Tag: regels

Zwart-wit denken

  


Veel mensen zijn zwart wit denkers. Hier kom ik op na aanleiding van een korte opmerking van een vriend. Zwart-wit denken is wel handig als je zaken duidelijk wil neerzetten. Dit is goed en dat is fout. Daar houdt ik van en daar niet van. Ik wil wel of ik wil niet. Ik ga het doen of ik doe het niet. Andere mensen zijn juist het tegenovergestelde. Ze denken in termen als; je zou natuurlijk ook, of; zou het niet zo zijn dat. 

De eerste groep is over het algemene erg stellig de tweede groep is juist vaak wijdeling. De vraag zou volgens jou misschien moeten zijn welke van de twee het beste is,maar ik ga een andere richting uit, welke volgens mij,nog te zwart-wit is, nog te veel ruimte laat.

Ik geloof dat zwart-wit denken voortkomt uit de gedachte te willen controleren. Door regels te stellen in hun denken en doen houden ze het helder voor zichzelf. De regel (al dan niet geschreven of geformuleerd overigens) zegt hoe te handelen en hoe niet. 

De vraag daarbij is of je daarmee ook bereikt wat je wil bereiken. Ik hoor vaak de term duidelijkheid en structuur hierbij genoemd worden. Volgens mij verzand zwart-wit denken in een overdadige vorm van regelarij. In christelijke termen zou ik het weticisme noemen. 

De andere kant is dat veel mensen juist altijd maar bezig zijn met gevoel en juist nooit echt keuzes maken. De waarheid ligt in het midden is een uitspraak die bij deze mensen past. 

Het rare is dat beide groepen van mensen ( die ik nu wel wat extreem neergezet heb) ook vaak het andere denken in zich heeft. 

De zwart-wit denkers doe zich Willem jouden aan regels omdat dit gestructureerd aanvoelt en veilig lopen vaak vast in hun eigen gecreëerde benadering als zaken nog zwart nog wit zijn. Ze kunnen of geen keuze meer maken en lopen daarin vast of ze maken hem niet. Veelal gebruiken ze dan andere mensen om de keus die ze zelf niet kunnen maken deze als het ware voor ze te maken. 

De gevoeld mensen worden wel gezien als zweverig. Zijn altijd op zoek naar de waarheid. D’r diepere laag. Ze zijn vaak bang fouten te maken en anderen of zichzelf te kwetsen en derhalve komen ze zelden op het punt in te grijpen. Daar gebruiken ze de zwart-wit denkers voor. Ze gebruiken hen om toch dat te krijgen waar ze naar verlangen.

Het een vult de ander aan zeg maar.

Ik geloof echter dat er nog een Weg is. Dat is niet de gemakkelijkste Weg, maar wel de weg waarbij je jezelf kunt zijn. Ik geloof in waarheid en trouw, integriteit vanuit oprechte liefde. Dat betekent dat er wel degelijk zaken zwart-wit zijn voor je zelf. Je hebt bepaalde uitgangspunten nodig die jou op de goede Weg houden. Anderzijds is er ook ruimte nodig. Ruimte om te bewegen. Ik bedoel dat mijn regels niet de jouwe hoeven zijn. Wanneer ik moeite heb met alcohol, dam moet ik dat laten staan. Ik kan daarmee niet zeggen niemand moet alcohol drinken. We kunnen wel in gesprek zijn over alcohol. Hierbij is alcohol natuurlijk slechts een voorbeeld. Anderzijds is het natuurlijk zo dat er wel duidelijke afspraken moeten zijn over alcohol omdat er mensen zijn die anders misbruik maken jegens anderen. De zwart wit gedachte is dan. Niemand mag alcohol drinken. De andere kant zegt dat het ook wel lekker is en het dat het niet zo ongezond is en mensen verantwoordelijkheid hebben, maar de Weg die ik prolongeer is: we maken afspraken met elkaar vanuit oprechte omzien naar elkaar.

Tot de kern komend: ik geloof dat het belangrijk is duidelijkheid te verschaffen naar je zelf. Wie ben ik, waar sta ik voor en welke keuzes maak ik in mijn leven.daarbij is het luisteren naar ons hart een belangrijk onderdeel. Waar verlang ik naar en waar ga ik heen zonder daar een regelrecht antwoord op te geven. 

Het leven loopt anders dan je denkt. Je komt mensen tegen met wie je het goed kunt vinden of niet. De keus is hoe we daar mee omgaan. Zijn we zwart-wit in die zin hij of zij denkt anders als ik en daarmee wil ik niks te maken hebben vanuit mijn tegels gezien? Of tegenovergesteld sluit jij alles en iedereen in en laat je daarmee over je grens gaan omdat je vind dat je het iedereen naar de zin moet maken?

Ik geloof dat het belangrijk is de Weg te gaan die je meer en meer je zelf laat worden en minder laat worden wat men van je vindt. Wat voor mik belangrijk is is wat Jezus van mij vindt. Niet vanuit de regels(wet) van de kerk of wat dan ook, maar om wie ik ben. Niet dat halfzachte vrome(christelijk met een sausje) gedoe, maar vanuit oprechte en echte relatie. Dat wat ik ontmoeting noem. De Bijbel noemt dat gemeenschap. Vanuit gemeenschap (het woord zegt het al, diepe innige verbondenheid) samen zoeken naar waar we voor geroepen zijn. De missie, het doel van ons leven. Zwart-wit gezegd God wil gemeenschap met je. Soft gezegd Je bent geliefd. Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: ik wil van je houden, maar daar zal ik in falen. Maar God houdt van je zoals niemand anders kan. Voorbij de regels van anderen en jezelf, maar vol ruimte door genade. Jr kan de regels niet hanteren door er op te gaan staan, maar ook niet door ze los te laten en je gevoel achterna te lopen. Wat je nodig hebt is de ruimte,de hoop en liefde in gemeenschap met Jezus Christus.

