Tag: trots

Ik ben trots op God!

images (2)Weet je, Ik ben een vriend van God. ik durf dat gewoon te zeggen. Ik  ben bereid  veel voor Hem te doen.   mijn leven  en alles wat ik heb  wil ik Hem geven.  maar eigenlijk is dat zo moeilijk nog niet, immers het is toch al van Hem.

Waar het mij om gaat is dat ik soms schrik van mijzelf. Dat ik schrik van mijn motieven.  Ik las in een boek van Larry Crabb dat  hij zichzelf tegen kwam  terwijl hij iets moest zeggen bij het graf van zijn broer en dat er iets in hem was , een stemmetje , een gedachte, dat  Hij terwijl hij sprak dacht ; ”ik kan het toch best aardig allemaal, ik weet de mensen toch wel aardig te boeien”. Zomaar tussen  het spreken door en het moment waarbij het niet zou moeten gaan om wie hij was, maar om zijn broer die overleden was en de nabestaanden.

Ik heb….

Ik herken  dat erg. Ik heb een geweldige baan, waarbij ik werk met mooie mensen die door het levend getekend zijn. ( teen Challenge) Ik heb het daar geweldig naar mijn  zin en ik ontvang  van deze mannen meer dan ze zelf beseffen.  Ik heb een prachtig gezin en mooie kinderen en pleegkinderen.  Ik krijg veel liefde van ze allemaal.  Ik heb een schitterende vrouw, die als ik  de Bijbel lees een lofzang verdient. Toch komen soms de gedachten bij me op dat ik het allemaal best  aardig gedaan heb. Ik doe best veel voor verschillende mensen, voor de maatschappij, voor God, voor mijn gezin.

Vreemd eigenlijk dat zulke gedachten zo gemakkelijk binnen komen. zo gemakkelijk iets  van trots  in ons leven kan worden.  ik besef me dat ik al deze zaken  niet zelf zo had kunnen uitkiezen . dat God me  geweldig gezegend heeft.  Ik heb een geweldige vrouw die  me  met liefde en met alles wat in haar is  bij staat. Die  zo enorm hard werkt en daarbij ook nog eens  een geweldige  lieve en zorgzame moeder is. die al is ze  zo enorm moe ’s avonds nog even wat kleren in de was gooit gewoon omdat ze van mij en haar familie houdt.

Ik denk aan mijn werk. Een plek waar ik zoveel ontvang, veel meer nog dan ik geef.  Waar ik collegae heb die me  met liefde ontvangen en me ondersteunen, waar mannen wonen die me zzoveel terug geven aan liefde die ik op een nadere werkplek  niet zou kunnen vinden. De ruimte en de blijdschap die ik er ontvang zijn zo bijzonder en ik merk het soms niet eens op.

Mijn kinderen die me zoveel vreugde geven. veel meer dan zij, maar ook dan ik soms, zelf besef. Wat is het geweldig dat ik ze kan onderhouden in een tijd als deze en dat  ze allemaal stuk voor stuk goede keuzes  maken in het leven. soms botsen we wel eens, maar ik ben zo enorm trots op mijn lieve kinderen en wat ze allemaal presteren in een tijd  als deze.

gezegend!

honored and gratefulIk ben zo blij met de kinderen die  op ons pad gekomen zijn zonder dat  we daar hand in hebben gehad. zonder dat ze in ons  gezin zijn geboren, maar ons gezin , ondanks  de moeilijke situaties  soms ,  zoveel meerwaarde geven. ze zijn zo bijzonder voor mij en geven het leven zoveel kleur en meerwaarde welke ze zelf waarschijnlijk niet beseffen.

Hoezo, trots? Heb ik reden om trots te zijn? nee zeker niet. ik besef dat God me geweldig gezegend heeft.  Gezegend met een geweldige vrouw, geweldige kinderen en pleegkinderen een mooie baan en mensen om mij heen die mij liefhebben om wie ik ben. Ik heb geen reden om trots te zijn op eigen prestaties. Ik heb mijn eigen vrouw opgezocht, maar God  bracht haar op mijn pad. Ik heb kinderen verwekt, maar God zorgde er voor dat we gezegend werden met vier prachtig kinderen van onszelf en toen  dat genoeg bleek, zorgde God voor nog twee prachtige lieve kinderen om te verzorgen en te verwennen.  Hoezo zelf de hand er in gehad. ik besef me dat zo verschrikkelijk veel mensen deze zegen niet ontvangen hebben.  ik geniet van  mijn baan omdat God me er geplaatst heeft. Een plek die op veel fronten bij mij aansluit. Waar had ik elders  zo’n baan kunnen vinden? Ik heb geen idee. Maar ik weet wel dat God in deze baan ,al de rottige situaties die mijn leven ook heeft gehad  bruikbaar maakt.  Wat een geweldige  leven heb ik en God, God heeft het mij gegeven.

