Tag: PC

God is de sterkste

Psalm 91 vers 1 t/m 16

Mijn vader is de sterkste logo

God is de allersterkste. Op hem vertrouwen geeft ons kracht, rust, en de moed om door te gaan. Hij is het op wie we kunnen bouwen.

Wat kan een mens soms bang zijn. Bang voor van alles: om alleen te zijn. Bang om niet gezien en gewaardeerd te worden. Bang om genegeerd te worden.

Angst laat zien dat we God nodig hebben. Het toont echter ook aan dat we Hem onvoldoende vertrouwen. Immers als weten dat hij de sterkste is, waarom zouden we dan nog angstig zijn.

God is Heer! Echter om hoeverre laten wij Hem Heer zijn over ons leven ? De mate van angst zegt ons iets over de mate van vertrouwen. Veel angst is een geringe mate van vertrouwen . Weinig angst geeft aan dat we een bepaalde mate van vertrouwen hebben.

De vraag is waarop we vertrouwen. Sommige mensen hebben een behoorlijk portie zelfvertrouwen al kennen ze God niet. Hun vertrouwen bouwen ze dan op iets anders. Wellicht op iets wat ze zelf “gebouwd” hebben. Op wat ze hebben aan goederen of op dat wat ze gepresteerd hebben.

Waarop bouw jij je leven? Ben je bang? Waarop vertrouw je ? Zou je dat wat je hebt los kunnen laten in vertrouwen aan God? Durf je je geld los te laten en uit te delen van wat je hebt? Durf je je huis, je werk, je aanzien, je carrière los te laten en God je leven werkelijk over te geven?

Ik geloof dat we vaak angstig zijn. Vaker dan we denken. Pas als we in situaties komen waarop we afstand moeten doen, we zaken niet meer in de hand hebben word duidelijk waarop ons vertrouwen werkelijk gesteld was.

Wellicht is het daarom dat we soms opnieuw bepaalde zaken moeten overgeven. Wellicht daarom worden we soms op de proef gesteld. Durf je los te laten en jezelf te laten zien?

Wat is er nog wat losgelaten zou moeten worden? Je geld? Je kinderen? Je werk? Je huis,auto, tv,pc? Je seksualiteit? Je gedachten? Je verleden? het heden, de toekomst?

Misschien iets om over na te denken?

de kerk, ben ik.

download (8)Misschien een wat harde uitspraak, maar de kerk lijkt meer en meer  een plaats te worden waar we het allemaal gezellig met elkaar moeten hebben. waar  fun gemaakt moet kunnen worden en waar we  met  elkaar leuke dingen doen. natuurlijk allemaal in Gods naam.  Natuurlijk  onder de vlag van gemeenschap hebben met elkaar.

Met dit blog  reageer ik op het blog op gospelfellowships. Waar dit  min of meer ook gesteld wordt. ik moest gelijk denken aan de woorden van David Wilkerson hierbij. Hoe is het met ons gesteld. We  komen naar de kerk en we hebben geweldige muziek, goed opgezette preken en daarbij ook de juiste visuele materialen. Goede stoelen om in te zitten en relax te kunnen zijn. ook zijn de regels dusdanig  opgesteld dat  we zoals dat heet laagdrempelig zijn voor buitenstaanders, maar toch … hoeveel nieuwe mensen winnen we hier nu werkelijk mee? Als we al mensen winnen in de kerk, dan vraag ik me af hoeveel nieuw geboren christenen winnen we werkelijk of zijn het mensen uit andere kerken die zich elders niet meer thuis voelen?

download (9)De vraag is waarom gaan we nu werkelijk naar de kerk?  is het omdat we het gezellig hebben met elkaar? is het om de  manier waarop we de dingen georganiseerd waarbij we ons veilig en vertrouwd voelen? is het om te luisteren naar wat goede woorden en muziek?  Misschien missen we het punt dat we naar de kerk gaan om God gezamenlijk te eren. Om te leren hoe we Jezus moeten volgen. Hoe we opnieuw vervuld worden met kracht van de Heilige Geest voor de weke die op de zondag volgt.

Wanneer ik in de kerk ben hoor ik soms uitspraken, en doe daar eerlijk gezegd soms aan mee, over de lengte van de preek. Over hoe goed iemand kan preken. Over de muziek en de leuke liederen , maar ik hoor weinig mensen iets zeggen over de inhoud.  Ik vraag me soms af wat het inhoudelijk met hen doet. ook wat het met me zelf doet.

