Tag: ontkennen

De waarheid over zonde.

Deel 5 in de serie levenslessen

We hebben allemaal zo onze waarheden en onwaarheden. We hebben ze opgedaan in ons leven en ze ons eigen gemaakt. Veel van de zaken die we als waar aangenomen hebben zijn echter onwaar en sommige onwaarheden hebben misschien meer waarheid in zich dan je in eerste instantie vermoed.

Ik ga geen waardeoordeel leggen op wat jij wel of niet als waar aangenomen hebt, maar misschien is het goed om samen eens te kijken hoe we in het leven aan onze waarheden zijn gekomen.

Weet je, veel van jou waarheden zijn geen waarheden , maar onwaarheden

Wanneer we geboren worden leren we al stukje bij beetje onze waarheden. Al groeiende en ontdekkende komen daar nieuwe bij en vinden we andere niet zo bijzonder of goed meer en zullen we deze laten vallen. Toch zijn er zaken die wanneer we ze maar vaak genoeg horen we ze geloven en ze niet meer loslaten.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1561.jpg

Weet je, veel van jou waarheden zijn geen waarheden , maar onwaarheden of beter gezegd regelrechte leugens die in ons geprent staan alsof ze waarheid zijn. Wanneer we op onderzoek gaan zullen we ze bevestigd zien worden niet omdat ze waar zijn, maar omdat we ze hebben aangenomen als waarheid.

Zo geloven veel mensen bijvoorbeeld dat ze niets waard zijn. Dat is een ernstige leugen. Maar iets subjectiever is de leugen day we best leuk zijn, maar er eigenlijk niet toe doen. Dat we van weinig betekenis zijn, behalve dan voor de onzen. Onze familie en vrienden zeg maar.

Ik benoem dat als de leugen van middelmatigheid. Dit terwijl we Bijbels gezien bijna goddelijk gemaakt zijn. Psalm 8:6
Misschien is dit wel de grootste fout die we als mens maken. Niet geloven in eigen waarde.

Tegenwoordig is het bijna not done om gewoon te zeggen waar je goed in bent, waar je geroepen bent, dat je een bepaalde gave of talent bezit. Toch mogen we onze inzichten en dat waar we goed in zijn gebruiken.

Het is menseigen om de waarheid in twijfel te trekken.

Veel mensen steken hun meest waardevolle zaken onder stoelen of banken omdat ze eigenlijk niet gezien willen worden. We geloven het zelf niet eens. Laat staan anderen.

Eigenlijk is dit het probleem vanaf het begin. Het is menseigen om de waarheid in twijfel te trekken. Denk aan Adam en Eva. Vaak bemerken we dat we fout zitten, maar vaak denken we dat we goed zitten terwijl we juist fout zitten in ons leven. In ieder geval houden we liever vast aan wat we zijn gaan geloven als waarheid dan dat we toegeven fouten te hebben gemaakt.

Dat is wat de bijbel zonde noemt. Ze is niet gestopt bij Adam en Eva, maar juist verder gegaan. Van ouders op de kinderen. Er worden nog altijd , bewust en onbewust, fouten gemaakt. Door anderen, maar ook door jou en mij, met alle gevolgen van dien.

Zonde dus! zonde is niet slechts de fouten die we zo nu en dan maken , maar ook de gevolgen en beschadigingen die het aanbrengt in deze wereld. Tevens het feit dat men vast komt te zitten in de situatie waarin men verzeild is geraakt. Jos Douma schrijft hierover. Hij benoemt zoiets als Zonde is onder te verdelen in drie delen: zonden, wonden en bonden.

Hoewel we hier allemaal de gevolgen van meedragen is er een geweldige uitweg namelijk vergeving. Mooi item voor het volgende blog in de serie.

