Tag: Nederland

kritische struisvogel

 Als ik eerlijk ben , vind ik het moeilijk om met kritiek om te gaan.  ik moet zeggen dat het wel een stuk beer gaat dan vroeger hoor. Mede ook door  het team van mensen waarmee ik werk. Die me kritiek durven geven waar ik me  niet direct ongemakkelijk bij voel.

Soms echter blijft kritiek moeilijk en raakt het me op een manier waar ik onzeker van wordt. doe ik het wel goed of had ik me er niet mee moeten bemoeien.  Ik zeg vaak dat ik een goede tweede ben.  ik houdt er niet van om eindbeslissingen te nemen bijvoorbeeld. ik heb er echt een hekel aan om niet een beetje een achterdeur te hebben waardoor ik kan vluchten zeg maar.

Ik weet niet of je  me precies begrijpt, maar ik neem graag en veel verantwoording op me. Ik houdt er van, maar ik ben een stuk meer  relaxed als ik weet dat er iemand is die me durft corrigeren, die me bij staat, die me toeschuift en me zegt dat ik iets juist goed doe of beter dan een ander.  gewoon back up zeg maar.

kritische blikIk kan ook best snel en adequaat reageren als het moet. Vooral op momenten dat het echt nodig is. toch is er soms dat gevoel van kritiek, niet zozeer het krijgen van kritiek van anderen wat me overvalt, maar  misschien is het wel vooral de kritische blik naar mijzelf  die me  soms in de greep houdt.  Ik denk soms dat ik overal tegelijk moet zijn , alles onder  controle moet hebben, reacties klaar moet hebben liggen, mijn werk aan de kant moet zijn, etc..

Eigenlijk is het dus niet  zozeer wat anderen van me denken of hoe ze tegen me aan kijken wat me onzeker maakt, maar  in wezen  zijn het mijn eigen irreëele gedachten die me een gevoel kunnen geven van onbehaaglijkheid, die me onzeker maken.

Het gaat er  dus niet om waarom is er kritiek of wat moet ik doen om kritiek te voorkomen, maar het gaat er om dat ik mijzelf serieus zou moeten nemen in iedere situatie, maar tegelijk ook mag ontspannen in wat ik doe.

Het is niet erg om zo nu en dan eens kritisch te kijken naar  mijn eigen functioneren of dit nu door anderen gezegd wordt of door mijzelf opgelegd word dat doet er niet  zo veel toe, maar de vraag is of  de kritische benadering je opbouwt of  afbreekt.

Weet je ik geloof dat het goed is om niet je kop als een struisvogel in de grond te stoppen. ik geloof dat we  net kunnen doen of kritiek ons niet raakt. We kunnen wellicht  vluchten is allerlei gedrag  of een bepaalde houding, maar zijn we dan nog onszelf?

Ik geloof dat we  heel vaak vergeten wie we zijn.  dat we vaak een bepaalde rol spelen. en ik geloof dat  deze rollen soms ook best goed zijn.  thuis ben ik bijvoorbeeld (pleeg)vader en echtgenoot, op mijn werk  ben ik werknemer, begeleider, op school een student, maar in al deze rollen ben ik nog altijd Erik.  Ik kan kritisch zijn naar anderen, ik kan kritisch zijn naar mijzelf. Ik kan opstandig zijn of juist heel lief reageren, maar belangrijk is dat ik mijzelf kan zijn in de rollen die ik heb. wie ben ik uiteindelijk. Wie ben ik .

God loves meIk ben een bijzonder geliefd kind van God. dat is heerlijk te weten. Te kunnen leven in de ontspanning van  niet de eerst verantwoordelijke te hoeven zijn.  Hij is het die met mij gaat waar ik ben. op wie ik terug kan vallen in al mijn rollen die ik bekleed.  . in mijn  rol als Vader is Hij mijn voorbeeld. In mijn rol als echtgenoot, in mijn rol  als vriend, in mijn rol als begeleider, is hij nabij.

strijd tussen waan en werkelijkheid?

De Bijbel leert ons dat er behalve de wereld waarin wij leven nog een wereld is .  een wereld die we werkelijk kunnen ervaren in ons, maar  tegelijk  soms ook totaal niet  ervaren. We leven dan gewoon ons leven en de gebeurtenissen van de dag.  natuurlijk zijn er zaken die ons emotioneel  bewegen, maar  watt ik bedoel is  een extra dimensie in het leven van alle dag. Ik heb het over geestelijk leven. anderen noemen dat leven vanuit  het hart of hartstocht. Er zijn nog meer namen te bedenken of te benoemen, maar  deze zijn soms ook weer afhankelijk  vanuit welk perspectief we dit  bezien.

Veel mensen zijn op zoek naar geestelijk, lichamelijk herstel maar willen eigenlijk alleen maar  een beter leven voor zichzelf.

