Tag: schaamte

Braveheart als metroseksueel?

Hoe mannen reageren als ze in het nauw komen? De eerste reactie is al gauw met boosheid of ze sluiten zich volledig af.

De maatschappij vraagt van mannen dat ze niet bang zijn, angst tonen of kwetsbaar zijn. Schaamte betekent angst en dat betekent kwetsbaarheid.

Dus laten we zien wat we willen laten zien. Willen vrouwen een stuk kwetsbaarheid zien? Dan doen we dat op een manier die niet echt kwetsbaar is, maar spelen we een wat lievere rol. We laten niet zien wat we echt voelen en ervaren. Dat komt te dichtbij.

Weet je vrouwen hebben bepaalde beelden van hoe een kwetsbare man er uit zou kunnen zien. Een man met ontbloot bovenlijf en een baby in de armen. Is zo’n plaatje die je regelmatig ziet. Ook heb je het idee van de metroseksuele man, of de Huiman.

Ik wil niet aan dat beeld voldoen en het hoort mi ook niet bij ons mannen. We zijn wie we zijn. Onze opvoeding, ervaringen maken ons tot wie we zijn. Kom je te dicht bij doen we stoer door of een grote mond te trekken of we houden onze mond.

We zijn vooral hard voor anderen en onszelf. We meten ons af en proberen onszelf te presenteren als sterk en dapper. We willen niet in beeld komen als zwak, breekbaar.

We willen gezien en betiteld worden als mannen. Echte mannen. Dappere mannen. Braveheart. Rocky.We willen staan voor wie we zijn. Stoer, sterk, oprecht, daadkrachtig.

Braveheart_imp

In de praktijk verlangen we daar naar, maar zijn we ook gewoon onzeker. Onzeker over wat we doen, wat we zeggen, wat er komen gaat en of we niet door de mand vallen.

We verlangen ook gewoon naar relatie. Ik geloof dat kwetsbaarheid ook voor mannen belangrijk is. Zinder kwetsbaarheid is er immers nauwelijks ruimte om te leven. Te ademen, te groeien, te bloeien, liefde te ontvangen, onze plek te vinden of om zelf gevonden te worden.

Weet je mannen? Ik geloof dat er ruimte komt wanneer mannen werkelijk kwetsbaar durven zijn. Ik schrijf duidelijk kwetsbaar, miet dat ze watjes moeten zijn. Ik geloof dat kwetsbaarheid wellicht het meest moedige is wat een man kan doen. Hij neemt immers risico om door anderen afgewezen te worden .

Tegelijk is er zonder dit risico nauwelijks sprake van relatie. Misschien tijd om je relaties eens te evalueren? Wie is er nu werkelijk je vriend? Stel je zou hem je diepste geheim, je kwetsbaarheden laten zien ? Je zonde, je moeiten, je …

images (9)

Ik geloof dat relatie belangrijk is, beginnend in Relatie met God. Dan ontstaat er Leven, groei, vanuit onze kwetsbaarheid. Wanneer we ons openen naar God en weten dat Hij ons niet verlaat, is de stap onszelf te laten zien naar anderen gemakkelijker. We blijven staan omdat we weten geliefd te zijn, ook als anderen ons laten staan. god is met je. Hij strijd met ons mee.

 

Kijk naar je eigen!

Hoe is het met je gesteldheid naar anderen toe? Hoe hebben jou houding/attitude bepaald waar je op dit moment staat in het leven?

Weet je het oog ziet altijd van zich af, maar misschien moeten we zo langzamerhand eens wat vaker een oogje toeknijpen of misschien gewoon een aantal zaken van anderen eens door de vingers zien.

Immers altijd kijken naar de foute zaken van anderen maakt dat we tov onszelf niet meer objectief zijn. Dat anderen het slechter doen dan wij zelf. Wanneer we echter wat meer de focus van de ander halen en de ogen dicht doen om naar binnen te kijken, weten we dat we niet veel beter of misschien zelfs net zo slecht zijn als de ander.

