Te eigenwijs om te erkennen? 

Vandaag kwam ik een quote van John Maxwell tegen die me even aan het denken zette. Kijk maar even maar onderstaand plaatje.   

Succesvolle mensen doen dingen die onsuccesvolle mensen niet willen doen.

Nu gaat mijn blog niet direct over succesvol zijn in maatschappelijke, financiële zin, maar waar ik in dit blog over spreek is vooral datgene wat qua persoonlijk geluk belangrijk is. 

Veel mensen zien financiële voorspoed en een bepaalde positie als succes. En laten we eerlijk zijn de maatschappij wil ons doen geloven dat succesvol leven hiervan afhankelijk is.  

Toch geloof ik dat wat John Maxwell hier schrijft waar is. Ik zou het wellicht niet omschrijven als succesvol, maar zie het meer vanuit een andere hoek. Ik werk in de zorg en kom daarbij natuurlijk met mensen in gesprek die veel hebben meegemaakt. Ze zoeken herstel, maar er wordt verschillend op gereageerd. 

Een voorbeeld vindt  je in deze link. Hier gast het over een man die verslaafd was. Ik mocht deze man leren kennen op de Spetse hoeve. Ik mocht zijn intake doen. Op de eerste dag vertelde hij mij dat hij zich nooit heeft willen laten opnemen, maar nu was hij bereid. Hij gaf aan dat hij bereid was alles te doen wat begeleiding te zeggen had om tot volledig herstel te komen. Een mooi uitgangspunt die ook z’n vruchten heeft afgeworpen. 

Anderzijds heb ik ook mensen gezien die bij binnenkomst in de zorg gelijk vertelden hoeveel opnames ze hadden gehad en dat het eigenlijk nergens deugde. Men vond bij andere instellingen de begeleiding niet goed en bij anderen de regels te streng of niet streng genoeg. De omgeving demotiverend of er was geen ruimte of men kreeg veel ruimte. Hoe dan ook alles om tot herstel te komen was niet goed gelopen. De hoop was op ins gericht op dat moment. Wij zouden moeten voorzien in datgene wat de hulpvrager op dat moment dacht nodig te hebben.

Maar om succesvol te herstellen, af te kicken, genezing te vinden of verandering  is het nodig om dingen te doen die niet leuk zijn. Dingen die pijn doen in de ogen te kijken, los laten wat je jaren vast hebt gehouden. 

Ik geloof dat ik de woorden van John Maxwell liever iets anders zou zeggen. Nml:

Een oprecht veranderd mensenleven begint bij de bereidheid je leven over te geven aan God en te geloven dat Hij het beste weet wat goed voor je is en dit daarom ook wil gaan doen. Ook als dit moeilijk is. 

Veel mensen willen liever hun eigen ding doen in het leven. Ze vertrouwen niemand, gaan af op hun eigen gevoel. Maar missen doel omdat ze te eigenwijs zijn om toe te geven dat ze niet weten wat te doen. Dat ze Iemand nodig hebben die het beter  weet.  Ze maken de stap om te erkennen dat ze een probleem hebben, mast vergeten te erkennen dat ze het niet zelf kunnen. 

Het is gemakkelijk om af te geven op anderen. Te roepen wat er allemaal verkeerd gaat in je proces, maar kijk eens goed naar wie je vertrouwd. Wat zijn de vruchten? 

Vertrouw je op je zelf? Wat is de vrucht van je leven? Vertrouw je je vrienden? Wat is de vrucht van hun leven? Vertrouw je je hulpverlener, pastor of geestelijk begeleider? Wat is de vrucht van zijn of haar leven? 

Weet je.., deze mensen zijn feilbaar, maar wat hebben ze wat jij niet hebt? Misschien beginnen met God te vertrouwen en te doen wat Hij van je vraagt. Waarom? Om dat de vrucht van Zijn leven, echt Leven inhoudt.   

