Tag: onrust

Uitstappen

Mensenvrees legt iemand een valstrik, maar wie op de HEERE vertrouwt, wordt in een veilige vesting gezet.Spreuken 29:25 HSV Ken je de gedachten en gevoelens die komen kijken als je een totaal andere wending moet maken dan iedereen verwacht?  Het gevoel dat je overspoeld als … Lees verder Uitstappen

Rust vinden als het stormt

In de mens is voortdurend strijd. Ik gaf in enkele blogs (deze en deze)al aan dat er een strijd is tussen het geestelijke en het aardse. Onze eigen vrije wil die daarbij bepaald welke keus we maken.

Wanneer we slechts bezig zijn met het aardse is wat we ontvangen ook van deze wereld. Dat is niet altijd slecht te noemen, maar wanneer we enkel nog aards leven en denken stompen we af op geestesniveau. We raken uitgedroogd.

Anderzijds zijn er ook mensen die allerlei zaken ervaren. Ze voelen verschrikkelijk veel. Voelen in de zin van werkelijk lichamelijke ervaringen ook. Dit veelal omdat ze op het geestelijk gericht zijn.

IMG_1342.JPG

Dit klinkt natuurlijk goed. Bijbels gezien zullen we ons ook moeten richten op wat Gods Geest zegt, maar voortdurend geraakt, geprikkeld worden in onze geest wil niet zeggen dat we voortdurend met God in contact zijn.

Het is goed om mens te durven zijn. Niet telkens heen en weer geslingerd te worden tussen emoties, gevoelens, gedachten en datgene wat we doen.

Ik ben geen welvaartsprediker en geloof ook niet dat wanneer we geestelijk leven het ons voor de wind zal gaan. Toch geloof ik dat de wind van Gods Geest ons kan kalmeren, wanneer we niet het geestelijke zoeken, maar God zelf en Zijn Geest ervaren.

We mogen weten dat Hij Jezus gezonden heeft om ons in de rust te brengen, eeuwige rust. Dat is niet de dood, maar te weten dat we, wat we ook doen, wat er ook is gebeurt, wie ons iets heeft aangedaan… Nog hoogte, nog diepte, ons kan scheiden van de liefde van Christus.

Ik weet niet of jou dat ook raakt, mij wel. Wetende dat wat ik doe niet zozeer belangrijk is, wat ik heb ook niet, maar wie ik ben door Hem des te meer.

Wanneer we vanuit die geestelijke realiteit willen leven zullen we keuzes moeten maken. Los moeten laten wat ons onderuit haalt. Dat kan van alles zijn en ik loop er voortdurend tegenaan in mijn leven. Minderwaardige gevoelens, perfectionisme, bewijsdrang, angsten, teleurstellingen,…

We zullen echter telkens weer tot inkeer moeten komen dat we mogen en kunnen kiezen om in Gods kracht te gaan staan. Wij hebben immers Gods geest die ons wil en zal helpen om hier goed mee om te kunnen gaan. hij zal ons leiden in de rust.

de storm, het gedonder en de bliksem , het tumult, de vele geluiden en gedachten, is niet Gods stem. Gods stem verstaan we in het fluisteren van een zachte bries, op het moment dat we alleen zijn, in de rust van het moment. Juist wanneer we al onze zaken bij hem brengen, hoeveel het ook is, onder geschrei en zoekend naar woorden komt er orde in onze ziel.

We zullen om rust te ontvangen moeten leren om Gods stem, Zijn Geest te onderscheiden van die van de wereld. Dan zullen we liefde proeven die oprecht is. We zullen al gauw proberen om wanneer het druk wordt en chaotisch om ons hart af te sluiten, maar het is juist het afsluiten wat onrust creëert. We zullen ons open moeten stellen Voor God en moeten Leven in deze wereld met een geopend hart op God gericht.

Ik besef dat het laatste tegengesteld klinkt, maar wanneer we ons van Hem afhankelijk blijven opstellen zullen we in iedere situatie ook zijn stem verstaan. Wanneer we mensen bezoeken die beschadigd zijn bijvoorbeeld. Dan zullen we niet langer in eerste plaats geconfronteerd worden met onszelf en onze eigen issues, maar gericht zijn op de ander en daarin zelf ontplooien zoals God dat wil.

