Tag: openstaan

God gebruikt mij, ongelovige thomas die ik ben!

Hier op dit weblog  schrijf ik over ontmoeting.  Ontmoeting in  de meest brede vorm.  ik probeer duidelijk te maken wat deze vorm voor mij inhoudt en ik wil daarmee in contact komen met andere mensen die ook graag willen ontmoeten. ik vindt het fijn als er iets van ontmoeting plaats vind.  Tevens wil ik hier duidelijk maken dat je van mij niets hoeft.  Wederom ontmoeten dus.

Ik stel dat hier nog maar eens een keer om voor mijzelf  duidelijk te houden waar  het om gaat op deze weblog en voor mij zelf is dat zelfs nog breder. Ik  geloof dat Jezus Christus met ons in contact wilde komen. natuurlijk was hij een bijzonder mens, maar meer dan dat was hij ook God.  dit is onvoorstelbaar. God die mij wil ontmoeten? wow!

Ik geloof dat Jezus kwam en ons opzocht in onze omstandigheden. We lezen dat keer op keer terug in de bijbel. We zien het  als hij op pad gaat en zijn discipelen troept. Gewone mensen die aan het werk waren. we zien het als hij  naar een bruiloft gaat. We zien als hij een vrouw ontmoet bij de bron. Allemaal gewone mensen. mensen met een  verleden. Mensen die  open stonden  voor relatie. Mensen die vaak  door anderen werden minacht vanwege hun omstandigheden.

Jezus  doet tegenwoordig nog altijd het zelfde. Hij komt in onze omstandigheden en spreekt ons aan. Hij zegt gewoon waar het op staat.  Hij draait niet om de brei heen, maar  laat de ander ook toe in zijn eigen leven.  dat is  namelijk waar ontmoeting om gaat.  De ander  ook toe te laten in jou persoonlijk leven.

Veel mensen  willen wel  de ander ontmoeten, maar durven zelf de ander niet werkelijk toe te laten. Dan is er in wezen geen echte ontmoeting.  Natuurlijk  is het fijn als mensen hun hart voor je openstellen, maar als  jouw hart niet geopend is voor die ander… wat heb je dan in wezen van die ander ontvangen?

Terwijl ik hier over nadenk, zie ik mijzelf  een flink aantal jaren geleden  ahw lopen. Gelovig, getrouwd, maar nog altijd op zoek naar wie God nu werkelijk is.  hoe is dat mogelijk vraag jij je misschien af. Anderen herkennen het misschien wel.  Ze zijn net als ik  groot geworden in een christelijk gezin of ze zijn al een hele tijd christen, ze geloven ook dat God bestaat en kennen voor zichzelf de verhalen en de antwoorden  op de geschreven en de ongeschreven regels. Ze weten hoe te handelen binnen de gemeente. Ze durven zelfs hardop te bidden in de kerk en staan met handen in de lucht.  Zo was het  voor mij althans.

Echter ik  miste iets in mijn leven.  Ik zag  gelovigen  worstelen met zichzelf en worstelde ook zelf.  Ik snapte niet hoe  het geloof  relevant kon worden.  ik bedoel dat  geloof was leuk en goed voor de  relaties. Je hoorde er helemaal bij. Je zou je maar vervelen als je  niet bij een kerk  hoorde en God bestond toch ook?

Wat een vragen allemaal. Veel zaken die  ik n iet kon verklaren en mensen die anders waren dan ik, … ik kon veel dingen niet begrijpen. Wie was God n u werkelijk. Ik kende  de ontmoeting niet.  Ik moest van alles maar mijn relatie was van een afstand. Ik kende Jezus van wat ik had gezien in anderen , door anderen. ik was nooit werkelijk dichtbij geweest. En waar ik dat wel was, werd ik bang voor Hij of  mensen in mij zouden kunnen herkennen.

Ik was immers aan de buitenkant wel  goed op weg, maar er  zat nog behoorlijk wat scheef.  Ik moest nog dit  en dat. moeten , moeten , moeten.  te veel moeten  maar geen relatie. God was een bekende, Jezus iemand die ik ooit eens had ontmoet.  Hij had me wel aangesproken en ik had ook wel geluisterd, maar kon er niet echt mee uit de voeten. Ik durfde niet. wat nu als Hij me vroeg  anderen te vertellen wat er in mijn leven   niet goed zat?

