Tag: ondernemen

Vastklampen of loslaten

Geloven we dat  Gods waarheid ons leven zal verrijken? Geloven we dat er MEER is dan we zelf ook maar  kunnen  zien of inschatten? Geloven   dat God zal voorzien? Zomaar even wat vragen die mij  door het  hoofd zijn geschoten deze ochtend.  Wat is Gods plan met  mensen, met mij zelf.

ik bedoel dit niet direct van  wat is nu direct wat God  wil dat ik doe, maar indirect inde zin van : hoe richt ik mijn leven in naar Gods bedoeling?  Ik denk hierover na naar aanleiding van het boek Ademruimte . dit is een boek welke me enorm aanspreekt op dit moment. het treft me daar waar ik het op dit moment even nodig heb.

twijfel

een van de vragen die bij me opkwam en me het meest treft is; wat nu als ik het helemaal mis heb? ik bedoel daarmee dan wat als ik het mis heb met mij  gedachten, ideeën  aangaande mijn persoonlijke roeping.  Twijfel dus.  Wat nu als alles anders gaat dan ik  gedacht had?

ik moest even terug denken aan het moment dat ik het werkelijke besef had dat ik iets moest gaan ondernemen om God te dienen in mijn leven. om invulling te geven aan mijn roeping. Ik wist niks af van wat nu precies roeping was.  ik had een beeld, een gedachte, een gevoel dat ik iets moest doen wat ik zelfs nog niet eens onder woorden kon brengen, maar waaraan ik wel moest beantwoorden.

Ik heb dit  gedaan en ben  zoals het in de kringen normaal was als het ging om roeping naar de theologische Hoge school gegaan. Niet mijn ding dus . dat werd al gauw duidelijk. Toch heeft het de eerste aanzet gegeven om toch veel meer richting pastoraat te  gaan.  van daaruit  ben ik meer die richting op gegaan.  Via via op de meest vreemde wijze  tot op dit moment  bij Teen Challenge aangekomen.

Helderheid?

Ik wil er mee aangeven dat het allemaal  niet zo  helder is misschien wat we  zullen moeten doen als het gaat om roeping. Ik geloof echter dat we die stem, dat beeld wat God ons geeft, die gedachten en gevoelens om  iets  te doen niet moeten verstoppen, maar  leven d moeten houden.  In het boek schrijft Mathijs Goedegebuur  over het verschil  tussen de wereld als akker en de wereld als begraafplaats.  In de akker zaaien we en in een begraafplaats stoppen we de dingen om het nooit meer tevoorschijn te halen.

Wat gaan we doen? ik wil  niet mijn gaven en talenten verstoppen om ze nooit meer te kunnen zien, maar ze  ook niet koesteren en voor mijzelf houden. Ik wil het zaaien en delen zodat het meer gaat worden.  dat betekent  in zekere zin ook dat we het een tijdlang los zulle moeten laten . dat we  zeggen : God ik  leg het hier neer en  wilt U  het levenskracht geven om op  te komen en het  vruchtbaar laten zijn.

Zaaien of begraven

De angst die we als mensen hebben is misschien wel dat we het wel willen zaaien, maar dat we bang zijn dat er niets mee zal gebeuren.  Dat God ons zegt dat we het  in goede grond moeten doen, maar  dat we niet weten of de plek die God ons aanwijst  niet zulks goede grond is .

Abraham werd uitgedaagd om te offeren . niet zomaar een offer te brengen maar het meest kostbare wat hij bezat.  Zijn zoon.  Dit was  werkelijk een offer omdat alles wat God belooft had in Izaäk  werkelijkheid was geworden .  God had Abraham geroepen om tot een groot volk te worden, maar zijn vrouw  en Hij hadden nooit kinderen gehad. en nu… oud en grijs , vroeg God hem om de belofte  op te geven. neer te leggen en te verbranden.  Op te offeren…! Wat een raar voorstel, maar God liet zien dat Hij de voorziener was. dat Hij het beste met Abraham, met de mens wilde. Dat Hij al  een lam in de voorbereiding had gedaan en gebracht had bij een  bos om te worden geofferd.  God voorzag zelf.

opoffering

Durven wij dat ook? durf jij op te geven wat je dierbaar is? durf je  God te geven wat het meest belangrijk is in je leven? durf je  tegelijk te erkennen dat dit misschien wel erg moeilijk is maar te geloven dat God zal voorzien?

