Tag: stappen zetten

durf tot de grens te gaan!

DEEL 4

Ergens komt de tijd er aan dat je de deuren weer open gooit.  Dat je niet langer gefocust blijft op het wonder, maar dat het wonder zijn resultaten toont.  Er komt een moment dat het gewoon tijd is.  jij weet het!  Gods Geest zal je het tijdstip wijzen wanneer jij de deur  gaat openen en je jouw talent de ruimte kunt geven. je talent aan bieden, te gebruiken waarvoor je geroepen bent.

durf…!

Belangrijk is  dat je  nu weet en ook beseft  wie je bent, dat je besef hebt van je identiteit.  Eigenlijk komt heit hier op neer dat je gewoon  stappen gaat ondernemen om dat te gaan doen waar je goed in bent en waarvoor je geroepen bent.  alle  zaken  die in je zitten  kunnen er uit om gebruikt te worden. doen dus! Durf te solliciteren, durf mensen aan te spreken , durf  ruimte te maken voor de dingen die je zou moeten doen om je doelen te bereiken.  Gooi het roer om! Niet meer vechten  om altijd maar erkenning te willen krijgen van anderen, maar  gewoon doen waarvoor je geroepen bent en te weten dat God je erkent als zijn eigen zoon of dochter.  Jij hebt alles in je waarvoor God je geroepen heeft.

Door het feit dat je niet meer uit bent op erkenning en eer van anderen en je bewust bent van wie je bent en je roeping ontstaat er  ruimte om jezelf te blijven en zul je niet onderuit gehaald worden door anderen, door satan.  Natuurlijk zullen er moeilijkheden zijn. natuurlijk zullen er  moeilijke periodes zijn waarin je even iet  weet wat te doen, maar er zijn vaten in overvloed om van te delen en te verkopen. Om zelf van te  nemen indien nodig. God heeft voorzien  door jou bepaalde talenten en gaven te geven. ervaringen en gebeurtenissen die iets bijdragen aan degene die je nu bent.  God verlangt er naar dat je met Hem aan de slag gaat. Waarin jij te kort komt gaat hij helpen.

relaties, ontmoetingen…

Zoek daarom  mensen op die  net als jij ook bereidt zijn om te delen,  ik geloof in relaties. In ontmoetingen. je zelf te laten zien op wat voor manier  dan ook.  mensen ontmoeten  betekent met ze in contact  komen. niet  even vaag , maar echte gesprekken verder dan het weer. Zoals de profeet  de vrouw uit ons verhaal aan sprak.( lees: 2 koningen 4:1-7  ) direct zonder omhaal van  woorden.  Ga daarheen waar God je roept. Doe wat god je te doen geeft en sta stil bij datgene waar God je stil zou willen zetten.

Natuurlijk zijn er grenzen aan onze mogelijkheden. Veel mensen zeggen dat onze mogelijkheden  onbegrensd zijn. alleen de dood al bewijst het tegendeel.  Toch zijn er grenzeloze mogelijkheden wanneer we God laten doen wat God moet doen. wij kunnen slechts doen wat wij kunnen doen. dit  begint bij gehoorzaam zijn.   onze grenzen houden ons scherp en bepalen ons bij onze menselijke onmogelijkheden, maar  bepalen ons  ook bij de mogelijkheden die God te bieden heeft.

grenzen? 

Wat waren mijn vaten ook al weer?  Wat is mijn talent? Wat is mijn roeping? Kan ik God vertrouwen in zijn beloften die hij mij gegeven heeft? Ja zeker , je hebt iets om naar te kijken, de vaten die gevuld zijn in je leven.  God tilt je over grenzen van je eigen geloof.   ga er niet zelf over heen, maar  laat Hij je de weg wijzen. Hij laat je zien  wat de inhoud is van de gevulde vaten. Al onze mogelijke vaten zijn op zich klein en  wellicht uitputbaar, maar Gods vat van liefde voor ons is zo enorm groot dat vat iedere dag bruikbaar is om  telkens op terug te vallen om vanuit die liefde te  mogen beseffen dat wij Gods kinderen zijn. Gods Geest bevestigt aan onze geest dat wij Gods kinderen zijn zegt het Woord.

ik zit vast wat moet ik doen?