Waar ik het nu over wil hebben is  dat we  zien in deze wereld dat er steeds meer gezocht en gekeken wordt wat gebeurt er op geestelijk niveau. Wat is er innerlijk aan de hand. Wat beweegt een mens. Wat is zijn innerlijke ervaring. Helaas moet ik zeggen dat ik hoewel ik hier  enorm in geïnteresseerd ben en ook in verdiep op een bepaald  niveau, ik me verre wil houden van  de donker kant van dit verhaal. Ik wil me bezighouden met wat God kan doen in levens van mensen.  ik geloof echter dat er zich op geestelijk niveau nogal wat afspeelt bij mensen.

Vanuit mijn rol als begeleider zie ik dat veel mensen slechts keuzes maken op rationeel niveau.  Veel mensen zoeken naar verlichting van hun emotionele psychische klachten door gebruik van middelen. Dit kan  tabak, drank, drugs of alcohol zijn, maar ook door  een dokter voorgeschreven recepten  zoals slaappillen, antidepressiva etc.. .

Toch zijn er steeds meer mensen die  andere wegen onderzoeken lijkt het wel.   Ze ontdekken dat er bepaalde  mensen zijn die hen  iets te bieden hebben waar ze naar verlangen.  ik krijg hier gelijk al een akelig gevoel bij.  Ik geloof dat er een geestelijke wereld is. ik geloof dat er op spiritueel niveau veel gebeurt. ik geloof zelfs dat  er  een verandering plaats kan vinden in een mensenleven vanuit dat  spiritueel besef.  Ik  geloof echter dat  we vaak zoeken  waar we beter  niet zouden kunnen zoeken.

Ik lees nu net een tekst  in Efeziërs  waar het gaat om een totaal veranderd leven.  een veranderd leven door inwoning van de Heilige geest.  Hier staat dat het goed is om steeds weer te ontdekken wat het hart van God vreugde brengt. Veel mensen zijn op zoek naar geestelijk, lichamelijk herstel maar willen eigenlijk alleen maar  een beter leven voor zichzelf.

Wanneer we op weg gaan om de Weg te gaan waar God ons roept. De weg van Jezus Christus gaan,  zullen we ontdekken dat dit helemaal niet zo gemakkelijk is en dat die strijd die we dan te voeren hebben een zware strijd is. Weet je?  de grootste verandering in de mens is als hij leert om niet meer slechts voor zichzelf te leven.  in en om ons heen  , om wie we zijn is een strijd gaande.  Een heftige strijd die we wanneer we ons er in verdiepen ook zullen ervaren. we zullen merken wanneer we  een diepe keus voor God willen gaan maken dat die strijd groter zal worden.

Wanneer we op weg gaan om de Weg te gaan waar God ons roept. De weg van Jezus Christus gaan,  zullen we ontdekken dat dit helemaal niet zo gemakkelijk is en dat die strijd die we dan te voeren hebben een zware strijd is.  waarbij we soms met persoonlijke nederlagen te maken  hebben, maar waarbij we nu al mogen weten dat de overwinning zal komen.

Beetje vreemd om te spreken over strijd als ik hier wil uitleggen en vertellen dat God ons leven wil vullen met  iets geweldigs. Namelijk vrijheid in christus.   Vrijheid in christus word in de kerk  soms afgeschilderd als iets eenvoudigs. Het uitspreken van het zogeheten zondaarsgebed en je leven zal nooit meer het zelfde zijn.  ik geloof dat het goed is om zulke woorden  uit te spreken, maar  een ander leven  betekent niet ook een gemakkelijk leven. een christenleven. Het leven van een oprechte dienaar is een leven dat verlangt. een brandend verlangen om te doen wat God wil.  Ik wil  je vertellen dat God iets in je heeft gelegd. Dat er in jouw  een leven ligt binnen  bereik. Een leven op geestelijk niveau. Een leven dat je hier en nu al kunt leven en straks voor eeuwig bij hem.  een leven waar je voor kunt kiezen met vrije wil.

Het is  een belangrijk gegeven te weten dat het gaat om jouw persoonlijke vrije wil om  te kiezen op spiritueel niveau voor dat wat God wil. Niet  voor je zelf maar om Hem te   dienen dan pas mogen we weten  dat we de strijd zullen overwinnen.  We winnen veldslagen zo nu en dan. We overwinnen tegenslagen en vinden herstel  op bepaalde gebieden. we verliezen misschien een aantal  op het moment, maar langzamerhand zullen we  de overwinning behalen. De vraag is echter of we bereid zijn de strijd te strijden. Of zien we er van af om  met God te strijden en vechten we  de strijd alleen.  De tegenstander van God zal je te allen tijde willen laten geloven dat Jij het zelf wel kunt. Dat jij sterk genoeg bent. dat  je de rust elders kunt vinden.  En soms  is dat ook zo.  Je kunt een stuk ontspanning vinden in sommige zaken van deze wereld. De maatschappij  is er op gericht om je  af te houden van wat werkelijk goed voor je is.