Ik geloof dat we iets machtigs hebben uitgeschakeld  in de kerk. we spreken in de kerk over God en over Jezus christus, over de heilige Geest en wat het woord ons allemaal zo te brengen heeft, maar in hoeverre is ze werkelijk levend aanwezig? In hoeverre staan we open voor wat God ons te zeggen heeft? Luisteren niet veelal naar preken die leuk gebracht worden om de geintjes in plaats van om de inhoud.  Zijn we niet geneigd de spreker leuk en aardig te vinden die ons iets leuks download (10)voorschotelt dan een lezer die ons de les leest?  Ik wil daarmee niet zeggen dat het allemaal fout gaat in de kerk en dat we de les gelezen zouden moeten worden, maar ik  vraag me af  wie er nog werkelijk geraakt worden in de kerk? hoe vaak word je nog werkelijk geraakt door Gods woord? hoe vaak word je diep van binnen geraakt om dingen te gaan veranderen in je eigen leven . besef je dat dat soms helemaal niet zo leuk is , maar pijn  doet van binnen?

Ik schets hier een wat negatief beeld van de kerk. ik ben een stuk milder in de praktijk hoor, maar wil even op deze kant zitten om ons bewust te maken van hoe we naar de kerk kunnen gaan en niet bewust zijn  van de gevaren van een oppervlakkig geloof.  Ik geloof dat oppervlakkigheid en een passieve houding  iets is wat satan ons graag wil geven. oppervlakkige preken en veel muziek om ons te onthouden wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Laten we God zoeken en elkaar bemoedigen  om te komen en er voor elkaar te zijn om Christus  te verkondigen en zijn verlossingswerk voor jou en mij. laten we met blijdschap en betrokkenheid  op staan en Hem de eer geven die Hij verdient. Ik bedoel dan niet alleen op zondag, maar in ons hele leven. ik vraag me af hoeveel mensen door jou God hebben leren kennen. Laten  we opgaan  en met enthousiasme voor God ons opnieuw laten aanraken door Hem die alles voor ons heeft volbracht.  Laten we  vertellen over het koninkrijk van God , hier en nu. Laten we bewust worden dat we kinderen van Zijn koninkrijk zijn en als kinderen van Gods koninkrijk  gaan leven. laten we vertellen dat  God herstel wil geven aan een ieder. we geloven toch dat God herstel wil geven aan gebroken harten? of geloven we dat niet werkelijk meer.

images (40) Laten we met Kracht in de wereld staan. Kracht die we onder andere gezamenlijk halen uit de diensten op zondag in de kerk. de kerk de gemeenschap van gelovigen. Waar we samen een vuist kunnen maken om de vijand te verslaan.laten we de slapheid van de kerk overwinnen door op te staan en doen waarvoor we geroepen zijn. laten we keuzes maken, stappen zetten om Hem werkelijk te dienen. geloof  niet dat wekelijks naar de kerk gaan om geamuseerd t e worden dat dat ook werkelijk dienen is van God.

velen van ons  zullen moeten opstaan en achterlaten wat ons bind aan wat de wereld van ons verwacht. laten we onze tijd die we te veel achter de pc en tv zitten  besteden aan dat wat God  van ons verlangt. hoe dan ook zullen we veranderen. wanneer we ons op Hem richten zullen we veranderen en meer op Hem gaan lijken, maar wanneer we ons niet werkelijk laten raken zullen we veranderen. ons hart zal leeg raken en vervuld worden met datgene waar we ons mee vullen.  de vraag is  echter  in hoeverre dat ook werkelijk onze  interesse heeft.

17618_10151251872852681_178669265_nlaten we uit de kast komen en het lef laten zien dat we christenen zijn, werkelijke volgelingen van Jezus Christus. laten we doen wat Jezus deed. laten we God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf. laten we ons hart  richten op de waarheid  en leven met een houding van waarachtigheid. laten we het werk doen waartoe God ons roept en ons niet laten weerhouden door angst. kortom wij zijn de kerk en de kerk kan krachtig zijn maar alten we onze kracht niet halen uit een methodiek  maniertjes, maar  laten we  werkelijk God zoeken. immers de kerk zijn wij, ben ik.

 

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

LEVEN met hoofdletters.

Waarom zijn we als mensen toch altijd zo bezig met wat we hebben. we werken ons veelal krom om alles wat we hebben te kunnen betalen, we moeten van alles, een enorme breedbeeld tv, een computer, maar ook nog laptop, een auto, maar  een tweede voor de boodschappen is ook nodig, iedereen een fiets en een spelcomputer, wat  al niet meer, ..  hoe meer we krijgen , des te meer gaat ons verlangen uit naar nog meer. De vraag is of we er ook nog werkelijk van genieten.

