Tag: Quote

Succesvolle vrijwilligers met caracter

images

Working hard overcomes a whole lot of other obstacles. You can have unbelievable intelligence, you can have connections, and you can have opportunities fall out of the sky. But in the end, hard work is the true, enduring characteristic of successful people.
http://doncharisma.org/2014/07/09

Mooie quote. Wanneer we om ons heen kijken zien we allerlei soorten mensen. Mensen die enorm slim zijn, mensen met wat minder intelligentie, maar eigenlijk is dat niet wat bepalend is voor succes. Bovendien is de vraag die we ons wellicht kunnen stellen wat succes is.

Zo ben ik zelf niet bijzonder intelligent te noemen. Niet dat ik mijzelf dom vind of minder waard dan anderen hoor. Waar ik heen wil is dat anderen vaak veel zaken te zeggen hebben over hun persoonlijk functioneren. Op of aanmerkingen hebben tav de ander.

Zo hoor ik vaak mensen bepaalde dingen roepen over keuzes die mensen maken en die al gauw afgekeurd worden op basis van slechts een gesprek of wat ze gezien hebben in een ogenblik.

Afkomst is vaak mede bepalend over hoe we over iemand denken, maar ook hoe iemand zelf denkt. Iemand die, zoals ik, uit een arbeiders milieu komt zal vaak minder snel de neiging hebben om te gaan studeren. Vaak denkt men dat de kennis die men op school opdoet ook te maken heeft met wat er aan kwaliteiten inzit.

De vraag echter is of dit waar is. Ik geloof dat studie veel kan doen en zelfvertrouwen kan geven en natuurlijk ook de nodige bagage voor een bepaalde functie of baan in het leven.

Ik zie echter veel mensen tegenwoordig die niet hebben gestudeerd of sterker nog die aan de rand van de samenleving hebben geleefd die zoveel meer in hun mars hebben dan wat de omgeving hen heeft opgelegd.

Veel mensen leggen op anderen stempels die ze vaak nog aannemen ook. Veel mensen laten zich te grazen nemen door de meningen van anderen. Ze laten zich in de hoek drukken van ” niks waard” .

images (1)

Ik zag gisteren een hoek spullen in de kringloop waarbij stond geschreven. Meenemen voor elk aannemelijk bod. Wat stoelen , een bankstel etc…
Ik dacht gelijk zoiets van…. Zal wel niks wezen! Ik heb echter verder niet eens gekeken. Kijken we niet gauw op die manier ook naar anderen? Of in ieder geval op een manier waarbij je slechts de situatie bekijkt van een afstand? We luisteren naar een opmerking of we zien een bepaalde manier van kleden welke een bepaalde indruk wekken.

Voorbeeld is een van de medewerkers op de Spetse hoeve is iemand die zich altijd keurig kleed , op leeftijd is en welbespraakt. Deze doet geweldig werk op de Spetse hoeve en wordt meestal aangezien als zijnde de directeur. Echter onze directeur is iemand die een stuk jonger is. Zich meer casuele kleed en erg amicaal is en vaak niet zo overkomt.

Deze week is een van onze medewerkers op vakantie. Hij is iemand die zorg heeft voor de dieren op de hoeve. Schaapherder, maar zijn input is behoorlijk in de dagbesteding omdat hij veel ziet en dan even een praatje maakt, een grap plaatst of een stekende opmerking waardoor cliënten soms even weer op hun plek gezet worden.
Is de een slimmer of beter? Nee, zeker niet.Waar ik heen wil is dat het niet gaat om de buitenkant. Niet om papiertjes. Maar om wie we zijn.

Ik geloof dat hard werken goed is voor de mens. We blijven in structuur, we zijn waardevol voor de maatschappij, verdienen onze eigen boterham en kunnen onszelf dan ook beter respecteren.

Waarom nu juist dit onderwerp? Ik zie dat veel mensen zich richten op wat ze denken dat ze zijn. Ze vinden zichzelf vaak te goed voor rottige klusjes of baantjes. Ze hebben een te hoge opleiding of denken dat ze meer in de mars hebben. De vraag is echter hoe we daar achter komen als ze dit niet laten zien.