Ik  kan soms zo enorm zo op mijzelf gericht zijn en denken dat ik het allemaal best goed doe en op zoek zijn naar erkenning, maar als ik er over nadenk en dieper naar binnen kijk over wie er controle heeft. Dan moet ik erkennen dat God mijn leven zegent. Dat Hij zo’n geweldige God is. dat Hij mij zo geweldig lief moet hebben. ik ben Hem zo dankbaar. Ik ben trots dat Hij mijn Heer is, mijn Vader, en Vriend. meer dan genoeg redenen om Hem eer te geven. Ik ben Trots op Hem!

 

Versta je Gods stem?

Het is niet  moeilijk Gods stem te verstaan al willen we dat soms doen geloven.  God stem is niet  raar of vreemd of onverstaanbaar, maar veelal juist heel erg duidelijk. Te duidelijk soms  misschien ?

Om Gods stem te verstaan is het  nodig dat we bereid zijn om te luisteren dat is natuurlijk wel een belangrijk uitgangspunt.   Maar is het niet zo dat we ons er wel graag erg comfortabel bij willen voelen? op de site waarop vertaalde blogs van David Wilkerson staan vraagt Wilkerson zich af of God ons iets zal zeggen als  Hij bij voorbaat er vanuit kan gaan dat  wij toch niet willen doen wat God ons te zeggen heeft.

Opgeklopte emoties of waarachtigheid

We verlangen er naar om God te verstaan en te zien in ons leven. we zingen het uit in de kerk , Heer ik prijs Uw grote naam  heel mijn hart wil ik U geven, maar is dat  wel werkelijk waar?  is dat niet een opgeklopte emotie soms die we in de kerk uitbléren soms, maar waar we  als we werkelijk voor de keuze staan heel vaak niet voor kiezen? Zijn we wel waarachtig?

We geloven wel dat God ons roept hoor. We zien en verkondigen wel dat God  een ieder persoonlijk roept , maar eigenlijk willen we soms liever niet geloven dat hij ons roept omdat we weten dat het iets van ons vraagt. Dat we iets moeten opgeven. Dat we ons eigen  leven wat aan de kant zouden moeten zetten, meer dan we zouden willen.  we willen liever zelf de controle, of niet soms?

Ontkenning van de waarheid

We schreeuwen het uit om Gods stem te verstaan, maar wanneer we nadenken over Gods weg en we lezen de Bijbel en we zien de weg die we zouden moeten gaan dan komen we al gauw in verwarring. Een verwarring die we  soms maar al te graag aangrijpen om maar  niet te hoeven doen wat God ons te zeggen heeft.

Ontkenning dus! We zingen dat Gods weg de beste is, maar  kiezen voor de onze. We zingen dat hij Heer is en we vragen hem of Hij zich ondergeschikt wil maken aan ons door ons verlanglijstje op te noemen.  Heer doe dit of dat! geef mij zus of zo. We lezen de Bijbel en plakken de teksten op anderen en situaties, maar laten onszelf veelal buiten beschouwing.

God is waarheid en wat uit zijn mond komt is dus ook waarheid en dus zal hij niet iets tot ons zeggen  op wat voor manier dan ook wat niet goed voor ons is. we kunnen het wenden of keren zoals we dat willen, maar God wil het beste voor ons, voor jou en mij.  Durven we dat te geloven? durf je te vertrouwen?

Loslaten ook als we niet kunnen overzien?

Waarom durven we God niet te vertrouwen?  Misschien is het hier om. Misschien is het omdat we  onszelf niet kunne vertrouwen. We weten dat wat God zegt waar is, maar zijn bang te falen in gehoorzaamheid. We zijn bang om  los te laten van wat we kennen en waar we om zijn gaan geven al is het nog zo verscheurend, pijnlijk, moeilijk en kwetsend of  verwoestend zelfs, in ons leven. we willen vasthouden en zelf de controle houden.

Loslaten kost ons moeite omdat we  niet kunnen overzien wat er gaat komen. we kennen de toekomst niet.  God echter wel en dat weten we ook. durf je Hem bij de hand te nemen, durf je  je te laten leiden  door Zijn Geest. Durf je Hem werkelijk toe te laten in je leven?  is dat altijd gemakkelijk? Zeker niet. is dat altijd  zo awesome als dat we dat soms uitjubelen? Ik  geloof dat het beter is dan waar we vandaan gekomen zijn en dat waar we heengaan een betere plek en betere weg is dan waar e vandaan zijn gekomen als we  werkelijk leren om te luisteren.

Hoeveel ben je bereid om aan God te geven? is hij je redder? Mooi dan heb je een stap gezet, is hij je Heer, dan ben je  een stap verder, maar wanneer je ook werkelijk weet dt je zijn Vriend bent dat is  super dan ben je close genoeg om  een relatie te staan. Close genoeg om te verstaan en te begrijpen. Dan is er verandering mogelijk.

