Tag: overgeven

de anticlimax van geloven.

Waar gaat het om in  dit leven. waar gaat het om als we speken over God, over Jezus, over de Heilige Geest in ons leven?  veel mensen denken dat God voor hen bestaat. Echter wanneer we de Bijbel onderzoeken dan zullen we ontdekken dat God niet voor ons bestaat, maar dat wij in Hem werkelijk mogen bestaan.in Hem hebben wij ahw bestaansrecht

Misschien denk je nu :” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”, maar ik geloof dat wij door Jezus Christus werkelijk voor God  de Vader mogen bestaan.   Bestonden we dan nog niet?  boven dien zijn we er al en is het al een tijd geleden dat Jezus Christus kwam.  Ik geloof echter dat veel mensen niet goed begrijpen wat geloven werkelijk inhoudt.

” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”

Denk ik nu dat mensen dom zijn?  welnee. Ik ga ook niet beweren dat mensen die God niet of nog niet  kennen  geen goede mensen zijn en dat gelovige mensen beter zijn  dan anderen.  wanneer ik spreek over  dat we werkelijk in God kunnen bestaan dan doel ik op het feit dat we in Christus mogen zijn zoals Paulus  dat bijvoorbeeld zegt.

Iemand die ik ken verteld  gisteren dat we vaak een verkeerd beeld van het evangelie hebben. dat we een verkeerd beeld hebben van Jezus werk hebben.  hij noemde dat  onze verwachtingen van Jezus vaak  een anticlimax opleveren  omdat we  vaak andere verwachtingen hebben van Jezus.  Dat was al zo in Jezus tijd en dat is eigenlijk nog altijd zo volgens mij.

De joden verwachten de Messias en toen deze kwam, kwam hij niet in een paleis, kwam hij op een ezel in plaats van op een stoer paard, kwam hij niet om te strijden tegen de Romeinen, maar streed hij hij tegen de geestelijken van zijn eigen volk. Kwam hij niet om de rijken te ondersteunen , maar om de armen  te vertellen wie de Vader was. hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden. de joden wilden een Messias, een koning, een verlosser, ze kregen er ook één en wat voor  één, maar niet wat ze hadden verwacht en toen hij er was, liet hij zich ook nog eens afranselen en vertelde hij dingen die  ze niet wilden horen en uiteindelijk stierf hij aan een kruis.  Wat een anticlimax!

hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden.

Toch mogen wij bestaan. We mogen werkelijk bestaan!  We mogen zijn wie we zijn in Hem.  onbegrijpelijk mooi dat te mogen weten. Wat dat inhoudt?  We mogen  onszelf laten zien. niet meer  onszelf  hoeven verstoppen. Niet meer je anders voordoen uit angst voor wat anderen van je vinden. Niet meer doen alsof. Niet meer leven voor  deze wereld en wat dat ons oplevert, maar leven voor Hem en wat Hij ons geeft.

Wat dat is wat hij ons geeft?  Weet je, dat zal waarschijnlijk ook in sommige gevallen vaak iets anders zijn dan we denken. Immers wij denken vaak dat wij weten wat goed voor ons is. wij willen en bidden dan ook vaak dat het ons allemaal een beetje mee zal zitten in  het leven.  en als dat ons uitgangspunt is , dan zal inderdaad ons leven met hem wederom een anticlimax zijn.

ons leven draait niet om ons, niet om mij .

Hij belooft ons  rijkdom, maar  dat zal vaak niet  geld of bezit zijn. hij belooft ons vrede, maar dat zal niet betekenen dat we nooit meer ruzie hebben of dat er geen oorlogen meer komen. hij belooft ons herstel, maar betekent dat dan dat we nooit meer schade zullen oplopen in ons leven? dat we nooit meer  ongelukken zullen meemaken, dat we geen mensen meer zullen verliezen dat we nooit meer ziek zullen zijn?  als we dat denken zullen we teleurgesteld raken in God en in wat Hij voor ons doet.

We zijn geroepen om  in Hem te zijn. voor hem te leven. ons leven draait niet om ons, niet om mij . ons leven zou om Hem moeten gaan , Hij is Heer en wij mogen in Hem zijn dienaren zijn. een anticlimax? Ik geloof het niet.  wanneer wij onszelf  durven overgeven aan Gods wil voor ons leven. als we dat gaan doen wat Hij met ons leven voor ogen had toen hij ons bedacht heeft, dan zal ons leven niet gemakkelijk zijn, maar wel waardevol. Dan zal het niet meevallen  op momenten maar zal ze zeker bijzonder zijn geweest  in totaliteit.

 Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.

