Tag: reizen

Ondanks alles een positief reisadvies

Veel mensen hebben het idee dat wanneer ze Jezus Christus leren kennen, hun leven  een stuk gemakkelijker zal gaan worden.  helaas zijn er ook veel predikers die dit werkelijk als waarheid verkondigen. Sterker nog, soms zijn er zelfs predikers die verkondigen dat wanneer het ons niet werkelijk voor de wind gaat op maatschappelijk of geestelijk gebied we in wezen geen goede christenen kunnen zijn.

Ik geloof dat dit leugens zijn! Wanneer we de Bijbel  bekijken en de mensen  die werkelijk leefden volgens het woord van God, dan zien we  juist het tegenovergestelde gebeuren.  Ik zeg dit natuurlijk niet om mensen af te schrikken, maar om duidelijk te maken dat  discipelschap niet iets  is van een keus maken en dan gaat het ons voor de wind op alle terreinen van het leven.  sterker nog  we zullen weerstand ondervinden.  Zo heeft Jezus zelf  weerstand ondervonden en werd zelfs gekruisigd. Paulus  heeft van alles meegemaakt van honger lijden tot schipbreuk en gevangenschap. Petrus is  werd gekruisigd. Jezus had hem dit in wezen ook gezegd.

Ik wil hier natuurlijk niet een negatief reisadvies geven om met Jezus onderweg te zijn, maar wel duidelijk maken dat het goed is om de kosten te berekenen van de reis met Hem.  Natuurlijk heeft God het beste met ons voor en wil Hij ook het beste voor jou en mij persoonlijk. Toch is het de vraag of wij  weten wat het beste voor ons is of dat God dat weet. Ik geloof dat veelal dat wat ons overkomt ons misschien in twijfel brengt over Gods liefde voor ons, maar tegelijk kunnen we uit  zo’n ervaring  des te meer leren dat God zelfs bij ons is als het donker is en er niemand meer is die we kunnen vertrouwen.

God is in onsen werkt door ons. Soms merken we dat niet. wederom zo’n vooronderstelling dat wanneer we de heilige Geest in ons hebben we altijd een soort van zweverig gevoel zouden moeten hebben, een bepaalde vorm van heiligheid die als een auriooltje boven ons hoofd hangt.  Wanneer wij Hem hebben binnen gelaten is Hij in ons leven en de ruimte die wij hem geven bepaald ook in hoeverre hij werkzaam is in ons leven. anderzijds kan God door zijn Geest zoveel meer dan ons  een heerlijk gevoel geven. gevoel is  slechts een moment opname. We mogen het gewoon ook feitelijk weten  al hoewel we dat gevoel ook zo nu en dan kunnen hebben . 

Wanneer we het gevoel hebben dat iemand niet te vertrouwen is, hoe zouden we dan een relatie met degene in stand kunnen houden. Sterker nog waarschijnlijk zal een relatie er aan stuk gaan als je het gevoel hebt dat hij niet te vertrouwen is. we hebben  niet zozeer gevoelens nodig, maar  de weenschap dat het waar is. dat het leven niet gemakkelijker wordt , maar wel  significant beter.

God is er in onze diepste momenten, we zijn niet meer alleen en als we dat toch ervaren mogen we weten dat hoe we ons ook voelen Hij er toch is en ons door barre tijden leidt naar het doel van je leven. God zelf. Hij is de bron.

Ik hoop dat je me  een beetje begrijpt in deze. Dat je kunt zien dat zware tijden nodig zijn om God te kunnen ontdekken. immers waarom zou je God nodig hebben als alles goed gaat in je leven? dan kun je het immers zelf?  Waarom zou je een relatie aangaan met iemand die je  niet nodig hebt? Ik houdt van mijn vrouw en ik heb har nodig in mijn leven. niet om zomaar bij me te zijn, maar om van me te houden en me te steunen en bij me te zijn. wat is een relatie zonder iemand nodig te hebben? wij hebben God nodig in ons leven.  misschien heb je nu niet de antwoorden gekregen op je vragen en er zelfs vragen bij gekregen. Ik stel graag vragen omdat ik zo ontdek dat God zoveel anders en groter is dan ik ooit zal kunnen begrijpen.

 

Het leven is een reis die je niet alleen hoeft te wandelen.

Ik geloof dat mensen allemaal hele mooie dingen meemaken in het leven. dingen die  enorme indrukken achterlaten zoals  het leren kennen van hun partner, specifieke gebeurtenissen uit hun jeugd, de geboorte van hun kinderen, maar tegelijk zijn er soms ook enorm veel zaken die we meemaken die  niet zo prettig zijn. we verliezen iemand waarvan we houden, relaties gaan uit elkaar, we worden ernstig ziek, overspannen, we verliezen dat wat we hebben opgebouwd en daarmee onze dromen. Allemaal zaken die  natuurlijk nog aangevuld kunnen worden. er zijn zoveel mooie en vreselijke gebeurtenissen te noemen die ons leven beïnvloedt hebben, maar volgens mij is er niets wat zoveel indruk maakt en ons verwond dan wanneer  mensen om wie wij geven ons in de steek laten op momenten dat we hen het meest nodig hebben.

