Tag: ouders

Verander de wereld…

  Niemand kan Russisch spreken zonder het eerst geleerd te hebben. Een vliegtuig besturen zonder dat hier kennisoverdracht plaats heeft gevonden.


Veel dingen in het leven gaan mis omdat mensen nooit geleerd hebben om er op een goede manier mee om te gaan. 


Aan de andere kant is het zo dat veel zaken wel bekend zijn, maar maken we bewust keuzes om het anders te doen dan ons geleerd is. 


Wanneer we de maatschappij bekijken en we ons afvragen hoe het zover heeft kunnen komen dat onze kinderen niet meer kiezen voor het huwelijk, dat drank en druggebruik als gewoon wordt gezien dan is de opmerking dat ze hun eigen keuzes maken wat mij betreft niet meer dan een dooddoener.


Eigenlijk hebben we hen geleerd anders te kiezen op basis van wat we ze geleerd hebben, wat we al vroeg hebben toegediend in hoe we met zaken om zijn gegaan in ons eigen huwelijk bijvoorbeeld of door druppelsgewijs ze te laten wennen aan het idee dat samenwonen eigenlijk ook een mogelijkheid is. 

En wanneer we zelf roken en drinken, wat zou de keus van onze kinderen zijn? 


Nu een stap verder: wordt je werkelijk geraakt als mensen onthoofd worden om hun geloof/ mening? Doet het je wat als duizenden mensen verzuipen omdat ze hun land willen ontvluchten?


Wat denk je wat er gebeurt als wij verbaal of non-verbaal desinteresse tonen of zelfs de gekste uitspraken doen. Zouden wij dan geen onverschilligheid voortbrengen naar onze kinderen? 


Ik geloof dat het onze plicht is om volwassen te reageren op de issues in de maatschappij. Bed, brood, bad? Bullshit. Laten we zoals de bijbel het zegt: onze tentpinnen wijd uitgeklaard zetten. Onze naaste lief hebben als onszelf en God boven alles.


Natuurlijk is er in de naam van God veel geruzied, maar niet alles wat in zijn naam gesproken wordt is ook werkelijk wat Hij wil en doet. Net zo min dat wanneer jou kinderen onderling ruziën en jouw naam er bij halen dat dit betekent dat jij je goedkeuring geeft.


Net als wij verlangen naar harmonie in ons gezin, zo verlangt God nog meer naar een gezonde verhouding. God echter heeft ons de goede manier duidelijke afspraken gemaakt vanaf het begin. Sterker nog Hij is in Jezus zelf gekomen en is ons tot voorbeeld geweest in handel en wandel. In woord en daad. 


De vraag is durven we oprecht eerlijk zijn naar/ over onszelf en toegeven dat ons voorbeeld niet zo perfect is als we de wereld willen doen geloven. God is echter meer perfect dan wij willen toegeven, geloven en ook maar kunnen begrijpen. 


De wereld verbeteren? Dat begint bij God en jezelf. Laten we de wereld veranderen door Jezus voorbeeld te volgen in oprechte liefde.

samen veranderen?

sommige mensen ontwikkelen zichzelf op een bepaalde manier, of in ieder geval vind er een bepaalde ontwikkeling plaats waarbij ze geleerd hebben om onafhankelijk te zijn, zich actief op te stellen, hun vaardigheden te benutten en te ontwikkelen en hierdoor redelijk succesvol te zijn. toch is er ondanks dat vaak toch een honger naar heelheid. de vraag is hoe het kan dat iemand die zich sterk weet in te zetten toch hongert naar heelheid in hun leven?