Je kunt je lekker even ontspannen door naar de tv te kijken. De werkelijkheid ontvluchten door  bepaalde dingen te zien of te doen.  in te nemen of wat dan ook.  de pc is ook zo’n afleider van de dagelijkse beslommeringen.  Ik  moet toegeven ook zelf  zulke  zaken te gebruiken. En  soms zelfs te genieten van deze dingen.  Er is zoveel waarin je kunt vluchten. Ik werk met  mensen die  het gezocht hebben  in  roken, drugs en alcohol, seks of gokken.   En zelf weet ik ook het  nodige van verslaving.  Wat heb ik verkeerd gedacht. ik had de ervaring dat seks op internet en tv mij ontspanning gaf. Een grote leugen.  Het gaf juist stress die ik dan weer oploste door bepaalde sites te bezoeken en de  innerlijke strijd werd groter en groter. Ik  leefde in een leugen.

wanneer we echter  werkelijk discipelen willen zijn, navolgers, dan  zullen we ons op gevaarlijk terrein begeven.  Op geestelijk niveau.  De overwinning is reeds in zicht. In feite is hij zelfs al behaald, maar de vijand  is nog ondergronds aanwezig en probeert  nog te verslinden, te vertrappen, mee te sleuren wie hij kan.

Mijn leven werd een leugen  ten opzichte van alles en iedereen. Tegen mijn vrouw, de kerk. maar ook  werd mijn zelfbeeld volledig onderuit gehaald.  Gelukkig  heb ik ontdekt dat God mij wilde herstellen. dat ik de kennis daarvan nu kan gebruiken om anderen te helpen.  God is een geweldige God. hij is niet voor niets El elohim. Heer der heren.  Ik geloof niet in een gemakkelijk christenleven.  Ik geloof dat het kan hoor. Tenminste in zekere zin. Lekker oppervlakkig geloven, het zondaars gebed te bidden , maar niet verder te laten komen dan de oppervlakte. wanneer we echter  werkelijk discipelen willen zijn, navolgers, dan  zullen we ons op gevaarlijk terrein begeven.  Op geestelijk niveau.  De overwinning is reeds in zicht. In feite is hij zelfs al behaald, maar de vijand  is nog ondergronds aanwezig en probeert  nog te verslinden, te vertrappen, mee te sleuren wie hij kan.

Ben je bereid met mij te strijden? Te vechten tegen deze machten.  Vechten tegen Ik-gerichtheid  door samen op te trekken tegen deze vijand? Laten we ons  vrijwillig voegen bij Gods leger. Het leger van de Overwinning door ontmoetingen aan te gaan met mensen die  God nodig hebben in het leven.  door  liefde te geven. door  anders te zijn dan  anderen open en transparant, door  te doen wat Jezus  deed en meer dan dat.  navolgers , discipelen.

Onmoeting met Teen challenge op de Spetse hoeve

Binnenkort is er bij ons, Ik doel op de Spetse Hoeve , een open dag,  waar ook jij van harte welkom bent.  een open dag waarin we willen laten zien wie we zijn. waar we voor  staan en waar we met elkaar samenkomen om elkaar opnieuw of voor het eerst ontmoeten.   laat nu juist ontmoeten het thema zijn van mijn blogs en ik daar nu op inhaak vanwege het feit  dat ik persoonlijk eigenlijk vind dat Teen challenge  een geweldige organisatie is die wereldwijd enorm aan de weg timmert, maar hier in Nederland op de een of andere manier nog te weinig bekendheid heeft als je het mij persoonlijk zou vragen.

Veel mensen kennen  Teen Challenge nog  vanuit het verleden. Te denken valt dan aan de film  Kruis in de asfalt jungle.  Genoemd naar het boek van David Wilkerson die onlangs is overleden.   De visie die Wilkerson in zijn boek beschrijft komt overeen met de visie van Teen Challenge.

Eigenlijk zou je de verhalen moeten lezen  die op de site van Teen Challenge staan. Verhalen van mannen die ik persoonlijk ken en die ik  heb zien veranderen. geweldig als je zoiets in de dagelijkse praktijk meemaakt en kan helpen  begeleiden.  Ik ben er trots op in  deze verslavingsinstelling te mogen en kunnen werken.

Wij zijn er van overtuigd dat we mensen kunnen helpen naar een andere omgeving, in hun gedrag en hun overtuigingen, maar we geloven boven alles dat niets en niemand anders dan Jezus Christus  mensen werkelijk vrij maakt.  Wij mogen daarin een steun in de rug zijn van de ander. we mogen hen ontmoeten. onszelf laten zien en ook er gewoon voor ze zijn.  een mooiere taak is er volgens mijn beleving niet.