Is het werkelijk nodig?

Ik denk dat we werkelijk vaak denken dat we het nodig hebben. we hebben sinds kort ook zo’n enorme tv. Deden we het al jaren met een leuk dingetje van 48 cm, nu hebben we het dubbel zo groot. Erg leuk hoor, maar toch is er de vraag of we het werkelijk nodig hebben. nee natuurlijk.

Waarom heb je er dan zo één? Ben je er gelukkiger door geworden? zie ik meer of betere dingen? Word mijn leven inhoudsvoller? Allemaal nee natuurlijk. Kost het meer? neemt het ruimte in? Wat heb je liever de grote of de kleine? Natuurlijk kost het meer ook al kost het meer en nee het kleintje wil ik niet meer. ik kan leven met een kleine , maar nu ik de grote heb wil ik niet meer terug natuurlijk.

Gehecht aan het materiële

Waar ik heen wil is dat we enorm gauw gehecht raken aan dat wat we hebben. hoe meer we hebben hoe meer we willen vasthouden. We mogen genieten van de leuke en goede dingen , maar tegelijk moeten we niet vasthouden aan wat we hebben. het is geen zekerheid om op te bouwen. we moeten niet vasthouden aan wat we hebben, maar er van delen.

Moeten we dan niet zo’n tv aanschaffen? Misschien is dat de oplossing voor een deel van het probleem van gehecht zijn aan het materiële, maar tegelijk gaat het er niet om wat we bezitten, we mogen genieten , maar niet bezitterig worden. het is niet ons werkelijke leven.

Vrijheid bezitten

het is slechts  wat we mogen gebruiken, van genieten. Wanneer we het ons toe-eigenen, kost het ons dubbel. We moeten er voor betalen , het onderhouden, maar ook nog er voor oppassen dat het ons niet wordt afgenomen en dat we in depressie geraken  en ongelukkig worden.

Weet je, wanneer ons bezit belangrijker wordt dan onze familie, vrienden, God, dan is er iets mis in ons leven. we kunnen ons vastklemmen aan ons bezit, zelfs aan onze familie of onze vrienden of zelfs aan God misschien, maar dan zitten we vast en zijn we niet werkelijk vrij meer.  God is een God van leven, van liefde, relatie, vriendschap. Hij is een God echter, die wil dat we vrij zijn en beslissingen maken vanuit ons hart.

Niet claimen, maar loslaten

Wanneer we los durven laten  zijn we vrij. Maar we kunnen pas werkelijk loslaten als we beseffen ergens bij te horen. Veel mensen beseffen niet waar ze bij horen, ze zoeken vrijheid in  het claimen van hun vrienden en familie, ze zoeken vrijheid in het bezitten van alles wat de maatschappij hen biedt, ze zoeken vrijheid in reizen over de wereld, in geld, in een mooi huis , een grote auto en ja, een grote tv met alles er op en er aan.

De vraag is echter is dat werkelijke vrijheid?  We kunnen pas werkelijk vrij zijn als we beseffen dat we bij God horen. Wanneer we begrijpen dat alles wat ons is geven er toe dient om Hem te kennen. niet slechts onze bezittingen , maar ook wat ons overkomt in het leven. ook daaraan kunnen  we vastzitten.

LEVEN!

Laten we al wat we bezitten in handen geven van God, alles in ons leven waar we zo veel waarde aan hechten dat ze ons vasthoudt, en het gebruiken om Hem er mee te dienen. Hoe?  door  er vrij van te zijn en misschien eens geen grotere tv te kopen en het geld elders te besteden. Je  uitgaven wat in te perken en  zo meer er van te kunnen delen.

 In plaats van de boodschappen kar vol met allerlei lekkers voor eigen gebruik eens te zeggen tegen iemand die moeite heeft de boodschappen te betalen ik betaal deze kar voor jou. Dan laten we zien waar we werkelijk aan gehecht willen zijn. dat kost ons iets, misschien kunnen we op den duur niet meer op een grote tv kijken, maar terug naar een kleine, so what! Ik denk dat we meer genieten dan van die kleine tv omdat we  weten dat we er niet vast aan zitten.  dan prijzen we de naam van wie we werkelijk dienen. Dat is werkelijk leven. dat is LEVEN!