Tag: perspectief

Vrijheid om verantwoordelijk te zijn.

Nummer 7 alweer in de serie levenslessen.
😉

Wanneer we spreken over verandering komt veelal in gesprek aan de orde dat we vrij willen zijn als mens. Zelf kunnen bepalen wat we doen en hoever we gaan. We willen onze eigen grenzen bepalen.

Want gij zijt geroepen, broeders, om vrij te zijn; (gebruikt) echter die vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees, maar dient elkander door de liefde. (‭Galaten‬ ‭5‬:‭13‬ NBG51)

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1557.jpg

Dat klinkt mooi en ik geloof ook dat we vrijheid nodig hebben als mens. Dat we ruimte nodig hebben om te bewegen , te zoeken, te ontwikkelen, …. Echter de meeste mensen verwarren vrijheid met losbandigheid.

Losbandig gedrag is geen vrijheid al heb je de vrijheid losbandig te zijn. Losbandigheid zorgt er juist voor dat we onvrij worden. Losbandigheid maakt dat we ons onverantwoordelijk gedragen en dat maakt dat we geen verantwoording nemen voor de dingen die we doen. Het lijkt dan dat we vrij zijn, maar de gevolgen zijn dan dat we soms dingen doen waar we jaren later soms nog de gevolgen van dragen.

Voorbeelden in overvloed: mannen en vrouwen in scheiding na overspel, een verslaving na gebruik van middelen omdat we los willen gaan in het leven, auto-ongelukken door te hard en roekeloos rijden, geen opleiding omdat men bezig was met andere zaken, kind zonder dat je een partner hebt of op een hele jonge leeftijd, ontslag omdat je je werk niet goed deed, boete waar ke jarenlang voor betaald vanwege fraude, geslachtsziekte vanwege de wisselende “partners”,…

Weet je dit is geen vrijheid al spiegelt de wereld ons dit voor. We zijn niet vrij door alle grenzen los te laten. Niet door te doen en laten wat we willen in een moment. Sterker nog wanneer we doen en laten wat we Willen op het ene moment, kunnen we op een ander moment juist vast komen te zitten in de keuzes die we eerder hebben gemaakt op wat we dan vrijheid noemen.

Vrijheid is echter dat we onszelf kunnen zijn wat een ander daar ook van vindt. Vrijheid is je grenzen kennen en accepteren. Vrijheid is dat je keuzes kunt maken. De keus om al dan niet te studeren, de keus om te groeien, je te ontwikkelen, de keus om te bepalen wie je vrienden zijn, waar je heen gaat, hoe je met dingen om gaat.

Veelal wordt gedacht dat wanneer je kiest om christen te zijn je onvrij wordt. Je moet je houden aan regels, je moet naar de kerk, je moet … We moeten niet zo veel als gelovigen, maar laten ons vaak ook in de kerk de vrijheid ontnemen door wat anderen zeggen, door interpretaties van hoe dingen uitgelegd worden, …

Vrijheid begint dus niet door allerlei christelijke of christelijk klinkende regels, maar werkelijke vrijheid begint bij Jezus Christus zelf. Wanneer we spreken over vrijheid dan mag je weten dat Hij ons dat als het ware reeds gegeven heeft. De vraag is echter nemen we deze vrijheid in ontvangst?

Ontvangen is schijnbaar erg lastig. Hoewel ons gezegd wordt dat een leven in Christus werkelijk vrij maakt denken we dat we eigenlijk gevangen genomen worden in allerlei wetten en regels. Dit ligt echter opgesloten in onze oude natuur. We keren ons er tegen omdat we verlangen zelf keuzes te maken.

Ik geloof echter dat God ons alle ruimte geeft om keuzes te maken en dat we minder beperkt zijn dan we denken. Sterker nog , we hebben de keus om al dan niet degene te worden waar we altijd naar hebben verlangd. Echter wat laten we ons leiden door wat we voelen, water denken, door het moment en de ervaringen uit het verleden. Met andere woorden door ons oude gedrag, onze oude dingen, ons oude leven wat juist onvrijheid bewerkte. We geloven innerlijk vaak niet dat Jezus ons vrijgekocht heeft van de Zonde en derhalve wordt ons leven beheerst door onze zonden, wonden en bonden.

