Tag: oppervlakkigheid

de kerk, ben ik.

download (8)Misschien een wat harde uitspraak, maar de kerk lijkt meer en meer  een plaats te worden waar we het allemaal gezellig met elkaar moeten hebben. waar  fun gemaakt moet kunnen worden en waar we  met  elkaar leuke dingen doen. natuurlijk allemaal in Gods naam.  Natuurlijk  onder de vlag van gemeenschap hebben met elkaar.

Met dit blog  reageer ik op het blog op gospelfellowships. Waar dit  min of meer ook gesteld wordt. ik moest gelijk denken aan de woorden van David Wilkerson hierbij. Hoe is het met ons gesteld. We  komen naar de kerk en we hebben geweldige muziek, goed opgezette preken en daarbij ook de juiste visuele materialen. Goede stoelen om in te zitten en relax te kunnen zijn. ook zijn de regels dusdanig  opgesteld dat  we zoals dat heet laagdrempelig zijn voor buitenstaanders, maar toch … hoeveel nieuwe mensen winnen we hier nu werkelijk mee? Als we al mensen winnen in de kerk, dan vraag ik me af hoeveel nieuw geboren christenen winnen we werkelijk of zijn het mensen uit andere kerken die zich elders niet meer thuis voelen?

download (9)De vraag is waarom gaan we nu werkelijk naar de kerk?  is het omdat we het gezellig hebben met elkaar? is het om de  manier waarop we de dingen georganiseerd waarbij we ons veilig en vertrouwd voelen? is het om te luisteren naar wat goede woorden en muziek?  Misschien missen we het punt dat we naar de kerk gaan om God gezamenlijk te eren. Om te leren hoe we Jezus moeten volgen. Hoe we opnieuw vervuld worden met kracht van de Heilige Geest voor de weke die op de zondag volgt.

Wanneer ik in de kerk ben hoor ik soms uitspraken, en doe daar eerlijk gezegd soms aan mee, over de lengte van de preek. Over hoe goed iemand kan preken. Over de muziek en de leuke liederen , maar ik hoor weinig mensen iets zeggen over de inhoud.  Ik vraag me soms af wat het inhoudelijk met hen doet. ook wat het met me zelf doet.

Ik geloof dat we iets machtigs hebben uitgeschakeld  in de kerk. we spreken in de kerk over God en over Jezus christus, over de heilige Geest en wat het woord ons allemaal zo te brengen heeft, maar in hoeverre is ze werkelijk levend aanwezig? In hoeverre staan we open voor wat God ons te zeggen heeft? Luisteren niet veelal naar preken die leuk gebracht worden om de geintjes in plaats van om de inhoud.  Zijn we niet geneigd de spreker leuk en aardig te vinden die ons iets leuks download (10)voorschotelt dan een lezer die ons de les leest?  Ik wil daarmee niet zeggen dat het allemaal fout gaat in de kerk en dat we de les gelezen zouden moeten worden, maar ik  vraag me af  wie er nog werkelijk geraakt worden in de kerk? hoe vaak word je nog werkelijk geraakt door Gods woord? hoe vaak word je diep van binnen geraakt om dingen te gaan veranderen in je eigen leven . besef je dat dat soms helemaal niet zo leuk is , maar pijn  doet van binnen?

Ik schets hier een wat negatief beeld van de kerk. ik ben een stuk milder in de praktijk hoor, maar wil even op deze kant zitten om ons bewust te maken van hoe we naar de kerk kunnen gaan en niet bewust zijn  van de gevaren van een oppervlakkig geloof.  Ik geloof dat oppervlakkigheid en een passieve houding  iets is wat satan ons graag wil geven. oppervlakkige preken en veel muziek om ons te onthouden wat werkelijk belangrijk voor ons is.

Laten we God zoeken en elkaar bemoedigen  om te komen en er voor elkaar te zijn om Christus  te verkondigen en zijn verlossingswerk voor jou en mij. laten we met blijdschap en betrokkenheid  op staan en Hem de eer geven die Hij verdient. Ik bedoel dan niet alleen op zondag, maar in ons hele leven. ik vraag me af hoeveel mensen door jou God hebben leren kennen. Laten  we opgaan  en met enthousiasme voor God ons opnieuw laten aanraken door Hem die alles voor ons heeft volbracht.  Laten we  vertellen over het koninkrijk van God , hier en nu. Laten we bewust worden dat we kinderen van Zijn koninkrijk zijn en als kinderen van Gods koninkrijk  gaan leven. laten we vertellen dat  God herstel wil geven aan een ieder. we geloven toch dat God herstel wil geven aan gebroken harten? of geloven we dat niet werkelijk meer.

images (40) Laten we met Kracht in de wereld staan. Kracht die we onder andere gezamenlijk halen uit de diensten op zondag in de kerk. de kerk de gemeenschap van gelovigen. Waar we samen een vuist kunnen maken om de vijand te verslaan.laten we de slapheid van de kerk overwinnen door op te staan en doen waarvoor we geroepen zijn. laten we keuzes maken, stappen zetten om Hem werkelijk te dienen. geloof  niet dat wekelijks naar de kerk gaan om geamuseerd t e worden dat dat ook werkelijk dienen is van God.