  

Veranderd door je zelf te zijn!

Lezen Johannes 10:1-11

  
De verleiding ligt op de loer. Ik geloof nog niet eens dat dit zit in het feit dat er ongelovige mensen zijn die God ontkennen. Veel meer zit de afleiding in allerlei valse leringen die vroom klinken, maar onwaar zijn. 
We zouden het kunnen hebben over allerlei regels en wetten. De tien geboden. Kerkregels etc… Zijn Gods regels onbelangrijk? Nee hoor. Moeten we ze afschaffen ook niet. Maar veelal zijn ze het hart geworden,voor veel mensen, van waaruit ze hun geloof beleven en bezien. Het onderhouden van de regel geeft veelal een bepaald aanzien van vroomheid, maar ze zegt niets over de genade die ons is geboden in Christus. 
Of wat dacht je van allerlei vrome benaderingen. Er zijn gelovigen die te pas en te onpas spreken over God op een manier die onwerkelijk is. Ik noem dat zalvend spreken. Dit is niet normaal . Het is onnodig. Jezus leert ons dat God onze hemelse vader is. Vader dus! Geen een of ander vreemd wezen die je half fluisterend en met een andere toon zou moeten benaderen. 
Ook lijkt het er op dat je niet zomaar bij God zou kunnen komen volgens sommigen. Je zou toch wel aan bepaalde ‘eigenschappen’ moeten voldoen. Ze hebben daar een beeld bij wellicht, maar God roept een ieder op om te komen. Niet een bepaald slag mensen. Niet mensen die eerst iets aan zichzelf hebben gedaan, maar hij roept iedereen om van daaruit te veranderen.
Weet je, God is gaaf! Hij wil dat je komt zoals je bent. Hij roept je zoals je bent. hij houdt van je zoals je bent. Is dat niet supertof? Nu denk je misschien dat ik het nu wel erg gemakkelijk maak. Misschien is dat wat je denkt, maar misschien is dit nu juist het moeilijkste aan een relatie met God. 
De meeste mensen willen zichzelf helemaal niet zien zoals ze zijn. Dat houdt immers in dat we moeten toegeven het niet zelf te redden. Dat we zondig zijn. Verkeerde dingen hebben gedaan. Onszelf beter voorgedaan hebben dan we zijn. Dat we de rol doe we hebben gespeeld moeten loslaten. Dat we onze maskers afzetten en onszelf laten zien zoals we zijn. Lastiger dan je denkt nietwaar?
Tegelijk mogen we weten dat wanneer we God in ons leven laten regeren ons leven werkelijk zal veranderen. Ik geloof dat de wereld vol is met onveranderde mensen die zich gelovig of christen noemen, maar waar dit vooral de buitenkant is. Een echte gelovige communiceert niet slechts regels, levensfilosofie, citeert niet slechts bijbelteksten of laat zien hoe vroom hij is. Dat is wat de farizeeërs deden, maar zij die oprecht in relatie leven met God vallen op door hoe ze omgaan met hun naasten. Ze hebben hun naaste lief omdat ze Gods liefde persoonlijk hebben ervaren in hun leven. 

Amen?

  

Zinvol.

Veel mensen zien zichzelf als minderwaardig tov andere mensen. Tenminste aan veel mensen. Wanneer ik open en transparant ben in deze moet ik toegeven dat ik soms best last heb van dit soort gevoelens. Relatie is hierbij voor mij belangrijk. 
Gelukkig zijn er veel mensen die mij waarderen. Gewoon om wie ik ben en wat ik doe. Ik ben geneigd om dit soms wat te bagataliseren en niet even serieus op te pakken. Al gauw heb ik het idee dat anderen beter zijn of gemakkelijker ( kan soms nogal kort door de bocht zijn, zeg maar).

Inmiddels heb ik geleerd (in loop van jaren), dat ik er mag zijn. Dat ik ook een aantal specifieke kwaliteiten heb waar ik op mijn manier goed in ben en die anderen werkelijk in mij ook (h)erkennen. 

Hoe komen we van minderwaardig naar gelijkwaardig? Eigenlijk is dat iets waar we niet heen hoeven. We zijn er al. We zijn als mensen gelijkwaardig. Ons gevoel en gedachten kunnen soms het idee geven dat anderen meer oké zijn dan wij zelf. Dit is iets wat we mi slechts kunnen overwinnen door een passieve houding achter ons te laten en actief te zijn. 

Het is mi belangrijk om een doel of richting te hebben in je leven. Waar ga jij voor? Wat is jouw doel? Wat de zin voor je bestaan? Het is belangrijk hier voor jezelf integer in te zijn en jouw persoonlijk wensen, gevoelens en gedachten niet te bagataliseren, maar te kijken wie we nu werkelijk zijn. 

Veel mensen voelen zich minderwaardig en gaan zichzelf dan overschreeuwen en roepen hoe hoed ze wel niet zijn. Dit is overschatting waar we niets mee bereiken. Dit is niet wie we zijn. 

Ik geloof in ontmoeting( zie titel site)! We hebben het nodig om in relatie te leven. Jezus leert ons; dat wij als mensen vaak een maatkostuum neerleggen voor anderen en daarmee ook voor onszelf. We willen regels/wetten om ons aan te kunnen houden om ons goedbetaalde kunnen voelen. Om te kunnen zeggen; zie hoe goed ik ben.