Redder, Heer of Vriend

Jezus als redder is een geloofskwestie in die zin dat we geloven dat God bestaat en weet wat Hij heeft gedaan. Je hebt kennis genomen. als Heer dan weet je ook wat je zou moeten doen en bent ook bereid t daar stappen in te zetten, maar  dit vooral  vanuit de overtuiging dat het beter is voor je dan omdat het je verlangen is, maar wanneer we Hem als onze vriend  hebben dan zijn we bereid  een extra mijl te lopen als God het ons vraagt. Dan zijn we bereidt om  niet slecht te luisteren uit dienstbaarheid aan onszelf , maar ook vanuit verlangen.  dan doen we het allemaal niet meer  voor onszelf , maar dan leren we meer en meer onszelf te geven aan God en de naaste.

Geroepen zijn we allemaal, maar de vraag is wat doen we er mee. Natuurlijk maken we fouten. Ik geloof dat het vervelend kan zijn maar  dat God dit niet zo erg vind als ons hart juist gestemd is, maar wanneer  ons geroepen weten en dan onze eigen weg  volgen dat is iets wat God zeker niet zegent. Ik denk aan Koning Saul. Een door God aangestelde  koning, maar die  niet meer luisterde naar wat God zei en daar tegenover David die juist verlangde te doen wat God zei. Een man naar Gods hart zegt de bijbel. Was dit omdat David perfect was? nee zeker niet. was David beter als Saul?  Ik denk het niet. ook David  deed veel dingen fout in zijn leven, maar Hij luisterde wel naar God .  telkens weer kwam David bij God terug. en Saul… die sloot  zich steeds meer af van God.

Luister!

God spreekt , maar laten we zijn stem toe in ons leven? of sluiten we ons af als het gaat om Gods waarheid in ons leven. misschien uit schaamte, misschien omdat we boos zijn of denken het zelf wel te kunnen. Angst en trots zijn allemaal zaken waardoor we bewegingen kunnen maken van God af. Maar zijn we bereid om God te zoeken en te luisteren? Echt te luisteren naar de stem van God in ons hart? Door de Bijbel, door Zijn Geest in ons of door wat God via anderen tot ons te zeggen heeft?

wat moet dat moet!

een vreselijke kop boven dit artikel, al zeg ik het zelf.  juist op weblog waarin het gaat om ontmoeten . een weblog die beweert dat niets moet en alles mag  en dan zo’n kop plaatsen is tegenstrijdig. toch  zijn er dingen in ons leven die  gewoonweg moeten gebeuren willen we tot bruikbaarheid  en herstel kunnen komen.

Laten we het direct goed maken met diegene die we iets misdaan, gekwetst, pijn, verdriet hebben gedaan, tenminste als diegene daar geen schade van ondervindt.

Mat 5:23-25

Iedereen heeft te maken met zwakheid in zijn persoonlijk leven, in zijn relaties met anderen, maar ook in onze relatie met God. juist deze zwakheid kan ons gemakkelijk onderuit halen. Ze is in staat ons juist daarheen te lokken waar we eigenlijk niet willen zijn. Terug in onze afhankelijkheid, onze depressie, onze schuldgevoelens, onze…

Wanneer we geen inzicht krijgen in onze zwakheden en we het gewoon maar laten voor wat het is blijven we last houden en zal er geen werkelijk herstel optreden. Het spreekwoord mag dan zeggen dat tijd alle wonden geneest, in de praktijk is dat niet zo. En zeker wonden die we niet getraceerd hebben zijn uiterst gevaarlijk. Ze kunnen ons ernstig van de kaart brengen. Herstel is pas mogelijk wanneer we weten wat of wie ons probleem is.

Jezus leert ons dat wanneer we voor het altaar staan en we willen God een offer geven en we herinneren ons dat er iemand is die iets tegen ons zou kunnen hebben , we het eerst met diegene moeten uitpraten voor we het offer brengen.

Als het gaat om bruikbaarheid en herstel in ons leven, dan betekent dat dat we een hoop dingen in ons leven zullen moeten repareren. We zullen onze zwakheden te lijf moeten gaan. ons zelf aan moeten pakken en orde op zaken stellen.

Wow, dat is niet gemakkelijk, maar als we door het proces gaan van goedmaken met anderen, is het goed om eens stil te staan en na te denken of er nog mensen zijn met wie we iets goed te maken hebben. Zijn er nog mensen met wie jij iets goed te maken hebt? Ik heb er nog een paar op mijn lijstje. Ik zal er aan werken de komende tijd. Niet leuk, moet gebeuren.

Ik ben een gezalfde uut Grunning!

