Tag: onszelf zijn

Hij is!

Wat is de kern van je leven? waarop bouw jij leven? ik weet niet of jij er ooit over na gedacht hebt wat of wie jouw fundamentele waarden zijn.  misschien denk je ook niet  op zo’n soort van manier over wat het leven inhoudt  voor jou.  Misschien denk je wel heel anders en is jouw leven  een leven wat gebaseerd is wat voor jouw persoonlijk goed aanvoelt of  leef je bij de dag.  misschien denk je niet na over wat nu werkelijk fundamenteel is, toch geloof ik dat er ergens ook in jouw leven  iets is waar jij je leven op bouwt of in ieder geval waar jij een tijdlang je leven op hebt gebouwd en soms valt datgene waar je op gebouwd hebt  weg en daarmee ook een stuk zekerheid. Iets  van basis. Een stuk van het fundament waarop jij dacht te kunnen bouwen.

Volg je me nog? Ik geloof dat de meeste mensen ergens in hun leven iets hebben van daar bouw ik mijn leven op. iets wat voor hun van fundamenteel belang is om voor te leven.  misschien ben jij zo iemand of heb je in ieder geval zo’, n fundament gehad. misschien heb je het verloren , maar ergens bouwen we allemaal op iets .  veel mensen bouwen hun leven op positieve waarde, als vriendschap, succes,  zekerheden, familie, maar ook zijn er mensen die hun leven bouwen op gevoelens, op  hun bezit, geld, populariteit, of noem maar op.  wanneer dit is waar we ons leven op bouwen  is de kans groot dat we  teleurgesteld  het leven zullen verlaten.

Wanneer we ons geld, onze vrienden het gevoel  niet meer hebben. wanneer we niet meer populair zijn of  in de gunst staan bij vrienden, wat is er dan nog over om op te bouwen.  we denken dat we  een stevig fundament hebben, maar uiteindelijk  zijn zelfs de beste  dingen in het leven onstabiel te noemen wanneer we ontdekken dat ze geen eeuwigheidswaarde hebben.  uiteindelijk komen we er achter dat zowel goed als slechte waarden  onstabiel zijn en niet een werkelijk fundament vormen om op te bouwen.

Willen we werkelijk fundamenteel  bouwen. willen we ontdekken wat de kern van het leven is zullen we  op zoek moeten gaan naar  die kern van liefde voor ons waar we alle andere goede waarden onder kunnen  hangen.  Spiritueel leven is leven en bouwen op liefde  die niet  voorbijgaand van aard is ,hoe goed ze ook moge zijn,  maar  als we bouwen op de  eeuwige liefde  van  God is dat een goed fundament.

Wanneer we ontdekken dat het leven in afhankelijkheid  van anderen, van geld of goed, van wat anderen van ons vinden of hoe ze over ons denken, wat we hebben of welke titels  we dragen, hoe we er uit zien, …etc… niet  datgene bied wat we er van verwachten is de weg geopend  voor een leven in afhankelijkheid van God. hoewel we niet graag afhankelijk zijn is de enige weg om werkelijk vrij te zijn.  een onafhankelijk leven kan alleen wanneer we  afhankelijk zijn  en beseffen dat we er toe doen.  dat we het waard zijn en dat er een stevig fundament is wat  niet  af brokkelt. Dat niet neergehaald kan worden en voor eeuwig is.  wanneer we leren beseffen dat we zonder God  goede dingen kunnen doen, maar dat wanneer we  werkelijk bouwen op Hem die In Christus Jezus zichzelf de Goede  heeft getoond. Die zichzelf heeft laten zien als Overwinnaar  door lief te hebben tot de dood en de dood heeft overwonnen, dan zien we hoe groot  God werkelijk is.