/home/wpcom/public_html/wp-content/blogs.dir/a69/16408574/files/2014/12/img_1564.jpg

je ogen openen of je gezicht verliezen.

een korte serie startende met onderstaande blog.  deel 1 in de serie Levenslessen.

open-je-ogen-fotojpg

Psalm 27: 7-10 (BGT)

Heer, ik  roep naar U!

Luister naar mijn gebed.

Wees goed voor mij en geef antwoord.

Ik weet dat ik u moet zoeken.

Dat doe ik , Heer.

want ik wil dicht bij u zijn.

verberg  u niet voor mij.

wees niet boos,

stuur mij niet weg.

U hebt mij altijd geholpen,

jaag me nu niet weg.

Laat me niet alleen, God,

U bent mijn redder.

U blijft vol Liefde voor mij zorgen,

ook als iedereen mij verlaat,

zelfs als mijn vader en moeder mij verlaten.

 

veel mensen denken dat de zaken waar ze in het leven tegenaan lopen niet zo belangrijk zijn. in ieder geval denken ze al gauw dat de issue waar ze mee strijden minder belangrijk zijn als die waar anderen mee vechten. wanneer er al over gesproken wordt wuiven ze het weg en bagatelliseren ze deze zaken alsof ze van geen belang zijn.

weet je we hoeven ons niet te verontschuldigen over wie we zijn. ook ons probleem doet er  toe. jou eigen kwestie, moeite is belangrijk.  tenminste voor jou zelf.  het kan zijn dat anderen een andere issue heeft in zijn of haar leven en dat deze heftig is en qua problematiek groter, maar dat wil niet zeggen dat onze pijn niet relevant is.

als ik mijn enkele  heb verstuikt en de man naast mij in het ziekenhuis heeft beide benen verloren, dan is dat heel erg, maar mijn  enkel doet er niet minder pijn om (leer te leven. Philip C. McGraw) 

Het is belangrijk niet te blijven hangen in ontkenning van de situatie. niet te blijven zitten waar we zitten zonder ons te verroeren omdat onze issue niet heftig genoeg zou zijn of niet serieus genoeg. de vraag is of we bereid zijn om onze issues , onze verwondingen durven aan te pakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

misschien voel je je eenzaam, afgewezen in de situatie waarin je zit. maar weet je, wanneer wij zelf onze wonden bagatelliseren, wegwuiven of net doen alsof ze er niet zijn, hoe zouden onze familieleden en vrienden dan voor ons klaar kunnen staan?  hoe zouden ze ons serieus kunnen nemen als we dat zelf niet eens doen?

David de schrijver van bovengenoemde Psalm is bekend vanwege zijn relatie met God.  Hij schrijft niet slecht mooie woorden over hoe goed alles gaat in zijn leven  , maar  laat vooral ook zijn hart zien.  ook diepe pijnlijke  momenten van zijn leven hoor je terug in zijn liederen.

David zingt en maakt bespreekbaar. vooral naar God. Hij weet dat Hij net kan doen of  het er allemaal niet toe doet, maar dan zou hij liegen en niet oprecht zijn naar zichzelf.  David deed niet altijd de meest handige zaken in zijn leven, maar waar hij sterk in was is zijn open houding naar God.   Hij bleef op de koers waarop God hem had gezet door met God in gesprek te blijven.

veel mensen raken gefrustreerd in het leven omdat ze niemand  hebben om over hun wonden te spreken. om aan te vertellen wat er fout is gegaan. ze wilden immers sterk zijn, althans zo overkomen.  God? ja God, ook daar hebben ze moeite mee omdat deze hen allerlei dingen heeft doen toekomen terwijl Hij het had kunnen voorkomen.

op het moment dat we op deze manier tegen zaken aan  gaan kijken zakken we weg in de modder van ons eigen denken. we nemen onszelf en anderen niet serieus en ook God geven we de schuld van onze zaken, waar we in wezen geen verantwoording  voor hebben genomen.

