Tag: open staan

laat je shit achter je.

Dat God een Bijzonder God is  dat hef ik eigenlijk niet te zeggen. Ik geloof dat bijna iedereen het  daar wel over eens is.  misschien heb je niet zoveel met God, maar dat Hij dingen totaal anders doet dan  wij hadden verwacht of dan wij zouden willen is voor mij in ieder geval  al opmerkelijk genoeg om hem  bijzonder te vinden.

Hij heeft ons gemaakt om in relatie met anderen te leven. 

God is een God van ontmoeting beweer ik altijd. Ik geloof dat God ons wil  ontmoeten en dat wij met Hem mogen leven in relatie.  Het mooie is dat God  er van geniet dat ook wij mensen onderling met elkaar in relatie  mogen leven. sterker nog  Hij heeft ons gemaakt om in relatie met anderen te leven.

Wanneer we met mensen in contact willen komen is het belangrijk te beseffen dat dat niet vanzelf gaat.  Gelukkig echter hebben we bijzonder middelen gekregen om mensen te ontmoeten en ze zitten op de juiste plaats. Onze voorkant.

Zelfs wanneer het gaat om diepere speciale  relaties zijn we gezegend

Om mensen te ontmoeten  hebben we  mogelijkheden om werkelijk met mensen in contact te komen door ze te kunnen zien en te kunnen voelen, te kunnen horen en te kunnen ruiken en  proeven zelfs , wanneer we kussen.  Zelfs wanneer het gaat om diepere speciale  relaties zijn we gezegend met geslachtsdelen die aan de voorkant zitten.

God heeft ons gemaakt om te ontmoeten.  dit op verschillende niveaus, maar wel om als mensen met elkaar in relatie te staan. Sterker nog alles wat we doen is gericht op wat voor ons is. onze armen bewegen zich naar voren en  onze voeten zijn er op gericht om naar voren te gaan.  we zijn als mens  niet gericht  op  achteruit  gaan en ook qua ontmoeting en relaties werkt dat niet echt. wanneer je met de ruggen  naar elkaar toe staat is het wel erg lastig om elkaar te leren kennen.

zelfs in het meest intieme,  onze hartstocht, daar wil Hij bij zijn

Om mensen  te leren kennen zullen we ons naar elkaar toe draaien. Om God te leren kennen zullen we ons op Hem moeten wenden in het leven.  om werkelijk gezien te worden, gekend en herkent, willen we onszelf  tonen zoals we zijn, zullen we  naar de ander toe moeten gaan  . alleen op die manier kunnen we elkaar leren kennen van aangezicht tot aangezicht.

Zoals ik als zei , met God is dat niet zoveel anders, bekering noemen we dat. we mogen de ontmoeting met God aangaan. Relatie ontwikkelen, maar  dat betekent hem onder ogen blijven komen.  Hem te zoeken, te luisteren naar wat Hij te zeggen heeft , te ruiken , te proeven van wat Hij ons aanbiedt.  En zelfs in het meest intieme , onze hartstocht, daar wil Hij bij zijn. Hij wil ons leven vervullen met een diep verlangen om  te kunnen  geven vanuit het hart van Zijn liefde.

Gelukkig  heeft God ons zo gemaakt dat we de shit achter ons kunnen laten

Wat is het  geweldig om je uit te kunnen strekken naar een ontmoeting met Hem en daardoor ook met anderen. dit  toont hoe we gemaakt zijn. we zijn gemaakt om in relatie te leven.  echter wat zijn we soms beschadigd. Beschadigd geraakt  in onze  menselijk relaties. Wat zijn we soms  zelfs beschadigd geraakt door onze foute beelden van wat het betekent om in relatie  met God te leven.

Gelukkig  heeft God ons zo gemaakt dat we de shit achter ons kunnen laten.  ;-D We mogen ons uitstrekken naar  wat voor ons ligt.  Naar het nieuwe naar de zegen en ruimte  en vreugde die in relaties te vinden zijn.  we kunnen teleurstelling opgelopen hebben, we kunnen beschadigd zijn, we kunnen  van alles meegemaakt hebben, maar  met God  is  het mogelijk om  opnieuw te  beginnen door  face tot face  elkaar  te benaderen. Elkaar onder de ogen  kunnen komen zoals we zijn.

Je kont af te vegen en weg wezen, zeg maar! 