Gelukkig waren er mensen in mijn leven die me  op weg genomen  hebben om dichter bij Jezus te komen.  Ik geloof dat God zelf  ze op mijn pad hebben gestuurd. Gods mannen  die met hun eigen fouten en gebreken kwamen en ze gewoon aan mij beleden.  Ze openden zich voor me en ik  luisterde. Ik wilde wel ontmoeten maar durfde niet. nog niet op dat moment.  maar het waren wel die moment die mij op het spoor hebben gezet. Zij waren open en ik stond open voor hen . ik leerde mensen en God op een andere manier kennen.

Jezus was anders dan ik had verwacht.  Hij was een stuk mooier, een stuk liever ook. niet gemakkelijker hoor. Hij vroeg nog al wat van me, maar hij zei ook dat Hij me zelf zou helpen als ik de stap zou zetten.  Ik bad met een vriend om vervulling van de heilige Geest.  Hij kwam bij me. Heel gewoon. Ik voelde niks bijzonders. Een gewoon gebed. ik  ging naar huis en  ik had een andere keus gemaakt. ik wilde  anders leven. open zijn , transparant. Ik kreeg een ander perspectief.

Geen gevoel , geen wonderen, zelfs weken nadien  begreep ik nog steeds niet  wat eer  veranderd was, maar nu zie ik hoe  dingen zijn gelopen en ik geloof dat Gods plan  niet veranderd is. ik weet Zijn plannen  niet exact, maar ik weet dat ik op hem kan vertrouwen.   We ontmoeten elkaar dagelijks.  Ik zoek Hem op. ik doe dat op mijn manier en als ik het vergeet herinnert Hij mij er wel aan.  dat is ontmoeten.  Hij verteld me dat ik niets moet. dat is oud gedrag.  Dat is de wet.

Jezus leert me dat de wet zo ingewikkeld niet is. ben ik nu perfect? Nee zeker niet.  verval ik nog in oud gedrag?  Ja zeker, maar hij heeft er al mee afgerekend.  Dus rekent hij het mij niet meer aan. Ik ben vrij.  Vrij  door ontmoeting. Vrij om te ontmoeten.

God heeft me laten zien dat ik er mag zijn. ik  ben het waard om door anderen gekend te worden. anderen hebben het nodig om ook gekend te worden. zoals ik door  anderen Jezus werkelijk heb ontmoet, zo mogen anderen door  een ontmoeting met mij ook Jezus ontmoeten.  gelukkig hoor ik dat dat ook gebeurt.  Ik hoor van mensen dat ze  zich veilig voelen bij me. Ik kan het me  soms gewoon niet voorstellen. Ik hoor dat mensen  hun ei kwijt kunnen en  iets bijzonders ervaren als ik met hen spreek over  echte zaken. ik ervaar  dat Gods geest me dingen laat zien die ik  nooit eerder zo heb ervaren en waardoor de ontmoetingen  nog intenser zijn.

God is een God van werkelijke diepe ontmoetingen. Door anderen in mij .  Ik bedoel daarmee dat ik meer van God ontdek in anderen wanneer ik mij  zelf laat kennen door de ander.  waardoor zowel ik blijvend verander en de ander iets van God ontdekt.   ik kan het soms bijna niet geloven. ongelovige Thomas die ik ben. Vreemd maar waar.  God gebruikt mensen als mij.  Ik dank God voor Zijn genade.

Een betere wereld begint bij… relatie!

Hoe gaan we om met de wereld , met onszelf. met de wereld bedoel ik ook daadwerkelijk de wereld . de mens en de natuur op deze planeet. Het laat zien hoe we in het leven staan als mens.  Hoe gaan we om met  ons lichaam bijvoorbeeld.  We hebben het hier in Nederland  aardig goed.  of laat ik  zeggen:  ik heb het  aardig goed voor elkaar.  ik heb een huis, een auto, werk, een prachtige vrouw en mooie kinderen. Rijk gezegend dus.  Anderen zijn misschien minder rijk gezegend als ik.

We zien om ons heen hoe de maatschappij  steeds harder wordt en relaties niet meer de relaties zijn zoals ze vroeger gezien werden. Trouwen deed je voor  je leven en je familie was heilig.  Tegenwoordig zien we dat allemaal niet meer zo.  Mensen scheiden sneller. Sterker nog   relaties zijn tegenwoordig eerder  tijdelijk van aard.  Ik geloof dat  dat is wat er veelal misgaat in de maatschappij van vandaag.  Dat wat we  op het ene vlak laten zitten komt op het andere vlak ook weer terug naar ons.  Ik geloof dat dat het effect van zonde is.