Wat zou iets kunnen zijn waardoor je volledig af zou kunnen knappen in een relatie? Waar zou het volledig mis kunnen gaan bijvoorbeeld? Je man of vrouw zou vreemd kunnen gaan. Of je partner liegt tegen je over belangrijke zaken. Een vriend kiest liever voor een ander in bepaalde gevallen dan voor jou. Iemand vertelt hele vertrouwelijke dingen over je die jouw onderuithalen.

Wat gebeurt er op zulke momenten met je? Je voelt je verraden en in de steek gelaten. Alles wat in je is schreeuwt hoezeer jij verraden bent. Beschadigd geraakt.

Vreselijk allemaal en misschien nog meer vreselijks heb je meegemaakt in het leven. Maar weet je er is een vorm van verraad die nog meer beschadigend kan zijn. Deze vind veelal ver voor deze gebeurtenissen die ik genoemd heb plaats.

Misschien trek je nu al de hakken in en kies je er voor niet geconfronteerd te worden of misschien geloof je het niet, maar vaak heb je, als je werkelijk naar binnen durft te kijken zelf ook deel aan deze zaken. Voor dat deze zaken gebeuren. Ik heb het dan over aandacht voor elkaar.

Weet je, het is gemakkelijk naar anderen te kijken en te wijzen naar de fouten van de ander, maar waar heb je de verbinding die er was losgelaten? Wanneer ben je gestopt met energie te steken in de relatie?

Natuurlijk is het liegen en bedriegen verschrikkelijk, maar de schade begint heel subtiel. Het meest schadelijke in een vertrouwensbasis met anderen is gebrek aan oprechte betrokkenheid.

Nu even eerlijk terugkijkend op bepaalde zaken in je leven? Waar is het misgegaan? Is het niet gebeurt toen men niet meer werkelijk in elkaar investeerde.

Natuurlijk is dit een lastig verhaal, dat begrijp ik heel goed. Het is niet bedoeld om verraad, overspel, roddel, etc… goed te praten. Zeker niet!!! Echter wel om ons aandeel mee te nemen en te beseffen dat we ook mensen zijn die gewoon fouten maken en bewust te worden van het feit dat wanneer we niet meer investeren, loslaten, inplaats van vechten, ons vertrouwen in de ander langzaam van ons wegloopt en er pijn binnendruppelt.

Gebrek aan betrokkenheid van elkaar in relatie leidt tot schaamte en raakt daarmee onze grootste angst. De angst om verlaten te worden en het gevoel het niet (meer) waard te zijn om geliefd te worden. Dat men niet meer aan ons verbonden wil zijn en alleen zullen blijven.

Het moeilijke van dit verhaal is dat we vaak niet de vinger exact op de zere plek kunnen leggen om aan te wijzen waar het verkeerd is gegaan. Concreet gebeurt er namelijk eigenlijk weinig wat te bewijzen valt qua loslaten in de relatie.
Het begint subtiel. Met het niet meer uitspreken van kleine woordjes of dingetjes te doen voor de ander. Met grote gevolgen.

Misschien is het de tijd van vandaag dat er meer eenzame mensen zijn dan ooit. Kunnen we nog voldoende tijd besteden aan de relaties in ons leven? Druk, druk, druk, staat bovenaan in onze agenda. Relaties kunnen nauwelijks nog ingevoegd worden lijkt het wel.

Ik geloof in de kracht van relaties en toch loop ik in dezelfde valkuil. Ik merk dat wanneer ik te veel op mijn bordje krijg ik de relaties die uk zo belangrijk vind onvoldoende aandacht geef. Mijn relatie met God bijvoorbeeld komt vaak totaal in de marge. Mijn gezin moet maar zaken van me accepteren en vrienden heb ik nauwelijks tijd nog voor soms.