Het is goed te leren beseffen dat we totaal vrijgekocht zijn. Niet een beetje, maar helemaal! Dat betekent dat we toegeven dat onze eigen wil ons gevangen houdt, mast dat wanneer we onze wil in handen geven van degene die werkelijk vrij maakt we die vrijheid niet alleen mogen proeven zo nu en dan , maat dat we in die vrijheid mogen leven. We zullen groeien in vrijheid.

Wanneer we in Christus zijn ontdekken we dat hoe meer we gaan doen waartoe Jezus ons oproept des te vrijer we worden. Wanneer Hij zegt dat we anderen moeten vergeven omdat we zelf vergeven zijn snijd het Mes aan twee kanten. We worden vrij en geven ruimte aan de ander om vrij te worden.

Wanneer we stoppen met liegen worden we vrij van alle ballast in ons leven die leugens mee brengen. Wanneer we verantwoording nemen inplaats van ze te ontlopen hebben we de keus om zaken af te handelen op een goede manier.

Onverantwoordelijk gedrag vraagt van ons dat we de consequenties er van zullen moeten aanvaarden. Gelukkig is God ons tegemoet gekomen en is de prijs er voor betaald. Toch zullen we moeten dealen met de consequenties die ze voortbrengt on dit leven.

Wanneer we echter veranderd worden en gaan leven vanuit Gods perspectief zal ook daarin nieuwe ruimte ontstaan. Kracht van God zit namelijk niet in uiterlijk vertoon, maar in de manier waarop we met onze zwakke momenten omgaan.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1580.jpg

Verder gaan in verlangen

Deel 6 in de serie levenslessen.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1565.jpg

Om verder te kunnen in een nieuw leven is verandering noodzaak. Een nieuw leven, nieuw perspectief, andere waarden dan onze eigen waarden.

Dit is mooiste wat er kan gebeuren in een nieuw leven namelijk dat we door Jezus vergeven zijn, maar dat we ook anderen en onszelf mogen vergeven.

Tegelijk is dit nogal een uitdaging. Immers accepteren van vergeving door God in Jezus lukt nog wel aardig wellicht. Hoewel dit toch ook vaak moeite kost. Wat wil ons oude gedrag zelf oplossingen aandragen om maar niet afhankelijk te hoeven zijn.

Dat laatste is wat mensen vaak ervaren, ze verliezen de controle. Echter als we eerlijk zijn in onze pijn, onze afhankelijkheid, verslavingen zijn we zelf de controle al lang verloren. Al geven we dat niet graag toe.

Voor een veranderd leven is dit het begin. Gods genade voor jou leven aanvaarden in het lijden en sterven van Jezus Christus voor jou. Hij die 100% God is en ook volledig mens was. Hij wist wat nodig was en is om totaal van God afhankelijk te zijn en tegelijk in deze afhankelijkheid volledig zelfstandig te zijn. We hebben keuzes te maken om werkelijk vrij te leven.

Met Christus ben ik gekruisigd, en toch leef ik, (dat is), niet meer mijn ik, maar Christus leeft in mij. En voor zover ik nu (nog) in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zich voor mij heeft overgegeven. (‭Galaten‬ ‭2‬:‭20‬ NBG51)

Dat betekent dat we vernieuwd als we zijn ons pad lopen met alles wat in ons is. Onze afkomst, gedachten, zaken die we hebben opgelopen. In het leven. Echter deze krijgen nieuwe inhoudt. Een basis als referentie kader. Zoals Jezus ook naar deze wereld gekomen is alsmede en derhalve weet wat wij doormaken omdat net als ons verzocht is geweest en moeite heeft gehad en toch de weg bewandelde die God voor Hem wilde. Zo mogen ook wij kijkend naar Jezus hoe, de weg die God voor ons heeft uitgedacht bewandelen.