Wanneer wij  slecht om gaan met de wereld  waarin we leven dan zie je dat het effect is dat  de wereld  ons dat terug gaat geven.  wanneer wij te veel tijd besteden aan zaken die  onbelangrijk zijn of zelfs slecht voor ons zijn geven we  onvoldoende tijd aan zaken die werkelijk van belang zijn. wanneer we  ons leven inrichten rondom televisie en pc , dan zal het effect zijn dat we  onze relaties te kort doen. wanneer we al onze tijd besteden aan ons werk, onze carrières, dan is de kans groot dat onze kinderen sleutelkinderen worden waarvan wij niet meer weten wat hen nu werkelijk bezighoudt.

Ik sprak met een vriend die ik in tijden niet gesproken had over relaties. Relaties die ergens een beetje de mist in zijn gegaan. Waardoor? Misschien door het feit dat we enerzijds naïef genoeg waren om te geloven dat relaties voor altijd horen te zijn  en aan de andere kant  soms gewoon niet even eerlijk waren in dezelfde relaties over onszelf.  bang  misschien voor wat we zelf  aan gevoelens hadden, ik in ieder geval, maar tegelijk vooral ook ban g om  door de ander gekend te worden.   het gekend zijn op zich  viel misschien nog mee, maar  vooral het laten zien van ons persoonlijk falen in  de dingen van het leven die zo enorm belangrijk waren.  althans dat gevoel en die gedachten  heb ik er nu bij nu ik dit aan het overdenken ben.

Hoe kunnen we nu  toch weer ontmoeten? werkelijk met elkaar in contact treden?  Allereerst is het de vraag of we dat ook werkelijk willen. maar wanneer we dat echt willen  dan is eerlijkheid , oprechtheid, waarachtigheid een goede manier om het hart  vrij te maken.  open staan voor elkaar. werkelijke  verandering komt vanuit het hart.  Wanneer wij ons hart openstellen is dat de manier om te herstellen en genezing te vinden. Verbinding te maken, relaties aan te gaan, een verandering te zijn in je omgeving. De wereld verbeteren.

Ik ben een tijdlang mijn hart kwijtgeraakt , ik was van de kaart, maar heb het gelukkig weer terug  gevonden.   Ik heb moeten inzien dat de wereld niet maakbaar was door een sterk karakter .  ik heb moeten  leren loslaten aan oude gewoonten, manieren  en regels die ik mijzelf als waarheid had opgelegd.  Onflexibel, zwart-wit in mijn denken.  In ieder geval zo kwam ik naar buiten  toe.  ik wist precies wat anderen nodig hadden. hoe ze met zaken moesten regelen. Ik had de controle tot ik ze verloor.

Met het loslaten van vaste manieren en zaken  waarin ik geloofde kwamen er enorme golven van emoties op mijn pad die me overspoelden. Die me van mijn stuk brachten.  Het verstoppen van wie ik in wezen was , was een manier  om me te beschermen, met het opgeven van die  maniertjes  werd ik  ook wel erg kwetsbaar.  Niets meer om me achter te verstoppen.  Geen plek meer om  zaken achter weg te duwen.  Een moeilijke periode die me leerde om vrijer te zijn, mijzelf te ontdekken , persoonlijke nieuwe keuzes te maken die me niet waren opgedrongen door opvoeding, religie, of wat anderen er van vonden. Ik heb geleerd om mijn emoties te gaan ontdekken , te voelen, ze te ervaren, maar  niet zonder moeite. Niet zonder pijn.

Ik heb gemerkt , hoewel ik soms schreeuwde dat ik God niet meer in mijn leven wilde, dat Hij er altijd was. ik kon niet om Hem heen. Ik heb geprobeerd hem uit mijn leven te weren, maar Hij bleef al die tijd. op een afstand omdat ik hem niet toeliet, maar ik wist dat hij ergens was.  pas toen ik  opnieuw op zoek ging naar wat geloven voor mij nu werkelijk betekende. Wie Jezus christus  was door mijn nieuwe bril. Door mijn  eigen bril ontdekt e ik dat ik  veranderde. Ik heb gezien hoe  het leven er anders uit gaat zien als Hij met me  meegaat.  Niet gemakkelijk. Verschrikkelijk moeilijk in sommige tijden.  maar steeds meer leer ik Hem te vertrouwen, op hem te bouwen.