IMG_1331.JPG

mijn verkeerde volgelingen

Veel mensen lopen vast in het leven.  ik kan er over meepraten.  Ben meerderde keren vastgelopen.  Vastgelopen in  traditie, vastgelopen omdat ik anderen wilde plezieren, vastgelopen in verslaving, maar  de mijn grootste valkuil  is om gewoon niet mezelf te zijn.  dit word wel een erg persoonlijk blogje merk ik. Ik hoop dat je me wil ontmoeten.

Ik ben best handig, creatief en ben enorm met mensen begaan, maar tegelijk liggen hier ook mijn valkuilen.  Ik ben bij dat ik naarmate ik ouder wordt en langzamerhand wat zaken heb leren herkennen nu een beetje weet hoe er mee om te gaan.

eigen ketenen smeden

Vroeger dacht ik dat ik de controle moest houden over mijn moeite, mijn pijn, maar juist dan gaan zaken verkeerd. Mensen  die alles in de hand willen houden  smeden  hun eigen ketenen. Zetten zich zelf vast.

Ik geloof dat het belangrijk is de kern van je probleem op te zoeken.  niet je hele innerlijk leven op de schop te gooien , maar wel te zoeken waar de knelpunten liggen. In mijn geval was het gevoel van  minderwaardig zijn een drijfveer om altijd maar te presteren, de beste te willen zijn. altijd willen laten zien dat ik best wat in mijn mars had.

De gevolgen zijn dat ik heb moeten leren kijken naar mezelf en naar anderen , maar bovenal naar God. Relaties zijn daarom voor mij zo belangrijk. ik zoek niet meer zo direct de rust en erkenning, maar toch verlang ik er natuurlijk naar erkent te worden. hierdoor ontstaat er een stuk vrijheid.   Niet meer van alles doen om erkent te worden.

rennen en zoeken naar rust

Dit geeft een rust. Ik heb de erkenning die ik nodig heb gevonden in God.  dit geeft een bepaalde rust.  Een uitgangspunt welke ik voorheen wel had gehoord en ook geleerd. Ik kon het met woorden prima zeggen, maar  die ik niet begreep.

Ik bleef in het kringetje zitten van ik weet dat ik geliefd ben, maar ik wil  juist dat hij of zij mij ook zo zien. Ik wilde door bepaalde personen ook  gewoon geliefd zijn en deed daar  van alles voor. Probleem hiermee is dat je er zo enorm moe van wordt. dat je de rust niet werkelijk meer kunt vinden.

Wanneer we ons niet geliefd weten in God,als we er in ieder geval het idee hebben dat dat onvoldoende is , dan is onze denkwijze dusdanig verkeerd en blijven we zoeken en rennen naar rustpuntjes. Rustpuntjes die  veelal slecht voor ons zijn.  mijn schijnbare rustpuntjes  waren rustpuntjes die me geen rust brachten maar  plekken die me op dat moment even een kleine verlichting gaven van de druk in mijn hoofd en leven, maar die me juist in die cirkel van innerlijke onrust vasthielden.

verkeerde volgelingen

Ik trok me terug in  veel te veel en te hard werken om de complimentjes te krijgen, dat gaf best een stuk voldoening, rust op het moment. ik kreeg een bepaalde aandacht en ook een bepaald aanzien.  Of ik trok met terug achter de pc en keek naar de verkeerde sites, waar ik op dat moment even een rustig moment dacht te ervaren, maar de schaamte en onrust groeiden juist.  Bitterheid en onvrede waren mijn volgelingen. 

Nartuurlijk is ontspanning zoeken niet verkeerd, maar wanneer we werkelijk rust zoeken, een plek waar we op adem kunnen komen kunnen we die slechts vinden in Christus onze Heer.  We hebben het nodig dat  we telkens weer vernieuwd worden. voor je het weet zitten mensen opnieuw in een patroon die niet goed is. 

uitlaadklep

 ik heb bij ondervinding dat wat op het eerste ogenblik een geweldige uitlaadklep lijkt te zijn ook de valkuil kan zijn waar het verhaal opnieuw begint. Zo’n valkuil was de kerk voor mij. Ik  dacht als ik nu maar bezig ben in de kerk en met het werk Gods, dan is er geen ruimte om  verkeerd te doen. ik  deed een hoop, had allerlei bedieningen en studeerde hard. Teveel hooi op de vork dus. Opnieuw de valkuil, God uit het oog verloren terwijl ik over hem sprak en voor hem werkte.  