manager1-300x194

ik geloof dat er ergens in het leven van ieder mens een natuurlijke honger is naar heelheid. naar diepe erkenning van wie men is, maar dat dit in sommige gevallen wel heel specifiek is. we zien in de huidige maatschappij tenminste twee categorieën ontstaan. misschien zijn er nog meer te noemen, maar ik houdt het voorlopig bij twee  groepen. namelijk de mensen die bij de pakken neer gaan zitten en hierdoor emotioneel aan lager wal raken en de andere groep is de groep die ik beschrijf als sterk en succesvol. goed ontwikkeld op allerlei gebied.

images (8)

Er is vaak in de lectuur volop aandacht voor de emotioneel beschadigde mens die het allemaal zelf niet lukt om een en ander op een rij te krijgen, die hulp nodig heeft en zich moet laten kennen vanwege niet goed of functioneren. die ment tegenkomt in klinieken, instellingen of schrijnend genoeg op straat.  echter veel mensen die er in de maatschappij goed voor lijken te staan en capaciteiten schijnen te hebben boven de ander blijken vaak ook zaken in het leven tegen te komen waarop ze vastlopen.
deze groep van mensen is misschien wel de meest schrijnende mens.

ze hebben vanwege hun ijver en inzet veel in hun leven bereikt op eigen kracht en bewijzen zich veelal ten opzichte van anderen omdat ze als kind buiten zichzelf zijn komen te staan. ze zijn veelal verscheurd tussen het zelf en de verwachting die de buitenwereld van hen heeft.
hierdoor ontstaat er vaak onverschilligheid en minachting of agressie tov de wereld om hen heen die niet zo sterk is als zij. ze hebben het gevoel, de aanraking verloren met de buitenwereld. ze willen van alles doen en bewerken zelfs als ze daarbij niet ervaren of dat het werkelijk zinvol is.

veelal zijn het deze twee groepen mi die op dit moment door de maatschappij voortgebracht worden.
de ene is zichtbaar zwak, krachteloos en de andere juist tegenovergesteld daadkrachtig en aanwezig, maar beide beschadigd.

in deze maatschappij is het mi vooral dat mensen druk, druk, druk zijn omdat ze zich moeten of willen bewijzen. daarbij gebeurt het dan dat ouders van kinderen veel moeten werken willen ze een bepaalde levensstandaard te kunnen onderhouden die de maatschappij aan hen stelt. veel mannen en vrouwen verliezen hierdoor het contact met hun kinderen, maar de kinderen ook het contact met hun ouders. de vraag is wat ernstiger is het een of het ander.

voor ouders is het verschrikkelijk om het contact met de kinderen te verliezen waardoor er op oudere leeftijd veelal eenzaamheid ontstaat en voor kinderen is er het gemis waardoor kinderen zich willen gaan bewijzen tov de ouders. dit lukt ze of niet of dusdanig dat ze willen bewijzen het beter te kunnen, anders te doen en niet te falen zoals hun ouders dit in zekere zin wel hebben gedaan.  dat hiermee niet de verandering optreed die men verwacht mag duidelijk zijn. er  zal een ahw maatschappelijk gezien een roulerende cirkel ontstaan.

er komen allerlei zaken aan de orde die men veelal niet onder ogen wil zien zoals relatie problemen, moeilijke persoonlijkheid, symptomen die niet zomaar verdwijnen als men er niks aan doet. uiteindelijk ontstaat er frustratie op allerlei gebied wat allerlei gevolgen heeft. te denken aan een kloof tussen  partners onderling, aan een kloof tussen ouders en hun kinderen. met als gevolg dat er meer echtscheidingen zijn als ooit te voren en en jonge mensen al vroeg met zaken te maken krijgen die  niet goed voor ze zijn tav hun persoonlijke ontwikkeling.

is er nog hoop? ik geloof dat de God voldoende hoop biedt. ik heb er in mijn vorige blog al over gehad, maar ook geloof ik dat wil men dat er verandering optreed er werkelijk een verandering op zal moeten treden. veelal spreek ik over ontmoeting op dit blog en dat is ook nu weer een deel van het thema, maar de ontmoeting is niet slechts die van twee mensen onderling, maar ik denk dat er een maatschappelijke ontmoeting zou moeten plaatsvinden. we zullen wederom samen zaken op moeten pakken in de maatschappij. de Bijbel spreekt over het feit dat we de plaats voor onze tent moeten vergroten, ruimte moeten creëren, zeg maar voor de ander.