Laten we  ons echter niet langer omdraaien om te zien wat er achter ons is . achter ons ligt wellicht een hoop shit  die we niet meer willen zien.  De ware HOOP ligt voor ons.  Wat achter  ons ligt is geweest, we kunnen er niet aan vast houden en dat moeten we ook niet willen.

durf je  te breken met wat achter je ligt?  Je kont af te vegen en weg wezen, zeg maar!  laten we niet gericht zijn op wat achter ons ligt maar gericht zijn op wat  voor ons ligt. Een  leven met God en anderen ?  laten we ons bekeren en open staan voor Gods weg. Jezus Christus is De Weg, De Waarheid en Het Leven.  De Weg is open. Durf  te breken met je verleden,  met wat niet goed is in je leven.

wat heb je in huis?

Veel mensen lezen mijn blogs. Ik vind het geweldig om dat  te zien en te ervaren.  afgelopen  zaterdag tijdens de opendag van Teen challenge,  de Spetse Hoeve heb ik dat ook weer ervaren.  veel mensen kenden me niet persoonlijk maar wanneer ik me voorstelde  dan was er vaak die blik van herkenning en woorden die bevestigden dat ze me kenden via het bloggen en Facebook.  Erg leuk!

uitleg

Ik wil echter vertellen dat ook ik  niet  altijd zo origineel ben en veel van wat ik geschreven heb, komt uit het werk van anderen.  ik schrijf veel maar lees ook erg veel en soms dan  weet ik niet meer precies waar en wanneer ik het gelezen heb, maar gebruik ik het in mijn eigen woorden.  Een andere keer  weet ik het wel en probeer ik ook zoveel mogelijk te vermelden wat mijn bronnen zijn. waar dit niet lukt laat ik ze vaak achterwege omdat het meestal geen directe citaten zijn.  wanneer iemand  denkt dat ik iets van hem of haar geciteerd  heb dan zou dat best eens zo kunnen zijn. je mag me mailen of hieronder reageren en wanneer dit  idd zo is zal ik dit  gelijk gaan vermelden.

Voor alle duidelijkheid  probeer ik een stukje van mijzelf hier te laten zien. mijn persoonlijke interesses, mijn vragen en gedachten, mijn gevoelens, mijn  passies, wat  mij bezighoudt  beschrijf ik, maar ook mijn persoonlijk zoeken.  mijn ontdekkingen en verwachtingen, maar bovenal vind ik de ontmoeting  geweldig.  Vaak gaat het over een vluchtig medium wanneer we speken over internet, Facebook, twitter en bloggers en dat is het natuurlijk  ook. toch kan  de digitale wereld ook een geweldige bron zijn van informatie.  Van ontmoetingen.

benutten van de mogelijkheden

hoeveel mensen kunnen we bereiken door een kerk te vullen .  een gemiddelde kerk heeft  misschien zo’n 200 bezoekers op een zondag . mijn bereik met een blog is  soms een paar honderd  per week. Ik vind dat idee geweldig.  Natuurlijk is de relatie anders en oppervlakkiger en zal het ook nooit in plaats van moeten komen, maar we kunnen soms mensen raken die zoekende zijn . ik hoor veel verhalen van mensen die zich in mijn  blogs herkennen.  prachtig!

Op dit moment  ben ik ook weer bezig met een  geweldig boek. Ik heb het in een eerder blog ook al genoemd. het boek adem ruimte van  Mathijs Goedegebuure.  En erg interessant boek. Ik wil daar de komende tijd wat  over gaan schrijven en  kijken naar  hoe we onze talenten  kunnen gaan benutten. nadenken over dat wat jij persoonlijk  in huis hebt.

openen en ontdekken

Veel mensen lopen in dit leven aan tegen allerlei  zaken . zaken die ze  weerhouden om werkelijk effectief te kunne n leven. ze  zijn beschadigd geraakt of zien  het allemaal niet meer zo helder  en vragen zich misschien af  hoe ze nu effectief kunnen leven. hoe ze zichzelf kunnen zijn en kunnen groeien en ontwikkelen, herstellen, anders kunnen gaan leven, minder afhankelijk zijn.

Ik heb niet  het idee dat ik alle antwoorden kan  plaatsen en ook niet dat  het boek van Goedegebuure dat zal doen, maar wat ik wel weet is dat  wanneer we  beginnen Bij het Woord van God, Hij ons ook de ogen wil gaan openen wanneer we daar werkelijk voor openstaan.

bijzonder kind van God

Wanneer we  ons richten op  God en wie wij mogen zijn in Hem  zal Hij ons  stukje bij beetje laten zien hoe bijzonder we zijn. Henri Nouwen   spreekt over de geliefde. Wij zijn Gods geliefde kinderen.  Ik vindt dat persoonlijk een van de grootste  ontdekkingen. Dat God mij lief heeft omdat ik zijn kind ben. Hij kent ons beter dan een vader.