Jezus leert ons niet dat regels onbelangrijk zijn, maar dat alle regels ondergeschikt zijn aan de twee belangrijkste regels, die je mi niet los van elkaar kunt koppelen nml. heb God lief boven alles en je naaste als je zelf. We kunnen niet God lief hebben en de naaste niet en andersom is onze liefde zonder God ook maar beperkt. 

Laten we actief zijn in het lief hebben. Ik heb daarbij ontmoeting nodig met anderen. Relatie. Wanneer ik actief ben in mijn relaties en Liefde toe laat in mijn leven ontdek ik steeds meer dat God mij Oké vindt en wordt mijn zelfbeeld daarmee ook beter. 

Natuurlijk doe ik niet alles goed. Ik ben net als jij een leven lang onderweg. god wil me leren om lief te hebben. Hem, maar ook de ander. Of misschien beter gezegd: God lief te hebben door anderen lief te hebben. Een zinvol leven.

kom tot de kern

Lezen mat 15:1-20

Toen kwamen er vanuit Jeruzalem farizeeën en schriftgeleerden naar Jezus. Ze vroegen hem: 2 ‘Waarom overtreden uw leerlingen de tradities van onze voorouders? Ze wassen hun handen niet voor ze hun brood eten.’ 3 Hij gaf hun ten antwoord: ‘En waarom overtreedt u het gebod van God, alleen om uw eigen traditie in stand te houden? 4 Want God heeft gezegd: “Toon eerbied voor uw vader en moeder,” en ook: “Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet ter dood gebracht worden.” 5 Maar u leert: “Wie tegen zijn vader of moeder zegt: ‘Alles wat van mij is en voor u van nut had kunnen zijn, bestem ik tot offergave,’ 6 die hoeft zijn ouders geen eerbied te tonen.” Zo ontkracht u het woord van God uit eerbied voor uw eigen traditie. 7 Huichelaars, wat is Jesaja’s profetie toch toepasselijk op u:
8 “Dit volk eert mij met de lippen,
maar hun hart is ver van mij;
9 tevergeefs vereren ze mij,
want ze onderwijzen hun eigen leer,
voorschriften van mensen.”’
10 Nadat hij de mensen bij zich geroepen had, zei hij tegen hen: ‘Luister en kom tot inzicht. 11 Niet wat de mond in gaat maakt een mens onrein, maar wat de mond uit komt, dat maakt een mens onrein.’
12 Daarop kwamen de leerlingen bij hem en zeiden: ‘Weet u dat de farizeeën uw uitspraak gehoord hebben en dat ze die stuitend vinden?’ 13 Hij antwoordde: ‘Elke plant die niet door mijn hemelse Vader is geplant, zal met wortel en al worden uitgerukt. 14 Laat ze toch, die blinde blindengeleiders! Als de ene blinde de andere leidt, vallen ze samen in een kuil.’ 15 Toen stelde Petrus de vraag: ‘Wilt u ons die uitspraak uitleggen?’ 16 Jezus zei: ‘Begrijpen ook jullie het dan nog steeds niet?17 Zien jullie dan niet in dat alles wat de mond in gaat in de maag terechtkomt en in de beerput weer verdwijnt? 18 Wat daarentegen de mond uit gaat komt uit het hart, en die dingen maken een mens onrein. 19 Want uit het hart komen boze gedachten, moord, overspel, ontucht, diefstal, valse getuigenissen en laster. 20 Dat maakt een mens onrein, niet eten met ongewassen handen.’

Het is God niet te doen om het houden van regels , maar dat het gaat om wat er werkelijk van binnen leeft.