Het is zoiets als talenten in de grond verstoppen. Ik geloof dat de meeste mensen meer kunnen dan ze zelf denken en zie dat heel veel mensen hun waarde verlenen aam wat anderen van hen denken. Of erger nog ze verlenen eigenlijk hun waarde aan datgene wat men verwacht dat anderen zouden kunnen gaan denken.

Zo zou de ander wellicht kunnen denken dat iemand geen betere baan zou kunnen krijgen omdat deze vrijwilligers werk doet bijvoorbeeld. Ik zie op de Spetse hoeve echter dat veel van deze vrijwilligers de spil zijn van TeenChallenge. Dat ze levensveranderend bezig zijn. Dat ze niet hun prop gezet hebben op eer Van mensen, niet op geld, maar ze steken veelal hun nek uit voor hen die beschadigd zijn. Zij kijken vaak verder dan de buiten kant. Zien mogelijkheden die dieper liggen. Ze zien de mens als geliefde kinderen van God.

Dit zijn de hardwerkende mensen die misschien niet de functies hebben die ze zouden kunnen hebben in een reguliere baan , maar die hun roeping, hun taak, hun hart zijn gevolgd. die hard werken voor weinig,(uitspraak van het boegbeeld van de Spetse hoeve) maar enorm belangrijk zijn voor anderen. Zich de kop niet gek laten maken door wat anderen vinden , maar gaan voor de verkondiging van Gods koninkrijk.

mijn vroom kerkelijk jasje.

We zeggen vaak dat het tijd nodig heeft om te groeien  in het geloof.  Ik geloof dat dit waar is. hoe zouden we  immers geboren kunnen worden en gelijk volwassen? Om werkelijk  te leven zoals God het bedoeld heeft is echter niet zozeer een vraag van groei, maar van kiezen.  Natuurlijk groeien we in ons leven met God, maar de keus om God werkelijk te willen dienen, radicaal voor Hem te gaan betekent niets anders dan Hem  te accepteren in je leven als Heer.

Jezus als Heer van je leven is iets anders dan Jezus toelaten in je hart.  Jezus uitnodigen om in je hart te zijn is niet hetzelfde als  geloven met je  hele hart.   Natuurlijk moeten we Jezus liefde  accepteren om er vanuit te kunnen leven.   wat gaan we snel voorbij aan wat Jezus werkelijk bedoeld in ons leven. op de een of andere manier  wordt ons hart vaak verduisterd door ons denken.

We laten ons gemakkelijk beïnvloeden door anderen, andere gelovigen zelfs, om te leven zoals  deze denken dat we moeten leven met God, met Jezus in ons leven.  het is gemakkelijk om iemand na te spreken  in gebed en te zeggen dat we christenen zijn. maar wanneer we iets uitspreken  en het neerleggen als waarheid hoeft ze nog niet direct ook waarheid in ons leven te zijn.

Veel mensen komen  oprecht tot geloof in Christus. Ze ervaren hem ook werkelijk. Hun hart wordt geraakt. Ze zoeken ook werkelijk en komen dan in contact met de kerk.  er is honger naar wat Jezus  zegt en doet in het leven. er is honger naar echtheid, maar deze veranderd veelal al snel als ze  anderen gelovigen  zien die  hen vertellen niet slecht op hun gevoelens te vertrouwen. Met beide benen op de grond te blijven en de juiste keuzes te maken.  uiteindelijk komt het hier op neer dat ze  de kosten berekenen en veel mensen komen er achter dat ze de toren niet kunnen bouwen.

Geloven wordt dan meer iets van  een volgeling zijn van  de kerk en de mensen daarin dan het volgen van Jezus christus zelf.  Natuurlijk is het goed om naar de kerk te gaan, maar de kerk is meer dan een groep mensen die op zondag samen komt en waar men allerlei regels en taken mag vervullen in dienst van deze zelfde groep.  Wat worden we veelal in beslag genomen door de kerk, door de vaak vruchteloze activiteiten en de al dan niet geschreven regels  die ons  soms eerder verre van een relatie met Jezus Christus houden dan ons  er toe aanzetten om in relatie met Hem te leven.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.