Teen Challenge timmert weer behoorlijk aan de weg. Zo zijn er in Lisse en in Middenmeer ook centra geopend voor jongeren, the Gate genaamd,  en nog steeds  zijn de ontwikkelingen gaande op dit moment.   Teen Challenge is in beweging.  Voor wie meer wil weten over zowel jeugdwerk of verslavingszorg kan hier contact op nemen met de juiste mensen.

echt honger of honger naar echtheid?

Soms komt een van mijn kinderen binnen en zegt: pap hoe laat gaan we eten? Ik heb honger.  Hij vraagt naar de tijd zonder dat hij  klok kan kijken en honger heeft hij in wezen ook niet. hij heeft trek. Dit is voor hem geen raar verschijnsel hoor, hij heeft altijd wel trek op de een of andere manier. Is het niet in echt eten, dan is het wel in snoep of ijsjes.

Wanneer ik echter aan het koken ben, wat ik bijna iedere dag doe, vraagt hij  regelmatig wat eten we vandaag?  Het antwoord geef ik niet graag, omdat ik bij voorbaat al weet wat hij gaat zeggen.  wanneer we bonen eten zegt hij dat hij geen bonen wil en wanneer  het macaroni is zegt hij dat hij dat niet lust.

Hij heeft dus werkelijk geen honger. Iemand die werkelijk honger zou hebben zou alles willen eten wat  hem werd voorgezet. Die zou niet  kieskeurig zijn qua  eten. Wanneer je werkelijk honger zou hebben zou de kliek van een dag eerder zelfs nog heerlijk zijn.

Bij mijn zoon gaat het veelal niet werkelijk om het eten, maar om de aandacht die hij  graag wil hebben .  wat dat betreft gebruikt hij eten om aandacht te krijgen.  Iemand die echt honger heeft zal ook op de een of andere manier  graag de aandacht op zich vestigen om aan het eten te komen. hij zoekt naar waar hij  zou moeten zijn. mijn zoon weet dat hij bij mij moet wezen, maar  waar moet je zijn wanneer je werkelijk hongert?

Als je het zou weten had je misschien geen honger gehad. en wanneer je het wel zou weten, maar degene geeft je niet te eten, kun je daar blijven hangen, maar beter is het om verder te zoeken.  zo zien we in Afrika dat mensen hele  reizen maken naar betere gebieden, gewoon omdat ze niets te eten hebben.

Ik geloof dat veel mensen in Nederland ook honger hebben. misschien geen lichamelijke honger, maar geestelijke honger.  En als je het geen honger zou willen noemen, omdat we hier  zoveel keus hebben en mogelijkheden zoals mijn zoon, dan is het best goed om kieskeurig te zijn, maar  niet om  alles  zonder meer af te keuren.

In Nederland is er  enorm veel mogelijk. Er zijn veel wegen die allemaal een kant op leiden  en soms rennen we van de ene plek naar de andere waar we maar aandacht krijgen. de vraag is bij wie zouden we in wezen moeten zijn?  ik geloof dat we bij Pappa moeten zijn. Bij God de vader.  Hij kent ons en weet of we werkelijk honger hebben en luistert niet naar ons gezeur in die zin dat hij ons gewoon geeft wat we nodig hebben en niet  per definitie wat we willen.  elke dag patat is niet gezond.  De hele dag snoepen ook niet.

Wanneer we werkelijk hongeren, dan zouden we ook voedsel moeten eten. Kijken naar waar we moeten zijn. er zijn veel mensen die  van alles beloven, maar niet werkelijk geven wat je verlangt.  wat  heeft het voor zin om bij iemand aan te kloppen die zegt je honger te stillen door je te leren mediteren.  Of wat  heb je er aan als je honger hebt om de een boek te lezen?  Wanneer je honger hebt moet deze gevuld worden met datgene waar je maag naar verlangt.  wanneer je geestelijke honger hebt is dit niet veel anders.

Mensen hongeren naar echtheid, naar herstel, naar liefde, geborgenheid, etc… waar  zou je daar voor moeten zijn?  veel mensen volgen  de adviezen op van mensen die  zelf op zoek zijn naar deze antwoorden. Ze volgen de adviezen op van allerlei bladen. Ze volgen de adviezen op van mensen die beweren ze te kunnen helpen op allerlei manieren. Van hypnose tot de gekste therapeutische vormen. Ze gaan  naar  mensen in  de uithoeken van de aarde om uiteindelijk misschien veel geleerd te hebben, maar toch niet vervuld te zijn van datgene waar ze in wezen naar verlangen. liefde ,vrede, blijdschap.