Ik ben opnieuw met hem verbonden. Hij had me niet losgelaten. Ik was vertrokken , maar Hij ging desondanks op een afstandje met me mee.  Ik heb ontdekt dat  wanneer ik  verlang naar verbinding met mijn eigen hart ik me vooral ook open moet stellen voor de verbinding met Hem en de ander.  hartsverbinding, of zoals Jan pool dat noemt hartsynchronisatie .

De wereld veranderen, begint niet zoals we veel zeggen bij onszelf.  de wereld veranderen begint bij (opnieuw) het zoeken naar God in je leven. verbinding met hem is mogelijk . Hij wil je ontmoeten. zijn hart staat open. Wanneer wij ons hart openstellen om te ontmoeten zullen we  Hem vinden en zijn we  weer werkelijk in staat  tot relatie.

Soms zijn bepaalde relaties gebroken, onherstelbaar beschadigd.  Toch geloof ik dat God ook deze zaken doet medewerken te goede en ze desondanks toch hersteld.  Soms moeten we pijnlijk erkennen dat we hebben gefaald en dat we  in ons eigen wereldje  leefden met onze eigen bekommernissen, die we niet durfden delen, die we niet wilden erkennen uit angst dat het realiteit zou worden waar we zo bang voor waren.

 laten we  onszelf opnieuw openen voor  de realiteit van relatie. Ik geloof dat dat is wat God in ons heeft gelegd , dat dat is waarin we wezenlijk verschillen van  andere levende wezens.   wanneer we relaties , die met God , de ander en onszelf,   weer prioriteiten geven zullen we zien dat het koninkrijk van God dichterbij is dan we hadden gedacht of verwacht . Het is niet strak, maar hier en nu. Het is  daar waar wij ons  in Jezus naam bevinden.

Een oud wijf boter aan de kont smeren ???

Ain old wief botter aan de kont smeern en zulf dreuge stoette eetn, dat is zunde!

Een oud wijf boter aan de kont smeren en zelf droog brood eten, dat is zonde!

 

Hierboven een  veelal grappig bedoelde  Gronings gezegde  die je vaak hoort  als het gaat om zonde.  Inderdaad mist de boter zijn doel op het moment dat het ergens gesmeerd wordt  waar het  niet hoort. Boter is er om geconsumeerd te worden, maar of dit  gezegde ook werkelijk iets laat zien  aangaande zonde  laat ik hierbij even in het midden. Wel is het zo dat  het doel missen van ons leven werkelijk zonde is.

je doel missen

Wat is zonde nu werkelijk. Het doel missen is een van de  dingen die ik reeds genoemd heb, in dat opzichte is het gezegde dus waar. Toch geloof ik dat wanneer we spreken over zonder er essentie is  is die nog veel dieper ligt dan het missen van je doel.  Namelijk  het onafhankelijk  willen zijn.  wanneer we onafhankelijk willen zijn van God missen we ons doel automatisch.  Toch is  in deze tijd onafhankelijkheid een groot goed geworden.  we willen  alles zelf in handen houden . we willen zelf beslissingen nemen, zelf keuzes maken.

Op zich is er niet  zoveel mis met  keuzes maken, maar de mens is geneigd om voortdurend  de grens te verleggen. God bied ons de ruimte om zelf keuzes te maken, maar de mens  is geneigd om  de grens van hun verantwoordelijkheid  over te steken en daarmee de plank mis te slaan van wat goed is  voor  zichzelf en de ander.

geestelijke maatjes

God schiep de mens en God en de mens waren  als het ware op geestelijk niveau maatjes. Ze spraken met elkaar, wandelden door de tuin en genoten van elkaars aanwezigheid en de dingen die  God gemaakt had. God schiep ook de vrouw en er ontstond een extra element in de relatie. God had iets geweldigs gecreëerd.  

Eva deed echter iets  waarvan  God gezegd had  dat het niet  mocht. Jammer! Zonde? Natuurlijk, maar  toch wil ik juist  hier nog wat verder over schrijven.  waarom was dit  zonde. Is de zonde nu dus  door de vrouw de wereld in geholpen zoals zo vlen  dat ook durven beweren.  En waarom moesten wij mannen dan ook mede  de gevolgen van haar fout dan ondergaan?

jammer hoor!

Ik geloof  dat het  erg jammer is dat Eva  van de vrucht heeft genomen, maar  de werkelijke zonde ligt  meer in de onderlaag i dan in het nemen van de vrucht.  De mens was  in de daad niet gericht op elkaars welzijn of op God gericht, maar slechts op zichzelf. Ik geloof dat dat de wortel van de zonde is. Eva deed  fout toen ze van de vrucht nam omdat ze er beter van wilde worden. beter dan God. ze wilde net of zelfs groter dan Hem zijn.