Community_Collaboration_3
in deze tijd is er werkelijk van alles. spiritueel zijn mensen op zoek naar van alles om maar enigszins verlichting te kunnen vinden en tot rust te kunnen komen. alles draait om de individuele mens hoorde ik Bert mulder afgelopen zondag zeggen in Jabes. er is geen werkelijke ontmoeting meer met anderen. iedereen lijkt voor zichzelf te leven en als dat niet zo is dan is het wel dat men leeft voor het eigen gezinnetje, het eigen kringetje.
we zijn een ik gerichte maatschappij geworden.

om de maatschappij te veranderen zal er een ommekeer van-je-welste moeten zijn volgens mij. hoe? ik heb geen exact idee. wel kleine gedachten van de eenvoudige blogger die ik ben. ik geloof dat het begint wanneer we onszelf wederom bloot zullen geven. onszelf zullen laten zien zoals we zijn en dat we degene onder de arm nemen die het minder heeft als wij en hen bemoedigen en met ze zullen delen. laten we in onze emoties dalen, onze gevoelens en gedachten en proberen te ontdekken wat er mis is gegaan.

waarom zijn we zo als maatschappij zo geworden? waarom zijn we individueel als we zijn zo geworden? omdat we ons afgekeerd hebben van de ander omdat er een kloof is ontstaan in ons denken. we leven voor onszelf. we geloven dat dat nodig is in deze maatschappij. we zien geen andere mogelijkheid , maar is deze er niet?  ik geloof het wel!

i-love-you

ik zie dat God en zijn Zoon ons andere dingen laat zien in de bijbel. namelijk dat we voor de ander mogen leven. onze naaste liefhebben als onszelf, maar we zullen moeten beginnen bij God lief te hebben boven alles. dat betekent zijn Woord. dat wat Hij zegt lief te hebben. we zien dat als we God liefhebben er iets bijzonders gaat gebeuren. namelijk dan bloeien we open en gaan we delen. ons hart en leven gaat veranderen wanneer we laten zien en zullen dan ook werkelijk  gezien worden. wie gezien wordt wordt ook gekend. en wie gekend wordt is niet meer alleen. ik geloof dat God op die manier wil werken. ik hoop dat we dat gaan inzien. dat er verandering zal komen in de  Nederlandse maatschappij van vandaag. verandering van de maatschappij begint als wij veranderen, maar gaat verder als we samen veranderen.

gemaakt om te zijn.

verlangen naar vrijheid 3

klik hier om naar deel 1 te gaan van deze  korte serie. 

b197474778Vrijheid is  volgens mij niet zo onafhankelijk mogelijk te zijn, maar juist  afhankelijk durven zijn van de ander. beseffen dat je juist anderen nodig hebt in je leven. dat je er voor anderen mag zijn.  Jezus zei het zo: “zonder Mij kun je niets doen” dat is afhankelijk zijn als individu, maar als gemeenschap in relatie met anderen zijn we juist  in staat alles te doen! dan worden we heiligen genoemd in de bijbel.  We zijn immers samen het lichaam van Christus.  Wow!

We zijn vrij! Niet om te doen  wat we maar willen, maar om onszelf te zijn.  niet om gelijkvormig te zijn in eenzame individualiteit, maar om als individu in relatie  met anderen te  leven.  ik hoop dat we leren om niet slechts voor onszelf op te komen, onszelf af te zonderen in een leven waarvan we denken dat het ons vrijheid geeft om dingen te zeggen waar we in wezen niet werkelijk naar verlangen en  ons terug te trekken om alleen te zijn, maar  vrijheid te  ervaren  in het leven door  te ontmoeten.  ontmoeten  door  ons niets te laten opleggen door  anderen , maar door met elkaar  in ontmoeting te staan. in gesprek, in relatie, in liefde.  Wat zou het fijn zijn als we zouden leren onszelf te openen om elkaar te ontmoeten. Te leren kennen, te zien met andere ogen. Ogen vol liefde.