ik ken je (waarschijnlijk) niet, maar ik weet dat geen mens  zonder  wonden door het leven komt.  iedereen heeft zo zijn issues. deze maatschappij maakt wonden en wij doen daar  met zijn allen aan mee. we maken wonden en raken gewond.  de vraag is of we dat onder ogen willen zien. de vraag is niet  of we alleen  onze wonden onder ogen willen zien, maar of we ze ook willen aanpakken.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan.

dit betekent dat we tot besef moeten komen dat we het allemaal niet alleen kunnen. dat we  niet zo sterk zijn als we onszelf willen doen geloven. wat zou het mooi zijn als we ons verhaal zouden durven delen meet degene die ons verhaal eigen al kent.  met degene waarbij we ons zelf  mogen zijn. die onze ogen wil openen voor de wonderen die Hij kan doen  wanneer we erkennen dat we blind zijn.

blindgeboreneik wil je attent maken op een bijbel gedeelte ( Marcus 8:22)  waar jezus  een blinde man wat spuug op de ogen deed en hem de handen op legde.  Jezus vroeg de man of Hij al iets kon zien.  en weet je wat? Hij kon al iets zien, maar nog niet  heel goed. de man was daar eerlijk over. Hij had zich stil kunnen houden in alle bescheidenheid. niet werkelijk zeggen hoe hij dingen zag, maar dan zou het gevolg zijn geweest dat hij wel een stuk beter had kunnen zien als voorheen, maar nog steeds niet genezen was.  maar door te erkennen en in gesprek te gaan over hoe hij dingen zag kon  hij, nadat Jezus Zijn handen op de ogen van deze man gelegd had,  werkelijk alles goed zien.

we hebben het nodig eerlijk te zijn over onze wonden en gesprek met Hem aan te gaan. te erkennen dat we wonden hebben.  immers wat nu als de man gezegd zou hebben dat hij geen probleem had gehad? dat hij niet toegegeven had dat hij blind was? hij was afhankelijk gebleven van wat anderen hem gaven. dat is in wezen wat wij doen als we net doen alsof er niets aan de hand is terwijl we gewond zijn geraakt. we zullen gehavend door het leven gaan en men zal zien dat we wonden hebben en ons er al dan niet op aan spreken, maar er kan geen herstel plaatsvinden als we niet toegeven en kwetsbaar durven zijn. bang ons gezicht te verliezen.

kom uit je verstopplekje!

Veel mensen  zitten vast in de verleden tijd.  er is hun iets aangedaan, iets overkomen en wat ze ook doen en waar ze ook heen gaan  telkens herbeleven ze deze gebeurtenis.  Hoewel men in hun leven en de keuzes die ze daarin maken het verleden herkennen, ontkennen ze meestal het probleem. Woorden als: het doet me niks . ik heb er mee afgedaan. Ik wil er niet meer over hebben. zijn van die uitspraken die soms laten zien hoe mensen  daar toch nodig vaak me bezig zijn in hun leven.

Bitter of beter?

het rare is dat wanneer we  slechts bezig zijn met ons verleden er in het heden meestal niet werkelijk iets ten positieve veranderd.  Onze houding is vaak enorm bepalend voor hoe we in het leven staan. Leven in het verleden maakt ons vaak heel bitter in plaats van  heel en beter.  We worden sceptisch naar anderen omdat we ze in wezen niet vertrouwen. We durven zelfs God niet te vertrouwen en ook onszelf vertrouwen we niet.

we kijken om ons heen en zien wat er allemaal gaande is in de wereld en zien dat er veel onrecht is. we vragen ons wellicht af of er überhaupt iemand te vertrouwen is.  uiteindelijk  zien we God in een verkeerd licht. een God die eerlijk zou moeten handelen. We denken dat we ergens recht hebben op een goed leven. een leven van voorspoed. Genade is niet rechtvaardig. We krijgen immers wat we niet verdient hebben. misschien zijn je gedachten dat je er recht op zou hebben, maar dat heb je niet. je mag het ontvangen als je wil, maar het is geen verworven recht. Verre van dat.