Weet je God houdt van ons en verlaat ons nooit. Hij is er altijd . wanneer we verwachten dat we Hem altijd zien , horen of voelen, … anticlimax wellicht, maar wanneer we geloven, vertrouwen, weten dat Hij ons niet verlaat dan zullen we nooit alleen zijn.  wanneer we weten dat hij geïnteresseerd is in hoe en wat we doen tot in detail, dan betekent dat dat we met Hem daarover mogen spreken, maar dat betekent niet dat wij bepalen hoe dingen verlopen in ons leven. we mogen overleggen en voorleggen, maar Hij weet wat goed voor ons is.  Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.  Anders dan verwacht, een anticlimax wellicht, maar toch uiteindelijk  bijzonder en de moeite waard.

ruimte voor God

Als christenen bidden we natuurlijk. Al hoewel natuurlijk? Ik bedoel als christenen zou gebed een natuurlijk onderdeel moeten zijn in onze relatie met God. het is de manier om met God te communiceren.

Ik heb soms moeite met gebed.  niet zozeer met mijn persoonlijk gebed. niet met het bidden en dat het onderdeel is van de relatie, maar met bidden als  sluitstuk van een gesprek, als afronding van iets bijvoorbeeld. het wordt dan zo’n ritueel en niet  iets van gemeenschap.

Ik weet niet hoe jij het ervaart als je met een vriend in gesprek bent en je  neemt een andere vriend mee en je bent met de ander in gesprek en je vriend staat er bij, is aanwezig en wordt niet of nauwelijks betrokken  in het gesprek en aan het eind van de avond zeg je met een hele aparte stem en een behoorlijk aantal keren zijn naam  bedankt voor je aanwezigheid en ik ben blij dat je r bij bent geweest en leuk je  te aanwezigheid te ervaren, maar  in wezen was hij er bij, maar je hebt hem geen kans gegeven.

Begrijp je wat ik bedoel?  We  doen vaak onze dingen, ons werk, we hebben gesprekken waarbij we weten dat God aanwezig is. we weten dat Hij er altijd is, maar  we  nemen God niet mee in het gesprek. We nemen zelf alle  beslissingen, we vragen niet gaandeweg wat hij er van vindt en doen niet  wat hij zegt, maar doen onze eigen weg en zin en  danken Hem er dan voor.  Dit komt bij mij niet goed over.

Wanneer ik in gesprek ben met mensen  vragen ze soms of ik voor ze wil bidden, ik doe dat dan ook vaak.  Soms echter merk ik dat er iets is van God in het gesprek betrekken alsof er nog even een  vrome  draai aan gegeven moet worden. ik laat het dan gewoon of ik vraag  wat zou je willen bidden en waarom.  Het gaat niet om de woorden die we uitspreken, maar om onze houding. God is niet het sluitstuk van een gesprek of een avond, Hij is er bij en mag  deelnemen in het gesprek.

Deelnemen is iets anders  dank je wel zegen  voor niets. Deelnemen is Hem vragen  en betrekken in ons gesprek. Soms doen we dat  heel erg bewust in wat we doen en soms  is het alsof we Emmaüsgangers zijn. we  zijn onderweg in gesprek en daar komt Jezus zich bij ons voegen. Dat is geweldig en we luisteren en Hij neemt mede deel aan wat we zeggen en hebben het niet direct in de gaten, maar krijgt wel de ruimte.

Wanneer we onszelf aan de kant zetten en God toelaten in ons leven en uitgaan van onze Passie voor Hem dan komt Hij er bij. Hij is er immers al en  gaat spreken door Zijn Geest in ons en door ons.  Is dat niet geweldig? Ik vind het fijn als ik  merk dat in een gesprek dingen gezegd worden waarvan ik soms zelf niet weet war het vandaan komt, maar als ik er over nadenk dat God het zelf geweest moet zijn in het gesprek. Dat Hij ons heeft geraakt.

Ik zeg niet dat we niet moeten beginnen of eindigen met gebed, ik denk dat we juist meer moeten bidden. De tijd is er rijpe voor dat God  meer en meer de ruimte krijgt in ons leven . we nemen juist vaak veel te veel eigen initiatief om te zeggen hoe we dingen zouden willen zonder  te luisteren naar wat God ons te zeggen heeft.  Wanneer we echter ons leven leren overgeven en leren om te luisteren  naar  de stille stem van ons hart en de stem van de ander in nood , dan geloof ik dat God  meer  te zeggen heeft dan wat wij van hem horen. We staan er gewoon  niet of te weinig bij stil. We vergeten zo gemakkelijk dat Hij er bij is.

God is niet afroepbaar in die zijn dat we alles maar kunne zegen in zijn naam. We kunnen niet zomaar  in Gods  naam van alles zeggen en er een zegen over vragen, maar leven met God is leven vanuit d kern en Hem meenemen in alles wat we doen.