Het waren niet zomaar mannen die naar Jezus kwamen. Het waren mensen met aanzien. Mensen die gestudeerd hadden. mensen die nagedacht hadden over vele zaken in het leven mannen die het belangrijk vonden de regels van God te handhaven. Ze vroegen Jezus eigenlijk waarom hij zich niet aan de regels hield die deze mensen verkondigden als belangrijk. het ging niet over het wassen van handen, maar om het overtreden van regels die men had opgesteld om geen fouten te maken. ze wilden voorkomen dat ze zelf, maar ook anderen geen fouten zouden maken. tegelijk dachten ze bij het opstellen van regels en de traditie vooral ook aan zichzelf.
Jezus spreekt hun aan op deze regels en verteld hen dat het God niet om de traditie te doen is. Het is God niet te doen om het houden van regels , maar dat het gaat om wat er werkelijk van binnen leeft.
ze gebruikten hun eigen inzichten
Jezus haalt een profetie aan van Jesaja en daarmee geeft Jezus eigenlijk aan dat veel mensen wel in God geloven, ze vinden bepaalde zaken ook wel belangrijk, tenminste zolang ze hun eigen zaakjes niet in de weg komt te staan.
In wezen waren deze mensen niet op God gericht, niet op Gods wet, maar ze gebruikten hun eigen inzichten en wat ze geleerd hadden om onder Gods wet uit te komen. ze maakten regels om de wet te omzeilen.
recht in het gezicht
Jezus zegt eigenlijk dat het niet gaat om de regel, niet zozeer om wat je doet, maar om …. Waarom doe je het. Wat is je motivatie, wat is de kern van waaruit je leeft. wie of wat is het wat je leven waarde geeft.
Wat Jezus zei was behoorlijk direct. Niet omslachtig , maar gewoon recht in het gezicht. Hij zei in wezen gewoon dat de belangrijke mannen van die tijd huichelaars waren. dat de mannen in de kerk van Israël, de koplopers in vroomheid neppers waren. niet oprecht waren.
Daarmee maak je geen vrienden. de discipelen hadden dat goed in de gaten. God volgen vanuit de kern van je leven. vanuit je hart. Met alle inzet en toewijding word door veel mensen niet gewaardeerd.
we kunnen in Godsnaam allerlei zaken zeggen en doen en toch ongehoorzaam zijn
De vraag is wat betekent dit allemaal dan nu? Gaat het om de regels? Waren de regels fout? Was de gedachte om goed om te gaan met zaken fout? Nee zeker niet.
Het gaat er om dat niet wat wij zelf doen goed is omdat we er op een handige manier een vroom tintje aan geven.
Het gaat er niet om dat wanneer we iets doen en we noemen daarbij de naam van God , hij daar ook direct blij mee is. we kunnen in Godsnaam allerlei zaken zeggen en doen en toch ongehoorzaam zijn aan de wil van God.
de wijsheid in pacht
Jezus wil duidelijk maken dat het er om gaat ten diepste Hem te willen volgen hoe zwaar de weg soms ook is. dat het er om gaat te doen wat Hij zegt. Dat het er om gaat dat we gericht zijn op de waarheid en niet op wat bepaalde mensen van ons verlangen.
Eigenlijk zegt Jezus dat veel mensen eigenlijk doen alsof ze de wijsheid in pacht hebben, maar het in wezen ook niet weten. En dat deze mensen de ander zeggen wat ze zouden moeten doen, maar daarmee in wezen anderen meenemen in hun val. Eigenlijk zijn deze mensen niet uit op het helpen van anderen, maar willen ze laten zien wie ze zijn en dat ze ergens toe in staat zijn, dat ze belangrijk zijn. dat ze iets in hun mars hebben dat ze meer zijn dan wie dan ook.
Het gaat er niet om , zegt Jezus ahw, dat er geen fouten gemaakt worden. het gaat er niet om dat we perfect zijn. dat zullen we niet gaan redden, maar het gaat er om dat we alles op alles zetten om werkelijk Hem te dienen.
Niet door allerlei vroom gedoe. Niet door allerlei uitgedachte gebeden, woorden die we onszelf hebben aangeleerd, het gaat niet om wat men in de kerk van ons zegt. Niet of we nu op de preekstoel staan of juist niet, niet om of we hardop durven bidden of onze handen in de lucht steken als we een lied zingen. Het gaat niet om of we alles wat de bijbel zegt nu zo maar zonder moeite geloven. het gaat er niet om of we nu wel of niet iets fout hebben gedaan, maar het gaat er om of we werkelijk durven luisteren naar God stem.
daar hebben we niet altijd controle over
weet je we voeden ons met van alles en nog wat. En eigenlijk hebben we daar niet altijd controle over. Soms komen er dingen ons leven binnen die niet echt opbouwend zijn voor ons leven. Het is belangrijk dat we selectief zijn met wat er binnenkomt in ons leven, maar daar hebben we niet altijd controle over. We hebben echter vaak meer controle over wat er uit gaat. wat we zeggen en doen. hoe we met dingen om gaan. de vraag is echter of we hier ook op willen letten.
we zijn in staat om goede dingen te zeggen in plaats van slechte. We kunnen goede dingen doen in plaats van verkeerde dingen. Weet je het is goed om mensen te bemoedigen met goede welgemeende woorden. Het is goed wanneer we voor de ander klaar staan. het is goed wanneer we ons proberen in te leven inde ander en Hem te helpen in zijn situatie. Begrip te tonen , er voor hem te zijn. waar we veranderen in het kiezen van goede woorden en daden daar zal ook ons leven stukje bij beetje veranderen.
weet je het gaat niet om allerlei vrome woorden. Het gaat er niet om dat we halleluja roepen of amen, maar dat we oprecht zijn in de dingen die we doen en dat we kiezen om het goede te doen. het goede voor God en de mensen om ons heen.

OMG!

CWe zijn gemaakt naar Gods beeld. God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.  dat klinkt prachtig is  het niet?   toch is er en behoorlijk minpunt aan.  niet dat God verkeerde keuzes gemaakt zou hebben, maar  eerder hoe wij daar mee om gaan.  we denken  soms dat we God zijn lijkt het wel.  We hebben autoriteit gekregen en een eigen wil om daarmee God te dienen.  God dienen is iets wat we liever niet  willen lijkt het wel. We hebben allerlei ideeën en theorieën over God en over leven , over liefde over leven en dood , over relaties en  de menselijke psyche, over wat de gezonde leer, over wat normaal is en wat niet, we denken te weten wat God nu wel tolereert en wat niet.

God heeft ons bijna goddelijk gemaakt.

We zien in de Bijbel telkens weer hoe  het volk Israel het meest belangrijke uit het oog verliest. Hoe ze telkens in de valkuil vallen om God een ondergeschikte rol toe te bedelen in hun leven. ondanks ervaringen met God, ondanks grote overwinningen probeert het volk  eigenlijk constant om  boven God te  staan en zelf de touwtjes in handen te houden.  God  schreeuwt het bij monde van de profeten bijna uit. “Ik ben God, keer je om naar Mij!”

GodsbeeldTelkens weer proberen mensen God ondergeschikt te maken aan hun eigen ideeën over  van alles en nog wat.  Ook nu nog. Of misschien moet ik zeggen  juist nu. Is het misschien zelfs nog erger dan ooit te voren.  We bepalen zelf over leven en dood.  Ik bepaal zelf  wel hoe en wanneer ik sterf. Wanneer iemand  zwanger is  beslissen we of een prachtige baby al dan niet geboren wordt.   en als het gaat om relaties, dan zijn degene die we liefhebben degene die ons iets te bieden hebben en wanneer dat niet meer het geval is dan  gaan we voor andere vrienden en relaties.  Scheiding is  meer dan normaal geworden. we kiezen niet meer levenslang voor een partner, we proberen eerst maar eens of het allemaal wel gaat lukken, eerst met elkaar naar bed voor het huwelijk, immers het moet ook allemaal een beetje klikken toch?  We willen weten waar we aan toe zijn en nemen daartoe zelf het initiatief. Ook  is belangrijk hoe we in het leven staan.  we willen carrière, zowel de man als de vrouw en zelf bepalen hoe en wanneer we kinderen krijgen. we willen  zelf beslissen, het leven maakbaar maken.