Laten we gewoon doen waartoe God ons oproept. God liefhebben  boven alles en onze naaste als onszelf.  met andere woorden laten we God dagelijks ontmoeten en van daaruit  elkaar dan zullen we  werkelijk vrijheid ervaren.

Diep in ons mensen is er altijd dat verlangen erkent te worden en er te mogen zijn. Bij God mogen we er zijn. sterker nog God wil graag dat we er zijn. Hij heeft ons gemaakt om te zijn.  Om tot ons doel te komen.  dat begint met afhankelijk te durven zijn.  hij heeft ons geboren doen worden in afhankelijkheid. Afhankelijkheid van onze ouders. Is dat niet bijzonder?  Laten we ons zelf bewust worden dat we  niet gemaakt zijn om slechts individualistisch te leven maar om te leven in oprechte relatie met God en elkaar.

amen?

God is de Therapeut

Vroeger waren er nog geen psychologen, therapeuten en allerlei mensen die  ons  probeerden te doorzoeken op allerlei problemen vanuit  de kindertijd of op allerlei verkeerde gedachten en gevoelens.  God echter wist ook toen al wat er mis was als we ziek waren, depressief of in de put zaten.

Tegenwoordig zoeken we  vaak liever eerder  een psycholoog op of een therapeut die we onze diepste geheimen vertellen omdat het de man of vrouws werk nu eenmaal is.  en inderdaad zijn er hele goede hulpverleners. Mensen die je kunnen helpen om  te gaan met bepaalde problematiek.

Toch wil ik gewoon even  nadenken over het feit dat we vaak eerder  een hulpverlener inschakelen dan  God zelf.  We spreken gemakkelijker met een hulpverlener dan met iemand die God kent en  weet hoe we met God kunnen spreken over onze problemen.

In de Bijbel kunnen we in Jacobus lezen over wat we ook zouden kunnen doen.  moeten we zomaar een ieder vertrouwen die zegt in God te geloven?  ik denk het niet. ik geloof dat relaatie een belangrijk goed is in deze. Gemeenschap noemt de bijbel dat.

Ik geloof dat de gemeenschap tal van problemen op lost. Ik zeg niet elk probleem, omdat niet elke probleem dezelfde wortel heeft. Ik geloof echter dat veel problemen veroorzaakt worden door mislukte relaties. Relaties van kinderen met hun ouders, van ouders met hun kinderen. gebrokenheid in gezinnen brengt veelschade toe aan kinderen, maar ook aan de volwassenen. Boosheid en opstandigheid, verdriet en hulpeloosheid. Vaak voorkomend uit eenzaamheid ook binnen de relatie omdat er niet werkelijk gesproken wordt over de werkelijke gevoelens.

Wie kan daar beter hulp verlenen dan God zelf. Hij is de maker en kent ons door en door.  Zouden we dan ook niet doen wat hij ons zegt. Laten we wanneer dat nodig is een therapeut nemen of een psycholoog, een hulpverlener , maar laat het ion Godsnaam een goede zijn. iemand die  niet alleen verstand van zaken heeft, maar  ook een relatie heeft met God.

Blij zijn wij met de geboorte van… jou?

Door onze geboorte zijn we kinderen geworden. we zijn  kinderen van onze ouders. We komen voort uit intimiteit.  Een bijzondere gedachte is dat. We zijn kinderen van twee mensen die  het meest  intieme met elkaar delen. Onze vader en onze moeder.  