Ik geloof zelfs dat we prachtige woorden kunnen spreken en zelfs dat we de waarheid kunnen  zeggen, maar dat de ander  en ook God er niet werkelijk door geraakt word omdat ze niet waarachtig is.  sterker nog ik geloof dat God is van waarheid, maar dat God  liever heeft dat we soms fouten maken met de waarheid wanneer ze in waarachtigheid zijn gemaakt. ik bedoel daarmee  dat onze hartsgesteldheid belangrijker is dan onze maniertjes.

Iemand kan soms zulke prachtige mooie woorden bidden, maar  die niet werkelijk aankomen terwijl de ander  met iets simpels tot de kern van je hart kan doordringen.  Soms kunne we misschien niet eens de woorden vinden… we zijn gewoon bewogen door de omstandigheden van de ander en merken  dat Gods Geest ons hart aanraakt. God is er altijd!

Ik ben niet tegen gebed, ik houdt van gebed. ik Houdt van God . ik vind het geweldig om God te ontmoeten in een gesprek, een gebed, een ontmoeting met anderen, in en  simpel woord,..  God is er .. en ik geloof juist vaak in alle eenvoud.  Niet direct in grootse  woorden, in grote samenkomsten, in wonderen en tekenen, maar in de  ruimte die wij voor Hem maken.  in waarachtigheid. in gesprek, in relatie, in ontmoeting, in liefde voor de ander, in er zijn  voor de ander.

Ik wil graag voor je bidden , maar ik wil er ook voor je zijn als je dat nodig hebt, maar ik besef dat dat grote woorden zijn die ik niet  waar kan maken. ik ben slechts een eenvoudige jongen, maar ik geloof dat  God  je kan helpen en daarom wil ik hier uitspreken dat je door Hem geliefd bent. jij bent een geliefd kind van God.  Hij wil naar je luisteren. Ik bid ,op dit moment dat ik dit schrijf, dat je hart geraakt mag worden door mijn woorden misschien, maar vooral door Gods waarachtige aanwezigheid zelf. voor bij de woorden wellicht. Dat Hij je hart mag raken en je zal laten zien wat zijn aanwezigheid in je leven kan betekenen. ik zegen jou in Jezus naam en wens je shalom.

vrijheid ervaren

Vrijheid in christus ervaren is  een term die we regelmatig horen in christelijke kringen.  wat  houdt nu deze vrijheid in. Wat betekent het nu om werklelijk vrij te zijn, vrijheid te ervaren in je persoonlijk leven?

Als we nog zaken  te doen hebben voor een werkgever zijn we niet vrij. Zelfs als de dag er op zit, blijven er soms dingen liggen die misschien wel even kunnen wachten, maar de volgende dag moeten we er weer mee aan de slag.  We zien dat  voor de vakanties vaak een hele hoop afgemakt moet worden alsof er na de vakantie geen dagen meer zouden komen.  maar dan hebben we ook  een tijdlang werkelijk vrij van ons werk als het goed is. als er zaken blijven liggen kan het zijn dat we niet werkelijk kunnen genieten van de vakantie.  Niet echt los van ons werk, niet vrij dus.

Ik maak zo maar even een voorbeeldje van hoe we onvrij zouden kunnen zijn.  zo kunnen we ook onvrij zijn wanneer we in ons leven zaken niet werkelijk oplossen. Wanneer we  rondlopen met schuldgevoelens of  zaken die we nooit echt hebben uitgesproken zijn we in wezen nooit echt vrij.  We kunnen zelfs iedere zondag naar de kerk gaan, maar in ons achterhoofd is altijd die gedachte van ik heb nog iets goed te maken.  of als iemand ons iet s heeft aangedaan wat ons enorm heeft  beschadigd kan het zijn dat we daar telkens op terug  grijpen  en dus onvrij  omdat we bezig blijven met  het feit dat de ander ooit naar ons toe zou moeten komen om ons recht te verschaffen.

Wanneer we echter leren om  vergeving te vragen aan de ander die we iets hebben aangedaan kunnen we  werkelijk vrij zijn. wanneer dingen uitgesproken zijn en er niets meer  zit wat ons aanklaagt  kunnen we werkelijk vrij zijn.  wanneer iemand ons iets heeft aangedaan, hebben we zelf niet in de hand  dart die ander ons benaderd om daarin vrij te worden. toch kunnen we werkelijk vrij zijn door die ander te vergeven. dit maakt ons vrij. Dit is een  proces welke  we in gang  zetten door  het aan God te geven. het  (o)vergeven!