In Christus zien we God op zijn grootst door zijn nederige aanwezigheid.  Hier zien we Gods  fundamentele liefde die dwars door de dood hen er voor ons is.  dit is wat het in wezen over gaat. Gods liefde zo groot dat hij zich voor ons klein wilde maken. zo mogen ook wij wanneer we ons leven  bouwen op dit fundament  onszelf klein maken door ons afhankelijk op te stellen van God zelf, het fundament van Leven. wanneer we dat gaan doen zien we dat alle zaken die we  voorheen als waardevol  hebben geacht nu  hun waarde  niet verloren hebben, maar wanneer ze het goede in zich hebben een meerwaarde hebben gekregen.  Onze relaties zullen groeien en zich ontwikkelen, ons werk zal meer inhoudsvol worden, onze financiën zullen niet per definitie meer worden, maar we  leren om er op een ander manier mee om te gaan,  het gaat dan niet meer om wat we doen, maar voor wie we het doen , we doen het omdat we  de ander lief hebben omdat we hebben ontdekt dat God, het fundament van ons leven ons eerst heeft lief gehad.

We hoeven dan niet meer bezig te zijn anderen aan ons te binden omdat we bang zijn dat gene te verliezen wat we het meest belangrijk vinden. We hoeven ons hart en leven  niet meer af te schermen uit angst  om  in de steek gelaten te worden of  uitgelachen en verraden. We hoeven niet meer bezig te zijn om  anderen te behagen,  te delen, te  verzorgen om  dat we  bang zijn anderen te verliezen, onze positie te verliezen. We mogen gewoon onszelf zijn in Hem die ons alles zal geven wat we nodig hebben en meer dan dat.

Natuurlijk zullen we meer dan af en toe ons zorgen maken over deze dingen en zaken. en zullen we af en toe twijfelen aan  wie we zijn en of dat wat we doen nu wel of niet goed is  en belangrijk. we zullen als we God als fundament zien  soms toch ook ons vertrouwen stellen op anderen dingen dan Hem alleen, maar  wanneer we weten dat alleen Hij werkelijk  een solide basis  is  zullen we gaande weg leren om meer en meer  te vertrouwen op Hem die  in en door ons heen leeft. die om ons heen is en ons wil beschermen. Die voor ons is en  naast ons. Die achter ons staat als we het zelf allemaal niet meer weten. We mogen weten dat Hij door zijn Geest in ons wil wonen en vrijheid geeft. De vrijheid om te gehoorzamen en Zijn wil te doen. Alleen Hij geeft ons de ruimte ons zelf te zijn.  door ons ruimte te geven leren wij ook ruimte  te geven aan anderen.  dat is liefde. Nee, dat is Liefde.  Ontmoeting met een hoofdletter.  God wil meer dan ons ontmoeten. Hij is er al en zal er altijd voor ons zijn. Ik mag Hem ontmoeten en Hij is er voor mij, voor jou.  Wat een ruimte heeft Hij ons in Christus Jezus gegeven. ruimte om Hem te kennen, lief te hebben, te ontmoeten, te ervaren, te zien, te proeven.  Hij is!

mooi karretje of een oude barrel

Veelal willen we God voor ons karretje spannen.  Had vandaag , of eigenlijk gisteren (het is net na middernacht als ik dit schrijf) een gesprek over het feit dat mensen  zo raar beginnen te  spreken als het over God gaat. iemand zei me dat hij veel dingen van christenen niet begreep. hij had het over bepaalde uitspraken die ze maken.

Enerzijds begrijp ik dat wel. Gelovigen hebben een bepaald jargon die gaande weg een christelijke leven groeit.  Anderen hebben daar wellicht zo hun bedenkingen bij en verzetten zich daar een beetje tegen, maar ook die zullen ergens op hun weg iets van een bepaalde manier  hebben om zich te uiten. Ik lees net in een blog van stella kralt dat ze ook een soortgelijk iets tegenkomt. Nl mensen die bidden op een bepaalde manier. 

Wat is dat toch dat men al gauw op een andere toon begint te bidden? Ik zelf heb dat overigens ook hoor, mijn vrouw zegt wanneer ik preek ik ook een  andere manier ga spreken.  Ik geloof het enerzijds komt omdat het openbaar is en anderen meeluisteren, anderzijds  is het ook gewoon zo dat we gewoon ook onszelf zouden moeten zijn.  ik ben persoonlijk altijd een ietsepietsie gespannen als ik  preek en ik wil ook graag dat wat ik zeg duidelijk over zal komen.