Dus wat ik wil dat doe ik niet, maar wat ik niet wil. Lastig hoor. Ik probeer zo nu en dan weer prioriteiten te stellen en maak dan even pas op de plaats. Bij deze weet je het even allemaal. ūüėČ

IMG_1411.JPG

Durf imperfect te zijn.

Sommige mensen vallen regelmatig door de mand. Zo, dat is even een regelrechte binnenkomer of niet dan!

Natuurlijk zien mensen zo nu en dan iets van ons wat ze nooit verwacht hadden, maar of dat door de mand vallen is betwijfel ik.

Ik bedoel eigenlijk meer in de trant van: sommige mensen lopen vol van schaamte over wie ze zijn, over wat ze hebben ( gepresteerd), over wat anderen zeggen over hen, if erger nog … Ze schamen zich over wat men denkt dat anderen zouden kunnen zeggen of denken.

Eigenlijk proberen ze constant hun leven in een bepaald licht te zetten. Ze leven naar bepaalde verwachtingen van mensen, de maatschappij of gewoon naar warmen zoal voelt van wie ze zouden moeten zijn.

Ze doen niet alleen maar hun best om iemand te zijn, maar ze proberen in de vorm van perfectionisme zichzelf te beschermen om door de mand te vallen.

Perfectionisten hebben de neiging vooral van zich af te kijken en constant bezig te zijn met controle. Perfectionisten doen dit niet omdat ze het beter weten of kunnen, maar het draait in wezen om niets anders als goedkeuring en acceptatie.

Ze zijn gaan geloven in de belemmerende overtuiging dat ze zijn wat ze doen en hoe goed ze het doen. Een perfectionist is in wezen vooral gericht op wat anderen vinden over wie ze zijn.

Ik hoor soms mensen met trots zeggen dat ze perfectionistisch zijn. Ik geloof dat Brene Brown het bij het juiste eind heeft als zegt vanuit haar onderzoeken dat perfectionisme succes in de weg staat. Het leidt vaak tot depressie, stress, verslaving, en het mislopen van kansen.

Eigenlijk is perfectionisme niets anders dan willen bewijzen hoe goed je bent tov de ander. Je wil beter zijn om in ieder geval uiteindelijk niet minder te hoeven zijn. Als mislukt te worden gezien. Schaamte is hierbij het woord wat diep in ons verscholen ligt. Immers hoe zou de ander de imperfecte mens die je bent lief kunnen hebben?

Weet je Jezus leert ons dat niemand goed is behalve God. Dat we niet perfect zijn, maar we lezen ook in de bijbel dat God ons zo enorm lief heeft dat Hij zijn enige zoon gegeven heeft zodat we vrij kunnen zijn.

Vrij van wat? Vrij van het altijd maar proberen de beste te zijn. Perfect. Vrij van de verslaving van goedkeuring van mensen. Vrij van er altijd maar perfect uit te willen zien. Vrij van een perfect voorkomen zodat je je niet hoeft te schamen.

Weet je perfectie bestaat in wezen niet. Jij bent niet perfect. Deze wereld is niet perfect. Een perfectionist streeft naar iets wat niet werkelijk bestaat. Het is menselijk gezien onhaalbaar.

Hoe we ook bezig en wat we ook doen er zal altijd iets op aan te merken zijn. Dus zal er altijd iets van schaamte, teleurstelling, afkeuring en te verwijten zijn aan jou.

Weet je? God kent jou en heeft je lief gewoon zoals je bent. hij is de perfecte Vader. hij houdt van je. Laat los en leer je zelf lief te hebben. De vraag is immers of we de ander werkelijk lief kunnen hebben als we onszelf niet werkelijk lief hebben?

IMG_1366.JPG

sorry! ik zat fout.

Kom , nu is de tijd.

Lezen 2 cor 2: 5-8

De dingen die we verkeerd hebben gedaan zijn niet goed te keuren en wellicht houden we daardoor niet meer van ons zelf. We hebben echter het idee dat bepaalde mensen  alleen maar van ons houden juist door het gedrag wat we van onszelf af keuren.

