Tag: Norm

platvloersheid

Doen we met z’n allen ons best om zoveel mogelijk te leren, blijkt dat we vooral graag naar  domme en platvloerse zaken kijken.  ‘domheid is hot’ zegt een recensent in een artikel van CV Koers.

Waar gaat het heen met onze samenleving is een vraag die ik mij stel als ik dit artikel lees. Waarom kijken we nu juist naar mensen die   zich  dom gedragen of die opvallen door  een minder hoog IQ. Ook in films doen we ons best om zo dom en grof mogelijke humor te scoren lijkt het wel. Een film uitgegeven onder New Kids doen het dan ook  uitzonderlijk goed naar het schijnt.

Ik moet toegeven dat domheid  soms ook grappig kan zijn, maar veelal gaat de domheid nog gepaard ook met platvloersheid.  Gewoon erg grove taal, maar ook buitensporige manieren van leven in die zin dat  men met alleman naar bed gaat in  verschillende programma’s en dat dit dan ook nog eens breeduit word besproken en  zelf  laten zien aan de kijkers.  Ik denk daarbij aan de verschillende varianten van datingprogramma’s  bij voorbeeld.

Ben ik nu een heilig boontje dat ik daar zelf niet naar kijk? Ik moet zeggen dat ik naar bepaalde zaken kijk. Ik heb daar ook n iet echt een excuus voor. Hoewel ik  bewust weiger om naar een fil van  de New kids te gaan.  of naar deze datingprogramma’s te kijken.  Zelfs  bepaalde nieuwsprogramma’s  worden  bijna vulgair door een bepaalde woordkeuze. Ik vindt ze eigenlijk walgelijk.

Wil ik nui gaan zeggen dat iedereen ze moet gaan boycotten?   Zeker niet. ik geloof niet dat dat  zou werken. Ik  geloof ook niet dat je alles aan banden kunt leggen. Wel geloof ik dat wij als gelovigen anders met  dingen om zouden moeten gaan in deze.

Wat ik me afvraag in hoeverre moeten wij als christenen daarin meegaan.  In hoeverre passen wij ons taalgebruik en manier van doen aan aan de wereld.   zouden wij niet geheel anders moeten zijn?

Ik geloof het wel. Ik geloof dat we  zoals Paulus  het zegt  een andere manier van denken  zouden moeten nastreven.  Fouten maken geen probleem wat mij betreft, maar het is volgens mij wel belangrijk om keuzes te maken in het leven.  doen we wat Christus van ons verlangt of leven we ons eigen leven zoals we dat zelf willen.  ik geloof dat veel christenen  vaak  tweeledig zij,  enerzijds  spreken we  in een bepaalde kring vaak nog vromer dan kattestront( beetje platvloers . moet ik toegeven)  anderzijds  doen we  gewoon mee met deze manier  van spreken  wanneer we in andere kringen zijn.

Ik vraag me af  of  de platvloerse houding en ook de andere kant de vrome  manier  die we  spreken in andere kringen  niet te maken  heeft met  niet werkelijk beseffen wie we zijn.  besef je wel wie je bent?

Ik denk dat de platvloersheid op tv te maken heeft met  het zelf beeld wat mensen van zichzelf  hebben. door  zich tegenover de domme , platvloerse mens te houden voelen ze zich  boven de ander staan.   Wanneer men zich meet aan mensen die een stuk dommer zijn dan zij zelf voelen ze zich meer en beter misschien.  En wanneer het gaat om de vrome  woorden keus op ander momenten proberen ze zich zelf  wellicht te bewijzen.

Laten we gewoon ons zelf zijn.  we hoeven geen rol te spelen en we hoeven onszelf niet af te meten aan anderen. niet via de tv, niet in de kerk, niet  op je werk of waar dan ook, maar  laten we ons afmeten aan wie Jezus Christus is. dan zie we dat we de minder e mogen zijn. dat Hij juist mensen op zocht die  uit een minder milieu kwam  en mensen die  niet direct intelligent  waren misschien, maar die hij wel enorm liefhad.

Laten we opletten om niet platvloers te worden en ons in te laten met allerlei zaken die niet s met God te maken hebben in die zin dat ze  afbreuk doen aan ons eigen geloof.  Ons inlaten met  grove zooi is niet waar we mee vervuld zouden moeten geraken.

 

Please, avoid being normal.