Ik ben sceptisch over de kerken, maar ik geloof in de gemeenschap van gelovigen. Ik geloof dat we elkaar nodig hebben om elkaar te steunen en er voor elkaar te zijn. ik geloof dat we allen een bepaalde taak hebben gekregen om God te  kunnen dienen. Ieder op zijn eigen plek.  Ik geloof dat we  echter niet direct van alles moeten doen voor God.  ik geloof dat God vooral van ons vraagt om  dingen te laten,  weg te geven , op te geven .  ik bedoel daarmee dat we veelal zo bezig zijn met wat kan ik voor God doen om hem te reden te stellen en toch zelf de touwtjes in handen houden.

Het is een belemmerende overtuiging om  te denken dat we ook maar iets voor God zouden kunnen doen.   iemand  vertelde me eens dat we echt “niets” kunnen doen voor God.   Om bij God te zijn kunnen we in wezen niets doen . we kunnen spreken,  tot God, maar willen we God verstaan zullen we onze mond  moeten houden.  We kunnen God niet het stuur in handen geven  als we het zelf  vast willen houden.  We zullen het moeten overgeven . we kunnen God niet zien als we onszelf  opsluiten tussen muren van  angst en pijn, van boosheid en teleurstelling.

Natuurlijk wil God  in ons leven  zijn, hiervoor is het nodig dat we Zijn woorden  horen en ons oog op hem richten.  Dat we onszelf overgeven, maar dat betekent ook dat we ons leven niet  volstoppen met van alles wat maar geestelijk  en spiritueel is om zo God  te   en anderen  gelovigen te pleasen.

Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

God pleasen  doen we vooral met ons verstand. Paulus roept ons op om  vernieuwd te worden in ons denken.  Niet meer Ik maar Christus leeft in mij.   Wat een verademing is dat.  Jezus toelaten in ons hart en leven  en   te beseffen dat  Hij er altijd al was.  Hij weet van datgene wat in ons is.  hij raakt ons, overtuigd ons en geeft ons wat we nodig hebben.  veelal geloven we daar niet werkelijk in. We bedenken wat we nodig hebben en  handelen daarnaar en vragen God ons te zegenen daarin.

We proppen ons leven vol met  allerlei zaken , televisie , computers, mobiele telefoons, mooie auto’s en woningen met enorme leningen en hypotheken, we werken hard om het af te lossen en komen er uiteindelijk achter dat we zo druk zijn dat we geen  of nauwelijks tijd  hebben om er  ook van te genieten. Is dat de zegen die we van God verwachten?  Ik geloof dat we het als zegen zien dat we de  rekeningen van de hypotheek kunnen betalen, maar of dat ook werkelijk de zegen is , daar stel ik mijn vraagtekens bij.

Ik geloof dat wij hier in Nederland nog zo weinig van de zegen van God ervaren omdat we Jezus Christus zo weinig de ruimte geven in ons leven.  we meten de zegen af aan wat we maatschappelijk bezitten.   Dit zijn irreële gedachten.   een leven met God is  niet hoe we ons leven vullen, maar  eerder  is Gods zegen te noemen in hoe we leren loslaten.

“The best thing to do with the best things in life is to give them away.”  -Shane Claiborn-

Wanneer we blijven vasthouden aan  onze persoonlijke verlangens en gedachten en God nagenoeg  geen ruimte geven zal  er zeker geen herstel plaatsvinden in ons leven. we kunnen ons voor het oog van  de mensen om ons heen kleden met een  vroom kerkelijk jasje, maar werkelijke verandering, herstel vind pas plaats wanneer we ontdekken dat we  onszelf mogen zijn bij God.  wanneer we ons  hart, onze diepste verlangens durven te tonen aan anderen.

Ik geloof dat we in wezen allemaal verlangen naar gekend te worden om wie we zijn. We proberen dat veelal op een verkeerde manier te tonen. We willen ons beter voordoen dan we zijn, maar  daardoor verliezen we onszelf.  in Jezus heeft God ons erkend als  zijn zonen en dochters.  Ik mag zijn kind zijn. ik geloof dat dit waarheid is  en dat we slechts waarachtig kunnen leven wanneer we dit in ons leven geloven.