Ik geloof echter dat we in alles  gewoon onszelf moeten kunnen zijn. ik bedoel daarmee dat we wanneer we bidden geen omhaal van woorden moeten hebben, dit geld überhaupt volgens mij als het om God gaat, maar dat we gewoon bij Hem mogen komen zoals we zijn.  helaas  moet ik toegeven dat me dat niet altijd lukt.

Natuurlijk is het prachtig als we helemaal ons zelf kunnen zijn bij God, gelukkig kan ik dat wanneer ik alleen met Hem ben, in een groep lukt me dat redelijk, maar niet altijd. Waarom omdat ik dan ook rekening houdt met wie de anderen zijn en soms voorzichtig ben in wat te zeggen.

Wat is het mooi als we ook daadwerkelijk altijd zouden kunnen zeggen wat we op ons hart hebben, maar dit is in het bijzijn van anderen gewoon niet altijd even verstandig. De toon? Ach daar moeten we misschien niet zo raar van opkijken, maar wel hoe onze houding is. zijn we oprecht of niet. dit is echter een moeilijk punt. Wie is er nu werkelijk oprecht?

Ik geloof werkelijk dat er niets beter is dan gewoon dicht bij Hem te zijn, maar de eerlijkheid gebied me toe te geven dat ik me  met anderen er bij soms helemaal niet  zo nabij voel. dat ik niet zomaar  even  echt bij God kan rusten zoals ik dat eigenlijk wel zou willen.  niet omdat ik afstand zou willen houden, maar omdat ik soms stiekem gewoon bang ben om door anderen gekend te worden. doorzien. Niet als een kind van God, maar dat ze dingen van me zien die ik liever alleen met God deel.

Het mysterie van zwakheid in relaties.

Ik geloof in oprechte vriendschappen. Relaties met mensen zijn  belangrijk .  ik bedoel daarmee dat we niet slechts invoelende mensen moeten zijn en ons medeleven  tonen, maar dat het dieper gaat dan dat.  We willen er voor de ander zijn en dat in relatie tot mensen. ons hart , ons  leven openstellen voor mensen zoals ze zijn.  (is dit nu wat Roland Ronald van de Oever als zwakgeloven betiteld? het blijft allemaal interpretatie natuurlijk van hoe wij denken dat God in wezen is en schiet daarmee ook  wezenlijk tekort)

invoelen

Wanneer we onszelf  openstellen voor mensen en niet slechts  ons invoelen in de problematiek van deze mensen, maar er daadwerkelijk voor hen zijn en hen accepteren zoals ze zijn, dan betekent dat dat we met hen  mogen delen. Dat we  ook iets van onszelf kwijt kunnen bij hen. Ik geloof dat het daarom gaat als we  samen brood breken in de kerk en de wijn drinken.   Het gaat natuurlijk om wat Jezus voor ons heeft gedaan, maar het gaat vooral om relatie. Delen met elkaar. veelal wordt er  tegenwoordig nog slecht gedeeld van brood, maar wat  hebben wij met elkaar te delen.

gemeenschap

 We spreken over gemeenschap, maar wat houdt die gemeenschap nu werkelijk in?  Is het dat we elkaar  met preken  op het rechte pad moeten houden?  Dat we  met elkaar zingen? Dingen die ik werkelijk prachtig vind, en  ik (s)preek ook graag en zingen evenzo. het gaat echter  allemaal niet om het zingen met  elkaar, niet om de boodschap op zich , maar om de relaties die we mogen bouwen.  de relatie met God en met elkaar.  Jezus gaf zichzelf  aan het kruis niet slechts om onze zonden te dragen en hij stond niet slechts op om zo te laten zien dat wij behouden kunnen zijn, maar opdat wij één zouden zijn in zijn lijden en sterven nu en, Halleluja ook in  het leven hierna.

menselijkheid

Jezus was het toonbeeld van menselijkheid. De mens met zijn verlangens en zijn beperkte kracht, maar tegelijk laat hij ook zien dat wanneer we slechts zien op de omstandigheden en op ons zelf wij menselijk gezien  het leven niet kunnen dragen. dat het uiteindelijk allemaal  eens gebeurd is en wij zullen sterven  wanneer wij God  niet  kennen.  wanneer we slechts leven voor onszelf  en de zegen die we  anderen zouden kunnen schenken  voor onszelf houden dan zijn we slechts gericht op ons zelf en is  de relatie met Jezus  geen werkelijkheid in ons. dan zijn we niet werkelijk Authentiek.