Way down.

We zien doordat we in de verleden tijd leven nagenoeg niet meer hoe God ons gezegend heeft. Wat Hij ons wil geven. wat Hij ons reeds gegeven heeft. En ook naar onszelf toe zien we dat ook wij zelf niet neutraal staan in zaken. dat we bepaalde voorkeuren hebben . dat we  soms liever het slechte kiezen boven het goede. Of het minder goede boven het beste. We zien dat we zelf verre van perfect zijn en zo is de weg naar beneden geplaveid. Meestal blijven we nog een hele poos ontkennen natuurlijk.

Wat denken we vaak in vakjes en hokjes.  Waarom zouden we niet gewoon  nu en vandaag leven. in de  tegenwoordige tijd.  de dag van vandaag heeft genoeg aan zijn eigen zorgen. Wanneer we in de verleden tijd blijven zitten en de zorgen van gister meenemen naar vandaag  wordt ons leven oncontroleerbaar. Ik moet denken aan verstoppertje spelen: blijf zitten waar je zit en verroer je niet, houdt je adem in en stik niet. wanneer je blijft zitten waar je zit, veranderd er niets.langzaam zul je stikken.

Kom uit je verstopplekje.

We hebben genoeg aan de moeilijkheden van vandaag. Opgeteld is het een factor te veel. Het maakt ons radeloos en we weten niet meer hoe we de zorg voor nu moeten aanpakken. we  zijn slachtoffers van  het verleden en door dat verleden ook slachtoffer in het heden en wanneer er geen verandering optreed  zullen we ook in de toekomst vastzitten in dezelfde zorgen plus die van morgen er nog bij. We kunnen het allemaal niet zelf dragen. Jij kunt dat niet. niemand kan dat .  niet alleen.

Jezus leert ons op een andere manier te kijken naar het leven.  hij ziet in iedere situatie als het ware een manier om van God te getuigen.  Wij zijn niet van deze wereld. hoewel we er nog in leven, maar van een andere wereld. we zijn hier om getuigen te zijn. veranderde mensen die Gods liefde  brengen aan degene die Hem zo enorm hard nodig hebben. Gods liefde is onvoorwaardelijk.  Wanneer we Zijn liefde  naar de mensen brengen, inclusief degene die ons iets hebben aangedaan, dan is het wonderlijke dat we niet meer de last van het  verleden in bitterheid met ons meezeulen, maar dat we  vrijheid ervaren . dat we groeien in liefde en in onze houding.

transparantie

Wanneer wij transparant durven zijn en onszelf durven zijn, omdat we weten wie we zijn, brengt dat  de rust waarnaar we zo enorm verlangen. ik zou het willen schreeuwen: laat je zelf zien! kom uit je verstopplekje. God is bij ons en heeft de controle.  De controle over  het leven. over jouw leven.  wij kunnen het niet allemaal alleen, maar hij is bij ons.  Wanneer wij ontdekken dat hoe meer wij onszelf durven zijn, dan zullen we ontdekken dat anderen ons meer en meer zullen respecteren. We  zullen groeien in relatie met anderen. dat is waarvoor we gemaakt zijn. we zijn gemaakt voor relaties.

we zullen groeien in de heerlijkheid van het Koninkrijk. we zullen ontdekken wat de grenzen van dit koninkrijk zijn en ontdekken hoe heerlijk het is om in het Koninkrijk  van God aanwezig te zijn. Nu al in de tegenwoordige tijd , hier gewoon op aarde.   Heel vaak zullen we de grens van Gods koninkrijk naar aardse leven  nog  passeren en ons laten leiden door dit aardse rijk, maar  wanneer we geproefd hebben van Gods Koninkrijk en de liefde  dan Jezus Christus voor ons, dan weten we dat we gewaardeerd zijn. belangrijk. geliefd. 