Wat zijn we vaak met z’n allen druk bezig en vechten tegen allerlei  zaken waar we geen invloed op hebben lijkt het wel. We schreeuwen het uit. We worden moe en  zien het allemaal niet meer zitten misschien.  De vraag komt op wat moeten we doen?  waarom loopt alles in mijn leven mis. Waarom  helpt niemand mij. Waar is God.   we staan maar te kijken en te wachten op Gods hulp en dat van mensen, we roepen, schreeuwen zelfs en  we zien anderen in dezelfde situatie zitten, maar we komen geen steek vooruit.

Zo  gaat het vaak met mensen. we willen wel graag, maar we lijken aan de grond genageld we zien het gewoon niet meer  zo scherp. We zitten vast in ons denken. We willen wel anders, maar we zien het even niet. hoe komen we weer in beweging? Wat moeten we doen?   soms is het allemaal niet zo moeilijk als dat we dat  in wezen ervaren.  soms kan het zetten van een enkele stap ons al iets verder omhoog brengen. ons dichter bij ons doel  brengen. een stap kan zoveel in beweging zetten. We gaan anders kijken.  We komen in beweging.

Ik geloof dat God  dat ook  graag ziet.  als ik kijk naar de Heer Jezus, Hij bracht iets in beweging bij mensen, maar kwam ook zelf in beweging.  Een andere manier van denken. Het gaat niet om datgene wat we altijd hebben gedaan, mar  willen we  vooruit komen dan zullen we in beweging moeten komen. ook als we  op een plek zijn waar dat niet zo normaal is, ook wanneer we het niet gewend zijn. ook wanneer we altijd geleerd hebben ons aan de regels te houden, dan nog  zullen we ons af moeten vragen  waar we heen willen en keuzes maken.

we raken sneller van ons stuk dan we denken. Gewoon omdat we soms zo vast zitten in onze eigen denkpatronen, maar Jezus roept en ons  zegt ons hem te volgen.  Sta op  en volg Mij ! zei hij tegen de man die aan het water lag om te worden genezen.   durf jij de stap te zetten  om te genezen?  herstellen?

Ik geloof dat we vaak periodes in ons leven  krijgen dat we stil worden gezet om  keuzes te maken. om ons bewust te worden van  hoe we met  bepaalde zaken in het leven om moeten gaan.  we lopen veelal vast op onze eigen zinnige wijze van denken. We zitten vast en komen er niet uit omdat  we  niet bereidt zijn om onze kijk op  dingen  los te laten, nieuwe  manieren en nieuwe inzichten toe te laten.  God is een God van vernieuwing en beweging. Ik geloof dat Hij ons in beweging  wil zetten, maar in hoeverre ben je bereid stappen te zetten, keuzes te maken?  je eigen inzichten even te laten varen en gewoon  zaken eens goed te bekijken?

Neem de tijd om te luisteren

Wat is het vreemd hoe zaken  soms lopen.  Iemand die ik van vroeger ken zei eens toen ik hem vroeg hoe laat het was. ” ik heb een horloge, maar God heeft de tijd”.  het vreemde is dat wij soms  al zo druk zijn met van alles en nog wat  van God te verwachten en dat we daarvoor ook tijd hebben uitgetrokken en dan afwachten wat Hij ons te zeggen heeft.  Helaas  werkt dit niet altijd zo.  Ik zeg helaas, omdat wij dat dan vooral zien als helaas, maar tegelijk mogen we leren dat God in controle is.

” ik heb een horloge, maar God heeft de tijd”.

Ik ben vandaag  opgelopen tegen het feit dat we soms een vreemd gevoel kunnen hebben en niet goed weten wat er mee te doen. we bidden voor  bepaalde zaken, doorbraken, inzichten en tegelijk krijgen we soms allerlei gevoelens en ook gedachten en ontmoetingen die  ergens iets raken wat we ( nog ) niet helemaal thuis kunnen brengen.

