Tag: structuur

Zwart-wit denken

  


Veel mensen zijn zwart wit denkers. Hier kom ik op na aanleiding van een korte opmerking van een vriend. Zwart-wit denken is wel handig als je zaken duidelijk wil neerzetten. Dit is goed en dat is fout. Daar houdt ik van en daar niet van. Ik wil wel of ik wil niet. Ik ga het doen of ik doe het niet. Andere mensen zijn juist het tegenovergestelde. Ze denken in termen als; je zou natuurlijk ook, of; zou het niet zo zijn dat. 

De eerste groep is over het algemene erg stellig de tweede groep is juist vaak wijdeling. De vraag zou volgens jou misschien moeten zijn welke van de twee het beste is,maar ik ga een andere richting uit, welke volgens mij,nog te zwart-wit is, nog te veel ruimte laat.

Ik geloof dat zwart-wit denken voortkomt uit de gedachte te willen controleren. Door regels te stellen in hun denken en doen houden ze het helder voor zichzelf. De regel (al dan niet geschreven of geformuleerd overigens) zegt hoe te handelen en hoe niet. 

De vraag daarbij is of je daarmee ook bereikt wat je wil bereiken. Ik hoor vaak de term duidelijkheid en structuur hierbij genoemd worden. Volgens mij verzand zwart-wit denken in een overdadige vorm van regelarij. In christelijke termen zou ik het weticisme noemen. 

De andere kant is dat veel mensen juist altijd maar bezig zijn met gevoel en juist nooit echt keuzes maken. De waarheid ligt in het midden is een uitspraak die bij deze mensen past. 

Het rare is dat beide groepen van mensen ( die ik nu wel wat extreem neergezet heb) ook vaak het andere denken in zich heeft. 

De zwart-wit denkers doe zich Willem jouden aan regels omdat dit gestructureerd aanvoelt en veilig lopen vaak vast in hun eigen gecreëerde benadering als zaken nog zwart nog wit zijn. Ze kunnen of geen keuze meer maken en lopen daarin vast of ze maken hem niet. Veelal gebruiken ze dan andere mensen om de keus die ze zelf niet kunnen maken deze als het ware voor ze te maken. 

De gevoeld mensen worden wel gezien als zweverig. Zijn altijd op zoek naar de waarheid. D’r diepere laag. Ze zijn vaak bang fouten te maken en anderen of zichzelf te kwetsen en derhalve komen ze zelden op het punt in te grijpen. Daar gebruiken ze de zwart-wit denkers voor. Ze gebruiken hen om toch dat te krijgen waar ze naar verlangen.

Het een vult de ander aan zeg maar.

Ik geloof echter dat er nog een Weg is. Dat is niet de gemakkelijkste Weg, maar wel de weg waarbij je jezelf kunt zijn. Ik geloof in waarheid en trouw, integriteit vanuit oprechte liefde. Dat betekent dat er wel degelijk zaken zwart-wit zijn voor je zelf. Je hebt bepaalde uitgangspunten nodig die jou op de goede Weg houden. Anderzijds is er ook ruimte nodig. Ruimte om te bewegen. Ik bedoel dat mijn regels niet de jouwe hoeven zijn. Wanneer ik moeite heb met alcohol, dam moet ik dat laten staan. Ik kan daarmee niet zeggen niemand moet alcohol drinken. We kunnen wel in gesprek zijn over alcohol. Hierbij is alcohol natuurlijk slechts een voorbeeld. Anderzijds is het natuurlijk zo dat er wel duidelijke afspraken moeten zijn over alcohol omdat er mensen zijn die anders misbruik maken jegens anderen. De zwart wit gedachte is dan. Niemand mag alcohol drinken. De andere kant zegt dat het ook wel lekker is en het dat het niet zo ongezond is en mensen verantwoordelijkheid hebben, maar de Weg die ik prolongeer is: we maken afspraken met elkaar vanuit oprechte omzien naar elkaar.

Tot de kern komend: ik geloof dat het belangrijk is duidelijkheid te verschaffen naar je zelf. Wie ben ik, waar sta ik voor en welke keuzes maak ik in mijn leven.daarbij is het luisteren naar ons hart een belangrijk onderdeel. Waar verlang ik naar en waar ga ik heen zonder daar een regelrecht antwoord op te geven. 

Het leven loopt anders dan je denkt. Je komt mensen tegen met wie je het goed kunt vinden of niet. De keus is hoe we daar mee omgaan. Zijn we zwart-wit in die zin hij of zij denkt anders als ik en daarmee wil ik niks te maken hebben vanuit mijn tegels gezien? Of tegenovergesteld sluit jij alles en iedereen in en laat je daarmee over je grens gaan omdat je vind dat je het iedereen naar de zin moet maken?

Ik geloof dat het belangrijk is de Weg te gaan die je meer en meer je zelf laat worden en minder laat worden wat men van je vindt. Wat voor mik belangrijk is is wat Jezus van mij vindt. Niet vanuit de regels(wet) van de kerk of wat dan ook, maar om wie ik ben. Niet dat halfzachte vrome(christelijk met een sausje) gedoe, maar vanuit oprechte en echte relatie. Dat wat ik ontmoeting noem. De Bijbel noemt dat gemeenschap. Vanuit gemeenschap (het woord zegt het al, diepe innige verbondenheid) samen zoeken naar waar we voor geroepen zijn. De missie, het doel van ons leven. Zwart-wit gezegd God wil gemeenschap met je. Soft gezegd Je bent geliefd. Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: ik wil van je houden, maar daar zal ik in falen. Maar God houdt van je zoals niemand anders kan. Voorbij de regels van anderen en jezelf, maar vol ruimte door genade. Jr kan de regels niet hanteren door er op te gaan staan, maar ook niet door ze los te laten en je gevoel achterna te lopen. Wat je nodig hebt is de ruimte,de hoop en liefde in gemeenschap met Jezus Christus.

