Tag: TV

God is de sterkste

Psalm 91 vers 1 t/m 16

Mijn vader is de sterkste logo

God is de allersterkste. Op hem vertrouwen geeft ons kracht, rust, en de moed om door te gaan. Hij is het op wie we kunnen bouwen.

Wat kan een mens soms bang zijn. Bang voor van alles: om alleen te zijn. Bang om niet gezien en gewaardeerd te worden. Bang om genegeerd te worden.

Angst laat zien dat we God nodig hebben. Het toont echter ook aan dat we Hem onvoldoende vertrouwen. Immers als weten dat hij de sterkste is, waarom zouden we dan nog angstig zijn.

God is Heer! Echter om hoeverre laten wij Hem Heer zijn over ons leven ? De mate van angst zegt ons iets over de mate van vertrouwen. Veel angst is een geringe mate van vertrouwen . Weinig angst geeft aan dat we een bepaalde mate van vertrouwen hebben.

De vraag is waarop we vertrouwen. Sommige mensen hebben een behoorlijk portie zelfvertrouwen al kennen ze God niet. Hun vertrouwen bouwen ze dan op iets anders. Wellicht op iets wat ze zelf “gebouwd” hebben. Op wat ze hebben aan goederen of op dat wat ze gepresteerd hebben.

Waarop bouw jij je leven? Ben je bang? Waarop vertrouw je ? Zou je dat wat je hebt los kunnen laten in vertrouwen aan God? Durf je je geld los te laten en uit te delen van wat je hebt? Durf je je huis, je werk, je aanzien, je carrière los te laten en God je leven werkelijk over te geven?

Ik geloof dat we vaak angstig zijn. Vaker dan we denken. Pas als we in situaties komen waarop we afstand moeten doen, we zaken niet meer in de hand hebben word duidelijk waarop ons vertrouwen werkelijk gesteld was.

Wellicht is het daarom dat we soms opnieuw bepaalde zaken moeten overgeven. Wellicht daarom worden we soms op de proef gesteld. Durf je los te laten en jezelf te laten zien?

Wat is er nog wat losgelaten zou moeten worden? Je geld? Je kinderen? Je werk? Je huis,auto, tv,pc? Je seksualiteit? Je gedachten? Je verleden? het heden, de toekomst?

Misschien iets om over na te denken?

de kerk, ben ik.

download (8)Misschien een wat harde uitspraak, maar de kerk lijkt meer en meer  een plaats te worden waar we het allemaal gezellig met elkaar moeten hebben. waar  fun gemaakt moet kunnen worden en waar we  met  elkaar leuke dingen doen. natuurlijk allemaal in Gods naam.  Natuurlijk  onder de vlag van gemeenschap hebben met elkaar.

Met dit blog  reageer ik op het blog op gospelfellowships. Waar dit  min of meer ook gesteld wordt. ik moest gelijk denken aan de woorden van David Wilkerson hierbij. Hoe is het met ons gesteld. We  komen naar de kerk en we hebben geweldige muziek, goed opgezette preken en daarbij ook de juiste visuele materialen. Goede stoelen om in te zitten en relax te kunnen zijn. ook zijn de regels dusdanig  opgesteld dat  we zoals dat heet laagdrempelig zijn voor buitenstaanders, maar toch … hoeveel nieuwe mensen winnen we hier nu werkelijk mee? Als we al mensen winnen in de kerk, dan vraag ik me af hoeveel nieuw geboren christenen winnen we werkelijk of zijn het mensen uit andere kerken die zich elders niet meer thuis voelen?

download (9)De vraag is waarom gaan we nu werkelijk naar de kerk?  is het omdat we het gezellig hebben met elkaar? is het om de  manier waarop we de dingen georganiseerd waarbij we ons veilig en vertrouwd voelen? is het om te luisteren naar wat goede woorden en muziek?  Misschien missen we het punt dat we naar de kerk gaan om God gezamenlijk te eren. Om te leren hoe we Jezus moeten volgen. Hoe we opnieuw vervuld worden met kracht van de Heilige Geest voor de weke die op de zondag volgt.

Wanneer ik in de kerk ben hoor ik soms uitspraken, en doe daar eerlijk gezegd soms aan mee, over de lengte van de preek. Over hoe goed iemand kan preken. Over de muziek en de leuke liederen , maar ik hoor weinig mensen iets zeggen over de inhoud.  Ik vraag me soms af wat het inhoudelijk met hen doet. ook wat het met me zelf doet.