Ik weet nu, na grondig onderzoek waar mijn grenzen liggen en soms dan ga ik er nog overheen en voor een korte tijd is dat te doen, maar God leert me ook dat ik  dicht bij Hem moet blijven  juist dan. 

grenzen forceren

Ik kan bepaalde grenzen forceren uit eigen kracht, maar dan zal ik vast blijven lopen, maar in Gods Kracht zijn er wonderen mogelijk.  Dan stappen we over grenzen heen . dan kunnen we dingen die we anders niet kunnen. Dat  heet een wonder. In Gods kracht kunnen we een leven vol wonderen. 

God houdt onze grenzen in de gaten, maar geeft ons ook de verantwoording om  te doen wat we kunnen en Hij doet wat we niet kunnen als we gaan doen waartoe Hij ons geroepen heeft.

 

goedkope oplossing?

Lezen: handelingen 17:23-28

Laten we een beslissing nemen om onze wil en ons leven totaal over te geven aan Gods liefdevolle zorg voor ons, maar voor we dat doen, laten we eerst eens gaan kijken naar wie Hij is.

Het is belangrijk om bewust stappen te doen en niet zomaar even vluchtig de zaken eens nalopen en maar aanpakken wat we te pakken kunnen krijgen .

juist als we in nood zitten en het zelf even niet meer weten zijn we geneigd om dat maar te gaan doen wat er voor handen lijkt te zijn.

Als we ons zelf over willen geven laten we dat dan doen aan degene die ons vertrouwen niet zal beschamen. Aan iemand die sterker groter is als wij en die ons zo enorm liefheeft dat Hij alles heeft gegeven om jou te kunnen helpen. (Lees Johannes 3:16 maar eens)

Zo als ik al zei, maken mensen heel gauw de fout alles maar te grijpen wat ze kunnen krijgen. Alles wat maar goedkoop is, wat plezier lijkt te beloven, maar veelal bied het juist het tegenovergestelde.

Een avondje stappen lijkt erg leuk op z’n tijd en kan het ook best zijn, maar als we het financieel moeilijk hebben , kunnen we op dat moment de druk van onze financiële verplichtingen wel heel even vergeten, maar de volgende dag slaat de kater dubbel toe. Portemonnee leeg, en hoofdpijn van drank en zorgen. Zo gaat dat met veel zaken in het leven.

Laten we oppassen onszelf niet over te geven aan alles wat ons vrijheid belooft, maar het in werkelijkheid niet is. Of aan datgene wat ons blijdschap belooft maar dat slecht een lach is van buiten, maar een traan van binnen. Of datgene wat ons rust geeft, en dat wellicht tijdelijk ook doet, maar als we er verslaafd aan raken steeds meer onrust geeft.

Al deze zaken zijn slechts zaken waarmee de valse god van deze wereld ons wil verleiden. Deze valse god, Satan, wil slechts dat we meer en meer teleurgesteld raken in alles om ons heen. Hij beliegt ons over wie God daadwerkelijk is.

Er zijn veel zaken die we als onze god zouden kunnen aannemen, maar laten we kiezen voor de enige ware God met een hoofdletter. Hij is de enige die ons vrij kan maken.

Hij is dichtbij ons, bij ieder van ons. In Hem leven, bewegen en bestaan we… we zijn van zijn nageslacht. Hij heeft ons gemaakt! En al begrijpen we veel zaken niet, we weten dat Hij dichtbij ons is en Hij wil zich aan ons openbaren. Als je zoekt zul je vinden.