velen van ons  zullen moeten opstaan en achterlaten wat ons bind aan wat de wereld van ons verwacht. laten we onze tijd die we te veel achter de pc en tv zitten  besteden aan dat wat God  van ons verlangt. hoe dan ook zullen we veranderen. wanneer we ons op Hem richten zullen we veranderen en meer op Hem gaan lijken, maar wanneer we ons niet werkelijk laten raken zullen we veranderen. ons hart zal leeg raken en vervuld worden met datgene waar we ons mee vullen.  de vraag is  echter  in hoeverre dat ook werkelijk onze  interesse heeft.

17618_10151251872852681_178669265_nlaten we uit de kast komen en het lef laten zien dat we christenen zijn, werkelijke volgelingen van Jezus Christus. laten we doen wat Jezus deed. laten we God liefhebben boven alles en de naaste als onszelf. laten we ons hart  richten op de waarheid  en leven met een houding van waarachtigheid. laten we het werk doen waartoe God ons roept en ons niet laten weerhouden door angst. kortom wij zijn de kerk en de kerk kan krachtig zijn maar alten we onze kracht niet halen uit een methodiek  maniertjes, maar  laten we  werkelijk God zoeken. immers de kerk zijn wij, ben ik.

 

De spiegel

 

 

 

Toen ik in de spiegel keek,

Schrok ik me werk’lijk rot

Want ik zag toen…..

Och, mijn lieve God.

Oppervlakkigheid van deze wereld

In alles, ook in mij.

Wat doe ik nu?

Here, wat wilt Gij

Verander toch mijn ogen,

Mijn mond en ook mijn hand’.

Ja Heer, maar vooral mijn binnenkant.

Vernieuw me,

Help me Heer

Dat is wat ik nu oprecht begeer

Te worden als U

Here, help mij nu!!!!

 

 

liefhebben tot het werkelijk pijn doet.

welke prijs wil jij betalen? lijden? 

Afgelopen zondag werd er in de kerk gesproken over de lijdende kerk of zoals Open Doors het noemt de vervolgde kerk, waarmee zowel de vervolgden als de vervolgers aandacht krijgen.

Mede door het volgende  bericht wat ik op Facebook las bij Wilkin van der Kamp:

Als je voor het volgen van Jezus geen prijs wilt betalen, moet je je serieus afvragen of je wel met Hem gestorven bent.

Lekker gemakkelijk

Terwijl ik over de dienst dan wel over het berichtje zat te denken werd ik me bewust dat geloven in Nederland vaak wel erg gemakkelijk is. 

Ik wil niet zeggen dat we er niets aan doen, maar tegelijk lijkt veel van wat we doen zo enorm op onszelf gericht te zijn.  we zitten in de kerk, zingen onze mooie liederen, maar zijn ons nagenoeg niet werkelijk bewust van wat lijden om Christus wil nu werkelijk inhoudt.

oppervlakkigheid

Misschien vergis ik me er in, maar veel van wat in Nederland gebeurt lijkt dusdanig oppervlakkig dat er slechts weinigen zijn die ook maar iets voelt om zich aan te sluiten bij de gemeente van Jezus Christus.

Natuurlijk zijn er mensen die zich aansluiten omdat ze vrienden hebben of omdat ze op zoek zijn naar  inhoudt voor/in dit leven, maar tegelijk  rijst bij mij de vraag hoeveel mensen er nu daadwerkelijk God ontmoeten omdat ze iemand hebben gezien die werkelijk alles opgaf om God zichtbaar te maken op deze wereld.  

Ver van ons bed

Is het niet vaak zo dat wanneer we spreken over de lijdende kerk we denken aan landen in het midden oosten, aan China en het Oostblok?  Is het niet gewoon veelal te ver van ons bed, te ver van ons leven, van ons gevoel en te ver van ons hart?

Wat zou er gebeuren wanneer we werkelijk op zouden staan en werkelijk zeggen waar het opstaat. In de kerk, maar ook (misschien moet ik zeggen vooral) daarbuiten. Ik besef me dat we mensen voor de kop zouden stoten, maar ook dat dingen vaak veelal een stuk helderder zouden worden. in ieder geval voor mensen die God nog niet kennen.  wat zijn we in deze maatschappij wereldgelijkvormig geworden.

Liefhebben tot het pijn doet

Zijn we niet vooral bezig met het instant houden van wat we hebben? onze kerk, onze gemeenschap, onze regels, ik denk, ik vindt, ik wil, mijn of onze visie is…!!!!! nagenoeg niemand hier in Nederland word om zijn geloof mishandeld of gedood. Gelukkig niet, maar of het ook zo’n goed teken is ???

Ik vraag me  af wat er zou gebeuren als we werkelijk  lief zouden hebben zoals Christus ons heeft liefgehad. Lief hebben  tot het werkelijk pijn doet. Liefhebben tot de dood er op volgt misschien? 