Ik ben een gezalfde

Ik ben trots op  wie ik ben.  Ik ben een Groninger. (Hoewel …als het er op aan komt.. eigenlijk een Drent) ik ben kort gezegd een noordeling en noorderlingen staan bekend om hun stijfkoppigheid. En noorderlingen hebben zoiets van doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.  Maar helaas ook steek niet je kop boven het maaiveld uit of je kop word afgemaaid. Wat voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje.  Misschien een beetje  zwart wit gesteld en misschien geld dit ook voor andere  provincies of gebieden van Nederland of ter wereld zelfs.

Trots op je afkomst?

Iedereen heeft zo zijn eigenaardigheden. Iedereen heeft zo zijn maniertjes. Niet voor niets is er de gezegde : ieder vogeltje zingt zoals hij is gebekt.

Ik vind het heerlijk in het Groninger land. Ik hou van de provincie en van het dorp waarin ik woon.  Ik hou van de mensen hier.  Beetje vreemd omdat ik hier niet ben geboren en getogen. In wezen ben ik  een buitenlander in mijn eigen dorp.  Eigenlijk zijn we  misschien allemaal vreemdelingen. Waar horen we nu werkelijk thuis. Paul Abspoel  stelt dat het op zich niet verkeerd is om dankbaar te zijn voor je levensomstandigheden en trots te zijn op je afkomst (al moet je daar wel mee oppassen!), maar het is dom om te denken dat je een beter mens bent omdat je op een bepaald stukje van de aardbol bent geboren…., het is onzinnig te denken dat je een beter mens bent omdat je geboren en getogen bent in een bepaalde plaats of een bepaald land.

Melk en honing

Welk voorrecht hebben wij om hier te kunnen wonen waar we wonen. Het land van melk en honing zou ik haast willen zeggen.  er zijn zoveel landen waar het zo veel minder is als wij. Mensen die hier komen  die we  een helpende hand kunnen bieden door ze  een plek te gunnen waar ze zich opnieuw zouden moeten kunnen ontplooien.  Mooie mensen, ik geniet van de  verschillen die je tegenwoordig ziet hier.  Vroeger als kind zag ik nooit  mensen van een ander ras. Mensen met een andere huidskleur.  Nu is het gewoon geworden. alhoewel sommigen het moeilijk vinden om  met  mensen om te gaan  wiens cultuur  ze (nog ) niet kennen.

 Maar er zijn ook veel mensen die wel hier geboren en getogen zijn. mensen die we zien als outcast.  Mensen die we  liever niet  zien. Mensen die problemen veroorzaken. Mensen die door de mangel zijn gehaald als het gaat om  hun leven. ze hebben veel dingen meegemaakt en zijn misschien zelfs wel op het verkeerde pad geraakt.  Ik vraag me even of deze mensen er in de maatschappij nog wel bij horen.

Onrustig kikkerlandje

Wat is er veel onrust in ons kikkerlandje. Ook in Groningen  is het niet stil. Zeker nu we het financieel steeds moeilijker krijgen lijkt het er op dat juist de mensen in de marge het nog moeilijker krijgen .  hoe gaan we daar nu me om? Ik geloof dat veel mensen , helaas ook veel christenen denken dat deze mensen het zichzelf allemaal zelf  hebben aangedaan. Dat ze  betere keuzes  zouden moeten maken. ze zijn een last voor de maatschappij volgens velen.

We hebben inderdaad een probleem , zegt Paul en dat is het probleem van onze hoogmoed, ons egoïsme en onze ongebreidelde welvaart. We zijn zo gewend geraakt aan luxe, dat we zijn gaan denken dat we recht hebben op overdaad en rijkdom.

barmhartigheid

Ik denk natuurlijk niet dat we alles maar zomaar  moeten accepteren en dat we niet moeten nadenken, maar  we hebben  tevens  verplichtingen aan de zwakkere in de maatschappij.  Natuurlijk fijn als we het allemaal zelf zo goed hebben, maar ik als christen  wil er ook graag zijn voor de mens in de marge. De mens die het moeilijk heeft. En natuurlijk worden er fouten gemaakt. maar tegelijk vraag ik me af  waar onze gastvrijheid ten opzichte van anderen is gebleven.  Waar onze barmhartigheid is gebleven.  Leven we  niet als christenen  niet veel te vaak alleen nog voor ons zelf en onze eigen wereld?  zijn we niet vaak te bang om met degenen te worden geassocieerd die behoeftig zijn. zijn we nog bereid om tijd en energie en geld  in anderen te steken om ze te helpen?  Wat  geef je aan anderen? 

Paul geeft ook aan dat hij vindt dat investeringen verstandig moeten gebeuren als het gaat om  vluchtelingen werk en ontwikkelingsamenwerking. Ik geloof het ook. We moeten investeren in mensen. in relaties met mensen. dat betekent onszelf openstellen om mensen werkelijk te leren kennen. wanneer we daartoe ook bereid zijn dan zullen we  bijna als vanzelf onze knip openen om  de ander te helpen. We leren  de  situatie van anderen te zien en te begrijpen.  We leren dan ook dat wij het misschien een stuk beter hebben gehad of beter geleerd hebben om bepaalde keuzes te maken.

