Tag: regels

Wetticisme

Ik geloof dat veel mensen vastlopen in hetfeit dat ze voor zichzelf niet helder hebben wie ze zijn en waar ze voor staan.  Ze proberen dingen te controleren en voor  zichzelf te ordenen om dingen te kunnen overzien. Probleem is echter dat zaken veelal anders … Lees verder Wetticisme

Zwart-wit denken

  


Veel mensen zijn zwart wit denkers. Hier kom ik op na aanleiding van een korte opmerking van een vriend. Zwart-wit denken is wel handig als je zaken duidelijk wil neerzetten. Dit is goed en dat is fout. Daar houdt ik van en daar niet van. Ik wil wel of ik wil niet. Ik ga het doen of ik doe het niet. Andere mensen zijn juist het tegenovergestelde. Ze denken in termen als; je zou natuurlijk ook, of; zou het niet zo zijn dat. 

De eerste groep is over het algemene erg stellig de tweede groep is juist vaak wijdeling. De vraag zou volgens jou misschien moeten zijn welke van de twee het beste is,maar ik ga een andere richting uit, welke volgens mij,nog te zwart-wit is, nog te veel ruimte laat.

Ik geloof dat zwart-wit denken voortkomt uit de gedachte te willen controleren. Door regels te stellen in hun denken en doen houden ze het helder voor zichzelf. De regel (al dan niet geschreven of geformuleerd overigens) zegt hoe te handelen en hoe niet. 

De vraag daarbij is of je daarmee ook bereikt wat je wil bereiken. Ik hoor vaak de term duidelijkheid en structuur hierbij genoemd worden. Volgens mij verzand zwart-wit denken in een overdadige vorm van regelarij. In christelijke termen zou ik het weticisme noemen. 

De andere kant is dat veel mensen juist altijd maar bezig zijn met gevoel en juist nooit echt keuzes maken. De waarheid ligt in het midden is een uitspraak die bij deze mensen past. 

Het rare is dat beide groepen van mensen ( die ik nu wel wat extreem neergezet heb) ook vaak het andere denken in zich heeft. 

De zwart-wit denkers doe zich Willem jouden aan regels omdat dit gestructureerd aanvoelt en veilig lopen vaak vast in hun eigen gecreëerde benadering als zaken nog zwart nog wit zijn. Ze kunnen of geen keuze meer maken en lopen daarin vast of ze maken hem niet. Veelal gebruiken ze dan andere mensen om de keus die ze zelf niet kunnen maken deze als het ware voor ze te maken. 

De gevoeld mensen worden wel gezien als zweverig. Zijn altijd op zoek naar de waarheid. D’r diepere laag. Ze zijn vaak bang fouten te maken en anderen of zichzelf te kwetsen en derhalve komen ze zelden op het punt in te grijpen. Daar gebruiken ze de zwart-wit denkers voor. Ze gebruiken hen om toch dat te krijgen waar ze naar verlangen.

Het een vult de ander aan zeg maar.

Ik geloof echter dat er nog een Weg is. Dat is niet de gemakkelijkste Weg, maar wel de weg waarbij je jezelf kunt zijn. Ik geloof in waarheid en trouw, integriteit vanuit oprechte liefde. Dat betekent dat er wel degelijk zaken zwart-wit zijn voor je zelf. Je hebt bepaalde uitgangspunten nodig die jou op de goede Weg houden. Anderzijds is er ook ruimte nodig. Ruimte om te bewegen. Ik bedoel dat mijn regels niet de jouwe hoeven zijn. Wanneer ik moeite heb met alcohol, dam moet ik dat laten staan. Ik kan daarmee niet zeggen niemand moet alcohol drinken. We kunnen wel in gesprek zijn over alcohol. Hierbij is alcohol natuurlijk slechts een voorbeeld. Anderzijds is het natuurlijk zo dat er wel duidelijke afspraken moeten zijn over alcohol omdat er mensen zijn die anders misbruik maken jegens anderen. De zwart wit gedachte is dan. Niemand mag alcohol drinken. De andere kant zegt dat het ook wel lekker is en het dat het niet zo ongezond is en mensen verantwoordelijkheid hebben, maar de Weg die ik prolongeer is: we maken afspraken met elkaar vanuit oprechte omzien naar elkaar.

Tot de kern komend: ik geloof dat het belangrijk is duidelijkheid te verschaffen naar je zelf. Wie ben ik, waar sta ik voor en welke keuzes maak ik in mijn leven.daarbij is het luisteren naar ons hart een belangrijk onderdeel. Waar verlang ik naar en waar ga ik heen zonder daar een regelrecht antwoord op te geven. 