We weten niet goed wat te doen.  We zijn bang voor openbare vernedering en het verliezen van degene die we nog om ons heen hebben. We zijn bang om alleen over te blijven.

Juist dit gevoel van afwijzing maakt het nemen van actie vaak ook zo moeilijk. We weten dat we toe moeten geven fout te zijn geweest, maar onze verontschuldigingen aanbieden is vreselijk moeilijk.

In de jonge gemeente  van Corinthe was een man uitgesloten van deelname toen zijn zonde bekend werd.  Toen Hij echter rondging om zijn verontschuldigingen aan te bieden weigerden sommigen dat resoluut en wilden hem niet opnieuw welkom heten in de gemeenschap.

De apostel Paulus zei echter:  de man is genoeg gestraft door jullie oordelen ten opzichte van hem. Nu is het tijd om hem te vergeven en te troosten, anders zal hij waarschijnlijk nooit meer kunnen herstellen door de teleurstelling die hij heeft opgelopen. Laat hem opnieuw zien hoeveel je van hem houdt.

Sommigen zullen het advies van Paulus opvolgen en je een schouder bieden om te huilen, een arm om te steunen en je liefhebben, misschien zelfs meer dan ooit te voren.  Juist deze mensen zijn het die je door God gegeven zijn om je bitterheid en verdriet  te verwerken en je niet langer ontmoedigt te voelen.

Heer, dank U wel voor de mensen die U mij gegeven hebt. Voor degene die me niet hebben laten vallen toen het moeilijk was. Die begrip hebben voor angstige en radeloze situaties. Heer U bent er ook zelf en wil genezing geven en bescherming. Dank U daarvoor. amen

terug naar overlevings pakket stap8, #3

Samen zijn we sterk!

alleen is maar alleen!

Lezen Prediker 4:9-12

Alleen is maar alleen! Als we onszelf opsluiten voor de harde, koude buitenwereld komen de muren op ons af. We denken en reflecteren over alles wat ons is overkomen of over wat we  hebben gedaan.

We schamen ons of voelen ons schuldig , maar durven of willen niets ondernemen. We zijn neerslachtig en voelen ons… blurrr…!

We hebben het idee dat er niemand van ons bestaan weet of er √ľberhaupt iemand is die om ons geeft. Zelfs als er mensen zijn voelen we ons alleen. We denken net zolang tot we onszelf zielig vinden. We klagen dat mensen ons in de steek gelaten hebben en misschien is het de waarheid, maar zien we nog niet dat er misschien al iemand is die ons een had reikt of een schouder.

Zijn we bereid om ook onze armen uit te steken naar de ander? of houden we vanwege teleurstelling, schaamte, schuld onze armen stijf aan ons lichaam?

Salomo wist het ook: twee  kunnen meer dan één . bovendien als één valt kan de ander hem er weer bovenop helpen. iemand die zich alleen terugtrekt is misschien niet in staat zichzelf weer te doen opstaan wanneer hij gevallen is. Bovendien worden we koud en kil. We kunnen alleen niet meer warm worden.

Twee mensen is mooi als ze samen zijn, drie is zelfs nog beter. des te meer draden er door een touw lopen des te sterker het touw. Hoe meer mensen samen des te sterker de band kan zijn. we hebben dan steeds meer mensen en mogelijkheden om op terug te vallen.

Nee, eenzaamheid breekt ons de nek wanneer we niet oppassen. Wanneer we proberen ons leven op poten te krijgen , zullen we dit advies niet in de wind moeten slaan, maar terug keren naar het hart van aanbidding.

Ware aanbidding is gemeenschap met God, met onze naaste! wanneer we God in ons leven toelaten. wanneer hij als het ware de kerndraad is zijn we supersterk. drievoudig sterk. door een gezonde relatie met God, onszelf en de ander.