 

Heer open mijn ogen voor wie U bent, zo dat ik mij kan overgeven aan u de enig ware God.

ssst… God spreekt!

waar verlangen we naar wanneer we spreken over stilte? Is het zaak om stil te zijn in een maatschappij die maar door raast? Wat is het ?  is het dat we onszelf opofferen  en daardoor veranderen? wat houdt het in?

herken je werkelijke verlangens

 ik geloof dat stilte inhoudelijk breder ligt. Meer inhoudt heeft. Wanneer ik spreek over het verlangen naar stilte gaat het niet om niet meer horen.   In het vorig blog  sprak ik al over het lege midden en de lege ruimte. Het gaat er om de stemmen , de bewuste, maar ook  onbewuste verlangens  niet te onderdrukken maar te leren herkennen en te weten hoe je er mee om zou kunnen gaan.

terwijl ik dit schrijf besef ik dat dit wel heel  erg zweverig klinkt en dat we een maniertje zouden kunnen leren zodat we we uit onszelf  de stilte zouden kunnen vinden. Alsof we zelf de controle in handen zouden kunnen nemen door te voldoen aan bepaalde maniertjes en handelingen.

disciplines

Natuurlijk zijn er een aantal diciplines te leren zoals bidden, mediteren, vasten, etc…  deze middelen zouden ons kunnen helpen de stilte te vinden, maar wanneer we spreken over stilte  als  rust voor het hart. Geestelijke rust. Innerlijke vrede.  Dan moeten we ons beseffen dat  deze zonder de hulp vanvan de Geest van God onbereikbaar is.

wanneer we op zoek gaan naar stilte en we er naar verlangen rust te vinden in ons leven, moeten we beseffen dat we  constant in de verleiding zullen worden gebracht . altijd is er het gevaar om van de stilte berooft te worden. 

onze tong het grootste gevaar voor de stilte

Als het gaat om de stilte te zoeken en te bewaren zullen we ons moeten beseffen dat onze tong het grootste gevaar is.  veel zonden worden door de door de tong veroorzaakt en zorgen voor innerlijke onrust.  het gaat hier niet direkt om het geluid wat de tong veroozaakt. hiermee echter niet het geluid wat de tong veroorzaakt. Soms kan de tong immers onrust veroorzaken juist wanneer ze zwijgt terwijl ze eigenlijk zou moeten spreken.

Wat is de stilte die ik bedoel? Het is de ruimte, de omgeving, het gevoel, de ervaring , de gedachte, de liefdevolle omarming, het zien en ontdekken.  veel mensen zijn niet graag in de stilte. Ze zijn bang om alleen te zijn. bang voor de afwezigheid van geluid en de drukte van het leven. ze hebben het nodig om te voelen dat ze nog in leven zijn lijkt het wel. 

God ontmoeten

De stilte  zou je kunnen zien als de plek waar je God kunt ontmoeten.  waar je je zelf kunt zijn.  waar we niet worden afgeleid om degene wie we werkelijk zijn ook te laten zien aan God. we spreken het soms letterlijk, soms in stilte uit naar God: ‘hier ben ik. we laten de wereld los met al zijn chaos, zijn tumult, de drukte van alledag en komen voor Uw aangezicht. ‘

soms is het gewoon onwerkelijk de stilte die God ons geeft op zo’n moment. Het moment dat we hebben gekozen om bij Hem te zijn. het uitspreken  van onze intieme gedachten en gevoelens en daarmee in het reine te komen doordat onze ogen gaan zien, onze gedachten ontvangen wat we in de razernij van alle dag niet kunnen bevatten. 

een ander perspectief

Met andere woorden  we ontdekken zowel God als onszelf en wanneer we onszelf ontdekken leren we ook over de ander.  we leren begrijpen waarom mensen reageren zoals ze reageren in bepaalde opzichten. We leren anderen te zien vanuit ander perspectief. 

Stilte brengt ruimte. Ruimte om te voelen en te ervaren. Onze ware emoties die we anders wellicht weg zouden slikken omdat er geen ruimte is in  de drukte van de dag, kunnen we nu beleven. Niet om er in te zwelgen, maar om ze te verwerken en ze te beoordelen en/of bij God te brengen.    

afstemmen op God

We leren wanneer we moeten zwijgen en wanneer we moeten spreken.  Stilte, rust ontvangen betekent dus meer dan niks zeggen of geen geluid. Het leert ons die plek te zoeken waar we met God samen kunnen zijn om meer en meer ons innerlijk en ons uiterlijk af te stemmen op de Vader .