Hoop

Wanneer je dat  in je leven  toe durft te laten, Jezus  toe durft te laten en je durft laten leiden door Gods Geest zul je merken dat je meer en meer gaat verlangen om het oude los te laten en meer en meer zult gaan ervaren van het Koninkrijk van God. je zult uit gaan  zien en verlangen naar de komst van Jezus. Hij, Koning Jezus, is onderweg om zijn koninkrijk te vestigen dat is nu,  tegenwoordige tijd. we weten misschien niet de exacte tijd wanneer hij zal verschijnen  op de wolken, maar we weten dat Hij komt. dat is de toekomst. Een geweldige toekomst. Hoop!

Jip en Janneke maken schoon schip.

 

We maken het goed met iedereen die we iets verschuldigd zijn wanneer dat mogelijk is en ik er niemand mee beschadig.

Lezen Filemon 1:13-16

 A man got to do what a man got to do! Soms is het nodig het een en ander in je leven af te sluiten voor we verder gaan. dat is toch wat we willen? We willen ons verder ontwikkelen op de weg naar herstel en bruikbaarheid. We willen verder reizen naar nieuwe mogelijkheden en kansen die deze weg ons biedt.

Het oude traject van geschonden regels en relaties willen we niet langer volgen, maar we kunnen niet ontkennen dat ze er zijn. deze stap (stap 9 al weer)op de weg naar herstel en bruikbaarheid is niet een excuus om zaken te laten voor wat ze zijn, maar we willen duidelijk onder ogen zien waar we verkeerd waren en deze aan pakken.

Paulus die in de gevangenis zat vertelde een gevluchte slaaf Onesimus genaamd, over de Heer Jezus. Deze Onesimus kwam tot geloof. Paulus echter stuurde hem terug naar zijn eigenaar van waar hij was gevlucht in de hoop dat zijn eigenaar Onesimus zou vergeven.

Onesimus had een brief van Paulus bij zich waarin Paulus zei: ik wil graag dat Onesimus hier blijft bij mij, maar… we kunnen zaken niet zomaar voorbij laten gaan. fouten moeten hersteld worden. Als Onesimus iets schuldig is zal ik ( Paulus dus) het vergoeden! ( ik heb het een beetje in mijn eigen Jip en Janneke taal vertaald.)

Voor we verder gaan de toekomst tegemoet. Het nieuwe leven, de weg van herstel en bruikbaarheid vervolgen, zullen we eerst onze onafgemaakte zakjes moeten regelen. Dit betekent dat we terug moeten betalen wat we de ander verschuldigd zijn. dan pas kunnen we schoon schip maken. We zullen terug moeten naar degene waarvoor we op de vlucht zijn. we kunnen niet zomaar verwachten dat ze ons vergeven, al hopen we er misschien op.

Wanneer we echter onszelf kwetsbaar opstellen zullen we versteld staan van de vrijheid die het ons biedt, zelfs wanneer de andere partij niet open staat naar ons. We hebben onszelf geopend naar de ander, zijn oprecht kwetsbaar geweest en dat kost moed, maar geeft ook voldoening .

er zijn gewoon geen woorden voor!

Sommige zaken in het leven zijn bijzonder ingrijpend. Ze kunnen zelfs zo enorm  pijnlijk zijn en zoveel leed veroorzaken  dat men nauwelijks nog in staat is staande te blijven, laat staan dat werkelijke intimiteit en relaties nog mogelijk zouden zijn.

Ik ontken alles

Het lijkt op zulke momenten haast noodzakelijk om maar net te doen of er niets aan de hand is. gewoonweg ontkennen lijkt de enige uitweg uit sommige bizarre omstandigheden die ons zo enorm geraakt hebben dat wanneer we  er aan toe zouden geven we het gevoel zouden krijgen te moeten sterven. Alle hoop op een redelijk bestaan lijkt totaal weggevallen.

Het onderdrukken van gevoelens lijkt een oplossing te zijn. hoe onderdrukken we de gevoelens? Gevoelens van schaamte  en verachting, van bitterheid en boosheid, van diepe teleurstellingen wanhoop?