Wanneer we wedergeboren worden is er sprake van een  nog intiemere verwekking. Omdat het de Geest zelf is die ons  als het ware geroepen heeft en  laat zien dat we kinderen van God de vader zijn.  dit word vaak in /door de doop als blijk van getuigenis getoond aan anderen. de doop is het beeld van het sterven  aan ons oude leven en opstaan in een nieuw leven. 

Door de geboorte weten we wie we zijn. soms is het hier op aarde dat er iets mis gaat in de meest intieme relaties. Soms verlaten ouders elkaar. soms is sprake van ongewenste zwangerschap. Het meest intieme wordt dan  het meest  verschrikkelijke.  Wiens kind ben je  zonder ouders? Of als ouders uit elkaar gaan wat  stelt dan die intimiteit nog voor. Of wat  betekent de intimiteit als  je niet gewenst bent? 

God de Vader heeft je lief en zal je nooit verlaten. Wanneer we zijn intimiteit omarmen en in zijn tegenwoordigheid wandelen zullen we zijn liefde  ervaren in ons leven.  we zullen ontdekken wie we zijn. 

Menselijke liefde is feilbaar, God is onfeilbaar.  Toch kunnen wij volwassen mensen  goede ouders zijn. door onze kinderen  te leren wie God de vader is.  ik wens dat mijn kinderen niet  slechts mij  in mijn   fouten en gebreken zien als Vader, maar dat ze God de vader  leren zien op wie zij  hun vertrouwen kunnen stellen. 

Ik wil  er alles aan doen om hen dit duidelijk te maken. Ik ben feilbaar. Om te ontdekken wie ze werkelijk zijn is het  beter om God zelf te leren kennen als Vader . om van daaruit opnieuw weer vaders en moeders te worden  en te delen vanuit die zelfde liefde.

Hoewel ik vanuit alle macht mijn  kinderen het beste probeer te geven zal ik in veel zaken tekort blijven schieten. Gods liefde is nog nooit tekort geschoten. Hij heeft ons lief zoals geen aardse vader dat ooit heeft gedaan. Hij kent ons vanaf het allereerste begin. Hij heeft ons gewild. Hij houdt van ons.

kom in beweging!

Geloven is niet gemakkelijk. Natuurlijk zijn er aan het geloof in Jezus Christus heel veel prachtige beloften verbonden, maar  toch is geloven  niet gemakkelijk te noemen.  Soms is geloven zelfs erg moeilijk.  Wanneer we in God willen geloven met heel ons hart , onze ziel, onze kracht en ons verstand, dan is dat  het zeker waard, maar niet gemakkelijk

geloven is een actieve onderneming

In mijn blogs lees je dat hopelijk ook. Ik probeer in de dingen die ik schrijf niet vooral een mooi plaatje te schetsen van het geloof. Ik hoop dat het duidelijk wordt dat geloven  iets van je vraagt. Dat geloven betekent dat we  iets moeten ondernemen.

God  roept ons niet om ergens passief op een stoel of bank in een kerk te gaan zitten. dit is wellicht een beeld wat veel mensen hebben van gelovigen. Ik zelf zit te denken aan mr. Bean in de kerk.  een levensloze gebeurtenis als we niet werkelijk in beweging komen.

op weg

Geloven is  vertrouwen dat  god ons leidt in de juiste richting. Stap voor stap. Soms lijken de stappen onlogisch. Wanneer we een hoop hebben gespaard en we hebben het idee dat God ons vraagt het geld weg te geven aan iemand die het  harder nodig heeft als wij zelf bijvoorbeeld. of  wanneer we geroepen worden om ons huis open te stellen voor mensen die  op zoek zijn naar wat dan ook. Of als God ons roept om iemand in ons gezin op te nemen omdat hij  zelf geen ouders heeft of juist al zo oud is geworden ,maar eigenlijk niet alleen kan zijn. of gewoon een gesprek iemand die je niet kent, maar je ziet dat hij je nodig heeft.  Ik noem maar gewoon een aantal zaken die me even in het hoofd komen.

