Tag: slang

Op je plek of ik sla je op de bek.

download (4)

Wanneer we verantwoording gaan  nemen voor ons leven, voor de dingen die we doen of hebben gedaan, dan is dat vaak best even een angstig moment. we hebben immers niemand meer die we  het in de schoenen  kunnen schuiven als het niet gaat zoals we dit hadden gepland.

Ik geloof dat wij als mensen autoriteit hebben gekregen en daarmee dus ook verantwoording. We kunnen hier in Genesis al over lezen.   Autoriteit is  dat we als het ware  bevoegdheid hebben om het leven te leiden zoals wij dat willen. God  geeft het ons als het ware  de verantwoording over ons leven in handen en zegt daarmee eigenlijk dat wij met ons leven mogen doen en laten wat we willen. dat we de verantwoording hebben om dit  zo goed mogelijk te doen. hij schept hiervoor een aantal kaders waar binnen dit het beste kan.

Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.

download (5)We zien echter al gauw gebeuren dat mensen deze verantwoording gemakkelijk afschuiven.  Dat  wij als het ware vaak  waar het om verantwoording gaat  deze in een andermans schoenen proberen te  stoppen om zo onder onze eigen verantwoording uit te komen.  Adam deed dit  naar Eva en Eva gaf de slang de schuld.  In plaats van te zeggen dat het hun fout was en dat ze niet de verantwoording hadden genomen zoals het was bedoeld gaven ze elkaar de schuld.

Wat is er veranderd? Ik denk niet  zoveel. Ik geloof dat veel mensen juist vastlopen door niet  de verantwoording  te nemen voor hun eigen daden.  Al gauw krijgt een ander de schuld.  We kijken vooral naar hoe anderen met  ons omgaan en  verwijten al gauw dat dingen niet gaan zoals ze zouden moeten gaan omdat die ander  het  verkeerd doet.  De verantwoording nemen  zegt echter dat waar het verkeerd gaat dit naar onszelf toe te schuiven en actie te ondernemen om dit te gaan veranderen.

Extra vervelend is dit wanneer we er door Jezus extra op aan gesproken worden.  dat hij ons voor houdt dat we elkaar lief moeten hebben  , dat we een tweede mijl met de ander moeten gaan. wanneer ze ons in het gezicht slaan we de ander wang moeten  toe keren.  Jezus houdt ons voor dat wanneer ons in het gezicht geslagen wordt of iemand ons ergens toe dwingt we  de verantwoording hebben om hier op een goede manier mee om t e gaan.  moeten we ons op de bek laten slaan? Is dat wat Hij bedoeld te zeggen? Moeten we  wanneer iemand ons als het ware dwingt om het op een bepaalde manier te doen dat dan ook maar accepteren?

Durf je verantwoording te nemen voor je leven

Ik denk niet dat we ons in hoek hoeven te laten drukken waar de klappen vallen, maar dat we moeten doen waarvoor god ons geroepen heeft. De verantwoording nemen op dat gebied waar hij ons heeft neer gezet. Wat is jouw plaats.  Durf je op die plek waar je  bent , waar je geroepen bent, waar je hoort te leven vanuit de autoriteit die daarbij hoort? Durf jij de verantwoording te nemen voor dat gebied wat God jouw gegeven heeft. Durf je verantwoording te nemen voor je leven, je gezin, je eigen keuzes, je werkplek,  je…. ?

 Dat is niet gemakkelijk dat vraagt soms van ons dat we de confrontatie moeten aangaan met  mensen die ze van ons af willen nemen. dat vraagt soms dat we  moeten erkennen dat  we ons te veel op  het gebied van de ander bevinden . dat vraagt soms dat we de minste moeten zijn, maar het vraagt soms ook dat we ons  uit moeten spreken en durven confronteren.

wel de lusten maar niet de lasten?

love-revolution1Natuurlijk hebben we daarbij altijd de belangrijkste factor nodig. Namelijk liefde.   Autoriteit  en liefde horen samen te gaan. autoriteit  zonder liefde is star en stug. Ze neemt  wel verantwoording voor de regel maar niet voor het individu. Liefde zonder autoriteit wil wel het individu winnen maar  vergeet daarbij dat  de regel goed is.

We leven in een wereld die wars is van regels  en anderzijds niet werkelijk lief kan hebben.  waar houden van en verantwoording nemen niet meer als vanzelfsprekend  zijn. ik vraag me af waarvoor veel mensen werkelijk leven. wel de lusten maar niet de lasten?  Niet meer samen maar ik gericht? Alles wat fout gaat ligt veelal aan de ander . wat goed gaat  is mee genomen. wie neemt er verantwoording? Neem jij verantwoording voor je leven/ durf jij  op te staan en in de autoriteit te gaan staan die je is gegeven? waar is je plaats? Waar heeft De heer jou geroepen? Ken jij je plekje wel?