Vergeving vragen en geven aan hen die we iets hebben aangedaan of die ons iets hebben aangedaan geeft werkelijke vrede en vrijheid. Vrijheid in Christus.  We hoeven dit natuurlijk niet te doen.  we kunnen dit natuurlijk ons levenlang met ons meedragen en nooit werkelijk vrij zijn in hoe we ons gedragen in wat we zeggen en doen, dat is  onze keus, maar we mogen weten dat Jezus voor ons de prijs betaald heeft. We  mogen vrij zijn wanneer we in Hem geloven.  een nieuwe vrijheid als we doen wat Hij ons zegt.

We kunnen ons leven geven voor onze vrienden, maar zijn we ook bereid hen die ons iets hebben aangedaan  te vergeven? zijn we bereid offers te brengen en vergeving te vragen aan hen die we iets verschuldigd zijn?  dat is pas ware vrijheid. Christus woord in ons laten werken. Doen wat hij ons zegt. Geloven dat Hij de weg, de waarheid en het leven is. leven in vrijheid.

Durven we werkelijk te leven? of leven we het leven van de wereld met de dood op onze nek?  Ik bedoel kunnen anderen  de vrijheid van Christus  proeven in hoe wij in het leven staan?  Misschien is je leven op de één of ander e manier ernstig beschadigd geraakt. Misschien  heb je dingen fout gedaan in je leven. misschien heb je verkeerde keuzes gemaakt in je leven, maar  ben je bereid  te kiezen om in vrijheid te leven.

Natuurlijk kunnen we  net doen of er niks aan de hand is. veel mensen leven op die manier, maar durf je werkelijk de vrijheid van Christus te omarmen en toe te laten?  Dan zal  er verandering zijn in hoe je je gedraagt. In hoe je er uit ziet zelfs in wat je zegt en kun je in vrijheid spreken.   Wanneer we Jezus leven in ons leven toepassen , wanneer we werkelijk  gaan leven In Gods woord door de Geest in ons leven laten ademen, toelaten in ons  leven dan  mogen we de vrijheid van Christus ervaren in ons leven.  een overwinningsleven met  God uitademen. Vergeving is in wezen werkelijk de vrijheid van Christus ervaren omdat we bereid zijn aan ons zelf te sterven en de ander en God  boven onszelf stellen. dat  is werkelijk ontmoeten.

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

Besmeurd en bevlekt naar binnen?

Wanneer we goed naar onszelf kijken komen we van alles tegen waar we  ons soms zelf aan storen.  Zaken die we bij onszelf anders zouden willen zien, maar ook  zaken die anderen aan ons graag anders zouden willen zien.  God echter wil echter dat we komen zoals we zijn.

Wanneer ik daar over nadenk dan moeten we misschien  concluderen dat daar ergens een moeilijk punt zit.   enerzijds  geloven we  dat Jezus Christus in ons  gestalte moet krijgen, dit riekt naar perfectie en anderzijds is het juist datgene wat niet goed is  in ons dat zich daar tegen  verzet  tegen al onze verlangens in. 

Het is Gods verlangen dat wij in  vrijmoedigheid bij Hem kunne komen en dit werd mogelijk gemaakt door Jezus Christus zelf .  en het is Hij die in ons werkt door de Heilige Geest  om zo te kunnen komen  tot het oorspronkelijke, unieke beeld dat God van ons heeft (Anselm Grün). De Heilige Geest is de  bron van waaruit wij mogen putten en die ons de moed de kracht geeft om door te gaan als we het zelf niet zien zitten. als we onszelf  niet waardig vinden  door wat voor omstandigheden dan ook.

Juist wanneer we in en crisis verkeren en we te maken krijgen met zaken in ons leven die we zelf nooit de baas zouden kunnen dan is hij  nog altijd bij ons. Ik moet denken aan het lied : ik kom in Uw heiligdom binnen, het voorhangsel ga ik voorbij…  ik heb geen idee of je het kent, maar het gaat over de tempel en dit wetende en wetende dat het heiligdom in het oude testament  voor de gewone mens niet toegankelijk was maakt  dit lied tot iets bijzonders.  Wij mogen  door Jezus christus  weten dat we  zomaar het voorhangsel voorbij mogen gaan om God te ontmoeten in al zijn heiligheid.  Dat heiligdom is niet zo ver bij ons vandaan, maar we moeten wel het voorhangsel voorbij gaan en weten dat  we Gods heiligheid naderen.

Veel mensen voelen zich bevlekt en besmeurt door wat het leven hen heeft gebracht en  lopen rond met boosheid, frustratie, angsten , bitterheid, allemaal zaken die  aankleven . zaken waardoor ze zich niet geroepen voelen om God onder ogen te komen.   ze vragen zich niet zozeer af  wat de gevolgen zijn, maar wat  heb ik er aan om God te zien als ik niet eens  mijzelf kan laten zien zoals ik ben. ik kan slechts mijn besmeurt kleed laten zien.  toch  is het belangrijk dat je erkent dat dit is wie je bent.  je bent besmeurt , beschadigd , gekrenkt  in het leven, wanneer Jezus  in jouw leven is dan neemt hij dat van je weg en  ziet God jouw niet  als besmeurt, maar als gereinigd.  Wijzelf echter blijven  hangen in wat wijzelf zien. God echter kijkt wanneer wij Jezus hebben leren kennen in ons leven anders naar ons.