Net mailtje gehad waarin ik wel weer eens heel hard de vaart er in probeer te houden en me bewust geworden dat niet iedereen mijn snelheid kan bijbenen.  Ik ben een rationeel gevoelsmens. Is dit een contradictie? Ik denk het niet. ik ervaar iets en vraag me af waar dit vandaan komt.  ik geloof immers dat God door  de Heilige Geest mij dingen probeert duidelijk te maken.  ik weet  uit ervaring dat  er dan vaak meerdere dingen tegelijk gebeuren. Niet op dat moment, maar ik geloof dat dingen die in het geestelijke plaatsvinden  een hele andere uitwerking hebben dan  gewone rationele keuze of  emotionele keuzes.  Gods Woord snijdt gewoon aan meerdere kanten tegelijk.

we willen geen softies genoemd worden

Ik heb gemerkt dat een bepaald gevoel echter ook een bepaalde weerstand kan oproepen. Soms om iets niet te doen. je voelt aan alles dat  je het niet moet doen, maar soms ook omdat je niet weet wat je te wachten staat.  Je wil  op bepaalde zaken af gaan, maar loopt dan aan tegen eigen onvermogen,  of hoe iemand in elkaar zit. de vraag is  niet zozeer of  iemand nu wel of niet geschikt is wat mij betreft, maar  werkt God door iemand heen.  Ik  geloof dat God met een kromme stok  rechte slagen kan maken. alhoewel die stok wat mij betreft niet de meest  mooie term is.

God is niet  een God van slaan, maar tegelijk is God ook niet soft te noemen.  Ik geloof dat  daarin wij als gelovigen nog wel het een en ander te leren hebben.  we willen geen softies genoemd worden  wanneer we zeggen dat de Geest ons iets duidelijk maakt en  gaan we soms direct interpreteren wat God  ons zegt. Wat God ons in alle duidelijkheid zegt vullen we aan met interpretaties van de rest. Hiermee lopen we God soms voor de voeten.  Ja, Ik ook soms.

Tegelijk kunnen we soms  zo enorm stellig en vast zitten in onze eigen overtuigingen, onze eigen waarheden dat we niet meer  zien of iets nu werkelijk  van God is. we  gaan denken dat onze gedachten van God zijn en dat bepaalde gevoelens  van God komen.   de vraag is nu  durven we man of vrouw genoeg zijn en af te wachten in situaties  wanneer we  zaken niet  helder hebben . durven  we de tijd te nemen?  aan de andere kant is het  de vraag durven we  ook stappen te nemen om  te doen wat gedaan moet worden ook als we het hele plaatje nog niet duidelijk hebben.

“ik lijk wel gek om dat te doen”.

Afgelopen week  is me duidelijk geworden dat God mij hier  wel  een leermoment in heeft  gegeven.   stel je zit aan het strand . de winter is voorbij , maar het water is nog steeds enorm koud. God zegt je dat je  je schoenen  uit moet doen en  je sokken om in het water te lopen. Zou je het doen?  ik denk dat veel mensen zich zouden afvragen waar het goed voorzou zijn.  de gedachte zal vaak zoiets zijn van : “ik lijk wel gek om dat te doen”. en er zijn ook nog allemaal mensen die  er iets van zouden kunne zeggen. Wat doe je?

God heeft mij duidelijk gemaakt dat wanneer we het doen Hij zulke stappen zegent. Gewoon  doen wat Hij zegt ook als je de antwoorden nog niet helder hebt.  Een stuk gehoorzaamheid. Aan de andere kant  is het soms ook verstandig om  duidelijkheid als het  anderen betreft.  We willen immers niet iemand beschadigen. Ik geloof dat we moeten leren persoonlijk te vertrouwen op Gods stem in ons persoonlijk leven. God kan spreken  door een ezel heen en ons iets geven uit een vis, maar  tegelijk  doet God de dingen vaak  op een hele normale manier .  gewoon door de omgang met anderen.

vanuit relatie en  communicatie ontstaan de mooiste wonderen. 