 

Een oud wijf boter aan de kont smeren ???

Ain old wief botter aan de kont smeern en zulf dreuge stoette eetn, dat is zunde!

Een oud wijf boter aan de kont smeren en zelf droog brood eten, dat is zonde!

 

Hierboven een  veelal grappig bedoelde  Gronings gezegde  die je vaak hoort  als het gaat om zonde.  Inderdaad mist de boter zijn doel op het moment dat het ergens gesmeerd wordt  waar het  niet hoort. Boter is er om geconsumeerd te worden, maar of dit  gezegde ook werkelijk iets laat zien  aangaande zonde  laat ik hierbij even in het midden. Wel is het zo dat  het doel missen van ons leven werkelijk zonde is.

je doel missen

Wat is zonde nu werkelijk. Het doel missen is een van de  dingen die ik reeds genoemd heb, in dat opzichte is het gezegde dus waar. Toch geloof ik dat wanneer we spreken over zonder er essentie is  is die nog veel dieper ligt dan het missen van je doel.  Namelijk  het onafhankelijk  willen zijn.  wanneer we onafhankelijk willen zijn van God missen we ons doel automatisch.  Toch is  in deze tijd onafhankelijkheid een groot goed geworden.  we willen  alles zelf in handen houden . we willen zelf beslissingen nemen, zelf keuzes maken.

Op zich is er niet  zoveel mis met  keuzes maken, maar de mens is geneigd om voortdurend  de grens te verleggen. God bied ons de ruimte om zelf keuzes te maken, maar de mens  is geneigd om  de grens van hun verantwoordelijkheid  over te steken en daarmee de plank mis te slaan van wat goed is  voor  zichzelf en de ander.

geestelijke maatjes

God schiep de mens en God en de mens waren  als het ware op geestelijk niveau maatjes. Ze spraken met elkaar, wandelden door de tuin en genoten van elkaars aanwezigheid en de dingen die  God gemaakt had. God schiep ook de vrouw en er ontstond een extra element in de relatie. God had iets geweldigs gecreëerd.  

Eva deed echter iets  waarvan  God gezegd had  dat het niet  mocht. Jammer! Zonde? Natuurlijk, maar  toch wil ik juist  hier nog wat verder over schrijven.  waarom was dit  zonde. Is de zonde nu dus  door de vrouw de wereld in geholpen zoals zo vlen  dat ook durven beweren.  En waarom moesten wij mannen dan ook mede  de gevolgen van haar fout dan ondergaan?

jammer hoor!

Ik geloof  dat het  erg jammer is dat Eva  van de vrucht heeft genomen, maar  de werkelijke zonde ligt  meer in de onderlaag i dan in het nemen van de vrucht.  De mens was  in de daad niet gericht op elkaars welzijn of op God gericht, maar slechts op zichzelf. Ik geloof dat dat de wortel van de zonde is. Eva deed  fout toen ze van de vrucht nam omdat ze er beter van wilde worden. beter dan God. ze wilde net of zelfs groter dan Hem zijn.

Adam deed in wezen niets anders. Toen bleek  dat het allemaal fout leek te lopen nadat ze hadden gegeten schoof hij alle verantwoordelijkheid  van zich af naar Eva.  In wezen  na het eten weer zo’n egoïstische actie.  De mens was op zichzelf gericht geworden.  de men koos er voor om niet in de eerste plaats voor God te gaan, maar in eerste plaats voor zichzelf te kiezen.  Het eten van de vrucht was de daad waarmee het in wezen allemaal mee begon, maar de bevruchting vond al plaats toen de mens  zich inliet met de slang en geneigd was naar hem te luisteren in plaats van naar God  te luisteren.  

beschadigde relaties

De gevolgen was dat  relaties beschadigd raakten.  De  mens was niet langer gericht op  relatie en het er voor elkaar zijn zoals dat  was bedoeld de mens koos  voor zichzelf.   Met de keuze voor zichzelf  verwijderde  de relatie met God en met zijn vrouw.  God  verlangde nog steeds naar relatie en de mens zelf in wezen ook, maar  toch koos de mens in  de  relaties die hij had  voor zichzelf. God bleef  trouw. Hij bleef contact zoeken, maar de mens zocht excuses en verstopte zich voor God.