Ik geloof dat niemand  anders dan Jezus ons deze kan geven.  in de kerk zie ik echter de zelfde dingen gebeuren. Een tweespalt in  geloof.  Het ene verkondigen en het andere  binnen laten.  Dit heet tot gevolg dat er ook in de kerk honger is.  waarom? Omdat men niet meer  op Jezus ziet in de eerste plaats . dat men niet meer  de genade wil accepteren, maar zelf controle wil uitoefenen in hun leven. dat men hun identiteit niet  gebouwd heeft op wie ze zijn, maar op wat ze hebben en op wat ze doen.

Honger heeft soms te maken met  omstandigheden, soms echter ook met verkeerde keuzes.  Soms onze eigen keuzes, maar soms helaas ook de keuzes van anderen. ik kan mijn kinderen die nog niet voor zichzelf kunnen zorgen laten verhongeren.  Wanneer het gaat om geestelijke honger kan ik  dus mijn kinderen tekort doen door ze  niet werkelijk te voeden met dat wat ze nodig hebben.   soms  door een foutje, maar veelal kiezen we er soms bewust voor om onze kinderen  de ruimte te ontnemen om zich goed te ontwikkelen.

God echter is een goede vader en geeft ons niet slechts de ruimte om ons zelf te ontwikkelen, maar zorgt ook voor goede voeding, de juiste balans.  Natuurlijk zijn er mensen die  hier kritiek op hebben en die  allelrei tegenwerpingen doen op wat de Vader zegt. Opstandig zoals mijn zoontje. Ik lust geen … ?  ik wil…?   Echter we moeten weten en beseffen dat niet  het kind weet wat goed is, maar de Vader. natuurlijk is hier nog veel meer over te zeggen en dat  doe ik misschien ook nog wel. maar voor nu laat ik het hier maar even bij.  ben benieuwd naar je reactie.

individuele leiderschap?

In de kerk wordt veel gesproken over leiderschap.   ik denk hier over na en vraag me af wat nu werkelijk een leider is.  als ik me dat afvraag is dit omdat ik geloof dat er in de kerk wel erg veel aandacht ligt op het gebied van leiderschap, maar wel erg  weinig  op de dienstbaarheid die dit van een leider vraagt.

verschillende vormen van leiderschap.

Een leider zou je herkennen aan de volgelingen die hij heeft heb ik ooit eens gelezen.  Volgens mij is dit een uitspraak van Rick Warren als ik me niet vergis.  Is een leider  zonder volgelingen een leider? Natuurlijk zit er in sommige mensen iets wat andere mensen kan overtuigen en ook meeslepen om met hem mee te gaan.  als het ware voor iemand uit te gaan en hen  iets duidelijk te maken.  dit is een vorm van leiderschap. helaas zit daar soms ook  leiderschap tussen die niet  goed zijn.  ik denk aan allerlei leiders die mensen in een groep willen houden om er misbruik van te maken voor eigen gewin zoals bepaalde sekten.

Echter ook in de kerk zie je dit  soort leiderschap. veel dominees hebben in bepaalde klerken enorm veel invloed. Niets mis mee op zich volgens mij. Het is goed te zien dat bepaalde geestelijke leiders, voorgangers, dominees, of hoe men ze ook wil noemen een bepaalde invloed hebben.  zo kennen we natuurlijk allerlei mensen  vanuit het buitenland met hun mega kerken en ook hier in Nederland zie je dit langzaam opkomen. Ik denk aan de Bethel in drachten bijvoorbeeld.  een grote kerk die natuurlijk geleid word door meerdere mensen , maar waar  toch ook wel een specifieke leider centraal staat. Nl Bottenbley.

Er zijn dus verschillende vormen van leiderschap. je hebt leiders van bedrijven, van kerken, van sekten.  Mensen die mensen leiden.  Gelukkig zijn daar een hoop goede leiders bij, maar ook een hoop minder goede.  Dus dit betekent dat we goed uit moeten kijken wie we volgen.   Door wie worden wie we ons laten beïnvloeden.

dienend leiderschap

Een goede leider  is een leider die een positieve invloed heeft op het leven van de ander .  een goede leider verlangt er niet naar om in eerste instantie een bepaalde positie te bemachtigen, is dus niet op zichzelf gericht, maar op het welzijn van anderen. is gericht  op relatie en communicatie met anderen en de positie van anderen.  dit laatste in de zin van: Hij wil dat mensen op een hoger plan komen  met/in hun leven, tot hun doel komen. Een goede leider heeft respect voor de autonomie van mensen. is in wezen dienend tov de ander.