Het leven loopt anders dan je denkt. Je komt mensen tegen met wie je het goed kunt vinden of niet. De keus is hoe we daar mee omgaan. Zijn we zwart-wit in die zin hij of zij denkt anders als ik en daarmee wil ik niks te maken hebben vanuit mijn tegels gezien? Of tegenovergesteld sluit jij alles en iedereen in en laat je daarmee over je grens gaan omdat je vind dat je het iedereen naar de zin moet maken?

Ik geloof dat het belangrijk is de Weg te gaan die je meer en meer je zelf laat worden en minder laat worden wat men van je vindt. Wat voor mik belangrijk is is wat Jezus van mij vindt. Niet vanuit de regels(wet) van de kerk of wat dan ook, maar om wie ik ben. Niet dat halfzachte vrome(christelijk met een sausje) gedoe, maar vanuit oprechte en echte relatie. Dat wat ik ontmoeting noem. De Bijbel noemt dat gemeenschap. Vanuit gemeenschap (het woord zegt het al, diepe innige verbondenheid) samen zoeken naar waar we voor geroepen zijn. De missie, het doel van ons leven. Zwart-wit gezegd God wil gemeenschap met je. Soft gezegd Je bent geliefd. Vanuit het diepst van mijn hart zeg ik je dit: ik wil van je houden, maar daar zal ik in falen. Maar God houdt van je zoals niemand anders kan. Voorbij de regels van anderen en jezelf, maar vol ruimte door genade. Jr kan de regels niet hanteren door er op te gaan staan, maar ook niet door ze los te laten en je gevoel achterna te lopen. Wat je nodig hebt is de ruimte,de hoop en liefde in gemeenschap met Jezus Christus.

  

Veranderd door je zelf te zijn!

Lezen Johannes 10:1-11

  
De verleiding ligt op de loer. Ik geloof nog niet eens dat dit zit in het feit dat er ongelovige mensen zijn die God ontkennen. Veel meer zit de afleiding in allerlei valse leringen die vroom klinken, maar onwaar zijn. 
We zouden het kunnen hebben over allerlei regels en wetten. De tien geboden. Kerkregels etc… Zijn Gods regels onbelangrijk? Nee hoor. Moeten we ze afschaffen ook niet. Maar veelal zijn ze het hart geworden,voor veel mensen, van waaruit ze hun geloof beleven en bezien. Het onderhouden van de regel geeft veelal een bepaald aanzien van vroomheid, maar ze zegt niets over de genade die ons is geboden in Christus. 
Of wat dacht je van allerlei vrome benaderingen. Er zijn gelovigen die te pas en te onpas spreken over God op een manier die onwerkelijk is. Ik noem dat zalvend spreken. Dit is niet normaal . Het is onnodig. Jezus leert ons dat God onze hemelse vader is. Vader dus! Geen een of ander vreemd wezen die je half fluisterend en met een andere toon zou moeten benaderen. 
Ook lijkt het er op dat je niet zomaar bij God zou kunnen komen volgens sommigen. Je zou toch wel aan bepaalde ‘eigenschappen’ moeten voldoen. Ze hebben daar een beeld bij wellicht, maar God roept een ieder op om te komen. Niet een bepaald slag mensen. Niet mensen die eerst iets aan zichzelf hebben gedaan, maar hij roept iedereen om van daaruit te veranderen.
Weet je, God is gaaf! Hij wil dat je komt zoals je bent. Hij roept je zoals je bent. hij houdt van je zoals je bent. Is dat niet supertof? Nu denk je misschien dat ik het nu wel erg gemakkelijk maak. Misschien is dat wat je denkt, maar misschien is dit nu juist het moeilijkste aan een relatie met God. 
De meeste mensen willen zichzelf helemaal niet zien zoals ze zijn. Dat houdt immers in dat we moeten toegeven het niet zelf te redden. Dat we zondig zijn. Verkeerde dingen hebben gedaan. Onszelf beter voorgedaan hebben dan we zijn. Dat we de rol doe we hebben gespeeld moeten loslaten. Dat we onze maskers afzetten en onszelf laten zien zoals we zijn. Lastiger dan je denkt nietwaar?
Tegelijk mogen we weten dat wanneer we God in ons leven laten regeren ons leven werkelijk zal veranderen. Ik geloof dat de wereld vol is met onveranderde mensen die zich gelovig of christen noemen, maar waar dit vooral de buitenkant is. Een echte gelovige communiceert niet slechts regels, levensfilosofie, citeert niet slechts bijbelteksten of laat zien hoe vroom hij is. Dat is wat de farizeeërs deden, maar zij die oprecht in relatie leven met God vallen op door hoe ze omgaan met hun naasten. Ze hebben hun naaste lief omdat ze Gods liefde persoonlijk hebben ervaren in hun leven. 

Amen?