Ik hoop dat je er mee uit de voeten kunt. Het zal niet gemakkelijk zijn om te accepteren dat er mensen op je pad komen die door God gestuurd zijn. Gewone falende mensen. Maar kijk naar de vrucht en proef. De vrucht van wat God je wil geven is goed voor je. Wees niet eigenwijs. Leer te onderscheiden. 😉 

  

Advertenties

Wedstrijd lopen

  God roept mensen! Hij verlangt naar ons. Veel mensen geloven dat er meer is tussen hemel en aarde. Belangrijk is echter te weten dat we weten, ervaren en relatie hebben met zowel de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.    
Veel mensen geloven dat er een godheid is. Belangrijk is te weten dat de Vader ons zo liefheeft en Zijn Zoon gestuurd heeft om gelijk aan ons de prijs te betalen en we de Geest mogen ontvangen om van daaruit in verbinding met God te kunnen leven. 

Toewijding

We nemen veel beslissingen in het leven. God roept ons op om voortdurend nieuwe stappen te zetten. We zien veelal dat mensen wel gaan geloven, maar daar dan blijven hangen. Hij roept ons echter om ons steeds integer toe te wijden. Steeds verder je uit te strekken en wat achter je ligt te vergeten en als het ware een wedstrijd te lopen met Jezus als coach.  

Hij roept ons op om verder te gaan, door te zetten, niet op te geven, de goede baan te volgen. Hij heeft ons niet slechts geroepen om christen te zijn, maar om verder te gaan. De hele weg te lopen die voor ons ligt zodat we aan het eind van ons leven kunnen zeggen: ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. (2Timotheus 4:7)

Waarheid implementeren

Zodra we stoppen te lopen komen we niet tot ons doel. Er zijn veel mensen die ons proberen te weerhouden om de wedstrijd te lopen. Helaas ook veel christenen proberen bewust of onbewust met allerlei argumenten onze loop te verhinderen. De argumenten klinken soms goed in de oren, maar het enige wat belangrijk is om te luisteren naar wat Gods Woord ons zegt. Telkens nieuwe waarheid te implementeren zoals Hij die ons binnenbrengt. Dat is nog eens een wedstrijd.  

Veel gelovigen zijn niet meer bezig met de wedloop, maar met christendom als religie. Ze gaan naar de kerk, zoeken naar leuke inspirerende bijeenkomsten, luisteren goede preken, nemen deel aan kerkelijke activiteiten, maar ze hebben in wezen niet de intentie om daar ook werkelijk iets mee te doen. 

Geef niet op

We moeten ons niet in de war laten brengen en ons laten afleiden om de race te verlaten. Blijf lopen! Satan zal altijd proberen ons op een verkeerd spoor te zetten of ons te ontmoedigen . Soms zijn we geneigd op te geven wellicht, maar de Heer zal ons weer op onze voeten zetten wanneer we gevallen zijn. Hij laat ons niet in de steek.   

Ik geloof dat God wil dat we in onze kracht gaan staan. Hij heeft deze in ons gelegd om Hem te dienen. Ieder heeft capaciteiten om het Woord te verkondigen. Iedereen is anders. Naar de kerk gaan en ons daarin opsluiten is geen optie! Pawson schrijft: Het is mij opgevallen dat mensen die het christendom opvatten als het leiden van een goed leven, nooit over het kruis spreken. zij spreken nooit over het bloed van Jezus. Zij danken Hem nooit dat Hij voor hen gestorven is. (…) denkenden die over het kruis en over het bloed van Jezus spreken, hebben het nooit over het goede dat zij hebben gedaan.

 Kruis, bloed, sterven

Begrijp je waar het om gaat? Het is een aanstoot voor onze hoogmoed dat wij niets kunnen doen voor ons behoud. Het kruis was niet slechts de veroordeling van Jezus tot de dood, maar ook de mijne en die van jou. Maar het mooie is dat wat eerst deprimerend leek, de dood van mijn ik met Jezus aan het kruis, juist vrijheid en Leven bracht ten volle.   

Ik weet dat in mij geen goede woont, en dat niets, geen manier van leven, regels en wetten ons kunnen helpen om directe overkomen. Slechts het bloed van Christus maakt vrij. Het is belangrijk om op de hoede te zijn om niet kleine zaken ons leven binnen te laten die een obstakel vormen om de wedstrijd te staken. Een steentje in de schoen kan irriteren en ons afleiden om te stoppen de wedstrijd te lopen. Laat staan als iemand ons laat struikelen. Laten we oppassen en ons oog op Christus gericht houden en niet op anderen. 
  