Gezegend om tot zegen te kunnen zijn

Waar je woont is  niet  zomaar.  God heeft ons gezegend om tot zegen voor anderen te kunnen zijn. dat betekent letterlijk investeren in mensen.  in anderen leren we meer over ons zelf en leren we meer over wie God is. laten we delen van de zegen  die God in ons leven heeft gegeven om zo een zegen voor anderen te zijn.

In Lucas 4 kunnen we lezen hoe Jezus  een profetie voorleest over zichzelf uitgesproken door jesaja.

 ‘De Geest van de Heer rust op mij,

want hij heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan blinden het herstel van hun zicht,

om onderdrukten hun vrijheid te geven,

 om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’

 

Normaal ?

 

Wij nu die gelovig zijn en Gods geest in ons leven hebben toegelaten zijn evenzo gezalfd om  deze dingen te doen aan hen die   Hem nodig hebben.  laten we ons niet laten leiden door de heersende opinie of door onze hang naar het materiële, maar laten we daadwerkelijk Navolgers van Jezus Christus  zijn.  Ik merk hoe meer we geven aan deze mensen hoe  moeilijker  het soms word om met  “normale“ mensen  om te gaan.  veelal begrijpen ze soms niet waar we mee bezig zijn. ze begrijpen niet hoe  men  bereid is om aan bepaalde luxe  voorbij te gaan om anderen te kunnen helpen. Ik merk echter ook hoe meer ik geef  des te meer ik ook ontvang . niet financieel, maar wel de warmte, de liefde die ik ontvang  van degenen die Het zelf zo hard ook nodig hebben in het leven.

bruikbaar zijn

in het krijt staan!

Lezen 2 samuel 9:1-9

Wanneer we spreken over herstel en bruikbaarheid in het koninkrijk van God en wat we zullen moeten doen om ook daadwerkelijk dienstbaar te kunnen zijn, is het goed te beseffen dat het belangrijk is om het goed te maken met degene bij wie dat mogelijk is.

we willen niemand ook maar enige schade berokkenen. Het is goed dit ook in het achterhoofd te houden bij serieuze overwegingen om stappen te ondernemen. Niet als een excuus, maar met de bereidheid niet alleen aan onszelf te denken, maar juist ook aan de ander.

sta je in het krijt?

Zijn er mensen bij wie je ergens nog in het krijt staat? Die je nog iets schuldig bent? Ik heb geen idee hoe jou zaakjes er voor staan, maar het is goed om jezelf af te vragen wat je zou moeten doen om in het reine te komen met de ander, je naaste.

David had een belofte gemaakt aan Jonathan. Op een dag vroeg hij zich af of er nog iemand was van Saul’s familie en herinnerde zich de belofte die hij had gemaakt.

wat ben je verschuldigd aan en wie?

Hij onderzocht de zaak en kwam er achter dat er nog altijd iemand in leven was. De zoon van Jonathan. Deze had mede doordat David zich niet aan zijn belofte had gehouden een moeilijk leven gehad.

Zijn er mensen die het moeilijk hebben omdat wij ons niet aan ons woord hebben gehouden? Zijn er mensen die we iets verschuldigd zijn en die we niet hebben gegeven wat we hadden moeten doen?

erkennen en respect tonen

Het is belangrijk om onze beloften na te komen wanneer we dat kunnen. Wanneer we dat echter niet kunnen is het minste wat we kunnen doen is de ander vragen wat we ons te kort schieten voor hen heeft betekent en onze verantwoordelijkheid op ons te nemen om onze verontschuldiging aan te bieden voor het na laten van de belofte.

sorry! ik zat fout.

Kom , nu is de tijd.

Lezen 2 cor 2: 5-8

De dingen die we verkeerd hebben gedaan zijn niet goed te keuren en wellicht houden we daardoor niet meer van ons zelf. We hebben echter het idee dat bepaalde mensen  alleen maar van ons houden juist door het gedrag wat we van onszelf af keuren.

We weten niet goed wat te doen.  We zijn bang voor openbare vernedering en het verliezen van degene die we nog om ons heen hebben. We zijn bang om alleen over te blijven.

Juist dit gevoel van afwijzing maakt het nemen van actie vaak ook zo moeilijk. We weten dat we toe moeten geven fout te zijn geweest, maar onze verontschuldigingen aanbieden is vreselijk moeilijk.

In de jonge gemeente  van Corinthe was een man uitgesloten van deelname toen zijn zonde bekend werd.  Toen Hij echter rondging om zijn verontschuldigingen aan te bieden weigerden sommigen dat resoluut en wilden hem niet opnieuw welkom heten in de gemeenschap.