Wanneer wij de vergeving van Christus niet en volle aanvaarden in ons leven zullen we altijd besmeurt lijven  voor Go. Laten we eerlijk zijn, we  kunnen ons van top tot teen wassen en wanneer we de douche uitkomen en de deur van ons huis uit lopen komen de eerst e vlekken al weer op ons goede pak . wij zijn  mensen en onze aard is zonde.  Toch mogen we komen omdat we zijn vrijgekocht en betaald zoals we dat in kerk zo gemakkelijk zeggen soms. 

Wat zou het fijn zijn  als we zouden kunnen accepteren dat God een God is van herstel, van genezing. God is een bijzondere  God . wat wij in wezen verlangen wil hij ons geven. hierbij spreek ik over wat ons hart in wezen verlangt.  namelijk gekend te worden.  Wanneer we gekend willen worden zullen we  echter ook onszelf moeten laten kennen. dit vinden veel mensen pijn lijk. Zichzelf laten zien zoals ze zijn bevlekt en besmeurt door zonde. Immers hebben we niet geleerd  om ons zelf beter voor te doen dan we zijn? hebben we niet geleerd om  juist van ons af te bijten als anderen  ons aanvallen. Hebben we niet geleerd om wat tegen ons gebruikt kan worden elders neer te leggen en te zeggen het ligt niet aan mij maar aan mijn opvoeding, aan de omgeving, de gebeurtenissen die me zijn overkomen , de mensen die me aangerand hebben, de daders die me mishandeld hebben.  ik moet dit  natuurlijk wel duidelijk maken: Natuurlijk heb je geen schuld aan wat jou is aangedaan, maar  wel hoe we er mee om zijn gegaan.

Ik weet dat dit  bij sommige mensen hard binnenkomt en dat ze hier moeite mee hebben.  misschien moet je er eens verder over nadenken, maar vooral het heiligdom eens binnengaan om hier met God over  te spreken, hem dit persoonlijke te brengen. een offer van  wat jouw vasthoudt  of misschien wat jij zelf vasthoudt in je leven.  

Durf je  de vergeving van God door Jezus te accepteren in je leven? durf je andere te vergeven ook als ze er  in  wezen niet  op reageren?  Ik  geloof dat het grootste offer wat God  ons bied is vergeving, maar dit accepteren is moeilijk voor ons.  Durf jij het te accepteren.? Ik geloof dat hier in de kerk nogal wat mis gaat. Ik geloof dat wanneer we in de kerk de vergeving niet meer  willen accepteren we  de plank misslaan in ons leven.  het grootste offer wat wij aan God kunnen geven is dat wij anderen vergeven die ons iets hebben aangedaan.

Wanneer we leren om onszelf over te geven aan Gods wil en dicht bij hem blijven er iets bijzonders zal gebeuren in ons leven. we worden namelijk vrij van de last van een besmeurd leven.  we worden vrij van  de druk die op ons leven ligt van wat anderen van ons verwachten , we vrij van de pijn die ons leven ligt. We kunnen anderen weer recht in de ogen kijken wanneer we stappen zetten om de ander te vergeven. 

Vergeving  maakt schoon. We hebben het echter nodig om dit te accepteren in ons leven. we hebben het nodig ook anderen te accepteren om zo  de boosheid, bitterheid en het verlangen op wraak los te kunne laten.  We kunnen  anderen niet forceren onze vergeving te accepteren en we kunnen ook anderen niet dwingen ons te vergeven , wij kunnen  echter wel andere vergeven die ons iets hebben aangedaan.  Zelfs als ze hier niets mee doen dan opent het nieuwe wegen . misschien voor hen, maar zeker voor jou. 

Ieder wond die iemand jou heeft bezorgt , maar waar over jij  met God gesproken hebt en die je  aan hem hebt overgegeven  zal langzamerhand helen.  Wanneer we vasthouden aan de wonden en  constant zelf blijven dokteren dan zul je ontdekken dat het blijft etteren in zweren.  Ik geloof dat  vergeving het grootste wonder  is welke God in ons leven wil doen en welke ook het mooiste en grootste effect heeft op een mensen leven.  Ik prijs God voor de vergeving

Leven in verbinding

 Ons leven op deze aarde en de tijd die we er door brengen zien veel mensen als een periode die we  op de een of andere manier  zou goed en gezellig mogelijk moeten doorbrengen. Wanneer dat niet lukt of als er een kink in de kabel lijkt te zijn dan wordt het leven al gauw als  zinloos gezien.

