Tag: oog

Lichamelijke gemeenschap

Tja,… Hoe begin je een blog als deze. De titel is wat misleidend moet ik toegeven, maar we doen wat om gelezen te worden. In ieder geval…?

Had een gesprek vandaag met iemand die me erg dierbaar is over gemeente zijn. Zij heeft het niet zo op met de kerk. Te veel huichelarij en teleurstellingen meegemaakt. Tot huilens toe kwamen dingen naar voren die haar beschadigd hebben. En ik, ik ben daar deelgenoot in en aan.

Elders hoorde ik dat iemand moeite had met het gemeente zijn. Gemeentemoe zo zou je het kunnen noemen. Wat daar de reden van is weet ik niet precies, maar het geeft misschien iets aan. Nog een ander had moeite,leek het , om naar zijn broeder te luisteren in de kerk. Te veel gebeurt misschien. Pijn, teleurstelling? En ik?

Ik ben aan het herontdekken. De waarde van gemeentezijn. Een tijdlang ben ik uit de running geweest vanwege een hernia. Wat was/ is het fijn weer ergens bij te horen , te merken dat het mensen interesseert hoe het met je gaat.

Wanneer ik hier allemaal over nadenk wat gaat er dan wat mis in de kerk. Ik benoem gewoon wat zaken en nog niet eens de details. Wat is er veel pijn, gebrokenheid in de gemeente. Natuurlijk niet alleen in de onze, maar misschien juist wel in de huidige westerse kerk.

Veel mensen zwerven in allerlei kerken zonder ooit zich een plek te bemachtigen. Ze kunnen of durven het schijnbaar niet meer uit angst wederom beschadigd te worden. Is het elders in de wereld beter? Ik weet het niet precies, maar ik geloof dat men in Nederland wel erg op zichzelf gericht zijn en zich weinig of niets laten gezeggen.

Ik moet ff denken aan de preek van vanochtend. We zijn getrokken van het duister naar het licht. Het werk van Jezus volbracht en satan heeft verloren en toch kunnen we leven in duisternis door ons leven niet te veranderen.

Veel mensen blijven kijken naar wat er ooit in het verleden is gebeurt. Men kan geen excuus accepteren of blijft boos ondanks dat zaken uitgesproken zijn. Wil ik/ men de mindere nog zijn? De ander vergeven? Loslaten?

Toch geloof ik in de kerk. Misschien wordt ik me daar op dit moment of in ieder geval de laatste tijd meer bewust van. Door mijn ziekzijn ontdek ik meer dat we elkaar nodig hebben. We hebben bemoedigend nodig op het moment dat het niet zo lekker loopt. Ik heb mensen nodig die me helpen kijken naar wat Gods plan is voor mijn leven. We hebben elkaar nodig om warm te blijven in de liefde van God. We hebben aansporing nodig in de navolging.

De gemeente is verre van perfect. De kerk an sich , als gebouw, hebben we niet nodig, maar wel liefde , geborgenheid, ontmoeting, vriendschap, relatie, …

We zijn samen Het Lichaam. Ieder van ons heeft zijn taak. Wat is jouw rol? Weet je dit niet? God heeft je geroepen om deel te zijn van Zijn Lichaam. Een lichaam zonder leden kan functioneren, maar het is niet zoals het hoort. Moet hierbij denken aan Nick Vuijeck . Hij kwam tot de ontdekking dat veel zaken van zijn lichaam niet waren zoals het zou moeten zijn. Imperfect, maar met God kunnen zaken veranderen.

Weet je wanneer we blijven kijken naar wat moet veranderen dan is er geen ontmoeting. Pas wanneer we los durven laten en ons aandeel in het licht brengen door daar de verantwoording voor te nemen gebeurt er iets bijzonders. Dan moet de ander niet perse veranderen, maar zien we de ander in een ander licht. Er kan wederom ontmoeting plaatsvinden omdat we de ander zien als leden van het lichaam . Geen lid is overbodig. De hand, de voet is nodig.

De perfecte kerk of gemeente is er niet en ik zou er in ieder geval niet toe kunnen behoren. Wel mag je van me weten dat ik er naar verlang om mensen bekend te maken met wie Jezus is. Dit kan alleen als we anderen op Hem wijzen. Het meest tastbare van wie God is, is Zijn Woord en Zijn lichaam en dat laatste zijn wij.