Gemeenschap is elkaar ontmoeten. Ontmoeten is een prachtig woord. Ik gebruik het  erg veel als het gaat om herstel. Ontmoeten betekent in mijn eigen woorden zoiets als elkaar zien en aanraken, elkaar horen.

Het betekent ook elkaar leren kennen. Het heeft voor mij echter ook een andere betekenis, namelijk van niets  meer moeten . we mogen vrij zijn met elkaar. Dat is een geweldig leer proces.

Relaties en vrijheid , onszelf zijn, belangrijke thema’s op weg naar herstel. Oude relaties herstellen, maar ook nieuwe relaties aangaan. God geeft ons zoveel mogelijkheden, snap soms even niet waarom we zo vaak de moeilijkste weg kiezen.

Ja Heer, er is zoveel wat U ons wil geven, zoveel meer dan we ons beseffen en toch lijkt ons hart altijd maar dat te willen doen wat niet goed voor ons is. telkens weer vallen we in dezefde kuil. Heer als we zouden leren meer op U te vertrouwen zou dat zoveel beter zijn. wilt U ons daar mee helpen? dank U wel voor de mensen die we kennen , we verlangen er naar geliefd te zijn, dank U dat we  geliefd bij U zijn.  dank U Vader U bent echt de aller,aller grootste, de beste , de enige.  amen

verder naar overlevingspakket stap 8, #4

terug naar overlevingspakket stap 8, #2

(on)bewuste fouten

Leviticus 4:1-28

Wanneer we ontdekken  dat veel zaken uit ons leven  buitensporig zijn geworden, waarbij we misschien zelfs gewonden zijn gevallen, komen we op een punt om ons te realiseren dat er ook momenten waren waarin we anderen misschien niet opzettelijk pijn hebben gedaan, maar dat het wel is gebeurt.

Daarom zullen we toch verantwoordelijkheid moeten nemen om onze verontschuldigingen aan te bieden voor dingen die we anderen hebben aangedaan.

bewust of onbewust

Toen God ons de wetten van Mozes gaf  , de tien geboden, gaf Hij ook instructies hoe mensen er mee om moesten gaan. Hierbij doel ik dan op de intentie. We kunnen lezen in het gedeelte dat het niet alleen gaat over zonde , die we bewust hebben gedaan, maar ook om zonde die we onbewust hebben gedaan.

Ook zien we hier dat naar gelang onze positie het offer wat we volgens de wet zouden moeten brengen groter word.

onze verantwoordelijkheid

We zijn dus persoonlijk verantwoordelijk voor de manier waarop we ons gedragen ten opzichte van anderen. Zelfs als we denken onschuldig te zijn ten opzichte van anderen. We kunnen ook onbewust schade aanrichten en dit is evengoed zonde.

Hoewel het soms niet de intentie is zal de fout toch gecorrigeerd moeten worden. Wanneer we ontdekken dat iemand pijn, verdriet of gevoelens van boosheid heeft overgehouden door onze manier van doen, zullen we actie moeten ondernemen.

op weg naar herstel en bruikbaarheid

Gelukkig mogen we weten en ervaren dat we niet meer onder de wet vallen , om dat Jezus de wet voor ons heeft volbracht. Toch moeten we hier ook niet te gemakkelijk mee om gaan als het gaat om onze persoonlijke weg naar herstel en bruikbaarheid.

Heer open ons hart om te zien wie we schade hebben berokkend. Ook al was dit niet de intentie, toch kunnen we anderen pijn doen en beschadigen. Heer leer me Uw wil te doen . amen

terug naar overlevingspakket stap 7 #7

verder naar overlevingspakket stap8 #2

er zijn gewoon geen woorden voor!

Sommige zaken in het leven zijn bijzonder ingrijpend. Ze kunnen zelfs zo enorm  pijnlijk zijn en zoveel leed veroorzaken  dat men nauwelijks nog in staat is staande te blijven, laat staan dat werkelijke intimiteit en relaties nog mogelijk zouden zijn.