Meestal heb ik een beetje moeite met uitspraken als  wanneer je  dit of dat niet doet dan ben je geen christen, maar  ik geloof dat wanneer wij  niet leven in en vanuit de relatie met God naar anderen toe dat we in wezen dode mensen zijn.  vanaf het allereerste begin was het God er om te doen om met ons in relatie te leven en vanaf het allereerste begin zag God al dat wij anderen nodig hadden om de vrucht van onze relatie  met God te kunnen bevestigen.  

mysterie

Ik besef dat dit best een groot mysterie is. wij mensen hebben elkaar nodig om de vrucht van Gods in ons leven bevestigd te zien worden. Dit kan slechts wanneer  wij leven in afhankelijk van God  door de Heer Jezus . wanneer wij erkennen dat  wij Hem nodig hebben in ons leven, zeggen we als het ware dat het nodig is dat we zijn pad bewandelen en dat we er dus voor anderen moeten zijn.  God  is meest in ons persoonlijk aanwezig als wij  het meest mens zijn. als we onszelf zijn  en niet de rol die we spelen.  dat betekent dat Jezus meer mens was als wij  ooit kunnen zijn, omdat hij zichzelf ook het meest kwetsbaar opstelde ten aanzien van ons mensen in alles en zich liet kennen.  willen wij nu  leven volgens onze bestemming is dat  pas werkelijk mogelijk wanneer wij  in relatie leven met God en de ander. dat we onszelf  laten kennen zoals we zijn ten opzichte van de ander.

zwakheid

Helaas word  dit in deze wereld en maatschappij veelal gezien als zwak , maar tegelijk is dat wanneer wij zwak zijn voor deze wereld dat wij sterk zijn ten aanzien van het koninkrijk van God. Het meest kwetsbare  is ook het meest vertrouwde. We herkennen in het  kwetsbare meer van onszelf dan in het sterke.  We zullen soms moeten toegeven dat we  niet sterk zijn om tot de ware gevoelens te kunnen  komen. wanneer wij werkelijk onszelf ontdekken in zwakheid zien we dat wanneer wij spreken anderen naar ons zullen gaan luisteren. Onze  woorden zullen niet kracht bijzetten, maar onze daden zullen de liefde laten zien die Christus in ons heeft gelegd toen wij in relatie met Hem traden.  Samenkomen in zijn naam betekent dan werkelijk in relatie zijn met Hem en in relatie met de ander door kwetsbaar te zijn en de ander te vertrouwen. 

Liefde tonen

Veelal zijn we bang onszelf te tonen, maar angst houdt ons vast om vooral niet te dienen. Wanneer we angstig zijn gaan we veelal over tot  daadkrachtige zaken die  soms belangrijk kunnen zijn, maar wanneer we  ons laten leiden  uit liefde dan  hoeven we niet meer bang te zijn voor onze persoonlijke zwakheden maar  raken we harten door de liefde die we delen in Jezus naam en zullen mensen hem leren kennen.

 

Ontmoeten! een nieuwe manier van denken.

Veel mensen denken dat anders denken betekent dat je je zelf voor moet houden om tegen jezelf te zeggen dat je van alles moet doen in het leven. je moet  goed zijn voor je  kinderen, je moet goed zijn voor je ouders en je echtgenoot, je moet een goede huisvrouw zijn, je moet vriendelijk zijn, je moet altijd lachen .. of.. je mag geen negatieve dingen zeggen of je mag de kerk niet overslaan of het Bijbellezen iedere dag, je mag  niet verdrietig zijn, je mag niet boos zijn, etc…

Ont-moeten!

Maar wanneer  we spreken over het veranderen van onze gedachten gaat het juist om dit soort gedachten. Veel mensen leggen zichzelf een enorme druk op door zichzelf voor te houden dat ze van alles moeten.  God wil echter dat we vrij zijn van deze gedachten. Jezus leert ons dat we God lief moeten hebben boven alles en de naaste als ons zelf.  Daaraan hebben we in wezen genoeg. Laten we niet meer op de schouders nemen dan we kunnen dragen.