Aanvallen!!!

Juist daar waar we beschadigd zijn zetten we veelal ook onze aanval in om onszelf te beschermen. Wanneer we mishandeld zijn is de valkuil dat we hetzelfde gaan doen . hierbij beschermen we ons dan met woorden als: ”van een klap wordt je heus niet minder, ik ben er ook groot mee geworden”. of we slaan door naar de andere kant en doen het tegenovergestelde, we zijn zo murw  geworden dat we net doen alsof niets ons nog kan raken. we doen net of niets wat men ons aandoet ons werkelijk interesseert.

Natuurlijk worden we wel degelijk geraakt door wat mensen ons hebben aangedaan, wat ze over ons zeggen en hoe ze ons behandelen, maar beschadigde mensen bouwen allerlei muren . ze worden defensief op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door onverschillig gedrag, maar ook door opstandigheid, door jovialiteit, door bewijsdrang. Elk mens heeft wel een bepaalde vorm  in zijn systeem zitten in meer of mindere mate niet perse door  defensief gedrag, dan wel om het een en ander te willen compenseren ten opzichte van de ons aangeleerd gedrag.

Getriggert?

Er zijn enorm veel manieren om jezelf te verstoppen of gewoon weg niet jezelf te zijn. ieder mens heeft zo zijn eigen geheimen en daarmee ook zijn eigen valkuilen.  Ik geloof dat het mogelijk is dat mensen  herstel vinden van de pijn, het verdriet welke ze hebben meegemaakt. Ik geloof dat herstel begint met een werkelijke ontmoeting.

Werkelijke ontmoetingen zijn als een huis waar mensen samenwonen. Ze delen met elkaar en zorgen voor elkaar. ik begrijp dat in deze tijd echter dit voorbeeld juist een beetje triggert.  Juist in onze huizen doen zich immers verschrikkelijk veel problemen voor. Het huis zoals het zou moeten zijn lijkt ingestort.  Relaties zijn veelal niet meer werkelijk gebaseerd op vertrouwen, op samen delen en voor elkaar zorgen, zodat ons beeld van herstel ook ingestort en verloren lijkt. Toch is het mogelijk om in werkelijke ontmoeting te leven. het huis als het ware te bouwen.

Wijs of dwaas?

Ik geloof dat wanneer we het juiste fundament hebben dat er niets is wat ons huis kan doen instorten. Geen enkele storm van het leven. dit fundament waarop we zouden kunnen bouwen begint met de ontmoeting van de heer Jezus christus. De bijbel spreekt over hem als het fundament, de rots om op te bouwen. God is de onveranderlijke. Dezelfde voor altijd en eeuwig.

Wanneer we gaan zien dat Hij God is en dat Hij ons kent en naar ons luistert dan zullen we ook ontdekken dat er nog altijd hoop is. hoop op het echte leven. leven vanuit relatie met Hem.  vanuit Hem  zijn ook nieuwe oprechte relaties mogelijk met anderen. echte ontmoetingen  die verder gaan dan een bepaald gevoel of empathie. Relaties gebouwd op de Liefde van God.

Jij bent uniek!

God wil harten genezen zodat ze open zullen gaan staan en ruimte krijgen voor Hem, voor jezelf en je naaste. Er zal ruimte ontstaan om te delen van wie je bent.  we zijn koningskinderen. We zijn geliefd door de Vader. God heeft ons gemaakt en Hij heeft ons uniek gemaakt. ik zal het nogmaals zeggen, je bent Gods uniek en geliefd kind!

 God heeft ons zo enorm lief daar zijn gewoon geen woorden voor te bedenken. God zelf toonde  Zijn liefde aan ons dan ook niet slechts in woorden, maar ook in daden tot het einde toe. het eind werd daarmee juist een nieuw begin. Een nieuwe Weg, een Weg van hoop en herstel.