vanuit relatie en  communicatie ontstaan de mooiste wonderen.  Mensen die herstel vinden van  hun oude wonden. Mensen die iets van God ervaren door jouw  persoonlijke openheid, mensen die eenzaam zijn en ontdekken dat ze geliefd zijn door  anderen.  ik merk dat ik geen antwoorden geef in deze blog vandaag, maar  ik hoop dat er  ergens tussen de regels door  iets te lezen valt van  hoe God  kan werken.  Dat god er voor je is in kleine dingen.   Vandaag bewust geworden dat relatie de meest kwetsbare vorm is van Gods aanwezigheid. Door  openheid en transparantie  ervaren we  iets van God persoonlijk. Hij spreekt tot ons door de meest  diverse mensen. mensen die je soms  achter het behang wil plakken , maar die zo oprecht zijn en eerlijk dat je niet anders kunt dan ze lief te hebben. 😉

even terug naar het gevoel en de ratio. Ik  geloof dat er iets te gebeuren staat. Ik wil graag grote stappen  maken.  ik wil graag ondernemen , doen, plannen maken, regels stellen, kaders bedenken, maar tegelijk wil ik ook graag  God laten werken. De vraag is wat Gods Geest me zegt. Ik heb dat niet echt helder. Dat hoeft ook niet, maar  ik verlang er naar vooruitgang te zien.  God leert me geduld te hebben. dat is wat ik n u ervaar. Geduld met anderen, maar ook om te groeien.  Geduld om mijn plek precies te  vinden en te krijgen.  ik ben geneigd hier druk op uit te oefenen.  Het is mijn gebed dat God me daarin leert ontspannen en niets  zal forceren.

De toekomst tegemoet

In mijn vorig blog had ik het over een andere jas aantrekken.  Vandaag  wil ik spreken over stappen zetten.  Het gaat er niet zozeer om  welke beelden of woorden gebruiken, maar het gaat er om dat wanneer we in het verleden blijven hangen  er geen verandering op zal treden. Sterker nog  hoe meer we blijven hangen en  blijven zitten waar we zitten zonder stappen te zetten om verder te gaan des te meer beschadigd dat we raken. we raken steeds verder in de knoop.

Wanneer we blijven hangen in wat er destijds is gebeurd maakt dat we muurvast  komen te zitten in bijvoorbeeld de verdediging. We  voelen ons aangevallen en bijten voortdurend van ons af of we verschuilen ons in een ongezonde houding waardoor we of mensen gaan mijden of mensen ons gaan mijden omdat ze ons niet meer herkennen. we laten niemand meer toe. we gedragen ons als een bange geslagen  hond in een hoekje, die het liefst gewoon wat aandacht zou willen en stiekem ook wel  met zijn staart zwaait, maar die de oren plat op de kop heeft als iemand de hand uit steekt en wanneer iemand te dicht bij komt gewoon gaat bijten om te voorkomen dat hij wederom mishandeld zal worden.

Hoe meer beschadigd dat we zijn, hoe meer we ook vast kunnen komen te zitten  aan deze  negatieve identiteit, sterker nog we hebben er soms zelf een soort van plezier in gekregen om van ons af te bijten. Soms  geeft dat zelfs heel even een gevoel van controle.  Alsof we  weten wat we doen. alsof we in staat zijn om mensen van ons af te houden om niet weer beschadigd te geraken. Inwendig  komen we echter steeds verder van ons zelf en de ander  af te staan.

Waar staan we in ons leven?  durven we werkelijk onszelf  te bekijken en onderzoeken of we wel werkelijk ook in het heden staan of laten we ons  hedendaagse leven bepalen door het verleden? Niks doen lost ook niks op. dus zul je stappen moeten zetten op de weg naar herstel. En weet  je? die reis hoef je niet allen te gaan.

Ik geloof dat het goed is om je situatie eens te bekijken en  nieuwe stappen te zetten misschien.  Stappen te zetten  en onder ogen te zien dat je ergens op de weg beschadigd bent geraakt en dit ook gewoon te bekennen. Gewoon  erkennen dat je moeite hebt met zaken. dat is  de eerste stap.  Het is belangrijk om te erkennen dat je  boos bent, dat je verdriet hebt, dat je moeite hebt, dat je …

We moeten erkennen dat we boos zijn, jaloers, ons afgewezen voelen, dat we opstandig zijn , om verder te kunnen gaan en te herstellen.  De verleiding ligt op de loer om  vast te houden aan negatieve emoties en wrok, maar geloof me dit helpt niet. ik ben er geweest. Het maakt bitter en niet beter. 