We zullen doorgaan

Ik moet eerlijk zeggen dat ik de pijn soms helemaal niet voel op het moment zelf. Maar wanneer ik het  werkelijk ook de ruimte geef die het nodig heeft om mij te herstellen wordt ze ook werkelijk voelbaar.  Soms  is het zo enorm gemakkelijk om voorbij te leven aan de pijn en verdriet in ons leven. we gaan maar door en door en door… tot we uiteindelijk doodmoe in ons bed liggen  en als een blok in slaap vallen. Of we  gaan maar door en door en vullen ons hoofd met zoveel vragen en gedachten dat we zelfs niet eens meer aan slapen toe komen en er zoveel druk is  dat we onze gevoelens  niet eens meer werkelijk kunnen voelen.   of onze gevoelens zijn zo intens dat we niet meer kunnen onderscheiden wat we werkelijk voelen. zijn we nu boos, verdrietig,  hebben we lief, hebben we verdriet of onverschillig, wat is er nu toch aan de hand is  misschien de vraag die opkomt.

Moment suprême.

Ik zelf  heb een moeilijke tijd achter de rug. Ik ben er weer. Heb  weer goede zin. Een leuke baan  als vrijwilliger.  Ik geniet  er  weer van om nieuwe mensen te ontmoeten. maar het is een tijdlang er g moeilijk geweest om kwetsbaar te zijn. en de ruimte te geven aan anderen om binnen te komen.  ik had wel dat verlangen, maar alles in mij schreeuwde dat  het onmogelijk was om  diepere relaties aan te gaan. immers veel mensen hadden me in de steek gelaten  op het moment suprême. Juist toen ik nergens meer  licht zag en het duister was geworden.

Ik werd boos en opstandig. En hoorde slechts de stem die zei dat iedereen wat op me tegen had. Ik hoorde slechts hoe rot de wereld wel niet was en dat er niemand te vertrouwen was… zelfs God niet in mijn ogen.  totdat…. God me stil zette en ik een jaarlang thuis heb moeten zijn omdat ik rugklachten kreeg. God liet me zien dat hij juist in de rust met mij wilde zijn. dat Hij er voor me was. Ik had dan misschien nog altijd pijn. Rugpijn, maar  deze was  veel dragelijker dan de pijn die ik van binnen ervoer. Lichamelijk pijn is  soms heel erg, maar  mijn innerlijke pijn  was erger dan mijn ergste nachtmerrie.

vorming

Nu  na verloop van tijd hoor ik Gods stem weer. Ik heb opnieuw ontdekt dat  hij mij niet in de steek laat. Hij heeft me nooit in de steek gelaten. En ik zie dat er mensen zijn die me  niet hebben  losgelaten en dat er nieuwe mensen zijn die begrip hebben voor de situatie waarin ik me bevond.  Ik  geloof dat  de diepe dalen van het leven, de pijn van afwijzing en verlatenheid, de nachtmerrie mij hebben geleid tot een diepere kennis van Zijn liefde en dat Hij mij  ook daarin heeft gevormd. 

Ik geloof dat ons leven een reis is en dat Jezus met ons gaat. We merken hem soms niet eens op. hij komt zomaar bij ons lopen en spreekt met ons en is in ons midden, geeft antwoorden op vragen, maar leidt ons ook in vraagstukken waarvan we op het moment niets begrijpen.  Soms … dan ontdek ik dat Hij al een hele tijd met me meeloopt en er is , met me deelt , me voedt, me te drinken geeft en zichzelf aan mij  wil tonen. Hij lijdt met ons mee . hij weet hoe we ons voelen. wat we hebben meegemaakt.  Hoe eenzaam we ons kunnen voelen  en wat het is om in de steek gelaten te  worden.  Hij zelf zal ons echter nooit verlaten.  Zelfs in de dood dacht hij aan ons en heeft zich laten zien als de levende, de aanwezige, de almachtige, Immanuel.

Wees stil en luister

Het kruis is het teken van gewond en verwond zijn, van sterven aan onszelf, maar het is ook het teken van hoop dat  onze wonden niet voor niets zijn. dat ze niet vergeten worden. dat er licht is na de diepste duisternis. Met Christus onderweg  zijn is eigenlijk vrij eenvoudig. Hij is er gewoon, maar de vraag is of we nu gewoonweg hem negeren of dat we ook zijn stem willen horen. Mijn Collega Kamin zei eens toen ik hem vroeg waarom hij zo stil was, dat het moeilijk luisteren is als we zelf aan het praten zijn.  Ik denk dat het waar is. gebed wordt vaak gezien als praten met God en het is ook goed om je  naar God toe te uiten, maar het is ook goed om naar de Heer te luisteren. Naar Zijn Geest in ons  die ons de weg wil wijzen.  Ik stel mezelf de vraag in hoeverre ik bereid ben te luisteren zonder allerlei maars in te brengen. Zonder telkens een weerwoord te geven. Ik wil leren Zijn stem te verstaan. De stem die we horen als we de tijd nemen om te luisteren. De stem van onrust en hectiek wil ik loslaten. soms ben ik nog altijd stront eigenwijs en opstandig en volg ik nog altijd mijn eigen weg, maar ik weet waar ik moet zijn en ik weet  wie ik ben.  Hij houdt van me ondanks dat.