Ik heb  soms moeite om mijn kinderen te begrijpen. Maar wat ik zeker doe is dat ik enorm veel van ze houdt.  Daarin is geen verschil. Wel spreek ik elk van mijn kinderen ( <3<3<3<3<3<3 ) aan op de mogelijkheden die ze persoonlijk  hebben,  helaas faal ik  als vader soms in hoe ik met mijn kinderen omga. ( dit zullen ze zeker gaan bevestigen ;-D) Maar God, mijn hemelse Vader  faalt niet. Hij kent me van voor de conceptie. Hij had al een plan voor me  toe ik nog niet  geboren was zelfs voor dat ik verwekt was had hij al een plan voor mij en kende hij mij al. Hij wist  wie ik was en welke eigenschappen  hij mij als mens wilde geven.  welke talenten en gaven.  Wat er nodig was om tot volledige bloei te kunnen komen.  daar wil ik in een volgend  blog verder op ingaan naar aanleiding van 2 Kon 4:1-7 en dit vanuit  het boek Ademruimte van Goedegebuure dus.

liefhebben tot het werkelijk pijn doet.

welke prijs wil jij betalen? lijden? 

Afgelopen zondag werd er in de kerk gesproken over de lijdende kerk of zoals Open Doors het noemt de vervolgde kerk, waarmee zowel de vervolgden als de vervolgers aandacht krijgen.

Mede door het volgende  bericht wat ik op Facebook las bij Wilkin van der Kamp:

Als je voor het volgen van Jezus geen prijs wilt betalen, moet je je serieus afvragen of je wel met Hem gestorven bent.

Lekker gemakkelijk

Terwijl ik over de dienst dan wel over het berichtje zat te denken werd ik me bewust dat geloven in Nederland vaak wel erg gemakkelijk is. 

Ik wil niet zeggen dat we er niets aan doen, maar tegelijk lijkt veel van wat we doen zo enorm op onszelf gericht te zijn.  we zitten in de kerk, zingen onze mooie liederen, maar zijn ons nagenoeg niet werkelijk bewust van wat lijden om Christus wil nu werkelijk inhoudt.

oppervlakkigheid

Misschien vergis ik me er in, maar veel van wat in Nederland gebeurt lijkt dusdanig oppervlakkig dat er slechts weinigen zijn die ook maar iets voelt om zich aan te sluiten bij de gemeente van Jezus Christus.

Natuurlijk zijn er mensen die zich aansluiten omdat ze vrienden hebben of omdat ze op zoek zijn naar  inhoudt voor/in dit leven, maar tegelijk  rijst bij mij de vraag hoeveel mensen er nu daadwerkelijk God ontmoeten omdat ze iemand hebben gezien die werkelijk alles opgaf om God zichtbaar te maken op deze wereld.  

Ver van ons bed

Is het niet vaak zo dat wanneer we spreken over de lijdende kerk we denken aan landen in het midden oosten, aan China en het Oostblok?  Is het niet gewoon veelal te ver van ons bed, te ver van ons leven, van ons gevoel en te ver van ons hart?

Wat zou er gebeuren wanneer we werkelijk op zouden staan en werkelijk zeggen waar het opstaat. In de kerk, maar ook (misschien moet ik zeggen vooral) daarbuiten. Ik besef me dat we mensen voor de kop zouden stoten, maar ook dat dingen vaak veelal een stuk helderder zouden worden. in ieder geval voor mensen die God nog niet kennen.  wat zijn we in deze maatschappij wereldgelijkvormig geworden.

Liefhebben tot het pijn doet

Zijn we niet vooral bezig met het instant houden van wat we hebben? onze kerk, onze gemeenschap, onze regels, ik denk, ik vindt, ik wil, mijn of onze visie is…!!!!! nagenoeg niemand hier in Nederland word om zijn geloof mishandeld of gedood. Gelukkig niet, maar of het ook zo’n goed teken is ???

Ik vraag me  af wat er zou gebeuren als we werkelijk  lief zouden hebben zoals Christus ons heeft liefgehad. Lief hebben  tot het werkelijk pijn doet. Liefhebben tot de dood er op volgt misschien? 

Een beetje realistisch zijn Erik!