Adam deed in wezen niets anders. Toen bleek  dat het allemaal fout leek te lopen nadat ze hadden gegeten schoof hij alle verantwoordelijkheid  van zich af naar Eva.  In wezen  na het eten weer zo’n egoïstische actie.  De mens was op zichzelf gericht geworden.  de men koos er voor om niet in de eerste plaats voor God te gaan, maar in eerste plaats voor zichzelf te kiezen.  Het eten van de vrucht was de daad waarmee het in wezen allemaal mee begon, maar de bevruchting vond al plaats toen de mens  zich inliet met de slang en geneigd was naar hem te luisteren in plaats van naar God  te luisteren.  

beschadigde relaties

De gevolgen was dat  relaties beschadigd raakten.  De  mens was niet langer gericht op  relatie en het er voor elkaar zijn zoals dat  was bedoeld de mens koos  voor zichzelf.   Met de keuze voor zichzelf  verwijderde  de relatie met God en met zijn vrouw.  God  verlangde nog steeds naar relatie en de mens zelf in wezen ook, maar  toch koos de mens in  de  relaties die hij had  voor zichzelf. God bleef  trouw. Hij bleef contact zoeken, maar de mens zocht excuses en verstopte zich voor God.

Alle dingen waarvan de mens eerst enorm had genoten kwam in een ander licht te staan.  In plaats van  een diepe intieme relatie waarin warmte , geborgenheid, openheid en transparantie  was ontstond er  angst, scheiding eenzaamheid. De mens was bang . Ik gericht geworden.

een gat in het leven

Ook nu is er nog altijd dat verlangen naar  intimiteit, naar relatie en geborgenheid. Natuurlijk had de mens zijn vrouw nodig en  bovenal had de mens God nodig, maar er ontstond  een muur, een barrière ,een kloof die niet meer te overbruggen  was.  De mens leefde niet meer in staat van vervulling.  Er was een gat in het leven van de mens geslagen .  hij was geestelijk dood.  Lichamelijk leefde hij nog wel, maar geestelijk was er een leegte die hij zelf niet meer kon vullen.   Het was onmogelijk geworden om op lichamelijk niveau met God in contact te treden. De mens was gemaakt naar Gods beeld, maar God is geestelijk en de mens  was niet meer in staat om geestelijk met God in contact te staan door  zijn eigen gerichtheid. 

De mens kon God niet langer in de ogen kijken. Hij durfde  niet meer en kon het ook niet meer . om nu in relatie met God te kunnen leven is  het nodig dat de mens geestelijk gaat leven.  dat betekent dat de mens  zijn   Ik- gericht leven zoals hij dat gewend was te leven vaarwel moet zeggen en  zou moeten opstaan in een nieuw  geestelijk leven met God.   de mens echter had door de zonde de dood verdient.  Wanneer wij dus zouden sterven en  zouden we de dood  ook in zijn gegaan, ware het niet dat God een prachtig plan bedacht heeft. Een plan  om ons  bij hem terug te brengen.

het codewoord! LEVEN

Het code woord is vergeving.  Vergeving is nodig om  opnieuw te kunnen leven. vergeven van God voor ons, maar ook vergeven naar anderen toe die ons iets hebben aangedaan. Het ontvangen van vergbeving  is  belangrijk , maar ook het  vergeven van de ander.  vergeving is tweesnijdend.  We kunnen  geloven  dat God ons  onze zonde vergeeft in Christus , maar  we zullen ook onszelf en anderen  die vergeving moeten schenken om opnieuw  recht in de relatie te kunnen staan.   Wanneer wij  immers wel Gods vergeving ontvangen, maar niet anderen vergeven of onszelf zal er een blokkade blijven in onze menselijke relaties en zullen we blijven vastlopen in ons leven op relationeel gebied.

Wanneer we ons in ons leven blijven afsluiten  voor Gods vergevende genade, maar ook dat van de mensen om ons heen of we vergeven onszelf niet  blijven we ons  verstoppen en zal het de relatie blijven schaden.  We weigeren dan  ahw om in elkaars  behoeften te voorzien. We  zijn niet  open voor God en de ander en derhalve  zijn we  niet in staat  tot werkelijke ontmoeting.  Dat is pas werkelijk zonde nietwaar?

