Tag: relatie met God?

De barmhartige Samaritaan 2

…gerechtigheid en recht zijn het fundament van Zijn troon.

Psalm 97:2b HSV

Het koninkrijk van God is een koninkrijk van liefde, waarheid, goedheid, genade. Zomaar woorden die mij te binnen schieten als ik deze woorden overdenk in het licht van het koninkrijk van God.

Wat is er veel onrecht, onechtheid, wettisistme, onreinheid in de wereld. God heeft het allemaal zo niet bedoeld. God verlangt er naar dat wij Hem zoeken. Met Hem leven.

Jezus laat zien in Mattheüs 21:1-11 dat Gods koninkrijk helemaal anders is. Geen machtsvertoon. Geen nadruk op macht , geld, grootsheid. De nadruk ligt duidelijk op de relatie tussen God en mens.

Hoewel God alle macht heeft, ligt de nadruk daar bijna nooit op. De nadruk ligt op liefde, relatie, er zijn voor de ander, goed doen, de mindere zijn, herstel, overgave.

Als we kijken naar het verhaal van de barmhartige Samaritaan dan zien we dat Jezus duidelijk wil maken dat niet onze vroomheid, niet ons kerkelijk of geestelijk aanzien, niet onze verschijning, of welke functie we bekleden maakt dat we belangrijk zijn.

Het gaat om de binnenkant

Het is het hart wat oprecht openstaat voor wat God er in wil leggen. Iets wat onze menselijke natuur niet zelf voort kan brengen. Nml herstel. Herstel van relatie met Hem, anderen en onszelf. Dat we vanuit dit herstel mogen uitdelen van Hem. Van zijn liefde, trouw en aanwezigheid.

Henk Stoorvogel schrijft: Hij herstelt wat kapot is gemaakt, hij zorgt voor de genezing van de gewonde, hij onderbreekt waar hij mee bezig was om voorrang te geven aan datgene dat prioriteit had.

Dat is het hart van God. Dat is mijn Jezus!

wat geloof je?

Veel van wat  we in ons leven doen is  een afspiegeling van ons  zelf, van onze ervaringen,  overtuigingen. Wanneer we echter spreken over ons geloof dan gaat het in wezen niet om  onze ervaringen en overtuigingen maar om wie  we zijn in Christus.  Anders omschreven zou ik het zo kunnen formuleren: je bent niet de put waarin je je bevindt. De put is slechts de plek, maar het draait  om jou!

Geloof op zich is niets.

Wat is geloof?  Geloof op zich is niets. Er zijn veel zaken waarin we geloven.  veel zaken die ons niks brengen of ooit hebben gebracht en die ons ook nooit iets zullen brengen of in ieder geval iet dat wat we geloven.   sterker nog veel dingen die we geloven zijn juist belemmerende overtuigingen die ons  van God verwijderd houden ook al geloven we dat niet.

Gisteren werd ik me in gebed  bewust gemaakt  dat wanneer ik God in bepaalde zaken niet vertrouw ik in wezen  niet geloof wat Hij zegt. Maw wanneer ik zeg dat ik geloof dat God mij wil leiden door zijn geest, maar ik ga toch mijn eigen weg dan zeg  ik ahw dat wat ik zelf denk, waarvan ik rationeel overtuigd ben,  beter is dan wat God door  Zijn Geest  tot mij spreekt.

Het is belangrijk onze belemmerende overtuigingen , alles wat ons  van Hem vandaan houdt los te laten om te gaan ervaren wie God werkelijk is.

Dit kan dan volgens  mij in ieder geval twee dingen betekenen ten 1e dat ik geloof dat ik het beter weet dan God en daarmee zeg ik in wezen dat Gods woord onwaar is, of ten 2e zou het kunnen betekenen dat ik me niet laat leiden door  God maar door angst!  Ik sluit  de deur voor de waarheid uit angst voor wat Hij wil doen in mijn leven en daarmee zeg ik ahw dat wat God belooft te doen wel eens onwaar zou kunnen zijn.

God zelf wil ons bevrijden! Hij is vol blijdschap over jou! Hij ziet je! En Hij geniet enorm van je zoals je bent. Je zou voor de aardigheid Zefanja 3:17 eens moeten lezen.  Het is belangrijk onze belemmerende overtuigingen , alles wat ons  van Hem vandaan houdt los te laten om te gaan ervaren wie God werkelijk is.

Ik heb geen idee wat jij los moet laten om Hem werkelijk te volgen. Ik weet niet waarin jij gelooft, wat jij gelooft. Veel mensen  geloven meer in hun traditie, cultuur en wat ze door hun opvoeding van God gehoord hebben aangevuld met  hun persoonlijke ervaringen  dan wat God zelf zegt.  Jezus zegt echter dat niemand  tot de vader komt dan door Hem.

God is  een God die  actief in ons leven aanwezig wil zijn.

Is je geloof meer cultuur gericht , meer op de beleving, meer op de ervaring en wat we bij overlevering hebben gehoord dan op  wat God ons zelf te zeggen heeft?  Ik wil daarbij niet zeggen dat  alles wat je tot nu toe gedaan hebt om God te vinden fout is geweest en ook niet dat wat je ooit  hebt geleerd dat  dat niet goed is, maar ik probeer  te onderscheiden waar het op aan komt.  durven we  werkelijk onze gedachten te vernieuwen.  lees  romeinen 12:2 er maar eens op na.