Natuurlijk willen we niet zo ver gaan. natuurlijk moeten we nadenken bij wat we doen. natuurlijk moeten we realistisch zijn, maar  zijn we niet een beetje te realistisch als ons hart en leven als christen is afgestompt en wel heel erg lijkt op die van onze buurman die God niet kent? Is het niet zo dat anderen nagenoeg geen verschil meer zien?

Wat zou er gebeuren als we werklelijk onze mond open zouden doen? als we werkelijk  zouden spreken over het vermoorden van kinderen al voor ze ooit zijn geboren. Als we zouden speken over onze eigen fouten in de kerk, als we zouden spreken over wat de waarde van relaties nog werkelijk waard is in deze huidige maatschappij.

Geheimhoudingsplicht opheffen

Ons werk als christenen is soms zo enorm geheim dat we zelf niet meer weten wat we nu aan doen zijn. we denken dat we Christus volgen, maar veelal zijn we  slechts bezig onze eigen heilige huisjes in stand te houden. 

Bidden voor de lijdende kerk is geweldig, maar laten we niet vergeten om  voor onszelf te bidden. Dat we opnieuw  open mogen staan voor de diepten van Gods woord in ons leven en dat van anderen.

 

 

bloggen is ook ontmoeten!

geen indrukwekkende  dingen vandaag. geen specifieke onderwerpen, maar gewoon erik. gewoon even over mij.   mijn dingetjes vandaag. over de  weblog waarop ik schrijf en die redelijk wat mensen schijnen te lezen.  Raar eigenlijk die interesse voor wat ik van dingen vindt. Wat ze met mij doen . en de interesse naar dingen die ik zou willen vertellen.

Zelf twijfel ik vaak over de dingen die ik schrijf. Ik besef dat ik er soms iets inleg dat wellicht meer van mezelf is dan me lief is en anderzijds soms te weinig laat zien van wie ik ben .

dagboek of bloggen

Ik heb jarenlang een dagboek bij gehouden.  Ik heb ze op een gegeven moment  weggedaan.  Misschien denk je dat ik hier spijt van zal krijgen , maar dat geloof ik niet.  ik heb gemerkt dat het bloggen zoals ik dat nu doe me meer  bepaald bij wat ik schrijf. maar dat is een persoonlijke zaak natuurlijk.

Ik ben er niet meer transparant van geworden, maar wel oplettender van wat ik schrijf.  In mijn persoonlijke dagboeken schreef ik veelal wat mij gedurende de dag bezighield, maar ook noemde ik daarin personen en situaties heel specifiek die me pijn hadden gedaan. Die me boos hadden gemaakt. 

openstaan

De volgende dag las ik ze dan weer en het dreef me er toe de dag met die zelfde teleurstelling te beginnen.  Bloggen heeft me bewuster gemaakt van wat ik schrijf, al is niet iedereen het met me eens en zullen er altijd verschillen zijn in denkwijzen. Ik wil echter open staan voor  anderen. voor jou als je dat liever hoort.

Ik vind het fijn om feedback te krijgen. niet zozeer op hoe ik schrijf, de fouten en gebreken , maar inhoudelijk. Ik sta open voor een eerlijke reactie al zal ik het niet altijd eens zijn en misschien zelfs oneens.

wat houdt jou bezig?

Ik ben nieuwsgierig naar wat jou nu werkelijk bezig houdt. Wie je bent. vandaar ook de naam ontmoeting.  Ik wil je niet dwingen iets te zeggen of te doen wat jij  niet wil, maar ik wil met je nadenken over allerlei vormen van ontmoeting. Voor mij  zijn hier immer een aantal zaken enorm belangrijk. mijn relatie, lees ontmoeting , met God, met anderen en met mezelf. 

Ik heb ontdekt dat ik er mag zijn en dat wanneer je jezelf ontdekt in en door God, je er ook voor de ander mag zijn. soms in kleine  dingentjes.  Een blogje misschien, soms in een persoonlijke ontmoeting, soms op een totaal andere manier .

jezelf zijn

Misschien voel je dat ook zo en misschien voel je er niks bij. Ook prima. Relatie draait ook niet slechts om gevoel of ervaring. Soms gaat het gewoon over dingen die je kwijt wil of juist niet.  voor mij gaat het er om dat ik probeer mij leven vorm te geven, met vallen en opstaan, met God in mijn leven.

Leven door de Geest.  Veelal is het een leven door mijn eigen geest helaas. Dat moet ik gewoon toegeven.  Ik wil me echter naar jou toe  openstellen en proberen je te vinden.  Je hart te raken met woorden , met ontmoetingen.  Zou dat lukken?

 het gedicht is van arnold de pauw