Ik las dit op twitter onder het persoonlijk kopje van Jan Lok (die ik verder niet ken overigens)die zich @ideeidea noemt op twitter. Zijn motto zette me even aan het denken. Moeten we nu als christen juist normaal doen of juist anders zijn in deze wereld.  enerzijds is normaal vaak al gek genoeg misschien, anderzijds is normaal  met de  flow meegaan. 

Go with the flow

Ik denk dat het goed is om met de flow mee te gaan maar niet met de flow die de wereld ons  zegt dat we moeten gaan.  de wereld wil ons doen geloven dat extraordinair de trend is dat we er op onze 5oe er uit moeten zien alsof we 20 zijn en dat 50 kil de gewichtsnorm is waar iedereen eerder 80 of als ik van mezelf uitga, 100 kilogram weegt.

Wat is normaal. Moeten we nu zo normaal zijn als we kunnen?  Ik geloof dat de kerk vaak niet normaal genoeg is.  het lijkt er op dat wanneer mensen elkaar in de kerk begroeten ze  hele andere mensen dan wanneer je ze op de werkvloer tegenkomt of als ze op de koffie komen. ze spreken de tale kanaäns zeg maar.  hier zou normaal doen mijns inziens iets zijn waar anderen baat bij zouden hebben.  doe maar gewoon dan doe je gek genoeg.

herkenbaar zijn.

Anderzijds wanneer je aan het werk bent hoe herken je de christen dan? Als ze dan juist normaal zijn en mee doen met wat de Andere collega’s doen en zeggen vallen ze niet op. Juist hier zou een christen mogen uitblinken in het niet normaal zijn. ik bedoel daarmee echter niet in taalgebruik, maar in de omgang met anderen. in hoe ze  over dingen nadenken en keuzes maken in het leven. over wat ze te vertellen hebben.

het gaat er niet om om indruk te maken op anderen. het gaat er niet om op te vallen. Een buitenbeentje te zijn, maar het gaat er om dat anderen Jezus in jou herkennen. dat mensen zien wat het inhoudt om Hem te volgen. dare to be different!

navolgers zijn

Hoe kunnen we werkelijk navolgers zijn van Hem als niemand ziet wie we navolgen in hoe we ons gedragen. We hoeven geen mensen te veranderen, dat kunnen we ook niet, maar we kunnen wel mensen als het ware uitdagen om na te denken over wie ze zijn en te kijken naar wie wij zijn in Christus.

Dat is best een verantwoordelijkheid die we als gelovigen hebben te dragen.  We moeten  niets, maar is er het verlangen om  te ontmoeten. is er het verlangen Jezus bekend te maken door wie je bent?  ik vindt dit soms behoorlijk lastig hoor. Het is zo gemakkelijk om je vromer voor te doen dan je bent. of juist helemaal niet en gewoon met anderen mee te praten in de kantine op je werk bijvoorbeeld of als je in een groepje op school staat.

ken je identiteit

Ik geloof echter dat wanneer we gewoon onszelf  zijn we de minste moeite hebben anders te zijn.  onszelf zijn is anders dan de anderen. immers iedereen is ergens op zoek naar identiteit. Onze identiteit ligt  in Christus in Hem mogen we ons kinderen van God noemen. Wanneer we onze identiteit afmeten aan anderen, of wat anderen van ons vinden dan zijn we aan hen gelijk.

Ons leven is meer in balans als we Jezus volgen. We  mogen zijn wie we zijn en leven vanuit zijn liefde. We zijn anders. We weten wat liefde is, we weten wat hoop is, we mogen iets betekenen voor anderen. wanneer we ons openstellen voor Hem zijn we anders en eigenlijk heel normaal. Misschien te normaal voor sommigen, maar juist authentiek voor anderen. we mogen weten dat we uniek zijn en gewild. Is dat normaal? Nee dat is extra super geweldig!

Balanceren

Wie goed doet, goed ontmoet is en erg bekend gezegde die ook nog eens erg goed past op dit weblog. Toch is het goed dat we duidelijk stellen dat goed doen ons niet automatisch veranderd in goede mensen.

We kunnen allerlei mensen helpen en op allerlei manieren, zelfs heel veel geld en tijd investeren in goede projecten, toch is het niet wat ons werkelijk goed maakt, hoewel veel (religieuze en/of christelijke)mensen ons dit willen doen geloven. 

Wat is goed?