Deze weg is een weg die we vrijwillig mogen gaan. Een weg gebouwd op het verlangen Hem te dienen die ons gediend heeft door te sterven aan het kruis. De nadruk ligt op het verlangen om te dienen. We mogen hem dienen, vrijwillig.

Veel mensen denken van alles te moeten. Ze rennen voor God omdat ze denken zo vrijheid, erkenning, vergeving te kunnen verdienen. Dit is niet wat God wil. Deze vraagt om te doen wat we Hem hebben zien doen. Niet omdat het moet, maar omdat je het verlangen hebt Hem te dienen.

Moeten is dwang zij mijn vader altijd. Dit werkt soms, maar moeten haalt het verlangen uit de relatie. Jezus leert ons anderen lief te hebben. Een totale tegenbeweging te maken. Waar anderen ons pijn hebben gedaan mogen we leren het anders te doen en te vergeven. Waar we onderuit gehaald zijn zetten wij mensen op hun voeten, waar we uitgescholden worden spreken we woorden van liefde.

Moeilijk? Zeker, maar net zo zeker de moeite waard. Immers het wonder gaat gebeuren. Er komt werkelijk weer leven in ons. We ontdekken opnieuw wat werkelijk de bron van vreugde is. Niet meer ik, maar Christus leeft in mij.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1563.jpg

Hopen op Liefde

Wanneer we emotioneel in zwaar weer verkeren zoeken we houvast. We grijpen alles wat er (nog) is bijeen en proberen te redden wat nog te redden is.

Veelal is er zoveel kapotgeslagen soms dat we op bepaalde gebieden gewoonweg te hard werken. Te hard voor wat het waard is.

Luister goed! Ik bedoel niet dat je niet hard moet werken aan relaties, niet dat je maar moet opgeven, niet dat alles maar geslikt moet worden.

Maar het is goed om even een andere positie aan te nemen. Even afstand te nemen van de situatie waarin je zit. De kosten te berekenen zoals we dat in de bijbel lezen. ( Luc 14:28)

Vaak raken we verzeild in innerlijke verdeeldheid. Enerzijds is het nodig om zaken in ons leven aan te pakken. Nieuwe kans te geven, anderzijds wijzen we onszelf en anderen veelal af omdat ons pijn is aangedaan.

Hoe nu verder? Tips en adviezen helpen hierbij nauwelijks. Iedere situatie is anders en ieder individu ook. Waar het om gaat is te weten dat we geliefd zijn.

De kernvraag van ons hele wezen is: ben ik geliefd! Misschien dat je je zelf hierin herkent en misschien niet in eerste instantie, maar ieder mens wil gezien en bemind zijn.

De vraag die we hierbij mogen stellen is niet zozeer of we dit voelen, maar of we het weten. Dit heeft oa te maken met de vraag of we weten we zijn?

Ik kan gemakkelijk tegen iemand zeggen dat ik van iemand hou, maar dat wil nog niet zeggen dat de ander dit ook ervaart. Waaruit blijkt dat? Wanneer ik dit ga uiten in mijn daden.

Mensen zitten soms raar in elkaar. We zien dat mensen soms vanuit een gevoel van afwijzing, teleurstelling, boosheid, pijn, bitterheid, … Totaal anders gaan reageren dan ze eigenlijk zouden willen.

Ze zeggen dan vaak dat de ander op moet donderen, maar vragen eigenlijk houdt me stevig vast. Ze roepen dat ze liever alleen zijn, maar willen het liefst vertellen wat er in hun hart leeft. Ze laten lis wat ze het liefst vast zouden willen binden aan hun hart.

De mens is van nature op zoek. Er is een leegte in het hart dat altijd op zoek is. Op zoek naar vervulling. Op zoek naar opvulling. Het gast gepaard met verlangen. Dat verlangen ligt verborgen in wat er geschreeuwd wordt in wat verzwegen wordt, in de pijn van het moment.