ik geloof dat wij als mensen allemaal een soort van leiderschap in ons hebben.  ieder mens heeft iets in zich  waarmee hij de ander zou kunnen dienen.  Ik geloof dat men door te dienen de ander kan helpen om inzichten te verwerven.  Sterker nog ik geloof dat men vaak  meer indruk maakt  door een zacht moedige dienende  houding dan door  schreeuwerig leiderschap. dit laatste is veelal afgedwongen leiderschap. ik denk aan de politieke verkiezingen. De  man die de meeste connecties heeft en het mooist kan spreken en  goed kan overtuigen  en de mensen het meest belooft is vaak de leider  die gekozen wordt.  zijn dit per definitie slechte leiders?  Nee dat  geloof ik niet en soms  kan dit zelfs op een bepaalde manier  dienend zijn. dienend aan het volk  bijvoorbeeld.

communiceren en relatie

ik geloof echter dat  wij zelf ook  leiders  kunnen zijn door  mensen te beïnvloeden, op kleinere schaal wellicht, door  er gewoon voor de ander te zijn.  mensen te helpen  andere keuzes te maken in hun leven.  niet door iets af te dwingen, maar door open te staan en in relatie met hen te zijn.  de mens verlangt er veelal nar om gezien te  worden in aan zien te zijn bij anderen.  geëerd te worden. ik geloof echter dat  bepaald leiderschap juist daar begint waar men anderen eert. Waar men anderen dient in wie ze zijn. om wie ze zijn en van ze te houden.  Ik geloof in ontmoeting met mensen. open staan  naar de ander en hen vertellen wie je bent.  niet  slechts de grote dingen die je  in je leven  hebt gepresteerd of wat je nog zou willen presteren, maar  kwetsbaar  in de precaire zaken van je leven.

durf je te erkennen dat je het ook allemaal niet weet?  Ik geloof dat je daarmee vaak veel erkenning geeft aan de problematiek van de ander en daarmee  de ander kunt helpen om te ontdekken wie hij of zij  werkelijk is.  communiceren en relatie zijn  mijn stokpaartjes. Dit  zijn de  zaken waarvan ik geloof dat het leidt  tot werkelijke ontmoeting( nog zo’n stokpaardje).

individuele gemeenschap? 

Ik geloof persoonlijk dat dit is wat God verlangt van mensen . dat we  er zijn voor  anderen. dat we vanuit onze relatie met God, de ander mogen en kunnen dienen en daarmee  een andere vorm van leiderschap  laten zien. niet grote groepen mensen die  mij volgen, maar grote groepen mensen die leren Jezus  te volgen.  Hem  anders gaan zien  door een andere manier van  leiderschap, dienend leiderschap niet gericht op groepen maar op het individu.

Ik geloof dat God in ons in groepen wil brengen, maar ons individueel wil  kennen en met ons leven.  Hij verlangt er naar dat we leren om samen te zijn, elkaar te dienen en op te bouwen vanuit wie we zijn in Hem.  Hij is de grote Leider, de Koning, de Heerser, maar ook onze Vader en Vriend.  Die zelf ook klein en kwetsbaar is geworden en vandaar uit jou en mij heeft aangesproken.  “Volg Mij”.

God’s word alive, active, sharp!

Ben even een weekendje weg geweest naar conferentie in Italië.  Mooi gehad. dicht bij de zee, maar wat belangrijker was: de conferentie van Europe Teen challenge 2012 was ook geweldig.

Vandaag wil ik er alvast een klein beetje over gaan vertellen.  Aller eerst waarom ben ik naar deze conferentie gegaan.  Ik was  erg nieuwsgierig  naar wat Teen Challenge nu zoal in zou houden. Ik herinnerde me teen challenge van een jaar of  25 geleden.   Toe in zelf nog een teen was.  ik kan me er zelfs niet eens meer zoveel van herinneren, maar ik weet nog de film  die ik heb gezien. Het kruis in de asfaltjungle .  een golden oldie die de meeste  christenen inmiddels wel kennen geloof ik.

Teen challenge is  opgezet door  de  onlangs overleden David Wilkerson.  In Nederland had Teen challenge  vroeger meer invloed dan tegenwoordig.  Hoewel er hard aan de weg getimmerd wordt door  de directie Stephan Barendse die ik persoonlijk goed ken omdat hij ook mijn  werkgever is.  De Spetse hoeve te Veelerveen  is een onderdeel van Teen Challenge  Nederland.  Tegelijk is ze op dit moment ook de  hoofdactiviteit.  Naast deze opvang voor verslaafde mannen zijn er ook een aantal inloophuizen en… there is more to come .

Ik heb geproefd van de gemeenschap die Teen Challenge in wezen gewoon is. een gemeenschap die deelt met elkaar en elkaar bemoedigd.   Tevens zien we dat juist daar waar  het juist het moeilijkst is Teen Challenge de meeste impact maakt. Zo horen we van teen challenge in de zogeheten oostblok landen hoe  moeilijk deze het ook hebben ze een enorme groei doormaken.  Ook zien we dat het niet de  eerste Wilkerson generatie meer is, maar dat er nieuwe frisse jonge mensen  opstaan die  nieuwe initiatieven inbrengen, maar nog altijd ondersteunt worden door  de  “oude garde” Teenchallengers.