Ik ontken alles

Het lijkt op zulke momenten haast noodzakelijk om maar net te doen of er niets aan de hand is. gewoonweg ontkennen lijkt de enige uitweg uit sommige bizarre omstandigheden die ons zo enorm geraakt hebben dat wanneer we  er aan toe zouden geven we het gevoel zouden krijgen te moeten sterven. Alle hoop op een redelijk bestaan lijkt totaal weggevallen.

Het onderdrukken van gevoelens lijkt een oplossing te zijn. hoe onderdrukken we de gevoelens? Gevoelens van schaamte  en verachting, van bitterheid en boosheid, van diepe teleurstellingen wanhoop?

Aanvallen!!!

Juist daar waar we beschadigd zijn zetten we veelal ook onze aanval in om onszelf te beschermen. Wanneer we mishandeld zijn is de valkuil dat we hetzelfde gaan doen . hierbij beschermen we ons dan met woorden als: ‚ÄĚvan een klap wordt je heus niet minder, ik ben er ook groot mee geworden‚ÄĚ. of we slaan door naar de andere kant en doen het tegenovergestelde, we zijn zo murw¬† geworden dat we net doen alsof niets ons nog kan raken. we doen net of niets wat men ons aandoet ons werkelijk interesseert.

Natuurlijk worden we wel degelijk geraakt door wat mensen ons hebben aangedaan, wat ze over ons zeggen en hoe ze ons behandelen, maar beschadigde mensen bouwen allerlei muren . ze worden defensief op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door onverschillig gedrag, maar ook door opstandigheid, door jovialiteit, door bewijsdrang. Elk mens heeft wel een bepaalde vorm  in zijn systeem zitten in meer of mindere mate niet perse door  defensief gedrag, dan wel om het een en ander te willen compenseren ten opzichte van de ons aangeleerd gedrag.

Getriggert?

Er zijn enorm veel manieren om jezelf te verstoppen of gewoon weg niet jezelf te zijn. ieder mens heeft zo zijn eigen geheimen en daarmee ook zijn eigen valkuilen.  Ik geloof dat het mogelijk is dat mensen  herstel vinden van de pijn, het verdriet welke ze hebben meegemaakt. Ik geloof dat herstel begint met een werkelijke ontmoeting.

Werkelijke ontmoetingen zijn als een huis waar mensen samenwonen. Ze delen met elkaar en zorgen voor elkaar. ik begrijp dat in deze tijd echter dit voorbeeld juist een beetje triggert.  Juist in onze huizen doen zich immers verschrikkelijk veel problemen voor. Het huis zoals het zou moeten zijn lijkt ingestort.  Relaties zijn veelal niet meer werkelijk gebaseerd op vertrouwen, op samen delen en voor elkaar zorgen, zodat ons beeld van herstel ook ingestort en verloren lijkt. Toch is het mogelijk om in werkelijke ontmoeting te leven. het huis als het ware te bouwen.

Wijs of dwaas?

Ik geloof dat wanneer we het juiste fundament hebben dat er niets is wat ons huis kan doen instorten. Geen enkele storm van het leven. dit fundament waarop we zouden kunnen bouwen begint met de ontmoeting van de heer Jezus christus. De bijbel spreekt over hem als het fundament, de rots om op te bouwen. God is de onveranderlijke. Dezelfde voor altijd en eeuwig.

Wanneer we gaan zien dat Hij God is en dat Hij ons kent en naar ons luistert dan zullen we ook ontdekken dat er nog altijd hoop is. hoop op het echte leven. leven vanuit relatie met Hem.  vanuit Hem  zijn ook nieuwe oprechte relaties mogelijk met anderen. echte ontmoetingen  die verder gaan dan een bepaald gevoel of empathie. Relaties gebouwd op de Liefde van God.