De vraag is echter of we op deze aarde zijn om zo gelukkig mogelijk te zijn en zoveel mogelijk plezier te  hebben.   ik geloof het niet.  sterker nog ik geloof zelfs dat we geroepen zijn om  anders te leven dan wat ik hier boven net allemaal heb genoemd.  het gaat allemaal niet om onszelf. om ons persoonlijk geluk. Ook niet om  het feit of we het allemaal wel zo goed en gezellig hebben.

Mogen wij in vreugde leven?

Ik geloof echter ook niet dat we  sombere, vrome  smoelen moeten trekken in een keurig zwart pak en  dat er überhaupt geen vreugde beleefd mag worden.    ik geloof dat Jezus  een geweldige man was. En erg gezellig  op bepaalde momenten, maar ook serieus wanneer dat nodig was.  Ook was Hij in bepaalde opzichten  misschien juist helemaal niet zo leuk en juist heel direct en kon je dus maar opvreten wat hij je te zeggen had.  toch was er altijd liefde. Onvoorwaardelijke liefde.  Een relatie die zin geeft .  

Jezus leven was niet gemakkelijk en uiteindelijk moest hij sterven omdat  zijn levenswijze niet zomaar door de mensen geaccepteerd kon worden.  toch was zijn leven niet zinloos. Zelfs zijn sterven  wat op zich natuurlijk  een tragisch gebeuren had werkelijk zin.  Zijn Liefde was onvoorwaardelijk. Hij liet in zijn lijden en sterven zien hoeveel Hij om ons gaf.  Hij gaf zijn  leven voor ons.   Niet om daarmee ergens in de grond te verdwijnen en nooit meer gezien of gehoord te worden, maar om  op te staan in een nieuw leven. 

Je leven afleggen!

Wij mogen wanneer wij dit geloven  en erkennen dat Hij voor ons is gestorven, dat ons lijden op deze aarde niet  voor niets is.  Hij wil dat we  met  zullen sterven en opstaan. Een keus voor Hem maken. opnieuw geboren worden.   ons oude leven afleggen en een ander leven leven.  niet meer leven in het vlees, maar geestelijk leven zoals we waren bedoeld. leven met God.  alleen wanneer we  een Geestvervuld leven leiden zullen we ook daadwerkelijk de zin van het leven ervaren.

De meeste mensen hebben  moeite met het leven door de Geest. Ze geloven wel, maar  laten zich niet leiden door Gods Geest in hun.  Wanneer we echter  ons leven  leven  door de Geest zullen  we ook groeien in  afhankelijkheid van God . dan zullen we ook meer en meer  het Koninkrijk van God in ons leven ervaren. 

Hart en verstand.

God zal ons door de Geest  Zijn waarheid laten zien.  stukje bij stukje. Stap voor stap.  Wanneer we ons leven  leven met Christus, we  worden christenen, dan zal Hij met zijn Geest in ons de waarheid laten zien over wie we zijn en wat we   zouden kunnen doen.  veelal  is het zo dat we er niet op vertrouwen. We vertrouwen veelal meer op ons zelf, onze vleselijke mens , dan op de Geest in ons . we volgen in de regel  liever ons verstand dan ons hart.  We willen als mensen alles heel graag meetbaar houden.

Soms vragen we ons af waarom God niet eenvoudiger werkt  en ons als het ware gewoon maar  op de een of andere manier verteld wat we moeten doen of zeggen .  uiteindelijk doet hij dat ook wel, maar we geven er geen gehoor aan. we  vragen Hem soms niet eens.  Misschien moet je eens de proef op de som nemen.  Een moment nemen en God vragen om je te vertellen wat je in een bepaalde situatie zou moeten doen daarna volg je  vooral je hart en niet gebruik je je verstand om  te kijken hoe het verloopt. 

Wat levert het op?

Veel mensen doen het anders. Ze maken plannen  met hun verstand en wachten tot hun hart er bij komt. en dat meten ze dan vooral af aan hun gevoel er bij.   Wanneer hun gevoel goed is , denken ze op dat moment dat het van God komt en dat ze Gods wil hebben gedaan.  Wanneer we echter vanuit ons hart  te werk gaan is het  niet altijd  zo  voor de hand liggend wat we zouden moeten doen en ons verstand  zal ons  soms zelf  het idee geven dat we wellicht  verkeerd  zouden handelen omdat wij er zelf niet beter van worden, maar  wanneer we werkelijk blijven luisteren en  afgaan op wat ons hart zegt dat we moeten doen dan zal dat niet altijd gemakkelijk zijn. het zal ons niet  altijd iets opleveren  op de maatschappelijke ladder of  elders, maar uiteindelijk zul je  zien dat het wel de beste weg is.  ons verstand er bij gebruiken is  in dit geval goed.  ze helpt ons om gefocust te blijven . “ben ik nog op de juiste weg?”.