Soms is er zoveel gebeurd. Zoveel beschadigd. We verlangen eigenlijk terug naar vroeger. Naar hoe het gisteren nog was. We herinneren ons wellicht de fijne dingen, maar kunnen ons niet voorstellen dat het ooit weer goed gaat komen.

In ons schreeuwen, vaak stille roepen, waarin we niet werkelijk woorden vinden, waarin pijn de hoofdtoon voert schreeuwen we om liefde. Schreeuwen we om gezien te worden, gehoord te worden.

Weet je? Je stem is reeds gehoord! En alles wat gebeurt is zet dingen in beweging. Dat voelt niet altijd goed. Als mensen zouden we willen dat dat zo was. Maar niet altijd wat goed voelt is ook goed.

Veel mensen doen alles op gevoel. Als je vraagt waarom ze bepaalde keuzes maken zeggen ze dat te doen omdat het goed voelt. Of ze maken keuzes op basis van het voelt niet goed. Dat is de grootste bullshit ever.

Hoewel ik geen vrouw ben durf ik te zeggen dat het niet goed voelt wanneer je een kind krijgt. Het is pijnlijk, een strijd, maar als het is geboren weet je dat het goed is.

Wanneer we in de auto zitten kan het heerlijk zijn om hard te rijden. Een goed gevoel, maar het is niet goed. Wanneer je boete thuis krijgt van ik weet niet hoeveel euro’s dan wordt je daar niet blij van.

Zo is het ook in relatie, het voelt zelden goed als mensen uit elkaar gaan. De vraag is ook niet of dat goed is, maar de vraag is wellicht meer heb ik gedaan wat in mijn vermogen lag. Heb in onder ogen gezien wat mijn eigen rol is in het geheel en de rol van de ander.

Ik zeg niet dat mensen nooit uit elkaar zouden moeten gaan. Soms is het goed. Het is goed wanneer een kind zijn ouderlijk huis verlaat. Het is goed wanneer we mishandeld worden of misbruikt. Er zouden allerlei zaken kunnen zijn die we emotioneel , geestelijk niet kunnen verdragen.

Soms echter is het goed te bezinnen. Ons te herinneren wat we hebben gehad. Te kijken wat de mogelijkheden zijn voor herstel van de relatie. Te bekijken wat er zou moeten gebeuren, vergeving te schenken en/of te vragen.

Ik geloof dat het belangrijk is om te weten dat wat er ook gebeurd in menselijke relaties, we moeten weten dat we werkelijk geliefd zijn bij God. hij heeft onze stille schreeuw al lang geleden gehoord. hij zag en hoorde het in gaf zijn zoon. Uit liefde voor ons , hij gaf het allerkostbaarste wat Hij bezat en toonde ons Zijn liefde.

IMG_1295.JPG

Hij heeft je lief. Je bent Zijn geliefde . Dit laat Hij fysiek zien door voor ons te sterven, maar ook zegt Hij het ons in de Bijbel. Daar zegt Hij dat Hij ons bedacht en gemaakt heeft. Dat hij ons heel bijzonder heeft gemaakt zelfs. Hij heeft van te voren uitgekozen wie jij specifiek zou worden. Hij heeft je geweven in de moederschoot.

Hij zegt niet alleen met woorden dat Hij van je houdt, maar ook in daden door volledig voor jou te gaan. Tot het uiterste. Daarbij is het niet gebleven. Weet je liefde is sterker dan wat dan ook. Gaat voorbij de pijn. Voorbij gevoel.

Tel je zegeningen zeggen we soms. Kijk eens om je heen. Wat is de natuur prachtig. De mooiste luchten, planten, de zo’n op je huid. De dieren en hun jongen. De vruchten van het land.

Maar meer nog, kijk naar wie je bent geworden, naar je kinderen en de rol die je daarin hebt. God heeft je niet verlaten! God roept jou juist! Sta op en weet dat ik van je hou! Sta op en wandel! Sta op en doe wat nodig is!