Klinkt allemaal wat onlogisch misschien, maar ik probeer duidelijk te maken dat we  het soms allemaal wel wat te licht opnemen.  We denken soms  dat we al een hele boel dingen doen voor God, maar als we er over nadenken waar doe je het dan werkelijk voor?  Is het werkelijk voor god?  omdat  god je hier  voor geroepen heeft?  Veel mensen denken dat ze veel werk in de kerk moeten verzetten.  Dit is natuurlijk niet per definitie verkeerd, maar wat nu betreft hen die niet in de kerk komen? ik denk dat we duidelijk kunnen zijn dat  er meer mensen buiten de kerk zijn die God niet kennen als er in.

het gaat niet om ons, maar om de ander!

Laten we ons leven omgooien en dienen met  wat we hebben om zo anderen te verijken in plaats van onszelf . ik bedoel dat het niet gaat om onze taken in de kerk en onze positie. Dat het niet gaat om aanzien en de dingen die we doen, maar enkel voor god en onze naaste die ons werkelijk nodig heeft. We groeien als we leren God werkelijk te dienen. Onszelf  op te offeren voor anderen zoals ook Jezus dat deed.  Ons huis te openen, ons geld te geven, vrijwilligerswerk te doen of er opuit gaan in onze vrije tijd om mensen aan te spreken over God. (kijk ook eens deze clip van compassion.)

Dan zullen we proeven , ervaren hoe goed God is . we zullen niet altijd krijgen wat we verwachten en gemakkelijk zal het ook niet zijn, maar  we zullen groeien en ontvangen wat we nodig hebben . we zullen gezegend zijn.

beeld van God.

Lezen: Numeri 23:18-24

Het is niet gek als we onze ervaringen vanuit de kindertijd linken aan ons geloof in God. Veel mensen die een belangrijke rol in het leven spelen van een kind hebben enorme invloed op hoe we dingen zien en beleven in het nu.

projectie

Wanneer we als kind slachtoffer zijn geworden van machtsmisbruik in welke vorm dan ook of we zijn in de steek gelaten, of onze ouders waren op wat voor wijze dan ook incompetent om ons op te voeden, dan  projecteren we deze gevoelens terug naar God.

Eigenlijk is dat niet zo’n gekke gedachte. Namelijk mensen die op de een of andere manier tekort schoten, waren des al niet te min toch verantwoordelijk voor ons op dat moment. Ze waren machtiger en hadden gezag.

God is groter dan jij.

God is het hoogste gezag en nu we ouder zijn erkennen we andere volwassen dan ook niet meer altijd als hoger gezag, maar als we spreken over God de Almachtige, de Vader , dan hebben we het opnieuw over gezag, die groter is als wij.

Wat is het geweldig te zien en te weten dat God zichzelf klein gemaakt heeft in zijn Zoon Jezus en op nederige wijze naar de aarde kwam. Gewoon. Mens. Gelijk aan ons geworden. Natuurlijk is dat ook best gezagwekkend te noemen, maar dan  een andere kant op. Anders dan wat wij  voor ogen hebben als we spreken over gezag, macht en kracht.

onverandelijk

Wij denken dan aan groot, rijk, oorlog, ruzie, opleggen van wil, veranderlijk,  etc… Jezus is juist klein geworden, arm, vredelievend, rust, rein etc…   En …weet je? God veranderd niet. nooit!

Hij is niet als mensen. ik ben ik, maar, Hij is Hij! Hij is God! Liefdevol en machtig, maar niet machtsbelust! Wat Hij belooft zal Hij ook doen. Als Hij zegt te zegenen, zal hij dat niet nalaten ook te doen.

accepteren

Wanneer wij zeggen dat we bereid zijn om onze wil en leven over te geven aan Hem als een offer, dan zal hij dat offer accepteren en je vrij maken van datgene wat je van Hem afhoudt.