De apostel Paulus zei echter:  de man is genoeg gestraft door jullie oordelen ten opzichte van hem. Nu is het tijd om hem te vergeven en te troosten, anders zal hij waarschijnlijk nooit meer kunnen herstellen door de teleurstelling die hij heeft opgelopen. Laat hem opnieuw zien hoeveel je van hem houdt.

Sommigen zullen het advies van Paulus opvolgen en je een schouder bieden om te huilen, een arm om te steunen en je liefhebben, misschien zelfs meer dan ooit te voren.  Juist deze mensen zijn het die je door God gegeven zijn om je bitterheid en verdriet  te verwerken en je niet langer ontmoedigt te voelen.

Heer, dank U wel voor de mensen die U mij gegeven hebt. Voor degene die me niet hebben laten vallen toen het moeilijk was. Die begrip hebben voor angstige en radeloze situaties. Heer U bent er ook zelf en wil genezing geven en bescherming. Dank U daarvoor. amen

terug naar overlevings pakket stap8, #3

laat je zelf zien!

verandering van attitude

Filippenzen 2:5-9

Het is niet gemakkelijk om God te vragen onze tekortkomingen, ons falen, onze pijn te verwijderen. We proberen ons vaak te verstoppen achter muren die ons allereerst bescherming boden, maar die op een gegeven moment in de weg zijn komen te staan om onszelf te kunnen laten zien zoals we zijn. Muren dik of dun, naar gelang de pijn, de moeite, de schaamte of  het verdriet is.

muren van trots

We verstoppen ons achter muren van een goede reputatie, muren van krachtig en stabiel te zijn, achter muren van een goede positie, muren  van  zeggen waar het op staat , of muren van laat ik mijn mond maar houden.

Veelal is het onze trots die ons, onze attitude beïnvloed. We denken dat wanneer we onszelf bepaalde maniertjes aanleren of op een bepaalde manier overkomen , ons op een bepaalde manier gedragen we onszelf wel zullen beschermen. En inderdaad dat is ook vaak zo. Toch is dit gedrag , onze attitude of zoals Paulus het noemt , onze gezindheid dat gene wat we zouden moeten veranderen.

een nieuwe attitude

Paulus zegt dat onze gezindheid, onze attitude het zelfde zou moeten zijn als die van de Heer Jezus. Immers; Hij is God, maar Hij deed hier afstand van en werd een slaaf , hij werd gelijk aan mensen. En als mens heeft Hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot de dood. Juist daarom , omdat zijn attitude dienend was heeft God Hem boven alles gesteld.

We mogen aan God vragen om ons te veranderen en te leren omgaan met onze trots. We mogen vragen of Hij ons wil leren onszelf niet langer te verstoppen achter de muren die zo belangrijk zijn geweest in ons leven. Maar nu willen we ons slecht verstoppen achter  God zelf. Hij heeft ons gemaakt en kent ons. Van daaruit mogen we trots zijn op wie we zijn. Hij is onze trotse Vader en wij zijn Zijn geliefde kinderen.

laat je zien

We mogen om ons heen zien en ontdekken dat we niet de enigen zijn die moeite hebben met zaken, maar er zijn rondom mensen in allerlei lagen van de bevolking die zich net als wij voelen. Laten we afstand doen van onze positie,  de aanzien en gewoon onszelf laten zien zoals we zijn.  Hij belooft ons een geweldige toekomst zullen hebben en dat onze naam gezuiverd zal zijn wanneer we de stap durven maken om  onze trots op zij te schuiven en Hem aan zullen kijken.

Heer leer me niet te vertrouwen op positie of aanzien. Leer me mijn trots weg te doen en U te gehoorzamen.  amen

God knows!

Jezus omarmt het hart dat zich nederig openstelt

 Lucas 18:10-14

als je traject overLEVEN een beetje hebt gevolgd, dan zie je dat we in de stappen 4, 5 en ons leven heel goed kunnen bekijken. wanneer je het programma redelijk intensief ook gevolgd hebt heeft het je misschien zelfs wel het gevoel gegeven dat je juist verder van God bent komen te staan.

tot ontdekking komen

wanneer we immers onze fouten en tekortkomingen ontdekken door  ze te onderzoeken voelen we ons  vaak enorm te kort schieten.  We weten dat bepaalde zaken ons in de weg staan in onze relatie met Hem. We kunnen ons dan zo enorm onwaardig voelen om Hem te benaderen. We vragen ons af hoe Hij zal reageren en durven het misschien niet aan om Hem werkelijk om hulp te vragen.

waar gaat het om?

Weet je? God vind het geweldig als je bij Hem komt. In het verhaal van Jezus, zie je hoe twee mannen  naar de tempel gaan om te bidden.

De één een farizeeër, een godsdienstgeleerde, een theoloog. Je zou kunnen zeggen een soort dominee voor de joden.