Jij bent uniek!

God wil harten genezen zodat ze open zullen gaan staan en ruimte krijgen voor Hem, voor jezelf en je naaste. Er zal ruimte ontstaan om te delen van wie je bent.  we zijn koningskinderen. We zijn geliefd door de Vader. God heeft ons gemaakt en Hij heeft ons uniek gemaakt. ik zal het nogmaals zeggen, je bent Gods uniek en geliefd kind!

 God heeft ons zo enorm lief daar zijn gewoon geen woorden voor te bedenken. God zelf toonde  Zijn liefde aan ons dan ook niet slechts in woorden, maar ook in daden tot het einde toe. het eind werd daarmee juist een nieuw begin. Een nieuwe Weg, een Weg van hoop en herstel.

 

 

1,.. 2,… 3,… Ik kom…!

Lezen Johannes 8:3-11

Schaamte is  in het leven misschien wel een van de dingen waar we de meeste moeite mee hebben. Doordat we ons schamen gaan we ons verstoppen. muurtjes bouwen om ons achter te verschuilen.

wegkruipen

Verstoppen kan op allerlei manieren. We kunnen ons daadwerkelijk verstoppen in een huis of achter de bank, wat sommigen doen omdat ze zich schamen omdat de deurwaarder weer eens langskomt bijvoorbeeld, of omdat ze gewoonweg niet gezien willen worden omdat ze een hekel aan zichzelf hebben en zich niet aan anderen willen vertonen.

Anderen verstoppen zich in hun houding, ze gedragen zich  stoer of onverschillig, weer anderen gaan drinken of gebruiken drugs, er zijn vele manieren om je te verstoppen, je kent ze vast wel. Iedereen heeft zo zijn manier om zichzelf af te schermen voor zijn gevoel van schaamte.

Als het gaat om toegeven dat we fout zijn geweest, betekent kwetsbaar zijn . je kwetsbaar opstellen. Je zelf laten zien in een hoedanigheid die je eigen lijk niet durft. We zijn bang dat iemand onze verstopplaats weghaalt en ons openlijk voor schut zal zetten.

veroordeling door anderen

De religieuze leiders en farizee√ęrs in Jezus dagen, brachten een vrouw bij Hem. Ze had overspel gepleegd. Volgens de wet moest ze gestenigd worden zeiden de schrift geleerden en farizee√ęrs tegen Jezus. Jezus schreef met zijn vinger in het zand en zei, oke , je mag haar stenigen, maar dan wel eerst degene die nog nooit iets fout heeft gedaan in zijn leven. Langzaamaan gingen de schriftgeleerden en de farizee√ęrs weg. Jezus bleef alleen achter in het midden van de menigte met de vrouw.

Er zijn mensen die geloven dat Jezus met zijn vingers in het zand een lijst maakte van de verstopte fouten van de joodse leiders. Ik weet niet of het ook daadwerkelijk waar is. Toch geeft het wel een beeld van de persoon die Jezus is. Jezus is eerlijk genoeg om onze zonden naar onszelf te openbaren. Hij is degene die weet wat goed voor ons is.

als we willen toegeven dat we fout zijn geweest moeten we weten bij wie we ons oor te luisteren leggen. Allereerst kunnen we bij Hem terecht, maar het is ook  goed als we iemand  zoeken die we kunnen vertrouwen , een vriend om om mee te delen. Iemand die het wellicht  heeft meegemaakt in het leven, iemand die weet wie Jezus is.

 

 

Heer Ik wil mijn leven delen met U, me niet meer verstoppen voor U. ik wil echter ook graag mijn leven delen met anderen, met iemand die ik vertrouw. Die naar me luistert, maar die ook begrijpt wat ik bedoel, gewoon omdat hij geweest is waar ik ben geweest. Iemand die U kent en van U houdt zoals ik van U houdt. U bent geweldig, ik weet immers dat U me leidt op deze weg. Amen