Jij en ik mogen de hand zijn op de schouder van iemand die het moeilijk heeft. De benen voor iemand die zelf zijn boodschappen niet kan doen. We kunnen spreken voor iemand die zelf niet bij machte is van zich te laten horen.

Eigenlijk gewoon wat gedachten over gemeente zijn. Ik heb gemeente nodig en ik ontdek dat men mij nodig heeft. Dut laatste is misschien wel het lastigste gedeelte. Ongelofelijk bijna, maar ik heb een rol te vervullen. Ik ben een belangrijk lichaamsdeel van het Lichaam van Christus op deze aarde.

20140303-000642.jpg

schuld of onschuld

Black-Prison-Hands1-400x229

 

 

 

 

 

 

Ik ben een kei in het schuldig verklaren van mensen. van mensen die mij iets hebben aangedaan, maar ook mensen  die anderen iets hebben aangedaan zijn in mijn ogen vaak schuldig bevonden alvorens ik me überhaupt in hen heb verdiept.  En Ik?  was ik mijn eigen handen in onschuld?

 Ik zie gemakkelijk de oneffenheden bij de ander

Mijn oog ziet gemakkelijk van me af. Ik zie gemakkelijk de oneffenheden bij de ander en gericht op die ander lijkt mijn schuld vaak een stuk kleiner. Maar is ze dat ook? ben ik onschuldig als ik naar de ander kijk? Ben ik zelfs ook maar minder schuldig?  Wanneer ik me onthoud van dat wat de ander doet en in praktijk brengt  ben ik dan onschuldig te noemen?  Jezus leert dat we  reeds overspel plegen wanneer we  alleen al kijken.  Dus…?

Wanneer ik niets doe of zeg maakt dat me soms schuldig omdat ik niets heb verteld over wat God zou willen, veroordelen evenzo. Er zal dus altijd in mij een strijd zijn. wat ik niet wil dat  doe ik toch door de ander te veroordelen en als ik me stil houdt en niets doe of zeg, de ander vertel over Gods plan, maakt dat ik even zo schuldig sta. Zo wisselt daar waar ik eerst onschuldig sta in schuld  en daar waar ik de ander oordeel , ik mijzelf veroordeel.

krachtige woorden

Ik besef me dat  woorden als:” Ik hou van je”, of  “je bent mooi of lief”, krachtige woorden zijn. Ik  ontneem haar de kracht vaak door er een “maar” aan te verbinden. eigenlijk is het  gewoon manipulatie en staan ik op zo’n moment  schuldig  naar de ander en God.

Misschien vind je het wat zwaar als je mijn stukje leest. Echter ik geloof dat we schuldbewust moeten zijn.  Ik wil me bewust worden van het feit dat ik vanuit mij zelf niet goed ben en dat ik Gods genade nodig heb. Dat Ik Jezus Christus nodig heb in mijn leven. Hij is in staat de schuld te dragen voor jou en mij en ons gratie te verlenen omdat hij schuldloos stond ten opzichte van God.

Gratie?

chainsOntkennen van mijn schuld, ten opzichte van de ander en van God, maakt niet  dat ik onschuldig ben maar wel dat ik gratie mag ontvangen.  Gods genade is groot.  God wil mensen vergeven. wanneer we ons bewust worden van wat ons is aangedaan in het leven, wat ons is overkomen, maar ook wat we anderen hebben aangedaan is ontkenning  soms  iets wat we gemakkelijk doen door naar de ander te wijzen.

Soms hoor ik mensen zeggen  dat  ze niemand nodig hebben en wijzen dan naar anderen die hen iets hebben aangedaan. Soms zijn de woorden waar en schermen ze zelfs met  het woord van God en  wordt de heilige geest genoemd en gezegd dat deze mensen zich moeten bekeren.  Wellicht is dat waar en de bijbel zegt veel over zonde en schuld, maar Gods Geest leidt me vaak voornamelijk naar Jezus  en mij zelf . Hij opent me de ogen vooral  voor het leed van de ander en niet  over het oordeel. Hij leert me vooral dat ik zelf mijn straatje schoon moet houden en de ander lief te hebben ongeacht hoe hun straatje er uit ziet.  niet voor niets wordt Gods geest de geest van waarheid genoemd. Hij wijst ons de weg naar  binnen en maakt  ruimte voor Hem  en de mensen om ons heen en we ontdekken  dat we geliefd zijn bij hem.