Alle dingen waarvan de mens eerst enorm had genoten kwam in een ander licht te staan.  In plaats van  een diepe intieme relatie waarin warmte , geborgenheid, openheid en transparantie  was ontstond er  angst, scheiding eenzaamheid. De mens was bang . Ik gericht geworden.

een gat in het leven

Ook nu is er nog altijd dat verlangen naar  intimiteit, naar relatie en geborgenheid. Natuurlijk had de mens zijn vrouw nodig en  bovenal had de mens God nodig, maar er ontstond  een muur, een barrière ,een kloof die niet meer te overbruggen  was.  De mens leefde niet meer in staat van vervulling.  Er was een gat in het leven van de mens geslagen .  hij was geestelijk dood.  Lichamelijk leefde hij nog wel, maar geestelijk was er een leegte die hij zelf niet meer kon vullen.   Het was onmogelijk geworden om op lichamelijk niveau met God in contact te treden. De mens was gemaakt naar Gods beeld, maar God is geestelijk en de mens  was niet meer in staat om geestelijk met God in contact te staan door  zijn eigen gerichtheid. 

De mens kon God niet langer in de ogen kijken. Hij durfde  niet meer en kon het ook niet meer . om nu in relatie met God te kunnen leven is  het nodig dat de mens geestelijk gaat leven.  dat betekent dat de mens  zijn   Ik- gericht leven zoals hij dat gewend was te leven vaarwel moet zeggen en  zou moeten opstaan in een nieuw  geestelijk leven met God.   de mens echter had door de zonde de dood verdient.  Wanneer wij dus zouden sterven en  zouden we de dood  ook in zijn gegaan, ware het niet dat God een prachtig plan bedacht heeft. Een plan  om ons  bij hem terug te brengen.

het codewoord! LEVEN

Het code woord is vergeving.  Vergeving is nodig om  opnieuw te kunnen leven. vergeven van God voor ons, maar ook vergeven naar anderen toe die ons iets hebben aangedaan. Het ontvangen van vergbeving  is  belangrijk , maar ook het  vergeven van de ander.  vergeving is tweesnijdend.  We kunnen  geloven  dat God ons  onze zonde vergeeft in Christus , maar  we zullen ook onszelf en anderen  die vergeving moeten schenken om opnieuw  recht in de relatie te kunnen staan.   Wanneer wij  immers wel Gods vergeving ontvangen, maar niet anderen vergeven of onszelf zal er een blokkade blijven in onze menselijke relaties en zullen we blijven vastlopen in ons leven op relationeel gebied.

Wanneer we ons in ons leven blijven afsluiten  voor Gods vergevende genade, maar ook dat van de mensen om ons heen of we vergeven onszelf niet  blijven we ons  verstoppen en zal het de relatie blijven schaden.  We weigeren dan  ahw om in elkaars  behoeften te voorzien. We  zijn niet  open voor God en de ander en derhalve  zijn we  niet in staat  tot werkelijke ontmoeting.  Dat is pas werkelijk zonde nietwaar?

Dabar! woord en daad

We zijn geschapen om te leven in afhankelijkheid van God en mensen om ons heen. Om van hart tot hart met elkaar  te communiceren. Elkaar te ontmoeten van hart tot hart.  Open  naar en voor elkaar.  dat is geestelijk leven met God.  het is pas mogelijk wanneer we onszelf  zijn en Gods vergeving  accepteren in en voor ons leven. niet slechts geloven dat er vergeving  heeft plaatsgevonden  door Het lijden en sterven van Christus, maar  het ook te implementeren in ons leven en het door te geven aan anderen.

 God zelf is in ons  door zijn Geest.  Door het werk van Christus is de Heilige Geest gekomen. Leef jij je leven  zoals jij dat wil?  Ik- gericht? Of  laat jij je leven leiden door de Geest van God.  ben jij levend geworden om God te dienen en met Hem te wandelen en te genieten van wat Hij je geeft of  wordt jouw leven bepaald door de liefde die God in je heeft gelegd?

Alles heeft te maken met keuzes.  We kunnen luisteren naar het Woord, maar zonder de daad  zeggen we eigenlijk dat we zelf wel bepalen wat we doen.  verstoppen we ons opnieuw wanneer god ons roept of gaan we aan de slag als geestelijke wezens.  DABAR!

 

 

 

 

God manipuleren!

Soms zou ik God wel eens op het matje willen roepen. Ik zou Hem wel eens haarfijn uit willen leggen hoe Hij één en ander zou moeten regelen. Ik zou Hem gewoon wel eens even stevig  toe willen spreken, maar ik begrijp ook wel dat het resultaat niet zou zijn van wat ik eigenlijk zou willen bereiken. Ik zou  willen dat Hij begrijpt dat het er allemaal niet zo eerlijk aan toe gaat en dat Hij mij toch best eens een beetje zou kunnen ontzien in dit leven.