Ik geloof dat we iets machtigs hebben uitgeschakeld  in de kerk. we spreken in de kerk over God en over Jezus christus, over de heilige Geest en wat het woord ons allemaal zo te brengen heeft, maar in hoeverre is ze werkelijk levend aanwezig? In hoeverre staan we open voor wat God ons te zeggen heeft? Luisteren niet veelal naar preken die leuk gebracht worden om de geintjes in plaats van om de inhoud.  Zijn we niet geneigd de spreker leuk en aardig te vinden die ons iets leuks download (10)voorschotelt dan een lezer die ons de les leest?  Ik wil daarmee niet zeggen dat het allemaal fout gaat in de kerk en dat we de les gelezen zouden moeten worden, maar ik  vraag me af  wie er nog werkelijk geraakt worden in de kerk? hoe vaak word je nog werkelijk geraakt door Gods woord? hoe vaak word je diep van binnen geraakt om dingen te gaan veranderen in je eigen leven . besef je dat dat soms helemaal niet zo leuk is , maar pijn  doet van binnen?

Ik schets hier een wat negatief beeld van de kerk. ik ben een stuk milder in de praktijk hoor, maar wil even op deze kant zitten om ons bewust te maken van hoe we naar de kerk kunnen gaan en niet bewust zijn  van de gevaren van een oppervlakkig geloof.  Ik geloof dat oppervlakkigheid en een passieve houding  iets is wat satan ons graag wil geven. oppervlakkige preken en veel muziek om ons te onthouden wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Laten we God zoeken en elkaar bemoedigen  om te komen en er voor elkaar te zijn om Christus  te verkondigen en zijn verlossingswerk voor jou en mij. laten we met blijdschap en betrokkenheid  op staan en Hem de eer geven die Hij verdient. Ik bedoel dan niet alleen op zondag, maar in ons hele leven. ik vraag me af hoeveel mensen door jou God hebben leren kennen. Laten  we opgaan  en met enthousiasme voor God ons opnieuw laten aanraken door Hem die alles voor ons heeft volbracht.  Laten we  vertellen over het koninkrijk van God , hier en nu. Laten we bewust worden dat we kinderen van Zijn koninkrijk zijn en als kinderen van Gods koninkrijk  gaan leven. laten we vertellen dat  God herstel wil geven aan een ieder. we geloven toch dat God herstel wil geven aan gebroken harten? of geloven we dat niet werkelijk meer.

images (40) Laten we met Kracht in de wereld staan. Kracht die we onder andere gezamenlijk halen uit de diensten op zondag in de kerk. de kerk de gemeenschap van gelovigen. Waar we samen een vuist kunnen maken om de vijand te verslaan.laten we de slapheid van de kerk overwinnen door op te staan en doen waarvoor we geroepen zijn. laten we keuzes maken, stappen zetten om Hem werkelijk te dienen. geloof  niet dat wekelijks naar de kerk gaan om geamuseerd t e worden dat dat ook werkelijk dienen is van God.

velen van ons  zullen moeten opstaan en achterlaten wat ons bind aan wat de wereld van ons verwacht. laten we onze tijd die we te veel achter de pc en tv zitten  besteden aan dat wat God  van ons verlangt. hoe dan ook zullen we veranderen. wanneer we ons op Hem richten zullen we veranderen en meer op Hem gaan lijken, maar wanneer we ons niet werkelijk laten raken zullen we veranderen. ons hart zal leeg raken en vervuld worden met datgene waar we ons mee vullen.  de vraag is  echter  in hoeverre dat ook werkelijk onze  interesse heeft.

17618_10151251872852681_178669265_nlaten we uit de kast komen en het lef laten zien dat we christenen zijn, werkelijke volgelingen van Jezus Christus. laten we doen wat Jezus deed. laten we God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf. laten we ons hart  richten op de waarheid  en leven met een houding van waarachtigheid. laten we het werk doen waartoe God ons roept en ons niet laten weerhouden door angst. kortom wij zijn de kerk en de kerk kan krachtig zijn maar alten we onze kracht niet halen uit een methodiek  maniertjes, maar  laten we  werkelijk God zoeken. immers de kerk zijn wij, ben ik.

 

Is dit alles wat er is?

Als je het mij vraagt is er veel  geestelijke armoede in Nederland. Ik geloof dat er veel mensen vastlopen omdat ze de volheid  van God niet  ervaren in hun leven.  DOE MAAR zingt jaren geleden al  het lied; is dit alles wat er is?  en René Froger zingt ; een eigen huis een plek onder de zon… maar zou toch graag simpel weg gelukkig willen zijn.