Niets en niemand is groter en sterker dan Hij. Jezus overwon de dood voor ons. Zou hij dan ook niet jouw leven op orde kunnen brengen als jij je aan Hem geeft???

 

Heer ik heb het zo nodig mijzelf aan U te geven. Ik kan het niet allemaal zelf. Niet op eigen kracht  Ik wil oprecht nadenken in de komende tijd over het nemen van deze stap. ik geloof in U, maar ben ik bereidt om alles aan u over te geven? Heer laat me in de komende dagen zien wat ik moet doen. Ik vraag om bevestiging van Uw liefde voor mij persoonlijk.  amen

sterk door kwetsbaarheid.

lezen marcus 10:13-16

 
ik vraag me af hoe de herinnering aan je kind-zijn is? dit beeld bepaalt immers voor een groot deel hoe jij in je leven staat.

kindertijd

Misschien heb je je een goede kindertijd hebt gehad,ik hoop het voor je,  maar veel mensen zijn opgegroeid in minder fijne omstandigheden.

natuurlijk  hebben de meeste ouders het wel goed bedoeld, maar misschien liep het gewoon niet zo lekker. anderen hebben geen goede ouders gehad en werden en worden misschien nog altijd, aan hun lot overgelaten, mishandeld, misbruikt of gewoonweg blootgesteld aan het slechte gedrag van de ouders.

positief gedrag

Positief gedrag van de ouders maakt dat je beter in het leven staat. door de positieve benadering krijg je een betere kijk op de wereld en andere mensen. je zult minder gauw angstig zijn of teleurgesteld, boos omdat je ouders je altijd een opvangsnet hebben aangeboden, een plek om te schuilen wanneer anderen je pijn wilden doen.

je kind-zijn is een belangrijke tijd. het is ook vaak zo dat bij het ouder worden, je juist door wat je in je kindertijd hebt meegemaakt, niet goed uit de voeten kunt met bepaalde zaken in het leven en daardoor jezelf oplegt om er nooit meer over te praten, je hebt misschien zelfs een eed gezworen hebt om het nooit meer toe te laten of je zelf  belooft het anders te gaan doen dan je ouders. anders dan anderen of misschien juist het net zo te gaan doen.

opstellen als een kind

Jezus zegt dat we zijn koninkrijk niet binnen kunnen gaan als we ons niet opstellen als een kind. als we niet kwetsbaar durven zijn. misschien moeten we de beloften, de eed, dat wat we gezworen hebben niet meer te zullen doen verbreken om toch kwetsbaar en als een kind bij hem te kunnen komen.

immers wanneer we onszelf geblokkert hebben om ook daadwerkelijk iemand toe te laten in het middelpunt van het leven, dan pas er verandering optreden. dan pas kan God je werkelijk in Zijn armen nemen. Hij zal je altijd zeggen hoeveel Hij om je geeft, maar pas wanneer we het zelf ook toestaan om het te verstaan zullen we zijn liefde ook werkelijk kunnen ervaren.  

zegen

Hij wil je zo graag zeggen hoeveel Hij om je geeft en Zijn hand op je hoofd leggen en zegenen. we hebben het nodig om kwetsbaar te kunnen zijn. ons kind-zijn te accepteren zoals het is.we hebben een ontmoeting nodig met deVader. Hij die er voor ons is en ons helpt en troost waar nodig. we hebben het nodig om geliefd te zijn. misschien goed om gewoon onderstaand simpel gebed te bidden.

Heer help me om de belofte te verbreken om kwetsbaar te zijn. Here God dank U wel dat U mijn Vader bent, dat ik bij U mag horen. dat ik Uw geliefd kind ben. Heer ik geef U mijn kwetsbaarheid, maakt U mij sterk in mijn zwakheid.

amen.