God wil ons niet op de vingers tikken wanneer we fouten maken, al doet hij wat nodig is om ons bij hem te brengen. Hij kijkt niet  zomaar vanaf een wolk op ons neer om van daaruit af te wachten tot de dag komt om je te vermanen over al wat je verkeer hebt gedaan.  Dit is een beeld  die  we  misschien  hebben van God. misschien hebben we nog meer  beelden van God  die onwaar en  on-Bijbels zijn. God is  een God die  actief in ons leven aanwezig wil zijn.

Hij wil je helpen werkelijk je zelf te kunnen zijn

God wil in relatie met jou en mij leven en ons zeggen hoeveel hij van ons houdt.  Hij wil je helpen werkelijk je zelf te kunnen zijn, je met zijn kracht, wijsheid en liefde omhullen en je tonen  Hoe hij je werkelijk ziet. hij heeft jou specifiek op het oog. Lees Jeremia 29:11 maar eens

Contextueel gezien.

 

Mensen leven in de context met andere mensen. Nagy heeft veel geschreven over het contextuele denken, maar ver voor dat deze er allerlei theorieën op los had gelaten had God de zaak al helder.

waar de individualisering begint daar raken mensen de context wat uit het oog en waar dat gebeurt ontstaat een droogte. Mensen hebben immers , naast God ook anderen mensen nodig als aanvulling om optimaal te kunnen functioneren.

 In den beginnen , bij de schepping zag God dat al. Niet voor niets schiep God iemand (Eva)als helper, steun en toeverlaat voor de mens (Adam).

Individualisering.

Steeds meer lijkt het er op dat mensen op zichzelf komen te staan. Ze verliezen meer en meer de verbinding met de ander en daardoor ook met zichzelf.  Alles wordt daardoor beïnvloed.  Slechts wanneer mensen de context terug vinden  is verandering mogelijk.  

We zien dat waar mensen  voor zichzelf gaan leven ze steeds verder van de context af komen te staan. Ze komen meer op zichzelf wat soms  een tijdlang best prettig  kan zijn, maar wat op lange termijn  een ongezonde situatie oplevert.  Sterker nog wanneer mensen zichzelf  gaan afzonderen van  het contact met anderen komen ze steeds verder van de ander af te staan, maar ook verder van zichzelf en hun relatie met God.

Verloren context.

Veel mensen weten niet goed meer hoe ze met  anderen moeten omgaan.  Ze hebben als het ware de verbinding met anderen verloren waardoor ze niet meer goed weten hoe ze anderen  kunnen ontmoeten. ze zijn als het ware de balans verloren tussen het geven en nemen.

 Is het mogelijk om opnieuw in verbinding te komen met anderen?  veel mensen hebben een zeker droogte ervaren, maar hoe geraken ze opnieuw in contact met anderen als ze het contact zijn verloren met hun context?

Het verschil maken.

Ik geloof dat jij en ik daarin het verschil kunnen uitmaken.  Wij kunnen anderen opnieuw in contact brengen door  hen te ontmoeten.  de vraag is echter hoe ontmoeten we iemand die zich los gemaakt heeft van de context.  Waar de ander alleen nog maar in staat is om  slechts nog maar te nemen omdat er al zoveel van hen genomen is misschien.  

Ik geloof dat contextueel herstel alleen mogelijk is wanneer wij onszelf laten zien. Wanneer we niet een bepaalde rol  spelen of  allerlei vormen van meeleven of empathie tonen, maar wanneer we werkelijk hart hebben voor deze mensen en hen in ons hart durven laten meekijken. Wanneer we hen werkelijk liefhebben.

Contextueel herstel.

 

 We willen hen graag iets geven, maar  laten we vooral gewoon onszelf blijven en  door gewoon ons medeleven te tonen en echt te zijn hen laten zien dat ze gewoon meetellen.  wij kunnen de balans  niet herstellen , maar we kunnen wel onszelf openstellen voor oprechte ontmoetingen.

Jezus toonde zich zelf kwetsbaars.  Hij sprak met mensen over  zijn diepste verlangens en over Zijn relatie met Zijn Vader.  Hij liet zien wie Hij werkelijk was.  Er zijn natuurlijk meer voorbeelden te noemen, maar niemand gaf zichzelf zo bloot als Jezus( letterlijk zelfs). Hij ging tot het uiterste in Liefde voor ons.  Hij bouwde contextueel gezien een brug tussen God en mensen. waar mensen zich had teruggetrokken  uit de relatie met God, gaf hij zichzelf om herstel van die relatie mogelijk te maken. 

Goddelijk herstel!

Hij liet  als het ware zien wat er nodig was om contextueel gezien in het reine te komen, maar mensen hebben het nodig om zelf de stap te zetten om de balans te herstellen. Wij kunnen een brug vormen zoals Jezus dat was, maar laten we hen de vrijheid geven de brug al dan niet te nemen. Veelal kost dit ons enorm veel moeite. Maar wanneer we mensen dwingen, pushen  of op wat voor manier dan ook de weg willen laten gaan zal de balans zich niet kunnen herstellen.

Oprechte ontmoeting is ruimte scheppen voor mensen om zichzelf te zijn. ruimte creëren om na te denken over wie ze zijn en over hun context. Ik geloof dat wanneer we echt zijn en wij onszelf laten zien, zal God door Zijn Geest in ons midden zijn en kan er herstel plaatsvinden in persoonlijke relaties en de relatie met God.