De ander was een tollenaar. Een belastingbeambte. Iemand die de regels echter niet zo nauw nam en de mensen zoveel mogelijk geld aftroggelde. Een gelegaliseerde dief zeg maar.  Beide mannen baden tot God.

De farizeeër bad met vrome woorden en dankte God dat hij zo geweldig was. Dat hij niet was als die tollenaar die zo veel foute dingen had gedaan.  De tollenaar boog zijn hoofd  en bad slechts een paar woorden. “Heer, wees me genadig, ik ben een zondaar!”

vroeger en nu

Het was in Jezus’ dagen net als tegenwoordig. Vaak kijken mensen op tegenmensen in een keurig pak. En als deze mensen zich ook nog eens beter voordoen als ze zijn dan kijken de mensen daar soms nog meer tegen op.

mensen die fouten maken worden vaak juist afgekeurd door de mensen, maar God kijkt niet naar de buitenkant, maar God ziet naar het hart.

afkomst en prestatie zijn onbelangrijk

Jezus laat ons hier zien dat Hij mensen beoordeelt op het hart, niet op afkomst. Ook niet op prestatie. Zelf niet wat je allemaal gedaan hebt in de kerk of maatschappij. Hij weigert een hart dat te trots is om te zien dat het zwak is in zichzelf. Jezus omarmt het hart dat zich nederig openstelt voor Zijn vergeving.

 

Heer leer mij mijn hart te openen. Mezelf aan U te laten zien. Met al mijn tekortkomingen en fouten. Mijn hele vieze binnenkant, zodat U het kunt reinigen van alles wat er niet in hoort. Heer ik buig mijn hoofd nederig en zeg: Heer wees mij genadig, Ik ben een zondaar. amen

wanneer je het programma eens van vorenaf aan zou willen bekijken, begin dan bij stap 1

het allerbeste voor jou!

Lucas 11:5-13

Vaak staat onze trots ons in de weg om te vragen wat we nodig hebben. Misschien ben je opgegroeid in een familie waar je genegeerd werd of teleurgesteld, of er werd niet naar je omgekeken en kreeg je niet wat je nodig had. dit zouden de redenen kunnen zijn , maar ook andere waardoor je meer en meer op jezelf bent gaan vertrouwen, gewoon omdat je anderen vaak gewoonweg niet kon vertrouwen. Onze houding kan een houding zijn geworden om nooit meer iemand om hulp te willen of te durven vragen.

Deze trots , of het nu door afkomst is of door wat iemand je heeft aangedaan ooit ergens in je leven, zorgt er wel voor dat je het proces van herstel en bruikbaarheid afremt of misschien zelfs lamlegt.  Waanneer we te trots zijn om God te vragen om ons te helpen de tekortkomingen in ons leven te verwijderen zal dit zeker gebeuren.

blijf vragen

Weet je? Jezus zei dat we door moesten gaan met vragen. Als we blijven vragen, zal God ons uiteindelijk geven wat we nodig hebben. Blijf zoeken, wie zoekt zal vinden, blijf kloppen, wie klopt zal opengedaan worden, wie vraagt ontvangt.

Als je kinderen hebt en ze vragen je om een brood wat geef je ze dan? Brood toch? Wij als ouders willen heel graag het beste voor onze kinderen. God wil ook het beste voor zijn kinderen. Hij wil het allerbeste voor jou.

uit je schulp komen

Het wordt tijd om uit je schulp te kruipen en toe te geven dat we graag zelf de boel onder controle houden, maar we moeten loslaten en God  voortdurend om hulp vragen. Blijf bidden als de nood hoog is.

Wanneer we deze stap willen praktiseren mogen we zeker weten dat God ons hoort en zal reageren met dat wat we nodig hebben.

 

Heer ik wil loslaten en U vragen dat te doen wat nodig is. Ik wil mijn trots opgeven en mijn kop nu eindelijk eens buigen. U bent de grootste, ik kan het zelf niet. Heer hoor mij , amen

Keihard op je giechel gaan….

Mozes ging onderweg met het volk door de woestijn.  Een prachtig verhaal welke zeker de moeite waard is om helemaal eens te lezen, maar het is niet waar ik vandaag over wil schrijven.  Mozes was dus onderweg met het volk en op een gegeven moment  hadden de joden honger.  Iedere dag kwam er manna uit de lucht vallen. Het volk hoefde verder niets te doen als oprapen en zoveel nemen als ze nodig hadden voor die dag.

Toch kunnen we over het algemeen wel stellen dat er normaal gesproken niets  zomaar uit de lucht komt vallen behalve regen hagel en sneeuw.  Willen we dus iets gedaan hebben moet er iets gebeuren.  Willen we eten zullen we moeten werken, het zij voor geld of het zelf verbouwen desnoods.  Willen we echter verandering aanbrengen in onze manier van leven, dan betekent dat oefenen. Boele Ytsma heeft er een mooi blog over geschreven.