Een beetje realistisch zijn Erik!

Natuurlijk willen we niet zo ver gaan. natuurlijk moeten we nadenken bij wat we doen. natuurlijk moeten we realistisch zijn, maar  zijn we niet een beetje te realistisch als ons hart en leven als christen is afgestompt en wel heel erg lijkt op die van onze buurman die God niet kent? Is het niet zo dat anderen nagenoeg geen verschil meer zien?

Wat zou er gebeuren als we werklelijk onze mond open zouden doen? als we werkelijk  zouden spreken over het vermoorden van kinderen al voor ze ooit zijn geboren. Als we zouden speken over onze eigen fouten in de kerk, als we zouden spreken over wat de waarde van relaties nog werkelijk waard is in deze huidige maatschappij.

Geheimhoudingsplicht opheffen

Ons werk als christenen is soms zo enorm geheim dat we zelf niet meer weten wat we nu aan doen zijn. we denken dat we Christus volgen, maar veelal zijn we  slechts bezig onze eigen heilige huisjes in stand te houden. 

Bidden voor de lijdende kerk is geweldig, maar laten we niet vergeten om  voor onszelf te bidden. Dat we opnieuw  open mogen staan voor de diepten van Gods woord in ons leven en dat van anderen.

 

 

’t is mijn manier van kijken.

De ontmoeting , gewoon zoals je bent.

Waarom juist zo’n titel voor een site als deze.  als we kijken naar het woord ontmoeten is het mar net vanuit welk perspectief we het bekijken.  Ontmoeten kan betekenen dat we mensen willen ontmoeten. relationeel gezien, maar  het kan ook betekenen dat we niets  moeten maar juist dingen mogen of niet willen.  dat we de keus hebben . de keus om dingen te doen die we willen, maar ook om te ontmoeten, relaties aan te gaan. 

Waarom kies ik nu juist voor deze constructie, behalve dan dat ik het gewoon een hele leuke woordspeling vind is het ook enorm op mijn leven van toepassing. Op wie ik ben.  ik hou er van om mensen te ontmoeten. niet zomaar oppervlakkig iemand kennen, maar  dieper kijken naar wat mensen beweegt.  Een diepere laag van mensen  te zien.  Ontmoeten is verder gaan dan slechts  een groet of weten wie iemand is. ontmoeten is voor mij  het begin van een relatie.

Veel mensen zeggen dat ze iemand  hebben ontmoet. Ik geloof dat we pas iemand werkelijk ontmoet hebben als we een stukje van iemands hart gezien hebben.   Ik hou van mensen die zich durven blootgeven, maar weet ook dat de meeste mensen dit best erg moeilijk vinden.  Ik zelf  vind dit ook niet gemakkelijk.  Toch houdt ik absoluut niet van oppervlakkigheid. 

Dit klinkt waarschijnlijk een beetje zwaar , maar tegelijk gaat het er niet om dat we slechts allerlei moeilijkheden bespreken , maar ook in vreugde kun je de ander ontmoeten. het heeft te maken met hartsgesteldheid en is niet zozeer een moment van klagen ten opzichte van de ander. 

Ontmoeten  is echter ook vrijheid . vrijheid om te doen wat je wil. Leven vanuit  je verlangens. veel gelovigen hebben moeite met  deze zin en zeggen dat christenen toch ook wel van alles moeten. God liefhebben bijvoorbeeld en de naaste liefhebben is ook zo’n voorbeeld, maar toch zijn we daar ook vrij in om het al dan niet te doen.   de vraag is e echter of we wanneer we christus kennen  we  vanuit zijn liefde niet ook de ander werkelijk lief willen hebben en God bovenal.  Het kan volgens mij niet zo zijn dat we  Jezus Christus aan nemen als onze verlosser en Heer en dan niet doen wat Hij ons zegt te doen.

Wanneer we niet doen wat hij zegt uit vrije wil en de overtuiging dat wat Hij ons zegt goed voor ons  is, wat is dan de inhoudt van ons geloof. De vraag is dan of we Christus wel werkelijk ontmoet hebben. of we het hart van Christus wel aanvaard hebben en of Christus ons hart ook heeft mogen  veranderen.  dat is namelijk wat er gebeurt als we ons openstellen voor  een ontmoeting met Hem.   wanneer we ons voor Hem  openstellen zal dat iets teweeg brengen wat zijn weerga niet kent, een wonder en dat  tegelijk eigenlijk zo normaal is dat we het  niet altijd direct als dusdanig herkennen. maar er zal ruimte komen we gaan groeien in wie we zijn, maar ook in kennis van wie Hij werkelijk is.

God wil ons ontmoeten. ons veranderen en ons leren dat we vrij mogen zijn. dat we bijzonder zijn. dat Hij van ons houdt en  ons in de kern van het leven wil veranderen. niet zozeer lichamelijk, al kan dat het gevolg zijn, maar vooral een geestelijke verandering.  Dat is wat ik geloof dat ontmoeting inhoudt.