Er is hoop! Durf je zelf te zijn. Durf uit je rol te stappen en te zeggen wat er werkelijk in je hart leeft. Je kunt niet verliezen. Alleen maar winnen. Al is het onder tranen, al voelt het niet fijn. Al wordt je vernedert, afgewezen…

De ruimte die het geeft om je zelf te zijn, op God te durven vertrouwen zal je naderhand dien beseffen dat je groots mag zijn als je gedaan hebt wat je kon, vergeving hebt uitgesproken, gehandeld hebt niet slechts uit eigen belang maar om het goede te doen. Wat God ons zegt. Wat ons Hart ons influistert. Terug naar de Bron.

Confronteren!

Is de volgende opmerking wel eens gemaakt naar jou?
– het enige wat werkelijk belangrijk is in het leven is dat je werkelijk goed geleefd hebt.-

Klinkt eigenlijk best goed nietwaar?
Is het niet in wezen waar het om gaat als mens? Is dit niet wat er veelal ten grondslag ligt aan hoe we God zien?

Waar het op neer komt bij een opmerking als deze is dat we in wezen een (religieus)systeem bedacht/ontwikkeld hebben waarbij we goede of foute keuzes kunnen maken en als we maar genoeg goede keuzes maken we aan Gods kant van de lijn zitten.

Dat is geen evangelie.

Het evangelie is schokkend te noemen, revolutionair, stuitend. Het schopt ons tegen de schenen en laat ons zien dat we nooit goed genoeg zijn. Dat we zondig zijn. Dat we falen in het goed zijn.

Het evangelie is ook prachtig en bijzonder te noemen. Verlossend, bevrijdend. Juist wanneer we in hoge nood verkeren, als we bang zijn, gezondigd hebben, gefaald, gefrustreerd, verloren hebben, ziek zijn, beschadigd, verwond, tekortgeschoten zijn,…

3Kruizen01

God is er! Hij is er midden in! Hij is er bij!

Het evangelie sluit niet mensen uit die niet goed zouden zijn. god sluit mensen in die fouten gemaakt hebben, gezondigd hebben, die gefaald hebben, beschadigd zijn.

God laat ons niet in de steek wanneer we moeite hebben? Hij kwam juist naar deze wereld in Jezus om onze zonde te dragen. Onze zonden, wonden en bonden. Wat we verkeerd hebben gedaan, wat door anderen ons is aangedaan en waar we in vastgelopen zijn.

We hoeven niet op onze tenen te lopen. Onszelf bewijzend hoe goed we zijn. We verdienen geen gunst of zo! We kunnen ons heil niet bewerken.

Het evangelie van God is niet dat wanneer we waardig wn. Goed genoeg zijn we bij Hem in de gunst komen. hij heeft ons lief vanaf het begin.

Het evangelie is geweldig! Het laat iets bijzonders zien. Het veranderd de kijk op wie jij bent.

Jezus roept op tot bekering. Een omkeer. Anders denken. Ander perspectief.

Hiker cheering

Jij, ik, wij zijn niet goed wanneer we kijken vanuit Gods perspectief. Dat weten we ook. Dat is wellicht waarom we streven om goed te doen. Beter te zijn dan anderen. Onszelf bewijzen. We zijn het echter niet.

Niemand is goed!

Jezus is goed! Hij is het die Zijn leven gaf voor een ieder die in Hem gelooft. Voor een ieder! Dat is inclusief jou en mij, maar ook inclusief moordenaars, verkrachters, oplichters, leugenaars, fouten makende mensen, verslaafden, dieven, overspeligen, echtbrekers, opzichzelfgerichtte en manipulerende mensen, …. Allen die tot inkeer zijn gekomen en weten dat God hen liefheeft en hun als goed ziet door het offer van Jezus Christus.

Dat is evangelie! Het Evangelie van God de Vader, het Evangelie van Jezus Christus de Zoon en wat ons door de Heilige Geest openbaar geworden is.

Confronterend?

9780007427338

Nav: what we talk about when we talk about God. Rob Bell.