Misschien goed om gewoon te leren om ons zelf te zijn en te veranderen in ons denken door ons denken eenvoudiger te maken. door dagelijks de rust  bij God te zoeken en van daaruit aan het werk te gaan door de ander te dienen en lief te hebben.

Anders denken is anders voelen. is anders doen!

Wanneer we  vanuit dit punt zullen leven, vanuit onze veranderd denken, dan zullen niet alleen onze gedachten anders zijn, maar ook hoe we ons voelen zal veranderen en hoe we reageren op dingen.

Anders denken op deze wijze klinkt misschien eenvoudig. dat is het in wezen ook. In werkelijkheid is het totaal tegengesteld aan hoe we  normaal gesproken  reageren.  Het is als  een verschil van nacht naar dag en van haat naar liefde, van ik gericht naar God gericht.

Wanneer we veranderen in ons denken veranderd alles in ons , maar ook om ons heen. We zullen  anders naar dingen kijken, andere keuzes maken, anders met dingen omgaan.

 

 

heeft Carl Rogers gelijk?

“het meest persoonlijke is ook het meest universele”

Ik ben een tijdlang behoorlijk van de kaart geweest. Uitgeblust. Teleurgesteld. Ik heb me enorm afgewezen gevoeld en verbitterd geraakt. Eindelijk krijg ik mijn gevoel weer terug. ik word weer geraakt door het goede in deze wereld. door de goede intenties van mensen, maar ook God raakt me weer.

God toelaten

Ik merk dat ik God weer durf toe te laten na een behoorlijk moeilijke tijd. ik schrijf  dit niet nu juist vandaag omdat Ik me dat nu precies bewust wordt, maar omdat ik in een proces zat , maar  stukje bij beetje krijg ik weer meer zicht op mezelf, op anderen, op het leven, op mijn relatie met God.

Ik kan je niet uitleggen hoe het voelt om gewoon een goede dag te hebben waarin ik  mezelf even betrapte op het zingen van lofliedjes en wat oude liederen uit joh. De Heer bundel.  Sterker nog ik zit zelfs in een emotionele fase waarin ik weer kan janken om de woorden van een lied omdat ze me raken vanuit het verlangen om gewoon God daadwerkelijk te aanbidden, Hem te prijzen en te loven gewoon omdat Hij van me houdt. 

geraakt

Nog niet zo lang geleden zong ik liedjes en er waren er bij die me wel raakten, zelfs tot tranen toe bewogen, maar waar ik meer geobsedeerd was door de herinneringen die er aan vast zaten dan om de woorden of mijn relatie met God.

Waarom schrijf ik dit nu? Ik geloof dat Carl Rogers het bij het juiste eind had toen hij het meest persoonlijke ook het meest universele noemde. Hoewel zijn uitspraak beroemd is geworden in de psychologie geloof ik dat  de woorden van de heer Jezus meer impact hebben op de levens van mensen omdat Hij degene was die van af het eerste begin kwetsbaar werd in zowel woord als daad.

Openstellen voor de ander

Wie groot wil zijn zal klein moeten worden. mag zichzelf laten zien. Wie durft dat? Dit betekent dat we aangevallen zullen worden en vernederd soms, maar wanneer we onszelf tonen zoals we zijn, dan zullen anderen zich herkennen in ons. Ze zullen zien en merken dat ze niet anders zijn dan wij, dan mij. 

Ik merk dat meer en meer in de groep op mijn werk. Ik merk dat wanneer we ruimte  maken en onszelf openstellen voor hen, onszelf aan hen tonen we kwetsbaar worden, maar dat grote stoere mannen waarmee ik werk me niet zien als een watje , maar dat ze er vragen over hebben omdat ze het niet kennen. mooie mogelijkheden om te vertellen over onze zwakheden, maar vooral ook hoe Jezus in onze zwakheden door wil werken.

Wanneer we God kunnen prijzen in onze zwakheid, wanneer we Hem niet voelen, wanneer we moeite met Hem hebben dan zal Hij zichzelf aan ons betonen als de waarachtige God. als Degene die overwinnen zal.  Liefde Overwint.