“Ik ben God, keer je om naar Mij!”

God is iets voor op zondag. En we kiezen daarbij voor  een kerk die  bij ons past. Waar mensen zitten met  dezelfde interesses, die net  zo denken over bepaalde geloofsonderwerpen als wij en we spreken af hoe we ons precies binnen deze club moeten gedragen. Wie zich daar niet  in kan vinden pas er niet bij.  Die kan altijd nog een andere club vinden toch?

Vreemd hoe we juist  wat de hele geschiedenis door  telkens weer blijven proberen, nl God van zijn troon te stoten en er zelf op te gaan zitten.  we  proberen altijd weer om zelf  te beslissen hoe we met ons leven omgaan, maar wat wil God?   leven we niet  totaal verkeerd om?  Ik moet toegeven dat voor mijzelf hetzelfde geld. Dat ik ook vaak vooral denk  hoe ik vind dat dingen zouden moeten gaan. wat mijn persoonlijke mening is. ik leer mijn kinderen zelfs om een persoonlijke mening te hebben . toch probeer ik ook duidelijk te maken dat onze mening ondergeschikt zou moeten zijn aan de wil van God.

We krijgen autoriteit, we mogen ons gezond verstand gebruiken, we hebben een wil en die is ook niet onbelangrijk, maar  we mogen beseffen dat Gods wil boven de onze hoort te staan.  kijken we niet vaak eerst wat anderen zeggen , denken , doen of beweren alvorens we luisteren naar God.  doen we soms niet  juist waarvan we weten  dat het niet  helemaal volgens God wil is.  wanneer we de Bijbel lezen dan  zien we dat God  dezelfde is  gebleven. Dat Het zijn verlangen is om  onze God te zijn. dat Hij weet wat we nodig hebben, maar dat wij  telkens weer proberen het zelf te doen.  in het oude testament staat een gedeelte waarin  staat dat we niet onze kleren moeten scheuren, maar ons hart.  Het gaat niet om de regels die we al dan niet hanteren. Het gaat er zelfs niet om perfect te zijn. God weet dat ons dat niet lukt. Kijk naar David hoe hij een man naar Gods hart genoemd we word. niet omdat hij zo perfect was, maar omdat  zijn hart telkens weer  op God gericht was.  we zien in het nieuwe testament hoe Jezus mensen die  bereid waren  hun hoofd te buigen. Die de mindere wilden zijn vergaf. Die God de eer gaven en niet degene die zich aan allerlei regels hielden. Het gaat niet om de regels, de wetten.  Moeten we dan maar doen wat we willen? zeker niet. we mogen God dienen als we willen. we mogen, ontmoeten dus, maar daarbij  zien we dat regels belangrijk zijn. ze zijn belangrijk omdat ze ons wijzen  op het feit dat we ons niet aan een paar regeltjes kunnen houden. We zijn bijzonder. We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

We zijn gemaakt om boven de schepping te staan, maar we kunnen nooit boven God komen te staan.  God is de hoogste Heer.

Jezus liet zien hoe God wilde dat wij met hem en anderen om zouden moeten gaan. de volgorde is belangrijk. ik hoor tegenwoordig de term OMG (O mijn God)vaak noemen. We zeggen het wel, maar eigenlijk denken we niet gelijk aan God. we denken vooral aan onszelf.  Jezus leert ons andersom te denken. Bij God te beginnen .  laten we leren om te denken OMG waar moet ik beginnen. OMG wat  kan ik doen? OMG wat wilt u dat ik doen zal?  OMG ik kan niets zonder u. OMG dank u voor Uw genade , Uw liefde voor ons. OMG?

U bent de maker, ik ben slechts het klei.

download (2)Ik hoop dat ik duidelijk heb kunnen maken dat we zo enorm op onszelf gericht zijn in deze ik gerichte maatschappij.  We stellen onszelf  boven de ander en boven God door te denken en te handelen vanuit wat wij belangrijk  vinden. Onze mening lijkt onze prioriteit te zijn geworden.  we  leven ons eigen leven met God misschien, maar welke rol heeft God nu werkelijk in ons leven?  ik verlang er naar mijn leven meer en meer te leven zoals Hij dat wil.  Mijn hart op hem te richten. OMG U bent de maker, ik ben slechts het klei.

middleroad

Er is een brede en een smalle weg . ik kies de weg van Jezus.  Een liedje wat ik als kind al heb geleerd en wat ik me nu even herinner. Ik zag een clip die ik hierbij ook toevoeg wat gaat over de brede en de smalle weg.

Ik  vraag me af hoe breed de brede nu werkelijk is. en hoe smal de smalle. Als ik de weg van Jezus kies, kies ik uiteraard voor de smalle, maar wat houdt dit dan in. Francis Chan kan het natuurlijk prachtig zeggen en roepen hoe radicaal  de mens of iedere gelovige moet zijn, maar tegelijk  denk ik dat we ons allemaal zo nu en dan laten verleiden om gewoon te gaan voor het gemak.

Ben ik geneigd de middleroad te nemen? ben ik zo’n twijfelachtige  gelovige die niet weet waar hij staat of niet werkelijk doet wat hij zegt?  Ben ik  iemand die  meer om zichzelf geeft als om de ander?  misschien is dat zo. Misschien denk ik inderdaad wel in mijn eigen voordeel soms.  Tja…?

