God dankbaar voor Hem , maar ook zijn eigenouders dat ze hem aan mij toevertrouwd hebben.  Hij is werkelijk een Godsgeschenk.  Ik ben niet rijk, maar ik mag delen en wordt gezegend.  Ik ben bij dat Hij bij ons is  gekomen en ik ben blij dat ik zijn eigen ouders ten dienste kan zijn.  ik ben blij dat ik hem iets kan vertellen over de Heer Jezus en wie Hij mag zijn in hem.

Niet wat ik heb maakt mij gelukkig, maar juist dat wat ik kan delen met anderen als ik zelf niets meer bezit.  Ik probeer los te laten van wat ik heb en God te dienen met wie ik ben.  dat is wat gelukkig maakt. Ik ben Erik, mijn leeftijd is niet belangrijk, maar ik ben een kind van de Hemelse Vader , dat is belangrijk. mijn identiteit is in Hem. Ik ben een koningskind.