Strooks

Is niet ieder mens op zoek? Gelukkig zegt de bijbel ons dat wanneer we op zoek zijn, dat we ook zullen vinden. Wanneer het gaat om erkenning is dat ook zo. De vraag is of we deze ook durven omarmen. Ik bedoel dat we ons durven laten bevestigen zoals ons hart dat werkelijk verlangt of dat we zelf de controle hierover willen houden. 

 

We zoeken een vorm om bevestigd te worden door anderen. Worden we onvoldoende positief bevestigd, dan zullen we negatieve bevestiging zoeken. Waarbij zowel voorwaardelijke als onvoorwaardelijk. 
Positief en negatief klinkt in onze oren vaak ook als zodanig, maar alsmede hebben we beide nodig. Ik benoem hieronder de 4 strooks. (Zo worden deze genoemd):

  • -positief voorwaardelijk

Vb: dat heb je goed gedaan.

  • -positief onvoorwaardelijk

Vb: ik ben blij met je.

  • -negatief voorwaardelijk

Vb: dat doe je niet goed.

  • -negatief onvoorwaardelijk

Vb: je deugt niet.
Al deze strooks hebben we nodig in ons leven, maar op een evenwichtige manier. Wanneer we immers slechts positief benaderd worden, dan zal dit zijn uitwerking hebben in onze dagelijks manier van leven. Je kunt je voorstellen dat wanneer zo iemand een keer pittige kritiek krijgt deze totaal van slag raakt. Andersom evenzo. Iemand die altijd negatief benaderd is zal moeite hebben om een compliment te ontvangen. Mensen hebben bevestiging nodig in hun totaliteit om zo tot erkenning te kunnen komen.
Echter, nog onze ouders, vrienden, collegae, geliefden, etc.. kunnen ons werkelijk de bevestiging geven waarover in wezen allen naar verlangen. Ieder mens heeft immers zo zijn of haar eigen achtergrond aan manieren tot het komen van ene vorm van bevestiging om zich daarin te kunnen plaatsen en zich een soort van erkent te ervaren. 
Iedereen heeft zo zijn eigen onbalans in deze verdeling en zo ook zijn eigen strijd in deze te voeren en derhalve zal iedereen voortdurend bezig zijn te zoeken hiernaar. Jij bij hen en zij bij jou. En tegelijk trekt ieder zo zijn eigen conclusies hier uit. Het zij bewust of onbewust.
In de Bijbel kunnen we het verhaal lezen van de wijze man die zijn huis op een rots bouwde en de vergelijking met iemand die zijn huis op zand bouwde en wiens huis uiteindelijk een puinhoop zal achterlaten.  
Waar ik heen wil? Ik wil vertellen dat we ons hele leven op zoek kunnen zijn naar bevestiging en erkenning, maar dat we niet krijgen waarover werkelijk verlangen. We bouwen ons leven op los zand. Wanneer we werkelijk de erkenning en bevestiging willen waar we naar verlangen zullen we op zoek moeten naar de Rots en ons niet moeten laten afschepen met een stuk los zandgrond.
Ik geloof dat God de enige Rots is waarop we werkelijk kunnen bouwen. Hij zal ons bevestigen in alle 4 genoemde strooks. Zo heeft God ons onvoorwaardelijk lief. (Pos. Onvoorw.) toch is het nodig om zijn weg te kiezen. (Pos. Voorwaard.) God bied ons correctie aan. (Neg. Voorw.) wanneer we hem echter verloochenen wanneer we Hem wel kennen zegt Hij ons niet te willen kennen. (Neg. Onvoorw.)
Zoeken we onze erkenning en bevestiging bij God, dan zal Hij voorzien in een evenwichtige benadering van wie we zijn. Dit zal ons rust geven. Te weten dat Hij altijd van ons houdt en er voor ons is als het nodig is. Ons huis gebouwd op de Rots zal staan als een huis. Stormen zullen blijven komen en lastig zijn, maar innerlijk zal er rust blijven omdat we de erkenning ontvangen van wie we zijn. 
 

opgeruimd staat netjes.