Veel mensen bezitten van alles maar zijn geestelijk arm te noemen.  We zien door de bomen het bos niet meer.  devraag  komt op of rijkdom nu zegen of vloek is.  ik zelf ben bezig met het lezen van het boek van Richard Stearns ( het gat in ons  evangelie) en daarbij denk ik na  en zie ik wat  de Bijbel zegt  over deze dingen. Een van de dingen die ik in e Bijbel zie is onderandere dat  het voor een kameel  gemakkelijker is om door het oog van een naald te gaan dan dat een rijke  het koninkrijk van God binnen gaat. (Math 19)

De vraag is hoe rijk zijn wij? Misschien meten we dat af aan iemand die nog rijker is en zien we ons als arm, maar wereld wijd gezien zijn wij enorm rijk. We behoren tot de rijken der wereld.  moeten wij Nederlanders nu wanneer we God werkelijk lief hebben  al onze rijkdom weg gaan geven? moeten we nu werkelijk alles  wat we  vergaard hebben  aan de mensen geven die niet zo rijk zijn als wij?

Jim Elliot zegt: Je bent geen dwaas als je geeft wat je niet kunt  houden, om te winnen wat je niet kunt verliezen.

Richard stearns zegt in zijn boek: Christus is een kwestie van alles of niets en iedereen heeft , op welke manier dan ook, een keus gemaakt. of we hebben ons leven volkomen aan hem gegeven, of niet.

Wij leven hier  in een land van overvloed en toch zien we dat mensen vastlopen. Veel mensen zijn overspannen, depressief, kampen met verslavingen op allerlei gebieden van het leven. we worden te dik door het vele ongezonde eten en de tijd die we voor de TV doorbrengen waarop we vermaak zien die of zonder inhoud is of ons bandeloosheid toont die gewoonweg niet gezond voor ons zijn in allerlei opzichten.  Veel mensen zitten zelfs regelmatig in de kerk, maar  durven we daar nu  werkelijk ons zelf te zijn?  ik geloof dat  voor  veel mensen geld dat niet Christus onze heer is, maar Mammon of onze buik zoals de Bijbel dat zegt.

Ik geloof dat Nederland  Mannen en vrouwen nodig heeft die op durven  te staan in geloof en leven.  mannen en en vrouwen met Karakter en kracht.  Die liefde hebben voor God en hun naaste, die God willen dienen in woord en daad.  Mannen en vrouwen die niet nieuwe verf willen zijn op de rotte delen van een huis wat op instorten staat, maar die leven de stenen willen zijn van het huis gebouwd op de Rots.

Wat zou er gebeuren als we ons zouden inzetten  om vanuit bewogenheid mensen een baan te bieden zodat ze  zouden kunnen voorzien in hun eigen onderhoud? Wat zou er gebeuren als we ons in zouden zetten om  plaats te maken in de kerk of in ons huis als dat nodig mocht zijn voor iemand die  geen onderdak meer heeft? (Jes 1:16-17)

Laten we ons hart openen en mensen ontmoeten wanneer ze vast zitten in hun  leven en hen bevrijden van wat hen gebonden houdt daar aan. Laten we delen van wat we hebben gekregen, niet omdat  we het moeten, maar omdat we er naar verlangen de ander werkelijk te helpen en te ontmoeten in hun situatie. (Jes 58:6-7)

Wanneer we werkelijk toegewijd willen zijn aan,wat men, in wat de kerk, de grote opdracht noemt is het  dan niet zaak dat we vooral iets doen  aan wat we hebbe n nagelaten in de loop der jaren?  Kunnen  we de liefde van Christus laten zien wanneer we niet ook elkaar onze liefde tonen?  Waar is onze radicaliteit? Is het mogelijk om werkelijk radicaal te zijn? veel mensen zijn enorm radicaal met de mond, in wat ze zeggen, maar  laten wij vooral radicaal zijn in ons handelen en werkelijk laten zien wat ons hart is en waarvoor we staan. Ik geloof dat wanneer we  dat gaan doen we ook meer en meer zullen ontdekken  van de radicale liefde  die God ons heeft gegeven in Christus en welke hij ons nog gaat geven in onze liefde  voor hen die in nood zijn en ons nodig hebben in dit leven.  misschien ontmoeten deze mensen door ons heen een stukje van God persoonlijk,  dwars door ons onvolkomen leven heen.  Zou dat niet geweldig zijn?

blog over jij-en en jou-en, islam, porno en homo’s.