Ik geloof in Jezus’ weg.  De weg van ons verlangen. ik geloof dat ieder mens verlangt naar zin en relatie.  Veel relaties lopen stuk,  er zijn meer echtscheidingen dan ooit, waardoor ook veel gebroken gezinnen. Mensen zijn op zoek naar  werkelijke vriendschappen en  meer dan slechts het oppervlakkige.   Wanneer  we ons hart volgen zal ons hart veranderen van koud  naar warm. Van dood naar leven, van  scheiding naar relatie, van hel naar hemel. Van aards koninkrijk naar het koninkrijk van God.

verbinden

Ik wil me  verbinden met anderen om relaties aan te gaan.  een brug slaan naar degene die  in de steek zijn gelaten, die  moeite hebben en pijn, die niet meer zien wat werkelijk liefde is . ik wil hen ontmoeten.   ik wil er van hart tot hart voor hen zijn.  in mijn blog, in mijn dagelijkse leven , op mijn werk, in de dingen die ik elke dag doe. 

Ik doe het wellicht in de ogen van mensen soms verkeerd en ik weet ook dat dit vaak ook zo is, maar mijn hart is er opgericht en ik geloof dat Gods waarheid  mij  stap voor stap leert om me meer afhankelijk op te stellen van Gods Heilige Geest die in mij woont. Ik wil leren  om hem  te volgen zelfs als dat niet altijd  leuk en gezellig is. als het soms  moeite kost en misschien zelfs in periodes meer dan dat.  Ik wil leren meer en meer mijzelf te geven aan God en de mensen om mij heen. Ik weet inmiddels dat wanneer ik mij hieraan overgeef Ik zelf ook zal groeien.  Groeien in wie ik ben en mijn ontmoetingen met God  en  anderen.

 

Jip en Janneke maken schoon schip.

 

We maken het goed met iedereen die we iets verschuldigd zijn wanneer dat mogelijk is en ik er niemand mee beschadig.

Lezen Filemon 1:13-16

 A man got to do what a man got to do! Soms is het nodig het een en ander in je leven af te sluiten voor we verder gaan. dat is toch wat we willen? We willen ons verder ontwikkelen op de weg naar herstel en bruikbaarheid. We willen verder reizen naar nieuwe mogelijkheden en kansen die deze weg ons biedt.

Het oude traject van geschonden regels en relaties willen we niet langer volgen, maar we kunnen niet ontkennen dat ze er zijn. deze stap (stap 9 al weer)op de weg naar herstel en bruikbaarheid is niet een excuus om zaken te laten voor wat ze zijn, maar we willen duidelijk onder ogen zien waar we verkeerd waren en deze aan pakken.

Paulus die in de gevangenis zat vertelde een gevluchte slaaf Onesimus genaamd, over de Heer Jezus. Deze Onesimus kwam tot geloof. Paulus echter stuurde hem terug naar zijn eigenaar van waar hij was gevlucht in de hoop dat zijn eigenaar Onesimus zou vergeven.

Onesimus had een brief van Paulus bij zich waarin Paulus zei: ik wil graag dat Onesimus hier blijft bij mij, maar… we kunnen zaken niet zomaar voorbij laten gaan. fouten moeten hersteld worden. Als Onesimus iets schuldig is zal ik ( Paulus dus) het vergoeden! ( ik heb het een beetje in mijn eigen Jip en Janneke taal vertaald.)

Voor we verder gaan de toekomst tegemoet. Het nieuwe leven, de weg van herstel en bruikbaarheid vervolgen, zullen we eerst onze onafgemaakte zakjes moeten regelen. Dit betekent dat we terug moeten betalen wat we de ander verschuldigd zijn. dan pas kunnen we schoon schip maken. We zullen terug moeten naar degene waarvoor we op de vlucht zijn. we kunnen niet zomaar verwachten dat ze ons vergeven, al hopen we er misschien op.

Wanneer we echter onszelf kwetsbaar opstellen zullen we versteld staan van de vrijheid die het ons biedt, zelfs wanneer de andere partij niet open staat naar ons. We hebben onszelf geopend naar de ander, zijn oprecht kwetsbaar geweest en dat kost moed, maar geeft ook voldoening .

Stilte en rust

 

In een moment van stilte:

Eén momentje eventjes rust,

Even U ontmoeten

Spreken, luisteren, bij U zijn

Er is niets beters.

U dicht bij mij,

Vader die me zachtjes kust

Houdt me stevig vast.

Als ik blij ben, bent U blij.

Als ik verdrietig ben, beurt U me op.

Eventjes stilte,

Eén moment van rust.