Net als in een huis is ook bij mensen soms een grote schoonmaak  nodig.  Ik las op buitenwoel een  stuk over het opruimen van de zolder en wat daar allemaal lag uitgestald .  ik weet niet hoe het is met jouw zolder, maar  bij ons ligt er een enorme voorraad dingen  die ik de laatste  10 jaar ook niet in handen heb gehad of alleen maar in handen heb gehad om het te verplaatsen naar een andere hoek van de zolder. Helaas  kan ik stellen dat ik eigenlijk te weinig ruimte op zolder heb, maar tegelijk  niet de tijd neem om het eens werkelijk goed op te ruimen.  Wat eigenlijk wel zeker ook eens echt nodig is om weer ruimte te krijgen.

Ik weet in grote lijnen denk ik wel wat er  zo’n beetje ligt , maar tegelijk  als ik er een lijst van zou moeten maken , dan zou ik er werkelijk door heen moeten om het een en ander uit te zoeken. ik  zal wellicht verbaast zijn over wat ik er allemaal nog tegen zal komen.  ik weet zo dat er nog een hele hoop boeken liggen , een oude televisie dit het in wezen nog deed , maar waarvan de knop niet helemaal functioneerde zoals het zou moeten en die we hebben opgeborgen voor als iemand het nodig zou zijn.

inmiddels  is het een heel oud toestel geworden die  niemand meer wil hebben en die ik zelf ook nooit meer zal gebruiken en dus weg kan.  En de boeken zal ik waarschijnlijk ook nooit meer lezen. En  dan nog eens de potjes en de prullaria die we in de loop van jaren hebben verzameld.  Ook allemaal spullen die kinderen op school hebben gemaakt.  Nu al beginnen de herinneringen te komen.  best leuk die mooie herinneringen aan de tijd dat de kids nog klein waren. misschien liggen er nog dingen tussen die mijn handige vader ooit heeft gemaakt of die van mijn schoonouders waren allemaal overleden inmiddels. Zo’n  gevoelig moment in mijn gedachten.  en dozen vol met foto’s  een doos vol hele goede herinneringen en ook minder goede wellicht.

Een mensen leven heeft ook zo nu en dan opruiming nodig.  We hoeven niet alles weg te gooien dat zou  zonde zijn, maar  tegelijk is er vaak een hoop materiaal die  gewoon in de weg ligt. Of ergens  waardoor je het goede niet meer ziet. het is gewoon een troep geworden. alles kan soms zo door elkaar liggen dat het onoverzichtelijk is geworden.   wat zou het mooi zijn om niet zomaar alles  als ballast te zien maar als  herinneringen die we  willen bewaren . moment die we hebben meegemaakt in ons leven. momenten die niet altijd mooi zijn geweest, maar waar we  nooit afstand van willen doen omdat ze ons mede gevormd hebben in dit leven, maar tegelijk wanneer  we het niet een  opgeruimd en weggeborgen hebben op een goede plek dan wordt het een chaos zoals bij ons op zolder.

Wanneer we  de dingen van ons leven  opgeruimd hebben kunnen we er wat mee. We kunnen het opzoeken wanneer het nodig is en de tijd er rijp voor is.  we kunnen het ook gewoon laten liggen als we  het niet willen  zien of  nodig hebben. we  creëren ruimte en daarmee rust  en overzicht.   De zaken die geen  nut  meer hebben kunnen we wegdoen. Zaken die  niets meer waard zijn die alleen maar in de weg staan  opruimen en wegbrengen naar waar het hoort de stort of als we het geestelijk  willen beschrijven aan de voeten van Christus leggen zodat deze ze voor ons weglegt op een plek waar we er nooit meer bij kunnen komen.

Het is belangrijk ons geestelijk huis opgeruimd te houden. Wanneer we er geestelijk een rommeltje van maken dan zullen we constant tegen dingen aanlopen die ooit zijn geweest. We zullen de herinneringen tegenkomen van  zaken die we willen bewaren, maar waar we  niet altijd behoefte aanhebben op bepaalde momenten.  wanneer er rust en ruimte is  hebben is er controle om  tijd te nemen om de zaken  op een goede manier te bekijken. Het kost tijd om op te ruimen. Het kost tijd om  opgeruimd te blijven, maar het is de moeite waard om onze geestelijke zolder  opgeruimd te krijgen en te houden.

hoe loop je er bij?