  

Succesvolle vrijwilligers met caracter

images

Working hard overcomes a whole lot of other obstacles. You can have unbelievable intelligence, you can have connections, and you can have opportunities fall out of the sky. But in the end, hard work is the true, enduring characteristic of successful people.
http://doncharisma.org/2014/07/09

Mooie quote. Wanneer we om ons heen kijken zien we allerlei soorten mensen. Mensen die enorm slim zijn, mensen met wat minder intelligentie, maar eigenlijk is dat niet wat bepalend is voor succes. Bovendien is de vraag die we ons wellicht kunnen stellen wat succes is.

Zo ben ik zelf niet bijzonder intelligent te noemen. Niet dat ik mijzelf dom vind of minder waard dan anderen hoor. Waar ik heen wil is dat anderen vaak veel zaken te zeggen hebben over hun persoonlijk functioneren. Op of aanmerkingen hebben tav de ander.

Zo hoor ik vaak mensen bepaalde dingen roepen over keuzes die mensen maken en die al gauw afgekeurd worden op basis van slechts een gesprek of wat ze gezien hebben in een ogenblik.

Afkomst is vaak mede bepalend over hoe we over iemand denken, maar ook hoe iemand zelf denkt. Iemand die, zoals ik, uit een arbeiders milieu komt zal vaak minder snel de neiging hebben om te gaan studeren. Vaak denkt men dat de kennis die men op school opdoet ook te maken heeft met wat er aan kwaliteiten inzit.

De vraag echter is of dit waar is. Ik geloof dat studie veel kan doen en zelfvertrouwen kan geven en natuurlijk ook de nodige bagage voor een bepaalde functie of baan in het leven.

Ik zie echter veel mensen tegenwoordig die niet hebben gestudeerd of sterker nog die aan de rand van de samenleving hebben geleefd die zoveel meer in hun mars hebben dan wat de omgeving hen heeft opgelegd.

Veel mensen leggen op anderen stempels die ze vaak nog aannemen ook. Veel mensen laten zich te grazen nemen door de meningen van anderen. Ze laten zich in de hoek drukken van ” niks waard” .

images (1)

Ik zag gisteren een hoek spullen in de kringloop waarbij stond geschreven. Meenemen voor elk aannemelijk bod. Wat stoelen , een bankstel etc…
Ik dacht gelijk zoiets van…. Zal wel niks wezen! Ik heb echter verder niet eens gekeken. Kijken we niet gauw op die manier ook naar anderen? Of in ieder geval op een manier waarbij je slechts de situatie bekijkt van een afstand? We luisteren naar een opmerking of we zien een bepaalde manier van kleden welke een bepaalde indruk wekken.

Voorbeeld is een van de medewerkers op de Spetse hoeve is iemand die zich altijd keurig kleed , op leeftijd is en welbespraakt. Deze doet geweldig werk op de Spetse hoeve en wordt meestal aangezien als zijnde de directeur. Echter onze directeur is iemand die een stuk jonger is. Zich meer casuele kleed en erg amicaal is en vaak niet zo overkomt.

Deze week is een van onze medewerkers op vakantie. Hij is iemand die zorg heeft voor de dieren op de hoeve. Schaapherder, maar zijn input is behoorlijk in de dagbesteding omdat hij veel ziet en dan even een praatje maakt, een grap plaatst of een stekende opmerking waardoor cliënten soms even weer op hun plek gezet worden.
Is de een slimmer of beter? Nee, zeker niet.Waar ik heen wil is dat het niet gaat om de buitenkant. Niet om papiertjes. Maar om wie we zijn.

Ik geloof dat hard werken goed is voor de mens. We blijven in structuur, we zijn waardevol voor de maatschappij, verdienen onze eigen boterham en kunnen onszelf dan ook beter respecteren.

Waarom nu juist dit onderwerp? Ik zie dat veel mensen zich richten op wat ze denken dat ze zijn. Ze vinden zichzelf vaak te goed voor rottige klusjes of baantjes. Ze hebben een te hoge opleiding of denken dat ze meer in de mars hebben. De vraag is echter hoe we daar achter komen als ze dit niet laten zien.

Het is zoiets als talenten in de grond verstoppen. Ik geloof dat de meeste mensen meer kunnen dan ze zelf denken en zie dat heel veel mensen hun waarde verlenen aam wat anderen van hen denken. Of erger nog ze verlenen eigenlijk hun waarde aan datgene wat men verwacht dat anderen zouden kunnen gaan denken.

Zo zou de ander wellicht kunnen denken dat iemand geen betere baan zou kunnen krijgen omdat deze vrijwilligers werk doet bijvoorbeeld. Ik zie op de Spetse hoeve echter dat veel van deze vrijwilligers de spil zijn van TeenChallenge. Dat ze levensveranderend bezig zijn. Dat ze niet hun prop gezet hebben op eer Van mensen, niet op geld, maar ze steken veelal hun nek uit voor hen die beschadigd zijn. Zij kijken vaak verder dan de buiten kant. Zien mogelijkheden die dieper liggen. Ze zien de mens als geliefde kinderen van God.

Dit zijn de hardwerkende mensen die misschien niet de functies hebben die ze zouden kunnen hebben in een reguliere baan , maar die hun roeping, hun taak, hun hart zijn gevolgd. die hard werken voor weinig,(uitspraak van het boegbeeld van de Spetse hoeve) maar enorm belangrijk zijn voor anderen. Zich de kop niet gek laten maken door wat anderen vinden , maar gaan voor de verkondiging van Gods koninkrijk.