Tag: onszelf

kritische struisvogel

 Als ik eerlijk ben , vind ik het moeilijk om met kritiek om te gaan.  ik moet zeggen dat het wel een stuk beer gaat dan vroeger hoor. Mede ook door  het team van mensen waarmee ik werk. Die me kritiek durven geven waar ik me  niet direct ongemakkelijk bij voel.

Soms echter blijft kritiek moeilijk en raakt het me op een manier waar ik onzeker van wordt. doe ik het wel goed of had ik me er niet mee moeten bemoeien.  Ik zeg vaak dat ik een goede tweede ben.  ik houdt er niet van om eindbeslissingen te nemen bijvoorbeeld. ik heb er echt een hekel aan om niet een beetje een achterdeur te hebben waardoor ik kan vluchten zeg maar.

Ik weet niet of je  me precies begrijpt, maar ik neem graag en veel verantwoording op me. Ik houdt er van, maar ik ben een stuk meer  relaxed als ik weet dat er iemand is die me durft corrigeren, die me bij staat, die me toeschuift en me zegt dat ik iets juist goed doe of beter dan een ander.  gewoon back up zeg maar.

kritische blikIk kan ook best snel en adequaat reageren als het moet. Vooral op momenten dat het echt nodig is. toch is er soms dat gevoel van kritiek, niet zozeer het krijgen van kritiek van anderen wat me overvalt, maar  misschien is het wel vooral de kritische blik naar mijzelf  die me  soms in de greep houdt.  Ik denk soms dat ik overal tegelijk moet zijn , alles onder  controle moet hebben, reacties klaar moet hebben liggen, mijn werk aan de kant moet zijn, etc..

Eigenlijk is het dus niet  zozeer wat anderen van me denken of hoe ze tegen me aan kijken wat me onzeker maakt, maar  in wezen  zijn het mijn eigen irreëele gedachten die me een gevoel kunnen geven van onbehaaglijkheid, die me onzeker maken.

Het gaat er  dus niet om waarom is er kritiek of wat moet ik doen om kritiek te voorkomen, maar het gaat er om dat ik mijzelf serieus zou moeten nemen in iedere situatie, maar tegelijk ook mag ontspannen in wat ik doe.

Het is niet erg om zo nu en dan eens kritisch te kijken naar  mijn eigen functioneren of dit nu door anderen gezegd wordt of door mijzelf opgelegd word dat doet er niet  zo veel toe, maar de vraag is of  de kritische benadering je opbouwt of  afbreekt.

Weet je ik geloof dat het goed is om niet je kop als een struisvogel in de grond te stoppen. ik geloof dat we  net kunnen doen of kritiek ons niet raakt. We kunnen wellicht  vluchten is allerlei gedrag  of een bepaalde houding, maar zijn we dan nog onszelf?

Ik geloof dat we  heel vaak vergeten wie we zijn.  dat we vaak een bepaalde rol spelen. en ik geloof dat  deze rollen soms ook best goed zijn.  thuis ben ik bijvoorbeeld (pleeg)vader en echtgenoot, op mijn werk  ben ik werknemer, begeleider, op school een student, maar in al deze rollen ben ik nog altijd Erik.  Ik kan kritisch zijn naar anderen, ik kan kritisch zijn naar mijzelf. Ik kan opstandig zijn of juist heel lief reageren, maar belangrijk is dat ik mijzelf kan zijn in de rollen die ik heb. wie ben ik uiteindelijk. Wie ben ik .

God loves meIk ben een bijzonder geliefd kind van God. dat is heerlijk te weten. Te kunnen leven in de ontspanning van  niet de eerst verantwoordelijke te hoeven zijn.  Hij is het die met mij gaat waar ik ben. op wie ik terug kan vallen in al mijn rollen die ik bekleed.  . in mijn  rol als Vader is Hij mijn voorbeeld. In mijn rol als echtgenoot, in mijn rol  als vriend, in mijn rol als begeleider, is hij nabij.

gemaakt om te zijn.

verlangen naar vrijheid 3

klik hier om naar deel 1 te gaan van deze  korte serie. 

b197474778Vrijheid is  volgens mij niet zo onafhankelijk mogelijk te zijn, maar juist  afhankelijk durven zijn van de ander. beseffen dat je juist anderen nodig hebt in je leven. dat je er voor anderen mag zijn.  Jezus zei het zo: “zonder Mij kun je niets doen” dat is afhankelijk zijn als individu, maar als gemeenschap in relatie met anderen zijn we juist  in staat alles te doen! dan worden we heiligen genoemd in de bijbel.  We zijn immers samen het lichaam van Christus.  Wow!

We zijn vrij! Niet om te doen  wat we maar willen, maar om onszelf te zijn.  niet om gelijkvormig te zijn in eenzame individualiteit, maar om als individu in relatie  met anderen te  leven.  ik hoop dat we leren om niet slechts voor onszelf op te komen, onszelf af te zonderen in een leven waarvan we denken dat het ons vrijheid geeft om dingen te zeggen waar we in wezen niet werkelijk naar verlangen en  ons terug te trekken om alleen te zijn, maar  vrijheid te  ervaren  in het leven door  te ontmoeten.  ontmoeten  door  ons niets te laten opleggen door  anderen , maar door met elkaar  in ontmoeting te staan. in gesprek, in relatie, in liefde.  Wat zou het fijn zijn als we zouden leren onszelf te openen om elkaar te ontmoeten. Te leren kennen, te zien met andere ogen. Ogen vol liefde.

Laten we gewoon doen waartoe God ons oproept. God liefhebben  boven alles en onze naaste als onszelf.  met andere woorden laten we God dagelijks ontmoeten en van daaruit  elkaar dan zullen we  werkelijk vrijheid ervaren.

Diep in ons mensen is er altijd dat verlangen erkent te worden en er te mogen zijn. Bij God mogen we er zijn. sterker nog God wil graag dat we er zijn. Hij heeft ons gemaakt om te zijn.  Om tot ons doel te komen.  dat begint met afhankelijk te durven zijn.  hij heeft ons geboren doen worden in afhankelijkheid. Afhankelijkheid van onze ouders. Is dat niet bijzonder?  Laten we ons zelf bewust worden dat we  niet gemaakt zijn om slechts individualistisch te leven maar om te leven in oprechte relatie met God en elkaar.

amen?