Dat dit niet per definitie een eenzame opsluiting hoeft te zijn moge duidelijk zijn.  we kunnen soms een diep gesprek met God hebben terwijl we gewoon aan het werk zijn.  wanneer we in de bus zitten of op de fiets. Wanneer we bezig zijn met alledaagse dingen.

het zachte ruisen van de stem van God

We kunnen de stilte vinden wanneer we de keuze maken alle stemmen die proberen ons  te overstemmen niet de prioriteit te geven, maar het zachte ruizen van de stem van God.  wanneer we onszelf openstellen voor deze stilte in ons zullen we zowel innerlijk als uiterlijk veranderen en het licht van Christus  uitstralen. De ander zal door ons God kunnen ontmoeten  die in ons leven aanwezig is.

 

aangepaste versie van eerder geplaatst blog op andere site

tijd voor stilte!

Boele Ytsma spreekt over het lege midden, Benoît Standeart spreekt over de lege ruimte. Via Ronald van de Oever kwam ik in aanraking met een artikel van  Leo Fijen over het soort gelijke.  

mensen zijn net fragmentatiebommen

Mensen  tegenwoordig zitten bomvol. Mensen staan op het punt te exploderen zijn woorden die Standeart  uitspreekt.  er is geen rust meer in deze tijd, lijkt het wel .  mensen lopen vast in hun eigen onrust. 

het begint al door steeds meer te eisen van onze kinderen.  We willen dat ze zo veel mogelijk leren. Wanneer ze thuis komen spelen ze niet meer, maar vullen hun kop met tv, computer en komen niet werkelijk tot rust met een goed boek, het luisteren naar verhalen of een spelletje met de andere kinderen uit de buurt.

overdreven?

Is dit misschien een beetje overdreven? Ik denk het niet. steeds meer prikkels komen er op ons mensen af. Niet alleen op de jongeren en kinderen, maar ook op de ouders. Veel moet gedaan worden in een zo kort mogelijke tijd. 

veelal gaat het om kwantiteit in plaats van kwaliteit  waardoor er ook nog eens een soort van onvrede ontstaat bij mensen.  waardoor we steeds meer verwijdering krijgen van wie we zelf zijn. misschien is dit nu juist wat Boele Ytsma bedoeld als hij spreekt over gefragmenteerd zijn.

Het lege midden, de lege ruimte.

Wat nu betreft het lege midden of de lege ruimte? Het is duidelijk belangrijk voor de mens om rust in te bouwen in het leven.  niet voor niets  was er de sabbat.  De rustdag die wij als christen op zondag zijn gaan vieren om de een of andere reden.  

God vond het nodig dat de mens zo nu en dan tijd inbouwde om tot rust te komen. dit een hele dag voor een hele week, maar ook per dag  was er een periode van rust nodig. De nacht is er om te slapen.  Uit te rusten van een dag van hard werken en alle activiteiten die we hebben gedaan. 

we hebben onze rust bitterhard nodig

Er is veel onrust zoals ik al noemde. De mens wordt steeds meer uit zijn natuurlijke doen gebracht in deze 24 uur economie.  Winkels zijn steeds vaker en langer geopend, mensen werken in ploegen, dan hebben we ook nog eens de tweeverdieners tegenwoordig , vaak bitter noodzakelijk om aan de eisen van de tijd te kunnen voldoen, maar wat weer de nodige onrust meebrengt bij kinderen en tussen partners onderling.

Niet voor niets groeit het aantal scheidingen.  nog niet eens te spreken over de onrust die er is in de politiek en op de financiële markt. Waar vinden we de rust die we zo bitterhard nodig hebben?

tijd nemen

Wat zou het fijn zijn als we een  aantal van die rust moment en  in zouden kunnen bouwen in deze hectische tijd. waar kunnen we deze vinden? Ik geloof dat we ze pas vinden als we bereidt zijn om een stukje van de onrust los te laten en tijd te nemen. Tijd voor onszelf, tijd voor anderen, tijd om te genieten  van elkaar, maar ook door tijd te nemen om God te zoeken.

 de rust die daar uit voortkomt  maakt dat we sterker worden en groeien in  de rust die we zoeken.

dit is een oud blog met aanpassingen opnieuw gepubliceerd