Dabar! woord en daad

We zijn geschapen om te leven in afhankelijkheid van God en mensen om ons heen. Om van hart tot hart met elkaar  te communiceren. Elkaar te ontmoeten van hart tot hart.  Open  naar en voor elkaar.  dat is geestelijk leven met God.  het is pas mogelijk wanneer we onszelf  zijn en Gods vergeving  accepteren in en voor ons leven. niet slechts geloven dat er vergeving  heeft plaatsgevonden  door Het lijden en sterven van Christus, maar  het ook te implementeren in ons leven en het door te geven aan anderen.

 God zelf is in ons  door zijn Geest.  Door het werk van Christus is de Heilige Geest gekomen. Leef jij je leven  zoals jij dat wil?  Ik- gericht? Of  laat jij je leven leiden door de Geest van God.  ben jij levend geworden om God te dienen en met Hem te wandelen en te genieten van wat Hij je geeft of  wordt jouw leven bepaald door de liefde die God in je heeft gelegd?

Alles heeft te maken met keuzes.  We kunnen luisteren naar het Woord, maar zonder de daad  zeggen we eigenlijk dat we zelf wel bepalen wat we doen.  verstoppen we ons opnieuw wanneer god ons roept of gaan we aan de slag als geestelijke wezens.  DABAR!

 

 

 

 

maximaal leven

God zij dank!

Ben op dit moment even aan het mijmeren over wat er allemaal in hoog tempo in een mensen leven allemaal voorbij raast. Allerlei zaken die prachtig zijn, maar ook die werkelijk niet leuk zijn.

Als ik zo mijn gedachten de vrije loop laat denk ik aan hoe ik  mijn vrouw ontmoette, mijn kinderen kreeg, aan mensen die overleden zijn en waarvan ik weet dat sommige bij God zullen zijn, maar ook van sommige waarvan ik het werkelijk niet weet.  Dat ik mijn kinderen groot zie worden, verkering zie krijgen en  afstuderen. Ik ben werkelijk trots op mijn kinderen. Hoe veel verschillende banen ik heb gehad en hoe gekomen ben waar ik nu ben.

de verwachting voorbij

Dit is natuurlijk nog maar een paar regels van een leven die zoveel meer omvat dan dat. Wat kan het leven anders lopen dan je had gedacht. Mijn  leven is heel anders gelopen dan ik had gedacht en ik geloof dat alles waarschijnlijk ook anders zal blijven lopen dan ik nu in mijn gedachten heb. 

Er waren hoogtij dagen. Dagen waarin ik God bejubeld heb over wat Hij mij gegeven heb, maar ook dagen dat ik God haast vervloekte om wat mij overkomen is.  harde woorden wellicht, maar in mijn geval is het werkelijk waar.

de zelfde nu en voor altijd

Toch is God altijd dezelfde gebleven. Hij was onveranderlijk en zijn trouw is niet  te omschrijven. Altijd was Hij daar weer als ik Hem nodig had. wanneer het werkelijk donker was en ik het echt niet meer zag zitten was hij er. Was er altijd weer dat lichtpuntje in de verte, hoop. Was er altijd weer een mogelijkheid om toch weer een stap te kunnen zetten. Een licht op mijn pad was er altijd iemand om mee te praten zelfs als vrienden mij in de steek lieten. Hij was er altijd.

Ik kan je niet vertellen , maar probeer het toch, hoeveel ik van God houdt. Ik kan je niet vertellen hoeveel hij van jou houdt. Als God in staat is om van mij te houden met al mijn fouten en gebreken, met  mijn opstandig gedrag, met mijn verslavingen, mijn afhankelijkheid van anderen, mijn vluchtgedrag, mijn ….. dan kan het niet anders dan dat Hij ook van jou houdt.

de ontmoeting

Ik geloof in ontmoetingen. Niet voor niets schrijf ik er regelmatig over.  Ik geloof dat God ons wil ontmoeten. dat God ons wil raken, omarmen, je kussen zelfs, een klop op je schouder wil geven en tegen je zegt hoeveel Hij van je houdt.  Daar hoef je niets voor te doen dan je zelf openstellen . dat is namelijk waar het in ontmoetingen om gaat. Werkelijk openstaan voor God, voor de ander en voor jezelf. wanneer we ons werkelijk openen voor Hem en van daaruit naar de ander , dan kan het niet anders zijn dat je God werkelijk zult gaan ervaren in je leven.

Soms ga je wellicht door hele moeilijke tijden, soms zie je God in de grootheid van een kind bijvoorbeeld. Hij is zo geweldig dat ik je dit gewoon nog eens zeggen wil. God Houdt van Jou!God zij dank voor wie jij bent!