Hoe kan het toch dat bepaalde zaken in mijn leven, en ongetwijfeld zul jij ook zulke ervaringen kennen, zo lopen als ze lopen? Hoe kan het nu zo zijn  dat juist mij dit of dat zomaar overkomt in dit leven? waarom moet ik altijd het onderspit delven en zit mij toch alles tegen? Waarom God doet u er niks aan?

Absurde gedachte!

wat een absurditeit als je dit zomaar in een aantal regels op scherm ziet staan , vind je niet? het klinkt wel erg egoïstisch allemaal, niet dan? Kan en mag ik God terecht wijzen? Het lijkt er misschien op dat we oneerlijk worden behandeld in dit leven en dat al onze teleurstellingen terecht zijn te noemen, maar tegelijk moeten we erkennen dat we enorm veel eisend zijn naar God en schuiven we dingen onterecht in Zijn schoenen. (alsof God schoenen nodig zou hebben, duh!)

zouden wij mensen God moeten of kunnen vertellen wat Hij zou moeten doen? denk je werkelijk dat God zich terecht zou laten wijzen door jou of mij? Door mensen als jij en ik? denk je nu werkelijk dat god zou zeggen; “sorry, hoor, zo had ik de situatie nog niet bekeken, ik heb me vergist.” Zie je de absurditeit van deze gedachte?

Goed en kwaad

Deze houding is waar het bij Adam en Eva al verkeerd ging in de Hof van Eden. Het is zonde! Hoogmoedig! God wil in ons werken, ons leren om op Hem te bouwen, te vertrouwen in iedere situatie, in  alles wat ons overkomt. Hij wil ons leren Hem en onze naaste daadwerkelijk lief te hebben niet ziende op de situatie waarin we ons bevinden. Zelfs in onze meest wezenlijke pijnlijke confrontatie is God aanwezig. Hij is bij ons! We kunnen op Hem vertrouwen, maar we mogen Hem niet terecht wijzen. Dat is van de gekke!

Al denken we het nog zo goed te weten allemaal en het verschil te kennen tussen goed en kwaad, toch zijn we zelfs, of misschien moet ik wel zeggen juist in de meest kwetsbare momenten op ons  zelf gericht. Geen enkele situatie in het leven geeft ons het recht om God voor te schrijven wat Hij zou moeten doen. we zullen tot de erkenning moeten komen dat God God is en wij slechts mensen zijn.

Je wensen bekend maken

Hoe onze ziel ook hongert en dorst naar verlichting van de pijn die ons is aangedaan of overkomen, God laat zich niet gebruiken of misbruiken.  Dat wil natuurlijk niet zeggen dat we niet onze wensen bij Hem bekend zouden moeten  maken. God verlangt er juist naar om met ons in relatie te staan, ons werkelijk te ontmoeten. het gaat er om dat we niet willen proberen om God door vleierij of andere manieren van manipulatie aan onze kant te krijgen. dat gaat je niet lukken. God is niet om te kopen op wat voor manier dan ook.

Gebed is geweldig! Het gaat er in het gebed om dat we niet God zouden moeten bewegen tot verandering, mar dat wij veranderen ten aanzien van God en de situatie waarin we ons bevinden.   Zijn we bereidt om ons zelf open te stellen, ons kwetsbare deel aan Hem te tonen. Te ontmoeten zoals ik dat vaker noem op deze site.  Door  met God te spreken over wat ons werkelijk bezighoudt  leren we meer en meer dat we Hem ook kunnen vertrouwen en dat Hij te vertrouwen is.  we leren ons open te stellen voor Zijn liefde en aanwijzingen voor ons leven. het gaat er niet om dat we iets van Hem eisen, maar dat we Hem dienen met  en in ons leven.

 Conclusie?

wanneer je het verhaal van Job eens zou lezen dan zie je dat Job uiteindelijk  God voor het blok zette. Hoewel God Job enorm had gezegend  kon Job er geen conclusie uit trekken dat Hij  iets in de melk te brokkelen had bij God.  God liet hem dat dan ook duidelijk zien. Job kwam tot de conclusie dat het niet normaal is dat we God ook maar iets van God eisen. Dat is de eerste stap op weg naar  geestelijke volwassenheid en herstel. Niet wij hebben het recht tot het stellen van eisen, maar Hij.  Wij kennen God slechts beperkt, maar Hij kent ons volkomen.