Tag: ontdekken

Ontdek je hart

We mogen groeien en ontwikkelen in het leven. Relaties aangaan. Liefhebben, bewonderen, oog hebben voor elkaar. Dit zijn enkele mooie dingen van het leven. 
Wanneer we ons ontwikkelen mogen we gaan ontdekken dat we er mogen zijn zoals we zijn. We mogen de druk die maatschappij en mensen op ons proberen te leggen los laten, weg leggen. 
Betekent dat dan niets meer doen? Nee. Het betekent je rol accepteren, je plek, wie je bent. Dan is het misschien wel druk in wat je doet, maar jij mag ontdekken dat je rust mag ervaren van binnenuit.
Daar kan je van delen. Zo kan je er voor de ander zijn. Je hart de ruimte geven. Waar je eerst vol was van onrust, bewijsdrang, onvrede, etc… daar ontstaat nu ruimte om uit te stappen en te ontdekken. Te ontdekken wie de ander is en daarmee ook nieuwe ontwikkelingen bij je zelf. Je zult ontdekken wat je waard bent. Zou dat wat zijn? 

 

Ik en jij mogen (er) zijn.

In het leven worden we, zoals ik in de vorige twee blogs beschreef, (mede)gevormd door waar we geboren zijn en de mensen die er rond om ons heen zijn in het gezin van herkomst. We leren een hoop geweldige zaken, maar lopen ook butsen en scheurtjes op. Veel zaken in het leven worden niet altijd direkt benoemt en zijn derhalve niet altijd zo eenvoudig te ontdekken. We communiceren soms vanuit wat we denken, voelen en door gedrag. Tevens pikken we ook zaken op vanuit hoe anderen communiceren. 

 Veel mensen hebben een bepaalde effectieve manier van communiceren ontdekt. Ze presenteren zich misschien als vrolijk, joviaal en vriendelijk, maar kunnen wellicht niet werkelijk het zelfde ook werkelijk ervaren. Men past zich op dat moment aan op de situatie van het moment. Het kan zijn dat dit een moment opname is vanwege het feit dat men op het moment zich niet bevind in een groep warin men zich veilig kan openstellen. Het kan ook zijn dat het een patroon is wat men met zich meedraagt als een manier van doen omdat men bijvoorbeeld gelooft dat men dat van hem of haar verwacht. 

Sociaal gewenst of echt? 

Andere mensen geven een antwoord op vragen die sociaal gewenst zijn. De vraag ” hoe is het?” Is een vraag die al snel met “goed” wordt beantwoord. Wanneer iemand zou antwoorden dat het heel erg slecht gaat zie je vaak dat het gesprek stukslaat, tenzij het in de juiste context is geplaatst. Wat we communiceren is dus niet altijd helder voor iedereen. 

Wat we zeggen is niet wie we zijn. 

We kunnen soms een bepaalde houding hebben aangenomen. Een houding van onverschilligheid. Misschien omdat dit is wat we geleerd hebben als een manier, maar soms ook omdat zaken ons niet echt mogen raken. We halen bijvoorbeeld de schouders op wanneer iemand boos op ons is, de vraag is echter of dit de juiste reactie is op dat moment. Als je een foutje maakt in het verkeer en iemand steekt je de middelvinger op is dat ff vervelend, de schouders ophalen en een uitspraak wat zegt dat het je niet boeit is voorstelbaar. Wanneer echter ren geliefde je vertelt dat hij of zij niet meer van je houdt is dit duidelijk een issue waar dergelijke communicatie niet handig is wellicht. 

We kunnen tal van voorbeelden geven, maar hoe willen wij ons leven leiden? Ik geloof dat we vaak iets anders communiceren dan we werkelijk bedoelen. Ik geloof dat er werkelijke communicatie mogelijk is. Dit zit niet verpakt in de juiste woorden. Niet direct in de perfecte houding, maar in hoe we ten opzichte van de ander staan. 

  
Ik benoem dat persoonlijk vaak als ont-moeten. We geven de ander de ruimte zichzelf te zijn en zijn ook zelf open, transparant over hoe en wie we zijn. We creëren ruimte voor gesprek zonder veroordeling, maar een luisterend oor zonder hen te willen overtuigen, maar met de oprechtheid te onderkennen dat er andere manieren zijn om tegen mensen, zaken aan te kijken. 