Ik probeer radicaal te zijn , maar tegelijk faal ik. ik wil me aan de waarheid houden met anderen communiceren en in relatie staan met mensen en tegelijk weet ik dat ik zal  falen en soms ook gewoon faal terwijl ik het nog weet ook. bewust zelfs.  Waardoor komt dat? ik weet het niet . ik troost me dat Paulus ook zoiets had en zei dat hij wat hij wilde doen soms niet deed en wat hij niet wilde toch deed.

Mijn diepste wens is in Gods waarheid te wandelen. Ik weet dat ik zal falen, maar ik weet dat er velen  mij voorgingen die het ook geprobeerd hebben en ook niet werkelijk mensen waren die de waarheid konden uitvoeren.  De weg van de waarheid is een slopende en weg die  volgens mij zo’n middleroad is. zo’n weg waar we op zitten en die we volgen  omdat we  geloven dat God bestaat, maar in wezen geloven we  eigenlijk niet dat God ons zo lief heeft gehad dat hij alles  vergeven heeft. Dat we iets zouden moeten presteren. Dat we iets zouden kunnen doen om Gods liefde alsnog te  winnen door  zo goed mogelijk ons best te doen in dit leven en daarbij kijken naar degene die op de brede weg  concreet verkeer  doen om dat ze God gewoonweg nog niet kennen.

Ik geloof dat de smalle weg , de weg is van erkennen dat God de waarheid is, maar dat we die weg niet zelf kunnen bewandelen. Dat we Jezus  nodig hebben om ons voor te gaan. dat deze weg onbewandelbaar is omdat er nog niet zo heel veel ons zijn voorgegaan.  De weg is smal omdat ze niet gemakkelijk is, maar vooral omdat ze vaak zo onbekend is. we willen er niet aan dat  geloven  genade betekent.

Genade is een groot goed in de evangelische kringen. ik geloof in de genade van Gods liefde . ik probeer met heel mijn hart de smalle weg te gaan en soms kom ik via een sluiproute toch even op de middleroad terecht, maar dan schakel ik weer terug om  Jezus weer te zoeken . ik kan het niet alleen. Ik zoek de waarheid en wanneer ik die zoek en niet vindt  dan klem ik mij aan Jezus vast en zie dat het n iet zozeer gaat om de regels die wij mensen denken die belangrijk zijn, maar dat Hij ons naar het hart kijkt en kijkt of we ook werkelijk waarachtig zijn.

We willen in waarheid wandelen, maar Hij ziet  en weet al lang dat wij dat niet redden. Hij spreekt ons er op aan, maar hij begrijpt allang dat wij dat nooit kunnen, maar hij ziet ons hart en weet met welk een verlangen we  door het leven gaan. hij weet wat er boven aan ons verlanglijstje staat. Om maar met een lied weer te eindigen: Ik wens te zijn als Jezus zo nederig en zo goed.

Geloven: lijden en last?

In deze tijd is het goed om eens stil te staan bij het lijden en sterven van Jezus christus.  Vanmorgen in de kerk ging het hier ook over. Wat als Jezus leven  en zijn weg  een stuk simpeler was geweest? Wat  als Hij geen lijdensweg had gehad, niet was geslagen en verwond, niet was bespuwd en bespot, niet werd veracht en afgewezen?

In de film the Passion of the Christ wordt het nogal bloederig  gesteld, maar tegelijk geloof ik persoonlijk dat Mel Gibson hier zelfs nog maar een klein deel  laat zien van wat het lijden van Christus werkelijk inhoud. Ik geloof dat geloven nogal wat inhoudt. Meer dan we vaak beseffen of  willen beseffen misschien.

Veel gelovigen denken soms dat lijden voort komt uit ongeloof. Dat wanneer iemand  niet genoeg  zijn vertrouwen op God stelt , God hen tuchtigt met  allerlei straffen of zaken die  de mens overvallen om hem op het

 rechte pad te krijgen.  ze geloven dat wanneer men zich maar aan Gods regels houdt  hen niets zal overkomen.

Ik kan me daar niet in vinden.  Natuurlijk geloof ik dat de mens soms foute keuzes maakt en daar de gevolgen  van  heeft te dragen, maar tegelijk hebben we soms ook de gevolgen te dragen van wat anderen ons hebben aangedaan of  we hebben te maken met  zaken die  gebeuren en op ons bordje vallen zoals rampen, je afkomst  of waar je bent geboren.  Geen toevalligheden, maar  wel iets at ons mede  vormt als mens en wat we te dragen hebben.

Jezus de perfecte Mens, had  een bijzonder lijdensweg te gaan.  Hij had niets misdaan toch had Hij te maken met lijden. ons persoonlijk lijden heeft hij gedragen. Onze ziekten , onze zonde, onze pijn, onze last, onze…  Jezus vraagt ons om ons kruis op te nemen en Hem te volgen.  Dat impliceert dat het niet zonder  moeite zal gaan. wat is ons kruis?  Dat zijn  de zaken die we in ons leven tegen zijn gekomen.

Is nu wat we in ons leven tegen zijn gekomen, wat ons is overkomen  nu het lijden dat we hebben te dragen?  ik geloof dat dit niet het lijden is wat we hebben te dragen. het lijden dat we hebben te dragen gaat veel verder dan dat. Jezus liet zien dat hoewel Hij onschuldig was Hij toch de last van anderen op zich droeg.

Zou onze last dan niet  die van de ander zijn?  natuurlijk kunnen we ons leven laten lieden door  het kruis van het verleden, maar is dat wat Jezus bedoeld als hij ons vraagt het kruis te dragen?  ik geloof dat het kruis dragen  betekent dat  het niet gaat om ons zelf maar om de ander. we dus  te lijden hebben omdat we de ander  die ons iets hebben aangedaan mogen vergeven.  dat we anderen  helpen om Christus te vinden , zichzelf te vinden , de ander te vinden.