Wat is werkelijk goed is dan de vraag die bij mij opkomt. Het gaat er in de eerste instantie niet om dat we goed doen, maar of ons hart werkelijk goed is. onze hartsgesteldheid. Dit is natuurlijk een lastig punt. We geloven immers maar al te graag dat ons hart zo slecht nog niet is. we vullen ons leven op een bepaalde manier in, zodat we zo goed mogelijk uit de verf komen en we onze hartsgesteldheid niet te hoeven veranderen.

Veel mensen leven zo’n leven dat er van de buitenkant mooi en zuiver uitziet,het zijn fatsoenlijke mensen. staan klaar voor de buurt, voor vrienden en familie, geven zo nu en dan aan mensen en nood, doen veel aan vrijwilligers werk etc… er zijn er zelfs die hun hele leven in teken stellen  van het dienen van de ander of zelfs van hun geloof of kerk.

Hoe integer ben je?

Komt het wel allemaal zo nauw? Waar heb je het over vraag je je misschien wel af. Moeten we ons af gaan vragen of iemand die goed werk doet voor anderen, voor z’n geloof, voor de kerk of voor wat dan ook dit ook wel doet met de juiste intenties? Of ze wel werkelijk ter goeder trouw zijn?

Ik wil niemand in diskrediet brengen. Waar het mij om gaat is om tot nadenken te komen en misschien dat je met me mee wil doen om te kijken hoe zuiver we zelf zijn. hoe ons hartsgesteldheid is. ben je werkelijk integer?  Ik kan situaties bedenken waarin ik niet zo integer heb gehandeld. Er zijn dingen in mijn leven waarop ik niet zo trots ben.  situaties waarin ik me heb terug getrokken  uit zelfbehoud. Soms zelfs ten koste van anderen, maar vooral om mezelf te profileren op de een of andere manier.

Profileren!

Wat beweegt ons om onszelf te profileren. Ons boven de ander te stellen als het ware?  Waarom willen we ons beter voordoen dan we in wezen zijn? ik geloof dat het voortkomt uit  twee bronnen die uiteindelijk dezelfde zijn.  de ene is angst, de ander is trots.

We zijn vaak bang om onszelf te zijn en door de mand te vallen, anderzijds denken we vaak het zoveel beter te weten dan de ander. eigenlijk is het  gewoonweg zo dat we God niet vertrouwen. Als we bang zijn  vertrouwen we god niet, wanneer we trots zijn denken we dat we het beter kunnen en  vertrouwen we God dus ook niet.

Confronterend

Wanneer we dus werkelijk goed willen doen, zullen we ons hart moeten laten bewerken door de Heilige Geest. Wanneer we Hem binnen laten zullen we geconfronteerd worden met onszelf. we zullen merken hoe zeer ons hart gericht is op de bevredigingen van onze eigen verlangens en niet op het dienen van God of de ander.

Het gaat er mij hier niet om duidelijk te maken hoe slecht we zijn als mens, maar wanneer we werkelijk het verlangen hebben goed te doen dit uit onszelf onmogelijk is.  we zien al gauw wat anderen verkeerd doen, maar laten we naar onszelf kijken en  beseffen hoezeer we god nodig hebben in ons leven, daarvoor zullen we te rade moeten gaan en inzien dat we fouten hebben gemaakt en ze erkennen en op te geven.

je evenwicht verliezen

het is altijd lastig om datgene op te geven waar we altijd op hebben vertrouwd. Vooral als gebleken is dat bepaalde methodes gewoon heel goed werken al is dat dan ook maar voor een tijdje. Durf je los te laten aan je verkeerde patronen? Ik las op Facebook in een berichtje van Maaike Starreveld een quote van Soren Kierkegaard: durven is even je evenwicht verliezen; niet durven is uiteindelijk je zelf verliezen.

Ik besef dat we wanneer we het hebben over de heilige Geest ons soms  beetje onbehagelijk voelen.  we vinden het natuurlijk fijn  om te horen hoe God ons door de Heilige Geest troost, maar om te horen dat Hij ons ook wil overtuigen van wat er niet goed is in ons leven, ons hart kan erg confronterend zijn.  althans ik vindt dat .

Jezus Christus = de norm!

Gods geest overtuigd ons, niet alleen van wat we moeten laten , maar ook van wat goed  voor ons is. Hij wil ons perspectief veranderen.  niet meer ik , maar Christus leeft in mij schreef Paulus al. We zullen onze norm bij moeten stellen. niet meer IK  of anderen zijn de norm, maar Christus is de Norm van waaruit we mogen en kunnen leven.