Iedereen heeft een bepaald perspectief van waaruit hij leeft, communiceert, voelt, beweegt. Dit is niet verkeerd of goed te noemen, maar een manier die geleerd of opgedaan is. In ontmoeting ontdekken we veel van de ander door gesprek, samen te zijn, te ervaren waarom bepaalde maniertjes gedaan worden zoals ze gedaan worden. In ontmoeting zien, ontdekken ervaren we dat er ook andere zienswijzen, ervaringen zijn. 

Wanneer we bereidt zijn om ons in de ander te verplaatsen en onszelf voor de ander te openen ontstaat er ruimte om te zijn. 

To be or not to be?

Veel mensen, christenen ook, vinden dit angstig en verschuilen zich achter allerlei dogmatiek en leerstellingen. Ik geloof echter dat God waar is en dat in een eerlijke oprechte ontmoeting juist God ontdekt zal worden. Het gesprek zal wanneer er ruimte ontstaat over dat wat waar is en goed. Gods Geest zal in de ont-moeting zijn. Voor mij zijn de intieme, niet veroordelende gesprekken die Jezus voert hiervan een voorbeeld. De gesprekken gaven aanzet tot een veranderd leven. 

innerlijke uitdroging.

10615983_1461035607495718_7332230868786474114_n

Sommige mensen zijn totaal op. Innerlijk uitgedroogd noemt Anselm Grunn dat. Niet meer in staat om te voelen. Niet meer werkelijk enthousiast te krijgen, maar ook niet echt meer echt verdrietig. Ze zijn emotioneel ongevoelig geraakt vaak vanwege depressie. Ze zijn als het ware afgesneden van de innerlijke bron vanwaar onze gevoelens gevormd worden, het hart.


Veelal raken zulke mensen meer en meer geïsoleerd omdat ze proberen zich in te leven, te voelen wat anderen beweegt maar ze kunnen er niet bij. Er ontstaat onbegrip bij anderen, maar ook degene die hier last van heeft kan hier niet goed mee uit de voeten. Voelt zich soms minderwaardig omdat hij of zij anders lijkt te zijn. Maar ook vanwege afwijzing. Ze raken geïsoleerd.


De vraag is hoe is de dikke laag van ongevoelig te doorbreken en kunnen we weer in contact komen met onszelf, onze gevoelens?


Ik geloof dat het begint om tot de kern te komen door te erkennen dat je moeite hebt te voelen. Dit te uiten naar God en enkele vertrouwenswaardige mensen. Delen noemen we dat. Iemand die deelt , laat een stuk van zijn hart zien. Dat betekent openheid, waar openheid komt ontstaat een begin van gevoel. Men kan geraakt worden.


Vaak is dat nu juist geweest waar men zich tegen beveiligd heeft. De grote angst. Echter men mag geraakt worden het is zaak om te leren om te ontdekken dat elk gevoel er toe doet. Sterker nog dat jij als individu er toe doet.

schuld of onschuld

Black-Prison-Hands1-400x229

 

 

 

 

 

 

Ik ben een kei in het schuldig verklaren van mensen. van mensen die mij iets hebben aangedaan, maar ook mensen  die anderen iets hebben aangedaan zijn in mijn ogen vaak schuldig bevonden alvorens ik me überhaupt in hen heb verdiept.  En Ik?  was ik mijn eigen handen in onschuld?

 Ik zie gemakkelijk de oneffenheden bij de ander

Mijn oog ziet gemakkelijk van me af. Ik zie gemakkelijk de oneffenheden bij de ander en gericht op die ander lijkt mijn schuld vaak een stuk kleiner. Maar is ze dat ook? ben ik onschuldig als ik naar de ander kijk? Ben ik zelfs ook maar minder schuldig?  Wanneer ik me onthoud van dat wat de ander doet en in praktijk brengt  ben ik dan onschuldig te noemen?  Jezus leert dat we  reeds overspel plegen wanneer we  alleen al kijken.  Dus…?