Daar waar vroeger Nederland wellicht koploper was in de zorg  naar de minder bedeelde medemens, oa. de daklozen en verslaafden, daar  is ze  nu een stuk meer ingetogen geworden hier in  Nederland.  Ik geloof dat waar de economie  slechter wordt krijgt  Teen challenge meer  uitdaging.  Bij Teen Challenge zegt men vaak dat we  soms werken met tieners , maar ook met  andere moeilijke doelgroepen die een uitdaging vormen. We geloven dat God  mensenlevens kan veranderen.

Kortom de conferentie heeft me opnieuw warm gemaakt  voor degen die de  het waard zijn om uitgedaagd te worden om een ander leven te kiezen.  Die het waard zijn om geholpen te worden. die bijzonder zijn omdat God hen liefheeft. De gebrokenen, de zwakkeren, de zieken, … mensen voor wie Jezus is gekomen .  ik wil de uitdaging aangaan om er voor deze mensen te zijn. hele gewone mannen in mijn geval.  Prachtige kerels  waar ik blij van word. Bij deze bedank ik hen voor hun openheid en transparantie omdat ze daarmee  zoveel meer geven dan dat ze zelf ooit zullen beseffen.

ik ontken de opstanding!

‘Ik ontken de opstanding van Christus, elke keer als ik niet opsta voor de onderdrukten, elke keer als ik mijn rug naar de armen keer. Ik ontken de opstanding van Christus als ik mijn oren sluit voor de schreeuw van onder de voet gelopen mensen en mijn steun geef aan een onrechtvaardig en corrupt systeem.

Er zijn evenwel zeldzame momenten dat ik die opstanding bevestig. Dat doe ik als ik opsta voor hen die worden gedwongen op hun knieën te leven, als ik de stem ben voor hen wiens tong is uitgesneden, als ik huil voor hen die geen traan meer over hebben’.  Peter Rollins (vert. door Boele Ytsma)

Eerlijk gezegd  kan ik Boele tegenwoordig niet meer zo goed volgen.  Natuurlijk prima als hij gezond wil leven etc…   ik begrijp ook dat veel dingen samenhangen met de keuzes die we in het leven maken.  tegelijk  vraag ik me soms af welke keuzes zijn het belangrijkst om mee te beginnen. Voor Boele is het schijnbaar belangrijk om gezond te eten en daarmee een statement te maken naar de wereld of in ieder geval aan een redelijk aantal mensen die hem volgen in de media.

Maar bovenstaand gedeelte  welke hij een aantal jaren geleden gepost heeft op zijn weblog raakt me.  De opstanding van Christus. De kern van het evangelie als je het mij vraagt.  Immers wat is het gemakkelijk om dood te gaan voor iemand om wie je geeft.  Maar om om je leven te geven is een ander aspect.  Je leven geven is iets totaal wat anders. Dat betekent namelijk  dienen, iets doen voor de ander.

We zeggen het misschien gemakkelijk als we van iemand houden. Ik zou mijn leven voor je geven. we bedoelen eigen lijk dat we bereid zijn voor iemand te sterven, maar daar is in wezen niet zoveel moeilijks aan.  voor veel mensen is het moeilijker om juist te leven. dan krijgt je leven geven  een totaal andere betekenis.

Ik denk dat geloven bijna een hype is geworden. enerzijds  scheurt de ene na de andere kerk of in ieder geval er zijn hele volksverhuizingen aan de gang.  Ik kan me hier niet in vinden en dus ga ik naar elders. Anderzijds zo ontstaan er megakerken overal in de wereld  en ook in Nederland doen we ons best om zo groot mogelijk te groeien als instituut.

Ik geloof dat de kerk  veelal de opstanding van christus in woorden erkent, maar in daden keihard ontkent. Het gaat niet  om wat we doen , niet om het eten dat we tot ons nemen en ik denk dat zelfs Boele dat met me eens zal zijn, maar het gaat om het grote plaatje.  Durven we werkelijk te leven.  durven we  werkelijk vanuit de liefde voor de ander ons  te geven?

Ons te openen en  het in alles wat we doen als het ware uit te schreeuwen Je bent  geliefd. Kom uit je schulp en open je zelf voor  de levende God.  Ik wil mijn leven voor je geven, zoals Jezus  Zijn leven voor mij heeft gegeven?  durf je de  angst voorbij te stappen en jezelf te zijn? jezelf te geven  aan de ander ? dat is  werkelijk het dienen van God zelf.

Is dit alles wat er is?