Ik las in de tekst waarin het gaat over dit offeren van Abraham (genesis 22) het volgende:  ‘Op de berg van de HEER zal erin voorzien worden.’ vrs 14 wat mij zoiets zegt als: soms worden we naar moeilijke plaatsen gebracht om  zo door God als het ware uitgedaagd te worden om dat wat we  hebben bereikt, gekregen, behaald over te geven of op te geven om het   van daaruit opnieuw te mogen ontvangen.   Dat is zaaien.   Begraven is willen behouden wat je hebt. Vastklampen aan en niet durven of willen loslaten en het  daardoor te  verstikken.  Je dood als het ware dat wat je gegeven is en zult het wel moeten begraven .  je kan niet  rond blijven lopen met iets wat dood is zonder er zelf dood aan te gaan.

Doodgeknepen of ten volle leven

Ik geloof dat er  veel mensen zelf dood zijn gegaan doordat ze hun dromen  zo vastgeklampt hebben en doodgeknepen, in eigen beheer hebben willen houden dat het niets heeft gebracht. Anderen hebben begraven wat ze hadden en het heeft ook niets gebracht, maar ze leven nog.  Ik wil echter  leven ten volle. Niet mijn talenten begraven, maar ze  te zaaien in goede grond. In vruchtbare aarde zodat ze zal opkomen en vrucht dragend, meervoudig zelfs.

Heer ik geef mijn hart, mijn leven en alles daarin aan U terug.  ik zaai mijn leven in Uw Akker, goede grond welke U zal begieten en zal voorzien van de grondstoffen die  nodig zijn.  Heer leer me de tijd te nemen om  het te laten ontkiemen en te laten groeien . Heer geef het de kracht om te leven zodat het vrucht zal dragen. God van Leven, God van Liefde ik hou van U. Amen

 

Van onbewust naar bewuste keuzes maken

om te veranderen is er moed nodig.  Veranderen is immers niet gemakkelijk.    We willen ergens  wel een ander leven, maar opgeven van datgene waar we  aan gewend zijn is lastig.  We zien het terug wanneer iemand bijvoorbeeld probeert te stoppen met roken.  Iemand begint vol goede moet, maar na twee weken is een groot deel van de stoppers al  weer begonnen. Het vergt behalve moed  volgens veel mensen vooral doorzettingsvermogen.  Natuurlijk geloof ik  doorzettingsvermogen. Een beetje doorzettingsvermogen kan geen kwaad wanneer je wil veranderen, maar doorzettingsvermogen veranderen je niet.

het betekent in wezen dus dat we niet zomaar kunnen veranderen. we kunnen heel rigoureus dingen in ons leven veranderen. grote keuzes maken in ons leven. we gaan het huis en gaan trouwen bijvoorbeeld. we nemen de stap om iets bijzonders te ondernemen zoals een vakantie.  Allemaal zaken die we heel bewust doen in ons leven.

echter veelal zitten we niet vast aan de zaken die we graag willen , maar vaak aan de zaken die we eerst misschien heel graag wilden, maar waar we nu een probleem mee hebben . of zaken waar we überhaupt een probleem mee hebben en  misschien zelfs niet eens meer  weten hoe we er ooit  aan vast zijn komen te zitten in ons leven.

veel van de dingen in  ons leven doen we onbewust.  We denken er niet over na.  We doen het gewoon. We  starten de auto rijden weg. Wanneer je er over nadenkt is het  belachelijk hoeveel handelingen je in wezen doet en ook het verkeer nog in de gaten kunt houden en de borden kunt  zien, etc…  we doen het onbewust. Ook als we aan het werk zijn doen we veel van de dingen onbewust.

Een timmerman grijpt zonder er bij na te denken  naar spijker in zijn schort, hij hamert er  hard op los en je ziet dat hoe behendiger hij is hoe minder vaak hij op zijn vingers slaat. Hoe is het mogelijk, hij denkt er niet werkelijk meer over na of de spijker wel echt geraakt wordt of niet. in gedachten is hij al weer  bezig met de andere spijker. We  doen dingen veelal onbewust. De dingen die we bewust  doen zijn de dingen die we  bewust kiezen. Waar we mee bezig  zijn . waar we stappen in zetten.  Actief in zijn over na moeten denken.

Men zegt dat we 95 % van wat we doen onbewust handelen kunnen noemen en 5  % bewust handelen.  Jezus  verlangt er naar dat we andere mensen zijn. niet gedreven door het onbewuste, maar  gedreven door oprechte keuzes.  Dat we mensen zijn die  bewust nadenken over dingen in hun persoonlijk leven.  kunnen we nu van 95% onbewust naar  hetzelfde percentage bewust  groeien?  Nee. Wat we wel kunne doen is bewust bezig zijn met keuzes te maken in ons leven. keuzes maken om anders te leven. te doen waarvoor God ons geroepen heeft.