Zien wie ik ben door U

Heel dicht bij U zijn.

Weten wie ik ben in U, nu

In een moment van stilte

U voelen en ervaren,

te weten dat U er bent

Even nog lieve Vader

Even praten, gewoon omdat U me kent

Raak me aan , vul mij

Alles is bij u bekend

Ik geef me nu volkomen

In een moment van stilte

Eén momentje, even rust.

 

 

 

 

 

 

 

16-05-03

bruikbaar zijn

in het krijt staan!

Lezen 2 samuel 9:1-9

Wanneer we spreken over herstel en bruikbaarheid in het koninkrijk van God en wat we zullen moeten doen om ook daadwerkelijk dienstbaar te kunnen zijn, is het goed te beseffen dat het belangrijk is om het goed te maken met degene bij wie dat mogelijk is.

we willen niemand ook maar enige schade berokkenen. Het is goed dit ook in het achterhoofd te houden bij serieuze overwegingen om stappen te ondernemen. Niet als een excuus, maar met de bereidheid niet alleen aan onszelf te denken, maar juist ook aan de ander.

sta je in het krijt?

Zijn er mensen bij wie je ergens nog in het krijt staat? Die je nog iets schuldig bent? Ik heb geen idee hoe jou zaakjes er voor staan, maar het is goed om jezelf af te vragen wat je zou moeten doen om in het reine te komen met de ander, je naaste.

David had een belofte gemaakt aan Jonathan. Op een dag vroeg hij zich af of er nog iemand was van Saul’s familie en herinnerde zich de belofte die hij had gemaakt.

wat ben je verschuldigd aan en wie?

Hij onderzocht de zaak en kwam er achter dat er nog altijd iemand in leven was. De zoon van Jonathan. Deze had mede doordat David zich niet aan zijn belofte had gehouden een moeilijk leven gehad.

Zijn er mensen die het moeilijk hebben omdat wij ons niet aan ons woord hebben gehouden? Zijn er mensen die we iets verschuldigd zijn en die we niet hebben gegeven wat we hadden moeten doen?

erkennen en respect tonen

Het is belangrijk om onze beloften na te komen wanneer we dat kunnen. Wanneer we dat echter niet kunnen is het minste wat we kunnen doen is de ander vragen wat we ons te kort schieten voor hen heeft betekent en onze verantwoordelijkheid op ons te nemen om onze verontschuldiging aan te bieden voor het na laten van de belofte.

goed zaad

Lezen galaten 6:7-10

Als we op weg zijn naar bruikbaarheid en herstel, leren we om verantwoordelijkheid te dragen voor onze persoonlijke daden. Zelfs wanneer we niet precies weten hoe we onze daden kunnen veranderen.

consequentie!

We zullen ons moeten realiseren dat onze acties consequenties hebben. Veel van ons denken dat we onszelf en anderen voor de gek kunnen houden door ons te ontrekken aan de consequenties van de dingen die we hebben gedaan, maar de tijd zal leren dat God ons wel degelijk verantwoordelijkheid geeft ten aanzien van groeien en herstel.

Om het goede te kunnen oogsten zullen we eerst moeten zaaien. Iemand die slechts leeft om zijn eigen slechte gedachten te bevredigen zal slechts de vrucht van deze gedachten oogsten. De bijbel zegt : wie op de akker van zijn zondige natuur zaait oogst de dood,  maar wie op de akker van de geest zaait oogst eeuwig leven.

de oogst van Gods liefde

in het Engels staat het er misschien nog mooier. Vrije vertaald zegt het zoiets als : wie leeft om de Geest welgevallig te zijn, zal het eeuwig durend leven van de Geest oogsten. Wow! Deze wet van zaaien en oogsten werkt ook voor jou en mij!

In Hosea 10:12 staat: dat we zaden van rechtvaardigheid moeten zaaien. Wanneer we dat doen zal de oogst Gods liefde zijn.

We zullen de grond van Gods liefde moeten bewerken( dat is ons hart). Het is tijd om God te zoeken en Hem te vragen om te komen en ons te zegenen.

wat je zaait zal je ook oogsten.

We kunnen slechts oogsten wat we gezaaid hebben. Zelfs na dat we vergeven zijn zal dat niet veranderen. We kunnen de consequenties van onze daden niet veranderen. Misschien is het maar het beste om zo snel mogelijk de negatieve consequenties van het verleden af te handelen en ons  niet te laten ontmoedigen, maar een lijst maken van iedereen die we iets verschuldigd zijn en onze spijt betuigen van onze persoonlijke rol in deze onenigheid.

Je zult vast en zeker gaan ontdekken  dat er een nieuw zaad geplant wordt. Zaad van gerechtigheid en de oogst zal zijn dat je gerechtvaardigd wordt in Jezus naam.