We leven in een hectische tijd waarin we overal om ons heen dingen zien gebeuren waar we  het als gelovigen soms best  moeilijk mee kunnen hebben.  veel mensen hebben al gauw een mening klaar over alles en iedereen  en zeggen al gauw wat we vinden over  mensen en de dingen die ze doen.

De wereld is  enorm vol met  allerlei  opmerkingen en meningen over van alles en nog wat. We  leren ook om onze meningen te ventileren . we zijn  immers vrij om dat te doen. de vrijheid van meningsuiting is dn ook een van de dingen die  erg belangrijk is voor de gemiddelde Nederlander.  We zien het in de politik hoe men in de politiek de Islam gewoon een achterlijke cultuur noemt.  of hoe men in de kerk spreekt over mensen met homofile gevoelens. Veel mensen hebben hier al gauw een mening over klaar, maar vergeten daarbij al gauw naar zichzelf te kijken.  Hoeveel mannen en vrouwen kijken er  wel niet naar Porno op de TV?

Natuurlijk is er niets mis mee om je een mening te vormen en daar ook voor te staan. Hiervoor hoeven we echter geen mensen  achterlijk te noemen die  anders over zaken denken.  Op de een of andere manier  lijkt het  haast onmogelijk om gewoon je mening te zeggen zonder daarbij veroordelend te zijn.  ik geloof dat we wat wanneer we naar Jezus kijken hier nog een hoop kunnen leren. Hij veroordeelde niemand en maakte ook geen verwijten. Wel vroeg hij  dingen van mensen en ging met ze in gesprek over zaken  en wilde van alles van mensen weten.  Hij vertelde ook zijn visie op zaken. ik noem dat  ontmoeting. Het gesprek waarbij je de ander vrij laat om te zijn wie hij wil zijn. mensen  hebben een vrije wil en waneer we ze dom of achterlijk noemen kan het  slechts  haat in de hand werken in plaats van het delen van liefde en respect die mensen  verdienen in veel gevallen.

Wat labelen we mensen vaak. We zeggen dat ze achterlijk zijn of dom, niet geschikt . waarvoor zijn wij zelf geschikt?  Ik geloof dat God mensen gemaakt heeft met hele bijzonder eigenschappen. Ieder persoonlijk  heeft dingen die anderen niet heeft.  Ik denk dat mensen in de islamitische  kringen vaak enorm gastvrij zijn. in onze Nederland denken we dat we het goed doen misschien, maar van gastvrijheid  hebben we niet werkelijk gehoord.  Ik geloof dat  andere landen vaak veel beleefder zijn,  wij jii-en  en jou-en wat af hier.   Er valt  een hoop te leren van andere culturen, van mensen om je heen.

Het is gemakkelijk om rond te lopen als een briesende leeuw en alles wat om ons heen is te vernietigen met woorden. Het is gemakkelijk te wijzen naar de ander. maar wanneer we met een vinger wijzen naar de ander wijzen er altijd nog drie naar ons zelf.  Ik denk dat  het goed is om zachtmoedig te zijn naar anderen en laten we wat harder en strenger zijn naar onszelf. niet anderen iets opleggen waaraan we zelf  bijna niet kunnen voldoen. Ik bedoel daar niet mee dat je jezelf de mond moet snoeren, maar  wel dat we openstaan voor wat anderen denken en wat de beweegredenen zijn bij mensen of hoe men zich voelt. Ik geloof dat het de ander in eerst e instantie niet eens zoveel uitmaakt  hoe je  denkt over  bepaalde zaken, maar wel  of ze gerespecteerd zijn.

Jezus zegt in Lukas 6:36-37: Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.  Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden.

Laten we leren elkaar te waarderen in plaats van te oordelen. Wanneer anderen ons iets hebben aangedaan  elkaar te vergeven. dit is geen gemakkelijke opgave, maar wanneer we anderen willen vertellen hoe de wereld er uit zou moeten zien door te wijzen en te roepen wat er allemaal in het leven verkeerd is gegaan en nog altijd gaat  en daarbij afkeurend zijn weten we dat er  geen verandering op zal treden.

Wanneer we echter  elkaar ontmoeten en in gesprek met elkaar gaan in wederzijds respect en liefde tonen aan de ander,  dan gebeurt er iets bijzonders, dan worden harten geopend en komt er ruimte en begrip. Lees maar eens wat Paulus hierover zegt in 1 Korintiërs 13

 

LEVEN met hoofdletters.