Dit is niet zo eenvoudig als dat ik dit uitspreek.  Oefening baart kunst, vandaar dat ik ook zeg dat uithoudingsvermogen wel meespeelt, maar tegelijk zijn het de  keuzes die we  bereid zijn te maken om voor God te leven die ons leven werkelijk veranderen.  wanneer we ontdekken dat God het beste met ons voor heeft, dit gaan geloven en  zien dat God iets bijzonders in ons  persoonlijk heeft gelegd, dan kunnen we op zoek gaan naar enorme veranderingen.  Wanneer we ontdekken wat de droom is voor ons  leven, kunnen we leren om  actie te ondernemen om het uiteindelijk ook te kunnen bereiken.  Niet op eigen kracht, maar met geduld en bewust te worden van wie God is in ons leven

kom in beweging!

Geloven is niet gemakkelijk. Natuurlijk zijn er aan het geloof in Jezus Christus heel veel prachtige beloften verbonden, maar  toch is geloven  niet gemakkelijk te noemen.  Soms is geloven zelfs erg moeilijk.  Wanneer we in God willen geloven met heel ons hart , onze ziel, onze kracht en ons verstand, dan is dat  het zeker waard, maar niet gemakkelijk

geloven is een actieve onderneming

In mijn blogs lees je dat hopelijk ook. Ik probeer in de dingen die ik schrijf niet vooral een mooi plaatje te schetsen van het geloof. Ik hoop dat het duidelijk wordt dat geloven  iets van je vraagt. Dat geloven betekent dat we  iets moeten ondernemen.

God  roept ons niet om ergens passief op een stoel of bank in een kerk te gaan zitten. dit is wellicht een beeld wat veel mensen hebben van gelovigen. Ik zelf zit te denken aan mr. Bean in de kerk.  een levensloze gebeurtenis als we niet werkelijk in beweging komen.

op weg

Geloven is  vertrouwen dat  god ons leidt in de juiste richting. Stap voor stap. Soms lijken de stappen onlogisch. Wanneer we een hoop hebben gespaard en we hebben het idee dat God ons vraagt het geld weg te geven aan iemand die het  harder nodig heeft als wij zelf bijvoorbeeld. of  wanneer we geroepen worden om ons huis open te stellen voor mensen die  op zoek zijn naar wat dan ook. Of als God ons roept om iemand in ons gezin op te nemen omdat hij  zelf geen ouders heeft of juist al zo oud is geworden ,maar eigenlijk niet alleen kan zijn. of gewoon een gesprek iemand die je niet kent, maar je ziet dat hij je nodig heeft.  Ik noem maar gewoon een aantal zaken die me even in het hoofd komen.

Klinkt allemaal wat onlogisch misschien, maar ik probeer duidelijk te maken dat we  het soms allemaal wel wat te licht opnemen.  We denken soms  dat we al een hele boel dingen doen voor God, maar als we er over nadenken waar doe je het dan werkelijk voor?  Is het werkelijk voor god?  omdat  god je hier  voor geroepen heeft?  Veel mensen denken dat ze veel werk in de kerk moeten verzetten.  Dit is natuurlijk niet per definitie verkeerd, maar wat nu betreft hen die niet in de kerk komen? ik denk dat we duidelijk kunnen zijn dat  er meer mensen buiten de kerk zijn die God niet kennen als er in.

het gaat niet om ons, maar om de ander!

Laten we ons leven omgooien en dienen met  wat we hebben om zo anderen te verijken in plaats van onszelf . ik bedoel dat het niet gaat om onze taken in de kerk en onze positie. Dat het niet gaat om aanzien en de dingen die we doen, maar enkel voor god en onze naaste die ons werkelijk nodig heeft. We groeien als we leren God werkelijk te dienen. Onszelf  op te offeren voor anderen zoals ook Jezus dat deed.  Ons huis te openen, ons geld te geven, vrijwilligerswerk te doen of er opuit gaan in onze vrije tijd om mensen aan te spreken over God. (kijk ook eens deze clip van compassion.)

Dan zullen we proeven , ervaren hoe goed God is . we zullen niet altijd krijgen wat we verwachten en gemakkelijk zal het ook niet zijn, maar  we zullen groeien en ontvangen wat we nodig hebben . we zullen gezegend zijn.