Lijden om Christus wil is  niet  het zielig doen over wat ons in het leven is overkomen. Ik persoonlijk zie dat soms als een lijdensweg en dat kan  het ook zijn, maar het is niet Zijn weg voor ons.  Veelal kiezen we voor een lijdensweg  die we niet hoeven te gaan.  we gaan een weg van lijden omdat we  het verkiezen omdat we  onze eigen weg gaan en de gevolgen die daar opvolgen zijn een lijdensweg misschien, maar  niet het lijden vanwege God, maar omdat we  daar zelf voor kiezen.

Wanneer we  echter Jezus werkelijk willen volgen is het lijden vooral vanwege het vergeven van diegene die ons iets hebben aangedaan. Dit is een constructieve lijdensweg.  Een lijdensweg die ter opbouw is van  zowel Gods Koninkrijk. een lijdensweg waardoor zowel God als mensen  gebouwd  worden.  waardoor mensen zullen groeien en zich ontwikkelen.

We leren om te geven in plaats van te ontvangen.  Deze lijdensweg gaat met pijn gepaard, maar geeft  ook veel voldoening.  Zoals een topsporter  een race loopt en  zich helemaal stuk loopt tot het einde om de over winning te kunnen behalen.   Dit is lijden omwille van de rijs die hij zal ontvangen.

Het lijden uit ons verleden of  het lijden wat we in het leven tegen zullen komen  wil hij gebruiken. Ook als we  zelf verkeerde keuzes maken in het leven.  wanneer we fouten hebben gemakt, als ons bepaalde zaken overkomen  kan ons dat  neerslaan, maar we kunnen het ook gebruiken.  Gebruiken om er sterker van te worden.   sterker , om de race te lopen.

Omdat we hindernissen kennen en al oefening hebben gehad, leren we om  met bepaalde zaken om te gaan.  als we leren om  niet op te geven als het moeilijk wordt leren we om nieuwe  keuzes te maken, afstand te nemen van wat anderen van ons vinden, op God te vertrouwen.  Ik geloof in  nieuwe kansen met God.  niet de gemakkelijkste weg al lijkt dat soms zo voor anderen misschien.

Ik geloof dat Christen zijn, werkelijk een intieme volgeling , discipel van Hem zijn ons wat kost. behoorlijk wat kost zelfs. uiteindelijk zal het ons datgene kosten wat boven aan het lijstje staat van datgene wat we graag zouden willen behouden  en dat gene kost waar we als een berg tegen opzien om te doen.  het betekent grenzen voorbij gaan , keuzes maken, barrières doorbreken, nieuwe wegen inslaan waar niemand is geweest .

Lijden om Jezus wil, is lijden omdat Hij ons liefheeft, niet om wat een ander ons heeft aangedaan.  Ik denk dat  er  veel lijden in de wereld is die ons is overkomen( waar we in wezen vaak medeoorzaak van zijn) of aangedaan door anderen , door omstandigheden, maar die God wil gebruiken om nog dieper te gaan.  misschien geen goed reclame praatje voor God, maar wel de waarheid denk ik .

 ik geloof echter dat  de waarheid ons vrijmaakt en dat we  wanneer we  leren om onszelf over te geven aan Gods Liefde  we andere mensen zullen worden. geen masochisten hoor, maar wel mensen die bereid zijn  de pijn van werkelijk liefhebben begrijpen . die omdat ze geliefd zijn en God  willen liefhebben boven alles en hun  naaste als zichzelf.

genieten of voorbij schieten?

“you never win your enemies to Christ, only your friends.”  

Rick Warren 

Kunnen wij mensen voor Christus winnen?  Hoe doe je dat dan?  Het vreemde is dat gelovigen veelal wel spreken over een relatie met Christus, maar tegelijk niet die relatie  laten zien in hun eigen handelen naar de ander toe. veelal lijkt het er meer op dat de regels en de afspraken die mensen gemaakt hebben  boven  de relatie zijn komen te staan.   

Persoonlijk geloof ik zoals de titel van mijn weblog het al zegt in ontmoeting. Ontmoeting is meer dan  gewoon elkaar even goede dag zeggen. het is meer dan; “hoi hoe gaat het? het gaat goed en met jou? ook prima, lekker weer. Ja lekker weer. “  hier gaat het eigenlijk over niets.  Ik bedoel duidelijk te maken dat we ook  dieper met mensen om kunnen gaan.

Mensen maken zich  niet alleen  maar sterk voor hun eigen regels en wetten (waar ze die dan ook vandaan hebben), maar tegelijk stellen ze deze soms zo enorm hoog dat  er werkelijk geen ontmoeting meer mogelijk is.

Durven wij werkelijk te gaan leven vanuit de relatie met Christus in ons leven? de ervaring van geliefd zijn door Christus mogen we doorgeven aan anderen. op de een of ander manier lopen we  vaak vooral vast om werkelijke relaties aan te gaan  door de regels die wij onszelf hebben opgelegd en die we ook anderen  zouden willen opleggen omdat we ze op de een of andere manier zo enorm belangrijk vinden voor ons eigen leven.

Regels  zijn ook niet verkeerd.  Wanneer echter de regel boven de relatie komt hebben we een probleem.  We hebben immers niet allemaal hetzelfde referentie kader.  Ik heb niet hetzelfde kader als jij en jij niet hetzelfde als ik. we kunnen daar over spreken en misschien komen we daarin  wat meer tot elkaar door gesprek, maar wanneer ons referentie kader totaal  verschillend is en we de regel boven de relatie stellen  lopen we pas werkelijk tegen problemen aan. we worden dan werkelijk fundamentalisten. Mensen maken zich  niet alleen  maar sterk voor hun eigen regels en wetten (waar ze die dan ook vandaan hebben), maar tegelijk stellen ze deze soms zo enorm hoog dat  er werkelijk geen ontmoeting meer mogelijk is. het hek gaat op slot.