Waarom zijn we als mensen toch altijd zo bezig met wat we hebben. we werken ons veelal krom om alles wat we hebben te kunnen betalen, we moeten van alles, een enorme breedbeeld tv, een computer, maar ook nog laptop, een auto, maar  een tweede voor de boodschappen is ook nodig, iedereen een fiets en een spelcomputer, wat  al niet meer, ..  hoe meer we krijgen , des te meer gaat ons verlangen uit naar nog meer. De vraag is of we er ook nog werkelijk van genieten.

Is het werkelijk nodig?

Ik denk dat we werkelijk vaak denken dat we het nodig hebben. we hebben sinds kort ook zo’n enorme tv. Deden we het al jaren met een leuk dingetje van 48 cm, nu hebben we het dubbel zo groot. Erg leuk hoor, maar toch is er de vraag of we het werkelijk nodig hebben. nee natuurlijk.

Waarom heb je er dan zo één? Ben je er gelukkiger door geworden? zie ik meer of betere dingen? Word mijn leven inhoudsvoller? Allemaal nee natuurlijk. Kost het meer? neemt het ruimte in? Wat heb je liever de grote of de kleine? Natuurlijk kost het meer ook al kost het meer en nee het kleintje wil ik niet meer. ik kan leven met een kleine , maar nu ik de grote heb wil ik niet meer terug natuurlijk.

Gehecht aan het materiële

Waar ik heen wil is dat we enorm gauw gehecht raken aan dat wat we hebben. hoe meer we hebben hoe meer we willen vasthouden. We mogen genieten van de leuke en goede dingen , maar tegelijk moeten we niet vasthouden aan wat we hebben. het is geen zekerheid om op te bouwen. we moeten niet vasthouden aan wat we hebben, maar er van delen.

Moeten we dan niet zo’n tv aanschaffen? Misschien is dat de oplossing voor een deel van het probleem van gehecht zijn aan het materiële, maar tegelijk gaat het er niet om wat we bezitten, we mogen genieten , maar niet bezitterig worden. het is niet ons werkelijke leven.

Vrijheid bezitten

het is slechts  wat we mogen gebruiken, van genieten. Wanneer we het ons toe-eigenen, kost het ons dubbel. We moeten er voor betalen , het onderhouden, maar ook nog er voor oppassen dat het ons niet wordt afgenomen en dat we in depressie geraken  en ongelukkig worden.

Weet je, wanneer ons bezit belangrijker wordt dan onze familie, vrienden, God, dan is er iets mis in ons leven. we kunnen ons vastklemmen aan ons bezit, zelfs aan onze familie of onze vrienden of zelfs aan God misschien, maar dan zitten we vast en zijn we niet werkelijk vrij meer.  God is een God van leven, van liefde, relatie, vriendschap. Hij is een God echter, die wil dat we vrij zijn en beslissingen maken vanuit ons hart.

Niet claimen, maar loslaten

Wanneer we los durven laten  zijn we vrij. Maar we kunnen pas werkelijk loslaten als we beseffen ergens bij te horen. Veel mensen beseffen niet waar ze bij horen, ze zoeken vrijheid in  het claimen van hun vrienden en familie, ze zoeken vrijheid in het bezitten van alles wat de maatschappij hen biedt, ze zoeken vrijheid in reizen over de wereld, in geld, in een mooi huis , een grote auto en ja, een grote tv met alles er op en er aan.

De vraag is echter is dat werkelijke vrijheid?  We kunnen pas werkelijk vrij zijn als we beseffen dat we bij God horen. Wanneer we begrijpen dat alles wat ons is geven er toe dient om Hem te kennen. niet slechts onze bezittingen , maar ook wat ons overkomt in het leven. ook daaraan kunnen  we vastzitten.

LEVEN!

Laten we al wat we bezitten in handen geven van God, alles in ons leven waar we zo veel waarde aan hechten dat ze ons vasthoudt, en het gebruiken om Hem er mee te dienen. Hoe?  door  er vrij van te zijn en misschien eens geen grotere tv te kopen en het geld elders te besteden. Je  uitgaven wat in te perken en  zo meer er van te kunnen delen.

 In plaats van de boodschappen kar vol met allerlei lekkers voor eigen gebruik eens te zeggen tegen iemand die moeite heeft de boodschappen te betalen ik betaal deze kar voor jou. Dan laten we zien waar we werkelijk aan gehecht willen zijn. dat kost ons iets, misschien kunnen we op den duur niet meer op een grote tv kijken, maar terug naar een kleine, so what! Ik denk dat we meer genieten dan van die kleine tv omdat we  weten dat we er niet vast aan zitten.  dan prijzen we de naam van wie we werkelijk dienen. Dat is werkelijk leven. dat is LEVEN!