Natuurlijk zijn bepaalde gevoelens ook terecht en mag je  ook boos zijn om bepaalde zaken die je zijn overkomen, maar  de situatie mag nooit een plek zijn die je vast houdt en je verbittert  maakt over de rest van je leven. daarom zullen we  het moeten overgeven om verder te kunnen gaan. Nieuwe stappen zetten . stap voor stap de toekomst tegemoet, maar misschien moet je eerst eens voor jezelf  duidelijk hebben wat de richting is die je op wil gaan.

alles?

Jan de oude dropt min of meer de vraag : hoeveel is alles?  in de kerk wordt gesproken over het volgen van Jezus en over je leven geven voor Hem. overgave en het dienen van Jezus. Maar wat is nu werkelijk alles geven om Christus wil.

Er is een tijd geweest dat ik theologie ging studeren (waar ik overigens wel aan ben begonnen en uiteindelijk nooit heb afgemaakt) met als reden dat ik God wilde zoeken en doen wat Hij van me vroeg.  Toch wilde ik niet echt alles geven. ik had een eigen zaak en vond de dingen die ik deed nogal belangrijk.  dat ik daar mee ben gestopt was niet omdat ik er voor heb gekozen, maar omdat het niet  anders kon of ik zou failliet gaan.

Ik zei met mijn mond dat ik alles voor God zou doen, maar in wezen wilde ik  mijzelf slechts bewijzen. Ik wilden me bewijzen in  de dingen die ik deed, in wat ik wist, in hoe ik het deed en in mijn inzet voor de dingen die ik deed.  Het ging dus om een hele hoop zaken in mijn leven. ik heb uiteindelijk alles op moeten geven. ik heb mijn huis, mijn zaak, mijn baan, vrienden en uiteindelijk zelfs de kerk waar ik  best gezien werd op moeten geven.

Toch was dit niet alles.  ik geloof dat God ons vaak in situaties leid waarin hij ons laat zien dat het niet zozeer gaat om opgeven of iets anders gaan doen, maar om je houding, je hartsgesteldheid. De heer Jezus was in zijn hele leven slechts gericht op Zijn Hemelse Vader. vanaf zijn geboorte tot zijn  dood stond zijn leven in teken van dienstbaarheid. Hij gaf alles . allereerst zijn leven bij God de Vader, maar daarna uiteindelijk ook zijn leven op deze aarde om ons te dienen.

De vraag is nu niet of we de dood in zouden moeten, maar of we bereid zijn ons leven op te geven voor Hem.  of we ons willen laten leiden door Gods geest. Vaak doen we daar mijns inziens nogal moeilijk over. We zeggen dan dat het nogal ingewikkeld is om God te volgen. Dat het niet gemakkelijk is om te doen wat God van ons vraagt en zo zoeken we excuses om maar niet echt  te dienen.

Zijn we wel werkelijk bereid om Hem te dienen? Dat is mijn vraag hierbij of zoeken we net zolang woorden in de Bijbel, luisteren we naar grote namen om  slechts dat te  doen wat ons het beste uitkomt.  Ik geloof dat we  graag voor eigen parochie spreken in plaat voor Gods koninkrijk.  Dat we graag onze eigen eer willen redden of dat we graag door anderen geëerd zouden willen zijn, maar ik geloof ook dat wanneer we werkelijk God liefhebben  hij ons zal vormen door  soms diepe dalen van  het leven om ons te laten zien dat we op hem kunnen bouwen. dat hij de rots is, het fundament, onze zekerheid, zodat we  kunnen leren om los te laten aan dit aards bestaan e de stap meer en meer te maken in / naar zijn koninkrijk.

Loslaten stukje bij beetje. God weet dat het voor ons niet gemakkelijk is om het allemaal in een keer te doen soms. Hij helpt ons daar dan bij, maar toch zullen wij zelf daarin stappen moeten blijven nemen. Wanneer we ontdekken dat nog niet alles van ons is overgeven aan Hem  zullen we hier mee aan het werk moeten, dan zullen we ontdekken dat we wanneer we die stappen maken steeds meer inde vrijheid komen te staan. Dat we groeien in volwassenheid.