Proberen

Hoewel ik het een mooi blog vindt en het uiteindelijk  ook nog met hem eens ben wil ik toch bij deze reageren vanuit een andere hoek.  Willen we verandering brengen in wat we doen in hoe we omgaan met zaken of wat dan ook.  dan betekent dat, dat we ons er op toe moeten leggen. Oefenen zegt Boele. Of sterker  nog we moeten het gewoon doen volgens hem.

We moeten het gewoon doen en niet maar een beetje proberen. Proberen, zegt hij , heeft iets in zich van ‘niet willen’. het is het zoeken naar een excuus om eigenlijk toch niet te doen wat je eigenlijk toch al niet wilde.  Je wilt het of je wilt het niet. je doet het of je doet het niet.

Proberen is de taal van falen- doen is de taal van succes.

Willen is kunnen

Persoonlijk houdt ik niet zo van zulke opmerkingen. Ik ben zelf groot gebracht met de kreet: willen is kunnen. Of  misschien ken je het ook, maar dan in andere bewoording, wil niet ligt op het kerkhof en ken niet ligt er naast. 

Je snapt dat wanneer je dergelijke dingen vaak te horen krijgt je dat meeneemt  je leven door.  Mijn vader kon inderdaad erg veel.  Hij was een grandioze bouwvakker. Hij bouwde huizen van de grond af. Hij deed zowel het timmerwerk als ook het metselwerk.  En veel andere zaken die met de bouw te maken hadden zonder ooit een fatsoenlijke opleiding te hebben gedaan.

Erfgoed

Ik ben erg trots dat ik zijn zoon ben, maar tegelijk  is mijn vader niet erg oud geworden.  hij kreeg kanker en was dood.  Hij wilde nog zoveel, maar kon het niet meer.  goed 50 jaar  was hij toen hij stierf.  

Ik wil echter duidelijk maken dat hij deze woorden waarschijnlijk ook van zijn ouders heeft gehoord. En heeft het meegenomen. Ik heb het van hem gehoord en heb het gedeeltelijk ook meegenomen.  We moeten altijd onze beste kant laten zien was zijn instelling.

Vloek op je leven?

 Hoewel mijn  vader altijd het beste met me voor heeft gehad bracht hij toch deze spreuk op me over en ik heb een aantal zaken gedaan waarvan ik dacht dat ik het kon. Ik wou het graag en ging er totaal voor.  Had er zelfs aanleg voor en toch mislukte  het in zekere zin. Willen is niet altijd kunnen. Soms moet je zeggen ik heb het geprobeerd en het is me niet gelukt.

Is het falen dan, dat is schijnbaar net hoe je er tegen aankijkt en wanneer je er tegen aankijkt.  M.i. moeten we oppassen  om onze kinderen niet iets mee te geven dat als een vloek  op hun leven zou kunnen rusten. 

Ik heb het op een gegeven moment werkelijk zo ervaren.  Hoe kan het nu dat mij iets niet lukt. Ben ik dan zo dom was bijvoorbeeld één van de gedachten die ik een tijdlang  meegedragen heb. ik was  niet dom, maar ik had  nu eenmaal geleerd dat willen kunnen was.

Loslaten of vasthouden ?

Loslaten van zulke gedachten is niet gemakkelijk, er zitten immers zoveel zaken aan die gedachten vast. Vaak meer dan je in de gaten hebt. Ook manieren van doen. dingen die  belangrijk voor ons zijn. ik ben  iemand die erg prestatie gericht is. m.i. komt dat hier uit voort.  Ook ben ik iemand die ervarend leert. Voortkomend uit deze gedachte geloof ik. ook kan ik moeilijk niets doen , behalve als ik me werkelijk thuis voel. mijn vader zei altijd  als ik aan het werk was en even niets te doen had, ‘als je niks te doen hebt pak dan maar gauw een bezem….’, met andere woorden, niemand mocht zien dat je even niets te doen had.

Mijn vader was een geweldige kerel.  Dat wil ik nog even benadrukken. En door het willen is kunnen verhaal heb ik een hoop zaken geleerd. Vooral als ik zo schrijf mis ik hem werkelijk.  Hij stond altijd voor ons en anderen klaar. Hij was een echte vriend.  Onbewust geeft soms een vriend dingen door  die niet te doen zijn. zelfs niet als je het werkelijk zou  willen. Zelfs niet als je het gewoon doet. 

Op je bek gaan…

Soms ga je gewoon keihard op je bek. Ik ben blij met een Hemelse Vader die me zo nu en dan misschien op mijn bek laat vallen maar die me altijd weer opraapt  en me bij de hand neemt en zegt, ‘kom  maar jongen willen is geen kunnen, maar  stel je vertrouwen op mij’.

Ik zal zorgen dat alles goed komt. Ik ga het niet proberen, Ik ga het zeker doen.