Wanneer we echter ruimte  creëren om te ontmoeten, bij elkaar te zijn, relaties te ontwikkelen betekent dat  we oog hebben voor de ander en ervaart de ander dat hij geliefd is. hij wordt als mens erkend in wie ij is ook al mis zijn mening, inzicht, visie , geloof, totaal anders.  Wanneer we het gevoel hebben welkom te zijn,  ontstaat  er  het gevoel dat we welkom zijn.

Oprechte  relaties geven  ruimte  om de angst aan de kant te zetten en jezelf te openen voor werkelijk gevoelens, gedachten en ideeën.

Wanneer  er geen ruimte is om te ontmoeten, we vasthouden aan de regel, dan  dienen we in wezen niet God of de ander maar de wet. wanneer we relatie op oog hebben dienen we God die ons  de meest prachtige relatie aanbied ever.  In relatie wijst hij ons de weg naar hoe we elkaar kunnen dienen.  In relatie wordt ons duidelijk wat er werkelijk leeft aan gedachten gevoelens en waarom mensen  tot bepaalde keuzes in hun leven zijn gekomen.  we zien de zwakheden en de kracht van anderen.

Wat zou het geweldig  zijn wanneer we niet slechts bezig zijn met slechts regels, maar dat we vooral ook de relatie met God en de medemens op het oog hebben.  dat we in relatie met de ander een plek creëren om  zichzelf te zijn. een plek waar men zelfs anders mag zijn.  een plek waar het veilig is om een bepaalde mening te uiten, zich uit te spreken van wat er op het hart ligt.

Oprechte  relaties geven  ruimte  om de angst aan de kant te zetten en jezelf te openen voor werkelijk gevoelens, gedachten en ideeën.  Dit vraagt echter meer van ons dan we  op dit moment  misschien beseffen . we kunnen ons gemakkelijk verschuilen achter allerlei regels, maar om werkelijk  jezelf te zijn betekent dat we ons  zelf ook veilig moeten weten. Dit kan alleen wanneer we ons werkelijk veilig voelen in de ontmoeting met God. wanneer wij ons zelf geliefd weten, hoeven we immers niet meer bang te zijn geoordeeld of veroordeeld te worden door de God, de ander.

 Ik heb de hoop dat anderen in mij een stukje van christus mogen ontdekken. dat anderen in mij zien dat ik in relatie leef met Jezus.  Dat ik niet naar de pijpen dans van wat anderen verwachten, niet regels en wetten  in mijn leven het belangrijkste zijn, maar dat Hij in mijn leven nummer  1 is.

Regels  kunnen soms een last zijn om werkelijk in relatie te kunnen staan. Niet omdat deze niet goed  zou zijn, maar omdat  we ze de ander veelal al opleggen alvorens de ander de regel ook werkelijk begrijpt. Wanneer we vooral bezig zijn met het uitleggen van regels gaat de relatie veelal verloren. We staan dan immers al vaak tegenover elkaar en hebben een verschil van mening, wanneer we echter de liefde van de ander hebben gewonnen kunnen we die ander  meenemen naar de regel om ze daar over te vertellen .  niet om ze door de strot te duwen, maar om ze er vertrouwd mee te maken.

wellicht kiezen ze zo voor dezelfde regel of misschien zullen we soms tot de erkenning komen dat we zelf de regel eigenlijk niet  meer willen gebruiken.  Iedereen is vrij om  zijn leven zelf in te vullen. Ik zou willen dat ik de regel (wettisch als ik soms ook ben) wat meer naast me neer kon leggen en Gods liefde voor de ander meer en meer de ruimte durf te geven om werkelijk ontmoetingen aan te gaan met  de ander. niet om de ander  in een vangnet van het christendom te drijven , maar om de ander vrij te laten om zelf keuzes te maken om hun eigen weg te kiezen. Zonder de verwachting dat de ander dat moet doen of geloven wat ik geloof.

wanneer we elkaar in de ogen kijken, gaat het dansen misschien niet altijd goed ,maken misschien soms een mistap, maar er ontstaat er wel relatie en oprechte interactie.

Ik lees net in een blog van stella over verwachting. Groteen kleine verwachtingen. we hebben allemaal natuurlijk bepaalde verwachtingen, maar ik wil de verwachting aangaande ontmoeting omzetten in hoop. Ik heb de hoop dat anderen in mij een stukje van christus mogen ontdekken. dat anderen in mij zien dat ik in relatie leef met Jezus.  Dat ik niet naar de pijpen dans van wat anderen verwachten, niet regels en wetten  in mijn leven het belangrijkste zijn, maar dat Hij in mijn leven nummer  1 is.  ik verlang er naar dat mijn relatie met Hem meer en meer de brug zal zijn naar het  hart van de ander.

dansen is hier een mooi metafoor. wanneer we dansen naar de pijpen van de ander  is er geen relatie. we zijn constant bezig  te kijken naar onze voeten. “oei, maak ik geen verkeerde beweging, stap ik niet op de ander zijn  tenen?” wanneer we elkaar in de ogen kijken, gaat het dansen misschien niet altijd goed ,maken misschien soms een misstap, maar er ontstaat er wel relatie en oprechte interactie. we  ervaren elkaar. we voelen aan en zal de dans  voor het oog misschien niet de mooiste zijn, maar  met elkaar dansen is dan wel  de dans waar het in wezen omgaat qua dansen. genieten van de ontmoeting  met elkaar.