Als je het mij vraagt is er veel  geestelijke armoede in Nederland. Ik geloof dat er veel mensen vastlopen omdat ze de volheid  van God niet  ervaren in hun leven.  DOE MAAR zingt jaren geleden al  het lied; is dit alles wat er is?  en René Froger zingt ; een eigen huis een plek onder de zon… maar zou toch graag simpel weg gelukkig willen zijn.

Veel mensen bezitten van alles maar zijn geestelijk arm te noemen.  We zien door de bomen het bos niet meer.  devraag  komt op of rijkdom nu zegen of vloek is.  ik zelf ben bezig met het lezen van het boek van Richard Stearns ( het gat in ons  evangelie) en daarbij denk ik na  en zie ik wat  de Bijbel zegt  over deze dingen. Een van de dingen die ik in e Bijbel zie is onderandere dat  het voor een kameel  gemakkelijker is om door het oog van een naald te gaan dan dat een rijke  het koninkrijk van God binnen gaat. (Math 19)

De vraag is hoe rijk zijn wij? Misschien meten we dat af aan iemand die nog rijker is en zien we ons als arm, maar wereld wijd gezien zijn wij enorm rijk. We behoren tot de rijken der wereld.  moeten wij Nederlanders nu wanneer we God werkelijk lief hebben  al onze rijkdom weg gaan geven? moeten we nu werkelijk alles  wat we  vergaard hebben  aan de mensen geven die niet zo rijk zijn als wij?

Jim Elliot zegt: Je bent geen dwaas als je geeft wat je niet kunt  houden, om te winnen wat je niet kunt verliezen.

Richard stearns zegt in zijn boek: Christus is een kwestie van alles of niets en iedereen heeft , op welke manier dan ook, een keus gemaakt. of we hebben ons leven volkomen aan hem gegeven, of niet.

Wij leven hier  in een land van overvloed en toch zien we dat mensen vastlopen. Veel mensen zijn overspannen, depressief, kampen met verslavingen op allerlei gebieden van het leven. we worden te dik door het vele ongezonde eten en de tijd die we voor de TV doorbrengen waarop we vermaak zien die of zonder inhoud is of ons bandeloosheid toont die gewoonweg niet gezond voor ons zijn in allerlei opzichten.  Veel mensen zitten zelfs regelmatig in de kerk, maar  durven we daar nu  werkelijk ons zelf te zijn?  ik geloof dat  voor  veel mensen geld dat niet Christus onze heer is, maar Mammon of onze buik zoals de Bijbel dat zegt.

Ik geloof dat Nederland  Mannen en vrouwen nodig heeft die op durven  te staan in geloof en leven.  mannen en en vrouwen met Karakter en kracht.  Die liefde hebben voor God en hun naaste, die God willen dienen in woord en daad.  Mannen en vrouwen die niet nieuwe verf willen zijn op de rotte delen van een huis wat op instorten staat, maar die leven de stenen willen zijn van het huis gebouwd op de Rots.

Wat zou er gebeuren als we ons zouden inzetten  om vanuit bewogenheid mensen een baan te bieden zodat ze  zouden kunnen voorzien in hun eigen onderhoud? Wat zou er gebeuren als we ons in zouden zetten om  plaats te maken in de kerk of in ons huis als dat nodig mocht zijn voor iemand die  geen onderdak meer heeft? (Jes 1:16-17)

Laten we ons hart openen en mensen ontmoeten wanneer ze vast zitten in hun  leven en hen bevrijden van wat hen gebonden houdt daar aan. Laten we delen van wat we hebben gekregen, niet omdat  we het moeten, maar omdat we er naar verlangen de ander werkelijk te helpen en te ontmoeten in hun situatie. (Jes 58:6-7)

Wanneer we werkelijk toegewijd willen zijn aan,wat men, in wat de kerk, de grote opdracht noemt is het  dan niet zaak dat we vooral iets doen  aan wat we hebbe n nagelaten in de loop der jaren?  Kunnen  we de liefde van Christus laten zien wanneer we niet ook elkaar onze liefde tonen?  Waar is onze radicaliteit? Is het mogelijk om werkelijk radicaal te zijn? veel mensen zijn enorm radicaal met de mond, in wat ze zeggen, maar  laten wij vooral radicaal zijn in ons handelen en werkelijk laten zien wat ons hart is en waarvoor we staan. Ik geloof dat wanneer we  dat gaan doen we ook meer en meer zullen ontdekken  van de radicale liefde  die God ons heeft gegeven in Christus en welke hij ons nog gaat geven in onze liefde  voor hen die in nood zijn en ons nodig hebben in dit leven.  misschien ontmoeten deze mensen door ons heen een stukje van God persoonlijk,  dwars door ons onvolkomen leven heen.  Zou dat niet geweldig zijn?