Mensen zijn geneigd om telkens in hun leven terug te kijken.  Wanneer men terug kijkt is hun huidige situatie veelal een ijkpunt. Wanneer men in het heden, het nu , in een donkere periode zit kijkt men terug  op soms goede tijden die men heeft gehad, soms op minder goede tijden, soms op hele slechte tijden en men refereert daaraan en vraagt zich af hoe het zo heeft kunnen lopen in hun leven.

Het is niet direct verkeerd om zo nu e dan eens terug te kijken en te zien waar we nu staan, maar tegelijk is het goed om te beseffen dat we hier en nu  staan en dat is waar we  zijn. het verleden is onveranderlijk. In het hier en nu kunnen we nieuwe keuzes maken. keuzes om te veranderen, om anders te gaan leven, je anders op te stellen.

Dat is een groei moment. een moment van keuzes. Veel groeimomenten krijg je van huis uit mee. Je hebt zo af en toe een nieuwe jas nodig.  Wanneer je er in je leven voor kiest om  die ook aan te doen verander je. Een nieuwe  jas verandert je  manier van doen. wanneer je in een vod loopt en er bij loopt als een zwerver zal de ander je als dusdanig gaan zien. wanneer je een goede jas draagt zal een ander anders naar je kijken.

Zijn moeder maakte elk jaar een manteltje voor hem en bracht dat voor hem mee, wanneer ze met haar man het jaarlijkse offer kwam brengen.

1 Sam 2:19

Ik doe hier niet en oproep om je anders te kleden. Het gaat ook niet om je kleding of kledingvoorschriften. Het gaat er om of je  de juiste keuzes durft te maken. kies je voor je oude leven? dat kan, maar tegelijk moet je beseffen dat je oude leven voorbij is en je leeft in het heden. Wanneer je in het oude blijft hangen leef je ahw in oude kleren.  Die tijd is voorbij , je hebt nieuwe kleren nodig.

Misschien zou je eens kunnen nadenken over hoe jouw nieuwe jas  er uit zou kunnen zien.  wat je nodig hebt om de toekomst anders beter tegemoet te gaan.  misschien heb je de jas nodig van een dromer omdat al je dromen de grond in zijn  geslagen. Of misschien heb je het nodig om de jas aan te doen van de profeet omdat je het nodig hebt om op te staan en te doen waar God je voor roept. Misschien is het juist tijd om je jas  uit te doen en te laten zien wie er onder die oude versleten jas  zit. de ware jij.

Ik zeg niet dat je je leven radicaal over de kop moet gooien. Ik ken je immers niet. ik vraag je of het misschien tijd is geworden in je leven om nieuwe keuzes te maken in de komende tijd.  je leven te veranderen.

Ik geloof dat het goed is  vooruit te kijken en niet te veel achterom, maar vooral in het heden te leven.  ik geloof dat God bij ons is in het heden. En het ook zal zijn in de toekomst, maar wij kunnen slechts die keus in het heden maken. ik bedoel daarmee de keus of we de mantel van God aan durven trekken ja of nee. Willen we Hem volgen en met Hem leven of gaan we onze eigen gang. Ook dan kunnen we veranderen. ik geloof echter dat we dan slechts het heden in handen hebben. met God  richten we ons op de toekomst. Niet slechts voor ons zelf maar ook voor degene die we liefhebben.

Wanneer we ons laten bekleden met de liefde van Christus zullen we werkelijk andere mensen zijn.  we zullen andere keuzes gaan maken, dit wil niet zeggen dat we een gemakkelijker leven hebben, maar wel een leven met een duidelijk keerpunt . een leven met een punt van verandering en een punt waar we leren ons te richten op de toekomst en te leven in het heden.  Laten we ons oude kleren uit doen en nieuwe kleren gaan dragen. kleren waarmee we gezien mogen worden.  kleren waarmee we herkent worden. kleren waarmee we ons durven laten zien. een total make over.  koningskleren voor jou!

Want gij allen, die in Christus gedoopt zijt, hebt u met Christus bekleed.”
Galaten 3:27