Wanneer ik niets doe of zeg maakt dat me soms schuldig omdat ik niets heb verteld over wat God zou willen, veroordelen evenzo. Er zal dus altijd in mij een strijd zijn. wat ik niet wil dat  doe ik toch door de ander te veroordelen en als ik me stil houdt en niets doe of zeg, de ander vertel over Gods plan, maakt dat ik even zo schuldig sta. Zo wisselt daar waar ik eerst onschuldig sta in schuld  en daar waar ik de ander oordeel , ik mijzelf veroordeel.

krachtige woorden

Ik besef me dat  woorden als:” Ik hou van je”, of  “je bent mooi of lief”, krachtige woorden zijn. Ik  ontneem haar de kracht vaak door er een “maar” aan te verbinden. eigenlijk is het  gewoon manipulatie en staan ik op zo’n moment  schuldig  naar de ander en God.

Misschien vind je het wat zwaar als je mijn stukje leest. Echter ik geloof dat we schuldbewust moeten zijn.  Ik wil me bewust worden van het feit dat ik vanuit mij zelf niet goed ben en dat ik Gods genade nodig heb. Dat Ik Jezus Christus nodig heb in mijn leven. Hij is in staat de schuld te dragen voor jou en mij en ons gratie te verlenen omdat hij schuldloos stond ten opzichte van God.

Gratie?

chainsOntkennen van mijn schuld, ten opzichte van de ander en van God, maakt niet  dat ik onschuldig ben maar wel dat ik gratie mag ontvangen.  Gods genade is groot.  God wil mensen vergeven. wanneer we ons bewust worden van wat ons is aangedaan in het leven, wat ons is overkomen, maar ook wat we anderen hebben aangedaan is ontkenning  soms  iets wat we gemakkelijk doen door naar de ander te wijzen.

Soms hoor ik mensen zeggen  dat  ze niemand nodig hebben en wijzen dan naar anderen die hen iets hebben aangedaan. Soms zijn de woorden waar en schermen ze zelfs met  het woord van God en  wordt de heilige geest genoemd en gezegd dat deze mensen zich moeten bekeren.  Wellicht is dat waar en de bijbel zegt veel over zonde en schuld, maar Gods Geest leidt me vaak voornamelijk naar Jezus  en mij zelf . Hij opent me de ogen vooral  voor het leed van de ander en niet  over het oordeel. Hij leert me vooral dat ik zelf mijn straatje schoon moet houden en de ander lief te hebben ongeacht hoe hun straatje er uit ziet.  niet voor niets wordt Gods geest de geest van waarheid genoemd. Hij wijst ons de weg naar  binnen en maakt  ruimte voor Hem  en de mensen om ons heen en we ontdekken  dat we geliefd zijn bij hem.

 

de anticlimax van geloven.

Waar gaat het om in  dit leven. waar gaat het om als we speken over God, over Jezus, over de Heilige Geest in ons leven?  veel mensen denken dat God voor hen bestaat. Echter wanneer we de Bijbel onderzoeken dan zullen we ontdekken dat God niet voor ons bestaat, maar dat wij in Hem werkelijk mogen bestaan.in Hem hebben wij ahw bestaansrecht

Misschien denk je nu :” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”, maar ik geloof dat wij door Jezus Christus werkelijk voor God  de Vader mogen bestaan.   Bestonden we dan nog niet?  boven dien zijn we er al en is het al een tijd geleden dat Jezus Christus kwam.  Ik geloof echter dat veel mensen niet goed begrijpen wat geloven werkelijk inhoudt.

” Velema , wat zeg je nu toch allemaal?”

Denk ik nu dat mensen dom zijn?  welnee. Ik ga ook niet beweren dat mensen die God niet of nog niet  kennen  geen goede mensen zijn en dat gelovige mensen beter zijn  dan anderen.  wanneer ik spreek over  dat we werkelijk in God kunnen bestaan dan doel ik op het feit dat we in Christus mogen zijn zoals Paulus  dat bijvoorbeeld zegt.

Iemand die ik ken verteld  gisteren dat we vaak een verkeerd beeld van het evangelie hebben. dat we een verkeerd beeld hebben van Jezus werk hebben.  hij noemde dat  onze verwachtingen van Jezus vaak  een anticlimax opleveren  omdat we  vaak andere verwachtingen hebben van Jezus.  Dat was al zo in Jezus tijd en dat is eigenlijk nog altijd zo volgens mij.

De joden verwachten de Messias en toen deze kwam, kwam hij niet in een paleis, kwam hij op een ezel in plaats van op een stoer paard, kwam hij niet om te strijden tegen de Romeinen, maar streed hij hij tegen de geestelijken van zijn eigen volk. Kwam hij niet om de rijken te ondersteunen , maar om de armen  te vertellen wie de Vader was. hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden. de joden wilden een Messias, een koning, een verlosser, ze kregen er ook één en wat voor  één, maar niet wat ze hadden verwacht en toen hij er was, liet hij zich ook nog eens afranselen en vertelde hij dingen die  ze niet wilden horen en uiteindelijk stierf hij aan een kruis.  Wat een anticlimax!

hij kwam om te dienen en niet om gediend te worden.

Toch mogen wij bestaan. We mogen werkelijk bestaan!  We mogen zijn wie we zijn in Hem.  onbegrijpelijk mooi dat te mogen weten. Wat dat inhoudt?  We mogen  onszelf laten zien. niet meer  onszelf  hoeven verstoppen. Niet meer je anders voordoen uit angst voor wat anderen van je vinden. Niet meer doen alsof. Niet meer leven voor  deze wereld en wat dat ons oplevert, maar leven voor Hem en wat Hij ons geeft.

Wat dat is wat hij ons geeft?  Weet je, dat zal waarschijnlijk ook in sommige gevallen vaak iets anders zijn dan we denken. Immers wij denken vaak dat wij weten wat goed voor ons is. wij willen en bidden dan ook vaak dat het ons allemaal een beetje mee zal zitten in  het leven.  en als dat ons uitgangspunt is , dan zal inderdaad ons leven met hem wederom een anticlimax zijn.

ons leven draait niet om ons, niet om mij .

Hij belooft ons  rijkdom, maar  dat zal vaak niet  geld of bezit zijn. hij belooft ons vrede, maar dat zal niet betekenen dat we nooit meer ruzie hebben of dat er geen oorlogen meer komen. hij belooft ons herstel, maar betekent dat dan dat we nooit meer schade zullen oplopen in ons leven? dat we nooit meer  ongelukken zullen meemaken, dat we geen mensen meer zullen verliezen dat we nooit meer ziek zullen zijn?  als we dat denken zullen we teleurgesteld raken in God en in wat Hij voor ons doet.

We zijn geroepen om  in Hem te zijn. voor hem te leven. ons leven draait niet om ons, niet om mij . ons leven zou om Hem moeten gaan , Hij is Heer en wij mogen in Hem zijn dienaren zijn. een anticlimax? Ik geloof het niet.  wanneer wij onszelf  durven overgeven aan Gods wil voor ons leven. als we dat gaan doen wat Hij met ons leven voor ogen had toen hij ons bedacht heeft, dan zal ons leven niet gemakkelijk zijn, maar wel waardevol. Dan zal het niet meevallen  op momenten maar zal ze zeker bijzonder zijn geweest  in totaliteit.

 Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.

Weet je God houdt van ons en verlaat ons nooit. Hij is er altijd . wanneer we verwachten dat we Hem altijd zien , horen of voelen, … anticlimax wellicht, maar wanneer we geloven, vertrouwen, weten dat Hij ons niet verlaat dan zullen we nooit alleen zijn.  wanneer we weten dat hij geïnteresseerd is in hoe en wat we doen tot in detail, dan betekent dat dat we met Hem daarover mogen spreken, maar dat betekent niet dat wij bepalen hoe dingen verlopen in ons leven. we mogen overleggen en voorleggen, maar Hij weet wat goed voor ons is.  Zijn plannen zijn bijzonder en onbegrijpelijk wellicht, maar zeker weten het beste wat ons is/kan  overkomen.  Anders dan verwacht, een anticlimax wellicht, maar toch uiteindelijk  bijzonder en de moeite waard.